Νά καί μιά ὑπόθεση πού τερματίστηκε (προσωρινά, ἔστω) μέ νίκη τῆς λογικῆς καί τῆς νομιμότητας: Μετά τήν δεύτερη καταγγελία σέ βάρος τῆς «Ἕνωσης Τουρκικῆς Νεολαίας Κομοτηνῆς», πού λειτουργοῦσε κυλικεῖο ΠΑΡΑΝΟΜΑ γιά τρεῖς δεκαετίες στό κέντρο τῆς πόλης, τό μαγαζί ἔκλεισε! Ἡ ἔκκλησή μας στό μόλις προηγούμενο φῦλλο μας γιά …ἐθελοντισμό, ἔφερε ἄμεσο ἀποτέλεσμα. Ὁ δεύτερος ἔλεγχος τοῦ ΣΔΟΕ (χάρη στή νέα καταγγελία πρός αὐτό) ἐπρόκειτο νά σύρει στά δικαστήρια τόν ὑπεύθυνο καί ὁ τρίτος θά τόν ἔκλεινε στή φυλακή. Ἔτσι, τό κατάστημα ἔβαλε λουκέτο καί μᾶλλον θά λειτουργήσει μέ ἄλλη μορφή ὅταν θά βρεθεῖ ἡ κατάλληλη νομική μορφή.

Πάντως οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν ὅ,τι ἦταν δυνατόν γιά νά παρακάμψουν τή νομιμότητα. Προσέφυγαν ὥς καί στό γραφεῖο τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν (γιά «νά μήν χρεωθεῖ ἡ Νἐα Δημοκρατία τό συμβάν»!) ὥστε νά προλάβουν τά χειρότερα, μέ τόν παρασκηνιακό τρόπο πού ξέρουν αὐτοί ἐπί χρόνια νά ρυθμίζουν τίς ὑποθέσεις τους, ἀλλά κι ἐκεῖ δέν βρῆκαν βοήθεια. Ἔτσι, 29 ὁλόκληρα χρόνια παράνομης λειτουργίας τερματίστηκαν, 84 χρόνια μετά τήν ἵδρυση τοῦ σωματείου.

Τώρα κάποιοι δηλώνουν «ἐξοργισμένοι» μέ τήν ἐξέλιξη, πού χάθηκε ὁ χῶρος ζύμωσης τοῦ τουρκισμοῦ, αὐτό πού περιγράφουν σέ δελτίο Τύπου πού κυκλοφόρησαν (9-11-12) ὡς «γυμναστική ἰδεῶν γιά τήν ἐπίλυση τῶν θεμάτων τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης». Μάλιστα ἡ «Συμβουλευτική Ἐπιτροπή» κρίνει (13-11-12) τήν ἐξέλιξη «πολύ σοβαρή» καί μᾶς ἀπειλεῖ πώς «αὐτό θά προκαλέσει κρίση ἐμπιστοσύνης ἀνάμεσα στό κράτος καί τήν κοινότητα»! Εἶναι πάντως ἐντυπωσιακή ἡ ἐπιμονή τους νά λειτουργήσουν μέ τόν προκλητικό τρόπο πού τό ἔκαναν πάντοτε, χωρίς νά ἀναζητήσουν διέξοδο στή νομιμότητα (τό ἴδιο φυσικά ἰσχύει καί γιά τό ἴδιο τό σωματεῖο, πού ἐμμένει στό προβληματικό καταστατικό τοῦ 1928). Τί τούς ἔχει τρεῖς νομικούς τό Προξενεῖο, τζάμπα τούς ταϊζει; Ἄς βροῦν μιά λύση νόμιμη, γιατί ἡ ἀνοχή στίς παρανομίες τέρμα!

Read the rest of this entry…

Δύσκολα θυµᾶµαι πιά – ὅπως καί οἱ περισσότεροι ἐξ ὑµῶν, φαντάζοµαι – τήν πρό Διαδικτύου ἐποχή. Τί πληροφορία καί τί γνώση κυκλοφοροῦσε πρίν δύο δεκαετίες; Ἡ κοσµογονική ἐπανάσταση τοῦ Internet ἔφερε τά πάνω κάτω καί προσέφερε στόν µέσο πολίτη ὅσα κάποτε δέν µποροῦσε νά φανταστεῖ οὔτε ὁ βιβλιοθηκάριος τοῦ Καίµπριτζ ἤ ὁ διευθυντής τῆς …CIA.

Οἱ δυνατότητες πού παρέχονται δέν ἔµειναν ἀναξιοποίητες. Θυµίζουµε τόν ρόλο τῶν κοινωνικῶν δικτύων στήν «Ἀραβική Ἄνοιξη», τήν ἐπική προσπάθεια τοῦ Τζούλιαν Ἀσάνζ µέ τά Wikileaks, κτλ. Σήµερα γίνεται µιά παγκόσµια προσπάθεια νά «µαζευτεῖ» τό πρᾶγµα. Διεθνεῖς νοµοθετικές πρωτοβουλίες γιά λογοκρισία πασχίζουν νά ἐλέγξουν ἕνα τεχνολογικό ἐπίτευγµα πού παρέχει τήν δυνατότητα στόν πολίτη νά ξεφύγει ἀπό τά πλαίσια ὅπου τόν θέλουν οἱ ἐξουσίες. Κι αὐτά δέν συµβαίνουν µόνο σέ χῶρες ὅπου θά τό ἀνέµενε κανείς (Σαουδαραβία, Κίνα, Τουρκία, Ἰράν…) ἀλλά καί σέ ἀνεκτικότερα καθεστῶτα, ὅπως οἱ ΗΠΑ καί ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση.

Αὐτή τή στιγµή τρέχει στήν Ἀµερική µιά ἐφιαλτική νοµοθετική προσπάθεια µέ τό ὄνοµα CISPA (Cyber Intelligence Sharing and Protection Act), πού θά ἐπιτρέπει στήν ὁµοσπονδιακή Κυβέρνηση καί σέ ἰδιωτικές ἑταιρεῖες τήν πρόσβαση στήν διαδικτυακή ἐπικοινωνία τῶν πολιτῶν, χωρίς δικαστική ἄδεια, µόνο καί µόνο στό ὄνοµα τῆς «ἀσφάλειας». Ἑταιρεῖες σάν τήν Google ἤ τήν Facebook θά λειτουργοῦν ὡς παραρτήµατα τῆς NSA, µέ τό ἀζηµίωτο. Ἐννοεῖται ὅτι τό κόστος θά βαρύνει τόν φορολογούµενο…

Ὅµως καί σήµερα, πρίν τήν θέσπιση τῶν νέων δρακόντιων νόµων, ποιά εἶναι ἡ κατάσταση στό Διαδίκτυο στίς ΗΠΑ; Αὐτή πού φανερώθηκε µέ τό σκάνδαλο Πετρέους, τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς CIA ὁ ὁποῖος παραιτήθηκε λόγῳ ρόζ σκανδάλου. Ἡ National Security Agency συλλέγει ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 1.7 δισ. e-mails, τηλεφωνήµατα κτλ. Τά πάντα ἀποθηκεύονται: ποῦ βρισκόσουν, σέ ποιόν ἔγραψες τί, κτλ, ὅλα σέ ἐγκαταστάσεις τύπου Utah Data Center, ὅπου γιά τή λειτουργία τοῦ συστήµατος χρειάζονται καθηµερινά περί τούς 7 ἑκ. τόννους ψυκτικοῦ ὑγροῦ! Ὅλα νοµότυπα, χωρίς ἔνταλµα γιά ὑποκλοπή, ἀφοῦ δέν τά διαβάζουν, µόνο τά …σώζουν.

Προσέξτε τίς λεπτοµέρειες τῆς ὑπόθεσης Πετρέους, ὅπως τήν περιγράφουν τά καθεστωτικά ΜΜΕ: Μιά γυναίκα στήν Τάµπα ἔλαβε κάποια ψιλοαπειλητικά emails καί εἰδοποίησε φίλο της πού δούλευε στό FBI. Αὐτός βρῆκε τόν ὑπολογιστή πού ἔστελνε τά µηνύµατα. Ὁ λογαριασµός ἦταν ἀνώνυµος ἀλλά βρῆκαν ἄλλους λογαριασµούς ὅπου εἶχε πρόσβαση ὁ ἴδιος ὑπολογιστής. Ταυτοποιήθηκε κάποια γυναίκα, µπῆκαν στό ἠλεκτρονικό της ταχυδροµεῖο καί πέφτοντας πάνω στόν …διευθυντή τῆς CIA τύπωσαν 30.000 σελίδες µηνυ-µάτων της, πού ἐστάλησαν στό ὑπουργεῖο Ἄµυνας. Ἀνεπίσηµα καί τυχαῖα, δηλαδή! Ἐπισήµως τί γίνεται; Ἡ Google ἀνακοίνωσε (14-11-12) ὅτι ἔλαβε 7.969 αἰτήµατα πρόσβασης στά στοιχεῖα της ἀπό τήν Κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ, µόνο στό πρῶτο ἑξάµηνο τοῦ 2012!

Πρίν λίγους µῆνες εἴχαµε τήν εὐρωπαϊκή προσπάθεια ACTA, πάλι στήν ἴδια κατεύθυνση, πού ὅµως δέν πέρασε. Τί ἐπικαλοῦνται οἱ θιασῶτες τῆς διαδικτυακῆς λογοκρισίας; Συνήθως τήν «ἄµυνα τῆς κοινωνίας» ἔναντι τῶν παιδεραστῶν καί τῶν φασιστῶν. Ἔτσι, πρόσφατα οἱ ἑταιρεῖες WordPress καί Facebook κατέβασαν τήν ἱστοσελίδα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καί τά προφίλ τῶν βουλευτῶν της, ἐνῶ ἡ Google δέν ἔκανε (ἀκόµα) τό ἴδιο µέ τό blog τῆς ὀργάνωσης. Βεβαίως, γιά ὅποιον διαθέτει νοηµοσύνη ἀνώτερη τοῦ γυµνοσάλιαγκα, αὐτά εἶναι ἀστεῖες προφάσεις καί ὁ στόχος εἴµαστε ὅλοι ἐµεῖς οἱ πληβεῖοι, οἱ ἐν δυνάµει ψηφιοπατρίκιοι.

Read the rest of this entry…

Στίς 10-11-12 ἕνα ἑλικόπτερο τύπου Σικόρσκι S-70 πού βρισκόταν στήν ἐπαρχία Περβάρι τῆς Σιίρτ, ἐνῶ µετέφερε εἰδικές δυνάµεις τῆς Στρατοχωροφυλακῆς κατέπεσε στό ὄρος Χερεκόλ. Σκοτώθηκαν ἐπί τόπου καί οἱ 17 στρατιωτικοί πού ἐπέβαιναν! Εἶχε, λέει, …ὁµίχλη (ἀφοῦ γενικά στά κουρδικά βουνά οἱ συνθῆκες εἶναι ἀνθυγιεινές γιά τίς τουρκικές ἔνοπλες δυνάµεις, γιατί δέν περιορίζονται στίς παρελάσεις;) Ἀφοῦ λοιπόν πανηγυρίσαµε τήν εἴδηση γιά τήν πρόοδο τοῦ κουρδικοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα, περιµέναµε νά δοῦµε τί θά ποῦν τά ἀθηναϊκά βοθροκάναλα. Σέ τρεῖς ἰδιωτικούς κοπροσταθµούς παρακολουθήσαµε εἰδήσεις καί στό κρατικό ραδιόφωνο: δέν εἶπαν οὔτε λέξη!!! Τό φίλτρο λειτουργεῖ λοιπόν ἀκόµη ἄριστα, ὁ ἑλληνικός λαός µένει σέ συνθῆκες εἰκονικῆς πραγµατικότητας καί ἡ εἰκόνα τῶν φιλικῶν καί ἰσχυρῶν γειτόνων διατηρεῖται ἀκέραια.

Στις 9/11 κυκλοφόρησε κείμενο της ΕΛΜΕ Ροδόπης με «θλιβερές διαπιστώσεις για τη μειονοτική εκπαίδευση και το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΠΕΜ)». Εκεί οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης έλεγαν κάποια πράγματα έξω από τα δόντια και χωρίς οπισθοβουλίες, με αποτέλεσμα να θίξουν όλα τα κακώς κείμενα στο ζήτημα αυτό. Αφορμή τόσο τα αποτελέσματα των μουσουλμάνων μαθητών στις πανελλήνιες (μα και στις ενδοσχολικές) εξετάσεις όσο και τα ας πούμε συμπεράσματα στο πρόσφατο τριήμερο συνέδριο του ΠΕΜ στην Κομοτηνή.

Καθώς λοιπόν οι μόνοι που μπορούν να διαπιστώσουν την πραγματική μαθησιακή εικόνα των παιδιών της μειονότητας είναι οι ίδιοι οι διδάσκοντες, η ΕΛΜΕ έθιξε το ζήτημα με ειλικρινές ενδιαφέρον και συνολικά: «…Το γεγονός μας αναγκάζει – ως στοιχειώδες καθήκον μας ως δασκάλων και παιδαγωγών – να εκφράσουμε αρχικά και πάλι την αντίθεσή μας προς αυτό το εντελώς παρωχημένο εκπαιδευτικό μοντέλο του δίγλωσσου δημοτικού σχολείου. Μια απολύτως πρωτόγονη εκπαιδευτικά κατάσταση στην Ελλάδα του 2012 – γιατί πόσο «σύγχρονη» μπορεί άραγε να θεωρείται μια εκπαίδευση όπου τα μισά μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και τα άλλα μισά στα τουρκικά, αλλά και πόσο συμβατή μπορεί να είναι και με το Διεθνές Δίκαιο – όπως φτάνει να αναρωτιέται ακόμη και ο Κ. Τσιτσελίκης – μια εκπαίδευση με τόσο οριοθετημένους θρησκευτικούς διαχωρισμούς (μουσουλμάνοι δάσκαλοι και μουσουλμάνοι μαθητές); Και μια κατάσταση, η οποία δεν βασίζεται βεβαίως σε κάποια διεθνή συνθήκη, αλλά αποκλειστικά στα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968, και στην πράξη συντρίβει κυριολεκτικά τους μειονοτικούς μαθητές στις συμπληγάδες ενός παρανοϊκής σύλληψης και βαθύτατα αντιεκπαιδευτικού δίγλωσσου προγράμματος (αγνοώντας εξάλλου προκλητικά και τις άλλες μειονοτικές γλώσσες της περιοχής, όπως η πομακική και η ρομανί). Και μια κατάσταση τέλος που επιτείνεται τα τελευταία χρόνια και με την πεισματική εμμονή των πλέον σκληροπυρηνικών κύκλων της μειονότητας για δίγλωσσα νηπιαγωγεία (για να μην σταθούμε καν στη δεδομένη λειτουργία στη Θράκη παράνομων ιδιωτικών νηπιαγωγείων που δεν είναι καν δίγλωσσα, αλλά αποκλειστικά τουρκόφωνα)…».

Φυσικά δεν έλειψαν οι αναφορές στο ΠΕΜ: για το απίστευτο κόστος (3,5 εκ. € τον χρόνο!), την πανηγυρική αμετροέπεια, την 15ετή λειτουργία του και το χαρακτήρισε «ξεκάθαρα αποτυχημένο» για αντικειμενικούς και μη λόγους (αναφέρεται το παράδειγμα σχηματισμού μικτών τμημάτων από μουσουλμάνους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, δηλαδή από παιδιά εντελώς διαφορετικών ηλικιών και συνεπώς γνωστικών επιπέδων, μέσα στα οποία τμήματα καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα σε 45΄ να διδάξουν Μαθηματικά ή Νεοελληνική Γλώσσα).

Επίσης σημειώνονται τα «σαφώς κοστοβόρα, όσο και εντελώς περιττά, δεδομένα, όπως π.χ. η μέσω του ΠΕΜ παράδοση μαθημάτων τουρκικής γλώσσας σε εκατοντάδες πλειονοτικούς καθηγητές – για λόγους μάλιστα εντελώς άσχετους προς τους στόχους του προγράμματος». Όσον δε αφορά τις «θριαμβολογίες των επιστημονικών καθοδηγητών του προγράμματος για τον περιορισμό της σχολικής διαρροής, είναι και αυτές κενές περιεχομένου, αν ληφθεί υπόψη ότι αυτό συνέβη τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα χωρίς κανένα απολύτως πρόγραμμα, αλλά κυρίως το ότι στη Θράκη άλλες είναι οι κυριότερες αιτίες αυτού του περιορισμού (όπως η ραγδαία αστικοποίηση, η άρση των προκαταλήψεων για τα κορίτσια, η βελτίωση του οδικού δικτύου σε Ξάνθη – Ροδόπη, η γενικότερη στροφή σε μορφωτικές αξίες και πάνω απ’ όλα βέβαια η ενθαρρυντική για τους μουσουλμανόπαιδες ποσόστωση για την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ). Αυτά όλα μάλιστα αποτελούν αντικειμενικούς παράγοντες, άκρως μετρήσιμους, ενώ το ΠΕΜ συνεχίζει εντελώς ανεξέλεγκτο εδώ και 15 χρόνια (άλλη μείζων πρόκληση αυτή), χωρίς καμία απολύτως έρευνα να έχει πραγματοποιηθεί για τα όποια ποιοτικά του αποτελέσματα. Ζητούμε επιτέλους αυτό να γίνει στην τωρινή (4η φάση) του προγράμματος, για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών…». Ε, μετά τα ανωτέρω και την νύξη για προγράμματα «που κινήθηκαν με περίσσιο θράσσος και αμετροέπεια πάνω στην κυρίαρχη λογική της Μεταπολίτευσης, αυτή της απομύζησης πόρων (ευρωπαϊκών και ελληνικών) με αμφίβολα αποτελέσματα από κρατικοδίαιτους και διαπλεκόμενους ‘‘διανοουμένους’’», η απάντηση των υπευθύνων του ΠΕΜ ήταν αναμενόμενη. Και δεν άργησε.

Σέ 3 μέρες η Άννα Φραγκουδάκη είχε στείλει απάντηση 3,5 σελίδων προς πάσα κατεύθυνση! Μέσα εκεί διαβάζουμε τα εξής απίθανα για το κείμενο της ΕΛΜΕ: «Οι υπεύθυνοι του προγράμματος είμαστε εμβρόντητοι από τα περιεχόμενά της και σε πλήρη αδυναμία να κατανοήσουμε πώς είναι νοητό το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης, μέσα στα όσα πολλά και μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει η εκπαίδευση και η χώρα, θεωρεί ξάφνου συνδικαλιστική του προτεραιότητα αυτή την ασύστατη δημόσια εξύβριση του προγράμματος και των στελεχών του». Αναφορικά με την (μη) αξιολόγηση του ΠΕΜ γράφει πως «το πρόγραμμα είναι γνωστό ότι έχει αξιολογηθεί από υπηρεσίες του υπουργείου διάφορων κυβερνήσεων πολλές φορές και από εξωτερικό ανεξάρτητο φορέα»! Υπερασπίζεται τη διδασκαλία της τουρκικής στους διδάσκοντες λέγοντας μεταξύ άλλων πως «δίνει στους εκπαιδευτικούς την ικανότητα να αναγνωρίζουν στο κάθε λάθος του μαθητή την τάση (κοινή σε κάθε άνθρωπο στον κόσμο που μαθαίνει μια δεύτερη γλώσσα) να εφαρμόζει ασυνείδητα τη σύνταξη της μητρικής του». Και ζητά απαντήσεις: «(α) σε ποια στοιχεία και τεκμήρια στηρίζετε τους ακραίους αρνητικούς αφορισμούς για το πρόγραμμα και (β) ποια είναι τα κριτήρια που θεωρείτε ότι έδωσαν στα 7 μέλη του ΔΣ σας το δικαίωμα να εκφέρει επισήμως με τη σφραγίδα σας και δημόσια τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τα στελέχη του προγράμματος μέλη των πανεπιστημίων Αθηνών, Θράκης, Θεσσαλονίκης, Πατρών, Κρήτης και Αιγαίου, για τους 258 εκπαιδευτικούς Α’θμιας και Β΄θμιας συναδέλφους σας στη Θράκη που εργάζονται και πιστεύουν στο πρόγραμμα και τέλος για το πρόσωπό μου».

Αν δεν κατάλαβε η Α.Φ. το κείμενο της ΕΛΜΕ, ας ρωτήσει τους δεκάδες πανεπιστημιακούς γύρω της, αναγνωστική επάρ-κεια σίγουρα διαθέτουν. Ά, όλως τυχαίως, σε ύφος απαράλλαχτο κινήθηκαν και 2-3 εργαζόμενοι στο ΠΕΜ που κοινοποίησαν οργίλες απαντήσεις στην ΕΛΜΕ. Λογικόν.

Ένα ακόμα επεισόδιο στην τραγωδία στην οποία πρωταγωνιστεί η πατρίδα μας ολοκληρώθηκε την περασμένη Τρίτη, με το πέρας της συνεδριάσεως του Eurogroup. Η «πολυπόθητη» δόση των 34,4 εκ. € αποφασίστηκε να εκταμιευτεί, ως «αντίδωρο» στην απόλυτη υποταγή της ελληνικής κοινωνίας σε μία επιβεβλημένη εθνοκτόνο πολιτική, επιβεβαιώνοντας γιά ακόμη μία φορά την αθάνατη ελληνική σοφία, η οποία μάς έχει προειδοποιήσει «περί τοῦ μή δεῖν δανείζεσθαι» (Πλούταρχος) και πως «τὰ δάνεια δούλους τοὺς ἐλευθέρους ποιεῖ» (Μ. Χρυσολωράς). Πέραν πάσης αμφιβολίας, δεν αναμένετο κάποια διαφορετική εξέλιξη, καθώς η γεωπολιτική συντριβή της Ελλάδος και του Ελληνισμού μεθοδεύεται από τά πιο ωραιοποιημένα δώρα, τα οποία σαν σύγχρονοι Δαναοί μάς προσφέρουν οι δανειστές μας• τα δώρα της καταστροφής μας.

Read the rest of this entry…

Στίς 18/10/12, στά πλαίσια τῶν ἑορτασµῶν ἑνός αἰώνα ἐλεύθερης Θεσσαλονίκης, διεξαγόταν στό συνεδριακό κέντρο τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς τῆς πόλης τό συνέδριο «Θεσσαλονίκη: µιά πόλη σέ µετάβαση, 1912-2012». Ξαφνικά σκάει µύτη µιά ἀγέλη ἀνωµαλοαυτόνοµων µέ τίτλο «Μπάσταρδες µέ µνήµη» (ναί!) καί φέρνουν στό ἀµφιθέατρο πανώ πού ἔγραφαν συνθήµατα ὅπως «100 χρόνια Ἑλλάδας, πατριαρχίας, καπιταλισµοῦ εἶναι ἀρκετά» (!!!) καί φειγβολάν ὅπου ἐξέθεταν τά µισελληνικά συµπλέγµατά τους: «Ἡ Θεσσαλονίκη φορᾶ τά καλά της γιά νά γιορτάσει τά 100 χρόνια ἀπό τήν ἡµέρα πού ὁ ἑλληνικός στρατός εἰσῆλθε στήν πόλη λεηλατώντας, σφάζοντας, βιάζοντας τόν πολυεθνικό πληθυσµό της» καί ἄλλα τέτοια! Μυξοκλαίγοντας γιά τούς καηµένους τούς µή Ἕλληνες πρώην κατοίκους της (Βούλγαρους, Τούρκους, Ἑβραίους, ὅλους!) περιγράφανε τόν ἐφιάλτη πού ὁδήγησε στή δηµιουργία µιᾶς νέας καθαρά ἑλληνικῆς, καπιταλιστικῆς καί …ἀρρενωπῆς πόλης! Προφανῶς τά παιδιά προσδοκοῦσαν ἀπό τούς «Ἄλλους» τόν σοσιαλισµό τοῦ κώλου…

Καί καλά αὐτά, πού ἔχουν τό κεφάλι τους συνδεδεµένο µέ ὑπογάστρια ὄργανά τους. Οἱ ἄλλοι, πού παρίσταντο στήν αἴθουσα, καί δέν εἶπαν λέξη; Σχολή ἄνοιξε ὁ Παυλόπουλος κείνη τή µέρα µέ Κασιδιάρη – Κανέλλη στόν Παπαδάκη; Οὔτε ἕνας νά µήν τούς διαολοστείλει; Θά µοῦ πεῖτε «ἁβρότητα». δέν συµφωνῶ. Φταίει ὅτι καί οἱ ἴδιοι, ἐκτός ἀπό κότες, εἶναι καί σέ σύγχυση. Καί πῶς νά µήν εἶναι, ὅταν ὅλο τό πολιτικό φάσµα, ἀπό τήν παρταλέ Ἀριστερά µέχρι τήν κυριλέ Δεξιά πρεσβεύουν τά ἴδια σκύβαλα; Ὁ ἴδιος ὁ τέλος πάντων δήµαρχος Μπουτάρης δέν εἶπε πώς ἡ πόλη δέν ἀπελευθερώθηκε ἀλλά ἐνσωµατώθηκε; Καί δέν εἶναι ὁ µόνος. Προσέξτε τήν ἀνακοίνωση τῆς «Δράσης» γιά «τήν ἀποθέωση τοῦ ἐθνικιστικοῦ κίτς» στούς ἑορτασµούς τῆς Θεσσαλονίκης: «Ἡ Δράση καλεῖ τό Ὑπουργεῖο νά ἀναλογιστεῖ πῶς ἦταν ἡ πόλη τό 1912 καί πῶς εἶναι τώρα. Ἡ Δράση καλεῖ τόν Ὑπουργό νά ἀνατρέξει στό πολυπολιτισµικό παρελθόν καί τόν κοσµοπολίτικο χαρακτήρα τῆς Θεσσαλονίκης τῶν ἀρχῶν τοῦ περασµένου αἰώνα καί νά ἀναρωτηθεῖ ἄν πραγµατικά οἱ καµπανοκρουσίες στίς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες καί οἱ φανφάρες στρατιωτικοῦ ὕφους καί τελετουργικοῦ στέκονται στό ὕψος τῆς πόλης πού ἐλευθερώθηκε πρίν 100 χρόνια»! Βλέπετε; Τά ἴδια πράγµατα µέ πιό σεµνά λόγια! Δέν πᾶνε οἱ κωδωνοκρουσίες στήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλης, θἄταν ἴσως καλύτερος κανένας µουεζίνης…

Οὔτε κι αὐτό ὅµως εἶναι ὑπερβολή. Προσέξτε τί ἔγινε στή Λέσβο, γιά τά 100 χρόνια τῆς ἐλευθερίας τοῦ νησιοῦ: Ἡ Περιφέρεια στηρίζει ἐπιστηµονικό (φυσικά!) συνέδριο γιά τήν ἀπελευθέρωση τῶν νήσων τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου καί οἱ µόνοι µή Ἕλληνες εἰσηγητές εἶναι δύο …Τοῦρκοι ἱστορικοί, πού µάλιστα ζήτησαν καί προκαταβολικά τίς περιλήψεις τῶν ἄλλων εἰσηγήσεων! Τό γεγονός κατήγγειλαν οἱ Ἀνεξάρτητοι Ἕλληνες – καί µπράβο τους – ἀλλά τί νά πρωτοκαταγγείλεις στήν ἐλεεινή αὐτή χώρα;

Τό ἔχουµε ξαναγράψει: πρέπει νά ξεκαθαρίσει τό ἐσωτερικό µέτωπο. Εἶναι προφανές ὅτι κάποιοι …κουράστηκαν µέ 100 χρόνια ἐλευθερίας καί ἀναπολοῦν τίς περιποιήσεις τοῦ πασᾶ, ἐνῷ ἄλλοι κονοµᾶνε διαλύοντας τή χώρα µέ τά δυτικά συµφέροντα καί τά συνοδά φληναφήµατα: τό αἰώνιο πρόβληµα µέ τό τούρκικο φακιόλι καί τήν λατινική καλύπτρα. Ὑπάρχει ἄραγε ἀκόµα µακρυγιάννικη µαγιά; Μένει σέ κάποιους ἄσβεστος ὁ καηµός τῆς Ρωµηοσύνης; Ἔ, σέ µᾶς µένει νά παλέψουµε γιά τήν ἔσχατη µοίρα αὐτῆς τῆς πανανθρώπινης πατρίδας.

Διαβάζω την είδηση: «Ο διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας του υπουργείου Εμπορίου, Σόλων Κασίνης, εκτιμά ότι τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ ανέρχονται σε συνολικά 60 τρισ. κυβικά πόδια. Μόνο στο τεμάχιο 12, τα κοιτάσματα εκτιμώνται σε 8-12 τρισ. κυβικά πόδια και, όπως σημείωσε, αρκούν για να εξυπηρετήσουν τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου για 250 χρόνια. Η συνολική αξία του τεμαχίου 12 υπολογίζεται σε 350 δισ. ευρώ, ενώ το καθαρό κέρδος μόνο για το συγκεκριμένο τεμάχιο, αν αφαιρεθεί το κόστος ανόρυξης και εκμετάλλευσης, ανέρχεται στα 86 δισ., ενώ το συνολικό καθαρό κέρδος εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 800 δισ. Και οι δύο εκτιμήσεις αφορούν μόνον το φυσικό αέριο. Ο Σ. Κασίνης διατύπωσε τη βεβαιότητα ότι στην κυπριακή ΑΟΖ υπάρχει και πετρέλαιο. “Θα γίνει γεώτρηση σε βάθος 7 χλμ και θα διαφανεί πόσο πετρέλαιο υπάρχει”»

Τι συζήτηση μπορεί να γίνει μετά τα παραπάνω, αλλά και μετά τις νέες αδειοδοτήσεις ερευνών στα οικόπεδα 2-3-9-11 της κυπριακής ΑΟΖ, για …Μνημόνιο καί «μηχανισμό στήριξης» της Κύπρου; Τι σχέση έχει το ανωτέρω τοπίο αισιοδοξίας, με τα σενάρια διάσωσης / κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας, για τα οποία υποτίθεται ότι χρειάζεται το γνωστό φαρμάκι – φάρμακο της Τρόικας; Πώς μπορεί η τελευταία να μην αναγνωρίζει τα κοιτάσματα αυτά ως περιουσιακά στοιχεία της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Υπάρχει, λέει, στο νησί φούσκα ακινἠτων. Όπως σε όλον τόν κόσμο, δηλαδή. Ακριβοπληρώνονται, λέει, οι δημόσιοι υπάλληλοι. Και ποιο είναι το πρόβλημα, όταν το δημόσιο έλλειμμα είναι αστείο; Έχει, λέει, υψηλό εμπορικό έλλειμμα. Μα το (ημικατεχόμενο, σήμερα) νησί στηριζόταν πάντοτε στις …πειρατικές του δραστηριότητες και ποτέ στην παραγωγή του. Γιαυτό και το δημόσιο χρέος είναι σε τόσο χαμηλό επίπεδο. Πώς έγινε λοιπόν και δεν έβρισκε ανεκτά επιτόκια στις διεθνείς αγορές η Κύπρος; Και ευτυχώς που η Ρωσία της δάνεισε χαμηλότοκα 2,5 δισ. ευρώ αλλά απαιτείται και πολλαπλάσια συνέχεια.

Το πρόβλημα εντοπίζεται στον ιδιωτικό δανεισμό και στον τραπεζικό τομέα, που με μέγεθος (152 δισ.) 8πλάσιο του κυπριακού ΑΕΠ απειλεί την ευστάθεια της όλης οικονομίας. Μάλιστα μετά τις απώλειες 3 δισ. από το ελληνικό κούρεμα (είπαμε, με το PSI κουρέψαμε μόνο τις τσέπες μας!) το πρόβλημα οξύνθηκε – χώρια το ρίσκο από τα δάνεια ύψους 22 δισ. στον ιδιωτικό τομέα της Ελλάδας. Αν στα παραπάνω προστεθεί και η μειωμένη ελληνική ζήτηση, τη στιγμή που η Ελλάδα είναι με διαφορά ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κύπρου, φαίνεται καθαρά ότι πάμε να πάρουμε τη Μεγαλόνησο στον λαιμό μας.

Τι γυρεύει όμως η ΕΕ στο νησί; Στόχος της είναι ο έλεγχός του, οικονομικός και γεωστρατηγικός. Στο οικονομικό επίπεδο η τυχόν αύξηση του πολύ χαμηλού σήμερα φόρου εισοδήματος (10%), θα απομάκρυνε όλες τις ξένες επιχειρήσεις, καθαρές και μη, οπότε πιστεύουμε ότι η Λευκωσία είναι υποχρεωμένη να επιδείξει μιαν αντίσταση σαν εκείνη της Ιρλανδίας. Επίσης η συζητούμενη, καταστροφική συνταγή της λιτότητας δεν έχει κανένα νόημα στο κυπριακό πρόβλημα, αφού οι οικονομικοί δείκτες του νησιού είναι όπως εκτέθηκαν. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, το οποίο επισημαίνει ο αναλυτής Β. Βιλιάρδος: η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι, λόγω της υποτίμησης των ομολόγων του κυπριακού δημοσίου εκ μέρους της Fitch, δεν θα τα έκανε πλέον αποδεκτά ως εγγύηση στο Ευρωσύστημα! Η απόφαση αυτή, που απομόνωσε την Κύπρο από τις διεθνείς αγορές, δεν αντίκειται στους κανόνες λειτουργίας της ΕΚΤ, όμως δεν έχει προηγούμενο: μέχρι και τα ελληνικά παλιόχαρτα γίνονται ακόμη δεκτά! Σπρώχνει λοιπόν η ΕΕ το νησί στον γερμανικό της μηχανισμό, πιθανότατα (και) με γεωπολιτικές υστε- ροβουλίες. Η ιδιαίτερη κυπρορωσική σχέση (επιχειρήσεις, καταθέσεις, διαρκής πολιτική στήριξη…), ειδικά στην σημερινή συγκυρία με τον πόλεμο στη Συρία και την ανακάλυψη των κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι μάλλον κάρφος στο μάτι των Γερμανών και χρησιμοποιείται η τραπεζική κρίση ως πρόσχημα επέμβασης. Άλλο κάτι δεν βλέπουμε εμείς τουλάχιστον ως εξήγηση. όπως δεν βλέπουμε και κάτι άλλο από την αντίσταση ως απάντηση: να μην φορτωθεί ο λαός την ανακεφαλαίωση των ιδιωτικών τραπεζών, κάτι σύμφωνο άλλωστε και με την πρόσφατη από-φαση της ΕΕ. Κι επειδή μια σθεναρή στάση απαιτεί ηγέτη (κι όχι τσουτσέκι) στο Προεδρικό Μέγαρο, γίνεται ακόμη επιτακτικότερη η ανάγκη να υπερ-ψηφιστεί τουλάχιστον στις επερχόμε- νες εκλογές ο Γ. Λιλήκας. Θα δείξουν οι κουμπάροι μας το ίδιο ένστικτο αυτοσυντήρησης που επέδειξαν το 2004; Είναι ερώτημα ζωής ή θανάτου.

 Χρόνια τώρα γράφουµε στόν «Ἀντιφωνητή» γιά τήν ἀνάγκη νά ξηλωθεῖ τό τουρκικό Προξενεῖο ἀπό τήν Κοµοτηνή, ὡς µηχανισµός ἐκτουρκισµοῦ τῆς µειονότητας, ὑπονόµευσης τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας καί ἀποσταθεροποίησης τῆς περιοχῆς γενικότερα. Σήµερα φέρνουµε στό φῶς ἕνα φοβερό γεγονός πού ἀποδεικνύει ὅλα τοῦτα, χάρη στήν ἀπίστευτη τόλµη καί γενναιότητα ἑνός Ποµάκου ἰµάµη. Ἕνας ἄνθρωπος πού στάθηκε ἐµπόδιο στά σχέδια τῆς Ἄγκυρας καί τῶν πρακτόρων της καί ἔµεινε ὄρθιος µέχρι τέλους, περιφρονώντας ἀπειλές, κινδύνους καί τό ὅποιο κόστος.

 Γράφω αὐτές τίς ἀράδες µέ ἀπέραντο σεβασµό γιά τόν ἄνθρωπο αὐτόν. Γιά ἕναν ἔντιµο Ἄνθρωπο, µέ ἄλφα κεφαλαῖο, πού ἄν εἴχαµε 10 τέτοιους στή Θράκη, πέντε στήν χριστιανική καί πέντε στήν µουσουλµανική κοινωνία, ὅλα θά ἦταν πολύ διαφορετικά. Δυστυχῶς δέν ὑπάρχουν σέ καµµία ἀπό τίς δύο πλευρές, ἐξ οὗ καί τό χάλι µας. Προσέξτε λοιπόν τήν κάτωθι ἐξωφρενική ἱστορία πού βρίσκεται ἀκόµη κι αὐτή τή στιγµή σέ ἐξέλιξη.

Ὁ 32χρονος ἰµάµης ἀπό τήν Πάχνη τῆς Ξάνθης εἶχε διοριστεῖ στόν Σώστη τῆς Ροδόπης πρίν 8 χρόνια ἀπό τόν νόµιµο µουφτἠ Μέτσο Τζεµαλή. Μάλιστα δέν πάει χρόνος πού οἱ κάτοικοι τόν ἐπανεξέλεξαν ὁµόφωνα ἰµάµη τους, ἀναγνωρίζοντας τήν ἐπάρκεια καί τίς ἀρετές του. Ἔλα ὅµως πού οἱ κατ’ ἐπάγγελµα Τοῦρκοι τῆς περιοχῆς τόν ἔβλεπαν ὡς πρόβληµα! Γιατί δέν προσκυνάει στό Προξενεῖο γιά καµµιά χάρη, γιατί δέν πάει µέ τό µέρος τοῦ τουρκοµουφτῆ Ἰµπράµ Σερήφ, γιατί δέν δηµιουργεῖ κανένα πρόβληµα γενικῶς στό κράτος ὅπου ζεῖ… Ἔτσι, τήν περασµένη ἄνοιξη ἄρχισε τόν πόλεµο ἐναντίον του ἕνας συγκεκριµένος κάτοικος τοῦ χωριοῦ, ὁ Μπαϊράµ Χαµπίλ, ἐγκαλώντας τον δηµοσίως γιά ὅλα τοῦτα καί χαρακτηρίζοντάς τον «πουληµένο», «ἑλληνογραµµένο», «ἀνεπιθύµητο» καί «πράκτορα τῆς Ἑλλάδας»! Στίς ἀπειλές του πώς θά τόν ἐκδιώξει, θά τόν κανονίσει καί ἄλλα τέτοια, ὁ Μπιλάλ ἀπαντοῦσε πάντα ἤπια, λέγοντας πώς βρίσκεται στόν Σώστη γιατί τό θέλουν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι καί ὅλα τοῦτα µέ τά προξενεῖα, Τουρκίες κτλ εἶναι πολιτική, δηλαδή ἄσχετα µέ τό δικό του ἔργο πού εἶναι θρησκευτικό. Ἀπτόητος ὁ ἄλλος, συνέχιζε τό βιολί του. Φυσικά, µετά ἀπό ὅλα αὐτά ὁ Μπιλάλ ἔκανε ὅ,τι θά ἔκανε κάθε ἀξιοπρεπής καί νοµιµόφρων πολίτης τῆς χώρας: κατέθεσε µήνυση καί ἀγωγή ἐναντίον τοῦ Μπαϊράµ, πυροδοτώντας ὅµως ἔτσι ἀπίστευτες ἐξελίξεις.

Read the rest of this entry…

Ἡ ἀλητεία τῆς τρικοµµατικῆς Κυβέρνησης δέν ἔχει τελικά ὅρια! Μπορεῖ νά δεχθεῖ κανείς πολλές δικαιολογίες, µπορεῖ νά θεωρήσει κάθε οἰκονοµική θυσία – ἀκόµη καί τίς ἀνήθικες σάν τίς περικοπές τῶν ἀναπηρικῶν συντάξεων – ὡς προσωρινή, ἀλλά γιά τίς µή ἀναστρέψιµες ζηµίες τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους δέν ὑπάρχουν δικαιολογίες. Πόσο µᾶλλον ὅταν αὐτές διαλύουν τήν ἄµυνα τῆς χώρας, τήν ἤδη ποικιλοτρόπως πληγείσα ἀπό τήν ἑξηνταβελονική λογική τοῦ «περιορισµοῦ τῶν δαπανῶν».

Εἴµαστε σέ τέτοιο κρίσιµο σηµεῖο καί δέν ἐπιτρέπεται πιά νά σωπάσουµε. Δέν µιλᾶµε πιά κἄν γιά ὁπλικά συστήµατα πού δέν ἀγοράζονται ἤ γιά ἀµοιβές τοῦ προσωπικοῦ πού ἐξαχνώνονται ἤ γιά τήν ἀναγκαία συντήρηση πού ἀγνοεῖται κτλ. Ἐδῶ µιλᾶµε γιά παύση τῶν ἐργασιῶν τοῦ Μηχανικοῦ στήν τάφρο τοῦ Ἕβρου!

Read the rest of this entry…

Read the rest of this entry…

Τό ἐρώτημα ΔΕΝ εἶναι ρητορικό καί ἀπευθύνεται στόν ὑπουργό (καί τούς λειτουργούς) τῆς Δικαιοσύνης. Μπορεῖ ἕνας Ἕλληνας πολίτης νά γιορτάζει μέ τήν ἀφίσα αὐτή (τῶν Τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων) τή νίκη τοῦ Κεμάλ τό 1922 καί τόν ὄλεθρο τοῦ ἔθνους μας στήν Μικρασία; Δικαιοῦται νά γράφει, ὅπως ὁ Ἰλχάν Ταχσίν (30-8-12) “Ἐκφράζουμε ὡς οἰκογένεια τῆς ἐφημερίδας Μπιρλίκ τίς πιό ἐγκάρδιες εὐχές καί συγκινημένοι συγχαίρουμε τό Τουρκικό Ἔθνος γιά τή Γιορτή τῆς Νίκης τῆς 30ης Αὐγούστου πού κερδήθηκε ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ μεγάλου Μουσταφά Κεμάλ Ἀτατούρκ μέ τούς συμπολεμιστές του καί τούς ἅγιους μάρτυρές μας πού κατέγραψαν ἕναν θρῦλο”; Κι ἄν ναί, τί ἐμποδίζει κάποιον ἀπό τό νά ὀργανώσει καί μία ἑορταστική ἐκδήλωση στή Θράκη γιά τήν κατάληψη τῆς Σμύρνης, ἀνήμερα τοῦ ἐθνικοῦ μας μνημόσυνου; Τό νά δηλώνει κανείς Τοῦρκος σημαίνει ὅτι δικαιοῦται καί νά συμπεριφέρεται σάν νά μήν ζεῖ στήν Ἑλλάδα ἀλλά στήν Τουρκία; Ἐδῶ μιλᾶμε γιά τόν ὁρισμό τοῦ ἀδικήματος προσβολῆς μνήμης καί πρόκλησης διχόνοιας – ἤ ὄχι;
Ἔχουμε ξεπεράσει κάθε ὅριο ἐθνικῆς ἀναξιοπρέπειας καί κρατικῆς ἀνυποληψίας. Βγαίνει ὁ Τζενγκίζ Ὀμέρ καί δηλώνει ἀνοιχτά (“Μιλέτ”, 29-8-12) ὅτι δουλεύει γιά τόν ἐκτουρκισμό τῶν Πομάκων καί καλεῖ συχνότερα Τούρκους ἀξιωματούχους πού διευκολύνουν το ἔργο του, καί ἐξορκίζει τούς Πομάκους πού “ἀγαποῦν τήν μητέρα πατρίδα τους Τουρκία πιό πολύ κι ἀπό τούς Τούρκους (…) νά μήν στείλουν τά παιδιά τους στά ἑλληνικά νηπιαγωγεῖα”  καί νά ἀγνοήσουν “τίς κενές ἀπειλές τῆς διοίκησης”. Τήν ἑπομένη ὁ Φερούχ Ὀζκάν στήν ἱστοσελίδα του (yunturk.org.tr) ὑμνεῖ τήν ἀνεξάρτητη δημοκρατία τῆς Δ. Θράκης τοῦ 1913. Τί ἄλλο θέλουμε;;;!!!

Πόσο ηθικό είναι άραγε, όταν μία κυβέρνηση περικόπτει από τα επιδόματα πείνας των ανέργων, των 450 ευρώ, τα 100, ή όταν κόβει 20 ευρώ από τις γλίσχρες αγροτικές συντάξεις (ποσό που αντιστοιχεί στο ψωμί του μήνα για τον συνταξιούχο!), να αποφασίζει να χαρίσει σε μία συγκεκριμένη επιχείρηση, άνω των 10.600.000 ευρώ, από αυτά που οφείλει από άμεσους φόρους και άλλες οφειλές της προς το Ελληνικό Δημόσιο; Αυτό έκανε, παραμονή εκλογών της 6ης Μαϊου 2012, με σχετική απόφασή του, ο τότε υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, λίγες μόλις ώρες πριν φύγει από το υπουργείο του, στις 4 Μαΐου 2012! Διαβάζοντας το σκεπτικό της απόφασής του, σίγουρα δεν μπορεί κανείς να πεί ότι αυτό δεν ήταν νόμιμο, αρκεί όμως αυτό για να είναι και ηθικό, σύμφωνα με το αλήστου μνήμης «δόγμα Βουλγαράκη»;
Ο λόγος για τα χρέη της ξανθιώτικης εταιρείας «ΑΦΟΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α.Ε. – SCRAP ΘΡΑΚΗΣ», τα οποία καλούνται πλέον να πληρώσουν τα συνήθη κορόιδα, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι!
Read the rest of this entry…

Βρισκόμαστε πιθανῶς ἐλάχιστες ἑβδομάδες πρίν τήν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπό τήν εὐρωζώνη καί τήν συνακόλουθη κατάρρευσή της, ἄν πιστέψουμε τά ρεπορτάζ και τίς ἀναλύσεις στόν διεθνή Τῦπο, τούς ξένους κυβερνητικούς ἀξιωματούχους, τούς διεθνεῖς τραπεζίτες καί χρηματιστές. Ἄν λοιπόν δέν πέφτουν ἐξω ἐτοῦτοι, πού κάπως δύσκολα θά …μπλόφαραν ὅλοι μαζί, τίθεται τό ἐρώτημα τί κάνουμε ἐμεῖς πού προοριζόμαστε γιά θῦμα τῆς ἐπερχόμενης καταστροφῆς. Κι ὅταν λέμε “ἐμεῖς” ἐννοοῦμε σέ κάθε ἐπίπεδο: Κυβέρνηση, θεσμοί, κοινωνία, πολίτες.
Ἡ Κυβέρνηση, παρά τούς ὅρκους της στό Μνημόνιο καί στά συμφέροντα τῶν δανειστῶν, δείχνει ἀνίκανη νά ἀλλάξει τή φορά τῶν πραγμάτων. Ἀντίθετα δείχνει πλήρως ἀναίσθητη γιά τίς καταστροφές πού προκαλεῖ στόν ἑλληνικό λαό καί ἀπολύτως ἀνίκανη νά διαχειριστεῖ τά ζέοντα προβλήματά του. Νά προσδοκᾶ κάποιος ἀπό τά στουρνάρια της σχέδιο διάσωσης τῆς κοινωνίας μετά τό μοιραῖο, εἶναι σάν νά περιμένει τή σωτηρία μας ἀπό τούς “ΕΛ”…
Ἀπό τήν ἄλλη οἱ πολίτες πού εἶναι ὑποψιασμένοι γιά τήν κατάληξη αὐτῆς τῆς συλλογικῆς μας πορείας εἶναι ἀδύνατον νά κάνουν πολλά. Ἀρκετοί ἐπιχειροῦν νά ἐξασφαλίσουν τήν οἰκογενειακή τους ἐπιβίωση, εἴτε μειώνοντας τίς ἀνάγκες καί αὐξάνοντας τήν (διατροφική, ἐνεργειακή…) αὐτονομία τους εἴτε ἀκόμα ἀποθηκεύοντας τρόφιμα. Τά ὅρια μιᾶς τέτοιας προσπάθειας εἶναι πασίδηλα: σέ συνθῆκες ὁλικῆς ἀποσύνθεσης καμμία νησίδα δέν σώζεται ἀπό τήν πλημμυρίδα.
Τί ἄλλη ἀντίσταση μπορεῖ νά προβάλει ἡ κοινωνία; Εἰδικά γιά τίς μεγαλουπόλεις δέν βλέπουμε κανένα περιθώριο. Ἡ τοπική Αὐτοδιοίκηση στήν καλύτερη περίπτωση νά ἀντέξει λίγο παραπάνω ἀπό τόν κρατικό μηχανισμό. Μετά μένει ἡ αὐτοοργάνωση, ἐπιλογή πολύ δύσκολη γιά ἕνα κοινωνικό σῶμα ρημαγμένο ἀπό τά ἡδονιστικά καί ἀτομικιστικά πρότυπα ἀλλά καί ἀπό τήν μαζική λαθρομετανάστευση. Ἄ, καί γιά νά κάνουμε λίγο μαῦρο χιοῦμορ, ὑπάρχουν καί οἱ …Μή Κυβερνητικές Ὀργανώσεις, τόσες χιλιάδες ἔχει ἡ χώρα, ἄς μήν χάνουμε τήν ἐλπίδα μας!
Οἱ θεσμοί πού διαθέτουν ρίζες στήν κοινωνία (Στρατός, Ἐκκλησία) δείχνουν δυστυχῶς νά βρίσκονται σέ ἐπίπεδο ἀντίστοιχο μέ ἐκεῖνο τοῦ κράτους. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἤδη πράξει πολλά μέ τά συσσίτιά της κι ὄχι μόνο, ἀγγίζοντας τά ὅριά της. Κι ἄν ἀκόμη διέθετε κάποιαν ὑποδομή ἤ καί σχέδιο ἀνάγκης, δέν θά εἶχε τήν αὐτονομία πού θά τῆς ἐπέτρεπε νά λειτουργήσει σέ ἔκτακτες συνθῆκες, στηρίζοντας τήν κοινωνία. Μόνον ὁ Στρατός μπορεῖ θεωρητικά νά μᾶς διασώσει ἀπό τό χάος: νά διαφυλάξει τήν τάξη, νά ἐξασφαλίσει τίς πλέον ἀπαραίτητες ποσότητες καυσίμων καί τροφίμων, νά προστατέψει τίς ὑποδομές καί τά σύνορα… Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι δέν ἔχει ἀποσυντεθεῖ τό πᾶν ἀπό τόν κομματισμό, τή διαφθορά καί τόν ὠχαδερφισμό κι ὅτι τήν κρίσιμη ὥρα θά βρεθεῖ ἕνας πραγματικός Ἕλληνας – ἔστω καί …Φράγκος! – πού ὡς ἄλλος Πλαστήρας θά μαζέψει τά συντρίμμια τῆς Μικροελλαδικῆς Καταστροφῆς.
Κ.Κ.