-
7
Sep
Στίς ἀποφράδες µέρες πού ζοῦµε, ὅλα εἶναι πιά δυνατόν νά συµβοῦν. Μέ πρωθυπουργό τό γνωστό θλιβερό ἄτοµο καί µέ κυβέρνηση Τρόικας φτάσαµε καί στό µέχρι πρότινος ἀδιανόητο, νά συζητᾶµε γιά τήν (περαιτέρω) διάλυση τῶν Ἐνόπλων µας Δυνάµεων, γιά λόγους …οἰκονοµίας!
Read the rest of this entry…
none
Χρόνια τώρα ὁ µπαµπούλας τῶν ΜΜΕ καί τῶν ὀργανικῶν διανοούµενων τοῦ καθεστῶτος λυσσοῦσε κατά οἱουδήποτε τολµοῦσε νά ὑπαινιχθεῖ δηµοσίως κάτι περί ἐθνικῆς ὑπόθεσης, πατριωτικοῦ καθήκοντος καί ἰδιαίτερης σχέσης µέ τήν συλλογική µας ρίζα. Ὅπως τό ἔχουµε ξαναγράψει, οἱ θεµατοφύλακες τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας (πολιτικοί, γραφιάδες, δηµοσιογράφοι καί ἀργότερα καί ὅλα τά θύµατα τῆς µαζικῆς πλύσης ἐγκεφάλου) τραβοῦσαν πιστόλι στό ἄκουσµα κάθε λέξης πού ξεκινοῦσε ἀπό ἐθν- καί ἀπό ἑλλ-. Γιατί; Γιατί ὑποτίθεται πώς αὐτά µᾶς γυρνοῦσαν σέ ἕνα ἐξοβελιστέο παρελθόν, ἀφορµῶντο ἀπό προεπιστηµονικές καί ἐπικίνδυνες ἀντιλήψεις, παρέπεµπαν σέ ὑποκριτικές συµπεριφορές ἤ καί ὕποπτες διασυνδέσεις. Καί τ’ ἀντέξαµε ὅλα τοῦτα γιατί εἴµασταν σίγουροι γιά τήν ἀλήθεια τῶν ἀπόψεών µας, γιά τό ἀνεξίτηλο τῶν ἀξιῶν πού ὑπερασπζόµασταν καί γιά τό ἀάατο τῶν θέσεών µας.
Καί τί βλέπουµε τώρα; Ἕναν πρωθυπουργό – γελοιογραφία, µιά τυπική ἔκφραση τῆς ἀποικιοκρατίας στή χώρα µας, τόν κοµιστή τῆς γραµµῆς τῶν τραπεζιτῶν τῆς Δύσης, νά κάνει κατάχρηση τῶν ἴδιων, µέχρι πρότινος ποινικοποιηµένων, ὅρων! Νά τό πατριωτικό χρέος, νά τό ἐθνικό πρόβληµα, νά τό καθῆκον γιά τήν Ἑλλάδα… Κι οὔτε ἕνας ἀπό τούς ἡρακλεῖς τοῦ ὑποπατριωτικοῦ µπλόκ δέν βγαίνει νά τόν ἐγκαλέσει, παρά τήν προκλητική ὑπερκατανάλωση τῆς ἐθνοπατριωτικῆς ρητορικῆς. Γιατί; Γιατί ἁπλούστατα ὅλοι ξέρουν ὅτι εἶναι ἁπλῶς φαρισαϊκή ρητορεία. Γιατί εἶναι, πασιφανῶς, µόνον ἀβαρῆ λόγια, εἶναι ἀκριβῶς αὐτός ὁ «ἐθνικισµός» τοῦ ξενοκρατούµενου καθεστῶτος, αὐτός πού πουλάει τήν πατρίδα στά µεγάλα συµφέροντα, ἔτσι ὅπως τόν ζήσαµε καί στά χρόνια τοῦ Ψυχροῦ Πολέµου. Αὐτός ὁ «Ἑλληνάρας» τοῦ Μαξίµου δέν τούς ἐνοχλεῖ, ὄχι. Τούς ἐνοχλοῦν ὅσοι ἐννοοῦν αὐτά πού λένε καί οἱ ὁποῖοι νιώθουν ἀπέχθεια γιά τήν ἐκφορά ἑλληνοφανοῦς λόγου ἀπό τό συγκεκριµένο, κραυγαλέα ἀνελλήνιστο, ἄτοµο. Ἀπό αὐτόν πού ἀφαίρεσε τό «ἐθνικῆς» ἀπό τό ὑπουργεῖο Παιδείας, πού πρώτη νοµοθετική του ἐνέργεια ἦταν νά πλήξει τόν ἐθνικό χαρακτήρα τοῦ κράτους διά τῆς νοµιµοποίησης τῶν λαθροµεταναστῶν, πού ἀπογυµνώνει προθύµως τόν ἑλληνικό λαό ἀπό τά περιουσιακά του στοιχεῖα…
Παρά τόν τίτλο του, τό παρόν ἀρθρίδιο δέν στοχεύει τόν καηµένο τόν ΓΑΠ, ὄχι. Θέλουµε ὅµως νά δείξουµε τίς ἀνακολουθίες τῶν παρακρατικῶν κύκλων (ΕΛΙΑΜΕΠ καί δέν συµµαζεύεται…) πού ἐπικαλοῦνται καί …ἰδεολογικά κίνητρα, οἱ ἐλεεινοί.
none
Οἱ δεκάδες χιλιάδες τῶν Ἰσπανῶν ἀγανακτισµένων διαδηλωτῶν («Los Indignados») πού παρέµειναν στίς δεκάδες πλατεῖες τῆς χώρας ἦταν σίγουρα ἡ σηµαντικότερη ἀχτίδα ἐλπίδας στό σύγχρονο πολιτικό σκηνικό τῆς Εὐρώπης. Οὔτε οἱ καιρικές συνθῆκες, οὔτε οἱ ἀστυνοµικές ἀπαγορεύσεις, οὔτε τά κυβερνητικά καλοπιάσµατα ἀπέτρεψαν τήν πολυήµερη κινητοποίηση πρίν καί µετά τίς τοπικές ἐκλογές στίς πλατεῖες τῆς χώρας καί κυρίως στήν πλατεία Πουέρτα ντέλ Σόλ στό κέντρο τῆς Μαδρίτης. Ἡ πρωτοβουλία τους αὐτή βρῆκε µιµητές καί συµπαραστάτες σέ ὅλη τήν Εὐρώπη.Τί διεκδικοῦν οἱ Ἰσπανοί πολίτες, πού οἱ ἴδιοι παροµοιάζουν τήν κινητοποίησή τους µέ κείνην τῆς αἰγυπτιακῆς πλατείας Ταχρίρ; Πρῶτα ἀπ’ ὅλα πραγµατική δηµοκρατία, ὅπως λέει καί τό κεντρικό τους σύνθηµα. Κι ἀπό κεῖ καί πέρα ἐργασία, κοινωνικό κράτος, ἀλλαγή οἰκονοµικῆς πολιτικῆς… Πράγµατα πού ἀφοροῦν τό σύνολο τῆς ὑφηλίου σήµερα, ἀκόµη κι ἄν ἡ ἀνεργία ἀλλοῦ δέν γνωρίζει τήν ἔξαρση τῆς Ἰβηρικῆς περίπτωσης, ὅπου ἕνας στούς δύο νέους εἶναι χωρίς δουλειά καί τά 5 ἑκατοµµύρια τῶν ἀνέργων δίνουν γενικό ποσοστό τῆς ἀνεργίας πάνω ἀπό τό 20% χρόνια τώρα.
Βλέποντας λοιπόν κάποιοι ἀριστεροί (τοῦ καναπέ καί µή) τήν ἰσπανική περίπτωση, ὀνειρεύτηκαν ἀνάλογες καταστάσεις καί ἐδῶ, µέ τήν ἀφεντιά τους (φυσικά) στήν πρωτοπορία. Πράγµατι, κινητοποιήσεις ἔγιναν ἀλλά τό γιούχα τοῦ κόσµου στίς πλατεῖες τούς ἔβαλε στή θέση τους. Κι ὅσο κι ἄν ὑπάρχουν ἀναλογίες, ὑπάρχουν καί οὐσιώδεις διαφορές, τίς ὁποῖες ἡ ἀριστερίστικη, µανιχαϊκή ἀνάλυση τείνει νά τίς παραβλέπει ἤ ἁπλᾶ τίς ἀγνοεῖ.
Τελικά τί συµβαίνει ρέ παιδάκι µου στή ζωή αὐτή; Ὑπάρχουν ἄραγε χάρες καί χαρίσµατα πού ἀποτελοῦν οἰκογενειακά γνωρίσµατα; Ἤ εἶναι τό οἰκογενειακό περιβάλλον πού διαµορφώνει τό ἄτοµο, µέ τά προσόντα του καί µέ τά κουσούρια του; Πάντως σέ κάθε περίπτωση τά ἀποτελέσµατα εἶναι τόσο ὁρατά πού µᾶλλον πρέπει νά δικαιολογήσουµε καί τούς ὀπαδούς τῆς …κληρονοµικῆς βασιλείας. Γιατί τό βλέπει κανείς καθηµερινά: πῶς µιµήθηκε ἡ Ντόρα τόν πατέρα της στήν ἡγεσία µικροῦ κόµµατος χάριν τῆς Δηµοκρατίας, πόσο ἐπιτυχηµένα γιοί καί ἀνήψια βουλευτῶν σταδιοδροµοῦν στούς θεσµούς, πόσο ἄξια οἱ συγγενεῖς πρυτάνεων ἐξελίσσονται σέ πρωτοβάθµιους καθηγητές… Μάλιστα µέ ἀφορµή τήν παρουσία τῶν κυριῶν Φραγκουδάκη – Δραγώνα στή Θράκη γιά τήν προώθηση τοῦ εὐρω-επιδοτούµενου ἔργου τους, βρῆκα κι ἄλλο τέτοιο παράδειγµα!
του Ν.Δαπέργολα
Δρα Ιστορίας του ΑΠΘ
Είναι γνωστή βεβαίως πλέον η ιστορία με τη λεγόμενη αποδομητική σχολή, δηλαδή μια ομάδα λόγω μεν ιστορικών, έργω δε γραικύλων, που σχετίζονται ενεργά με διάφορα νεοταξίτικα όργανα (όταν φυσικά δεν παίζουν απλώς τον ρόλο των – κατά Βλαδίμηρο Λένιν – «χρησίμων ηλιθίων του συστήματος») και που χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν τις ιστορικές πηγές, προωθούν τον στόχο του αποχρωματισμού του ιστορικού μας παρελθόντος. Για μας τους…«άλλους» ιστορικούς, που δεν μάθαμε να…συμπεριφερόμαστε στις πηγές με τη γνωστή προκρούστεια μέθοδο, ώστε να «επιβεβαιώνουν» ντε και καλά τις ιδεοληψίες μας, ετούτη η ιστορία είναι γνωστή στην Ελλάδα εδώ και 20 τουλάχιστον χρόνια, αν και βέβαια ο πολύς κόσμος ήταν μάλλον ανυποψίαστος ως τη στιγμή που εμφανίστηκε το εκκωφαντικό ανοσιούργημα της αξιότιμης κυρίας Ρεπούση (στην οποία βεβαίως για τον λόγο αυτό μάλλον θα πρέπει να χρωστούμε και…ευγνωμοσύνη, καθότι με το τόσο βλακωδώς απροκάλυπτο πόνημά της αφύπνισε πολλές συνειδήσεις). Για τους κάπως πιο υποψιασμένους βέβαια το πρώτο εμβληματικό ίσως έργο αυτού του αποδομητικού κλίματος υπήρξε το διαβόητο «Τι είν’ η πατρίδα μας», το 1997, όπου οι κυρίες Δραγώνα, Φραγκουδάκη, Αβδελά και άλλα ερίτιμα μέλη από αυτό το κωμικό σινάφι των ελληνοφοβικών που παριστάνουν τους μελετητές, εξέμεσαν διάφορα απίστευτα για την ελληνική εθνογένεση.
Χοντρικά και σχηματικά, σύμφωνα με τον εν λόγω ψευτο-επιστημονικό συρφετό (στον οποίο περίοπτη θέση κατέχουν ακόμη «ιστορικοί» σαν τον Λιάκο, τον Βερέμη, τον Κιτρομηλίδη, την Κουλούρη, την Αναγνωστοπούλου κ.α.), η εθνογένεση αυτή χρονολογείται στον ύστερο 19ο αιώνα, μετά δηλαδή από την Επανάσταση του ’21. Αυτήν δεν την έκαναν συνεπώς εξ αίματος Έλληνες (τέτοιοι δεν υπήρχαν πια), αλλά ένα συνονθύλευμα από απογόνους Σλάβων, Βλάχων και κυρίως Αλβανών, που απλώς χάρη στη Γαλλική Επανάσταση και τον Διαφωτισμό επιζητούσαν ελευθερία, λαμβάνοντας έμπνευση και από ένα τεχνητό ρομαντικό αρχαιοελληνικό παρελθόν. Το λεγόμενο νεοελληνικό έθνος προέκυψε αργότερα, στην προσπάθεια να επιτευχθεί η εσωτερική ομοιογένεια του ελληνικού βασιλείου. Και επρόκειτο ουσιαστικά για μία εθνογένεση τεχνητή.
5 comΜεγάλη φασαρία ἔγινε στή χώρα µας ἀπό τά (ὄντως ἄθλια) λόγια τοῦ Τούρκου ἀντιπροέδρου Μπουλέντ Ἀρίντς, γιά «τό µαντήλι πού βγάζει ὁσονούπω ἡ Ἑλλάδα γιά ζητιανιά», γιά τά ἐργοστάσιά µας πού «πουλιοῦνται καί κανείς δέν τ’ ἀγοράζει» κτλ. Μιά εἴδηση πού ἔπαιξε παντοῦ – σχολιάστηκε καί ἀπό τή ΝΔ µά καί τήν Κυβέρνηση – µέ µοναδική πηγή ἐµᾶς (www.tourkikanea.gr) καί ἡ ὁποία ἔθιξε ὑποτίθεται τό φιλότιµο τῶν Ἑλλήνων. Δέν ἦταν ὅµως καί τόσο ἀναντίστοιχη µέ τήν πραγµατικότητα (ἄσχετα πού ἦταν ἀπαράδεκτη ὡς δήλωση ἐπισήµου) καί δέν ἦταν καί µεµονωµένη.
noneΚαθώς µερικά πράγµατα πιά ξεκαθάρισαν στό θέµα τῆς οἰκονοµίας µας καί ὁδεύουµε ὁλοταχῶς γιά τήν 25η Μαρτίου, εἶναι καιρός νά δοῦµε τίς ἁδρές γραµµές τοῦ δράµατος στό ὁποῖο πρωταγωνιστοῦµε. Τό πλέον σίγουρο εἶναι ὅτι τό Μνηµόνιο, ἔτσι ὅπως µᾶς σερβιρίστηκε πέρυσι ὡς µοναδική λύση, ἐξέπνευσε.
noneΣύµφωνα µέ τά ντοκουµέντα πού δηµοσίευσε ἡ κουβεϊτιανή ἐφηµερίδα Al-Jarida (6/3/11), οἱ δύο γιοί τοῦ Μουµπάρακ, ὁ Γκαµάλ καί ὁ Ἀλάα, ἐνθυλάκωσαν τά τελευταῖα χρόνια ἑκατοντάδες ἑκατοµµύρια δολάρια προµήθειες ἀπό τήν πώληση αἰγυπτιακοῦ φυσικοῦ ἀερίου στό Ἰσραήλ.
Κατά τά ἔγγραφα τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὁ Γκαµάλ Μουµπάρακ ἀπαίτησε προµήθεια (δηλ. µίζα) 10% γιά νά λάβει τελικά 5%, διπλάσια δηλαδή ἀπό τόν ἐπιχειρηµατία ἀδερφό του Χουσεΐν Σαλέµ. Ὁ τελευταῖος εἶχε ἀποκοµίσει 2,5% προµήθεια ἀπό συµφωνία ὕψους 2,5 δισ. δολαρίων τόν Μάϊο τοῦ 2005. Ἔκτοτε ὑπογράφηκαν κι ἄλλες συµφωνίες, π.χ. µόνο τόν περασµένο Δεκέµβρη 4 ἰσραηλινές ἑταιρεῖες ὑπέγραψαν συµβόλαια διάρκειας 20 ἐτῶν καί ὕψους 10 δισ. δολαρίων µέ τήν αἰγυπτιακή EMG γιά τήν προµήθεια φυσικοῦ ἀερίου. Οἱ ἐξαγωγές ἄρχισαν τόν Φεβρουάριο τοῦ 2008, µέ τήν ὁλοκλήρωση τοῦ ἀγωγοῦ πρός τό Ἰσραήλ. Σήµερα ἡ Αἴγυπτος πουλάει στό σιωνιστικό κράτος τό 40% τοῦ φυσικοῦ του ἀερίου ἀπό τό ὁποῖο προέρχεται τό 20% τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειάς του.
«Καί τί µᾶς τό λές; Χεστήκαµε γιά τίς µίζες στήν ἀραπιά», θἄλεγε κανείς. Κι ὅµως, ἡ ἱστορία ἔχει ἕνα ἐνδιαφέρον δίδαγµα. Αὐτή ἡ ξεδιαντροπιά µέ τήν ὁποία ἕνας γιός τοῦ Μουµπάρακ παίρνει µίζα ἀπό ἕναν σφαγέα Ἀράβων γιά νά τοῦ προµηθεύει ἐνέργεια ὥστε νά συνεχίσει ἀπρόσκοπτα τήν ἐθνοκάθαρση τῆς Κατεχόµενης γῆς ΔΕΝ εἶναι ἄσχετη µέ τά καθ’ ἡµᾶς. Ἄραγε ὅλοι αὐτοί πού κάνουν χοντρές µπίζνες µέ τήν Τουρκία καί οἱ πολιτικοί πάτρωνες σ’ αὐτό τό ἀλισβερίσι, πόσο ἀπέχουν ἀπό τέτοιες καταστάσεις; Αὐτοί πού ὑλοποιοῦν µιά πολιτική, κόντρα στήν κοινή λογική καί στήν ἐπιθυµία τῶν Ἑλλήνων, πέρα ἀπό τήν ἀµερικανοδουλεία καί τήν µηδαµινότητά τους, µήπως ἔχουν καί τέτοια κίνητρα;
Μά, θά µοῦ πεῖτε, ἐδῶ ἔχουµε δηµοκρατία! Ἄ, ναί, συγγνώµη, τό ξέχασα, ἄκυρο τό ἐρώτηµα…
noneΣυνεχόμενα πλέον τα αποκαλυπτήρια για την κατοχική συμμορία που ξεπουλάει τη χώρα…
του Ν.Δαπέργολα
Καθώς διανύουμε μόλις τον τρίτο μήνα του 2011, οι μάσκες για τον ΓΑΠ και τον κυβερνητικό του θίασο δείχνουν επιτέλους ότι έχουν πια αρχίσει να πέφτουν στα μάτια ακόμη και των πιο αφελών. Η πρόσφατη δήλωση Ντερούζ για τα 50 δισεκατομμύρια ευρώων που πρέπει να «βρει» η Ελλάδα μέσα στα επόμενα 3 χρόνια, αλλά και η επακόλουθη αποκάλυψη Στρος Καν για την απόπειρα προσφυγής του προεδρεύοντος καρτούν στο ΔΝΤ ήδη από τα τέλη του 2009, ήχησαν αναμφίβολα πολύ εμφατικά, μέσα σε ένα ούτως ή άλλως ευρύτερο τοπίο προϊούσας καταστροφής με διαλυμένη οικονομία, κατεστραμμένα νοσοκομεία, εκμηδενισμένα δημόσια ταμεία, εξουθενωμένους καταστηματάρχες, αποχαυνωμένη εκπαίδευση, χαοτικά διοικητικά «καλλικρατικά» φαινόμενα και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός, τραγικά συμπτώματα πλήρους αποσύνθεσης και αποσάθρωσης σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς του δημόσιου και ιδιωτικού μας βίου. Ένα τοπίο που θα πρέπει να είναι κανείς καθ’ ολοκληρίαν διανοητικά καθυστερημένος για να μην αντιλαμβάνεται ότι σε πολύ λίγο θα είναι πλέον τοπίο σεληνιακό.
Για τη μεν περίπτωση Ντερούζ, να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι η δήλωση δεν ήταν βεβαίως δείγμα κακεντρέχειας ή ανθελληνισμού κάποιου…κακού ξένου, όπως μας σέρβιραν τα εγκάθετα βοθροκάναλα, αλλά η σκληρή πραγματικότητα, όπως προκύπτει και επιβάλλεται από το λεγόμενο «επικαιροποιημένο μνημόνιο», το οποίο ασφαλώς οι χυδαίοι νενέκοι της πασοκικής συμμορίας ήταν εκείνοι που το υπέγραψαν και του οποίου ασφαλέστατα τον συγκεκριμένο όρο γνώριζαν πολύ καλά. Άρα λοιπόν προς τι η «οργή» με την οποία όλα αυτά τα πολιτικά ανθυποσκύβαλα αντιμετώπισαν τον τροϊκανό αξιωματούχο; Τόσο πολύ θύμωσαν δηλαδή, επειδή αποκαλύφθηκε κάτι που ήθελαν επί του παρόντος να αποκρύψουν και να μας το πασσάρουν αργότερα, κατάλληλα φινιρισμένο και επαρκώς προετοιμασμένο από τα χύδην παπαγαλάκια των Καψοτρεμοπρετεντέρηδων και των λοιπών τηλεοπτικών τους χαλκείων; Σε κάθε περίπτωση βέβαια πρόκειται για άλλη μια απόπειρα αυτής της απίστευτης ληστοσυμμορίας να υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας και για άλλη μια σαφέστατη απόδειξη ότι μόνο ως υποζύγια και ηλίθιους ιθαγενείς μάς αντιλαμβάνεται. Και ήταν τόσο εξόφθαλμη απόδειξη, που έβγαλε πολύ κόσμο από τα ρούχα του. Η άκρως εντυπωσιακή έκρηξη π.χ. του Χάρρυ Κλυνν, που μίλησε για «σοσιαλιστικά ψοφίμια, εφιάλτες, νενέκους, εθνοπροδότες και σκουλήκια» που τους χρειάζεται κρεμάλα, ενώ για τον ίδιο τον ΓΑΠ επιφύλαξε τον άκρως…τιμητικό τίτλο του «αρχιηλίθιου υπαλλήλου του αιματοβαμμένου διεθνούς κεφαλαίου» αποδεικνύει ξεκάθαρα του λόγου το αληθές.
oneτου Ν.Δαπέργολα
Ευτυχώς που υπάρχει και η άλλη πλευρά της τηλεόρασης, αυτή που έχει ταχθεί στη διάλυση του χυδαίου εθνικιστικού μας παραληρηματικού ζόφου και στον φωτισμό των οπισθοδρομικών και συσκοτισμένων από τους τεχνητούς εθνικούς λήρους εγκεφάλων μας! Τὸ ανέσπερον λοιπόν φως του εκσυγχρονισμού και της προόδου, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί μία μόνιμη και σταθερή απάντηση στη φασίζουσα υστερία των εθνοσημαιολάγνων, λάμπει και πάλι αυτές τις μέρες, σε μια ακόμη ευγενή απόπειρα να εξαχθεί επιτέλους η τσίμπλα από τα μάτια των καθυστερημένων και των σκοταδιστών!
Καιρός ωστόσο να σοβαρευτούμε λίγο (όσο τουλάχιστον μπορεί να το επιτρέψει η ούτως ή άλλως εξόφθαλμη γελοιότητα του θέματος). Ο λόγος φυσικά για το νέο μέγιστο επίτευγμα της πεμπτοφαλαγγίτικης εθνομηδενιστικής συμμορίας που μας ταλανίζει επ’ εσχάτων των χρόνων. Το λιακοβερεμοφραγκουδοδραγωνορεπουσέικο σκυλολόι είναι πάντα εδώ, αναγεννημένο μάλιστα από την πλήρη στήριξη της προδοτικής σοσιαληστρικής χούντας που υποδύεται την κυβέρνηση του ελλαδικού ψευδοκράτους. «1821 – Η γέννηση ενός έθνους» ήταν ο τίτλος που επέλεξε το γνωστό νεοταξίτικο βοθροκάναλο – και ήδη από τον τίτλο καταλάβαμε ασφαλώς τι οχετοί δυσωδίας και τι κρουνηδόν ποτάμια από διαταραγμένες ονειρώξεις πλεγματικών γιουσουφακίων επρόκειτο να ακολουθήσουν. Με το που είδαμε και τα ονόματα των συντελεστών – από το καθεστωτικό καρτούν της ιστοριογραφίας και του…ΕΛΙΑΜΕΠ έως τον γνωστό, καθ’ ολοκληρίαν ατάλαντο και παρά ταύτα φερόμενο ως συγγραφέα (και γιατί όχι άραγε, εδώ κυκλοφορεί ως…συγγραφέας ο Νίκος Παπανδρέου, μη σας πω δε και για τον αδερφό του που παριστάνει τον πρωθυπουργό) – η εικόνα ολοκληρώθηκε. Παραμείναμε ωστόσο στις οθόνες μας από καθαρά…επαγγελματική επιστημονική διαστροφή. Τι το θέλαμε όμως οι μαζοχιστές;
one
Τήν περασµένη ἑβδοµάδα οἱ ἐκδόσεις Πατάκη καί τά Βιβλιοπωλεῖα Παπασωτηρίου παρουσίασαν στήν Ξάνθη πρῶτα καί µετά στήν Ἀλεξανδρούπολη τό βιβλίο «Ὁ παλαιστής καί ὁ δερβίσης», κάποιου Καβαλιώτη ὀνόµατι Θόδωρου Γρηγοριάδη. Read the rest of this entry…
Και επιστροφή στη δραχμή;
(Ή η επιτακτική ανάγκη ενός νέου ανένδοτου απέναντι στις συμμωρίες των ανικάνων και των ηλιθίων)
Σε όποια σχόλια και αν αναλωθεί κάποιος σε σχέση με τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές, σε όποιες ερμηνείες ή αναλύσεις και αν προβεί, ένα είναι το βέβαιο. Ότι τόσο στις 7, όσο και στις 14 του Νοέμβρη, υπήρξε μία αρίδηλη αποδοκιμασία του άθλιου κομματικού σκηνικού της τελευταίας τριακονταετίας – έστω και δια της αποχής (την οποία φυσικά δεν είναι δίκαιο να τη μεταφράζουμε πάντοτε σε απάθεια και απολιτίκ ιδιωτεία, ειδικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει απολύτως τίποτε πλέον που να σε εκφράζει, ώστε να το ψηφίσεις). Ήταν μια αποδοκιμασία όλης της εν σαρκί περιπολούσας διαφθοράς που κατ’ ευφημισμόν ονομάστηκε Μεταπολίτευση και που βεβαίως δεν κατέστρεψε απλώς οικονομικά τη χώρα, αλλά στην πραγματικότητα διέλυσε, ξεχαρβάλωσε, λήστεψε, απομύζησε, λεηλάτησε, κατασυκοφάντησε και εξευτέλισε οτιδήποτε αυθεντικό είχε να επιδείξει πνευματικά, πολιτικά και κοινωνικά αυτός ο τόπος. Μια αποδοκιμασία και απέναντι στον σοσιαληστρικό προδοτικό συρφετό των φαιοπράσινων Κουίσλινγκς και απέναντι στη χυδαία, συνένοχη, εξίσου ληστρική και ηλιθίως επικίνδυνη Νέα Δημοκρατία, αλλά τελικά και απέναντι στα μικρότερα κόμματα, που δεν μπόρεσαν ουσιαστικά να εισπράξουν σε ψήφους τη διαμαρτυρία. Και δικαίως δεν μπόρεσαν, θα προσθέταμε εμείς, γιατί είναι ηλίου φαιδρότερο ότι καμμία λύση δεν έχει κανείς να αναμένει ούτε από τη θυμηδία μιας ομάδας που διατηρώντας όλα τα νευροπαθολογικά χαρακτηριστικά παραθρησκευτικής χιλιαστικής σέχτας, παραμένει ακόμη εγκλωβισμένη στον μεταφυσικό απόπατο της πλέον κωμικής παλαιομαρξιστικής ιδεοληπτικής εμμονής, ούτε από τη γνωστή σχιζοφρενικά εθνομηδενιστική αυτοϊκανοποιούμενη ασυναρτησία των αριστερόσχημων ελληνοφοβικών, αλλά ούτε βεβαίως και από το χυδαίο συνονθύλευμα των περιπτωσιακών σαλτιμπάγκων πατριδοκάπηλων του θλιβερού αριβίστα συνοδοιπόρου της Ντόρας και του κατοχικού delivery boy – πρωθυπουργίσκου του Μνημονίου.
one
Ἡ φωτογραφία βεβαίως µιλάει ἀπό µόνη της ὅταν εἰκονίζει τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη ἐν µέσῳ τῶν δύο τουρκοµουφτήδων τῆς Θράκης!!! Ἡ συνάντηση ἔγινε στά πλαίσια τῆς «Διάσκεψης θρησκευτικοῦ τουρισµοῦ – Κωνσταντινούπολη 2010» στήν Τουρκία. Δέν πέρασαν δυό βδοµάδες πού ὁ Ξυνίδης νοµιµοποίησε τόν Μέτε, συναντώντας τον προεκλογικά στήν Ξάνθη, καί ἔχουµε νέο δεῖγµα ταπεινωτικῆς ὑποχώρησης, τούτη τή φορά ἀπό τόν ἄλλον καθεστωτικό πυλώνα τοῦ ἑλληνόφωνου ἀµερικανισµοῦ, τόν θρησκευτικό! Ὁ Μέτε πού ρωτήθηκε µίλησε γιά τήν προθυµία καί τήν εὐγένεια τοῦ Πατριάρχη καί βρῆκε πολύ φυσικό νά ἔρθουν δίπλα δίπλα οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες «τῆς τουρκικῆς µειονότητας τῆς Δ. Θράκης καί τῆς µειονότητας τῶν Ρωµιῶν τῆς Ἰνσταµπούλ»! Πᾶµε λοιπόν πλησίστιοι γιά ἀποδοχή τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Ἄγκυρας στό θέµα τῶν µουφτήδων, δηλαδή ὁ ΑΡΧΙΦΑΣΙΣΤΑΣ Μέτε θά χρισθεῖ ἡγέτης τῆς µισῆς κοινωνίας τῆς Θράκης. Ἐλπίζω νά ἀντιλαµβάνονται ὅλοι τί σηµαίνει αὐτό γιά τόν τόπο µας…
Στήν µάζωξη αὐτή µάλιστα ὁ τουρκοµουφτής Κοµοτηνῆς Ἰµπραήµ Σερήφ ἔριξε καί τό µοντέρνο δολωµατάκι τῆς «ἀνάπτυξης» διά τοῦ τουρισµοῦ Τούρκων – µουσουλµάνων πού θά ἔρχονται στήν ἑλληνική Θράκη! «Θά ὑπῆρχε στήν περιοχή οἰκονοµική κίνηση καί θά ὠφελεῖτο ἡ Ἑλλάδα µέ τήν εἰκόνα τῆς ἀνοχῆς πού θά ἔβγαζε», λέει ὁ πράκτορας τοῦ τουρκισµοῦ. Καί δέν τά εἶπε µόνον ἐκεῖ, ἀλλά τά ἴδια πρότεινε, λέει, καί στήν κυβέρνηση καί ἀναµένει ἀπάντηση. Νά γίνουµε δηλαδή ἡ Μέκκα τῶν ἀπανταχοῦ Τούρκων, µπάς καί µᾶς ἐλεήσουν µέ τή σκόνη τῶν ὑποδηµάτων τους! Ὡραία εἰκόνα ἀπό τό µέλλον µας!
noneΤό ἀνωτέρω γελοῖο ἐρώτηµα τό ἔχουµε πολλάκις ἀπαντήσει, ἔµµεσα ἤ ἄµεσα, ἀλλά ἡ προεκλογική ἐκστρατεία τό ἔφερε πάλι µιά δυό φορές µπροστά µας. Ἔτσι, κι ἐπειδή δέν ἔχουµε πάντοτε τήν εὐχέρεια νά ἀπαντήσουµε ὅπως πρέπει, παραθέτουµε κατωτέρω ἕναν διάλογο πού συνοψίζει στό περίπου τήν ἀπάντησή µας.
3 comΜπορεί η Θ. Δραγώνα να είναι πλέον παρελθόν για το υπουργείο Παιδείας (και δεν θα θρηνήσουμε γι’ αυτό, νάστε σίγουροι), όμως ο εθνομηδενισμός και η πατριδοφαγία δεν εξέλιπαν ως φαινόμενο από την Εκπαίδευση, αφού ενισχύονται με πακτωλούς ευρωπρογραμμάτων. Με αφορμή λοιπόν ένα έγγραφο του υπουργείου Παιδείας που διακινείται στα σχολεία (αρ. Πρωτ. 133412/Γ2, 22-10-10) και το οποίο προοιωνίζεται νέο, τριετές πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για αλλοδαπούς και «παλιννοστούντες» μαθητές, θέλουμε να εκφράσουμε την ειλικρινή μας απορία: πόσο πουλημένος ή γελοίος μπορεί να είναι ένας αρμόδιος στη χώρα μας;
none