Στίς 18/10/12, στά πλαίσια τῶν ἑορτασµῶν ἑνός αἰώνα ἐλεύθερης Θεσσαλονίκης, διεξαγόταν στό συνεδριακό κέντρο τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς τῆς πόλης τό συνέδριο «Θεσσαλονίκη: µιά πόλη σέ µετάβαση, 1912-2012». Ξαφνικά σκάει µύτη µιά ἀγέλη ἀνωµαλοαυτόνοµων µέ τίτλο «Μπάσταρδες µέ µνήµη» (ναί!) καί φέρνουν στό ἀµφιθέατρο πανώ πού ἔγραφαν συνθήµατα ὅπως «100 χρόνια Ἑλλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισµοῦ εἶναι ἀρκετά» (!!!) καί φειγβολάν ὅπου ἐξέθεταν τά µισελληνικά συµπλέγµατά τους: «Ἡ Θεσσαλονίκη φορᾶ τά καλά της γιά νά γιορτάσει τά 100 χρόνια ἀπό τήν ἡµέρα πού ὁ ἑλληνικός στρατός εἰσῆλθε στήν πόλη λεηλατώντας, σφάζοντας, βιάζοντας τόν πολυεθνικό πληθυσµό της» καί ἄλλα τέτοια! Μυξοκλαίγοντας γιά τούς καηµένους τούς µή Ἕλληνες πρώην κατοίκους της (Βούλγαρους, Τούρκους, Ἑβραίους, ὅλους!) περιγράφανε τόν ἐφιάλτη πού ὁδήγησε στή δηµιουργία µιᾶς νέας καθαρά ἑλληνικῆς, καπιταλιστικῆς καί …ἀρρενωπῆς πόλης! Προφανῶς τά παιδιά προσδοκοῦσαν ἀπό τούς «Ἄλλους» τόν σοσιαλισµό τοῦ κώλου…

Καί καλά αὐτά, πού ἔχουν τό κεφάλι τους συνδεδεµένο µέ ὑπογάστρια ὄργανά τους. Οἱ ἄλλοι, πού παρίσταντο στήν αἴθουσα, καί δέν εἶπαν λέξη; Σχολή ἄνοιξε ὁ Παυλόπουλος κείνη τή µέρα µέ Κασιδιάρη – Κανέλλη στόν Παπαδάκη; Οὔτε ἕνας νά µήν τούς διαολοστείλει; Θά µοῦ πεῖτε «ἁβρότητα». δέν συµφωνῶ. Φταίει ὅτι καί οἱ ἴδιοι, ἐκτός ἀπό κότες, εἶναι καί σέ σύγχυση. Καί πῶς νά µήν εἶναι, ὅταν ὅλο τό πολιτικό φάσµα, ἀπό τήν παρταλέ Ἀριστερά µέχρι τήν κυριλέ Δεξιά πρεσβεύουν τά ἴδια σκύβαλα; Ὁ ἴδιος ὁ τέλος πάντων δήµαρχος Μπουτάρης δέν εἶπε πώς ἡ πόλη δέν ἀπελευθερώθηκε ἀλλά ἐνσωµατώθηκε; Καί δέν εἶναι ὁ µόνος. Προσέξτε τήν ἀνακοίνωση τῆς «Δράσης» γιά «τήν ἀποθέωση τοῦ ἐθνικιστικοῦ κίτς» στούς ἑορτασµούς τῆς Θεσσαλονίκης: «Ἡ Δράση καλεῖ τό Ὑπουργεῖο νά ἀναλογιστεῖ πῶς ἦταν ἡ πόλη τό 1912 καί πῶς εἶναι τώρα. Ἡ Δράση καλεῖ τόν Ὑπουργό νά ἀνατρέξει στό πολυπολιτισµικό παρελθόν καί τόν κοσµοπολίτικο χαρακτήρα τῆς Θεσσαλονίκης τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα καί νά ἀναρωτηθεῖ ἄν πραγµατικά οἱ καµπανοκρουσίες στίς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες καί οἱ φανφάρες στρατιωτικοῦ ὕφους καί τελετουργικοῦ στέκονται στό ὕψος τῆς πόλης πού ἐλευθερώθηκε πρίν 100 χρόνια»! Βλέπετε; Τά ἴδια πράγµατα µέ πιό σεµνά λόγια! Δέν πᾶνε οἱ κωδωνοκρουσίες στήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλης, θἄταν ἴσως καλύτερος κανένας µουεζίνης…

Οὔτε κι αὐτό ὅµως εἶναι ὑπερβολή. Προσέξτε τί ἔγινε στή Λέσβο, γιά τά 100 χρόνια τῆς ἐλευθερίας τοῦ νησιοῦ: Ἡ Περιφέρεια στηρίζει ἐπιστηµονικό (φυσικά!) συνέδριο γιά τήν ἀπελευθέρωση τῶν νήσων τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου καί οἱ µόνοι µή Ἕλληνες εἰσηγητές εἶναι δύο …Τοῦρκοι ἱστορικοί, πού µάλιστα ζήτησαν καί προκαταβολικά τίς περιλήψεις τῶν ἄλλων εἰσηγήσεων! Τό γεγονός κατήγγειλαν οἱ Ἀνεξάρτητοι Ἕλληνες – καί µπράβο τους – ἀλλά τί νά πρωτοκαταγγείλεις στήν ἐλεεινή αὐτή χώρα;

Τό ἔχουµε ξαναγράψει: πρέπει νά ξεκαθαρίσει τό ἐσωτερικό µέτωπο. Εἶναι προφανές ὅτι κάποιοι …κουράστηκαν µέ 100 χρόνια ἐλευθερίας καί ἀναπολοῦν τίς περιποιήσεις τοῦ πασᾶ, ἐνῷ ἄλλοι κονοµᾶνε διαλύοντας τή χώρα µέ τά δυτικά συµφέροντα καί τά συνοδά φληναφήµατα: τό αἰώνιο πρόβληµα µέ τό τούρκικο φακιόλι καί τήν λατινική καλύπτρα. Ὑπάρχει ἄραγε ἀκόµα µακρυγιάννικη µαγιά; Μένει σέ κάποιους ἄσβεστος ὁ καηµός τῆς Ρωµηοσύνης; Ἔ, σέ µᾶς µένει νά παλέψουµε γιά τήν ἔσχατη µοίρα αὐτῆς τῆς πανανθρώπινης πατρίδας.

Read the rest of this entry…

Το θράσος του Κυριακού ξεπερνάει κάθε όριο. Αφού πρώτα εγκαινίασε την πλημμύρα των τουρκικών σήριαλ που, ξεκινώντας από το άθλιο κανάλι του, επεκτάθηκαν στο Μέγκα των νταβατζήδων και στον Άλφα του γνωστού Κοντομηνά, τώρα αποτολμάει ένα ακόμα βήμα: Να παρουσιάσει, με τυμπανοκρουσίες, έναν σφαγέα του ελληνικού και των λοιπών βαλκανικών λαών, τον Σουλεϊμάν, ως ήρωα, στην ελληνική τηλεόραση.
Ο Σουλεϊμάν υπήρξε ένας από τους απηνέστερους διώκτες του ελληνισμού, κατέλαβε τη Ρόδο, σφαγίασε και εξανδραπόδισε τον λαό της Κέρκυρας, μαζί δε με τον Σελίμ Α΄, τον οποίον διαδέχτηκε, ήταν ένας από τους οργανωτές των μεγάλων εκστρατειών του παιδομαζώματος.
Το 2011 ξεκίνησε ο Σκάι, με τη συκοφαντία του ελληνισμού και της Επανάστασης του 1821. Τώρα, αφού οι Έλληνες εθίστηκαν στα τουρκικά σήριαλ, ο Κυριακού πραγματοποιεί ένα νέο βήμα και προβάλλει τον βασικό οργανωτή του οθωμανικού κράτους, ως το πρότυπο για το νεοθωμανικό μέλλον που μας προετοιμάζει η ευτελισμένη ελίτ-αλήτ   της χώρας.
Όλοι οι τζάμπα μάγκες, πολιτικοί, και άλλοι ψευδοδιανοούμενοι  που συνήθως διαμαρτύρονται, δεν βγάζουν τσιμουδιά για το νέο έγκλημα που διαπράττεται όχι μόνο ενάντια στη ιστορία, αλλά στο παρόν και το μέλλον μας. Ακόμα και οι φασισταράδες της Χρυσής Αυγής, που ξέρουν μόνο να εμέσσουν υλακές ενάντια στη δημοκρατία, δεν βγάζουν τσιμουδιά για το ανοσιούργημα του Κυριακού. Εξάλλου ο Παπαδόπουλος, τον οποίο εκθειάζουν, ήταν ο πρώτος ανοικτός υμνητής του νεοθωμανισμού που πρότεινε ομοσπονδία Ελλάδας και Τουρκίας.
Βέβαια δεν περιμένουμε από τον Σύριζα να πάρει θέση για το ζήτημα, αλλά ο Καμμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες; Και τι κάνει η κυβέρνηση που ξέρει μόνο τα δώρα των συνταξιούχων να πετσοκόβει; Πότε άραγε θα πληρώσει τα χρέη του ο Κυριακού;
Εναπόκειται στον πατριωτισμό των Ελλήνων να οργανώσουν μια εκστρατεία ενάντια στην προβολή αυτού του ανοσιουργήματος, και να υποχρεώσουν όλες τις πολιτικές και «πνευματικές» δυνάμεις της χώρας να πάρουν θέση, καθώς και να μποϋκοτάρουν τόσο τη συγκεκριμένη εκπομπή, όσο και τα τουρκοκάναλα συνολικά… Αυτό άλλωστε φοβάται και ο Κυριακού και επέσπευσε κατά ένα μήνα την προβολή του σήριαλ, για να μας πιάσει στον ύπνο. Εξάλλου, όπως διαφημίζει στα τρέιλερ του σήριαλ, ο Σουλεϊμάν παντρεύτηκε μια Ελληνίδα σκλάβα του. Αυτό ακριβώς είναι το όνειρό τους: να είναι τα γιουσουφάκια των Τούρκων και του Ερντογάν. Μήπως όμως έχουν λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο;

Γιῶργος Καραμπελιάς

Πόσο ηθικό είναι άραγε, όταν μία κυβέρνηση περικόπτει από τα επιδόματα πείνας των ανέργων, των 450 ευρώ, τα 100, ή όταν κόβει 20 ευρώ από τις γλίσχρες αγροτικές συντάξεις (ποσό που αντιστοιχεί στο ψωμί του μήνα για τον συνταξιούχο!), να αποφασίζει να χαρίσει σε μία συγκεκριμένη επιχείρηση, άνω των 10.600.000 ευρώ, από αυτά που οφείλει από άμεσους φόρους και άλλες οφειλές της προς το Ελληνικό Δημόσιο; Αυτό έκανε, παραμονή εκλογών της 6ης Μαϊου 2012, με σχετική απόφασή του, ο τότε υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, λίγες μόλις ώρες πριν φύγει από το υπουργείο του, στις 4 Μαΐου 2012! Διαβάζοντας το σκεπτικό της απόφασής του, σίγουρα δεν μπορεί κανείς να πεί ότι αυτό δεν ήταν νόμιμο, αρκεί όμως αυτό για να είναι και ηθικό, σύμφωνα με το αλήστου μνήμης «δόγμα Βουλγαράκη»;
Ο λόγος για τα χρέη της ξανθιώτικης εταιρείας «ΑΦΟΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α.Ε. – SCRAP ΘΡΑΚΗΣ», τα οποία καλούνται πλέον να πληρώσουν τα συνήθη κορόιδα, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι!
Read the rest of this entry…

Βρισκόμαστε πιθανῶς ἐλάχιστες ἑβδομάδες πρίν τήν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπό τήν εὐρωζώνη καί τήν συνακόλουθη κατάρρευσή της, ἄν πιστέψουμε τά ρεπορτάζ και τίς ἀναλύσεις στόν διεθνή Τῦπο, τούς ξένους κυβερνητικούς ἀξιωματούχους, τούς διεθνεῖς τραπεζίτες καί χρηματιστές. Ἄν λοιπόν δέν πέφτουν ἐξω ἐτοῦτοι, πού κάπως δύσκολα θά …μπλόφαραν ὅλοι μαζί, τίθεται τό ἐρώτημα τί κάνουμε ἐμεῖς πού προοριζόμαστε γιά θῦμα τῆς ἐπερχόμενης καταστροφῆς. Κι ὅταν λέμε “ἐμεῖς” ἐννοοῦμε σέ κάθε ἐπίπεδο: Κυβέρνηση, θεσμοί, κοινωνία, πολίτες.
Ἡ Κυβέρνηση, παρά τούς ὅρκους της στό Μνημόνιο καί στά συμφέροντα τῶν δανειστῶν, δείχνει ἀνίκανη νά ἀλλάξει τή φορά τῶν πραγμάτων. Ἀντίθετα δείχνει πλήρως ἀναίσθητη γιά τίς καταστροφές πού προκαλεῖ στόν ἑλληνικό λαό καί ἀπολύτως ἀνίκανη νά διαχειριστεῖ τά ζέοντα προβλήματά του. Νά προσδοκᾶ κάποιος ἀπό τά στουρνάρια της σχέδιο διάσωσης τῆς κοινωνίας μετά τό μοιραῖο, εἶναι σάν νά περιμένει τή σωτηρία μας ἀπό τούς “ΕΛ”…
Ἀπό τήν ἄλλη οἱ πολίτες πού εἶναι ὑποψιασμένοι γιά τήν κατάληξη αὐτῆς τῆς συλλογικῆς μας πορείας εἶναι ἀδύνατον νά κάνουν πολλά. Ἀρκετοί ἐπιχειροῦν νά ἐξασφαλίσουν τήν οἰκογενειακή τους ἐπιβίωση, εἴτε μειώνοντας τίς ἀνάγκες καί αὐξάνοντας τήν (διατροφική, ἐνεργειακή…) αὐτονομία τους εἴτε ἀκόμα ἀποθηκεύοντας τρόφιμα. Τά ὅρια μιᾶς τέτοιας προσπάθειας εἶναι πασίδηλα: σέ συνθῆκες ὁλικῆς ἀποσύνθεσης καμμία νησίδα δέν σώζεται ἀπό τήν πλημμυρίδα.
Τί ἄλλη ἀντίσταση μπορεῖ νά προβάλει ἡ κοινωνία; Εἰδικά γιά τίς μεγαλουπόλεις δέν βλέπουμε κανένα περιθώριο. Ἡ τοπική Αὐτοδιοίκηση στήν καλύτερη περίπτωση νά ἀντέξει λίγο παραπάνω ἀπό τόν κρατικό μηχανισμό. Μετά μένει ἡ αὐτοοργάνωση, ἐπιλογή πολύ δύσκολη γιά ἕνα κοινωνικό σῶμα ρημαγμένο ἀπό τά ἡδονιστικά καί ἀτομικιστικά πρότυπα ἀλλά καί ἀπό τήν μαζική λαθρομετανάστευση. Ἄ, καί γιά νά κάνουμε λίγο μαῦρο χιοῦμορ, ὑπάρχουν καί οἱ …Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις, τόσες χιλιάδες ἔχει ἡ χώρα, ἄς μήν χάνουμε τήν ἐλπίδα μας!
Οἱ θεσμοί πού διαθέτουν ρίζες στήν κοινωνία (Στρατός, Ἐκκλησία) δείχνουν δυστυχῶς νά βρίσκονται σέ ἐπίπεδο ἀντίστοιχο μέ ἐκεῖνο τοῦ κράτους. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἤδη πράξει πολλά μέ τά συσσίτιά της κι ὄχι μόνο, ἀγγίζοντας τά ὅριά της. Κι ἄν ἀκόμη διέθετε κάποιαν ὑποδομή ἤ καί σχέδιο ἀνάγκης, δέν θά εἶχε τήν αὐτονομία πού θά τῆς ἐπέτρεπε νά λειτουργήσει σέ ἔκτακτες συνθῆκες, στηρίζοντας τήν κοινωνία. Μόνον ὁ Στρατός μπορεῖ θεωρητικά νά μᾶς διασώσει ἀπό τό χάος: νά διαφυλάξει τήν τάξη, νά ἐξασφαλίσει τίς πλέον ἀπαραίτητες ποσότητες καυσίμων καί τροφίμων, νά προστατέψει τίς ὑποδομές καί τά σύνορα… Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι δέν ἔχει ἀποσυντεθεῖ τό πᾶν ἀπό τόν κομματισμό, τή διαφθορά καί τόν ὠχαδερφισμό κι ὅτι τήν κρίσιμη ὥρα θά βρεθεῖ ἕνας πραγματικός Ἕλληνας – ἔστω καί …Φράγκος! – πού ὡς ἄλλος Πλαστήρας θά μαζέψει τά συντρίμμια τῆς Μικροελλαδικῆς Καταστροφῆς.
Κ.Κ.

Επειδή υπάρχουν αρκετοί ακόμη καλόπιστοι άνθρωποι – μα και φίλοι μας – που προσδοκούν το θαύμα από τον Αντώνη Σαμαρά, καλό είναι να προσέξουμε την ερώτηση του άρτι διαγραφέντος βουλευτή Ν. Νικολόπουλου. Αυτήν που καταγγέλει την «επιβράβευση» των συνεργατών των Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου επί ημερών (υποτίθεται) νεοδημοκρατικής “αναδιαπραγμάτευσης”.
Η ψευτοεκσυγχρονιστική πασοκοκρατία συνεχίζει να αλωνίζει δημόσια οφίκια και αμοιβές που προκαλούν ίλιγγο στον μέσο χειμαζόμενο πολίτη μιας χώρας που καταρρέει ακριβώς εξαιτίας των πολιτικών επιλογών της! Ο Ν. Νικολόπουλος υπενθυμίζει τις καταγγελίες και υποσχέσεις τού (πρώην) κόμματός του για διερεύνηση ποινικών ευθυνών για “το καταστροφικό και μοιραίο για τη χώρα δίδυμο της συμφοράς Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου και τους συνεργάτες του, από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι τον Μάϊο του 2010, που μετέτρεψαν την δημοσιονομική κρίση σε κρίση εξωτερικού δανεισμού και κρίση χρέους με εγκληματικές πράξεις τους (πχ δυσφήμηση και διασυρμό της χώρας στα διεθνή ΜΜΕ, δηλώσεις περί Τιτανικού, αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, άρνηση εφαρμογής εισπρακτικών μέτρων της προηγούμενης Κυβέρνησης, μεταφορά εσόδων της Κυβέρνησης στο έτος 2010 και δαπανών της στο 2009, ώστε να διογκωθεί το έλλειμμα κλπ) αλλά και παραλείψεις τους (επίμονη άρνηση λήψης οικονομικών μέτρων για ένα εξάμηνο, μη αποδοχή δανείων, όσο μας προσφέρονταν ακόμη από τις αγορές κλπ) και προκάλεσαν στην πατρίδα μας μία πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική συμφορά…”. Και χαρακτηρίζει τη σημερινή Κυβέρνηση πλυντήριο του Πασόκ και του Παπανδρέου, βλέποντας:
- τον πρ. πρόεδρο του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνωμό-νων Γ. Ζαννιά, εξ απορρήτων του διδύμου Παπ-Παπ, ο οποίος ως εκ της θέσεώς του διαπραγματεύθηκε το 1ο Μνημόνιο, με απόφαση της ελεγχόμενης από την Κυβέρνηση, Γενικής Συνέλευσης και του Δ.Σ. της Εθνικής Τράπεζας, να διορίζεται στις 9.7.2012 Πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας.
- τον πρ. Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών, Ηλία Πλασκοβίτη, προσωπική επιλογή Παπακωνσταντίνου, ο οποίος (με ειδικότητα την …αγροτική οικονομία!) επίσης διαπραγματεύθηκε το 1ο Μνημόνιο, να διορίζεται (20.7.2012) στο Συμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδας με εξαετή θητεία, με απολαβές 12.000 το μήνα, για μια διακοσμητική υπηρεσία, αφού η Ελλάδα δεν …έχει δικό της νόμισμα!
- τον πρώην Νομικό Σύμβουλο και δεξί χέρι του Παπακων-σταντίνου (και νομικό σύμβουλο υπουργών του Σημίτη) Αναστάσιο Μπάνο, δεξί χέρι του Γ. Παπακωνσταντίνου, συντάκτη του Μνημονίου και όλων των νομοθετημάτων του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος παραμένει Νομικός Σύμβουλος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, και με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών θα λαμβάνει από 12.7.2012 αποζημίωση ύψους 200 ανά συνεδρίαση, για τα επόμενα 5 έτη, με την ιδιότητα του Αντιπροέδρου της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων, για κάθε συμμετοχή του στις συνεδριάσεις της.
- τον πρώην γενικό διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους της περιόδου Γ. Παπακωνσταντίνου, Πέτρο Χριστοδούλου, να τοποθετείται με απόφαση του Δ.Σ. της Εθνικής Τράπεζας Γενικός Διευθυντής Δραστηριοτήτων Εξωτερικού της Εθνικής Τράπεζας, αν και, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Monde, διεξάγεται έρευνα σχετικά με τον ρόλο του ως υπευθύνου αγορών της Εθνικής Τράπεζας στην απόκρυψη του ελλείμματος το 2001, επί κυβερνήσεως Σημίτη, με τη βοήθεια της Goldman Sachs, (η οποία έλαβε για τις «υπηρεσίες» της 300 εκ. ευρώ), ενώ μάλιστα ο ίδιος έως το 1998 ήταν στέλεχος της Goldman Sachs.
Αυτά τα ωραία λοιπόν, με φήμες που θέλουν τους προαναφερθέντες να κατέχουν κι άλλες θέσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, με συνολικές αμοιβές για τον καθένα από 8.000-20.000 ευρώ μηνιαίως. Και υπάρχουν ακόμα Έλληνες πολίτες που περιμένουν από την σημερινή Κυβέρνηση να αποδώσει κάποια δικαιοσύνη ή να τραβήξει κάποιο μαγικό αλεξίπτωτο την τελευταία στιγμή πριν σκάσει η χώρα στον πάτο του γκρεμού!

Ὅταν τίς προάλλες ὁ ἡγέτης τῶν Γκρίζων Λύκων, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ἐπισκέφτηκε τή Θεσσαλονίκη, τό μισελληνικό κοπριτολόι τῆς συμπρωτεύουσας ἔδωσε τά ρέστα του. Ἀπό τή μιά κάποιοι ἀνήκεστα βλαμμένοι τσόγλανοι τοῦ παρταλοαριστεροῦ χώρου ἀντιδιαδήλωσαν στούς διαμαρτυρόμενους Ἕλληνες (Κύπριους καί μή) κι ἀπό τήν ἄλλη ἡ λαχανοφυλλάδα πού φέρει τό ἔνδοξο ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας κυκλοφόρησε μέ τόν πρόστυχο τίτλο πού βλέπετε. “Σταυροδρόμι ἀκροδεξιῶν” εἶδε τό καλόπαιδο πού ἐπέλεξε τόν τίτλο γιά τήν σκωραμίδα του, βάζοντας στό ἴδιο καζάνι θῦτες καί θύματα. Πού και τή Χρυσή Αὐγή νά συγκρίνεις μέ τούς Οὐλκουτζοῦδες εἶναι σάν νά συγκρίνεις (ἀπό ἠθικῆς ἀπόψεως) τήν ἀδερφή σου πού ἔμεινε ἔγκυος ἀπό τόν ἄντρα της σέ προγαμιαῖο σέξ μέ τήν …Τσιτσιολίνα. Κι ἄν ἀκόμη εἶσαι τόσο ἄσχετος πού δέν ἄκουσες τίποτε γιά δολοφόνους, ναρκέμπορους κτλ, δέν ἔχεις δεῖ οὔτε τό κτηνῶδες λυντσάρισμα τοῦ Τάσου Ἰσαάκ στή Δερύνεια τό 1996;
Ποιά ἡ ἔκπληξη, θά μοῦ πεῖτε, ὅλη ἡ Ἑλλάδα δέν ἔχει τό ἴδιο πρόβλημα αὐτοσυνειδησίας, ἀκρισίας, ἀγραμματοσύνης, συμπλεγματικότητας;  Ναί, ἀλλά στή Θεσσαλονίκη σέ τρομάζει ἡ ἔνδεια προσωπικοτήτων καί σχεδίου ἐνώπιον τῶν ποικίλων κινδύνων (καί δέν ἐννοῶ μόνο τούς ξεσαλωμένους Ψευτομακεδόνες). Μέ φύλαρχους τύπου Μπουτάρη, Ἄνθιμου ἤ Πανίκα,πόσο μακρυά θά πᾶμε;
Τοὐλάχιστον ἐκεῖνο τό ὑπουργεῖο Μακεδονίας – Θράκης πού ξαναστήθηκε, δέν μπορεῖ ἀντί γιά ρουσφέτια, ἀερολογίες, μίζες καί λοιπές συνήθεις ὑπουργικές ἁρμοδιότητες νά ἀσχοληθεῖ ΜΟΝΟ μέ τό μεῖζον θέμα τῆς ταυτότητας τοῦ τόπου; Ἐκδόσεις, συνέδρια, ἀνάδειξη ἀρχαιολογικῶν χώρων καί μνημείων, ὑποτροφίες γιά σχετικά διδακτορικά, μελέτες τοῦ μακεδονικοῦ καί θρακικοῦ παρελθόντος  κτλ; Ἔκανες πού ἔκανες τήν κίνηση, ἄς μήν περιοριστεῖ στόν ἄχρηστο “συμβολισμό” της, δέν ἀπαγορεύεται νά κάνεις ὡς Κυβέρνηση καί κάτι οὐσιαστικό, νομίζω…

Υπάρχει ένας τομέας όπου οι «μεταρρυθμίσεις» και οι «διαρθρωτικές αλλαγές» προχωρούν σταθερά και ύπουλα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να αναγράφονται σε κανένα μνημόνιο. Ωστόσο, η σταθερή τους πορεία οδηγεί με σιγουριά στην αποσύνθεση και στην απάλειψη κάθε προοπτικής για το μέλλον. Είναι ο πολύπαθος χώρος της εκπαίδευσης, ο οποίος με την είσοδό του στον κόσμο του «νέου σχολείου», πασοκικής εμπνεύσεως αλλά διακομματικής εφαρμογής, χάνει και την μικρή παιδευτική αξία που του είχε απομείνει.
Read the rest of this entry…

Δέν φτάσαμε ἔτσι ἁπλᾶ στίς αὐτοκτονίες. Πρίν στραφεῖ νά σκοτώσει ὁ Ἑλληνέζος τόν ἑαυτό του πρόλαβε νά σκοτώσει ὅ,τι τοῦ κληροδοτήθηκε. Χλεύασε τήν παράδοσή του, ἐγκατέλειψε τά χωριά του, ξεκοίλιασε τίς πόλεις του, κόπρισε τήν θεϊκή φύση τῆς πατρίδας του.
Πρόλαβε μέσα σέ δυό γενιές νά πάρει τό παγκόσμιο ρεκόρ τῆς παιδικῆς (καί τό εὐρωπαϊκό τῆς γενικῆς) παχυσαρκίας, ἀντιστρέφοντας τό πρότυπο τοῦ λιτοδίαιτου προγόνου του. Ἔριξε τό κάποτε κορυφαῖο προσδόκιμο ἐπιβίωσης πολλές κλάσεις παρακάτω. Κατάφερε νά ἐξαλείψει τό βιολογικό του μέλλον, ὑπολειπόμενος μόνο τῶν Σέρβων στούς ἀρνητικούς δεῖκτες τῆς δημογραφίας. Σάρωσε τίς διεθνεῖς ἐπιδόσεις σέ προστυχιά καί ἐρωτική εὐτέλεια ἀνάγοντας τό σεξουαλικό ὑπονοούμενο (ἐνίοτε καί …ὑπερνοούμενο) σέ ἀναγκαῖο συστατικό κάθε ἰδιωτικῆς καί δημόσιας ἔκφρασης. Στοίβαξε τό πιό κραυγαλέο κίτς στούς κατανυκτικότερους ναούς τῆς ἀνθρώπινης δημιουργίας. Ἀγνόησε τήν ἀσύλληπτη κληρονομιά τῶν προγόνων του, ἀμφισβητώντας ἀκόμα καί τή πρόδηλη σχέση του μαζί τους. Θέσπισε νέα στάνταρ γιά τήν ξενομανία, τήν τηλεορασοπληξία, τήν ἀστυφιλία, τόν κομματισμό, τόν μηδενισμό, τήν αὐτοαπαξίωση. Στελέχωσε τήν πιό ἀδίστακτη πολιτικοοικονομική ἐλίτ τῆς ὑφηλίου, πού διαγούμισε τή χώρα πιό συστηματικά κι ἀπό τουρκαλβανικό στῖφος. Ἡ παγκόσμια πρωτιά, λοιπόν, στό δημόσιο χρέος ἦταν τό λογικότερο ἐπακόλουθο.
Ἔτσι, στό τέλος αὐτῆς τῆς πορείας, ὁ Ἑλληνέζος ἔμεινε μόνος, καθημαγμένος κι ἔρημος, μεταξύ ἐρειπίων. Ἐρείπια ἀνθρώπων, ἐρείπια κοινωνίας, ἐρείπια ἀξιακῶν μοντέλων. Ποῦ νά σταθεῖ, σέ τί νά ἐλπίσει, τί νά ὀνειρευτεῖ; Κι ἐλλείψει ἀπαντήσεων, αὐτοκτονεῖ, γκρεμίζοντας ἕνα ἀκόμη θετικό ἕως πρότινος ἐθνικό γνώρισμα, τίς σχεδόν μηδενικές αὐτοχειρίες. Ἀρνούμενος ἤ ἀδυνατώντας νά δεῖ προσωπικές καί συλλογικές εὐθῦνες, παραιτεῖται ἀπό ἕναν ἀγώνα ἀληθινῆς παλιγεννεσίας πού πρέπει νά δώσουμε ὅσοι ζωντανοί. Δέν φτάσαμε ἔτσι ἁπλᾶ στίς αὐτοκτονίες.

Πρό τριῶν ἑβδομάδων ὁ Ἀχμέτ Νταβούτογλου ἦταν στό Σικᾶγο γιά τή Σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ. Οἱ δηλώσεις του τότε ὑπέρ τῶν Ψευτομακεδόνων («δέν εἶμαι μόνο μεγάλος καί εἰλικρινής φίλος τῆς Μακεδονίας ἀλλά ἐπίσης Μακεδόνας», «ἡ φιλία τῶν δύο χωρῶν θά συνεχιστεῖ γιά πάντα») σέ ἐκδήλωσή τους ἔπαιξαν πολύ στόν ἑλληνικό Τῦπο, ἀφοῦ ἀποκάλυψαν τό ἀνοιχτό παιχνίδι τῆς Τουρκίας μέ τά Σκόπια. Ὅμως δέν ἀκούστηκε καθόλου ἡ ἐπίσκεψή του στήν τοπική ἑλληνορθόδοξη Μητρόπολη καί ὅσα συζήτησε ἐκεῖ.
Ὁ Τοῦρκος ΥΠΕΞ λοιπόν πῆρε τό προσωπικό τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου τῆς πόλης καί πῆγε στόν Μητροπολίτη Ἰάκωβο, μέ τόν ὁποῖο συνομίλησαν γιά 45 λεπτά. Τό σκεπτικό τῆς βίζιτας ἦταν πώς ἐφόσον ἡ Μητρόπολη ἀνήκει στήν Ἀρχιεπισκοπή τῆς Ἀμερικῆς, πού ὑπάγεται στό Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης, κι αὐτό εἶναι τουρκικό θρησκευτικό ἵδρυμα, ἡ Τουρκία ἔχει λόγο καί ρόλο. Ἄλλωστε ὅπως δήλωσε ὁ πονηρός Ἀχμέτ, ἔδωσε ἐντολή στούς ἁπανταχοῦ Τούρκους διπλωμάτες νά καλωσορίζουν ἐπίσημα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη ὅταν αὐτός ταξιδεύει σέ διάφορες χῶρες. Ἡ συζήτηση λοιπόν, πέρα ἀπό τά ἀναμενόμενα (σχολή τῆς Χάλκης, Ὀρφανοτροφεῖο τῆς Πριγκήπου…), πῆγε καί σέ ἄλλα θέματα, ὅπως τῆς …Θράκης!   

Read the rest of this entry…

 Μόλις πέντε ημέρες πριν από τις εκλογές επιβεβαιώνονται –σε βαθμό «κακουργήματος»– οι διαπιστώσεις στις οποίες είχαμε προβεί, όταν άνοιγε αυτή η προεκλογική περίοδος. Πως οι εκλογές αυτές αποτελούν την αρχή του τέλους του μεταπολιτευτικού σκηνικού, αποτελούν έναν οδοδείκτη για τις μελλοντικές εξελίξεις και τις προδιαγράφουν, χωρίς ταυτόχρονα να προσφέρουν κάποια σίγουρη εναλλακτική πολιτική πρόταση στο ξεπερασμένο παρελθόν. Όπως τονίζαμε, η κύρια πλευρά τους είναι η διάλυση του παλαιού, μεταπολιτευτικού, πολιτικού συστήματος.

Η ολική κατάρρευση των καθεστωτικών δυνάμεων, με πρώτο και κύριο τον αρχιτέκτονα της καταστροφής –το κόμμα-σύστημα ΠΑΣΟΚ–, η αδυναμία του ετέρου Καππαδόκη του πολιτικού συστήματος, της Νέας Δημοκρατίας, να αποτελέσει αξιόπιστη λύση, έστω στα πλαίσια του, ο πολυκερματισμός των πολιτικών δυνάμεων και η διάχυτη αγανάκτηση,  δίνουν τον τόνο αυτών των εκλογών.

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω πια: Το καθεστώς αποσυντίθεται και καταρρέει και όλοι οι εκπρόσωποί του διασύρονται ανοιχτά μπροστά στα μάτια μας.

Read the rest of this entry…

Μολονότι η κρίση του δυτικού καπιταλιστικού μοντέλου εξακολουθεί να παράγει αποτελέσματα εφάμιλλα μείζονος πολεμικής καταστροφής χωρίς βομβαρδισμούς και στρατεύματα, αναζητούνται εναγωνίως σημάδια που να προμηνύουν ότι οι επερχόμενες εκλογές μπορούν να γίνουν εφαλτήριο αντιστροφής της καταστροφικής πορείας της χώρας. Παρά την διαφαινόμενη σημαντική μείωση των εκλογικών ποσοστών των δύο μεγάλων κομμάτων (σχεδόν υποδιπλασιασμό τους), το πιθανότερο μετεκλογικό σενάριο είναι η άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία τους, με το σενάριο της υπέρβασης και των 180 εδρών αθροιστικά να μην είναι καθόλου απίθανο. Στην περίπτωση αυτή είναι βέβαιο ότι θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί το σχέδιο της πλήρους υποδούλωσης της χώρας στους ξένους δυνάστες της, της αναγκαστικής μετανάστευσης του ανθού της ελληνικής νεολαίας και της πλήρους εξαθλίωσης της ζωής του συνόλου του πληθυσμού, του υποβιβασμού της στα όρια της δουλείας, της αναξιοπρέπειας, ακόμα και της πείνας.

Read the rest of this entry…

Διαβάζω στίς εἰδήσεις: «Ὡς ἀρχηγός ἐγκληµατικῆς ὀργάνωσης πού εἶχε συσταθεῖ µέ σκοπό νά ξεπλένει µαῦρο χρῆµα, προερχόµενο ἀπό παράνοµες δραστηριότητες, ἀλλά καί ὡς κοινός φοροκλέπτης πού ἀγνοεῖ τούς νόµους τοῦ κράτους, πολλούς ἀπό τούς ὁποίους ἔχει ὁ ἴδιος εἰσηγηθεῖ ἤ ψηφίσει ἐµφανίζεται στό εἰσαγγελικό πόρισµα ὁ πρώην ὑπουργός τοῦ ΠαΣοΚ Ἄκης Τσοχατζόπουλος».

Ὡστε τέτοια Μαφία ἔστησε ὁ ἰσχυρότερος καί µακροβιότερος ὑπουργός τῆς Μεταπολίτευσης; Τί λέτε, τό πιστεύετε; Ἀρχιµιζαδόρος ὁ παρ’ ὀλίγον πρωθυπουργός καί ὁ µαθητής ὅν ἠγάπα ὁ Ἀνδρέας; Μπάαα, κάποιο λάθος θά ἔγινε ρέ σεῖς. Ἄν ἦταν ἀλήθεια δέν θά ἀποκαλυπτόταν τόσα χρόνια; Ὁ Σηµίτης, π.χ., πού τόν ἔβαλε ὑπουργό Ἄµυνας, δέν θά ἀντιλαµβανόταν κάτι; Μέσα σέ κεῖνο τό ὑπουργικό περιβάλλον µέ Λαλιώτη, Παπαντωνίου, Μαντέλη, Γείτονα, Τσουκάτο, Μαλέσιο, Πάχτα, Φωτιάδη, Βερελή κτλ, δέν θά ξεχώριζε ὁ διεφθαρµένος σάν τή µύγα µές στό γάλα; Γιά νά µήν πῶ καί τό ἄλλο ἐπιχείρηµα: ἄν ἦταν πράγµατι θέµα κοµπίνας καί µίζας ἡ προµήθεια τῶν γερµανικῶν ὑποβρυχίων, θά ἦταν δυνατόν νά τά παραλάβει πρίν δυό χρόνια ὁ τότε ὑπουργός Ἄµυνας, Εὐάγγελος Βενιζέλος; Μετά ἀπό τόσα χρόνια φασαρία σχετικά µέ µίζες, µέ προβλήµατα (κλίσης) κτλ; Σιγά σιγά θά µᾶς ποῦν ὅτι εἶναι στό κόλπο κι ὁ Μπένι, ὁ ἐπίδοξος πρωθυπουργός µας!

Καί ἄντε ὁ Τσοχατζόπουλος. Τά τσοχατζοπουλάκια τῆς Περιφέρειας; Τί λένε αὐτά, πού ἔχουν µείνει ὀρφανά ἀλλά σ’ αὐτόν βάσισαν τήν κοµµατική τους ἀνέλιξη (ἄρα καί τήν κοινωνική τους ὑπόσταση); Νά ἦταν κι αὐτά στήν ἐγκληµατική ὀργάνωση πού λένε οἱ εἰσαγγελεῖς; Νά λεηλάτησαν κι αὐτά τούς χώρους (ἀγροτικούς, συνδικαλιστικούς, αὐτοδιοικητικούς…) ὅπου ἐτάχθησαν ἀπό τό Σοσιαλιστικό τους Κίνηµα;

Ρίξαμε ασφαλώς μια ματιά στις …εργασίες της Εθνικής Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ (όση τέλος πάντων μάς επέτρεψε το διαταραγμένο στομάχι και η ευεπίφορη σε εμφράγματα, εγκεφαλικά και λοιπές ιατρικές περιπέτειες κρίσιμη ηλικία μας). Και φυσικά είδαμε οτιδήποτε άλλο εκτός από το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να δούμε: ήτοι, εκατοντάδες άτομα να σέρνονται στο πάτωμα, ρίχνοντας στάχτες (κατά το αρχαίο πρότυπο) στα κεφάλια τους, ουρλιάζοντας με αναφιλητά για τις αμαρτίες τους και εκλιπαρώντας συγχώρεση για το πώς κατάντησαν τη χώρα. Αντιθέτως, τόσο συγκλονιστικό ήταν το …κλίμα αυτοκριτικής και μεταμέλειας, ώστε όχι μόνο ο απερχόμενος αρχιηλίθιος τραπεζοτζουτζές, αλλά και οι επίδοξοι νέοι επικεφαλής του θιάσου, δεν μπήκαν στον κόπο να ψελλίσουν ούτε μία έστω λέξη που να παραπέμπει υποτυπωδώς σε απολογία. Όλα είναι, ως έοικεν, καλώς καμωμένα, στα πλαίσια μίας τιτάνιας και ορκισμένης προσπάθειας να σωθεί η πατρίδα, και τα όποια λάθη χειρισμού έγιναν (ναι, απλώς κάποια …λάθη χειρισμού!) δεν μπορούν να ακυρώσουν αυτήν την προσπάθεια!

Read the rest of this entry…

Read the rest of this entry…

Στήν «Καθηµερινή τῆς Κυριακῆς» στίς 11/3/12, τό πρωτοσέλιδο παρέπεµπε σέ «Πέντε προτάσεις γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς ἀξιοπιστίας τῆς πολιτικῆς», πού εἰσηγοῦνταν δύο ἀπό τά πλέον ἠχηρά ὀνόµατα τοῦ καθεστῶτος, οἱ καθηγητάδες Νίκος Ἀλιβιζάτος καί Ἀντώνης Μανιτάκης.

Ποτέ δέν εἶχα κανέναν τους σέ πολιτική ὑπόληψη, καθώς ἔβλεπα τίς «ἐκσυγχρονιστικές» θέσεις πού κατά καιρούς λάµβαναν σέ καίρια ζητήµατα µέ τήν ψεύτικη αἴγλη τῆς πανεπιστηµιακῆς καθέδρας. Ὅµως ἔσπευσα στό ἄρθρο γιατί (µαταίως) ἤλπισα ὅτι ἡ καθολική κατάρρευση πού συντελεῖται γύρω µας θά τούς εἶχε βγάλει ἀπό τήν προσωπική βολή τους καί µέ τήν δεδοµένη τους γνωστική ἐπάρκεια θά µποροῦσαν νά δώσουν µερικές τεχνικές συµβουλές χρήσιµες σέ ὅσους ἀγωνιοῦν γιά τόν τόπο καί τό συλλογικό µας µέλλον.

Ἀφοῦ λοιπόν διάβασα πώς «ἡ συνταγµατική ἀναθεώρηση δέν ἀποτελεῖ προτεραιότητα» (!), ἔγινα κοινωνός καί τῶν 5 προτάσεων πού µποροῦν αὔριο κιόλας νά ὑλοποιηθοῦν, κατά τούς δύο ἐπαΐοντες: 1) Μείωση τῶν βουλευτῶν ἀπό 300 σέ 200 καί µικροαλλαγές στό ἰσχύον ἐκλογικό σύστηµα 2) Καθιέρωση τοῦ ἀσυµβίβαστου ὑπουργοῦ καί βουλευτῆ 3) Ἀλλαγή στή σύνθεση τῆς Ἐπιτροπῆς πού ἐλέγχει τό πολιτικό χρῆµα καί ἴσως (ἴσως!) περιορισµό τῆς κρατικῆς χρηµατοδότησης τῶν κοµµάτων 4) Δραστικό περιορισµό εἰδικῶν συµβούλων καί συνεργατῶν 5) Δέσµευση τῶν κοµµάτων πώς θά διευκολύνουν τήν παραποµπή τῶν ὑπουργῶν γιά σοβαρές κατηγορίες.

Γιά τά δύο τελευταῖα δέν θά κάνουµε κανένα σχόλιο, τά ἔχουµε ἐξαντλήσει τά θέµατα αὐτά στό καφενεῖο ἀπό χρόνια. Τά ἄλλα τρία ὅµως εἶναι προκλητική ὑπεράσπιση τῆς κοµµατοκρατίας καί ἄρνηση κάθε οὐσιαστικῆς µεταβολῆς γιά χάρη τῆς γνήσιας δηµοκρατίας. 1) Μείωση λέει τῶν βουλευτῶν σέ 200, γιά νά εἶναι πιό µαζεµένο τό παιχνίδι καί νά µή ψάχνει κοτζάµ κύριος Γιῶργος ἤ κύριος Χόρστ τόν κάθε ψηφοτσοµπάνη τῆς Ἀνωπαναγούδας. Ναί, ἀλλά σοῦ λέει «θά κάνουµε οἰκονοµία». Ἔ, ἄν εἶναι νά γίνει ἔτσι οἰκονοµία, ἄς καταργήσουµε τή Βουλή νά µή δίνουµε φράγκο! Λύσεις ὑπάρχουν (µέχρι κι ἐµεῖς γράψαµε τόσες πρό 15νθηµέρου) βούληση ὑπάρχει; Καί τό ἐκλογικό σύστηµα, αὐτή ἡ στέρεη βάση τῆς κοµµατοκρατίας, σέ γενικές γραµµές µιά χαρά τούς φαίνεται! 2) Κανένας βουλευτής, λέει, νά µήν γίνεται ὑπουργός, ὥστε ἡ λαϊκή βούληση νά µένει στά ΝΑΙ-ΟΧΙ τῆς Βουλῆς (τό λεγόµενο «νοµοθετικό ἔργο») καί τά κυκλώµατα τοῦ παρασκηνίου – ἤ τοῦ γυµναστηρίου ἤ τῆς Στοᾶς – νά κάνουν πάρτυ ἀνενόχλητα στά ὑπουργεῖα. 3) Καί ἡ κρατική ἐπιχορήγηση νά ἐλέγχεται καλύτερα. Καί ἴσως θά µποροῦσε καί νά περιοριστεῖ. Ἴσως. Γιατί ὅµως, µήπως θέλουµε νά µποῦν τίποτε ἰδιωτικά συµφέροντα (λέµε, τώρα) καί νά ἁλώσουν τόν ἄµωµο χῶρο τῶν κοµµάτων; Ἄααα, ὅλα κι ὅλα, ἐδῶ τούς βρίσκω πολύ ρηξικέλευθους τούς κυρίους καθηγητές, µήπως πρέπει νά ξαναελέγξουν αὐτόν τόν κίνδυνο;

Τι να πει κανείς για τα 199 αυτά τομάρια που μας έριξαν στα νύχια της ξενοκρατίας; Ότι κάποια στιγμή που θα αναστηθεί η Ελλάδα των ηρώων, των αγίων και των ποιητών, θα έρθει η δικαιοσύνη και για την χθεσινή προδοσία τους. Αυτή τη στιγμή μένει στις τοπικές κοινωνίες να αποδείξουν το ήθος τους και το πνεύμα που τις διέπει με τον τρόπο που θα δεχθούν τους 199 Εφιάλτες και τα κατορθώματά τους. Αν μπορούν να αποδεχθούν το ξεπούλημα του συλλογικού μας μέλλοντος στα μούτρα των 199, ας βγάλουν κι αυτές τον σκασμό.

Μπράβο σε όσους τόλμησαν το ΟΧΙ, ειδικά στους νεοδημοκράτες που, κόντρα στην άθλια κωλοτούμπα της ηγεσίας τους, έτσι έμειναν πιστοί στην πρώτη τους άρνηση για τον Μνημόνιο του 2010 - παρά την προοπτική ανάληψης της εξουσίας. Μια κάποια αξία είχε και το (καθυστερημένο) ΟΧΙ των πασόκων που έφυγαν από το καταρρέον μαγαζάκι τους. Ασχολίαστη η δειλία όσων απουσίασαν ή έμειναν στο “παρών”. Χρήσιμο μεν το ΟΧΙ της Αριστεράς, πολύ λίγο δε για την τραγική συγκυρία. Η χρεωκοπία είναι πια επί θύραις, αφού η διαλυμένη χώρα υποθηκεύτηκε επισήμως και μόνον ο Θεός της Ελλάδος μπορεί να την αποτρέψει.

Eυθύνες της κυβέρνησης και ευθύνες των αντιμνημονιακών

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τις  σπάνιες φορές που μιλάω με στελέχη αυτής της κυβέρνησης ένα πράγμα με εντυπωσιάζει. Η αποφασιστικότητά τους να αρνηθούν μια όλο και προφανέστερη πραγματικότητα. Δεν είναι ότι προσπαθούν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους ‘Eλληνες πολίτες, κάνουν πριν από όλα στον ίδιο τους τον εαυτό, ώστε να μπορούν να κάνουν μετά τη δουλειά που έχουν να τελειώσουν και που δεν είναι δυστυχώς άλλη από την καταστροφή της Ελλάδας και, πιθανότατα, δι’ αυτής, της  Ευρώπης. Θα γελούσε κανείς με τις ανοησίες που λένε και τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτουν, αν δεν υπήρχαν ήδη άνθρωποι και οικογένειες που καταστράφηκαν ή πέθαναν εξαιτίας αυτών των ανθρώπων και της πολιτικής τους, αν δεν είχαν γεμίσει οι ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και η μακρινή Αυστραλία ακόμα, από νέους και λιγότερο νέους ‘Ελληνες, σε απελπισμένη αναζήτηση εργασίας και αν ολόκληρος ο ελληνικός λαός δεν κινδύνευε να καταλήξει στα παγκάκια, εν μέσω συσσωρευόμενων κοινωνικών ερειπίων και εθνικών καταστροφών. Αυτός είναι ο ρόλος της κυβέρνησης Παπαδήμου και των τριών κομμάτων  που την υποστηρίζουν.

Read the rest of this entry…

Καθώς τό πολιτικό σκηνικό τῆς Ἑλλάδος καταρρέει, ὅλο καί κάποια κοµµάτια τῆς συγκαλυµµένης ἀποκρουστικῆς πραγµατικότητας ἔρχονται στό φῶς. Κάπως ἔτσι µᾶς προέκυψε καί ἡ ὑπόθεση τῆς 53µελοῦς συµµορίας στή Θεσσαλονίκη, πού ὑποτίθεται ὅτι ξάφνιασε τή χώρα. Ὅσο τό χρῆµα καί ἡ συνακόλουθη δύναµη τῶν κρατούντων ἀποµειοῦται, τόσο θά προκύπτουν καί ἀνάλογες ἱστορίες διαφθορᾶς, πού θά ὑπογραµµίζουν καί ὁρισµένα ἐξόχως πολιτικά συµπεράσµατα: τήν δεδοµένη σχέση τοῦ ἐγκληµατικοῦ ὑπόκοσµου µέ τόν πολιτικό µά καί τήν (πράσινη) κοµµατική ταυτότητα τῆς λαµογιᾶς.

Read the rest of this entry…