-
29
Oct
Πρό μηνῶν γράφαμε γιά τή δημόσια δήλωση τῆς μειονοτικῆς ἄτυπης «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς», ὅπου συνοψίζονταν οἱ διεκδικήσεις τῆς Ἄγκυρας στή Θράκη. Ἐκεῖ ὅπου πρακτοράντζες τύπου Μετέ καλοῦσαν τή χώρα μας σέ «διάλογο», μιά πού ἔχει δῆθεν περιέλθει σέ δύσκολη θέση μέ τίς ἀναφορές γιά τό μειονοτικό ζήτημα τῆς περιοχῆς (Χάμαμπεργκ, Μακ Ντούγκαλ, Ὑνώ, Στέητ Ντηπάρτμεντ).
Ἔ, λοιπόν μάθαμε ὅτι οἱ ἐρίτιμοι αὐτοί συμπολίτες μας ἔστειλαν τό χαρτί ἐκεῖνο τῆς 20ῆς Μαΐου 2009 σέ ὅλες τίς ξένες πρεσβεῖες στήν Ἀθήνα, μέ μία συνοδευτική ἐπιστολή τοῦ τουρκομουφτῆ Ξάνθης! Σ’ αὐτήν ὁ λεγάμενος μιλᾶ γιά τίς «παραβιάσεις τῶν μειονοτικῶν καί ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» τῆς «τουρκικῆς μειονότητας», δέν παραλείπει νά διατυπώσει πάλι τίς τουρκικές ἐπιφυλάξεις γιά ὅσα σημεῖα δέν συνάδουν μέ τήν τουρκική προπαγάνδα καί μιλᾶ ἐκ μέρους μιᾶς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας κρύβει τή νομική ἀνυπαρξία! Καί καταλήγει: «Ἐλπίζουμε ὅτι θά διαβιβάσετε τήν κατάστασή μας καί τά προβλήματά μας στή χώρα σας. Θά θέλαμε νά σᾶς πληροφορήσουμε ὅτι εἴμαστε ἕτοιμοι νά σᾶς προμηθεύσουμε ὅλη τήν πληροφόρηση καί τήν τεκμηρίωση σχετικά μέ τήν Τουρκική Μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης πού μπορεῖ νά χρειαστεῖτε στό μέλλον. Τά μέλη τῆς Συμβουλευτικῆς θά ἦταν περισσότερο ἀπό εὐτυχεῖς νά συναντοῦσαν ἐσᾶς ἤ τούς ἀξιωματούχους σας σέ ἐνδεχόμενη ἐπίσκεψή τους στή Δυτική Θράκη. Ἐναλλακτικά, μποροῦμε νά σᾶς ἐπισκεφθοῦμε στό γραφεῖο σας ὥστε νά σᾶς προμηθεύσουμε ἀπό πρῶτο χέρι πληροφορίες γιά τά συνεχιζόμενα προβλήματά μας, ἄν μᾶς παραχωρήσετε εὐγενῶς ἕνα ραντεβού.» (δική μας ἡ ὑπογράμμιση)
Τό ἔγγραφο ἐμφανίζεται ἀποκλειστικά ἀπό τόν «Α» καί ὅσο γιά τήν τύχη του ἐλπίζουμε νά πῆρε τή θέση του στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων.
…Το ζήτημα ως τίτλος, ως γενικό πλαίσιο, είναι χιλιοειπωμένο αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν εκτέθηκε συστηματικά, διαχρονικά και λεπτομερειακά. Επειδή όμως η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια, αποφασίσαμε ως “Αντιφωνητής” να αναζητήσουμε και κατόπιν να εκθέσουμε στην τοπική μα και στην ελλαδική κοινωνία μερικά στοιχεία επιπλέον από όσα λέγονται - ή μάλλον ψιθυρίζονται. Γιατί ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που αφορά το σύνολο του μειονοτικού ζητήματος στη Θράκη είναι ότι όλα συζητούνται σε παρέες και καφενεία. Το μείζον δηλαδή θέμα της περιοχής βρίσκεται εκτός δημοσίου διαλόγου και πολιτικής ατζέντας, λες και δεν υπάρχει. Ειδικά η πτυχή αυτή για την οποία σήμερα μιλάμε, η δράση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, θίγεται σπανίως και μονάχα είτε από κάποιον τολμητία πολιτευτή είτε σε κάποιαν ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών (που μπορεί και να μην κοινοποιηθεί ποτέ στο κοινό) είτε σε κάποιο ανώδυνο παραπολιτικό σχόλιο του Τύπου.
Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο πρωί, η Πρωτοβουλία του «Αντιφωνητή» για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, διοργάνωσε στην κεντρική πλατεία της θρακικής πρωτεύουσας διανομή σχετικού υλικού καί προώθηση του μηνύματός της. Με χιούμορ αλλά και σοβαρότητα, στα 3 ταμπλώ εκτέθηκε η επιχειρηματολογία κατά του Προξενείου, τόσο όσον αφορά τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος, όσο και τον εκδημοκρατισμό της μειονοτικής κοινωνίας. Ταυτοχρόνως, και εντός ελαχίστων ωρών, συλλέχθηκαν πάνω από 200 υπογραφές για τον σκοπό αυτό, παρότι δεν δόθηκε έμφαση στην πτυχή αυτή της εκστρατείας. Το νούμερο, για τους γνωρίζοντες τις συνθήκες στην Κομοτηνή, είναι τεράστιο, αν μάλιστα συνυπολογιστεί ότι δεν προηγήθηκε καμμία ενημέρωση – προετοιμασία του κόσμου. Παράλληλα προέκυψε και μία μικρή συνέντευξη των οργανωτών στο τουρκικό κρατικό κανάλι TRT, που ελπίζουμε να μεταδοθεί ακέραια.
Ἀπό τό 1998 πᾶνε πιά 11 χρόνια. Ὅσο κι ἄν τίς βαρυόμαστε τίς ἐπετειακές ἀναφορές, κάθε 3η Σεπτεμβρίου, ἐνθυμούμενοι τήν ἐπέτειό μας, κάνουμε μερικές σκέψεις γιά τό ἐγχείρημα τοῦ «Ἀντιφωνητῆ». Κάποτε δείχνει νά πρυτανεύει ἡ ἀνάγκη νά διαπιστώσουμε ἕνα κάποιο «ἔργο» πίσω μας, κι ἄλλοτε πάλι – μέ μιά ὀπτική πέραν τοῦ τάφου – καταλήγουμε στό γνωστό «ματαιότης ματαιοτήτων…». Τελικά τό ἐκκρεμές ἰσορροπεῖ πρός τήν πρώτη μᾶλλον μπάντα, ἀπόδειξη δέ αὐτοῦ ὅτι τό ἔντυπο συνεχίζει νά κυκλοφορεῖ, μά καί νά ἀγαπιέται καί νά σκανδαλίζει, καταγράφοντας σήμερα αὔξοντα ἀριθμό …278! Ἑνα νούμερο τρελλό γιά τίς ἀρχικές προσδοκίες μας, πού ὡστόσο εἶναι ἀπολύτως πραγματικό, ἕνα μικρό θαῦμα. Θαῦμα πού συνίσταται ὄχι μόνο στήν ἀνελιππή ἔκδοση 15νθήμερου πολιτικοσατιρικοῦ ἐντύπου ἀπό ἐρασιτέχνες ἀλλά καί στόν χαρακτήρα τοῦ ἐντύπου αὐτοῦ, πού εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν τό μπερδεύεις μέ κανένα ἄλλο.
Στίς 20 Αὐγούστου µία ἔκπληξη περίµενε τούς ἀµερικανούς ἀναγνῶστες τῶν LA Times. Σέ περίοπτη θέση φιλοξενεῖτο ἄρθρο τοῦ ἰσραηλινοῦ Νέβ Γκόρντον, καθηγητῆ στό Πανεπιστήµιο Ben Gurion, πολιτικοῦ ἐπιστήµονα καί γνωστοῦ εἰρηνιστῆ, τό ὁποῖο µιλοῦσε γιά τό Ἀπαρτχάιντ τῆς πατρίδας του καί κατέληγε στό συµπέρασµα ὅτι ἡ µόνη στρατηγική πού ἀπέµεινε γιά τήν εἰρήνη καί τήν ἀσφάλεια στήν περιοχή εἶναι µία µαζική διεθνής πίεση µέ µποϋκοτάζ, ἀποεπενδύσεις καί κυρώσεις κατά τῆς χώρας του! Οἱ (ἀναµενόµενες) ἀντιδράσεις περιελάµβαναν καί τῆς προέδρου τοῦ Πανεπιστηµίου, Rivka Carmi, πού δήλωσε στήν «Jerusalem Post» ὅτι «τό ἵδρυµα ἴσως δέν ἐνδιαφέρεται πλέον γιά τίς ὑπηρεσίες του καί ὅποιος νιώθει ἔτσι µπορεῖ νά ἀναζητήσει ἀλλοῦ προσωπική καί ἐπαγγελµατική ζωή»! Ὅταν κάποιοι στό Ἰσραήλ ρισκάρουν τόσα γιά νά ποῦν τήν ἀλήθεια, ἐπιτρέπεται σέ µᾶς νά ἀποσιωποῦµε τήν ἀλήθεια µή µᾶς …κακοχαρακτηρίσουν;
Μέ τήν τροµερή πυρπόληση τῆς Ἀττικῆς ἔχουµε ὅλοι ἀπελπιστεῖ καί πονέσει. Τό θέµα εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τίς ἐτήσιες διαπιστώσεις καί τά στιγµιαῖα συναισθήµατα πρέπει κάποτε νά πᾶµε καί παραπέρα, ὀνοµάζοντας τίς αἰτίες καί τούς δράστες αὐτῶν τῶν φρικτῶν ἐγκληµάτων. Κι ἐπειδή γιά νά ἔχουµε ἐµπρησµούς πρέπει νά ὑπάρχουν καί ἐµπρηστές, ἄς σκεφτοῦµε ποιός θά εἶχε συµφέρον ἀπό τήν ἀποψίλωση τῆς Ἀττικῆς.
Πρωτεύουσα θέση μεταξύ των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας (δημογραφικό, εθνικά, καθολική διαφθορά κοκ), έχει χωρίς καμμία αμφιβολία αυτό καθεαυτό το Κλεινόν Άστυ. Το αδηφάγο τέρας που το μόνο κλέος που του απέμεινε είναι το όνομα, αφού κατασπάραξε όλη τη χώρα, καιρό τώρα τρώει τις σάρκες του. Το γνωστό και ως αθηνοκεντρικό μοντέλο οργάνωσης και ανάπτυξης, είναι ολοφάνερο ότι έχει εκμετρήσει προ πολλού το ζην του. Οι πρόσφατες πυρκαγιές ήταν ένα ακόμη κερασάκι στην τούρτα!
Στίς 20 Αὐγούστου, 20 χρόνια µετά τήν ἔκρηξη στό ἀεροσκάφος τῆς Panamerican, πάνω ἀπό τό Λόκερµπυ τῆς Σκωτίας (270 νεκροί), ἔπεσαν οἱ τίτλοι γιά µία ἀκόµη ἀπίστευτα βρώµικη ἱστορία τῆς CIA σέ βάρος τοῦ ἀραβικοῦ κόσµου. Ἀπελευθερώθηκε ὁ καταδικασµένος σέ ἰσόβια γιά ἐκείνη τήν ἐνέργεια, ὁ 57χρονος Λίβυος Ἀµπντελµπασέντ ἀλ Μεγκράχι γιά λόγους ὑγείας καί ἐπέστρεψε στή χώρα του γιά νά ζήσει τίς τελευταῖες του µέρες (ἔχει καρκίνο τοῦ προστάτη σέ τελικό στάδιο). Στήν Λιβύη τόν ὑποδέχθηκαν ἑκατοντάδες ἄτοµα στό ἀεροδρόµιο ὡς ἥρωα καί τόν συνάντησε καί ὁ ἴδιος ὁ Καντάφι.
Διαβάσαμε πρόσφατα δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα για το λαθρομεταναστευτικό και πραγματικά επιβεβαιώθηκε η παγιωμένη πλέον αίσθησή μας: Με αυτούς τους ανθρώπους και συμπατριώτες μας δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης, τουλάχιστον σε μία σειρά ζητημάτων τέτοιας φύσεως. Παραθέτω επί λέξει και σχολιάζω αδρομερώς τις τοποθετήσεις του:
Ἦταν τό γεγονός τῆς χρονιᾶς γιά τόν πολιτισμό τῆς Θράκης: ἡ ἀναστήλωση καί ἐπαναλειτουργία τοῦ ἀρχαίου θεάτρου τῆς Μαρώνειας, τοῦ μοναδικοῦ ἀπό τά 3 πού γνωρίζουμε ὅτι λειτουργοῦσαν στήν ἀρχαία Θράκη (ἀπό ἐκεῖνα τῆς Σαμοθράκης καί τῶν Ἀβδήρων σώζονται μόνο σπαράγματα). Ἔτσι, μετά τίς ἀνασκαφές πού ξεκίνησαν στή δεκαετία τοῦ ‘80 καί τίς πρόσφατες ἀναστηλώσεις, στίς 29 Αὐγούστου ἦρθε ἡ στιγμή νά ξανακουστεῖ ὁ ἑλληνικός τραγικός λόγος στή θαυμάσια τοποθεσία μέσα στούς ἐλαιῶνες. Ἡ Λυδία Κονιόρδου ὑπῆρξε ἐκπληκτική στούς τρεῖς μονολόγους τῆς Ἠλέκτρας καί χάρισε τό ταλέντο της στούς 500 περίπου τυχερούς θεατές.
Στίς 10-11 Αὐγούστου 2009, διεξήχθη στήν ἕδρα τοῦ ΟΗΕ στή Γενεύη ἡ 75η Συνεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν Ἐξάλειψη τῶν Φυλετικῶν Διακρίσεων (CERD). Στήν Ἐπιτροπή συζητήθηκε ἡ ἔκθεση πού ἀφοροῦσε τή χώρα μας γιά πλῆθος θεμάτων, τόσο ἀναφορικά μέ τήν μειονότητα τῆς Θράκης καί τούς Ψευτομακεδόνες, ὅσο καί ἄλλα ζητήματα (π.χ. τῶν Ρομά). Οἱ ἑλληνικές θέσεις ἐκτέθηκαν ἀπό τόν μόνιμο ἀντιπρόσωπό μας κ. Φραγκῖσκο Βέρρο καί τήν νομική σύμβουλο τοῦ ΥΠΕΞ μας κ. Μαρία Τελανιάν. Ἐρωτήσεις ἔθεσαν διάφοροι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί δύο Τουρκάλες, ἡ Μελέκ Κιρματζή ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ὁμοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης καί ἡ – ἀπαραίτητη σέ κάθε φόρουμ ὅπου ἀπολογεῖται ἡ πατρίδα μας – Περβίν Χαϊρουλλάχ (στά δεξιά στή φωτογραφία) ἀπό τόν Σύλλογο Ἐπιστημόνων Μειονότητας.
