Εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το ψήφισμα για την «Ευρωπαϊκή Συνείδηση και τον Ολοκληρωτισμό» που ταυτίζει τον φασισμό με τον κομμουνισμό και το ναζιστικό καθεστώς με τις σοσιαλιστικές χώρες. Το κοινό ψήφισμα των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Φιλελευθέρων, της Ενωσης για την Ευρώπη των Εθνών και των Πρασίνων, με τη θετική ψήφο και των Σοσιαλιστών, πέρασε με 553 ψήφους υπέρ, 44 κατά και 33 αποχές, κλιμακώνοντας την εκστρατεία που ξεκίνησε το σχετικό Μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, τον Γενάρη του 2006. Είναι προφανές ότι το ξαναγράψιμο της Ιστορίας δεν σκοπεύει μόνο στην ανατροπή του εθνοσυναισθήματος των λαών αλλά και την ποινικοποίηση κάθε κοινωνικού οράματος, με βάση την αποτυχία του κομμουνιστικού εγχειρήματος.

Το ψήφισμα δηλώνει ξεκάθαρα ότι στόχος είναι το ξαναγράψιμο της Ιστορίας: «η Ευρώπη δε θα ενωθεί ποτέ αν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της Ιστορίας της, να αναγνωρίσει το ναζισμό, το σταλινισμό και τα φασιστικά και κομμουνιστικά καθεστώτα ως μέρος της κοινής Ιστορίας της και αν δεν διεξαγάγει τίμιο και ουσιαστικό διάλογο για τα εγκλήματα των καθεστώτων αυτών κατά τον περασμένο αιώνα». Επίσης καλεί την Κομισιόν και τα κράτη – μέλη «να καταβάλουν περαιτέρω προσπάθειες, για να ενισχυθεί η διδασκαλία της ευρωπαϊκής Ιστορίας και να τονιστούν το ιστορικό επίτευγμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης και η έντονη αντίθεση, μεταξύ του τραγικού παρελθόντος και της ειρηνικής και δημοκρατικής κοινωνικής τάξης στη σημερινή ΕΕ». Ζητά την πολιτική στήριξη και οικονομική ενίσχυση των ΜΚΟ «που δραστηριοποιούνται στην έρευνα και τη συλλογή εγγράφων σχετικά με εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της σταλινικής περιόδου», καθώς και «την καθιέρωση βήματος Ευρωπαϊκής Μνήμης και Συνείδησης που να στηρίζει τη δικτύωση και τη συνεργασία των εθνικών ερευνητικών ιδρυμάτων που ειδικεύονται στον τομέα της ιστορίας του ολοκληρωτισμού, και τη δημιουργία πανευρωπαϊκού κέντρου/μνημείου τεκμηρίωσης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων» και την «ενίσχυση των υπαρχόντων σχετικών χρηματοοικονομικών μέσων, ώστε να υποστηριχτεί η επαγγελματική ιστορική έρευνα για τα ανωτέρω θέματα». Τέλος, καλεί σε καθιέρωση της 23ης Αυγούστου «ως Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων». Η ημερομηνία επιλέχτηκε ως η επέτειος της υπογραφής του γερμανοσοβιετικού συμφώνου μη επίθεσης Ρίμπεντροπ – Μολότοφ.

Πάντως αξιοπρόσεκτη ήταν η στάση στην ψηφοφορία των Ελλήνων ευρωβουλευτών. ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ δεν συμμετείχαν καν στη διαδικασία, η ΝΔ «απήχε», το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε το ψήφισμα σημειώνοντας ότι «ο ναζισμός και ο σταλινισμός ως δύο μοναδικά φαινόμενα είχαν ουσιαστικές διαφορές» και «θεωρεί ότι η καθιέρωση κοινής ημέρας μνήμης εξομοιώνει κατά απαράδεκτο τρόπο δύο ανόμοια κομμάτια της Ιστορίας, που το καθένα είχε διαφορετική αφετηρία και που για διαφορετικούς λόγους έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση του πολίτη», ενώ το ΚΚΕ, φυσικά, καταψήφισε και καταδίκασε το ψήφισμα και την «αντικομμουνιστική υστερία που λαμβάνει χώρα στην ΕΕ».

Πάντως έχει πράγματι ενδιαφέρον αυτή η εμμονή της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά του κομμουνιστικού παρελθόντος των ανατολικών χωρών. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι αυτές οι νομοθετικές πρωτοβουλίες έχουν απλώς ψυχοθεραπευτικό χαρακτήρα για τα θύματα – με ή χωρίς εισαγωγικά – της Σοβιετίας, είκοσι χρόνια μετά την οριστική κατάρρευση της τελευταίας. Ένας στόχος ίσως είναι η απάλειψη κάθε νοσταλγίας, ελπίδας και διεξόδου, στο μυαλό των ευρωπαίων πολιτών, από το σημερινό και αυριανό αδιέξοδο της κρίσης. Ένας άλλος είναι ενδεχομένως η απαξίωση όλων των (επικίνδυνων) κοινωνικών συνομαδώσεων έξω από τη λογική του κρατούντος συστήματος. Ένας τρίτος μπορεί να είναι το ρήγμα που ανομολόγητα θέλει να διατηρήσει ζωντανό μεταξύ των χωρών αυτών και της σημερινής Ρωσίας που διεκδικεί τη θέση που της αρμόζει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Πάντως και από μόνη της αυτή η συντριπτική πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δείχνει ότι πρόκειται για κάτι εξόχως …ύποπτο.

Όσον αφορά εμάς, κομμουνιστές δεν είμαστε, όμως ούτε και αντικομμουνιστές. Δεν θεωρούμε ότι όλες οι ιδέες του κομμουνισμού είναι για πέταμα, ούτε και το ιστορικό του παράδειγμα (άραγε ο Στάλιν ήταν χειρότερος για την ανθρωπότητα ή ο Μπους;). Επίσης η θυσία τόσων έντιμων ανθρώπων για χάρη κάποιων ιδεών αξίζει αν μη τι άλλο τουλάχιστον τον σεβασμό μας σήμερα. Και πολύ περισσότερο δεν είμαστε υπέρ της ποινικοποίησης ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ιδέας! Εδώ ανεχόμαστε τις κυρίαρχες του καζινοκαπιταλισμού, της σιωνιστικής απανθρωπίας, του θρησκειοποιημένου «Ολοκαυτώματος», του πρόστυχου εθνομηδενισμού, την αλητεία που καθημερινά βρίζει και προσβάλλει την ελληνικότητά μας, το παρελθόν μας, τα ιερά και τα όσια του τόπου μας, η …ΕΣΣΔ μας πείραξε;

Ἡ γαλλοβελγική τράπεζα Dexia τά ἔχει βρεῖ σκοῦρα τελεταίως, χάρη στήν κοινωνία τῶν Βέλγων πολιτῶν πού δίνουν µαθήµατα αὐτοοργάνωσης καί δράσης ἐκτός κοµµάτων. Καί ἡ ἐξέλιξη τῆς ὑπόθεσης αὐτῆς θά δείξει πολλά γιά τό µέλλον τῆς εὐρωπαϊκῆς κοινωνίας.

Στο Εφετείο Ροδόπης δικάστηκε προ ημερών (3/4/09) η αίτηση ανακλήσεως του διαλυθέντος σωματείου «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», με την οποία ζητείται να ανακληθεί με τον αριθμό 31/2002 απόφαση του Εφετείου (πρόκειται για την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων που είχαν κρίνει παράνομη την ύπαρξη και λειτουργία του σωματείου). Αυτά βέβαια μετά την περσινή (27/3/08) απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) το οποίο δικαίωσε τους προσφεύγοντες, κρίνοντας ότι παραβιάστηκε το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι, το άρθρο 11. Η απόφαση αναμένεται να εκδοθεί μέσα στο προσεχές τετράμηνο.
Θυμίζουμε ότι η «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (στη διπλανή φωτογραφία οι δικηγόροι της) διαλύθηκε κυρίως λόγω του καταστατικού της, όπου δηλώνεται ξεκάθαρα ως σκοπός της η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων της τουρκικής μεταπολίτευσης, άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα πολιτιστικό σωματείο μα για κάτι πολύ περισσότερο, και καθαρά πολιτικό.
Πάντως αξίζει να προσεχθεί η άποψη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θρακικών Σωματείων, που χρόνια τώρα παρακολουθεί την υπόθεση και παρίσταται στα δικαστήρια δια του δικηγόρου της κ. Γιάννη Χατζηαντωνίου. Μάλιστα η πρόεδρος κ. Σούλα Χρυσοστόμου δεν θεωρεί άσχετη την αρνητική κατάληξη της υπόθεσης στο ΕΔΑΔ με την απουσία του κ. Χατζηαντωνίου από την εκεί διαδικασία. Στο κείμενο της Ομοσπονδίας βρίσκουμε επίσης την ενδιαφέρουσα επισήμανση ότι πως κύριο υπαίτιος της 20χρονης καθυστέρησης της υπόθεσης είναι η ίδια η ΤΕΞ, αφού από το 1986 θυμήθηκε να επαναφέρει την υπόθεση στις δικαστικές αίθουσες το …1997! Και ποιός ο λόγος άλλωστε να βιαστούν; Μήπως όλα αυτά τα χρόνια δεν λειτουργούσε κανονικά (όπως και μέχρι τώρα, τήν Κυριακή πάλι είχαν εκλογές!);
Μα και προχθές ο κ. Χατζηαντωνίου ισχυρίστηκε ότι με βάση την ελληνική νομοθεσία το αίτημα της ΤΕΞ δεν είναι νόμιμο, «με την έννοια ότι από τη νομοθεσία μας δεν προβλέπεται ότι όταν λαμβάνεται μια παρόμοια απόφαση στο Συμβούλιο της Ευρώπης τα ελληνικά δικαστήρια υποχρεούνται ν’ αλλάξουν την απόφασή τους σε αστικές υποθέσεις. Αντίστοιχη πρόβλεψη υπάρχει στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, δηλαδή αναφέρεται στις ποινικές υποθέσεις. Αν κάποιος καταδικαστεί σε φυλάκιση και κρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ότι δεν έπρεπε να καταδικαστεί, τότε τα ελληνικά δικαστήρια υποχρεούνται να ανακαλέσουν την απόφαση για τη φυλάκιση. Δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να ζητήσουν ν’ αλλάξει η απόφαση και το Σωματείο θα παραμείνει κατά την άποψή μας διαλυμένο και δεν θα ανασυσταθεί».
Τι απαντούν οι δικηγόροι της ΤΕΞ (Ορχάν Χατζηιμπράμ κ.ά.); Ότι «Ναι μεν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, ως προς τις πολιτικές υποθέσεις, δεν εκτελούνται, υπάρχει όμως μια διαδικασία την οποία προβλέπει ο κώδικας πολιτικής δικονομίας σε θέματα εθελουσίας δικαιοδοσίας, ήτοι η δυνατότητα από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση ν’ ανακαλέσει την προηγούμενη και να βγάλει μια άλλη. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το δικαστήριο μπορεί ν’ ανακαλέσει την προηγούμενη απόφαση και να βγάλει μια θετική για το Σωματείο, το οποίο θα μπορέσει να επανακτήσει τη νομική του προσωπικότητα». Δηλαδή, αν πιάσαμε σωστά το υπονούμενο, σύμφωνα με τον κύριο Χατζηιμπράμ, μπορούμε κάλλιστα με τα χεράκια μας να βγάλουμε τα ματάκια μας!
Κατά τον Γιάννη Χατζηαντωνίου το αίτημα αυτό στηρίζεται σε μια αυθαίρετη ερμηνεία των διατάξεων: «Επικαλούνται το 758 άρθρο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο αναφέρει κάτι άλλο, το αν υπάρξει μεταβολή πραγματική, όχι νομικό θέμα και στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε νομικό θέμα (…) Καμμία ευρωπαϊκή χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, δεν διαπραγματεύεται την εφαρμογή της νομοθεσίας, γι’ αυτό και πιστεύω ότι το αίτημα της ΤΕΞ θ’ απορριφθεί».
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτήν την πορεία θα έχουν τα πράγματα και ότι η ΤΕΞ θα προβεί κάποια στιγμή σε μία αλλαγή ονομασίας και καταστατικού, ώστε να πάψει να εγείρεται ζήτημα στα δικαστήρια. Αν εμείς δείξουμε σοβαροί και αποφασισμένοι να τηρήσουμε τη νομιμότητα, αυτό θα συμβεί. Και τότε, αφού δηλαδή απαλλαχτούν πρώτα από τον καταστατικό κεμαλικό φερετζέ, θα μπορούσαμε μετά να συζητήσουμε κατά πόσον η δράση της είναι ωφέλιμη για τον τόπο ή όχι.

Τό ἀποκάλυψε ὁ Νίκος Μελέτης στό «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς»: Ὁ Μπάρακ Ὀµπάµα (ἐπικυρώνοντας τήν πρόσφατη τακτική τῆς Χίλαρυ Κλίντον), συνέδεσε τό θέµα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης µέ «ἀνταποδοτικές κινήσεις» τῆς χώρας µας στή …Θράκη.

Συναντώντας τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη Βαρθολοµαῖο καί συζητώντας τό ἐνδεχόµενο τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ὁ Ἀµερικανός πρόεδρος µίλησε γιά ἐκπαιδευτικά καί θρησκευτικά ζητήµατα πού ἀφοροῦν τήν ἐδῶ µειονότητα (ἀνάδειξη µουφτήδων, µειονοτική ἐκπαίδευση)!

Ἡ παρουσία τοῦ προσωπάρχη τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Ράµ Ἐµµάνουελ, στή συνάντηση, «δένει τό γλυκό», καθώς αὐτός φέρεται νά ἦταν ὁ ἀποδέκτης κάποιων προτάσεων τοῦ καθηγητῆ καί συµβούλου τοῦ Ἐρντογάν Νταβούτογλου, ὅταν ὁ τελευταῖος ἐπισκέφθηκε τίς ΗΠΑ γιά µία ἑβδοµάδα. Προφανῶς τό τουρκικό αἴτηµα σύνδεσης τῶν ἐξελίξεων δῶθε καί κεῖθε τοῦ Ἕβρου µέ µία περίεργη «ἀµοιβαιότητα» (µᾶς δίνουν αὐτοί ἕνα γλυφιτζούρι, τούς δίνουµε ἐµεῖς τό σπίτι µας) ἔχει πιά υἱοθετηθεῖ ἀπό τήν ὑπερατλαντική µας «σύµµαχο» καί προβάλλεται ἀπό τά πλέον ἐπίσηµα χείλη της. Ὅπως εἶναι λοιπόν εὐνόητο, δύσκολες µέρες ἔρχονται γιά τόν τόπο µας…
Αὐτό πού παραµένει ἀκατανόητο εἶναι τό γιατί «ἐµεῖς» (ποιοί ἐµεῖς δηλαδή, τό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν καί τό ΕΛΙΑΜΕΠ, γιά νά ἀκριβολογοῦµε…) ἐπιµένουµε σέ µιά γραµµή πού πέρα ἀπό ἀδιέξοδη γίνεται ὁλοένα καί πιό ἐπικίνδυνη.

Εἶναι πραγµατικά νά τρελλαίνεσαι µέ τή χρόνια αὐτή τακτική τοῦ ΥΠΕΞ µας.

Ὑπάρχει ἄραγε ΕΝΑΣ Ἕλληνας πού νά ἀντιλαµβάνεται τήν ἐµµονή στήν ἐπαναλειτουργία µιᾶς θεολογικῆς Σχολῆς; Γιατί ἔχει ἀποµείνει ὡς τελευταῖο µας «αἴτηµα» στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις, τή στιγµή πού ὑπάρχουν τόσες ἐκκρεµότητες; Ποιός εἶναι ὁ λόγος πού δέν ἀφήνουµε τό ζήτηµα νά λυθεῖ νοµικά εἴτε στήν ἴδια τήν Τουρκία εἴτε στά Εὐρωπαϊκά Δικαστήρια; Ποιά εἶναι ἡ ἀξία τῆς Σχολῆς γιά τήν ἀποδεκατισµένη ἑλληνική µειονότητα τῆς Πόλης ἤ γιά τά ἑλληνικά συµφέροντα, ὅταν δέν ἀποτελεῖ οὔτε ἱκανή µά οὔτε κἄν ἀναγκαία συνθήκη γιά τή στελέχωση τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου; Ποιός χάραξε αὐτήν τήν διαπραγµατευτική γραµµή πού ἀπό τίς µέρες τοῦ ΓΑΠ µέχρι σήµερα στοιχειώνει τήν ἐξωτερική πολιτική µας; Καί ἄς δεχθοῦµε ὅτι ὁρισµένοι προσδοκοῦσαν νά κερδίσουν κάτι ἀπό τήν Ἄγκυρα (γιά νά τό περιφέρουν µετά στούς χαυνοψηφοφόρους ὡς τρόπαιο). τώρα πού ζητεῖται κι εὐθέως συγκεκριµένο ἀντάλλαγµα στή Θράκη, τί καθόµαστε ἀκόµη καί συζητᾶµε; Εἶναι δυνατόν ἀκόµη νά διαπραγµατευόµαστε, ἔστω καί ἐµµέσως (ὅπως ἔγινε στή συνάντηση Μπαµπατζάν – Μπακογιάννη), τήν ἐσωτερική µας πολιτική στή Θράκη χάριν ἑνός …φαντάσµατος;

Όπως όλα τα σημαντικά πράγματα στη χώρα, περνάει κι αυτό χωρίς να ασχοληθεί κανείς. Μέσα στους σκυλοκαυγάδες των πολιτικών, την τρομολαγνεία της οικονομικής κρίσης και την τιποτολογία του λάιφσταϊλ, ο εν εξελίξει θρίαμβος της Τουρκίας στη Ροδόπη αγνοείται και κανείς δεν σκοτίζεται. Η ελληνική πολιτική κατακρημνίζεται κι εμείς αδιαφορούμε, λες και πρόκειται για εσωτερικό ζήτημα κάποιας μακρινής, άγνωστης χώρας!

Κι όμως, πρόκειται για το μείζον ζήτημα των θρησκευτικών λειτουργών (ιμάμηδων), στο οποίο επιχειρήθηκε να μπει μία τάξη, με τη ρύθμιση εκκρεμοτήτων δεκαετιών. Καθώς πρόκειται για τον «κλήρο» της μουσουλμανικής θρησκείας, δηλαδή για το «προσωπικό» της κάθε μουφτείας, ήταν προφανές ότι η επί τρεις δεκαετίες κόντρα Αθήνας – Άγκυρας για το θέμα των μουφτήδων θα εκρίνετο εκεί. Θυμίζουμε ότι αφενός η μειονότητα στη Θράκη είναι χαρακτηρισμένη επισήμως – στη Συνθήκη της Λωζάνης – και αναγνωρισμένη από τη χώρα μας ως θρησκευτική και αφετέρου το ισλάμ είναι μία πέρα για πέρα κοσμική θρησκεία, που εννοεί να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της ζωής των πιστών, άρα έχει και άκρως πολιτική διάσταση. Έτσι, το ποιος ελέγχει ή δεν ελέγχει την θρησκευτική ηγεσία και ιεραρχία, για όσα πράττει εντός κι εκτός Ελλάδος (τα μηνύματα και τα κηρύγματα που διαβάζονται στα τεμένη, τις προσκλήσεις θρησκευτικών λειτουργών από την Τουρκία κι αλλού, τις επίσημες επαφές με τον ισλαμικό κόσμο και τους επισκέπτες της Θράκης…), είναι αυτονοήτως εξαιρετικά σημαντικό. Κανείς δεν δικαιούται να το σνομπάρει, αφού αποτελεί καίρια παράμετρο της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή – εκτός κι αν έχει ήδη προαποφασίσει την παραίτησή του από αυτήν…

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ

Read the rest of this entry…

Tο θέμα είναι τεράστιο αλλά δεν είδαμε κανένας να ασχολείται μαζί του στην Ελλάδα και στα κατεστημένα ΜΜΕ της χαβουζοπρωτεύουσάς της. 

Πρόκειται για το απίστευτο σκάνδαλο (υποκεφάλαιο της υπόθεσης Εργκενέκον) που αποκαλύφθηκε για την μαζική διακίνηση μίσους στο τουρκικό Διαδίκτυο. Καθώς βρισκόμαστε πλέον στον 21ο αιώνα, οι χονδρέμποροι του φανατισμού και της παραπληροφόρησης στη γείτονα έχουν κι αυτοί εκσυγχρονιστεί: Δεκάδες ιστοσελίδες με αποκλειστικό στόχο τους ιστορικούς λαούς της Μικρασίας δημιουργήθηκαν και συντηρούνταν από τον Τουρκικό Στρατό!

Το σύνολο των εν λόγω ιστοσελίδων που προκαλούσαν αντιπαλότητα ανάμεσα στους Τούρκους από τη μια πλευρά και τους Κούρδους, Αρμένιους και Έλληνες από την άλλη, ήταν 35. Όλες αυτές τις ιστοσελίδες τις έστησε ο απόστρατος λοχαγός πληροφοριών Αταμάν Γιλντιρίμ. Φάνηκε επίσης ότι όλες αυτές οι ιστοσελίδες πηγάζουν από την ίδια εταιρία πληροφορικής. Ο Γιλντιρίμ έκανε αυτές τις ιστοσελίδες σε συνεργασία με τον ακόμα και τώρα εργαζόμενο στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις πολιτικό υπάλληλο Μεχμέτ Μπουλέντ Σαρίκαχια. Αφού ετοίμασαν επαγγελματικά τις σελίδες, δεν αρκέστηκαν στο να αγοράσουν τις καταλήξεις “net”, “org” και “com” αλλά αγόρασαν και άλλα, μέσω των οποίων οδηγούνταν σε αυτές τις σελίδες. Έτσι γράφοντας www.naksilik.com έβγαινες στην ιστοσελίδα ενάντια στους φανατικούς μουσουλμάνους. Αν έγραφες www.yunanli.com έφτανες στις σφαγές που διέπραξαν οι Έλληνες στην Δυτική Θράκη και στην Κύπρο. Ο Γιλντιρίμ είναι ιδιοκτήτης της εταιρίας λογισμικού “Naryaz”. Σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε στα ΜΜΕ η κόρη του, μετά την σύλληψη του για την υπόθεση Εργκενέκον, ο Γιλντιρίμ αφού παραιτήθηκε από το ναυτικό, εστάλη από τη Διοίκηση Ναυτικού με υποτροφία στις ΗΠΑ, όπου σπούδασε Computer Science και ακολούθως μηχανικός υπολογιστών. Το 1984 άρχισε εμπορική δραστηριότητα στον τομέα αυτόν.

Όταν στην διάρκεια του τελευταίου κύματος συλλήψεων για την υπόθεση Εργκενέκον συνελήφθη και ο Γιλντιρίμ, έγιναν έρευνες στο σπίτι του και στον χώρο της δουλειάς του βρέθηκε και ένα έγγραφο με τον τίτλο ¨hayhay¨. Στο έγγραφο περιέχονται πληροφορίες για τον κέντρο ελέγχου όλων αυτών των ιστοσελίδων. Υπάρχουν επίσης σημειώσεις για την συνάντηση σε ένα ζαχαροπλαστείο του Γιλντιρίμ με τον Μεχμέτ Μπουλέντ Σαρίκαχια. Με βάση τις πληροφορίες της «Ταράφ», η ηλεκτρονική διεύθυνση που ρύθμιζε το περιεχόμενο όλων των ιστοσελίδων αυτών ήταν το hayhaytr@yahoo.com. Αυτή η διεύθυνση ανήκε στον πολιτικό υπάλληλο του Στρατού Μεχμέτ Μπουλέντ Σαρίκαχια, μέσω της “ms3124829725@ttnet” ADSL σύνδεσης του! Άραγε εμείς ως χώρα, δεν νιώθουμε κάποιαν ανάγκη να διαμαρτυρηθούμε για την επίσημη ανθελληνική δράση του Στρατού της συμμάχου μας; Λέω, τώρα…

Στίς 18 Μαρτίου ἦρθε στήν Κοµοτηνή ἡ παλιά ἠθοποιός Χουλιά Κότσγιγιτ. Ἴνδαλµα πολλῶν Ἑλλήνων τῆς ἐποχῆς τοῦ παλιοῦ κινηµατογράφου, ἐντυπωσιακή ἀκόµα καί σήµερα, ἡ Τουρκάλα ἠθοποιός βρέθηκε στήν πόλη µας γιά νά συµµετάσχει στά ἐγκαίνια τῆς «Ἔκθεσης Παραδοσιακῶν Ἐνδυµασιῶν καί Χειροτεχνίας». Τήν ἔκθεση ὀργάνωσε τό τουρκικό Προξενεῖο Κοµοτηνῆς καί ἡ χήρα τοῦ Σαδίκ Ἀχµέτ (διά µέσῳ κάποιου σωµατείου – βιτρίνας ἀπό τά δεκάδες πού στήθηκαν τά τελευταῖα χρόνια). Παροῦσες στήν ἴδια ἐκδήλωση µιά πρώην ὑπουργός (τῆς Τουρκίας, ἐννοεῖται), µιά καθηγήτρια πανεπιστηµίου καί µερικές … σύζυγοι: τοῦ προέδρου τῆς τουρκικῆς Βουλῆς καί τεσσάρων νοµαρχῶν.

Στίς 7 Ἀπριλίου µᾶς ἔρχεται στή Ροδόπη ἡ Χαντισέ, πού ἐκπροσωπεῖ τήν Τουρκία στή Γιουροβύζιον. Ὑποτίθεται ὅτι κάνει περιοδεία στά Βαλκάνια γιά νά προωθήσει τό τραγούδι της «Dum Tek Tek» ἀλλά ἔγινε γνωστό ὅτι τήν κάλεσε στή Θράκη ὁ ἀποτυχηµένος ψαρέµπορας Ἰλχάν Ταχσίν, πού τώρα ὑπηρετεῖ τό δικαίωµα στήν πληροφόρηση ὡς ἀνταποκριτής τοῦ ΤRΤ κι ἐκδότης µιᾶς τουρκοφυλλάδας. Κι ἔρχεται τώρα ἡ βελγοθρεµµένη χανούµισσα στή Ροδόπη (θά ἐµφανιστεῖ στήν «Ἀστραία» τοῦ Ἰάσµου, ἀφοῦ ἀπορρίφθηκε τό θρασσύτατο αἴτηµα τοῦ Ἰλχάν γιά παραχώρηση τοῦ …πανεπιστηµιακοῦ γυµναστηρίου!) γιά τήν …ἐπέτειο δύο χρόνων µιᾶς κάποιας Birlik πού δέν τήν διαβάζει οὔτε αὐτός πού τή βγάζει!

Read the rest of this entry…

Ἐπανερχόµαστε σήµερα στό θέµα πού ἀνοίξαµε µέ τήν ΔΕΥΑ Κοµοτηνῆς πρίν 15 µέρες, µέ δύο νέα στοιχεῖα, µέ τά ὁποῖα καλοῦνται τόσο ἡ νῦν ὅσο καί οἱ πρώην διοικήσεις νά τοποθετηθοῦν. Τό πρῶτο εἶναι ἕνα ἔγγραφο πού ἀπευθύνει τό σωµατεῖο ἐργαζοµένων στήν διοίκηση (ἡµεροµηνία 27/2/09) καί στό ὁποῖο τίθενται ὠµά τά ζέοντα προβλήµατα τῆς ἐπιχείρησης. Διαβάζουµε: «Μέ ἀφορµή τίς τελευταῖες ἐξελίξεις στό θέµα τῆς δικαστικῆς διαµάχης µέ τήν ἑταιρεία ΑΛΦΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ Α.Ε. ἀναρωτιόµαστε γιά τά ἑξῆς:

1) Γιά τό πῶς ἕνα ἔργο, τό ὁποῖο δόθηκε στή συγκεκριµένη ἑταιρεία ἐρήµην τοῦ Δ.Σ., µέ ἀποφάσεις γραµµένες ἀπό ἀνύπαρκτα Δ.Σ., νοµιµοποιεῖται ἀπό τόν εἰσαγγελέα καί βγαίνει ἀπόφαση εἰς βάρος τῆς ΔΕΥΑΚ.

2) Μήπως τήν ἴδια τύχη θά ἔχουν καί τά ὑπόλοιπα 98 ἔργα, τά ὁποῖα βρίσκονται σέ προανακριτικό στάδιο στόν εἰσαγγελέα.

Read the rest of this entry…

Είναι δυνατόν από μιά (παρολίγον)τραγωδία να αναδυθεί ένα αισιόδοξο μήνυμα; Να μας θυμίσει ότι δεν έχουν ισοπεδωθεί όλα (όπως παρουσιάζονται), ότι υπάρχει ακόμα ο κοινωνικός ιστός που ανθίσταται, υπάρχει ακόμα η έγνοια για την περιουσία και την πολιτιστική κληρονομιά ενός τόπου, υπάρχουν ακόμα νέα παιδιά που με αυταπάρνηση μπορεί να προσφέρουν ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες τους για το κοινό καλό; Προφανώς ναι.

Ο λόγος για την προ ημερών με-ταμεσονύκτια εκδήλωση πυρκαϊάς στην Αγία Αναστασία Μάκρης. Δύο η ώρα τα ξημερώματα χτύπησε η καμπάνα του χωριού, μαζεύτηκαν οι κάτοικοι (για να δώσουν πρώτοι την μάχη με τις φλόγες πριν έρθει μετά από ώρα η Πυροσβεστική) και έσωσαν την εκκλησία από την καταστροφή και εμάς από την λήθη. Μας θύμισαν μια ξεχασμένη Ελλάδα, τότε που η αναγγελία των γεγονότων (χαρές, πόλεμοι, τραγωδίες κλπ) γινόταν μέσω της καμπάνας του χωριού (που δεν αποτελούσε για τους κατοίκους «ηχορρύπανση» όπως νομίζουν σήμερα οι περισσότεροι), όπου η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον εκάστοτε προστάτη Άγιο του κάθε οικισμού και ο οποίος κατείχε εξέχουσα θέση στην συνείδηση των κατοίκων. όπου ο παπάς ήταν ένα με το ποίμνιο (κι όχι την εικόνα που πάνε να μας περάσουν για τη σημερινή εκκλησία με τις ανομίες μερίδας προκλητικών κληρικών), όπου ο κοινωνικός ιστός ήταν η κινητήριος δύναμη για την προκοπή του τόπου (παρόλες τις δυσκολίες των εποχών και της οικονομικής δυσπραγίας), όπου ο κάθε ένας ενδιαφερόταν πραγματικά για τον τόπο του και θεωρούσε υποχρέωσή του την προσφορά για τα κοινά, σε αντίθεση με ό,τι επικρατεί σήμερα ως επί το πλείστον.

Read the rest of this entry…

Κάποιοι ἴσως θυµοῦνται τήν ἀπίστευτη ἱστορία – τό τροµερό σκάνδαλο, γιά νά ἀκριβολογοῦµε – µέ τά τσιγγάνικα δάνεια πού εἴχαµε ἀποκαλύψει στόν «Ἀντιφωνητή» πέρυσι (φ. 244, 16/4/08). Ἐπρόκειτο γιά τίς ἑκατοντάδες τῶν δανείων, συνολικοῦ ὕψους δεκάδων ἑκατοµµυρίων εὐρώ, πού χορηγήθηκαν ἀπό τήν «Ἐθνική Τράπεζα» στήν Ξάνθη καί στή Χρυσούπολη µά καί ἀπό ἄλλες τράπεζες, καί τά ὁποῖα κατέληξαν στίς τσέπες ἐπιτηδείων. Τά χρήµατα, πού ἐδίδοντο µέ τήν ἐγγύηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Δηµοσίου, τελικά ἀγόραζαν µία …προσοµοίωση σπιτιοῦ, µιά παράγκα σάν τίς εἰκονιζόµενες, πού ἀνεγέρθηκαν κατά δεκάδες στίς παρυφές χωριῶν τῆς Θράκης καί τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας! Αὐτό γιά τούς δικαιούχους. Γιατί οἱ µεσάζοντες κονόµησαν χοντρά, φτάσαµε νά ἔχουµε ἐπαγγελµατίες ἐπί τῶν δανείων, καί σήµερα κάποιοι κυκλοφοροῦν µέ Μερσεντές καί …σωµατοφύλακες! Αὐτό ἦταν τό ἀποτέλεσµα ἑνός µέτρου πού ξεκίνησε µέ ἄριστες προθέσεις καί πού µόλις προχθές µνηµόνευσε ὁ Μόνιµος Ἀντιπρόσωπος τῆς χώρας µας στή Γενεύη, κ. Βέρρος, ὑπερασπιζόµενος τήν ἑλληνική πολιτική γιά στέγαση καί κοινωνική ἔνταξη τῶν Ἑλλήνων τσιγγάνων!

Read the rest of this entry…

Καθώς οἱ εὐρωϊσραηλινές σχέσεις ὅλο καί στενεύουν, µέ τήν ΕΕ ν’ ἀποτελεῖ πλέον τόν µεγαλύτερο εἰσαγωγέα τῶν προϊόντων τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους, κανείς στίς Βρυξέλλες δέν δείχνει νά σκοτίζεται γιά τά ἀπίθανα, καταγεγραµµένα ρεκόρ βαρβαρότητας τοῦ τελευταίου. Κι ἄς µᾶς ἔχουν ζαλίσει τόν ἔρωτα µέ τίς εὐαισθησίες τους περί «ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων» κτλ.

Ἔτσι βλέπουµε ὅτι ἀκόµη κι ὅταν ἐπίσηµες ἀναφορές τῆς ΕΕ (ὅπως αὐτή ἡ «ἐµπιστευτική» – γιατί ἄραγε; – τῆς 15ης Δεκεµβρίου) καταγράφουν παρανοµίες καί ἀπανθρωπιές, δέν ὑπάρχει ἡ παραµικρή έπίπτωση στόν ἐγκληµατία. Διαβάζουµε λοιπόν στήν ἔκθεση πού ἀποκάλυψε ὁ «Γκάρντιαν» γιά τήν ἐπέκταση τῶν ἐποικισµῶν, τίς κατεδαφίσεις σπιτιῶν Παλαιστινίων, τίς µεροληπτικές πολιτικές καί τἠν ἀνέγερση τοῦ Τείχους πού προωθοῦν τήν παράνοµη προσάρτηση τῆς Ἀνατολικῆς Ἱερουσαλήµ καί ταυτόχρονα ὑπονοµεύουν τήν Παλαιστινιακή Ἀρχή καί τήν εἰρήνη. Ἡ ἔκθεση περιγράφει µέ κάθε λεπτο-µέρεια τό τί συµβαίνει στήν πραγµατικότητα, πῶς παραβιάζεται τό Διεθνές Δίκαιο πού ἀπαγορεύει τόν ἐποικισµό (σήµερα ὑπάρχουν 470.000 ἔποικοι, οἱ 190.000 στήν Ἀνατολική Ἱερουσαλήµ καί ἀνεγείρονται διαρκῶς καί ταχύτερα νέες οἰκιστικές µονάδες γιά δεκάδες χιλιάδες Ἑβραίους), πῶς σπρώχνονται οἱ Παλαιστίνιοι στήν ἀνέγερση αὐθαίρετων πού µετά κατεδαφίζονται…

Read the rest of this entry…

Πρό ἡµερῶν διεξήχθη στην Ἀθήνα τό 5ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Ἰνστιτούτου Μεταναστευτικῆς Πολιτικῆς καί τοῦ …ἀµερικανικοῦ του ἀντίστοιχου (Μigration Policy Institute), µέ θέµα «Μεταναστευτικές συνεργασίες καί διαδικασίες – Βελτιώνοντας τά ἀναπτυξιακά ἀποτελέσµατα τῆς µετανάστευσης». Πέρα ἀπό τό περίεργον τῆς …συνδιοργάνωσης, σταθήκαµε στόν λόγο πού ἐκφώνησε ἐκεῖ ὁ ὑπουργός Ἐσωτερικῶν Προκόπης Παυλόπουλος. Ἦταν πραγµατικά ἐξαιρετικός, µόνο πού δέν καταλάβαµε σέ ποιάν χώρα κι ἐµπειρία ἀναφερόταν – γιατί ὅλα ὅσα εἶπε δέν εἶχαν τήν παραµικρή σχέση µέ τά ἐν Ἑλλάδι τεκταινόµενα. Προσέξτε φράσεις:

- «…Η εφαρµογή σύγχρονων πολιτικών που θα επιτρέψουν την, κατά το δυνατόν, επωφελή και συντονισµένη διαχείρισή του φαινοµένου, πάντοτε µε σεβασµό προς την αξία του ανθρώπου και, ειδικότερα, προς την ισοτίµως ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του».

Καταλάβατε τώρα τί ἐννοῶ, ἔτσι; Τί εἰκόνα ἔχετε γιά τήν κατάσταση τῶν µεταναστῶν στήν Ἑλλάδα; Ἐλεύθερη ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας στά φανάρια καί στά χωράφια!

Read the rest of this entry…

Τελικά ὁ εἰκονιζόµενος εἰσαγγελέας τῆς Χάγης, Λουίς Μορένο – Ὀκάµπο, ἐξέδωσε ἔνταλµα σύλληψης τοῦ Σουδανοῦ προέδρου Ὀµάρ Ἀλ Μπασίρ γιά «ἐγκλήµατα γενοκτονίας» στό Νταρφούρ. Ἔτσι κατάφερε νά µπεῖ στά διεθνῆ ΜΜΕ τό ὄνοµά του γιά δεύτερη φορά - ἡ πρώτη ἦταν ὅταν πρίν δυό χρόνια κατηγορήθηκε γιά σκάνδαλο σεξουαλικῆς παρενόχλησης σέ βάρος Νοτιοαφρικανῆς δηµοσιογράφου. Ὁ ὅποιος συσχετισµός µεταξύ τοῦ κουκουλώµατος (ἤ καί δηµιουργίας) ἐκείνης τῆς ὑπόθεσης καί τῆς τωρινῆς του στάσης εἶναι ἄκρως συνωµοσιολογικός.

Πάντως, καί πρίν µποῦµε στήν οὐσία τῶν κατηγοριῶν γιά τό Νταρφούρ, ὅπου ἡ πολιτική ὑποκίνηση ἀπό τή Δύση βγάζει µάτια, σηµειώνουµε ἁπλῶς ὅτι γιά τόν µέν Τζώρτζ Μπούς ἔχουν καταλογογραφηθεῖ 269 (!) ἐγκλήµατα πολέµου στό Ἰράκ (βλέπε τήν ἀποκαλυπτική δουλειά τοῦ Ἀµερικανοῦ συγγραφέα Michael Hass), γιά τά δέ συνεταιράκια του στό Ἰσραήλ τό πρόβληµα εἶναι ὅτι κανείς δέν προλαβαίνει νά τά καταγράφει…

Read the rest of this entry…

Ὁ ἐκδηµοκρατισµός πού ξεκίνησε µέ τόν Ἐρντογάν στήν Τουρκία ἔβγαλε στή φόρα τό τεράστιο σκάνδαλο «Ἐργενέκον», πού εἶναι στήν πραγµατικότητα τό σκάνδαλο τῆς κρυµµένης φύσης τοῦ τουρκικοῦ κράτους. Τό συγκεκριµένο ὄνοµα τό πῆρε τό 2001 ἀλλά ὁ ρόλος ἦταν ἀπό δεκαετίες ἀπαράλλαχτος.

Παρά τίς ἀποκαλύψεις, ὅµως, γιά τόν ρόλο τῆς δολοφονικῆς ὀργάνωσης στό ἐσωτερικό τῆς Τουρκίας, καµµία ἀποκάλυψη δέν ἐµφανίστηκε ἀναφορικά µέ τή δράση της στήν Κύπρο ἤ στή Θράκη. Κι αὐτό τή στιγµή πού ὁ ἀπόστρατος τῆς JΙΤΕΜ, Βελή Κιουτσούκ, ἐκ τῶν ἐγκεφάλων τοῦ κυκλώµατος, χρηµάτισε διευθυντής τοῦ ἀνοιχτά φασιστικοῦ καί ἀλυτρωτικοῦ περιοδικοῦ Yeni Bati Trakiya! Τό γράψαµε κι ἐµεῖς πέρυσι, τό γράφει ὅµως κι ὁ Ἰµπράµ Ὀνσούνογλου στό περιοδικό «Azinlikca» (τ. 44, Φεβρ. 09) τῆς Κοµοτηνῆς, µαζί µέ πλῆθος στοιχείων πού συνδέουν τό τουρκικό παρακράτος µέ τόν θανόντα βουλευτή Ἀχµέτ Σαδίκ, τόν «ἥρωα» τῆς µειονότητας!

Read the rest of this entry…

Τά δηµοσιεύµατα στόν τοπικό Τῦπο σχετικά µέ τήν ΔΕΥΑΚ θυµίζουν τό λαϊκό ρητό «Φωνάζει ὁ κλέφτης νά φοβηθεῖ ὁ νοικοκύρης». Φτάσαµε στό ἔσχατο σηµεῖο τῆς κοινωνικῆς κατάπτωσης, νά βρίσκει τόν µπελά του σήµερα ὄχι ὅποιος κλέβει ἤ ἐπιτρέπει νά ἁλωνίζουν τά λαµόγια, ἀλλά ἐκεῖνος πού δέν συναινεῖ στό γιουρούσι κατά τοῦ δηµοσίου καί δηµοτικοῦ χρήµατος! Ἔτσι, βλέπουµε κάποια συγκεκριµένα πρόσωπα, γνωστά ἀπό τήν ἐµπλοκή τους στήν πολύπαθη ΔΕΥΑΚ νά τά βάζουν µέ τόν Ἀναστάσιο Παράσχου, πού ἐπί 20 µῆνες ὄχι µόνο πάλαιψε µέ τόν βόθρο τῶν ἔργων τους ἀλλά καί κατάφερε νά στήσει στά πόδια της τήν ἐπιχείρηση. Τό παλιό µπουρδέλο (καί ζητῶ συγγνώµη ἀπό τίς ἐκεῖ ἐργαζόµενες κυρίες γιά τήν παροµοίωση) ἀπέκτησε γιά πρώτη φορά ἐπίσηµο ὀργανισµό, κανονισµό προµηθειῶν, ISO 9001, διαχειριστική ἐπάρκεια γιά τό ΕΣΠΑ, ἀληθινό ἐργαστήριο (φωτό), γραφεῖο ἐξυπηρέτησης τοῦ πολίτη καί, κυρίως, διαφανή λειτουργία! Καί γιατί ὅρµηξαν σέ ἕναν ἄνθρωπο τοῦ ὁποίου τήν ἀκεραιότητα κανείς δέν τολµᾶ ν’ ἀµφισβητήσει; Γιατί χάλασε τήν «πιάτσα» ἐµπλέκοντας τόν Εἰσαγγελέα!

Τά πρόσφατα δηµοσιεύµατα στόν ἔντυπο καί στόν ἠλεκτρονικό Τῦπο γύρω ἀπό τήν Δηµοτική Ἐπιχείρηση Ὕδρευσης καί Ἀποχέτευσης Κοµοτηνῆς (ΔΕΥΑΚ) ἀφορµῶνται ἀπό τήν αὔξηση τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ἀντιπολίτευση λοιπόν ἐπιτίθεται στή σηµερινή διοίκηση τόσο γιά τό θέµα τῶν πρόσφατων δεκάδων «προσλήψεων» (µέσῳ STAGE*, ΟΑΕΔ ἤ ἄλλων προγραµµάτων), ὅσο καί γιά τό δάνειο πού θά καλύψει τίς «λειτουργικές της ἀνάγκες». Μάλιστα ἐπισηµαίνει µεγάλη αὔξηση τῶν δαπανῶν τῆς ΔΕΥΑΚ καί τήν «ἀναπόφευκτη αὔξηση τῶν τιµολογίων της».Παράλληλα, κι ἐνῷ µέ τή νέα χρονιά ἔχει φύγει πιά ἀπό τή µέση ὁ κ. Παράσχου (τροµερό σφᾶλµα τοῦ δηµάρχου), ὁ ὁποῖος ἔβαλε µία τάξη στήν πολύπαθη ὑπηρεσία, κάποιες «παλιές» οἰκονοµικές της ἐκκρεµότητες (;) γεννοῦν νέα µέτωπα ἀντιπαράθεσης.

Read the rest of this entry…

Γράφαµε στό προηγούµενο φῦλλο µας γιά καταπάτηση τοῦ νόµου περί ἀσυµβίβαστου ἀπό τόν ἀντιπρύτανη κ. Καραµπίνη. Κανείς δέν ἐξέφρασε τήν παραµικρή ἀντίδραση, οὔτε διάψευση, οὔτε ἐνδιαφέρον. Μένει κανείς ἄφωνος ἀπό τήν εὐαισθησία τῶν ἁρµοδίων! Θυµίζουµε ὅτι τό ἀσυµβίβαστο συνεπάγεται τήν ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΗ παραποµπή µέσῳ τοῦ Πρύτανη ἤ τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας στό Πειθαρχικό Συµβούλιο καί ἐπισύρει τήν ποινή τῆς ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΥΣΗΣ. Ἡ ἀπόφαση ἀπό τό Πειθαρχικό λαµβάνεται ἐντός 6 µηνῶν ἀπό τήν παραποµπή. Ἄρα τώρα περιµένουµε τήν παραποµπή ὰπό τόν …Πρύτανη ἤ τό ΥΠΕΠΘ;;;!!! Πάντως λάβαµε µία ἐπιστολή συνδροµητοῦ µας, πού µεταξύ ἄλλων γράφει τά κάτωθι ἐνδιαφέροντα:

Διάβασα στό φῦλλο 266 γιά τό θέµα τοῦ καθ. Καραµπίνη καί τή µελέτη. (…) Ὁ νόµος πού διέπει τίς ἀναθέσεις µελετῶν Δηµοσίου εἶναι ὁ 3316/2005 καί οἱ συνοδευτικές του ἀποφάσεις καί ἐγκύκλιοι. Ἕνας µελετητής πρέπει νά κατέχει τό λεγόµενο πτυχίο µελετητῆ (ἐκδίδεται ἀπό τό ΥΠΕΧΩΔΕ) γιά νά συµµετέχει σέ διαγωνισµούς πρός ἀνάθεση µελέτης τοῦ Δηµοσίου. Μέ τόν παλαιότερο νόµο ἀπαγορεύονταν σαφῶς ἡ συµµετοχή τῶν καθηγητῶν, ὅµως µέ τόν καινούργιο ὑπάρχουν κάποια παραθυράκια. Ὁ κ. Καραµπίνης, σύµφωνα µέ τά ἀρχεῖα τῆς Δ/νσης Δ15/ΓΓΔΕ/ΥΠΕΧΩΔΕ (www.ypex-mele.gr), εἶναι κάτοχος πτυχίων 8Γ καί 13Α, µέ ἀριθµό µητρώου 5309. Ἄρα δικαιοῦται – ἄν δέν ἔχει ἄλλο κώλυµα, ὅπως αὐτό πού µνηµονεύετε – νά συµµετέχει σέ διαγωνισµό. Γιά τόν συγκεκριµένο διαγωνισµό, µοιάζει σά νά ἔχει γίνει µέ τό ἄρθρο 12, ἄν δέν κάνω λάθος, γιά κατεπείγουσες περιπτώσεις (πχ πυρκαγιές). Μέ τό ἄρθρο αὐτό γίνεται ἀπευθείας πρόσκληση ἀπό τήν ἀναθέτουσα ἀρχή σέ τρεῖς µελετητές καί καλοῦνται νά δώσουν προσφορά. Ἡ ἐπίκληση τοῦ κατεπείγοντος ἔχει πολύ συγκεκριµένες ἀπαιτήσεις καί περνᾶ ἀπό κάποιο συµβούλιο, πιθανῶς τῆς Περιφέρειας γιά νά ἐγκριθεῖ..

Read the rest of this entry…

Θα θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες, ιδίως όσοι ενδιαφέρονται για τα θέματα του ΔΠΘ, τη σειρά δημοσιευμάτων που κάναμε πριν από ενάμιση χρόνο, με αφορμή την αποκάλυψη πλαστής εργασίας που είχε καταθέσει ο αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής κ. Ν.Π. προκειμένου να εξελιχθεί στον βαθμό του τακτικού. Το πολύ πιο ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση αυτή όμως, ήταν η συμμετοχή και του κ. Πρύτανη στην εκπόνηση της πλαστής εργασίας (τελευταίο όνομα στη λίστα των συγγραφέων). Ακολούθησαν και άλλες αποκαλύψεις με καταγγελίες για πλαστές διατριβές καθηγητών και γιών καθηγητών, για επιστημονικές εργασίες (σε κάποιες από τις οποίες συμμετείχε επίσης ο κ. Πρύτανης) που αποσύρθηκαν από διάφορα βιογραφικά μελών ΔΕΠ της Ιατρικής, χωρίς μία λογικοφανή έστω εξήγηση (τόσος επιστημονικός κόπος χαμένος!), για εξαναγκασμό σε παραίτηση (λόγω επίσης πλαστής εργασίας) επίκουρης καθηγήτριας υποψήφιας για αναπληρώτρια η οποία θα ανελάμβανε και τη διεύθυνση Κλινικής αιχμής του νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και άλλα ων ουκ έστι αριθμός. Αποτέλεσμα; Μια ΕΔΕ, το πόρισμα της οποίας ουδέποτε κοινοποιήθηκε, μια εν εξελίξει δικαστική έρευνα με τους …γνωστούς ρυθμούς, επί της ουσίας δεν άλλαξε τίποτε.

Η πρόσκληση του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ για συνέχιση της εκλογικής διαδικασίας του κ. Ν.Π. στις 24 Μαρτίου 2009, ύστερα από το υπ. αριθ. Α 1447/ 15-10-2008 έγγραφο της Πρυτανείας, επικαιροποιεί από μόνη της το ζήτημα, οδηγώντας μας σε νέες σκέψεις και ερωτηματικά:

Read the rest of this entry…

 Ἡ ἐπίσκεψη Μακντούγκαλ τό περασµένο φθινόπωρο στήν Ἑλλάδα (Ἀθήνα, Μακεδονία καί Θράκη) γέννησε τελικά τήν ἔκθεση πού δηµοσιοποιήθηκε πρό ἡµερῶν. Κατόπιν τό µπαλλάκι πέρασε στήν Ἑλληνική κυβέρνηση πού ἀπάντησε στίς 13-3-09 τά …καθιερωµένα στό Συµβούλιο τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων στή Γενεύη. Τί µᾶς καταλόγισε ὅµως ἡ «ἀνεξάρτητη ἐµπειρογνώµων» γιά τήν µειονοτική µας πολιτική στή Θράκη;

Κατέγραψε τούς ἰσχυρισµούς τουρκοφρόνων καί ἑλληνικῶν Ἀρχῶν καί στά συµπεράσµατά της φαίνεται µία προσπάθεια νά συγκεράσει τά διεστῶτα καί νά µήν πολυδυσαρεστήσει κανέναν.

Σηµειώνει λοιπόν τόσο τίς αἰτιάσεις τῶν Τούρκων γιά τόν χαρακτηρισµό τῆς µειονότητας (καί τά λόγια κάποιων ὅτι οἱ λέξεις «Τοῦρκος» καί «Μουσουλµάνος» γι’ αὐτούς συµπίπτουν), τίς ἑλληνικές ἀντιρρήσεις µέ βάση τήν τριµερή ἐθνοτική σύνθεση τῆς µουσουλµανικῆς κοινωνίας µά καί τήν ἐπισήµανση ἀπό τήν πλευρά µας τῶν πολιτικῶν σκοπιµοτήτων τῆς Τουρκίας πίσω ἀπό τό ψευδεπίγραφο αἴτηµα τοῦ «συλλογικοῦ αὐτοπροσδιορισµοῦ». Τό σπουδαιότερο ὅµως εἶναι ὅτι ἀναφέρεται καί στίς συναντήσεις της µέ ἐκπροσώπους τῆς µή τουρκογενοῦς µουσουλµανικῆς κοινωνίας: «Ὡστόσο, ἡ ἀνεξάρτητη εἰδικός συναντήθηκε µέ ἄτοµα πού αὐτοπροσδιορίζονται ὡς Ποµάκοι καί Ροµά, οἱ ὁποῖοι περιέγραψαν τίς πιέσεις νά µάθουν καί νά µιλοῦν τουρκικά ἀντί γιά ποµακικά καί νά ἐξοµοιωθοῦν µέ τούς Τούρκους. Κάποιος περιέγραψε ἕνα κλῖµα ἐκφοβισµοῦ καί πίεσης στά παιδιά τους νά πᾶνε στά µειονοτικά σχολεῖα. Μερικοί σηµείωσαν ὅτι µέλη τῶν κοινοτήτων τῶν Ποµάκων καί τῶν Ροµά ὑφίστανται διακρίσεις ἄν δέν αὐτοπροσδιοριστοῦν ὡς Τοῦρκοι.»

Ἡ ἔκθεση µάλιστα µᾶς ἐπεφύλασσε καί µία θετική ἔκπληξη, καθώς γράφει στό καταληκτικό της κεφάλαιο: «Ἐνῶ τά µέλη τῆς µουσουλµανικῆς µειονότητας εἶναι πλήρως πολίτες τῆς Ἑλλάδος, ἐπιτρέπεται στήν Τουρκία νά ἔχει ἕνα Προξενεῖο στήν περιοχή τῆς Δυτικῆς Θράκης καί νά ἐµπλέκεται σέ θέµατα πού ἀφοροῦν τήν µουσουλµανική µειονότητα σχετικά µέ τή Συνθήκη τῆς Λωζάνης»! Τί ἔχουµε νά ἀπαντήσουµε ὡς πολιτεία στήν εὔλογη αὐτή ἀπορία; Ὅτι τό αἴτηµα αὐτό ἔχει σχεδόν ποινικοποιηθεῖ ἀπό χρόνια; Ὅτι δέν τολµᾶµε νά πράξουµε τό αὐτονόητο, ξηλώνοντας τό Προξενεῖο ἀπό τήν Κοµοτηνή, µήπως καί µᾶς κάνει ντά ἡ καλή µας γειτόνισσα;

Πάντως κατά τά ἄλλα ἡ ἔκθεση ἦταν ἄθλια σέ βάρος µας, κυρίως σέ σχέση µέ τούς Ψευτοµακεδόνες. Γιά τή Θράκη µᾶς σύστησε νά καταργήσουµε τή Σαρία, νά ἐκλέγουµε τούς µουφτῆδες*, νά δίνουµε δίγλωσση προσχολική ἐκπαίδευση κτλ κτλ. Ἄν ἀναλογιστεῖ κανείς ὅτι αὐτή ἡ τελική µορφή τῆς ἔκθεσής της εἶναι ἡ καλύτερη πού µπορέσαµε νά πετύχουµε, µπορεῖ νά φανταστεῖ κανείς τί θά µᾶς περίµενε στήν πρωτόλεια µορφή της. Τό ζήτηµα ὅµως εἶναι νά τρέχουµε κάθε φορά πίσω ἀπό ὅποιον ἀµολύσει ἡ Τουρκία ἐναντίον µας; Ἡ Κύρα Ἀδάµ στήν «Ἐλευθεροτυπία» (6-3-09) ἔγραψε τό πῶς ἀπαγόρεψε ἡ γείτων τίς ἁπα-νταχοῦ ἐπιθεωρήσεις. Ἐµεῖς γιατί δέν βάλαµε τή ρήτρα πού µιλᾶ µόνο γιά τίς ἀναγνωρισµένες µειονότητες; Μπορεῖ ὁ καθένας νά ἔρχεται καί νά µᾶς ἐγκαλεῖ γιά ὅ,τι θυµᾶται καί µεῖς νά πασχίζουµε νά τοῦ ἐξηγήσουµε ὅλα τά παιχνίδια πίσω ἀπό τή βιτρίνα πού ἐκεῖνος προλαβαίνει νά δεῖ; Καί πότε θά ξυπνήσει ἡ τοπική κοινωνία γιά νά ἀντιδράσει σέ τοῦτο τό χάλι; Πῶς τοποθετεῖται στά ζητήµατα αὐτά πού τήν ἀφοροῦν ἄµεσα καί πῶς συνδράµει τήν ἀµυνόµενη πολιτεία; Ποιά σωµατεῖα, ποιές ΜΚΟ ἀσχολοῦνται στοιχειωδῶς; Πρέπει νά φτάσει σέ κοσοβάρικες καταστάσεις γιά νά ξυπνήσει καί νά ἐνδιαφερθεῖ; Ἄµ, τότε θά εἶναι πολύ ἀργά…

Σίγουρα θα γνωρίζετε αλλά και θα χρησιμοποιείτε την Wikipedia (Γουικιπαίδεια), την ελεύθερη διαδυκτιακή εγκυκλοπαίδεια, που αναπτύσσεται συμμετοχικά από εθελοντές χρήστες και διαμορφώνει συνειδήσεις στην εποχή μας. Με γνώμονα την αγάπη για τον Πόντο και ειδικότερα για τη διάλεκτο, την πλησιέστερη προς την αρχαία ελληνική γλώσσα η οποία συνεχίζει να ομιλείται σήμερα όπου υπάρχουν Πόντιοι, την 23η Σεπτεμβρίου 2007 τέθηκε σε λειτουργία από τρεις νέους ανθρώπους, η δοκιμαστική έκδοση της Ποντιακής Wikipedia, με πρότυπο την ελληνική και την αγγλική.

Τό ρεπορτάζ τῆς «Ἐλευθεροτυπίας» γιά τόν «σκηνοθέτη τῶν τολµηρῶν ταινιῶν» ἦταν ὁλοσέλιδο καί, προφανῶς, θά ἄξιζε τόν κόπο. Ἕνας Κώστας Ζάπας, πού µετά τίς δύο πρῶτες του ταινίες Uncut family (2003) καί The last porn movie (2006) ἐπέστρεψε γιά νά ξαναφωτίσει τό κοινό µέ τήν Τέχνη του, ἀφοδεύει ἀπό τίς 28/2 διά τῆς µεγάλης ὀθόνης στά µοῦτρα µας τήν νέα «αἱρετική» του δηµιουργία, «Μικρές ἐλευθερίες».

Ἡ ἄξια ἑλληνική οἰκογένεια, καί δή τῆς ἐπαρχίας, διαπρέπει στή µαστροπεία καί στήν αἱµοµιξία, διαβάζουµε στόν ὑπότιτλο κάποιας κυρίας Χρυσούλας Π. στήν «Ε» (18-2-09)! Ἔτσι, χωρίς κἄν εἰσαγωγικά, λές καί διατυπώνεται ἡ πλέον αὐτονόητη ἀλήθεια! Καί στό κείµενο: «Ἕνας ἄντρας στά ὀρεινά τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας ἐµπορεύεται µετανάστες καί νεαρές πόρνες. Μέχρι ἐδῶ τό ἔργο τό ἔχουµε ξαναδεῖ. Ἕνας πατέρας, ὅµως, πού ἐκπορνεύει τήν κόρη του, θέλει νά βγάλει στό κλαρί καί τόν γιό του, ἐνῶ τήν ἴδια ὥρα ἀναπτύσσεται ἐρωτική ἕλξη ἀνάµεσα στά δύο ἀδέρφια, αὐτό ὄχι, δέν εἶναι καθόλου συνηθισµένο θέµα στό ἑλληνικό σινεµά.» (!!!) Ὅταν αὐτή εἶναι ἡ εἰσαγωγή, χρειάζεται νά πάει κανείς καί παρακάτω, στίς δηλώσεις τοῦ «δηµιουργοῦ»; Ἀξίζει ὅµως νά σηµειωθεῖ ὅτι αὐτός ὁ τελευταῖος τσιτάρει τόν Μάρξ, µιλᾶ γιά «διαπαιδαγώγιση τοῦ θεατῆ» καί «ὑπέρβαση τοῦ νόµου διά τῆς Τέχνης» καί µᾶς …ἀπειλεῖ ὅτι ἀφοῦ τελείωσε – σάν τήν Πετρούλα κι αὐτός – µέ τήν οἰκογένεια, θά περάσει στό θέµα τῆς θρησκείας (φυσικά καί δέν θά τή γλυτώσει τό ἔθνος, µή χαίρεστε). Δηλώνει δέ ἀπό ἄµβωνος: «Ἡ ἑλληνική ἐπαρχία δέν εἶναι δοµηµένη σέ ἕναν εὐρωπαϊκό τρόπο ζωῆς. Εἴµαστε ἕνας λαός ἀνατολίτικος µέ θρησκευτικό φανατισµό, βαλκάνια ἀµορφωσιά καί λατινοαµερικάνικη διαφθορά»!!!

Δέν θά µείνουµε στίς ἠλίθιες δηλώσεις ἤ στίς ἀνώµαλες ὀνειρώξεις οἱουδήποτε. Τό ἔχουµε ἄλλωστε ξαναγράψει (καί ἀναλύσει, ἐν τινι µέτρῳ) ὅτι ἀπό συµπλεγµατικούς µισέλληνες ἔχει γεµίσει πιά ἡ χώρα, καί ἰδίως ἡ πρωτεύουσα χαβούζα. Ὅµως στεκόµαστε στό γεγονός ὅτι τό σαλόνι τῆς κορυφαίας ἐφηµερίδας τῆς χώρας προσφέρεται (δίς τοὐλάχιστον!) ἁπλόχερα σέ ἕναν σκηνοθέτη πού κάνει καί τόν σεναριογράφο καί τόν …κάµεραµαν (!), καί τοῦ ὁποίου οἱ ταινίες δέν φτάνανε ὥς τώρα ὄχι µόνο στίς αἴθουσες προβολῆς ἀλλά οὔτε σέ φεστιβάλ («δέν κάνω ταινίες γιά τό χωριό µου», λέει µέ χαρακτηριστική …σεµνότητα ὁ Κ.Ζ.)! Ποιός εἶναι λοιπόν ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο οἱ κρετινιές πού ἐκστοµίζει πλασάρονται µεγαλόπρεπα σέ δεκάδες χιλιάδες ἀναγνῶστες; Καί µήν πεῖτε τά γνωστά «αὐτά πουλᾶνε» ἤ «κι αὐτά συµβαίνουν» γιατί ἐδῶ εἴµαστε καταφανῶς ἐκτός κάθε ὁρίου.

Ὅταν ἡ πρωτογενής παραγωγή λάσπης καί ἡ συνειδητή προσπάθεια συκοφάντησης τῆς ταυτότητάς µας προβάλλονται ὡς κατόρθωµα καί ὁ δράστης παρά τήν ἐµετική ἔπαρση καί τήν παχυλή ἀµορφωσιά του ἡρωοποιεῖται, βρισκόµαστε γιά τά καλά στήν ἐπικράτεια τοῦ ἡροστρατισµοῦ. Καί τίποτε δέν δείχνει ἱκανό νά µᾶς σώσει ἀπό τόν ἐµπρηστή ἑαυτό µας.