Ὁ Μεχμέτ Ντερντιμάν εἶναι ὁ πρώην πρόεδρος τῶν ΕΠΑΘιτῶν δασκάλων στή Ροδόπη καί μία τυπική (κατά τή γνώμη μας) περίπτωση τουρκόφρονος ἐκπαιδευτικοῦ. Ἡ νομιμοφροσύνη του πρός τήν ξένη χώρα πού ὀνομάζει «Μητέρα – πατρίδα» ἐξαφανίζει κάθε ἄλλη προτεραιότητα – κι ἄς πέφτει τό παραδάκι ἀπό ἀλλοῦ, δηλ. ἀπό τήν Ἑλλάδα. 
Ὁ κ. Ντερντιμάν ποτέ δέν ἔκρυψε τίς θέσεις του. Εἴτε ὡς διευθυντής τοῦ 1ου μειονοτικοῦ σχολείου στό χωριό Λύκειο εἴτε ὡς πρόεδρος τῶν ΕΠΑΘιτῶν δασκάλων Ροδόπης. Γιά τίς θέσεις του αὐτές ποτέ δέν τόν ἐνόχλησε κανείς, ὅταν ὅμως ἄρχισε νά …ξεφεύγει ἄρχισαν νά πέφτουν καί οἱ ποινές.

Read the rest of this entry…

Στίς 7-9 Δεκεμβρίου ἡ Χρυσή Αὐγή ἐγκαινίασε τά γραφεῖα της στή Θράκη: σέ Ξάνθη, Κομοτηνή καί Ἀλεξανδρούπολη. Ἀπό περιέργεια πῆγα κι ἐγώ, ὅπως κι ἀρκετοί ἄλλοι, παρά τόν κακό καιρό. Δέν ἔμεινα βέβαια μέχρι τέλους, ὅμως ἦταν ἀρκετό γιά νά βγάλω κάποια συμπεράσματα. Ποιά ἦταν αὐτά; Πώς ἡ Ἑλλάδα παραμένει ὡς χώρα ἡ πατρίδα τοῦ θεάτρου.

Ἔβγαζε λοιπόν μάτι ἡ προσπάθεια τῶν συμμετεχόντων, πού – παρεμπιπτόντως – δέν ἦταν πολλοί, νά παραστήσουν τούς φασίστες: μέ μία …διμοιρία σάν ἕτοιμη γιά παρέλαση, μέ κάτι πλακάτ πού ἔφεραν τό σῆμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς θυμίζοντας ἀσπίδες σέ σχολικό δρώμενο ἐποχῆς, μέ κούρεμα – ντύσιμο – στήσιμο πολλῶν παρισταμένων πού παρέπεμπε σέ νεοναζί, μέ λογίδρια ἀπολύτως ρηχά καί ἀτέχνως ὀργισμένα. Ὅλα κραύγαζαν πώς τά παιδιά κάτι πασχίζουν νά ἐνσαρκώσουν ἀλλά δέν τά πολυκαταφέρνουν. Κάτι ἔξω ἀπό αὐτούς, τοὐλάχιστον ἀπό τήν πλειοψηφία τους, πού ὅμως γιά κάποιον λόγο θεωρεῖται χρήσιμο ἤ ἐπιβεβλημένο. Αὐτό τό βίαιο κάτι πού κατά τή γνώμη τους θά ἀναστήσει τήν ρημαγμένη Ἑλλάδα.

Στό ἴδιο ἔργο ἔπαιζαν καί τά ἄλλα παιδιά, πού παρίσταναν τούς ἀντιφασίστες δημοκράτες. Ἔβγαλαν τήν ὑποχρέωσή τους νά κράξουν τούς «φασίστες», δίνοντας τό «ἀγωνιστικό παρών» στίς τοπικές κοινωνίες πού ἀνέχονται τό ἐκκολαφθέν «αὐγό τοῦ φιδιοῦ», ἔπαιξαν καί λίγο κυνηγητό μέ τήν Ἀστυνομία καί τούς ἀντιπάλους τους καί ὅλα καλά. Ντυμένα κι αὐτά κατά κανόνα μέ στολές παρταλαγῆς, μέ τήν προβλεπόμενη κούπ ἐπί κεφαλῆς καί τήν συνοδό σύγχυση ἐντός κεφαλῆς, μέ συνθήματα ἐξίσου ἐξωπραγματικά καί τρομολάγνα, συμπλήρωσαν τό κάστ τῆς βραδυᾶς.

Ἡ βραδυά (ἔμαθα ἀργότερα πώς) εἶχε καί πορεία στούς δρόμους τῆς Κομοτηνῆς, μέ κατάληξη κοντά στό τουρκικό Προξενεῖο. Ἐννοεῖται ὅτι οἱ Ἀρχές δέν ἐπέτρεψαν σέ κανέναν νά πλησιάσει οὔτε κἄν τήν ὁδό Ἰώνων, ἀλλά ἀκόμα κι ἔτσι ἡ ἀποστολή θεωρεῖται πώς ἐξετελέσθη καί πώς τό μήνυμα παραδόθηκε.

Ἔφυγα μέ τήν ἀπορία: πῶς εἶναι δυνατόν νά θεωρεῖται αὐτό τό παρακμιακό θεατρικό φαινόμενο κίνδυνος γιά τήν κοινωνία, τό ἔθνος, τήν ὑφήλιο; Πόσο γελοῖος ἤ πόσο κάθαρμα εἶναι ὅποιος προσπαθεῖ νά πείσει τόν ἑλληνικό λαό ὅτι σήμερα τό πρόβλημά του εἶναι ἡ δημοφιλία τέτοιων παραστάσεων;

Νά καί μιά ὑπόθεση πού τερματίστηκε (προσωρινά, ἔστω) μέ νίκη τῆς λογικῆς καί τῆς νομιμότητας: Μετά τήν δεύτερη καταγγελία σέ βάρος τῆς «Ἕνωσης Τουρκικῆς Νεολαίας Κομοτηνῆς», πού λειτουργοῦσε κυλικεῖο ΠΑΡΑΝΟΜΑ γιά τρεῖς δεκαετίες στό κέντρο τῆς πόλης, τό μαγαζί ἔκλεισε! Ἡ ἔκκλησή μας στό μόλις προηγούμενο φῦλλο μας γιά …ἐθελοντισμό, ἔφερε ἄμεσο ἀποτέλεσμα. Ὁ δεύτερος ἔλεγχος τοῦ ΣΔΟΕ (χάρη στή νέα καταγγελία πρός αὐτό) ἐπρόκειτο νά σύρει στά δικαστήρια τόν ὑπεύθυνο καί ὁ τρίτος θά τόν ἔκλεινε στή φυλακή. Ἔτσι, τό κατάστημα ἔβαλε λουκέτο καί μᾶλλον θά λειτουργήσει μέ ἄλλη μορφή ὅταν θά βρεθεῖ ἡ κατάλληλη νομική μορφή.

Πάντως οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν ὅ,τι ἦταν δυνατόν γιά νά παρακάμψουν τή νομιμότητα. Προσέφυγαν ὥς καί στό γραφεῖο τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν (γιά «νά μήν χρεωθεῖ ἡ Νἐα Δημοκρατία τό συμβάν»!) ὥστε νά προλάβουν τά χειρότερα, μέ τόν παρασκηνιακό τρόπο πού ξέρουν αὐτοί ἐπί χρόνια νά ρυθμίζουν τίς ὑποθέσεις τους, ἀλλά κι ἐκεῖ δέν βρῆκαν βοήθεια. Ἔτσι, 29 ὁλόκληρα χρόνια παράνομης λειτουργίας τερματίστηκαν, 84 χρόνια μετά τήν ἵδρυση τοῦ σωματείου.

Τώρα κάποιοι δηλώνουν «ἐξοργισμένοι» μέ τήν ἐξέλιξη, πού χάθηκε ὁ χῶρος ζύμωσης τοῦ τουρκισμοῦ, αὐτό πού περιγράφουν σέ δελτίο Τύπου πού κυκλοφόρησαν (9-11-12) ὡς «γυμναστική ἰδεῶν γιά τήν ἐπίλυση τῶν θεμάτων τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας Δυτικῆς Θράκης». Μάλιστα ἡ «Συμβουλευτική Ἐπιτροπή» κρίνει (13-11-12) τήν ἐξέλιξη «πολύ σοβαρή» καί μᾶς ἀπειλεῖ πώς «αὐτό θά προκαλέσει κρίση ἐμπιστοσύνης ἀνάμεσα στό κράτος καί τήν κοινότητα»! Εἶναι πάντως ἐντυπωσιακή ἡ ἐπιμονή τους νά λειτουργήσουν μέ τόν προκλητικό τρόπο πού τό ἔκαναν πάντοτε, χωρίς νά ἀναζητήσουν διέξοδο στή νομιμότητα (τό ἴδιο φυσικά ἰσχύει καί γιά τό ἴδιο τό σωματεῖο, πού ἐμμένει στό προβληματικό καταστατικό τοῦ 1928). Τί τούς ἔχει τρεῖς νομικούς τό Προξενεῖο, τζάμπα τούς ταϊζει; Ἄς βροῦν μιά λύση νόμιμη, γιατί ἡ ἀνοχή στίς παρανομίες τέρμα!

Read the rest of this entry…

Στις 9/11 κυκλοφόρησε κείμενο της ΕΛΜΕ Ροδόπης με «θλιβερές διαπιστώσεις για τη μειονοτική εκπαίδευση και το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΠΕΜ)». Εκεί οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης έλεγαν κάποια πράγματα έξω από τα δόντια και χωρίς οπισθοβουλίες, με αποτέλεσμα να θίξουν όλα τα κακώς κείμενα στο ζήτημα αυτό. Αφορμή τόσο τα αποτελέσματα των μουσουλμάνων μαθητών στις πανελλήνιες (μα και στις ενδοσχολικές) εξετάσεις όσο και τα ας πούμε συμπεράσματα στο πρόσφατο τριήμερο συνέδριο του ΠΕΜ στην Κομοτηνή.

Καθώς λοιπόν οι μόνοι που μπορούν να διαπιστώσουν την πραγματική μαθησιακή εικόνα των παιδιών της μειονότητας είναι οι ίδιοι οι διδάσκοντες, η ΕΛΜΕ έθιξε το ζήτημα με ειλικρινές ενδιαφέρον και συνολικά: «…Το γεγονός μας αναγκάζει – ως στοιχειώδες καθήκον μας ως δασκάλων και παιδαγωγών – να εκφράσουμε αρχικά και πάλι την αντίθεσή μας προς αυτό το εντελώς παρωχημένο εκπαιδευτικό μοντέλο του δίγλωσσου δημοτικού σχολείου. Μια απολύτως πρωτόγονη εκπαιδευτικά κατάσταση στην Ελλάδα του 2012 – γιατί πόσο «σύγχρονη» μπορεί άραγε να θεωρείται μια εκπαίδευση όπου τα μισά μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά και τα άλλα μισά στα τουρκικά, αλλά και πόσο συμβατή μπορεί να είναι και με το Διεθνές Δίκαιο – όπως φτάνει να αναρωτιέται ακόμη και ο Κ. Τσιτσελίκης – μια εκπαίδευση με τόσο οριοθετημένους θρησκευτικούς διαχωρισμούς (μουσουλμάνοι δάσκαλοι και μουσουλμάνοι μαθητές); Και μια κατάσταση, η οποία δεν βασίζεται βεβαίως σε κάποια διεθνή συνθήκη, αλλά αποκλειστικά στα χουντικά Μορφωτικά Πρωτόκολλα του 1968, και στην πράξη συντρίβει κυριολεκτικά τους μειονοτικούς μαθητές στις συμπληγάδες ενός παρανοϊκής σύλληψης και βαθύτατα αντιεκπαιδευτικού δίγλωσσου προγράμματος (αγνοώντας εξάλλου προκλητικά και τις άλλες μειονοτικές γλώσσες της περιοχής, όπως η πομακική και η ρομανί). Και μια κατάσταση τέλος που επιτείνεται τα τελευταία χρόνια και με την πεισματική εμμονή των πλέον σκληροπυρηνικών κύκλων της μειονότητας για δίγλωσσα νηπιαγωγεία (για να μην σταθούμε καν στη δεδομένη λειτουργία στη Θράκη παράνομων ιδιωτικών νηπιαγωγείων που δεν είναι καν δίγλωσσα, αλλά αποκλειστικά τουρκόφωνα)…».

Φυσικά δεν έλειψαν οι αναφορές στο ΠΕΜ: για το απίστευτο κόστος (3,5 εκ. € τον χρόνο!), την πανηγυρική αμετροέπεια, την 15ετή λειτουργία του και το χαρακτήρισε «ξεκάθαρα αποτυχημένο» για αντικειμενικούς και μη λόγους (αναφέρεται το παράδειγμα σχηματισμού μικτών τμημάτων από μουσουλμάνους μαθητές δημοτικού και γυμνασίου, δηλαδή από παιδιά εντελώς διαφορετικών ηλικιών και συνεπώς γνωστικών επιπέδων, μέσα στα οποία τμήματα καλούνται οι εκπαιδευτικοί μέσα σε 45΄ να διδάξουν Μαθηματικά ή Νεοελληνική Γλώσσα).

Επίσης σημειώνονται τα «σαφώς κοστοβόρα, όσο και εντελώς περιττά, δεδομένα, όπως π.χ. η μέσω του ΠΕΜ παράδοση μαθημάτων τουρκικής γλώσσας σε εκατοντάδες πλειονοτικούς καθηγητές – για λόγους μάλιστα εντελώς άσχετους προς τους στόχους του προγράμματος». Όσον δε αφορά τις «θριαμβολογίες των επιστημονικών καθοδηγητών του προγράμματος για τον περιορισμό της σχολικής διαρροής, είναι και αυτές κενές περιεχομένου, αν ληφθεί υπόψη ότι αυτό συνέβη τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα χωρίς κανένα απολύτως πρόγραμμα, αλλά κυρίως το ότι στη Θράκη άλλες είναι οι κυριότερες αιτίες αυτού του περιορισμού (όπως η ραγδαία αστικοποίηση, η άρση των προκαταλήψεων για τα κορίτσια, η βελτίωση του οδικού δικτύου σε Ξάνθη – Ροδόπη, η γενικότερη στροφή σε μορφωτικές αξίες και πάνω απ’ όλα βέβαια η ενθαρρυντική για τους μουσουλμανόπαιδες ποσόστωση για την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ και ΤΕΙ). Αυτά όλα μάλιστα αποτελούν αντικειμενικούς παράγοντες, άκρως μετρήσιμους, ενώ το ΠΕΜ συνεχίζει εντελώς ανεξέλεγκτο εδώ και 15 χρόνια (άλλη μείζων πρόκληση αυτή), χωρίς καμία απολύτως έρευνα να έχει πραγματοποιηθεί για τα όποια ποιοτικά του αποτελέσματα. Ζητούμε επιτέλους αυτό να γίνει στην τωρινή (4η φάση) του προγράμματος, για να επιβεβαιωθούν και οι συνάδελφοι που με απόγνωση διαπιστώνουν τον αναλφαβητισμό του συντριπτικού ποσοστού των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών…». Ε, μετά τα ανωτέρω και την νύξη για προγράμματα «που κινήθηκαν με περίσσιο θράσσος και αμετροέπεια πάνω στην κυρίαρχη λογική της Μεταπολίτευσης, αυτή της απομύζησης πόρων (ευρωπαϊκών και ελληνικών) με αμφίβολα αποτελέσματα από κρατικοδίαιτους και διαπλεκόμενους ‘‘διανοουμένους’’», η απάντηση των υπευθύνων του ΠΕΜ ήταν αναμενόμενη. Και δεν άργησε.

Σέ 3 μέρες η Άννα Φραγκουδάκη είχε στείλει απάντηση 3,5 σελίδων προς πάσα κατεύθυνση! Μέσα εκεί διαβάζουμε τα εξής απίθανα για το κείμενο της ΕΛΜΕ: «Οι υπεύθυνοι του προγράμματος είμαστε εμβρόντητοι από τα περιεχόμενά της και σε πλήρη αδυναμία να κατανοήσουμε πώς είναι νοητό το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ροδόπης, μέσα στα όσα πολλά και μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει η εκπαίδευση και η χώρα, θεωρεί ξάφνου συνδικαλιστική του προτεραιότητα αυτή την ασύστατη δημόσια εξύβριση του προγράμματος και των στελεχών του». Αναφορικά με την (μη) αξιολόγηση του ΠΕΜ γράφει πως «το πρόγραμμα είναι γνωστό ότι έχει αξιολογηθεί από υπηρεσίες του υπουργείου διάφορων κυβερνήσεων πολλές φορές και από εξωτερικό ανεξάρτητο φορέα»! Υπερασπίζεται τη διδασκαλία της τουρκικής στους διδάσκοντες λέγοντας μεταξύ άλλων πως «δίνει στους εκπαιδευτικούς την ικανότητα να αναγνωρίζουν στο κάθε λάθος του μαθητή την τάση (κοινή σε κάθε άνθρωπο στον κόσμο που μαθαίνει μια δεύτερη γλώσσα) να εφαρμόζει ασυνείδητα τη σύνταξη της μητρικής του». Και ζητά απαντήσεις: «(α) σε ποια στοιχεία και τεκμήρια στηρίζετε τους ακραίους αρνητικούς αφορισμούς για το πρόγραμμα και (β) ποια είναι τα κριτήρια που θεωρείτε ότι έδωσαν στα 7 μέλη του ΔΣ σας το δικαίωμα να εκφέρει επισήμως με τη σφραγίδα σας και δημόσια τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τα στελέχη του προγράμματος μέλη των πανεπιστημίων Αθηνών, Θράκης, Θεσσαλονίκης, Πατρών, Κρήτης και Αιγαίου, για τους 258 εκπαιδευτικούς Α’θμιας και Β΄θμιας συναδέλφους σας στη Θράκη που εργάζονται και πιστεύουν στο πρόγραμμα και τέλος για το πρόσωπό μου».

Αν δεν κατάλαβε η Α.Φ. το κείμενο της ΕΛΜΕ, ας ρωτήσει τους δεκάδες πανεπιστημιακούς γύρω της, αναγνωστική επάρ-κεια σίγουρα διαθέτουν. Ά, όλως τυχαίως, σε ύφος απαράλλαχτο κινήθηκαν και 2-3 εργαζόμενοι στο ΠΕΜ που κοινοποίησαν οργίλες απαντήσεις στην ΕΛΜΕ. Λογικόν.

 Χρόνια τώρα γράφουµε στόν «Ἀντιφωνητή» γιά τήν ἀνάγκη νά ξηλωθεῖ τό τουρκικό Προξενεῖο ἀπό τήν Κοµοτηνή, ὡς µηχανισµός ἐκτουρκισµοῦ τῆς µειονότητας, ὑπονόµευσης τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας καί ἀποσταθεροποίησης τῆς περιοχῆς γενικότερα. Σήµερα φέρνουµε στό φῶς ἕνα φοβερό γεγονός πού ἀποδεικνύει ὅλα τοῦτα, χάρη στήν ἀπίστευτη τόλµη καί γενναιότητα ἑνός Ποµάκου ἰµάµη. Ἕνας ἄνθρωπος πού στάθηκε ἐµπόδιο στά σχέδια τῆς Ἄγκυρας καί τῶν πρακτόρων της καί ἔµεινε ὄρθιος µέχρι τέλους, περιφρονώντας ἀπειλές, κινδύνους καί τό ὅποιο κόστος.

 Γράφω αὐτές τίς ἀράδες µέ ἀπέραντο σεβασµό γιά τόν ἄνθρωπο αὐτόν. Γιά ἕναν ἔντιµο Ἄνθρωπο, µέ ἄλφα κεφαλαῖο, πού ἄν εἴχαµε 10 τέτοιους στή Θράκη, πέντε στήν χριστιανική καί πέντε στήν µουσουλµανική κοινωνία, ὅλα θά ἦταν πολύ διαφορετικά. Δυστυχῶς δέν ὑπάρχουν σέ καµµία ἀπό τίς δύο πλευρές, ἐξ οὗ καί τό χάλι µας. Προσέξτε λοιπόν τήν κάτωθι ἐξωφρενική ἱστορία πού βρίσκεται ἀκόµη κι αὐτή τή στιγµή σέ ἐξέλιξη.

Ὁ 32χρονος ἰµάµης ἀπό τήν Πάχνη τῆς Ξάνθης εἶχε διοριστεῖ στόν Σώστη τῆς Ροδόπης πρίν 8 χρόνια ἀπό τόν νόµιµο µουφτἠ Μέτσο Τζεµαλή. Μάλιστα δέν πάει χρόνος πού οἱ κάτοικοι τόν ἐπανεξέλεξαν ὁµόφωνα ἰµάµη τους, ἀναγνωρίζοντας τήν ἐπάρκεια καί τίς ἀρετές του. Ἔλα ὅµως πού οἱ κατ’ ἐπάγγελµα Τοῦρκοι τῆς περιοχῆς τόν ἔβλεπαν ὡς πρόβληµα! Γιατί δέν προσκυνάει στό Προξενεῖο γιά καµµιά χάρη, γιατί δέν πάει µέ τό µέρος τοῦ τουρκοµουφτῆ Ἰµπράµ Σερήφ, γιατί δέν δηµιουργεῖ κανένα πρόβληµα γενικῶς στό κράτος ὅπου ζεῖ… Ἔτσι, τήν περασµένη ἄνοιξη ἄρχισε τόν πόλεµο ἐναντίον του ἕνας συγκεκριµένος κάτοικος τοῦ χωριοῦ, ὁ Μπαϊράµ Χαµπίλ, ἐγκαλώντας τον δηµοσίως γιά ὅλα τοῦτα καί χαρακτηρίζοντάς τον «πουληµένο», «ἑλληνογραµµένο», «ἀνεπιθύµητο» καί «πράκτορα τῆς Ἑλλάδας»! Στίς ἀπειλές του πώς θά τόν ἐκδιώξει, θά τόν κανονίσει καί ἄλλα τέτοια, ὁ Μπιλάλ ἀπαντοῦσε πάντα ἤπια, λέγοντας πώς βρίσκεται στόν Σώστη γιατί τό θέλουν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι καί ὅλα τοῦτα µέ τά προξενεῖα, Τουρκίες κτλ εἶναι πολιτική, δηλαδή ἄσχετα µέ τό δικό του ἔργο πού εἶναι θρησκευτικό. Ἀπτόητος ὁ ἄλλος, συνέχιζε τό βιολί του. Φυσικά, µετά ἀπό ὅλα αὐτά ὁ Μπιλάλ ἔκανε ὅ,τι θά ἔκανε κάθε ἀξιοπρεπής καί νοµιµόφρων πολίτης τῆς χώρας: κατέθεσε µήνυση καί ἀγωγή ἐναντίον τοῦ Μπαϊράµ, πυροδοτώντας ὅµως ἔτσι ἀπίστευτες ἐξελίξεις.

Read the rest of this entry…

Ἡ ἀλητεία τῆς τρικοµµατικῆς Κυβέρνησης δέν ἔχει τελικά ὅρια! Μπορεῖ νά δεχθεῖ κανείς πολλές δικαιολογίες, µπορεῖ νά θεωρήσει κάθε οἰκονοµική θυσία – ἀκόµη καί τίς ἀνήθικες σάν τίς περικοπές τῶν ἀναπηρικῶν συντάξεων – ὡς προσωρινή, ἀλλά γιά τίς µή ἀναστρέψιµες ζηµίες τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους δέν ὑπάρχουν δικαιολογίες. Πόσο µᾶλλον ὅταν αὐτές διαλύουν τήν ἄµυνα τῆς χώρας, τήν ἤδη ποικιλοτρόπως πληγείσα ἀπό τήν ἑξηνταβελονική λογική τοῦ «περιορισµοῦ τῶν δαπανῶν».

Εἴµαστε σέ τέτοιο κρίσιµο σηµεῖο καί δέν ἐπιτρέπεται πιά νά σωπάσουµε. Δέν µιλᾶµε πιά κἄν γιά ὁπλικά συστήµατα πού δέν ἀγοράζονται ἤ γιά ἀµοιβές τοῦ προσωπικοῦ πού ἐξαχνώνονται ἤ γιά τήν ἀναγκαία συντήρηση πού ἀγνοεῖται κτλ. Ἐδῶ µιλᾶµε γιά παύση τῶν ἐργασιῶν τοῦ Μηχανικοῦ στήν τάφρο τοῦ Ἕβρου!

Read the rest of this entry…

Τό ἐρώτημα ΔΕΝ εἶναι ρητορικό καί ἀπευθύνεται στόν ὑπουργό (καί τούς λειτουργούς) τῆς Δικαιοσύνης. Μπορεῖ ἕνας Ἕλληνας πολίτης νά γιορτάζει μέ τήν ἀφίσα αὐτή (τῶν Τουρκικῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων) τή νίκη τοῦ Κεμάλ τό 1922 καί τόν ὄλεθρο τοῦ ἔθνους μας στήν Μικρασία; Δικαιοῦται νά γράφει, ὅπως ὁ Ἰλχάν Ταχσίν (30-8-12) “Ἐκφράζουμε ὡς οἰκογένεια τῆς ἐφημερίδας Μπιρλίκ τίς πιό ἐγκάρδιες εὐχές καί συγκινημένοι συγχαίρουμε τό Τουρκικό Ἔθνος γιά τή Γιορτή τῆς Νίκης τῆς 30ης Αὐγούστου πού κερδήθηκε ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ μεγάλου Μουσταφά Κεμάλ Ἀτατούρκ μέ τούς συμπολεμιστές του καί τούς ἅγιους μάρτυρές μας πού κατέγραψαν ἕναν θρῦλο”; Κι ἄν ναί, τί ἐμποδίζει κάποιον ἀπό τό νά ὀργανώσει καί μία ἑορταστική ἐκδήλωση στή Θράκη γιά τήν κατάληψη τῆς Σμύρνης, ἀνήμερα τοῦ ἐθνικοῦ μας μνημόσυνου; Τό νά δηλώνει κανείς Τοῦρκος σημαίνει ὅτι δικαιοῦται καί νά συμπεριφέρεται σάν νά μήν ζεῖ στήν Ἑλλάδα ἀλλά στήν Τουρκία; Ἐδῶ μιλᾶμε γιά τόν ὁρισμό τοῦ ἀδικήματος προσβολῆς μνήμης καί πρόκλησης διχόνοιας – ἤ ὄχι;
Ἔχουμε ξεπεράσει κάθε ὅριο ἐθνικῆς ἀναξιοπρέπειας καί κρατικῆς ἀνυποληψίας. Βγαίνει ὁ Τζενγκίζ Ὀμέρ καί δηλώνει ἀνοιχτά (“Μιλέτ”, 29-8-12) ὅτι δουλεύει γιά τόν ἐκτουρκισμό τῶν Πομάκων καί καλεῖ συχνότερα Τούρκους ἀξιωματούχους πού διευκολύνουν το ἔργο του, καί ἐξορκίζει τούς Πομάκους πού “ἀγαποῦν τήν μητέρα πατρίδα τους Τουρκία πιό πολύ κι ἀπό τούς Τούρκους (…) νά μήν στείλουν τά παιδιά τους στά ἑλληνικά νηπιαγωγεῖα”  καί νά ἀγνοήσουν “τίς κενές ἀπειλές τῆς διοίκησης”. Τήν ἑπομένη ὁ Φερούχ Ὀζκάν στήν ἱστοσελίδα του (yunturk.org.tr) ὑμνεῖ τήν ἀνεξάρτητη δημοκρατία τῆς Δ. Θράκης τοῦ 1913. Τί ἄλλο θέλουμε;;;!!!

Πόσο ηθικό είναι άραγε, όταν μία κυβέρνηση περικόπτει από τα επιδόματα πείνας των ανέργων, των 450 ευρώ, τα 100, ή όταν κόβει 20 ευρώ από τις γλίσχρες αγροτικές συντάξεις (ποσό που αντιστοιχεί στο ψωμί του μήνα για τον συνταξιούχο!), να αποφασίζει να χαρίσει σε μία συγκεκριμένη επιχείρηση, άνω των 10.600.000 ευρώ, από αυτά που οφείλει από άμεσους φόρους και άλλες οφειλές της προς το Ελληνικό Δημόσιο; Αυτό έκανε, παραμονή εκλογών της 6ης Μαϊου 2012, με σχετική απόφασή του, ο τότε υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, λίγες μόλις ώρες πριν φύγει από το υπουργείο του, στις 4 Μαΐου 2012! Διαβάζοντας το σκεπτικό της απόφασής του, σίγουρα δεν μπορεί κανείς να πεί ότι αυτό δεν ήταν νόμιμο, αρκεί όμως αυτό για να είναι και ηθικό, σύμφωνα με το αλήστου μνήμης «δόγμα Βουλγαράκη»;
Ο λόγος για τα χρέη της ξανθιώτικης εταιρείας «ΑΦΟΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Α.Ε. – SCRAP ΘΡΑΚΗΣ», τα οποία καλούνται πλέον να πληρώσουν τα συνήθη κορόιδα, δηλαδή οι Έλληνες φορολογούμενοι!
Read the rest of this entry…

Δύο δημάρχους μειονοτικούς ἔχουμε στή Ροδόπη καί κάποια πρόσφατα δείγματα γραφῆς τους ἐπιβεβαίωσαν πώς ἔχουν νοοτροπία περισσότερο ἀγᾶ τῆς τουρκοκρατίας, παρά δημάρχου τῆς ἑλληνικῆς δημοκρατίας.
Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ Καδή Ἰσμέτ στόν μικτό δῆμο Ἰάσμου, πού τόν βάλαν καί πρόεδρο στήν ἄτυπη Συμβουλευτική Ἐπιτροπή τῆς μειονότητας. Ὅταν στήν τούρκικη φιέστα τοῦ “φεστιβάλ Κερασιοῦ” (ἀρχές Ἰουνίου) ἡ Φιλαρμονική τοῦ δήμου παρουσιάστηκε μέ 10 ἀπό τά 18 μέλη της, ὁ κύριος Ἰσμέτ θύμωσε, τούς ἔστειλε πίσω καί ἀρνήθηκε μετά νά θέσει στό δημοτικό συμβούλιο τήν ἐκδρομή τῶν παιδιῶν πού εἶναι καί ἡ μοναδική τους “ἀπολαβή”. Τί κι ἄν τόν βεβαίωσαν πώς εἶχαν σχολικές ἐξετάσεις, πώς τό 15λεπτο πρόγραμμα ἔβγαινε καί μέ τήν μικρότερη σύνθεση, πώς εἶναι κάτι πού συμβαίνει συχνά κτλ; Ὁ δήμαρχος, θεωρώντας πώς τά παιδιά μποϋκοτάραν τήν ἐκδήλωση ὡς “τούρκικη”, ἀπαιτεῖ ἔγγραφη συγγνώμη!
Ὁ δεύτερος εἶναι ὁ Ἰμπραήμ Σερήφ τῶν Ἀρριανῶν, πού πρό ἑβδομάδων ὑποδέχθηκε τόν ἀρχηγό τῶν Γκρίζων Λύκων Ντεβλέτ Μπαχτσελί ἐπισήμως στόν δῆμο του. Μέ πρόσφατες δηλώσεις του λοιπόν ὁ Σερήφ προειδοποιεῖ (μετάφραση tourkikanea.gr) ὅτι «ἡ Τουρκική Μειονότητα Δ. Θράκης στό θέμα τῶν νηπιαγωγείων ὑποστηρίζει τήν δίγλωσση ἐκπαίδευση καί δέν δέχεται μέ τίποτε ἕνα ἀντίθετο ἐκπαιδευτικό σύστημα. Ἐάν στά νηπιαγωγεῖα (τοῦ δήμου) ἡ ἐκπαίδευση δέν εἶναι δίγλωσση, τότε δέν πρόκειται νά ἀνοίξουν»! Ἀναφέρεται στά κρατικά νηπιαγωγεῖα τῶν χωριῶν Ἀρίσβη, Πάσσο, Βάκος και Λαμπρό, ὅπου τά ἴδια ἔκανε κι ὁ προκάτοχός του Χασάν Κιασήφ (ἐνεργώντας ὡς τραμποῦκος κατά τῶν νηπιαγωγῶν) ἀτιμωρητί. Μόνο στήν Ἀρίσβη οἱ κηδεμόνες μάζεψαν ὑπογραφές καί λειτούργησε, ἐνῶ στό Λαμπρό δέν λειτούργησε παρότι ἦταν σέ ἀκίνητο πού ἀγοράστηκε ἀπό τό ἑλληνικό Δημόσιο!
Κι ἄν ἡ πρώτη περίπτωση ἀγνοηθεῖ ὡς ἁπλό καπρίτσιο, ἡ δεύτερη πρέπει νά ἀντιμετωπιστεῖ μέ τήν πλήρη τήρηση τῶν νόμων: εἶναι ἤ ὄχι ὑποχρεωτική ἡ προσχολική ἀγωγή στή χώρα; Μπορεῖ ὁ Χατζηοσμάν νά ἐγγράφει παιδιά χωρίς χαρτί νηπιαγωγείου στά δημοτικά σχολεῖα; Τί λέει ἡ Περιφέρεια, ὁ Εἰσαγγελέας καί τά ὑπουργεῖα Παιδείας κι Ἐσωτερικῶν γιά τέτοιες συμπεριφορές δημάρχων;

Διανύοντας τό Ραμαζάνι πήραμε καί φέτος μία γεύση τοῦ πῶς ἀντιλαμβάνεται τήν θρησκεία ὁ τουρκισμός: ὡς μία μασκαράτα τοῦ κρατικοῦ σωβινισμοῦ. Δέν θά προσπαθήσουμε νά πείσουμε γιά τό πασιφανές, δεῖτε μόνο τήν διπλανή φωτογραφία. Εἶναι ἀπό τό ἰφτάρ (δεῖπνο) πού παρέθεσε ὁ παρακρατικός – ἀλυτρωτικός “Σύλλογος Ἀλληλεγγύης Τούρκων Δυτικῆς Θράκης” (ΒΤΤDD) στίς 11/8/12 στήν Κεσάνη. Μιλάει ὁ τουρκομουφτής Κομοτηνῆς Ἰμπράμ Σερήφ καί πίσω του ἀναρτημένη ἡ τουρκική σημαία καί μεγάλο πορτραῖτο τοῦ Κεμάλ! Τυπικά θρησκευτικά σύμβολα, ἔτσι;

Read the rest of this entry…

Έργα και ημέρες (μεταναστευτικής…φιλοξενίας) από το τσίρκο που υποδύεται την κυβέρνηση του ψευδοκράτους

του Ν.Δαπέργολα

Πολλά γράφτηκαν – και ακόμη περισσότερα ακούστηκαν – γύρω από το γνωστό πλέον γεγονός της μεταφοράς λαθρομεταναστών από την Αθήνα στη Θράκη. Ένα γεγονός που δύο ολόκληρες εβδομάδες αργότερα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, καθώς ανθρώπινα κοπάδια εξακολουθούν να μεταφέρονται νυχθημερόν και να στοιβάζονται ως..πακέτα στις εγκαταστάσεις των Σχολών Δοκίμων Αστυφυλάκων της Θράκης, οι οποίες εν μια νυκτί μετατράπηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και το μέλλον τους βέβαια (ως σχολών) είναι τουλάχιστον …αβέβαιο.
Read the rest of this entry…

Ἄλλη μιά τουρκοπανήγυρη, ἡ 14η, ἔλαβε χώρα στήν Προύσσα στίς 1 Ἰουλίου 2012, ὀργανωμένη ἀπό τόν παρακρατικό καί ἀλυτρωτικό σύλλογο “Ἀλληλεγγύης Τούρκων Δ. Θράκης”. Μέ τούρκικες σημαῖες, ἐθνικό ὕμνο, τοπικούς χορούς, ἐπισήμους τῆς γείτονος καί καλεσμένους Τούρκους παλαιστές ἀπό ὅλα τά Βαλκάνια (καί ἀπό τήν …”Μακεδονία”), ὅλα ἦταν ἕνα χάρμα. Βεβαίως δέν ἔλειψαν καί πάλι οἱ παρουσίες τῶν συντοπιτῶν μας: τήν ἐκδήλωση τίμησαν ὁ δήμαρχος Ἀρριανῶν Ἰμπραήμ Σερήφ (πού ἦταν καί στούς χορηγούς τοῦ event – ἄραγε μέ χρήματα Ἑλλήνων φορολογουμένων;), ὁ πρόεδρος τοῦ κόμματος DEB τῶν τουρκοφρόνων Ἀλή Τσαβούς, ὁ πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μειονότητας Ἐρκάν Ρουσέν, ὁ πρώην κοινοτάρχης Ὀργάνης (καί ὑποψήφιος βουλευτής τῆς ΝΔ) Μεχμέτ Ἐμίνογλου, οἱ ἀγᾶδες τῶν ἐδῶ πανηγυριῶν κ.ἄ. Σχόλια δέν θά κάνουμε, καθένας κάνει τίς ἐπιλογές του. Ἁπλῶς ὅταν πρόκειται γιά δημόσια πρόσωπα ἄς ἔχουμε κατά νοῦ τά παραπάνω τους καμώματα…

Ποιός ἦταν ὁ Μεχμέτ Χιλμή, τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη τιμήθηκε στήν Ξάνθη στίς 25 Ἰουνίου 2012; Ἕνας ἁπλός δημοσιογράφος – δάσκαλος καί ἱδρυτικό μέλος τῆς Τουρκικῆς Ἕνωσης Ξάνθης (ΤΕΞ); Ὄχι, βέβαια, δέν θά πάλευε ἔτσι γιά τή μνήμη του κοτζάμ Προξενεῖο Κομοτηνῆς! Ἦταν ἀπό τούς πρωτεργάτες τοῦ κεμαλισμοῦ στήν ἑλληνική Θράκη, πού καταδικάστηκε, φυλακίστηκε καί ἀπελάθηκε ἀπό τή χώρα μας ὡς πράκτορας τῆς Τουρκίας! Κι αὐτό τό ἄτομο, πού κέρδισε τά οὐρί τοῦ Ἀλλάχ ἐργαζόμενος ὡς κατάσκοπος σέ βάρος τῆς Ἑλλάδος, ἄρχισαν ἐδῶ καί λίγα χρόνια νά τό τιμοῦν οἱ διάδοχοι καί σημερινοί του συνάδελφοι. Προσευχές τοῦ τουρκομουφτῆ Μετέ, ὁμιλίες στήν (παράνομη) ΤΕΞ, κτλ. Ἐφέτος, πέρα ἀπό τίς ἀναμενόμενες παρουσίες (ὁ ἰμάμης τοῦ Σουνέ τζαμί, ὁ Μετά, νῦν καί πρώην πρόεδροι τῆς ΤΕΞ, ὁ προξενικός ὑπάλληλος Ὀμέρ Ὀμέρ, ὁ πρώην βουλευτής Τσετίν Μάντατζη, ἀπό τό κόμμα DEB ὁ Ὀζάν Ἀχμέτογλου, ὁ πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μειονότητας Ἐρκάν Ρουσέν, ὁ πρόεδρος τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων Ξάνθης Σαλίχ Καγιά, ἡ πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Τουρκάλων Γυναικῶν Ν. Ξάνθης Ἀισέλ Σαγίρ…), δέν εἴδαμε νά πατάει κανείς ἁπλός μουσουλμάνος τό πόδι του  – ὅπως ἄλλωστε ἔγινε καί πέρυσι. Ποιός ὅμως ἐπίσης παρέστη στή σύναξη τῶν ἐπαγγελματιῶν Τούρκων; Ὁ νεοεκλεγείς βουλευτής Ξάνθης μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ!
Δέν θέλουμε νά προκαταλάβουμε κανέναν, ὅμως ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔχει ἕνα καθῆκον μέ τούς μειονοτικούς βουλευτές του (ἰδίως μέ τόν …ἐπιρρεπή Ζεϊμπέκ): ὀφείλει νά τούς θέσει κάποια ὅρια ἐντός τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται νά κινεῖται ἕνας ἀριστερός βουλευτής τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Μπορεῖ καί νά μήν τά γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος, εἰλικρινά δέν τό ἀποκλείουμε. Πάντως βλέποντας τά μέχρι σήμερα παραδείγματα θά ἔχει συμπεράνει πώς ἄν παρίστασαι σέ ὅλες τίς παράτες τοῦ Προξενείου, ἄν ἀναφέρεις τακτικά σ’ αὐτό ὅ,τι λές καί κάνεις μέ ὁποιονδήποτε κι ἄν πηγαίνεις ὅπου αὐτό σέ στέλνει χωρίς νά βγάζεις βρῶμα σέ ἑλληνικές Ἀρχές, ἔχεις ἐξασφαλισμένο πενταψήφιο ἀριθμό ψήφων. Ἄν ὡστόσο ὁ ΣΥΡΙΖΑ θέλει νά ἔχει ἕνα ἄλλο εἶδος μειονοτικῶν πολιτευτῶν, μακρυά ἀπό τό παλαιοκομματικό μοντέλο, ὀφείλει νά ξεκαθαρίσει μαζί τους ὅτι τά ἀνωτέρω δέν συνάδουν μέ τήν (ὑποτιθέμενη;) ἰδεολογική τους προέλευση καί ἡ ψηφοθηρία δέν μπορεῖ νά περιλαμβάνει καί τόν πεμπτοφαλαγγιτισμό.

Τό ἐρώτηµα δέν εἶναι ρητορικό καί τό ἔχουµε θέσει δηµοσίως κι ἄλλοτε: Ποιόν θά χαρακτηρίζαµε πράκτορα ξένης, ἐχθρικῆς χώρας στόν τόπο µας; Μόνο ἐκεῖνον πού θά ἀνακαλύπταµε τά …ἔνσηµά του λ.χ. στήν ΜΙΤ; Ἤ µήπως νοµίζουµε ὅτι αὐτά πλέον ἔχουν ἐκλείψει καί παίζουν µόνο σέ ταινίες τύπου Τζέιµς Μπόντ; Μία ἀπάντηση στό ἀνωτέρω ἐρώτηµα ἦρθε νά µᾶς δώσει ἕνα πρόσφατο συµβάν: Ἡ φανατική τουρκοφυλλάδα ΜΙΛΕΤ, πού ἐκδίδεται στήν Ξάνθη, βραβεύτηκε ἀπό τήν Διεύθυνση Τύπου καί Ἐνηµέρωσης (BYEGM) τῆς τουρκικῆς πρωθυπουργίας µέ τό καινοφανές βραβεῖο «Προώθησης τῆς Τουρκίας στό ἐξωτερικό»! Τό ἀνωτέρω εἰκονιζόµενο βραβεῖο (ἄραγε νά συνοδευόταν κι ἀπό χρήµατα;) ἀπονεµήθηκε στά πλαίσια σχετικῆς τελετῆς γιά τόν «διαγωνισµό ἐνθάρρυνσης Τύπου τῆς Ἀνατολίας» στήν Προύσσα, στίς 7 Ἰουνίου καί ἦταν παρών καί ὁ Τοῦρκος ἀντιπρόεδρος Μπουλέντ Ἀρίντς!

Τό ἐν λόγῳ βραβεῖο δέν κατάφερε νά τό παραλάβει ὁ ἰδιοκτήτης καί ἀρχισυντάκτης τῆς «Μιλλέτ», Τζενγκίζ Ὀµέρ γιατί εἶχε προβλήµατα ὑγείας καί δέν µπόρεσε νά µεταβεῖ στήν Προύσσα. Τό παρέλαβε λοιπόν γιά λογαριασµό του ὁ πρώην ἰδιοκτήτης καί νῦν συντάκτης της, Φεϊζουλλάχ Χασάνκαγια, ἐνῶ παραβρέθηκε καί ὁ ἕτερος παράγοντάς της, Μπιλάλ Μπουντούρ.

Τίς πληροφορίες τίς δίνει ἀφειδῶς ἡ ἴδια ἡ φυλλάδα (στίς 14 Ἰουνίου 2012), ἡ ὁποία µεταφέρει καί τά χαιρετίσµατα τοῦ Μπουλέντ Ἀρίντς ἀπό τή «Μάνα – πατρίδα» πρός τούς Τούρκους τῆς Κοµοτηνῆς, τῆς Ξάνθης καί τοῦ Ἐχίνου (θυµίζουµε ἐδῶ τήν πανηγυρική ὑποδοχή τοῦ Ἀρίντς στήν ἑλληνική Θράκη). Στίς ἄλλες τους ἐπαφές µέ τήν εὐκαιρία τῆς βράβευσής τους οἱ δύο συντάκτες τῆς «Μιλλέτ» σηµειώνουν αὐτές µέ τόν δήµαρχο Ὀσµάνγκαζι Μουσταφά Ντουντάρ καί τόν ἀντιδήµαρχο τοῦ γειτονικοῦ δήµου Γιλντιρίµ Ρεµζί Γεπρέµ. Καί οἱ δύο δῆµοι εἶναι πολύ δραστήριοι στά θρακικοῦ ἐνδιαφέροντος ζητήµατα, λόγῳ τοῦ σηµαντικοῦ πληθυσµοῦ τους πού κατάγεται ἀπό τήν ἑλληνική Θράκη.

Ποιά εἶναι ὅµως ἡ ἑβδοµαδιαία τουρκόφωνη «Μιλλέτ» καί τί εἴδους µαρτυρία ἔχει καταθέσει στήν περιοχή µας; Εἶναι ἁπλῶς µία ἔκφραση τῶν µειονοτικῶν ἐκείνων πού δηλώνουν «Τοῦρκοι», µιά νόµιµη δηλαδή φωνή στά πλαίσια τῆς τοπικῆς κοινωνίας; Κάθε ἄλλο. Οἱ σελίδες της ξεχειλίζουν µῖσος καί προκατάληψη κατά τῆς Ἑλλάδος καί τῶν Ἑλλήνων ἀλλά καί οἱουδήποτε δείχνει νά µήν τούς ἐχθρεύεται. Χαρακτηριστικές ἀθλιότητες τῆς «Μ» ἦταν

1) οἱ προγραφές σέ βάρος τῶν ἐνσυνείδητων Ποµάκων πού ἵδρυσαν τόν Σύλλογό τους στήν Ξάνθη καί εἶδαν µετά τά πλήρη ὀνοµατεπώνυµά τους ἀνηρτηµένα στίς σελίδες τῆς έν λόγῳ φασιστοφυλλάδας καί στά τεµένη τῆς περιοχῆς

2) τά κατά καιρούς «ἱστορικοῦ» περιεχοµένου γραφτά τῆς «Μ» πού χαρακτηρίζουν τούς σφαγιασθέντες ἀπό τούς Ὀθωµανούς προγόνους µας «κλέφτες καί φονιάδες» καί ἄλλα τέτοια

3) ἡ δικαστική τους διαµάχη µέ τή δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, ὅπου παρότι ἀναπαρήγαγαν µία βαρειά συκοφαντία σέ βάρος της ἀρνοῦνται νά ζητήσουν συγγνώµη καί παριστάνουν τούς «διωκόµενους δηµοσιογράφους». Νοµίζουµε πώς εἶναι καιρός νά πληρώσουν τήν ψευτοµαγκιά τους, καί πολύ τούς ἀνέχθηκε ἡ Χαρά…

Αὐτήν τήν τουρκόφωνη πατσαβούρα λοιπόν βράβευσε ἡ Τουρκία µέ τόν ἐπισηµότερο τρόπο. Θέλουµε κι ἄλλα δείγµατα τῆς …ἑλληνοτουρκικῆς συνύπαρξης πού ὀνειρεύεται;

Read the rest of this entry…

Πρό τριῶν ἑβδομάδων ὁ Ἀχμέτ Νταβούτογλου ἦταν στό Σικᾶγο γιά τή Σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ. Οἱ δηλώσεις του τότε ὑπέρ τῶν Ψευτομακεδόνων («δέν εἶμαι μόνο μεγάλος καί εἰλικρινής φίλος τῆς Μακεδονίας ἀλλά ἐπίσης Μακεδόνας», «ἡ φιλία τῶν δύο χωρῶν θά συνεχιστεῖ γιά πάντα») σέ ἐκδήλωσή τους ἔπαιξαν πολύ στόν ἑλληνικό Τῦπο, ἀφοῦ ἀποκάλυψαν τό ἀνοιχτό παιχνίδι τῆς Τουρκίας μέ τά Σκόπια. Ὅμως δέν ἀκούστηκε καθόλου ἡ ἐπίσκεψή του στήν τοπική ἑλληνορθόδοξη Μητρόπολη καί ὅσα συζήτησε ἐκεῖ.
Ὁ Τοῦρκος ΥΠΕΞ λοιπόν πῆρε τό προσωπικό τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου τῆς πόλης καί πῆγε στόν Μητροπολίτη Ἰάκωβο, μέ τόν ὁποῖο συνομίλησαν γιά 45 λεπτά. Τό σκεπτικό τῆς βίζιτας ἦταν πώς ἐφόσον ἡ Μητρόπολη ἀνήκει στήν Ἀρχιεπισκοπή τῆς Ἀμερικῆς, πού ὑπάγεται στό Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης, κι αὐτό εἶναι τουρκικό θρησκευτικό ἵδρυμα, ἡ Τουρκία ἔχει λόγο καί ρόλο. Ἄλλωστε ὅπως δήλωσε ὁ πονηρός Ἀχμέτ, ἔδωσε ἐντολή στούς ἁπανταχοῦ Τούρκους διπλωμάτες νά καλωσορίζουν ἐπίσημα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη ὅταν αὐτός ταξιδεύει σέ διάφορες χῶρες. Ἡ συζήτηση λοιπόν, πέρα ἀπό τά ἀναμενόμενα (σχολή τῆς Χάλκης, Ὀρφανοτροφεῖο τῆς Πριγκήπου…), πῆγε καί σέ ἄλλα θέματα, ὅπως τῆς …Θράκης!   

Read the rest of this entry…

Προσεγγίζοντας το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης είναι δύσκολο να βρεις ολοκληρωμένες παρουσιάσεις από ελληνικής πλευράς και πολύ περισσότερο συγκεκριμένες προτάσεις για την διευθέτησή του. Είναι – ακόμη και για τα ελλαδικά δεδομένα – απίστευτο, αλλά δεν υπάρχει σήμερα ούτε ένα βιβλίο στην ελληνική βιβλιογραφία που θα μπορούσε να δώσει στον αναγνώστη του τα παραπάνω! Και δυστυχώς δεν είναι μόνον αυτό αλλά η ίδια ερημιά απαντάται και στις κρατικές εκείνες υπηρεσίες που θα όφειλαν να έχουν σαφή, ενημερωμένη εικόνα και μία γκάμα πιθανών λύσεων σε ζητήματα τακτικής και στρατηγικής. Δεν φιλοδοξούμε λοιπόν εμείς να δώσουμε με το κάτωθι άρθρο ό,τι λείπει από τη χώρα, όμως θα παραθέσουμε μερικές σκέψεις του τύπου «ποιές θα μπορούσαν να είναι οι βασικές γραμμές μιας εθνικής πολιτικής στη Θράκη». Πρώτη προϋπόθεση βέβαια όσων ακολουθούν είναι ότι η πατρίδα μας θα γινόταν μια …άλλη, που θα είχε τη βούληση και την επάρκεια να υπερασπιστεί τα δίκαιά της  σε κάθε επίπεδο…

Read the rest of this entry…

  Ρωτᾶμε εὐθέως κάθε ἁρμόδια Ἀρχή, Ἀνεξάρτητη καί μή, τῆς χώρας ἐτούτης ὅπου ζοῦμε: Ἔχει τό δικαίωμα τό Τουρκικό Προξενεῖο Κομοτηνῆς νά καταγράφει τά πάντα στόν περίγυρό του; Ἔχει τό δικαίωμα νά παρακολουθεῖ μέ 8 (τοὐλάχιστον) κάμερες τούς γύρω δρόμους καί τίς παρακείμενες οἰκοδομές; Μέχρι τώρα εἴχαμε προσέξει μόνο τίς 5 σταθερές κάμερες στίς γωνίες τοῦ σιδερόφρακτου περιβόλου τοῦ κτιρίου.

Τώρα ἔχουν προστεθεῖ ἄλλες τρεῖς: μία (ἡ εἰκονιζόμενη) πάνω ἀπό τήν κυρία εἴσοδο καί ἔξω ἀπό τήν αὐλή, περιστρεφόμενη μέσα σέ γυάλινο περίβλημα, ἡ ὁποία σαρώνει τήν ὁδό Ἰώνων, κι ἄλλες δύο ὅμοιες στήν πίσω πλευρά τοῦ κτιρίου, ἀπό τήν ὁδό Μαρινάκη. Μαθαίνουμε ὅτι ἡ εἰκόνα (ἀλλά καί ὁ ἦχος ἀπό τά πανίσχυρα μικρόφωνα) μεταδίδεται ἀπευθείας στήν Ἄγκυρα. Κι αὐτό νά μήν ἀληθεύει ὅμως, ἔχει τό δικαίωμα ὁποιοσδήποτε νά καταγράφει τούς περίοικους ἐπί 24ώρου βάσεως; Ἡ νομοθεσία περί «προσωπικῶν δεδομένων» (Ν. 3471/2006) πού ἀναφέρεται σέ διαβίβασή τους πρός χῶρες μή μέλη τῆς ΕΕ, τί λέει, «μπᾶτε σκῦλοι ἀλέστε;»