Πᾶνε δώδεκα χρόνια ἀπό τόν «ἀνθρωπιστικό» πόλεµο τοῦ ΝΑΤΟ κατά τῆς Σερβίας καί φαίνεται ὅτι οἱ ΗΠΑνθρωποι ἑτοιµάζουν ἕνα ρηµέικ ἀφρικανικῆς κοπῆς. Ὅλα εἶναι ἕτοιµα. Ὁ Καντάφι ἀντί τοῦ Μιλόσεβιτς στή θέση τοῦ «χασάπη», οἱ αἱµατοβαµένες ἀνταποκρίσεις τοῦ Τύπου ἴδιες κι ἀπαράλλακτες, ἡ περιφρόνηση τοῦ ΟΗΕ πανοµοιότυπη, ὥς καί τό εὐρωπαϊκό προβάδισµα ἔναντι τῶν ΗΠΑ εἶναι ἴδιο (τώρα εἶναι οἱ Γάλλοι, τότε εἶχαν ἀνοίξει τόν δρόµο οἱ Γερµανοί). Ἐπίσης οἱ Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις εἶναι στή θέση τους (µέ καταγγελίες κτλ), τό σενάριο τοῦ ἀεροπορικοῦ ἀποκλεισµοῦ θυµίζει Βοσνία καί οἱ «ἀριστεροί» τσανακογλῦφτες τοῦ συστήµατος ἄρχισαν τίς ὑλακές κατά τοῦ «ἐγκληµατικοῦ καθεστῶτος». Μάλιστα, σύµφωνα µέ τήν ἀνακοίνωσή τους, τί κρίνουν ὡς εἰδεχθέστερο ἔγκληµα τοῦ Καντάφι; Τήν «συνενοχή του µέ τήν εὐρωπαϊκή πολιτική γιά τή µετανάστευση»!!! Καί µία ἄλλη ὁµοιότητα: ἡ παρουσία τῶν ἰσλαµιστῶν στό πλευρό τῶν «καλῶν» (τῶν Βόσνιων τότε, τῶν ἀντικανταφικῶν τώρα). Καί ναί µέν αὐτά περί Ἀλ Κάιντα ἦταν πίπες, ὅµως ἡ Λιβύη ἔχει µαχητές τοῦ Ἰσλάµ πού µισοῦν τόν Καντάφι. Τελικά µία εἶναι ἡ ἀλήθεια: Ἡ Δύση ἑτοιµάζεται νά ὑπερασπιστεῖ στή Λιβύη τίς αἰώνιες ἀξίες της (βλ. τό σχεδιάγραµµα τῶν ἀποθεµάτων πετρελαίου στήν Ἀφρική).

Σύµφωνα µέ τά ντοκουµέντα πού δηµοσίευσε ἡ κουβεϊτιανή ἐφηµερίδα Al-Jarida (6/3/11), οἱ δύο γιοί τοῦ Μουµπάρακ, ὁ Γκαµάλ καί ὁ Ἀλάα, ἐνθυλάκωσαν τά τελευταῖα χρόνια ἑκατοντάδες ἑκατοµµύρια δολάρια προµήθειες ἀπό τήν πώληση αἰγυπτιακοῦ φυσικοῦ ἀερίου στό Ἰσραήλ.

   Συνεχόμενα πλέον τα αποκαλυπτήρια για την κατοχική συμμορία που ξεπουλάει τη χώρα…

                                                          του Ν.Δαπέργολα

     Καθώς διανύουμε μόλις τον τρίτο μήνα του 2011, οι μάσκες για τον ΓΑΠ και τον κυβερνητικό του θίασο δείχνουν επιτέλους ότι έχουν πια αρχίσει να πέφτουν στα μάτια ακόμη και των πιο αφελών. Η πρόσφατη δήλωση Ντερούζ για τα 50 δισεκατομμύρια ευρώων που πρέπει να «βρει» η Ελλάδα μέσα στα επόμενα 3 χρόνια, αλλά και η επακόλουθη αποκάλυψη Στρος Καν για την απόπειρα προσφυγής του προεδρεύοντος καρτούν στο ΔΝΤ ήδη από τα τέλη του 2009, ήχησαν αναμφίβολα πολύ εμφατικά, μέσα σε ένα ούτως ή άλλως ευρύτερο τοπίο προϊούσας καταστροφής με διαλυμένη οικονομία, κατεστραμμένα νοσοκομεία, εκμηδενισμένα δημόσια ταμεία, εξουθενωμένους καταστηματάρχες, αποχαυνωμένη εκπαίδευση, χαοτικά διοικητικά «καλλικρατικά» φαινόμενα και άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός, τραγικά συμπτώματα πλήρους αποσύνθεσης και αποσάθρωσης σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς του δημόσιου και ιδιωτικού μας βίου. Ένα τοπίο που θα πρέπει να είναι κανείς καθ’ ολοκληρίαν διανοητικά καθυστερημένος για να μην αντιλαμβάνεται ότι σε πολύ λίγο θα είναι πλέον τοπίο σεληνιακό.

     Για τη μεν περίπτωση Ντερούζ, να ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι η δήλωση δεν ήταν βεβαίως δείγμα κακεντρέχειας ή ανθελληνισμού κάποιου…κακού ξένου, όπως μας σέρβιραν τα εγκάθετα βοθροκάναλα, αλλά η σκληρή πραγματικότητα, όπως προκύπτει και επιβάλλεται από το λεγόμενο «επικαιροποιημένο μνημόνιο», το οποίο ασφαλώς οι χυδαίοι νενέκοι της πασοκικής συμμορίας ήταν εκείνοι που το υπέγραψαν και του οποίου ασφαλέστατα τον συγκεκριμένο όρο γνώριζαν πολύ καλά. Άρα λοιπόν προς τι η «οργή» με την οποία όλα αυτά τα πολιτικά ανθυποσκύβαλα αντιμετώπισαν τον τροϊκανό αξιωματούχο; Τόσο πολύ θύμωσαν δηλαδή, επειδή αποκαλύφθηκε κάτι που ήθελαν επί του παρόντος να αποκρύψουν και να μας το πασσάρουν αργότερα, κατάλληλα φινιρισμένο και επαρκώς προετοιμασμένο από τα χύδην παπαγαλάκια των Καψοτρεμοπρετεντέρηδων και των λοιπών τηλεοπτικών τους χαλκείων; Σε κάθε περίπτωση βέβαια πρόκειται για άλλη μια απόπειρα αυτής της απίστευτης ληστοσυμμορίας να υποτιμήσει τη νοημοσύνη μας και για άλλη μια σαφέστατη απόδειξη ότι μόνο ως υποζύγια και ηλίθιους ιθαγενείς μάς αντιλαμβάνεται. Και ήταν τόσο εξόφθαλμη απόδειξη, που έβγαλε πολύ κόσμο από τα ρούχα του. Η άκρως εντυπωσιακή έκρηξη π.χ. του Χάρρυ Κλυνν, που μίλησε για «σοσιαλιστικά ψοφίμια, εφιάλτες, νενέκους, εθνοπροδότες και σκουλήκια» που τους χρειάζεται κρεμάλα, ενώ για τον ίδιο τον ΓΑΠ επιφύλαξε τον άκρως…τιμητικό τίτλο του «αρχιηλίθιου υπαλλήλου του αιματοβαμμένου διεθνούς κεφαλαίου» αποδεικνύει ξεκάθαρα του λόγου το αληθές.

Read the rest of this entry…

Σήμερα ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου επισκέφθηκε τη Θράκη, υποτίθεται ιδιωτικώς, και έλαβε ένα ιδιωτικό καλωσόρισμα. Θρακιώτες και Κύπριοι διαδηλωτές κατήγγειλαν έξω από το κτίριο της Περιφέρειας ΑΜ-Θ την ώρα που συναντούσε εκεί τους ντόπιους προύχοντες, την υποκριτική παρουσία του με κουρδικές και κυπριακές σημαίες, καθώς και με πλακάτ και με πανώ. Σ’  αυτά αναγράφονταν συνθήματα στα αγγλικά, στα ελληνικά και στα τουρκικά, που έδιναν τον τόνο της διαμαρτυρίας: 

ΝΑΙ στο ευρωπαϊκό μέλλον, ΟΧΙ στο οθωμανικό παρελθόν

Αρκετά με την τουρκική υποκρισία, ξεκουσμπιστείτε από τη Θράκη!

Αχμέτ, φεύγοντας πάρες και το Προξενείο μαζί σου!

Κατοχικη΄δύναμη της Κύπρου, η ελληνική Θράκη σου λέει: Άι σι…τίρ!

Οι 114 ομαδικοί τάφοι δεν είναι εδώ, στο Κουρδιστάν να πας!

Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία:  114 ομαδικοιί τάφοι, 1469 πτώματα. Κρατήστε τον ανθρωπισμό σας μακρυά μας!

Από τον τηλεβόα εστάλη και …προφορικό μήνυμα στον επισκέπτη, στα ελληνικά και στα τουρκικά:

Καταγγέλουμε την προκλητική επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας στην περιοχή. Ο ιδιωτικός της χαρακτήρας είναι ο φερετζές της υποκρισίας. Όποιος κόπτεται για μειονοτικά και ανθρώπινα δικαιώματα δεν διατηρεί κατοχικούς στρατούς, δεν ισοπεδώνει γηγενείς λαούς εκατομμυρίων ψυχών, δεν αγνοεί το Διεθνές Δίκαιο, δεν χρησιμοποιεί την γεωπολιτική ως όχημα του αναθεωρητισμού και του επεκτατισμού.

Δηλώνουμε αντίθετοι στην επίσκεψη Νταβούτογλου στη Θράκη, η σημειολογία της οποίας δεν καλύπτεται από τις γελοίες δικαιολογίες της ελληνικής κυβέρνησης. Ο φιλήσυχος κόσμος της Θράκης που σιχαίνεται τους κάθε λογής νταβατζήδες μειονοτήτων, ενώνει τη φωνή του με κείνη των Τουρκοκυπρίων που του απηύθυναν εκείνο το μεγαλοπρεπές άι σικτίρ. Να πάρει το μαγαζί του από την οδό Ιώνων και να μην τον ξαναδούμε!

                                                          του Ν.Δαπέργολα

     Ευτυχώς που υπάρχει και η άλλη πλευρά της τηλεόρασης, αυτή που έχει ταχθεί στη διάλυση του χυδαίου εθνικιστικού μας παραληρηματικού ζόφου και στον φωτισμό των οπισθοδρομικών και συσκοτισμένων από τους τεχνητούς εθνικούς λήρους εγκεφάλων μας! Τὸ ανέσπερον λοιπόν φως του εκσυγχρονισμού και της προόδου, που τα τελευταία χρόνια αποτελεί μία μόνιμη και σταθερή απάντηση στη φασίζουσα υστερία των εθνοσημαιολάγνων, λάμπει και πάλι αυτές τις μέρες, σε μια ακόμη ευγενή απόπειρα να εξαχθεί επιτέλους η τσίμπλα από τα μάτια των καθυστερημένων και των σκοταδιστών!

    Καιρός ωστόσο να σοβαρευτούμε λίγο (όσο τουλάχιστον μπορεί να το επιτρέψει η ούτως ή άλλως εξόφθαλμη γελοιότητα του θέματος). Ο λόγος φυσικά για το νέο μέγιστο επίτευγμα της πεμπτοφαλαγγίτικης εθνομηδενιστικής συμμορίας που μας ταλανίζει επ’ εσχάτων των χρόνων. Το λιακοβερεμοφραγκουδοδραγωνορεπουσέικο σκυλολόι είναι πάντα εδώ, αναγεννημένο μάλιστα από την πλήρη στήριξη της προδοτικής σοσιαληστρικής χούντας που υποδύεται την κυβέρνηση του ελλαδικού ψευδοκράτους. «1821 – Η γέννηση ενός έθνους» ήταν ο τίτλος που επέλεξε το γνωστό νεοταξίτικο βοθροκάναλο – και ήδη από τον τίτλο καταλάβαμε ασφαλώς τι οχετοί δυσωδίας και τι κρουνηδόν ποτάμια από διαταραγμένες ονειρώξεις πλεγματικών γιουσουφακίων επρόκειτο να ακολουθήσουν. Με το που είδαμε και τα ονόματα των συντελεστών – από το καθεστωτικό καρτούν της ιστοριογραφίας και του…ΕΛΙΑΜΕΠ έως τον γνωστό, καθ’ ολοκληρίαν ατάλαντο και παρά ταύτα φερόμενο ως συγγραφέα (και γιατί όχι άραγε, εδώ κυκλοφορεί ως…συγγραφέας ο Νίκος Παπανδρέου, μη σας πω δε και για τον αδερφό του που παριστάνει τον πρωθυπουργό) – η εικόνα ολοκληρώθηκε. Παραμείναμε ωστόσο στις οθόνες μας από καθαρά…επαγγελματική επιστημονική διαστροφή. Τι το θέλαμε όμως οι μαζοχιστές;

Read the rest of this entry…

Τί εἶναι αὐτό τό σήριαλ πού παρακολουθοῦµε τόσες ἑβδοµάδες στίς χῶρες τῆς βορείου Ἀφρικῆς; Οἱ ἀραβικοί πληθυσµοί τους ἔχουν ξεσηκωθεῖ, στήν Τυνησία ὁ Μπέν Ἀλή πῆρε ἤδη πόδι, στήν Αἴγυπτο ὁ Μουµπάρακ τόν ἀκολούθησε καί οἱ ἄλλοι ἡγετίσκοι τῆς περιοχῆς πασχίζουν νά προλάβουν τό κακό. Ἡ ἀφορµή ἦταν ἡ δραµατική ἐπιδείνωση τοῦ οἰκονοµικοῦ προβλήµατος µέ τήν αὔξηση τῶν τιµῶν στά βασικά προϊόντα, πού ξεσήκωσε τόν κόσµο. Οὔτε ἰσλαµικές ἀτζέντες, οὔτε ἐθνικισµοί οὔτε ἄλλο ξερό σκατό κολλάει στίς λαϊκές ἐξεγέρσεις, ἀφοῦ δέν φαίνεται πουθενά χειραγώγηση τῶν ἀνθρώπων ἀπό συγκροτηµένες πολιτικές δυνάµεις. Ἔτσι καί ἡ Δύση, µέ προεξάρχουσες τίς ΗΠΑ, πασχίζει πλέον νά περιορίσει τίς ἀπώλειές της στά συγκεκριµένα πρόσωπα καί νά διατηρήσει τόν ἔλεγχο τῶν χωρῶν αὐτῶν καί µέ τό νέο στάτους πού ἀναµένεται νά ἐγκατασταθεῖ. Ὅπως τό ἔπραξε ἐπί δεκαετίες ὁλόκληρες καί στή Λατινική Ἀµερική (µά καί στή νότια Εὐρώπη, ἄλλωστε καί ἡ χώρα µας ἔχει τήν ἀνάλογη ἐµπειρία…), ἡ Ἀµερική στήριξε παντί τρόπῳ τούς κατά τόπους δικτάτορες στόν καιρό τῆς παντοδυναµίας τους καί ὅταν ἔφτασε ἡ ὥρα τῆς λαϊκῆς ἀγανάκτησης ἄρχισε νά γυρίζει τό φῦλλο σιγά σιγά, µέχρι πού πέτυχε καί τήν µετάβαση σέ µία ἐπίσης ἐλεγχόµενη «καινούργια» κατάσταση (βλ. Καραµανλή τοῦ 1974). Τό ἴδιο λοιπόν σενάριο ἔπαιξε καί στήν Αἴγυπτο, ὅπου ἕνας πατενταρισµένος πράκτορας τῆς Μοσάντ καί τῆς CIA προαλειφόταν γιά ἀντικαταστάτης τοῦ Μουµπάρακ. Κι αὐτά δέν συµβαίνουν µόνο σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο: οἱ διαρροές µέσῳ τοῦ Wikileaks ἀποκαλύπτουν ὅτι τά προγράµµατα τῆς USAID γιά τήν Αἴγυπτο ἦταν 66,5 ἑκ. δολάρια τό 2008 καί 75 ἑκ. τό 2009, χώρια ἡ δράση τοῦ Freedom House ἤ τοῦ NED πού χρόνια τώρα προετοιµάζουν ἀκτιβιστές τῆς δηµοκρατίας στό καλούπι πού ἐξυπηρετεῖ τόν πάτρωνα στήν Οὐάσινγκτον. Μάλιστα ἄν τήν τελευταία στιγµή χρειάζεται καί λίγο σπρώξιµο ἀπό τήν Δύση, ἔ, κάποιος τζουτζές τῶν ἀφεντικῶν θά σπεύσει γιά τό λιπαντικό (ἔστω κι ἄν ἀναβάλει προσωρινά τό ταξίδι του…).

Γιατί καθυστερεῖ ἡ ἀντικατάσταση τῶν παλιοµοδίτικων φυλάρχων, ἀφοῦ τό καζάνι βράζει; Πρῶτον δέν πρέπει νά νιώσουν ἀνασφάλεια οἱ ἄλλοι …συνάδελφοί τους (σέ Ὀνδούρα, Κολοµβία, Ἀλγερία, Ἰνδονησία κτλ) πού ἀναµένουν νά διαβάσουν τό πιθανό τους µέλλον στή σηµερινή ἀντίδραση τῆς Οὐάσινγκτον. Ἔτσι, ὁ κακός Μιλόσεβιτς ἔπεσε χωρίς ν’ ἀνοίξει ρουθούνι, ὅµως ὁ καλός Μουµπάρακ παρέµεινε καί µετά τούς 300 πρώτους νεκρούς διαδηλωτές. Εἰδικά δέ στήν περίπτωση τοῦ Μουµπάρακ τό (ἰσραηλινό) διακύβευµα – τά Κατεχόµενα Παλαιστινικα Ἐδάφη – ἦταν µεγάλο γιά γρήγορες ἀλλαγές, οἱ ὁποῖες πρέπει νά θίξουν καί τή στρατιωτική βάση τοῦ 30χρονου καθεστῶτος. Σέ µιά χώρα µέ 325.000 µέλη τῶν Δυνάµεων Ἀσφαλείας, 470.000 Στρατό καί 60.000 Ἐθνοφρουρούς, οἱ ἀλλαγές χωρίς τήν συγκατάνευση τῶν Ἐνόπλων Δυνάµεων δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση.

Πάντως ἕνα ὄφελος ἀπό τήν ἐξέγερση αὐτή ἦταν καί πού ξεστόµισαν τά κατεστηµένα ΜΜΕ τίς λέξεις «καθεστώς» καί «δικτάτορας» γιά τίς ἀγαπηµένες χῶρες τῶν ΗΠΑνθρώπων: Μαρόκο, Τυνησία, Αἴγυπτος, Ἰορδανία κτλ. Ὅλες αὐτές οἱ χῶρες, πού εἶναι τόσο ἀγαπητές στά τουριστικά γραφεῖα τῶν δυτικῶν χωρῶν, ποτέ δέν κακοκαρδίζονταν µέ τέτοιο λεξιλόγιο, πού τά µαφιοµήντια τό κρατᾶνε γιά τό Ἰράν, τό Ἰράκ τοῦ Σαντάµ, τή Γάζα καί ἄλλους κακούς. Θά καταφέρουν οἱ λαοί πού ξεσηκώθηκαν νά ἀλλάξουν κάτι ριζικά – καί πέραν τῶν προσώπων – στίς χῶρες τους, κόντρα στίς δεδοµένες ἀντίρροπες δυτικές προσπάθειες; Μακάρι ἀλλά ἀκόµη καί µετά τήν πτώση τοῦ Μουµπάρακ δέν θά εἶναι καθόλου εὔκολο.

 Στίς 9-12-2010 µία τοπική τουρκοφυλλάδα δηµοσίευσε ἕνα ἐλεεινό κείµενο, τό ὁποῖο ξεπέρασε κάθε ὅριο προστυχιᾶς πού προηγούµενες, προφορικές ἀθλιότητες τοῦ ἰδίου ἀρθρογράφου, γνωστές στό πανελλήνιο, ἔχουν θέσει. Μαινόµενη κατά τοῦ Μίκη Θεοδωράκη, πού τόλµησε νά ζητήσει τό ξήλωµα τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, γιά τούς γνωστούς σέ ὅλους πλέον λόγους, πιάστηκε ἀπό µία φράση (γιά τήν ἀνυπαρξία Τούρκων πολιτῶν στήν περιοχή) ὥστε νά διακωµωδήσει, δῆθεν, ἡ βδελυκτή σκωραµίς τόν µεγάλο Ἕλληνα. Καί δέν περιορίστηκε σ’ αὐτό, ἀλλά προχώρησε καί σέ χαρακτηρισµούς ἐνδεικτικούς τοῦ ἐπιπέδου της, γράφοντας γιά «µαλάκυνση ἐγκεφάλου», γιά «µαλακία στό τρίγωνο», «χοῦφτες», «µικρά-µεγάλα κεφάλια» κτλ!

Νά δοῦµε πόσοι ἀπό τούς ἐπώνυµους τῆς Ἀθήνας, πού µάζευαν ἄλλοτε δεκάδες ὑπογραφές πρός ὑπεράσπιση τοῦ ἐν λόγῳ ἀπό τούς κακούς Ἕλληνες, θά ποῦν µιά λέξη γιά τή νέα του ὕβρη.

Τό 2011 ἔχει μία μεγάλη διαφορά σέ σχέση μέ ὅλα τά προηγούμενα χρόνια. Δέν φέρνει μαζί του καμμία ψεύτικη ἐλπίδα, ἀπαγορεύει κάθε αἰσιοδοξία, δέν ἐπιτρέπονται κἄν ψευδαισθήσεις πώς ἴσως καί νά μήν ἀποδειχθεῖ τόσο μαῦρο ὅσο λέγεται. Εἶναι ἴσως τό πρῶτο μεταπολεμικό ἔτος πού προεξοφλεῖται τόσο δυσάρεστο γιά τήν δημόσια καί τήν ἰδιωτική μας οἰκονομική κατάσταση καί γιά ὅσα συνδέονται ἄμεσα μέ αὐτήν. Χωρίς καμμία ἐλπίδα ἀνάνηψης, χωρίς φῶς στόν ἀναπτυξιακό ὁρίζοντα καί μόνο μέ (βάσιμους) φόβους γιά τά ἀκόμη χειρότερα. Κι ὅμως, πρέπει νά δοῦμε τήν καλή πλευρά τοῦ πράγματος.

Read the rest of this entry…

By Ilan Pappe
10 January, 2011

I begin by thanking all the organizers; I know it took quite a lot of efforts to bring us all together. It is a great achievement, and as Mazin Qumsiyeh and Haidar Eid, mentioned, and Lubna Masarwa, yesterday, you also provided a great opportunity for us to meet and we are very grateful to you for this opportunity to meet you and to meet each other. It is easier because of the Israeli oppression to meet here than to meet in Palestine where we should meet and hopefully one day we will all be there without the need to go to the frozen hills of Stuttgart to create a joint life!

And I think that’s the gist of the Zionist story that it does not allow people to meet normal life and to be normal friends that they need to go through all that hardship in order to fulfill a very elementary human impulse to live together.

Read the rest of this entry…

 (Ή η επιτακτική ανάγκη ενός νέου ανένδοτου απέναντι  στις συμμωρίες των ανικάνων και των ηλιθίων)

      Σε όποια σχόλια και αν αναλωθεί κάποιος σε σχέση με τις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές, σε όποιες ερμηνείες ή αναλύσεις και αν προβεί, ένα είναι το βέβαιο. Ότι τόσο στις 7, όσο και στις 14 του Νοέμβρη, υπήρξε μία αρίδηλη αποδοκιμασία του άθλιου κομματικού σκηνικού της τελευταίας τριακονταετίας – έστω και δια της αποχής (την οποία φυσικά δεν είναι δίκαιο να τη μεταφράζουμε πάντοτε σε απάθεια και απολιτίκ ιδιωτεία, ειδικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει απολύτως τίποτε πλέον που να σε εκφράζει, ώστε να το ψηφίσεις). Ήταν μια αποδοκιμασία όλης της εν σαρκί περιπολούσας διαφθοράς που κατ’ ευφημισμόν ονομάστηκε Μεταπολίτευση και που βεβαίως δεν κατέστρεψε απλώς οικονομικά τη χώρα, αλλά στην πραγματικότητα διέλυσε, ξεχαρβάλωσε, λήστεψε, απομύζησε, λεηλάτησε, κατασυκοφάντησε και εξευτέλισε οτιδήποτε αυθεντικό είχε να επιδείξει πνευματικά, πολιτικά και κοινωνικά αυτός ο τόπος. Μια αποδοκιμασία και απέναντι στον σοσιαληστρικό προδοτικό συρφετό των φαιοπράσινων Κουίσλινγκς και απέναντι στη χυδαία, συνένοχη, εξίσου ληστρική και ηλιθίως επικίνδυνη Νέα Δημοκρατία, αλλά τελικά και απέναντι στα μικρότερα κόμματα, που δεν μπόρεσαν ουσιαστικά να εισπράξουν σε ψήφους τη διαμαρτυρία. Και δικαίως δεν μπόρεσαν, θα προσθέταμε εμείς, γιατί είναι ηλίου φαιδρότερο ότι καμμία λύση δεν έχει κανείς να αναμένει ούτε από τη θυμηδία μιας ομάδας που διατηρώντας όλα τα νευροπαθολογικά χαρακτηριστικά παραθρησκευτικής χιλιαστικής σέχτας, παραμένει ακόμη εγκλωβισμένη στον μεταφυσικό απόπατο της πλέον κωμικής παλαιομαρξιστικής ιδεοληπτικής εμμονής, ούτε από τη γνωστή σχιζοφρενικά εθνομηδενιστική αυτοϊκανοποιούμενη ασυναρτησία των αριστερόσχημων ελληνοφοβικών, αλλά ούτε βεβαίως και από το χυδαίο συνονθύλευμα των περιπτωσιακών σαλτιμπάγκων πατριδοκάπηλων του θλιβερού αριβίστα συνοδοιπόρου της Ντόρας και του κατοχικού delivery boy – πρωθυπουργίσκου του Μνημονίου.

Read the rest of this entry…

Ἡ φωτογραφία βεβαίως µιλάει ἀπό µόνη της ὅταν εἰκονίζει τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη ἐν µέσῳ τῶν δύο τουρκοµουφτήδων τῆς Θράκης!!! Ἡ συνάντηση ἔγινε στά πλαίσια τῆς «Διάσκεψης θρησκευτικοῦ τουρισµοῦ – Κωνσταντινούπολη 2010» στήν Τουρκία. Δέν πέρασαν δυό βδοµάδες πού ὁ Ξυνίδης νοµιµοποίησε τόν Μέτε, συναντώντας τον προεκλογικά στήν Ξάνθη, καί ἔχουµε νέο δεῖγµα ταπεινωτικῆς ὑποχώρησης, τούτη τή φορά ἀπό τόν ἄλλον καθεστωτικό πυλώνα τοῦ ἑλληνόφωνου ἀµερικανισµοῦ, τόν θρησκευτικό! Ὁ Μέτε πού ρωτήθηκε µίλησε γιά τήν προθυµία καί τήν εὐγένεια τοῦ Πατριάρχη καί βρῆκε πολύ φυσικό νά ἔρθουν δίπλα δίπλα οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες «τῆς τουρκικῆς µειονότητας τῆς Δ. Θράκης καί τῆς µειονότητας τῶν Ρωµιῶν τῆς Ἰνσταµπούλ»! Πᾶµε λοιπόν πλησίστιοι γιά ἀποδοχή τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Ἄγκυρας στό θέµα τῶν µουφτήδων, δηλαδή ὁ ΑΡΧΙΦΑΣΙΣΤΑΣ Μέτε θά χρισθεῖ ἡγέτης τῆς µισῆς κοινωνίας τῆς Θράκης. Ἐλπίζω νά ἀντιλαµβάνονται ὅλοι τί σηµαίνει αὐτό γιά τόν τόπο µας…

 Τό ἀνωτέρω γελοῖο ἐρώτηµα τό ἔχουµε πολλάκις ἀπαντήσει, ἔµµεσα ἤ ἄµεσα, ἀλλά ἡ προεκλογική ἐκστρατεία τό ἔφερε πάλι µιά δυό φορές µπροστά µας. Ἔτσι, κι ἐπειδή δέν ἔχουµε πάντοτε τήν εὐχέρεια νά ἀπαντήσουµε ὅπως πρέπει, παραθέτουµε κατωτέρω ἕναν διάλογο πού συνοψίζει στό περίπου τήν ἀπάντησή µας.

Read the rest of this entry…

 Μπορεί η Θ. Δραγώνα να είναι πλέον παρελθόν για το υπουργείο Παιδείας (και δεν θα θρηνήσουμε γι’ αυτό, νάστε σίγουροι), όμως ο εθνομηδενισμός και η πατριδοφαγία δεν εξέλιπαν ως φαινόμενο από την Εκπαίδευση, αφού ενισχύονται με πακτωλούς ευρωπρογραμμάτων. Με αφορμή λοιπόν ένα έγγραφο του υπουργείου Παιδείας που διακινείται στα σχολεία (αρ. Πρωτ. 133412/Γ2, 22-10-10) και το οποίο προοιωνίζεται νέο, τριετές πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για αλλοδαπούς και «παλιννοστούντες» μαθητές, θέλουμε να εκφράσουμε την ειλικρινή μας απορία: πόσο πουλημένος ή γελοίος μπορεί να είναι ένας αρμόδιος στη χώρα μας;

Read the rest of this entry…

             Ζώντας στη διαλυμένη Ελλάδα του 2010, με πρωθυπουργό τον ΓΑΠ και κυβέρνηση ΔΝΤ, είναι δύσκολο να μείνει ένας ενεργός πολίτης με σταυρωμένα τα χέρια. Κάπως έτσι προέκυψε ο «Σπάρτακος» στην Κομοτηνή, με την ανθρώπινη μαγιά, κυρίως, του «Αντιφωνητή» και με κίνητρο την απελπισία που πνίγει τη χώρα και την πόλη.  

            Στο πρωτοφανές αυτό σκηνικό, οι υπεύθυνοι της καταστροφής έχουν το θράσσος να ζητάνε και την ψήφο μας στις 7 του Νοέμβρη! Όλοι όσοι τόσα χρόνια εξευτέλισαν την Τοπική Αυτοδιοίκηση με τα «χρίσματα» και τους κομματάνθρωπους, με την τοπική διαπλοκή και τα ρουσφέτια, με τους πρασινογάλαζους χάρτες τις βραδυές των εκλογών, όλοι αυτοί – ακόμα κι αυτή την κρίσιμη ώρα για την επιβίωση της ελληνικής κοινωνίας – ούτε που διανοούνται ότι θα χάσουν το τσιφλίκι που τους κληροδότησε ο μπάρμπας τους ή κάποια κομματική «συμμορία».

            Μέσα στην τραγική συγκυρία που έρχεται, μέσα στην κομματοκρατία που ακόμη αλωνίζει, μέσα στην απραξία του βουβού πλήθους, βγήκαμε μπροστά για λογαριασμό της κοινωνίας. Δεν σκοπεύουμε να υποκαταστήσουμε κανέναν: καλούμε όλους τους ενεργούς πολίτες να συστρατευτούν μαζί μας. Πρέπει να σπάσουν τα κομματικά δεσμά και να απελευθερωθούν όσες δυνάμεις ακόμη μένουν ζωντανές στο κοινωνικό σώμα.

Αυτή τη φορά ΔΕΝ θα πάμε στην κάλπη με το πρόβλημα «τι να ψηφίσουμε». Θα είμαστε όλοι εκεί, με τον Σπάρτακο, κόντρα στους επαγγελματίες πολιτικάντηδες και στους καριερίστες των εξουσιών.

 Ή αυτοί ή όλοι εμείς!

 www.spartakos.gr

Οἱ φῆµες γιά στήριξη τῶν µειονοτικῶν συνδυασµῶν ἀπό τούς µουσουλµάνους πολιτευτές, τοῦ ΠαΣοΚ κυρίως, δέν …ἔµειναν φῆµες. Ὁ ἴδιος ὁ βουλευτής Ξάνθης Τσετίν Μάντατζη («βουβαλοβοσκός», εἴπαµε) προχώρησε καί πέρα ἀπό τά λόγια, προσφέροντας στόν προξενικό συνδυασµό πού διεκδικεῖ τόν δῆµο τῆς πόλης τή σύζυγό του καί τόν γραµµατέα του Γκιουρχάν Ὀµέρογλου!

Read the rest of this entry…