Είχαμε κάνει αναφορά για τη Ziraat Bank (Αγροτική Τράπεζα) και τη λειτουργία τού υποκαταστήματός της στην Κομοτηνή, όταν η διοίκηση (;) της τράπεζας επέλεξε να στείλει τις προσκλήσεις στην τουρκική και αγγλική γλώσσα. Όμως η Τράπεζα συνδέεται εδώ και χρόνια με τους Έλληνες και μάλιστα με σχέσεις εκμετάλλευσης και οικειοποίησης των περιουσιών τους.
noneΠαραμονές τῆς πρωθυπουργοποίησης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν τῆς 4ης Ὀκτωβρίου (ἤ τῶν ἀμέσως ἑπόμενων), κάνουμε ἀναπόφευκτα μερικές μαῦρες σκέψεις πού θέλουμε νά μοιραστοῦμε μαζί σας. Τό τί ἀκριβῶς θά σημάνει γενικά ἡ παραπάνω πολιτική ἐξέλιξη δέν εἴμαστε σέ θέση νά τό ποῦμε – καί, γιά νά ἀκριβολογοῦμε, δέν τολμᾶμε νά τό βάλουμε μέ τόν νοῦ μας. Εἰδικά ὅμως γιά τήν ἰδιαίτερη πατρίδα μας, τή Θράκη, δέν μποροῦμε νά μήν τό ἀναλογιστοῦμε.
Πρῶτον καί κύριον εἶναι οἱ σχέσεις μας μέ τήν Τουρκία καί τήν ὑποχείριά της μειονοτική ἡγεσία. Χρόνια τώρα τό ἐκσυγχρονιστικό ΠαΣοΚ ἔχει υἱοθετήσει πλήρως (τόσο στά λόγια – βλέπε π.χ. τίς θέσεις τοῦ ΙΣΤΑΜΕ – ὅσο καί στήν πράξη) τήν ἀτζέντα καί τίς περισσότερες θέσεις τῆς Ἄγκυρας. Ἡ μαζική ὑπερψήφιση τῶν πασόκων ὑποψηφίων (βουλευτῶν, δημάρχων, νομαρχῶν), μειονοτικῶν καί μή, δέν εἶναι καθόλου τυχαία.
Σέ Ροδόπη καί Ξάνθη χρόνια τώρα αὐτό ἀποτυπώνεται στό πρασίνισμα τοῦ χάρτη τῶν ἑκάστοτε ἐκλογῶν, κάτι πού ἴσχυσε ἀκόμη καί στά τελευταῖα χρόνια τῆς νεοδημοκρατικῆς ἰσχύος! Τό τί θά συμβεῖ λοιπόν στίς 4 Ὀκτωβρίου εἶναι ἀπολύτως δεδομένο, καί μόνον ἕνας παράγοντας μπορεῖ νά τό ἐπηρρεάσει: Ἡ προσπάθεια τῆς Τουρκίας νά ἐξαφανίσει πολιτικά τόν Εὐριπίδη Στυλιανίδη, ἀβαντάροντας περαιτέρω τόν ἐσωκομματικό του ἀντίπαλο Ἀχμέτ Ἰλχάν, μέ τήν προσδοκία νά ἀποσπάσει ὁ τελευταῖος τήν μοναδική ἕδρα πού θά πάρει τό κυβερνόν κόμμα στόν νομό Ροδόπης. Τά γαλάζια ψηφοδέλτια, δηλαδή, πού θά δεῖ ἀπό τή μειονότητα ἡ ΝΔ θά εἶναι ἐκεῖνα πού θά πασχίζουν νά θάψουν τό μοναδικό ὑπερέχον τοπικό στέλεχός της ἐδῶ καί δεκαετίες!
Ὁ ἴδιος προσωπικά ὁ Παπανδρέου εἶναι μία ἐγγύηση γιά τήν Ἄγκυρα ὅτι οἱ ἀντιστάσεις θά εἶναι οἱ λιγότερες δυνατές. Δέν ἀναφέρομαι στά φιλομειονοτικά του μέτρα τοῦ παρελθόντος, κάποια ἀπό τά ὁποῖα ἦταν καί ἀναγκαῖα. Μιλῶ γιά τίς μικρές μά καίριες ὑποχωρήσεις στά ἐλάσσονα ζητήματα τῆς καθημερινότητας. Κι ἀπό τήν ἄλλη τό στελεχιακό δυναμικό τοῦ χώρου ἔχει πλέον ἀποψιλωθεῖ ἀπό ἑστίες
ἀντιστάσεως, μέ εὐάριθμες φωτεινές ἐξαιρέσεις (Πεταλωτής, Σγουρίδης…). Ἀντιθέτως, βρίθει ἀπό ἀπίθανους τύπους πού εἴτε ἔχουν μία προσέγγιση γιά τό θέμα λές καί μιλᾶμε γιά τό ἀντάρτικο τῶν Οὐαζίρων στό Πακιστάν εἴτε ἔχουν ἀναλάβει τήν ἁπλή διεκπεραίωση τῶν τουρκικῶν αἰτημάτων πρός τήν ἑλληνική διοίκηση. Νά φανταστοῦμε καί μία κυβέρνηση ΠαΣοΚ μέ 152 βουλευτές, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 2 θά εἶναι μειονοτικοί; Καθόλου ἀπίθανο καί …καθόλα τρομοκρατικό!
Μήπως ὅμως ὁ νέος πρωθυπουργός θά βοηθήσει τόν τόπο μας στά ἄλλα θέματα; Ἀφήνω κατά μέρος ὅτι κατά κανόνα δέν μπορεῖ οὔτε τόν ἑαυτό του νά βοηθήσει σέ βασικά πράγματα, καί προσπαθῶ, ὅλος αἰσιοδοξία, νά βρῶ ποῦ μπορεῖ νά κάνει κάτι παραπάνω ἀπό τό γαλάζιο τσοῦρμο τῶν ἀχρήστων πού φεύγει. Στόν θνήσκοντα ἀγροτικό τομέα ὅπου ὅλα (καπνοκαλλιέργεια, τιμές ἀγροτικῶν
προϊόντων, ἐπιδοτήσεις…) ἔχουν κριθεῖ ἐκτός συνόρων; Στόν χῶρο τῶν μικρομεσαίων ἐπαγγελματιῶν ὅπου ξέσπασε ἡ κρίση μιᾶς παρασιτικῆς ἀπό τά γεννοφάσκια της οἰκονομίας; Στόν τομέα τῆς δημόσιας διοίκησης ὅπου τό ΠαΣοΚ πρωτοέφερε τήν διάλυση; Ἤ μήπως στά μείζονα τοπικά θέματα, ὅπως εἶναι οἱ ἑλληνορωσικοί ἀγωγοί; Τί εἶπε σχετικά προχθές ὁ ΓΑΠ στήν Ἀλεξανδρούπολη; Ὅτι «ἡ διακρατική συμφωνία γιά τόν ἀγωγό Μπουργκάς – Ἀλεξανδρούπολης κατοχυρώνει τά συμφέροντα μόνο τῆς μιᾶς πλευρᾶς» κι ὅτι «θά ἐπιμείνει στή διασφάλιση τῶν περιβαλλοντικῶν ὅρων σέ ξηρά καί θάλασσα» ὥστε, λέει, «ἡ Ἑλλάδα νά διασφαλίσει τά συμφέροντά της, τόσο στήν κατασκευή ὅσο καί στή λειτουργία τοῦ ἀγωγοῦ αὐτοῦ»! Δηλαδή ἀφοῦ φάγανε 10 χρόνια (1994-2004) χωρίς νά βάλουν μία τελική ὑπογραφή (κάτι πού ἔκανε ὁ Καραμανλής), τώρα θά ἔρθουν νά ξανακάνουν «διάλογο», πετώντας πάλι τή μπάλλα στήν ἐξέδρα, μέχρι νά ἀγανακτήσει ὁ Ρῶσος συμπαίκτης μας καί νά φύγει! Κάθε ὁμοιότητα μέ τίς θέσεις τῆς ἀμερικανόστροφης νέας βουλγαρικῆς κυβέρνησης θά εἶναι ἀπολύτως τυχαία*…
Κι ἕνα τελευταῖο: Ὁ μέλλων πρωθυπουργός σας** εἶχε τό θράσσος νά μιλήσει καί γιά τό θέμα τῶν ματαιωθέντων χρυσωρυχείων, οἰκειοποιούμενος ξεδιάντροπα ξένους ἀγῶνες, κι αὐτό μάλιστα τή στιγμή πού κατεβάζει ὑποψήφιο βουλευτή τόν ὑπεύθυνο δημοσίων σχέσεων τῶν Χρυσωρυχείων Θράκης! Προφανῶς ἦταν βέβαιος πώς ἀπευθύνεται σέ χαχόλους…
* Ἄσε πού ὁ Μπορίσωφ δέν εἶναι καί …σοσιαλιστής
** Γελούσαμε μέ τούς γιάνκηδες πού εἶχαν πρόεδρο τόν κρετίνο Μπούς, ἔ; Ἐδῶ τώρα πού αὐτός θά κάνει καί κουμάντο, ἐλλείψει administration;
Φεύγει λοιπόν κι αυτή η κυβέρνηση, δύο ολόκληρα χρόνια πριν από την κανονική της αποχώρηση και βεβαίως δίχως κανέναν άλλο ορατό λόγο. Αφήνουμε φυσικά κατά μέρος τις απύθμενες αστειότητες του – προφανέστατα εμπαίζοντος την νοημοσύνην μας – επικεφαλής της περί της δήθεν ανάγκης για…νωπές εντολές, αφήνουμε στην άκρη και τον…άκρως γαργαλιστικό πειρασμό να προσφύγουμε σε συνωμοσιολογικά σενάρια για να ερμηνεύσουμε την πασιφανέστατη απόφασή του να ηττηθεί και να παραδώσει τη μεν χώρα στη Σκύλα, το δε κόμμα του στη Χάρυβδη. Ένα σχόλιο απλώς θα καταθέσουμε σήμερα για τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, αλλά βέβαια και για τις δύσκολες μέρες που ανοίγονται πλέον μπροστά μας…
none
Ἀπό τό 1998 πᾶνε πιά 11 χρόνια. Ὅσο κι ἄν τίς βαρυόμαστε τίς ἐπετειακές ἀναφορές, κάθε 3η Σεπτεμβρίου, ἐνθυμούμενοι τήν ἐπέτειό μας, κάνουμε μερικές σκέψεις γιά τό ἐγχείρημα τοῦ «Ἀντιφωνητῆ». Κάποτε δείχνει νά πρυτανεύει ἡ ἀνάγκη νά διαπιστώσουμε ἕνα κάποιο «ἔργο» πίσω μας, κι ἄλλοτε πάλι – μέ μιά ὀπτική πέραν τοῦ τάφου – καταλήγουμε στό γνωστό «ματαιότης ματαιοτήτων…». Τελικά τό ἐκκρεμές ἰσορροπεῖ πρός τήν πρώτη μᾶλλον μπάντα, ἀπόδειξη δέ αὐτοῦ ὅτι τό ἔντυπο συνεχίζει νά κυκλοφορεῖ, μά καί νά ἀγαπιέται καί νά σκανδαλίζει, καταγράφοντας σήμερα αὔξοντα ἀριθμό …278! Ἑνα νούμερο τρελλό γιά τίς ἀρχικές προσδοκίες μας, πού ὡστόσο εἶναι ἀπολύτως πραγματικό, ἕνα μικρό θαῦμα. Θαῦμα πού συνίσταται ὄχι μόνο στήν ἀνελιππή ἔκδοση 15νθήμερου πολιτικοσατιρικοῦ ἐντύπου ἀπό ἐρασιτέχνες ἀλλά καί στόν χαρακτήρα τοῦ ἐντύπου αὐτοῦ, πού εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν τό μπερδεύεις μέ κανένα ἄλλο.
Μέ τήν τροµερή πυρπόληση τῆς Ἀττικῆς ἔχουµε ὅλοι ἀπελπιστεῖ καί πονέσει. Τό θέµα εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τίς ἐτήσιες διαπιστώσεις καί τά στιγµιαῖα συναισθήµατα πρέπει κάποτε νά πᾶµε καί παραπέρα, ὀνοµάζοντας τίς αἰτίες καί τούς δράστες αὐτῶν τῶν φρικτῶν ἐγκληµάτων. Κι ἐπειδή γιά νά ἔχουµε ἐµπρησµούς πρέπει νά ὑπάρχουν καί ἐµπρηστές, ἄς σκεφτοῦµε ποιός θά εἶχε συµφέρον ἀπό τήν ἀποψίλωση τῆς Ἀττικῆς.
Πρωτεύουσα θέση μεταξύ των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας (δημογραφικό, εθνικά, καθολική διαφθορά κοκ), έχει χωρίς καμμία αμφιβολία αυτό καθεαυτό το Κλεινόν Άστυ. Το αδηφάγο τέρας που το μόνο κλέος που του απέμεινε είναι το όνομα, αφού κατασπάραξε όλη τη χώρα, καιρό τώρα τρώει τις σάρκες του. Το γνωστό και ως αθηνοκεντρικό μοντέλο οργάνωσης και ανάπτυξης, είναι ολοφάνερο ότι έχει εκμετρήσει προ πολλού το ζην του. Οι πρόσφατες πυρκαγιές ήταν ένα ακόμη κερασάκι στην τούρτα!
Στίς 20 Αὐγούστου, 20 χρόνια µετά τήν ἔκρηξη στό ἀεροσκάφος τῆς Panamerican, πάνω ἀπό τό Λόκερµπυ τῆς Σκωτίας (270 νεκροί), ἔπεσαν οἱ τίτλοι γιά µία ἀκόµη ἀπίστευτα βρώµικη ἱστορία τῆς CIA σέ βάρος τοῦ ἀραβικοῦ κόσµου. Ἀπελευθερώθηκε ὁ καταδικασµένος σέ ἰσόβια γιά ἐκείνη τήν ἐνέργεια, ὁ 57χρονος Λίβυος Ἀµπντελµπασέντ ἀλ Μεγκράχι γιά λόγους ὑγείας καί ἐπέστρεψε στή χώρα του γιά νά ζήσει τίς τελευταῖες του µέρες (ἔχει καρκίνο τοῦ προστάτη σέ τελικό στάδιο). Στήν Λιβύη τόν ὑποδέχθηκαν ἑκατοντάδες ἄτοµα στό ἀεροδρόµιο ὡς ἥρωα καί τόν συνάντησε καί ὁ ἴδιος ὁ Καντάφι.
Διαβάσαμε πρόσφατα δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα για το λαθρομεταναστευτικό και πραγματικά επιβεβαιώθηκε η παγιωμένη πλέον αίσθησή μας: Με αυτούς τους ανθρώπους και συμπατριώτες μας δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης, τουλάχιστον σε μία σειρά ζητημάτων τέτοιας φύσεως. Παραθέτω επί λέξει και σχολιάζω αδρομερώς τις τοποθετήσεις του:
Ἦταν τό γεγονός τῆς χρονιᾶς γιά τόν πολιτισμό τῆς Θράκης: ἡ ἀναστήλωση καί ἐπαναλειτουργία τοῦ ἀρχαίου θεάτρου τῆς Μαρώνειας, τοῦ μοναδικοῦ ἀπό τά 3 πού γνωρίζουμε ὅτι λειτουργοῦσαν στήν ἀρχαία Θράκη (ἀπό ἐκεῖνα τῆς Σαμοθράκης καί τῶν Ἀβδήρων σώζονται μόνο σπαράγματα). Ἔτσι, μετά τίς ἀνασκαφές πού ξεκίνησαν στή δεκαετία τοῦ ‘80 καί τίς πρόσφατες ἀναστηλώσεις, στίς 29 Αὐγούστου ἦρθε ἡ στιγμή νά ξανακουστεῖ ὁ ἑλληνικός τραγικός λόγος στή θαυμάσια τοποθεσία μέσα στούς ἐλαιῶνες. Ἡ Λυδία Κονιόρδου ὑπῆρξε ἐκπληκτική στούς τρεῖς μονολόγους τῆς Ἠλέκτρας καί χάρισε τό ταλέντο της στούς 500 περίπου τυχερούς θεατές.
Στίς 10-11 Αὐγούστου 2009, διεξήχθη στήν ἕδρα τοῦ ΟΗΕ στή Γενεύη ἡ 75η Συνεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν Ἐξάλειψη τῶν Φυλετικῶν Διακρίσεων (CERD). Στήν Ἐπιτροπή συζητήθηκε ἡ ἔκθεση πού ἀφοροῦσε τή χώρα μας γιά πλῆθος θεμάτων, τόσο ἀναφορικά μέ τήν μειονότητα τῆς Θράκης καί τούς Ψευτομακεδόνες, ὅσο καί ἄλλα ζητήματα (π.χ. τῶν Ρομά). Οἱ ἑλληνικές θέσεις ἐκτέθηκαν ἀπό τόν μόνιμο ἀντιπρόσωπό μας κ. Φραγκῖσκο Βέρρο καί τήν νομική σύμβουλο τοῦ ΥΠΕΞ μας κ. Μαρία Τελανιάν. Ἐρωτήσεις ἔθεσαν διάφοροι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί δύο Τουρκάλες, ἡ Μελέκ Κιρματζή ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ὁμοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης καί ἡ – ἀπαραίτητη σέ κάθε φόρουμ ὅπου ἀπολογεῖται ἡ πατρίδα μας – Περβίν Χαϊρουλλάχ (στά δεξιά στή φωτογραφία) ἀπό τόν Σύλλογο Ἐπιστημόνων Μειονότητας.
Στα μέσα Αυγούστου επισκέφτηκε τη Θράκη μία επιτροπή Τούρκων νομικών, από τον δικηγορικό σύλλογο Σμύρνης και όχι μόνο, με επικεφαλής τόν πρόεδρό του, Οζντεμίρ Σοκμέν. Στην επιτροπή συμμετείχαν επίσης δικαστές, εισαγγελείς, ο αντιπρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου που τυγχάνει και πρόεδρος του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (στο παράρτημα Σμύρνης) Αϊντίν Οζτζάν και ο αντίστοιχος του παραρτήματος Ζεϊτίν-μπουρνού, Ασίμ Γκιουβέν.
oneἹδρύµατα, Ἰνστιτοῦτα καί ἄλλα κόλπα…
Τό πόσο ἐκτιµοῦµε τούς πολιτικούς καί τά κόµµατά µας νοµίζω εἶναι σαφές σέ κάθε ἀναγνώστη. Ἔτσι ξέρετε πόσο χαιρόµαστε τίς πρωτοβουλίες τους πού παράγουν πολιτική καί οὐδέποτε ἁρπαχτές, δηµόσιες σχέσεις καί κοπανιστό ἀέρα.
none
Μιά σειρά πρακτικῶν καί εὔκολων τρόπων γιά τήν προφύλαξή σας ἀπό τή νέα γρίπη Α (Η1Ν1) δίνουμε σήμερα ἀπό τόν «Ἀντιφωνητή», ἔτσι ὅπως μᾶς ὑποδείχθηκε ἀπό ὁμάδα εἰδικῶν ἐπιστημόνων οἱ ὁποῖοι διδάσκουν ἐπιδημιολογία στό Harvard καί εἶναι φανατικοί συνδρομητές μας. Παραθέτουμε τίς συμβουλές τους μέ μορφή ἐρωταποκρίσεων ἔτσι ὥστε νά γίνουν ἀντιληπτές ἀπό τόν καθένα:
none
Λές καί τό εἴχαµε …παραγγείλει: Ἀπό τή µέρα πού ἀνανεώσαµε τό αἴτηµα γιά τήν ἀποµάκρυνση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, ὅλο καί νέες ἀναφορές γίνονται γιά τόν ἄθλιο ρόλο του στήν περιοχή. Στή µετεκλογική δήλωση τοῦ βουλευτῆ Ξάνθης Παναγιώτη Σγουρίδη προστέθηκε ἡ ἐρώτηση τοῦ τ. προέδρου τῆς Βουλῆς Ἀπόστολου Κακλαµάνη (βλ. προηγούµενο πρωτοσέλιδό µας καί τή συνέχεια σήµερα στή σελ. 10). Στόν «Κόσµο τοῦ Ἐπενδυτῆ» (11-7-09) ὁ ἐκ τῶν ἐγκυρότερων Ἑλλήνων δηµοσιογράφων Δηµήτρης Κωνσταντακόπουλος ἐπεσήµανε τόν ἐκτραχηλισµό τῆς προξενικῆς δραστηριότητας καί τήν ἀνοικτή πλέον κόντρα της µέ τήν ἑλληνική πολιτεία. Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις τοῦ περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Δηµήτρη Σταµάτη (17-7-09) µέ σαφέστατη ἀναφορά στίς τουρκικές ἐπιδιώξεις διά τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Προξενείου – ἀφορµή ἕνα δηµοσίευµα τῆς τουρκόφωνης «Μπιρλίκ» πού ζητοῦσε τήν παραίτησή του (βλ. δήλωση τοῦ κ. Σταµάτη στή σελίδα 9). Καί τώρα ἔρχεται ὁ Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος τοῦ ΙΣΤΑΜΕ, σύµβουλος τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καί κορυφαῖος ἐµπειρογνώµων τῆς χώρας, νά ἐπαναλάβει τά γνωστά µά ἀποσιωπηµένα. Σέ κείµενό του µέ τίτλο «Ἀλλαγές στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις» γράφει ἀλήθειες σέ …καθαρά «ἀντιφωνητική» γραµµή!
.
none
Δεν το ’χα βέβαια σκοπό να ψυχοπλακωθούμε σήμερα – ακόμη καλά-καλά δεν γυρίσαμε άλλωστε από τις διακοπές και άπασαν την συμπαρομαρτούσαν εύθυμον χαζοραθυμίαν – αλλά ασφαλώς όσο κι αν θες ν’ αγιάσεις… Η βλακεία εξάλλου και η αθλιότητα του πλέον γελοίου ανθυποκρατιδίου επί της γης δεν γνωρίζουν φυσικά διακοπές και σχόλες! Είναι πάντα εκεί, πανσθενείς και ανίκητες, και τις 365 μέρες του χρόνου…
Και είναι αλήθεια βέβαια ότι είχαμε ξεχαστεί για λίγο – επειδή ακριβώς εννοείται προσπαθήσαμε να ξεχαστούμε, για λόγους καθαρά ψυχοθεραπευτικούς. Ετούτο το καταραμένο έντυπο άλλωστε που πιάνετε στα χέρια σας κάθε 15 μέρες δεν φτιάχτηκε για να αναλίσκεται σε σαχλεπίσαχλες – και συνεπώς ανώδυνες – πομφόλυγες. Γεννήθηκε για να ταράζει και επομένως και για να ταράζεται, για να πρήζει τα συκώτια πρώτα απ’ όλα των ίδιων των ανθρώπων που το κουβαλούν στις πλάτες τους ή συνεργάζονται μ’ αυτό ή και απλά το στηρίζουν. Αν νομίζετε ότι η αλήθεια (αυτά τα ψήγματα έστω αλήθειας που κομίζει ο Αντιφωνητής) είναι – μέσα στα εξοργίζοντά της αποκαλυπτήρια – βασανιστική για όλους εσάς, να είστε σίγουροι ότι πρωτίστως είναι βασανιστική για εκείνους που τη μεταφέρουν εντύπως μπροστά στα μάτια σας. Γι’ αυτό και σχωρνάτε μας για όσες φορές υπερβαίνουμε τα όρια και για την ενίοτε βέβηλη γλώσσα μας και για τις συχνές λεκτικές υπερβολές μας. Ψυχοθεραπεία μας ίσως να είναι τελικά κι αυτή, ψυχοθεραπεία για κάποιους που με τόσα που ακούν και βλέπουν καθημερινά θα μπορούσαν υπό άλλες συνθήκες ακόμη και να γυρνούν ενδεχομένως αλλόφρονες μ’ ένα καλάσνικοφ στους δρόμους. Η μόνιμη πιθανώς αυτοψυχοθεραπεία μας…
none
ΕΝΔΕΚΑ χρόνια µετά τό πρῶτο µας δηµοσίευµα γιά τήν τούρκικη πολιτική στό ζήτηµα τῶν ποµάκικων πανηγυριῶν, ἐκδηλώθηκε ἀπό τήν ἑλληνική πολιτεία ἡ πρώτη ἀντίδραση!
«…Μαζέψτε τουφέκια, βόµβες, κανόνια καί κάντε µας µια καλή γενοκτονία. Άλλωστε σ’αὐτό τό θέµα ὑπάρχουν ἐκπαιδευµένοι καί ἔµπειροι ὁµοϊδεάτες σας, ἄτοµα πού σκέφτονται σάν κι ἐσᾶς, πού κατά τή γενοκτονία πού ἔγινε στή Βοσνία, µαζί µέ τούς ψυχοπαθεῖς Σέρβους ὁµόθρησκούς σας, ἔσφαξαν πολλούς τουρκοµουσουλµάνους ἐχθρούς». (30/7/09, ἐφηµ. «Μιλλέτ»)
Μέ τόν γελοῖο, ψυχωτικό αὐτόν τρόπο σχολίασε ὁ Τζενγκίζ Ὀµέρ πρόσφατο δηµοσίευµα τοῦ «Α» στό ὁποῖο ἐπισηµαίναµε τόν ὀγκούµενο µειονοτικό φανατισµό µέ συγκεκριµένα παραδείγµατα (πρόστυχα δηµοσιεύµατα, προσβολές κατά ἐθνικῶν µας συµβόλων κτλ). Ἔχει γίνει πιά πάγια τακτική τοῦ φασιστικοῦ τουρκόψυχου ἑσµοῦ: Ὅταν τούς ἐγκαλεῖς γιά τίς προκλήσεις τους, πού µόνο χάρη στήν ἑλληνική µεγαθυµία (καί ἀδιαφορία) περνᾶνε στό ντούκου, σοῦ χυµᾶνε ὡς δῆθεν λυσσωδῶς ἀµυνόµενοι. Οὔστ ρέ!
noneΘοῦ, Κύριε…
Οἱ 44 συλλήψεις στό New Jersey τῶν ΗΠΑ (23/7), µεταξύ τῶν ὁποίων καί …5 ραββῖνοι πού ξέπλεναν χρῆµα τοῦ ὑποκόσµου µέ µίζα 10-15% ἦταν εἴδηση. Ὅπως εἴδηση θά ἦταν καί ἡ σύλληψη τοῦ ἐπίσης ραββίνου Λεβί Ἰτζάκ Ρόζενµπαουµ πού ἀγόραζε 10.000 δολάρια ἕναν νεφρό καί τόν πουλοῦσε 160.000, ἄν ὁ Τῦπος «θυµόταν» τίς καταγγελίες τῆς καθ. Nancy Scheper-Hughes γιά τό ἐµπόριο ὀργάνων µιᾶς ἰσραηλινῆς µαφίας κάποιου Ἴλαν Πέρι, µέ πλοκάµια σέ Τουρκία, Ρουµανία (συνελήφθησαν στίς 21/7/09 ἰσραηλινοί λαθρέµποροι …ὠαρίων) Ρωσία, Μολδαβία (σέ κάποια χωριά της τό 20% τῶν ἀνδρῶν πούλησε τό νεφρό του!), Βραζιλία, Νότιο Ἀφρική. Ἐπίσης ἄν «θυµόταν» τήν καταδίκη τοῦ ἀπόστρατου ἰσραηλινοῦ Geldaya Tauber Gady στή Βραζιλία γιά συµµετοχή σέ κύκλωµα ἐµπορίας νεφρῶν στίς φτωχογειτονιές τοῦ Recife (µετέφεραν τούς «πωλητές» στή Ν. Ἀφρική γιά ἀφαίρεση νεφροῦ), ὅπου ὁ τελευταῖος ὁµολόγησε πώς δροῦσε γιά λογαριασµό τῆς ἰσραηλινῆς κυβέρνησης! Κι ἄν «θυµόταν» καί τίς τακτικές καταγγελίες τῶν δύστυχων Παλαιστινίων πού παίρνουν πίσω σωρούς κρατουµένων χωρίς βασικά ὄργανά τους. Ὅµως ὁ διεθνής Τῦπος ξέρετε πόσο ξεχασιάρης εἶναι…
Πᾶνε ὀκτώ χρόνια ἀπό τή µέρα πού τά ἀµερικανικά στρατεύµατα µπῆκαν στήν Καµπούλ, µέ τό γελοῖο πρόσχηµα τῆς καταδίωξης τοῦ Μπίν Λάντεν καί τῆς Ἀλ Κάιντα. Τότε, καί µέ πρόσφατες τίς εἰκόνες τῆς 11ης Σεπτεµβρίου, ὁ κόσµος εἶχε µιά συµπάθεια πρός τίς ΗΠΑ καί παράλληλα ἤλπιζε ὅτι ἡ ἐπιβολή τους στό Ἀφγανιστάν θά ἀναβάθµιζε τήν οἰκονοµική καί κοινωνική ζωή τῆς ἀσιατικῆς χώρας (εἶχαν γεµίσει οἱ ὀθόνες µας µέ τροµακτικές ὁλόσωµες µποῦρκες). Εἰδικά ἡ ἀνατριχιαστική κατάσταση τῶν γυναικῶν ἐπέτρεπε προσδοκίες γιά µία, παράπλευρη ἔστω, βελτίωση.
Κι ἐµεῖς, ὅπως ὅλοι οἱ κανονικοί ἄνθρωποι, σιχαθήκαµε αὐτήν τήν φλυαρία τῶν κοµµάτων γιά τήν προεδρική ἐκλογή καί τήν προκήρυξη ἐκλογῶν πού συνεπάγεται ἡ ἄρνηση τοῦ ΠαΣοΚ νά συναινέσει στό πρόσωπο τοῦ Κάρολου Παπούλια. Κι ἐµεῖς µαζί σας ἀλλάζουµε κανάλι βρίζοντας ὅποτε βγοῦν στό γυαλί οἱ γαλαζοπράσινες γλίτσες πού θέλουν νά µᾶς πείσουν περί τοῦ ποιός εἶναι πιό πρόστυχος ψεύτης. Ὅµως µιά ἀτάκα τοῦ Γ. Παπακωνσταντίνου γιά τό θέµα, πού τήν ἀκούσαµε στίς εἰδήσεις τοῦ ραδιοφώνου, µᾶς ἐρέθισε µά καί ἀπάντησε σέ πλῆθος ἐκκρεµῶν ἐρωτηµάτων µας. Ρωτήθηκε λοιπόν (σέ συνέντευξή του στίς 27-7-09 στήν «Ἐλευθεροτυπία») ὁ πολιτικός αὐτός γίγας γιά τίς ἀντιδράσεις τοῦ ΠαΣοΚ στίς δηµοσίως διατυπωµένες ἀπόψεις τῶν συνταγµατολόγων Τσάτσου καί Κασιµάτη πού θεωροῦν παραβίαση τοῦ Συντάγµατος τά σχέδια τοῦ κόµµατός του γιά τίς ἐκλογές – καί τί ἀπάντησε;
«Εἴµαστε πολιτικό κόµµα κι ὄχι ὅµιλος νοµικῆς σκέψης». Δέν σχολιάζουµε ἐπιστηµονικές γνῶµες ἀλλά πολιτικές ἀπόψεις. Τό πρόβληµα τῆς χώρας εἶναι πολιτικό κι ὄχι συνταγµατικό…
Ἄ, µάλιστα, τώρα κατάλαβα! Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολιτικό κόµµα, ἄρα τούς ἐνδιαφέρουν τά πολιτικά τους συµφέροντα καί στά τέτοια τους οἱ ἄλλες διαστάσεις τῶν ἐπιλογῶν τους. Μέ τό σκεπτικό αὐτό πολλά ἐξηγοῦνται. Ἔτσι λοιπόν, κι ἐπειδή πρόκειται γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι γιά πατριωτικό σύλλογο, µποροῦν νά ὑπογράφουν Μαδρίτες καί Σχέδια Ἀνάν. Ἐπίσης µποροῦν νά παραδίδουν φυγάδες – ἱκέτες στούς Τούρκους διῶκτες τους, ἀφοῦ πρόκειται γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι γιά φιλανθρωπικό σωµατεῖο! Ἐπίσης, κι ἐπειδή µιλᾶµε γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι Κατηχητικό σχολεῖο µποροῦν νά λεηλατοῦν τή χώρα µέ µίζες, χρηµατιστήρια, κτηµατολόγια καί ἄλλα. Ἄσε πού µέ τό ἴδιο σκεπτικό οἱ διανοητικές ἐπιδόσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τους εἶναι πέραν τῶν ἐνδιαφερόντων τους, ἀφοῦ σέ πολιτικό κόµµα τόν καµαρώνουν, ὄχι σέ ὅµιλο τῆς MENSA…
Τήν ἄλλη φορά λοιπόν πού θά πᾶτε (ἄν θά πᾶτε) στήν κάλπη νά µήν τό ξεχάσετε: Ψηφίζετε πολιτικά κόµµατα καί µόνον!
none
