Στήν ἐκπληκτική δουλειά τοῦ «Ἱστορικοῦ καί Λογοτεχνικοῦ Ἀρχείου Καβάλας» (ΙΛΑΚ) καί τοῦ κ. Νικολάου Ρουδοµέτωφ εἴχαµε ἀναφερθεῖ καί στό παρελθόν. Πρόκειται γιά µία ἰδιωτική προσπάθεια πού ἔρχεται νά καλύψει τό τεράστιο κενό πού ἀφήνει τό ἀνεπαρκές (ἄν ὄχι καί ἐχθρικό) Δηµόσιο. Χωρίς εὐρωπαϊκά προγράµµατα, µέ ἐλάχιστες συνεισφορές σέ τυπογραφικές δαπάνες τῆς τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης καί µέ µόνο ἐφόδιο τήν …προσωπική περιουσία τοῦ προέδρου του, ἐδῶ καί 35 χρόνια τό ΙΛΑΚ παράγει καί προσφέρει στήν πόλη καί στήν Ἑλλάδα γνώση καί µόρφωση µέσα ἀπό ἐκδόσεις, µεταφράσεις καί συνέδρια διεθνοῦς κύρους.

Ἡ τελευταία παραγωγή τοῦ Ἀρχείου ἀφορᾶ δύο πρώτους τόµους τῶν «Τετραδίων Βουλγαρικῆς Κατοχῆς στήν Ἀνατολική Μακεδονία 1916-18» (θ’ ἀκολουθήσυν κι ἄλλοι τέσσερεις). Πρόκειται γιά τίς καταθέσεις καί τά συµπεράσµατα τῆς Διεθνοῦς Διασυµµαχικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία περιόδευσε σέ ὅλη τήν Ἀνατολική Μακεδονία, κατέγραψε θύµατα καί ἱστορίες ἐπιζώντων καί συνέταξε ἕνα πόρισµα γιά τά ἐγκλήµατα πολέµου τῶν βουλγαρικῶν κατοχικῶν στρατευµάτων. Ἡ µετάφραση τῶν πρακτικῶν ἀπό τά γαλλικά καί ἡ προσφορά τους στό ἑλληνικό κοινό δέν ἀποσκοπεῖ βεβαίως στήν καλλιέργεια κάποιου µίσους (ὅπως γράφει καί ὁ κ. Ρουδοµέτωφ) ἀλλά στήν ἄρση τοῦ σκότους πού κάλυψε τά τραγικά γεγονότα τῆς πρόσφατης ἱστορίας τοῦ τόπου. Ἡ ἀλήθεια δέν µπορεῖ νά ἀποκρύπτεται γιά χάρη οἱασδήποτε ψυχολογικῆς ἀνάγκης ἤ πολιτικῆς σκοπιµότητας!

Ἡ βουλγαρική Κατοχή…

Τά ἐγκλήµατα τῶν Βουλγάρων, πού ἦρθαν στήν περιοχή χωρίς κἄν νά πολεµήσουν (λόγῳ τῆς προδοτικῆς στάσης τῶν Ἀνακτόρων), ἦταν τροµακτικά. Τόσο πρίν τήν εἴσοδο τῆς Ἑλλάδας στόν Α΄ Παγκόσµιο Πόλεµο, ὅσο καί µετά ἀπό αὐτήν, ὁ στόχος τους ἦταν ἡ ἐκδίωξη τῶν Ἑλλήνων ἀπό τήν Ἀνατολική Μακεδονία καί τή Θράκη καί τόν κυνήγησαν µέ κάθε µέσον: Συλλήψεις, ἐπιτάξεις, ἀγγαρεῖες, βασανιστήρια, ληστεῖες, φόνοι, βιασµοί, λεηλασίες, φόροι, παιδοµάζωµα… Τά πάντα, ἀλλά µέ κορυφαῖο µέτρο ἐθνοκάθαρσης τήν ἐπιβολή τοῦ λιµοῦ ἀπό τίς βουλγαρικές Ἀρχές. Χιλιάδες κόσµος πέθανε ἀπό τήν πείνα (εἴχαµε σέ δυό χρόνια ἀπώλειες 50.000 ψυχῶν, τό 1/5 τοῦ πληθυσµοῦ!), καί πολλοί περισσότεροι ἐπέζησαν τρώγοντας χόρτα, σκύλους, γάτες, χελῶνες κτλ. Τή φρίκη καί τόν θάνατο ἔζησαν στά «ντουρντουβάκια» τῆς Βουλγαρίας οἱ Ἕλληνες πού µεταφέρθηκαν ὡς ἐργάτες σέ στρατόπεδα συγκέντρωσης σάν τό Κίτσεφ, ἕνα κολαστήριο µπροστά στό ὁποῖο τό Νταχάου ἦταν παραθεριστικό κέντρο. Ἐγκλήµατα ἀποτρόπαια πού ὅµως δέν κατάφεραν νά ἐκδιώξουν τόν ἑλληνισµό ἀπό τίς ἑστίες του. Διαβάζεις τίς καταθέσεις ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, τοῦ Δηµοσθένη ἀπό τή Θράκη, τοῦ Λεωνίδα ἀπό τήν Καβάλα, τοῦ παπα-Νικόλα ἀπό τήν Ἐλευθερούπολη, τῆς Χρυσάνθως ἀπό τή Νικήσιανη καί ἀπορεῖς πῶς κατάφερε ἡ ἑλληνική µαγιά, µέ τά συγκινητικά ὀνόµατα καί τίς τραγικές ἱστορίες, νά διασωθεῖ µέσα σέ τόσους χαλασµούς. Καί δέν µπορεῖς παρά νά ἀναλογισθεῖς ὅτι σήµερα βρισκόµαστε καί …κατηγορούµενοι γιά ἐγκλήµατα στήν ἱστορία µας ἀπό κείνους πού εἶναι βουτηγµένοι στό ἔγκληµα σάν τόν ποντικό στό λάδι.

 Καί στόν ρόλο τῆς ὕαινας…

 Μία πτυχή τῆς ἱστορίας πού ἀναδύεται ἀπό τίς µαρτυρίες τῶν παθόντων εἶναι κι αὐτή τῆς ἄθλιας συµπεριφορᾶς τῶν Ἑβραίων συµπολιτῶν τους. Μιά συµπεριφορά πρόστυχης ἐκµετάλλευσης ἀπό κείνους πού διαρκῶς παριστάνουν τά θύµατα σέ ὅλες τίς χῶρες καί ὅλες τίς ἐποχές. Τό πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ὅτι οἱ ἑβραϊκές κοινότητες τῆς Δράµας καί τῆς Καβάλας ἀπαλλάχτηκαν ἀπό τήν καταναγκαστική ἐργασία ἐξαγοράζοντάς την µέ 200.000 καί 122.000 λέβα ἀντίστοιχα. Τί στάση τήρησαν ὅµως ἀπό τήν πλεονεκτική θέση ὅπου βρέθηκαν ἔναντι τῶν – θυµάτων τῆς βουλγαρικῆς βίας; «Ὁ στρατηγός Μπουρνώφ (…) παραχώρησε σέ µερικούς Ἰσραηλίτες τίς προµήθειες, τίς ὁποῖες κατόπιν συµφωνίας µέ τόν διοικητή τῆς Καβάλας τίς πωλοῦσαν σέ ἐξωφρενικές τιµές». Στό στρατόπεδο συγκεντρώσεως στή Soumla: «ὁ Πετρώφ, σέ συµφωνία µέ ἕναν Ἰσραηλίτη ἀπό τήν Καβάλα πού ὀνοµαζόταν Ἀµιέλ, ἐπέτρεψε σ’ αὐτόν ν’ ἀνοίξει µία καντίνα πού πουλοῦσε τά εἴδη του σέ µυθώδεις τιµές. Ἀργότερα, ὅταν ἔστελναν τούς ἐργάτες σέ καταναγκαστικά ἔργα, παρατήρησα ὅτι ὁ Ἀµιέλ ὑποδείκνυε στόν λοχαγό τούς αἰχµαλώτους πού µποροῦσαν νά παραµείνουν στό στρατόπεδο γιά τό λόγο ὅτι ἦταν ἀπό οἰκονοµικῆς ἄποψης σέ θέση ἀρκετά ἱκανοποιητική». Ἄλλη µαρτυρία: «Οἱ Τοῦρκοι καί οἱ Ἑβραῖοι ἔβλεπαν µέ εὐνοϊκό µάτι τά ὄργια ἐναντίον τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσµοῦ…». Ἐπίσης: «Τά τρόφιµα πού ἔφταναν στήν πόλη δίνονταν κατά προτίµηση σέ Τούρκους καί Ἰσραηλίτες». Ἄλλος: «οἱ Βούλγαροι στρατιῶτες παραβίασαν τήν καπναποθήκη µου, ἀπ’ ὅπου ἐκλεψαν 3.628 ὀκάδες καπνοῦ, ἀπό τίς ὁποῖες οἱ 3.130 βρέθηκαν στήν κατοχή ἑνός Ἰσραηλίτη, τοῦ Ἰούδα Κουέν». Ἤ: «Τό ἄλευρο αὐτό τό ἀγόραζαν οἱ Ἰσραηλίτες καί τό πουλοῦσαν στόν κόσµο σέ ἐξοντωτικές τιµές (…) Νά λοιπόν γιατί ὁ κόσµος ὑπέφερε τόσο καί οἱ Ἑβραῖοι ἐκµεταλλεύονταν τήν πείνα καί τίς δυστυχίες καί πουλοῦσαν ἀντικείµενα µεγάλης ἀξίας µέ ἀντάλλαγµα µιά ὀκά ἄλευρο. Γνωρίζω ἕναν Ἑβραῖο, ὁ ὁποῖος (ἄλλοτε) πουλοῦσε οὖζο στούς περαστικούς σέ µιά γωνία τῶν δρόµων τῆς Καβάλας κι ἔγινε τώρα ἑκατοµµυριοῦχος χάρη στήν ἄγρια ἐκµετάλλευση τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου».

Σᾶς θυµίζει κάτι; Καί µᾶς!

«Ἀπὸ ὅταν θυµᾶµαι τὸν ἑαυτὸ µου ἀγωνίζοµαι», λέει ἡ ἴδια, ὅµως ἀπὸ τὸ 2006 ποὺ ἱδρύθηκε ὁ σύλλογος, τὸ ἔργο της ἔχει γίνει ἐµβληµατικὸ γιὰ ὅλη τὴ Θράκη (εἴχαµε γράψει σχετικὰ παλαιότερα).

Στὴν ἐκδήλωση µίλησαν ὁ Ἀµερικανός Πρόξενος Χόιτ Μπράιαν Γί, ὁ πρόεδρος τοῦ ΠΑΚΕΘΡΑ Στέλιος Σκιάς καὶ ἡ ἐκδότρια τοῦ «Παρατηρητῆ τῆς Θράκης» Τζένη Κατσαρὴ – Βαφειάδη. Παρέστη ἐπίσης ὁ Κ. Τσιτσελίκης. Θυµίζουµε ὅτι τὸ 2007 ἡ Σαµπιχὰ εἶχε τιµηθεῖ καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τῆς Δηµοκρατίας Κάρολο Παπούλια. Ἐλπίζουµε οἱ βραβεύσεις αὐτές, πέρα ἀπό τόν συµβολικό τους χαρακτήρα νά ἔχουν καί µία ἀκόµη χρησιµότητα: Νά λειτουργήσουν ὡς µία ἀσπίδα προστασίας τῆς γενναίας (πλήν συχνὰ µόνης) Σαµπιχά πού κινεῖται στά πόδια τῶν τουρκοφρόνων καί τοὺς χαλάει τά σχέδια γιὰ τὸν ἐκτουρκισµὸ τῶν µουσουλµάνων Ροµὰ τῆς Θράκης.

Μπροστά σε 200 περίπου άτομα παρουσιάστηκε στήν Ξάνθη (Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, 7-3-09) το βιβλίο τού Γ. Καραμπελιά «1204» από τον Κώστα Καραΐσκο, τον Κώστα Ζουράρι και τον συγγραφέα. Ακολουθεί μέρος της ομιλίας του ΚΚ.

 Το «1204 – Η διαμόρφωση του νεότερου ελληνισμού» είναι χωρίς καμμία διάθεση υπερβολής ένα πραγματικό ευαγγέλιο, σε μία εποχή που η σύγχυση στα μυαλά των νεοελλήνων βρίσκεται στο απόγειό της. Πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν παρέχει μόνο πολύτιμες και δυσεύρετες πληροφορίες στον αναγνώστη αλλά μία καθολική θέα της συλλογικής μας ταυτότητας και των περιπετειών της τα τελευταία 1.000 (χονδρικά) χρόνια. Τι ισχυρίζεται ο Καραμπελιάς στο βιβλίο; Τα αυτονόητα, όπως λέει κι ο ίδιος στον επίλογο, που όμως στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι καθόλου αυτονόητα και χρήζουν επανατεκμηρίωσης. Σε γενικές γραμμές λοιπόν έχουμε τις κάτωθι βασικές θέσεις:

 Πρώτον ότι η νεοελληνική ταυτότητα, όπως την ξέρουμε σήμερα, αρχίζει να διαμορφώνεται ξεκάθαρα ήδη από τον 11ο αιώνα, κάπου μεταξύ 1071 και 1261, γύρω από την χρονολογία – σταθμό της Άλωσης της Πόλης από τους Φράγκους.

Δεύτερον ότι αυτή η ταυτότητα συγκροτείται με ένα πνεύμα διπλής αντίστασης τόσο έναντι της λατινικής Δύσης, η οποία εγκαινιάζει την αποικιοκρατική της περίοδο δια των ιταλικών πόλεων στο Βυζάντιο, όσο και έναντι της τουρκικής Ανατολής που κομίζει την βαρβαρότητα και την καθυστέρηση της στέπας.

Τρίτον ότι η ελληνική, πολιτισμική τουλάχιστον, συνέχεια δια μέσω των βυζαντινών χρόνων είναι μία πραγματικότητα που έχει αναδειχθεί μέσα από άπειρα τεκμήρια διαφορετικής προέλευσης και εξασφαλίζει την ελληνικότητα και την αυτοτέλεια του σύγχρονου έθνους μας.

Τέταρτον ότι τα χρόνια του Βυζαντίου δεν ήταν μία σκοταδιστική περίοδος καλογεροκρατίας και ανθελληνικού μένους αλλά μία πολύχρονη άνθιση ενός κράτους προνοίας με το πιο δημοκρατικό πολίτευμα στον τότε κόσμο, που μάλιστα τους τελευταίους αιώνες της ζωής του είχε εξελληνισθεί μέχρι τα νύχια.(…) Η συλλογή όλων αυτών των μαρτυριών και των στοιχείων δεν είναι μια άσκοπη επίδειξη ευρυμάθειας, η οποία άλλωστε δεν αμφισβητείται, αλλά είναι μία επιτυχημένη προσπάθεια ανατροπής μιας σειράς από ριζωμένους προϊδεασμούς ή αμφιβολίες μας για ένα πλήθος θεμάτων. Σημειώνω ενδεικτικά:

 Για την ελληνικότητα των βυζαντινών

. Το απόσπασμα του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη για την μετωνυμία των Ελλήνων στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Την αναφορά του Λέοντος Στ του Σοφού στον εξελληνισμό των Σλάβων (με τη φράση «γραικώσας») Την μαρτυρία του Ιωάννη Ζωναρά (12ος αιώνας) για την ασυνείδητη διατήρηση εθνικών εθίμων. Τις μεταγενέστερες λόγιες μαρτυρίες για την ταύτιση των όρων Ρωμαίος-Γραικός-Έλλην (από τον επίσκοπο Μυρέων Ματθαίο το 1619). Την διατήρηση της ίδιας, ελληνικής συνείδησης και μέσα στον λαό (βλ. παραδείγματα Νικήτα Μάγιστρου, Άννας Κομνηνής, Νικήτα Χωνιάτη, Ιωάννη Βατάτζη, Θεόδωρου Λάσκαρι, Νικηφόρου Βλεμμύδη, Δημητρίου Κυδώνη, Γρηγορίου του Κυπρίου, Νικολάου Καβάσιλα κτλ κτλ). Το εκπληκτικό παράδειγμα του Πλήθωνος – Γεμιστού. Την Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής, με τις 88 αναφορές στον Όμηρο και τους άλλους αρχαίους συγγραφείς. Την εισαγωγή πολύ πάνω του 75% των ελληνικών κειμένων στη Δύση από το Βυζάντιο – όχι από τους Άραβες.Για το πνευματικό – πολιτιστικό επίπεδο των βυζαντινών

. Τους 23.000 στίχους της Παλατινής Ανθολογίας όπου συγκεντρώθηκαν ποιήματα από τον 7ο έως τον 10ο μ.Χ. αιώνα. Την Βελισαριάδα, ένα έμμετρο λαϊκό έργο του 14ου αιώνα που μιλά για την αξιοσύνη ενός λαϊκού ήρωα και την φαυλότητα των ευγενών. Την ερωτική και σατιρική ποίηση που φτάνει και ξεπερνάει τα όρια της ελευθεροστομίας. Την πρώτη εμφάνιση του μυθιστορήματος. Την διόρθωση του Ιουλιανού ημερολογίου από τον Γρηγορά. Την διεξαγωγή του διαλόγου πλατωνιστών – αριστοτελικών στη Φλωρεντία αποκλειστικά μεταξύ Ελλήνων στη Φλωρεντία μέχρι το 1470. Και λίγο αργότερα, στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, τις 80 επανεκδόσεις δύο Γραμματικών, του Θεοδώρου Γαζή και του Κων/νου Λάσκαρι, μέσα στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα!

Για τη φύση του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους

. Την χιλιόχρονη λειτουργία του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, ανεξάρτητα από την Εκκλησία και τις εκκλησιαστικές σπουδές, τις οποίες εξυπηρετούσε η Πατριαρχική Ακαδημία. Την δήλωση του Μανουήλ Μοσχόπουλου ότι «το κοινόν είναι αποτέλεσμα συμβολαίου μεταξύ ισότιμων συμβαλλόμενων, που ελεύθερα αποφασίζουν να ορίσουν τον μονάρχη τους», ενώ οι πολίτες «είναι υποχρεωμένοι να τον υπακούουν μόνο στον βαθμό που εκπροσωπεί και προστατεύει το κοινόν». Την κατάργηση της θανατικής ποινής για εγκλήματα κατά της περιουσίας (η οποία ίσχυε στη δυτική Ευρώπη μέχρι τον 19ο αιώνα). Την πρώτη ιστορικά θεσμοθέτηση κράτους πρόνοιας με πτωχοκομεία, ορφανοτροφεία, νοσοκομεία. (…)

Με την ευκαιρία, αξίζει πραγματικά να σταθούμε σε δύο παραδείγματα που αλιεύω από το βιβλίο, και τα οποία αποδεικνύουν κατά τη γνώμη μου το αθηναϊκό μισελληνικό σύνδρομο που έχουμε περιγράψει στον «Αντιφωνητή» με άλλη, ανάλογη αφορμή. Το πρώτο αφορά τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο και την βυζαντινότητα της τέχνης του. Το δεύτερο αφορά την ελληνική συνέχεια, ιδίως στα χρόνια του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας.

Αναφορικά με τον Θεοτοκόπουλο πρώτα. Μέχρι πρόσφατα η κυρίαρχη άποψη ήταν ότι αυτός ο άφταστος ζωγράφος ήταν απλώς κρητικής καταγωγής και πριν τα 19 του πήγε στη Δύση και σπούδασε την ζωγραφική της στην Ιταλία πρώτα και στην Ισπανία έπειτα. Με λίγα λόγια ότι ως ζωγράφος γεννήθηκε στη Δύση και άρα η ελληνική του καταγωγή ελάχιστη σημασία είχε. Έλα όμως που πλέον έχει αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο Θεοτοκόπουλος πήγε στην Ιταλία κάπου 27 ετών, ήδη φτασμένος ζωγράφος και μάλιστα με διαφορά ο πιο ακριβοπληρωμένος του νησιού! Άρα βρέθηκε στη Δύση ως ζωγράφος που είχε ήδη χωνέψει την βυζαντινή παράδοση και, όπως αποδεικνύει το έργο του, την διατήρησε ανανεώνοντάς την μάλιστα ώς το τέλος. Έχει κάποια σημασία να διεκδικήσεις ως Έλλην έναν από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών, του οποίου η αξία ανακαλύφθηκε μόλις πρόσφατα; Να δεχθείς δηλαδή όσα μαρτυρούν πλέον οι Μάγιερ, Ράις, Βίλουμσεν, Κέλεμεν, Χάντερμαν κλπ για την βυζαντινότητα του έργου του; Η κοινή λογική λέει, βεβαίως, ναι! Κι όμως! Ο Γιάννης Μηλιάδης αρνείται ρητά την βυζαντινότητα της ισπανικής περιόδου του ζωγράφου. Ο Μαρίνος Καλλιγάς δεν βρίσκει καμμία σχέση μεταξύ της τέχνης του Ελ Γκρέκο και της βυζαντινής. Ο Μανώλης Χατζηδάκης επίσης. Και ο νεώτερος Νίκος Χατζηνικολάου, που βλέπει τον βυζαντινισμό του Θεοτοκόπουλου ως μανιερισμό (αγνοώντας ακόμη και την αποκαλυπτική τοποθέτηση του ζωγράφου στην επιστολή του προς τον Βαζάρι), τους δικαιώνει όλους, απονέμοντάς τους μάλιστα και το δαφνοστέφανο για τη «νηφάλια αντίστασή τους στο ρεύμα» και στη «στενόμυαλη εθνικιστική διεκδίκηση»!

Το άλλο παράδειγμα αφορά την εθνική μας συνέχεια. Δεν πρόκειται για ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα αλλά για ένα κομβικό σημείο: Έχουμε κάποια σχέση με τους Έλληνες των προηγούμενων εποχών ή είμαστε μόνο παράγωγα του κρατιδίου που στήσανε οι Μεγάλες Δυνάμεις και της …εκπαιδευτικής του πολιτικής;! Δεν θα αναφερθώ στους Βρετανούς ή άλλους αμφισβητίες αλλά θα περιοριστώ στους δικούς μας. Ο Αδαμάντιος Κοραής, η «Ελληνική Νομαρχία», ο Κ. Σχινάς, ο Νικ. Σαρίπολος, ο Στέφανος Κουμανούδης και άλλοι μιλούσαν για την σκλαβιά των Ελλήνων υπό τον βυζαντινό ζυγό. Κι ας γράφαν επιστήμονες του επιπέδου ενός Κρουμπάχερ (ή ενός Ράνσιμαν αργότερα) για τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική γλώσσα και τους ελληνικούς θεσμούς του Βυζαντίου… Μα και στον 20ο αιώνα άλλοι, σαν τον Πασχάλη Κιτρομηλίδη, ψάχνουν να βρουν πού οφείλεται η ταύτιση μαρξιστών και μη ιστορικών στο ζήτημα της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού (το να την αναζητήσουν στα πραγματικά γεγονότα ούτε που τους περνάει από το νου…). Άλλοι πάλι σαν τον Αντώνη Λιάκο τα βάζουν με τους νομπελίστες ποιητές μας και τη γενιά του ΄30 που έθεσε ζητήματα ελληνικότητας στην Τέχνη και κάποιοι ακόμη τολμηρότεροι χαρακτηρίζουν για τον ίδιο λόγο «φασίστες» κι «εθνικιστές» τον Εγγονόπουλο, τον Ελύτη, τον Ρίτσο και τον …Θεοδωράκη!

Εδώ νομίζω ότι το βιβλίο, που όντως μπορεί να λειτουργήσει ως αληθινό φάρμακο κατά της άγνοιας και της σύγχυσης, αποτυγχάνει. Κι αποτυγχάνει για δύο λόγους που θα εξηγήσω παρακάτω.

Πρώτον γιατί τίποτε δεν μπορεί να θεραπεύσει αυτόν που βασίζει όλα του τα συμφέροντα, στην ακαδημαϊκή και άλλη προώθηση των γνωστών κυκλωμάτων. Όταν κάποιος είναι τόσο δειλός ή τόσο εξαρτημένος από το σύστημα που ελέγχει τον δημόσιο λόγο, δεν πρόκειται να παραδεχτεί τίποτε, ό,τι επιχειρήματα και να του κομίσεις. Αυτό είναι το κυρίαρχο ρεύμα στις ιστορικές σπουδές σήμερα και έτσι γίνεσαι κάποιος.

Και δεύτερον γιατί δεν έχει ακόμη βρεθεί το φάρμακο κατά της βλακείας. Αυτός είναι ένας παράγοντας που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν, αλλά παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στα ανθρώπινα πράγματα. Και βεβαίως το γεγονός ότι κάποιος υπογράφει βιβλία ή διδάσκει στο Πανεπιστήμιο δεν σημαίνει ότι δεν είναι και ιδεοληπτικός ή/και βλαξ. Δεν πειράζει όμως, σε μια αποικιοποιημένη, παρηκμασμένη χώρα το να βρίσκει κανείς αποικιοποιημένα, παρηκμασμένα μυαλά δεν είναι έκπληξη. Το ζήτημα είναι να προκύπτουν και δουλειές σαν αυτήν που παρουσιάζουμε απόψε εδώ, και που θα δείξουν στην πλειοψηφία των Ελλήνων τον δρόμο προς την αυτοσυνειδησία.

Καθώς στό πολιτικό κλῖµα τῶν ἡµερῶν µας ἐπανῆλθε τό θέµα τῆς «τροµοκρατίας», ἀξίζει νά ἀκούσουµε ὄχι τίς «ἀναλύσεις» τηλεκφωνητῶν καί ξεπουληµένων δηµοσιογράφων ἀλλά ἀνθρώπους πού ἔχουν ἐµπειρία καί γνώση τοῦ χώρου. Στή συνέντευξή του στήν «Ε» ὁ Βασίλης Τζωρτζᾶτος τῆς «17Ν» λέει αὐτό πού ὅλοι κανονικά θά ἔπρεπε νά γνωρίζουµε: ὅτι δέν ὑπάρχει καµµία «ἔνοπλη ὀργάνωση» χωρίς πράκτορα τῆς ΕΥΠ (ἤ ἄλλης ἀνάλογης ὑπηρεσίας τοῦ ἐξωτερικοῦ, θά προσθέταµε). Θυµίζει τή σύλληψη ἑνός πράκτορα – γραµµατέα ἀριστερῆς νεολαίας (!) τό 1985, τήν τυχαία σύλληψη τῶν Ἀµερικανῶν πρακτόρων στήν πλατεία Ἀµερικῆς (µέσα σέ βάν µέ ὁπλισµό, ποµποδέκτες, περοῦκες κτλ) καί τήν δῆθεν ἀπόπειρα κατά τοῦ βουλευτῆ Μιχαλολιάκου τό 2001 προκειµένου νά ψηφιστεῖ ὁ τροµονόµος τοῦ ΠαΣοΚ.

Ἐµεῖς θά προσθέταµε τήν ἀκόµη, πιό ἐξώφθαλµη περίπτωση τοῦ 1989, µέ τήν βόµβα πού εἶχε σκάσει στά χέρια πράκτορα τῆς ΕΥΠ στή Λέσβο, λίγο πρίν πάει νά µιλήσει ἐκεῖ προεκλογικά ὁ Κ. Μητσοτάκης.

Μέ τέτοιου τύπου δεδοµένα, ἀπορεῖ κανείς πῶς γίνεται νά µιλᾶµε ἀκόµη γιά «ἀριστερή» ἤ ἄλλη τροµοκρατία, χωρίς νά βλέπουµε µπροστά µας τούς προφανεῖς στόχους τοῦ (παρα)κράτους*. Καί καλά νά τά γράφουν οἱ ἐγνωσµένου ρόλου Πρετεντέρηδες, ἀλλά κι ὁ Στέλιος Κούλογλου νά παραλληλίζει τήν σηµερινή Ἑλλάδα µέ τήν Ἰταλία τοῦ ‘70; Ἀγνοεῖ ὁ Σ.Κ. τήν διάβρωση τῶν Ἐρυθρῶν Ταξιαρχιῶν ἀπό τή Μοσάντ; Ξέχασε τόν ρόλο πού ἔπαιξαν, ὡς δεύτερη «Κόκκινη Προβιά», στήν ἀποµάκρυνση τοῦ ΚΚΙ ἀπό τήν ἐξουσία; Καί τί σχέση ἔχει τό ἐκεῖνο τό πολιτικοκοινωνικό κλῖµα στήν Ἰταλία µέ τό σηµερινό στή χώρα µας; Ὅ,τι σχέση ἔχει καί ἡ µαφιόζικη φρασεολογία τῆς «Ἐπαναστατικῆς Σέχτας» µέ τίς µνηµειώδεις προκηρύξεις τῆς «17 Νοέµβρη».

Κ.Κ.

 * Μετά τό κλῖµα πού ζήσαµε στά Δεκεµβριανά, µέ µιά Κυβέρνηση ἀδύναµη καί τροµαγµένη, µιά κοινωνία πλήρως ἀποσαθρωµέ-νη καί µέ µία κρίση παγκοσµίων διαστάσεων, δέν θέλει καί πολλή σκέψη γιά νά τούς ἀντιληφθεῖς…

Πρό ἡµερῶν ἄγνωστοι ἔκλεψαν ἀπό τό Ἡρῶον τῆς Κοµοτηνῆς τή λαβή τοῦ τεράστιου, µεταλλικοῦ σπαθιοῦ του, χωρίς κανείς νά τούς ἀντιληφθεῖ. Ἐπρόκειτο µᾶλλον γιά µία συµβολική ἐνέργεια τῶν ἀναρχοαυτόνοµων τῆς πόλης κατά τοῦ ἡρώου τό ὁποῖο ἔχει κατά καιρούς συγκεντρώσει τά πυρά κι ἄλλων (ἐπιλεκτικά) «εὐαίσθητων» κι ἔχει γίνει στόχος γιά …αἰσθητικούς λόγους! Βέβαια τό ἡρῶο (βλ. φωτό) ἀποκαταστάθηκε ἐντός τριηµέρου καί ἡ ζηµία εἶναι ἀµελητέα. Ὅµως δέν µποροῦµε παρά νά ἐπισηµάνουµε τήν µετάσταση τῶν φαινοµένων τοῦ ὑποπατριωτισµοῦ καί ἑνός φαντασιακοῦ «ἀγώνα» κατά ἀνεµόµυλων στήν περιοχή µας. Ἐπιµένει, π.χ., ὁ «Συνασπισµός τῆς Ἀριστερᾶς καί τῆς Προόδου» στήν παραµυθολογία τῆς «δεκεµβριανῆς ἐξέγερσης», µέ ἀνακοινώσεις καί ἐκδηλώσεις τῶν ὁποίων τό περιεχόµενο ἄν δέν σέ κάνει νά γελάσεις νιώθεις νά σέ προσβάλει. Εἴχαµε σχολιάσει καί τό κείµενο τῆς σχετικῆς ἐρώτησης τοῦ ΣΥΝ στή Βουλή γιά τόν ἴδιο λόγο. Τώρα ἦρθαν καί οἱ Δ. Τζανακόπουλος – Γ. Μπουρνούς στήν Κοµοτηνή γιά νά µᾶς µεταφέρουν τό «ἀγωνιστικό πνεῦµα τῆς νεολαίας τοῦ ΣΥΝ», ἡ ὁποία «δέν τροµοκρατεῖται» ἀπό τίς «δυνάµεις ἐκεῖνες πού πολιόρκησαν τή Νοµική Κοµοτηνῆς στίς 11 Δεκεµβρίου».

Ἐντάξει, κατανοοῦµε τήν ἀνάγκη ἑνός ψευτοαριστεροῦ χώρου νά κολλήσει µερικά ἀγωνιστικά ἔνσηµα κατακεραυνώνοντας παρακρατικούς ἱππότες καί γίγαντες ἀλλά καλά εἶναι νά διατηρεῖ κανείς καί τήν αἴσθηση τοῦ γελοίου – εἰδικά ὅταν ἡ Δουλτσινέα του εἶναι ἡ ἐξουσία.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ντοκυµαντέρ µέ θέµα τούς Ἀρχαίους Θρᾶκες ἑτοιµάζει Βούλγαρος σκηνοθέτης, µέ γυρίσµατα σέ Βουλγαρία, Ἑλλάδα, Αἴγυπτο καί Τουρκία. Ὁ Στυλιάν Ἰβανώφ, πού ἐξασφάλισε ἀµερικάνικη χρηµατοδότηση ἀπό κινηµατογραφική ἑταιρεία διανοµῆς ἔχει ξανασχοληθεῖ µέ τό θέµα ὅταν γύρισε τήν «Ἀλήθεια γιά τόν Ὀρφέα».

Ἐµεῖς δέν ἔχουµε δεῖ τήν προηγούµενη παραγωγή του καί δέν προτρέχουµε. Ὅµως ξέρουµε ποιά εἶναι ἡ βουλγαρική ἄποψη γιά τό θέµα καί αὐτἠ ἡ ἐµµονή τοῦ σκηνοθέτη µέ τόν Ὀρφέα φοβούµαστε πώς δέν εἶναι ἄσχετη µέ τίς ψευτοµακεδονικοῦ τύπου φαντασιώσεις τῶν συµπατριωτῶν του γιά τούς Θρᾶκες «προγόνους τους». Ἄραγε νά ξέρει κάτι παραπάνω κάποιος Ἕλληνας ἁρµόδιος, ἀπό αὐτούς π.χ. πού τοῦ δώσανε τήν ἄδεια γιά γυρίσµατα στούς ἀρχαιολογικούς µας χώρους;

Κι ἀπό τήν ἄλλη, ἀπό τήν δική µας δηλαδή πλευρά, τί ὑπάρχει; Τί παρουσία ἔχουµε ὡς κράτος ἤ ὡς ἐπιστηµονική κοινότητα στό θέµα τῶν ἀρχαίων Θρακῶν καί τοῦ Ὀρφέα; Μήπως τό ὁµώνυµο ντοκυµαντέρ τοῦ Λάκη Κοµνηνοῦ, πού γυρίστηκε πρόσφατα µέ ἔξοδα τῆς Περιφέρειας ΑΜ-Θ καί παραµένει (εὐτυχῶς!) στά ἀζήτητα; Ὅσο οἱ «ἀπαντήσεις» µας κινοῦνται µεταξύ ἁρπαχτῆς καί κωµωδίας, φῶς δέν θά δοῦµε.

Ἔγιναν καί τά ἐγκαίνια τῆς Ziraat Bankasi στήν Κοµοτηνή, µέ ἄκρως ὑποβαθµισµένη ἐκπροσώπηση ἀπό ἑλληνικῆς πλευρᾶς, χάρη στήν καίρια ἀντίδραση τοῦ γ.γ. τῆς Περιφέρειας ΑΜ-Θ, Δηµήτρη Σταµάτη. Ὁ Περιφερειάρχης, ἐπιδεικνύοντας µιάν εὐαισθησία πού πολλοί ἀπό χρόνια ἔχουν ξεχάσει, ἐπέστρεψε ὡς ἀπαράδεκτη τήν πρόσκληση / πρόκληση τῆς τούρκικης τράπεζας, ἀφοῦ ἦταν γραµµένη µόνο στά τουρκικά καί στά ἀγγλικά (!). Ἔτσι δέν ἐµφανίστηκαν οὔτε καί οἱ αὐτοδιοκητικοί τῆς πόλης – ὑπερνοµάρχης, νοµάρχης, δήµαρχος – καί ἔµειναν (σχεδόν) µόνοι τους οἱ µειονοτικοί. Μά καί ἀπό αὐτούς, πέραν τῶν ἐπαγγελµατιῶν Τούρκων, ἐλάχιστοι ἦταν παρόντες.

…Ὀργή καί ἀγανάκτηση ὄχι µόνο γιά τήν ἄνανδρη ἐπίθεση ἀλλά κυρίως γιά ὅ,τι τήν προκάλεσε καί γιά ὅ,τι ἀκολούθησε. Ὁ Ἀµπντουλχαλίµ Ντεντέ θά δεχόταν τήν ἐπίθεση αὐτή ἀνεξάρτητα ἀπό αὐτά πού θά ἔλεγε, καθώς τό κλῖµα πού εἶχε δηµιουργηθεί τίς τελευταῖες ἡµέρες στή Θράκη µέ ἀφορµή τά ἐγκαίνια ὑποκαταστήµατος τουρκικῆς τράπεζας, ἦταν ἐµπρηστικό. Τό εἶχαν ἐντέχνως προετοιµάσει οἱ ἀνέξοδοι παλικαρισµοί τοῦ περιφερειάρχη Ἀν. Μακεδονίας – Θράκης καί τά δηµοσιεύµατα τοῦ τοπικοῦ καί ἀθηναϊκοῦ Τύπου πού ἀνακάλυπταν ἐκ νέου τόν ἐξ Ἀνατολάς (sic) κίνδυνο. Ἡ ἀναγραφή τοῦ τουρκικοῦ ὀνόµατος τῆς Κοµοτηνῆς (Γκιουµουλτζίνε) στήν πρόσκληση ἐγκαινίων τῆς τράπεζας ἦταν γιά τό ἐπίσηµο κράτος καί τόν µισαλλόδοξο Τῦπο τῆς χώρας µία ἀκόµα «πρόκληση», γιά τήν ὁποία ἔπρεπε νά «ἐνηµερωθεῖ» ἡ ἑλληνική κοινωνία ὥστε νά ἀντιδράσει «αὐθόρµητα»…»! Ἀναρωτιέσαι ἄν αὐτά πού διαβάζεις προέρχονται ἀπό γραφεῖο γιά γλωσσικά ἤ …πρακτορικά θέµατα! Καπάκι ἦρθε καί δελτίο Τύπου τοῦ South East Europe Media Organisation (SEEMO), ὅπου πέρα ἀπό τήν συµπαράσταση, διαβάζουµε καί γιά τίς «µέρες νοσηλείας τοῦ Ντεντέ µετά τό συµβάν»! Ἔ, τούς στείλαµε κι ἐµεῖς µία χεστήρια (µέ τό γάντι) ἐπιστολή γιά τό θέµα, ὑπενθυµίζοντας τό γνωστό βίντεο µέ τούς «γκιαούρηδες», γιά νά ξέρουν καί ποιόν τίµησαν (!) τό 2006…

 Στίς 25 Φεβρουαρίου δόθηκε στή δηµοσιότητα ἡ Ἔκθεση τοῦ Στέητ Ντηπάρτµεντ γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώµατα ἀνά τόν κόσµο. Παρότι σιχαινόµαστε τήν ἐπιθεώρηση ἀπό ἐκείνους πού εἶναι οἱ βασικοί καταπατητές τῶν ἀνθρωπίνων ἐλευθεριῶν, ἐντός κι ἐκτός ΗΠΑ, παρακολουθοῦµε τίς ἑκάστοτε ἐκθέσεις τόσο λόγῳ τῆς ἀµερικανοελληνικῆς σχέσης ἰσχύος ὅσο καί λόγῳ τῆς γενικότερης βαρύτητας πού ἔχουν αὐτές (π.χ. στήν …Βασιλίσσης Σοφίας). Πάντως ἡ ἔκθεση καί φέτος εἶναι καλή γιά τή Θράκη.

Ἐπίσης καταγράφεται ξανά (ὅπως καί πέρυσι) ἡ πραγµατικότητα πού ἀρνοῦνται οἱ τουρκόφρονες τῆς περιοχῆς: «Μερικά µέλη τῆς Ποµάκικης κοινότητας ἰσχυρίστηκαν ὅτι πιέζονταν ἀπό µέλη τῆς τουρκόφωνης κοινότητας γιά νά ἀρνηθοῦν τήν ὕπαρξη ποµάκικης ταυτότητας ξέχωρης ἀπό τήν τουρκική. ΜΜΕ στή Θεσσαλονίκη ἀνέφεραν τόν Ὀκτώβριο ὅτι δύο ἐκδότες τῆς «Μιλέτ», τοπικῆς ἐφηµερίδας πού τυπώνεται στήν τουρκική, καταδικάστηκαν σέ 12 µῆνες φυλάκιση γιά διασπορά µίσους κατά τῆς Ποµάκικης κοινότητας.» Ποµάκικη κοινότητα, µέ τό «Π» κεφαλαῖο, καί «τουρκόφωνη κοινότητα»! Φανταστεῖτε τά µοῦτρα τῶν ἐπαγγελµατιῶν Τούρκων ὅταν τό πληροφορηθοῦν!

Βεβαίως δέν ἀποσιωπῶνται καί τά τούρκικα αἰτήµατα: «Πολλά ἄτοµα πού αὐτοπροσδιορίζονται ὡς µέλη µειονότητας δυσκολεύονται νά ἐκφράσουν τήν ταυτότητά τους ἐλεύθερα καί νά διατηρήσουν τόν πολιτισµό τους. Ἡ χρήση τῶν ὅρων Τοῦρκος καί Τουρκικός ἀπαγορεύεται στόν τίτλο σωµατείων, παρότι οἱ ἰδιῶτες νοµίµως αὐτοαποκαλοῦνται Τοῦρκοι.» Σηµειώνεται ἐπίσης τό ἑλληνικό καραγκιοζλίκι, µέ τήν ψήφιση νόµων πού δέν ἐφαρµόζονται ποτέ: «Οἱ προϋποθέσεις τοῦ νόµου τοῦ 2007 γιά τά ΜΜΕ, περί βασικῆς χρήσης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σέ ραδιόφωνα καί τηλεοπτικούς σταθµούς, δέν εἶχε καµµία πρακτική ἐπίπτωση στούς ὑπάρχοντες τουρκόφωνους ραδιοσταθµούς τῆς Θράκης». Τέλος, γίνεται µία ὕποπτα ἐκτενής ἀναφορά στή Σαρία, στίς ἱεροδικαστικές ἁρµοδιότητες τῶν µουφτήδων. Ἰσορροπηµένη µέν, ἐκτενής δέ. Μαγειρεύεται τό πρᾶγµα γιά τήν κατάργησή τους (καί τήν συνακόλουθη ἐκλογή τοῦ µουφτῆ), εἶναι προφανές…

Ἕνα σηµεῖο πού ἀγνοούσαµε ἦταν ὅτι µετά τό νοµοσχέδιο γιά τήν µισθοδοσία τῶν 240 ἰµάµηδων ἀπό τό ἑλληνικό Δηµόσιο, ἡ ἑβραϊκή κοινότητα ζήτησε ἀπό τήν Κυβέρνηση νά πληρώνει καί τούς µισθούς τῶν ραββίνων, ὅπως κάνει ἤδη καί µέ τούς ὀρθόδοξους ἱερεῖς (!) ἀλλά ἀκόµη δέν ἔλαβε ἀπάντηση. Ἄραγε αὐτοί δέν φοβοῦνται τόν ἔλεγχο τῶν θρησκευτικῶν τους λειτουργῶν ἀπό τίς ἀλλόδοξες Ἀρχές, πού ἐπικαλοῦνται οἱ τουρκόφρονες πρακτοράντζες οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν στή Θράκη;

Ἀντιθέτως, ἄκρως ἐπικριτικός ἦταν ὁ ἐπίτροπος τοῦ Συµβουλίου τῆς Εὐρώπης γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώµατα, Τόµας Χάµαρµπεργκ. Ὄχι µόνο ζητᾶ ν’ ἀναγνωρίσει ἡ Ἑλλάδα κι ἄλλες µειονότητες ἀλλά καί πιέζει ν’ ἀποδώσουµε τήν ἰθαγένεια σέ ὅσους τήν στερήθηκαν βάσει τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ἑλληνικοῦ Κώδικα Ἰθαγένειας (καί στούς ἐπιγόνους τους!) καί νά τούς ἀποζηµιώσουµε δεόντως! Καί βεβαίως ἀνησυχεῖ γιά τή «Σαρία» κι αὐτός, τί θά ΄ταν κανένας ὀπισθοδροµικός, ν’ ἀνέχεται τήν προαιρετική διατήρηση ἀνατολικῶν παραδόσεων; Θά χρειαστεῖ µεγάλος ἀγώνας γιά νά περιφρουρήσουµε τά ἐθνικά µας δίκαια καί συµφέροντα καί δέν βλέπουµε ποιός θά εἶναι αὐτός πού θά τό πράξει…

ΙΟΥΝΙΟΣ

Το ΠΑΣΟΚ κερδίζει στις Ευρωεκλογές και ο Γιώργος Παπανδρέου ζητάει εκλογές. Δυο μέρες αργότερα μάλιστα πραγματοποιεί αρχηγική εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη, όπου όμως, κατά την επίσκεψή του σε στρατόπεδο, παθαίνει ατύχημα με όπλο (εκ των υστέρων τον πληροφορούν ότι το μακρύ σίδερο με την τρύπα στη μέση ΔΕΝ είναι η λαβή). Ο Αλέκος Αλαβάνος στέλνει τις ευχές του για ταχεία ανάρρωση και επί της ευκαιρίας ζητά και τον χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας. Πολύ σημαντικές εξελίξεις όμως σημειώνονται και σε σχέση με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, καθώς ο εκδημοκρατισμός στη γειτονική χώρα συνεχίζεται απρόσκοπτα. Μετά την απαγόρευση στους αστυνομικούς να πετούν σε διαδηλωτές βόμβες ναπάλμ (σ.σ. μια χαρά είναι και οι απλές χειροβομβίδες), ως δεύτερο μεγάλο βήμα έρχεται ο πλήρης εξανθρωπισμός των τουρκικών φυλακών, καθώς (α) σταματούν πια τα ηλεκτροσόκ (κατά το ημίωρο 3-3.30 μ.μ.), ενώ ακόμη (β) αποφασίζεται να δίνεται πλέον στους κατάδικους (μία φορά ανά δεκαπενθήμερο) και λίγο νερό. Περιχαρής ο Βρετανός ΥΠΕΞ δηλώνει ότι μετά από τέτοιες εντυπωσιακές μεταρρυθμίσεις, η ώρα της τουρκικής ένταξης δεν είναι πλέον μακριά. Στο μεταξύ, σε μία έκρηξη ευαισθησίας, η ελληνική κυβέρνηση εξασφαλίζει κονδύλιο 10.000.000 ευρώ για την αποστολή στην Παλαιστίνη τροφίμων και φαρμάκων. Πράγματι, πέντε μόλις μέρες αργότερα φτάνει στη Γάζα η ελληνική ανθρωπιστική βοήθεια (που περιλαμβάνει μια κονσέρβα RIO MARE και δύο κουτιά PANADOL)…

Read the rest of this entry…

Λίγο καθυστερηµένα ἀποφασίσαµε  µία περιδιάβαση στά γεγονότα τοῦ 2008 πού κατέγραψε ὁ «Ἀντιφωνητής» σέ σχέση µέ τό µειονοτικό θέµα τῆς Θράκης. Παρότι βαρυόµαστε τίς ἀνασκοπήσεις, κρίναµε ὅτι θά εἶναι χρήσιµο καί γιά µᾶς καί γιά τούς ἀναγνῶστες µας, κι ἔτσι παραθέτουµε κατωτέρω ἐν συντοµίᾳ ὅ,τι σηµαντικό µεσολάβησε τήν παρελθούσα χρονιά.

Ἰανουάριος ‘08:

Ἐπισκέπτεται τή Θράκη ὁ στρατιωτικός ἀκόλουθος τῆς τουρκικῆς Πρεσβείας στήν Ἀθήνα, Ἀτίλα Σερίν καί «ἐγγυᾶται» στόν Ἐχῖνο τήν ἀσφάλεια τῶν µειονοτικῶν κατοίκων! 

Πενήντα µέλη τῆς Τουρκικῆς Ἕνωσης Ξάνθης ἐπισκέπτονται τήν Ἄγκυρα καί συναντῶνται µέ ἀξιωµατούχους τοῦ κεµαλικοῦ κόµµατος CHP καί τοῦ ἀκροδεξιοῦ ΜΗΡ. Τό περιεχόµενο τῶν συζητήσεων αὐτῶν ἄδηλο.

Ὁ «Ἀντιφωνητής» περαιώνει τήν πρωτοβουλία του γιά συλλογή ὑπογραφῶν στή Θράκη µά καί στήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα κατά τοῦ νοµοσχεδίου γιά τά βακούφια καί τήν ποσόστωση τῶν µουσουλµάνων στό Δηµόσιο. Οἱ 6.228 ὑπογραφές σέ ἕναν µήνα ἐνοχλοῦν κάποιους ἰθύνοντες καί στέλνουν ἕνα µήνυµα ὅτι δέν θά περνᾶνε ὅλα ἀβρόχοις ποσί.

Ἀναδηµοσιεύουµε στόν «Α» ἄρθρο τῆς «Χουριέτ» (τοῦ Χάντι Οὐλουενγκίν) πού ἀνέφερε τόν ἐκτουρκισµό τῶν Ποµάκων. Ἡ ἀλήθεια στήν Τουρκία γράφεται, στήν Ἑλλάδα ἀγνοεῖται.

Ὁ Σύλλογος Ἐπιστηµόνων Μειονότητας, συνεχίζοντας τό ἐκτουρκιστικό καί διχαστικό του ἔργο, ὀργανώνει ἐκδήλωση καί ἔκθεση φωτογραφίας γιά τά γεγονότα τῆς 29ης Ἰανουαρίου.

Φεβρουάριος ‘08:

Ὁ κάτοικος τοῦ Μεγάλου Δερείου, Ὀσµάν Κασάϊκα, χτυπᾶ τή δασκάλα Χαρά Νικοπούλου µέσα στό σχολεῖο τοῦ χωριοῦ. Ὁ δήµαρχος Β. Πουλιλιός καλεῖ τή δασκάλα «ἄν φοβᾶται νά φύγει» καί πάει µάρτυρας ὑπεράσπισης τοῦ δράστη στή δίκη πού ἀναβάλεται.

Πρώτη καταδίκη τῆς τουρκοφυλλάδας «Μιλέτ», γιά συκοφαντική δυσφήµηση τοῦ δηµάρχου Μύκης Μ. Ἀγκά. Θά ἀκολουθήσουν κι ἄλλες γιά ἀθλιότητες πού ἔγραψε σέ βάρος τοῦ Ν. Κόκκα καί τῶν Ποµάκων τοῦ νεοϊδρυθέντος συλλόγου.

Ἐπιστολή ποµάκικων καί τσιγγάνικων συλλόγων τῆς Θράκης στόν ὑπουργό Ἐσωτερικῶν γιά καθιέρωση καί τῶν δικῶν τους γλωσσῶν παράλληλα µέ τήν τουρκική.

Μάρτιος ‘08:

Στό Μαυροβούνιο συναντῶνται οἱ Τοῦρκοι µουφτῆδες βαλκανικῶν χωρῶν, µέ τούς Μέτε – Σερήφ παρόντες.

Δηµοσιεύεται ἡ ἔκθεση τοῦ Στέητ Ντηπάρτµεντ γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώµατα στήν Ἑλλάδα, µέ δύο ἀναφορές στούς Ποµάκους καί στίς καταγγελίες τους γιά ἐκτουρκισµό.

Στήν «Τουρκική Νεολαία Κοµοτηνῆς» γιορτάζεται ἡ νίκη τῶν Ὀθωµανῶν στό Τσανάκαλε, µέ ὁµιλητές κι ἀπό τούς Τούρκους τῆς Βουλγαρίας.

Δηµοσιεύουµε στόν «Α» πλῆθος φωτογραφιῶν µέ τουρκικές σηµαῖες µέσα ἀπό διάφορα τζαµιά τῆς περιοχῆς. Καµµία ἀντίδραση.

Ὁ Μέτε βγάζει πύρινο, ἐθνικιστικό λόγο γιά τά βάσανα τῶν µειονοτικῶν τῆς Θράκης στό πανεπιστήµιο Μπαλίκεσιρ στήν Τουρκία.

Δηµοσιεύεται ἡ ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων µέ καταδίκη τῆς Ἑλλάδας κι ἀνοίγει ὁ δρόµος γιά τουρκεπώνυµα σωµατεῖα.

Ἀπρίλιος ‘08:

Ἀποκαλύπτουµε στόν «Α» τό σκάνδαλο τῶν δανείων στούς Ροµά καί τόν πρωταγωνιστή του στό Δροσερό Ξάνθης, Φεριδούν Χασάνογλου (εἶναι ὁ ἴδιος πού πρωταγωνιστεῖ στόν ἐκτουρκισµό τοῦ οἰκισµοῦ). Κανείς δέν συγκινεῖται.

Ἐπανακυκλοφορεῖ ἡ πρώτη ποµάκικη ἐφηµερίδα «Ζαγάλισα», µέ µεγάλη ἐπιτυχία καί ἀποδοχή. Παράλληλα στό Δροσερό οἱ ρωµανόφωνοι τσιγγάνοι ὑπό τήν δραστήρια Σαµπιχά ἐκδίδουν τό Andar Drosero.

Ὁ Σύλλογος Ποµάκων Ξάνθης κάνει τήν πρώτη του δηµόσια ἐκδήλωση, µέ ποµάκικη βραδυά µουσικῆς καί φαγητοῦ.

Στίς Βρυξέλλες ὁ «Α», µαζί µέ φίλους Ποµάκους καί Ρωµά, διαλύει τήν φιέστα πού πάει νά στήσει ἡ Εὐρωπαϊκή Ὁµοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης, ἐγκαλώντας τους γιά ρατσισµό καί φασιστικές διασυνδέσεις.

Μάιος ‘08:

Σηµειολογική ἀποτύπωση τῆς συνδιοίκησης στή Ροδόπη: Νοµάρχης καί δήµαρχος παρίστανται σέ ἀποχαιρετιστήρια ἐκδήλωση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς γιά συνταξιοδοτούµενο ὑπάλληλό του!

Ἡ διοργάνωση τῆς διεθνοῦς ἡµερίδας «Τρεῖς γενοκτονίες – Μιά στρατηγική» στήν Κοµοτηνή, γιά τήν ἀναγνώριση τῆς ποντιακῆς γενοκτονίας µπαίνει στό στόχαστρο τῶν Τούρκων. Συγχρόνως µέ τήν µειονοτική Συµβουλευτική Ἐπιτροπή, δεκαπέντε µειονοτικοί δηµοσιογράφοι ὑπογράφουν διαµαρτυρία γιά ἐπίθεση πού δῆθεν δέχθηκαν τρεῖς συνάδελφοί τους πού κάλυπταν τήν ἡµερίδα καί ζητοῦν τή λήψη …µέτρων!

Ἰούνιος ‘08:

Στήν ὁδό Ἄβαντος τῆς Ἀλεξανδρού-πολης οἱ τουρκόφρονες τσιγγάνοι προπηλακίζουν τίς γυναῖκες πού προσφέρουν κοινωνικό ἔργο στόν οἰκισµό. Ὁ δήµαρχος Γ. Ἀλεξανδρής καλύπτει τόν πρωταίτιο Ἀλή καί τίς ρατσιστικές του κραυγές.

Τό London School of Economics διοργανώνει στήν Κοµοτηνή (ναί!) ἡµερίδα γιά τήν µουσουλµανική µειονότητα καί τήν νοµιµοφροσύνη της στή δύσκολη δεκαετία τοῦ ‘40.

Ἄλλη µιά «Γιορτή Κερασιοῦ» στόν Σώστη Ροδόπης διοργανώνεται µέ µοναδικό στόχο τήν προώθηση τοῦ τουρκικοῦ χαρακτήρα τῆς περιοχῆς.

Ὁ Σύλλογος Κυπρίων Ξάνθης ἀποκαλύπτει ὅτι ὁ δῆµος Μπεσίκτας πού πρόκειται νά ἀδελφοποιηθεῖ µέ τήν Ξάνθη ἔχει τήν ἴδια σχέση καί µέ τήν Κατεχόµενη Μόρφου. Οἱ ἐνστάσεις του πιάνουν (κάποιον) τόπο.

Ἐπισκέπτεται τήν Κοµοτηνή ὁ Γάλλος δικαστής Μισέλ Ὑνώ, ὡς ἀπεσταλµένος τοῦ Συµβουλίου τῆς Εὐρώπης, γιά νά ἐλέγξει τήν κατάσταση τῶν θρησκευτικῶν δικαιωµάτων τῶν µουσουλµάνων. Μεταξύ ἄλλων συναντᾶ κι ἐµᾶς (οἱ µόνοι µή µειονοτικοί του συνοµιλητές!) καί µᾶλλον κερδίζουµε τίς ἐντυπώσεις.

Ἐπίσκεψη 50 Τούρκων ἀστυνοµικῶν καί δικαστῶν στήν Τουρκική Ἕνωση Ξάνθης καί ἀλλοῦ.

Οἱ ἀποκαλύψεις γιά τήν παρακρατική ὀργάνωση ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ στήν Τουρκία συνδέονται µέ τή Θράκη µέσα ἀπό τά δηµοσιεύµατα τοῦ «Α» (ἤµασταν ἄλλωστε τό πρῶτο ἔντυπο τῆς χώρας πού ἀποκάλυψε τήν ὕπαρξή της).

Τριήµερη ἐπίσκεψη – περιοδεία στή Θράκη τοῦ Τούρκου Πρέσβη Οὐµίτ Τσελικόλ. Βλέπει τούς πάντες καί ἐπισκέπτεται µόνο ἕναν θρησκευτικό χῶρο, τόν …τεκκέ τῆς Ρούσσας! Οἱ ἀλεβίτες τόν ὑποδέχονται µέ ἀναγραφή συνθηµάτων ἀποδοκιµασίας.

Τό Κέντρο Ἔρευνας Μειονοτικῶν Ὁµάδων (ΚΕΜΟ) συνεχίζει τό ἔργο του ὑπέρ τοῦ τουρκοελληνισµοῦ, µέ συναντήσεις σέ Ἀδριανούπολη καί Ἀλεξ/πολη ὑπό τόν τίτλο «Ἡ Θράκη ὡς εὐρωπαϊκός πολιτισµικός χῶρος».

Ἀποκαλύπτουµε στόν «Α» τό πνεῦµα τῶν θρησκευτικῶν δῆθεν ἐγχειριδίων στά 150 Κοράν Κουρσού τῶν ψευτοµουφτήδων, µέ τή φάτσα τοῦ Κεµάλ προµετωπίδα καί ἐναρκτήριο µάθηµα τόν …ἐθνικό ὕµνο τῆς Τουρκίας.

Ὀκτώ Τοῦρκοι βουλευτές τοῦ ἀκροδεξιοῦ ΜΗΡ ἔρχονται στή Θράκη καί γίνονται δεκτοί ἀπό τούς τουρκόφρονες ἰθύνοντες τῆς µειονότητας καί τῆς …πλειονότητας.               

Ἰούλιος ‘08:

Συµµετοχή τοῦ δήµου Κοµοτηνῆς στό φολκλορικό φεστιβάλ τοῦ Κιουτσούκ Τσεκµετζέ στήν Πόλη, δίπλα σέ ἐπίσηµες ἀντιπροσωπεῖες ἀπό τό Κόσοβο καί τήν «Τουρκική Δηµοκρατία τῆς Βόρειας Κύπρου».

Ὁ δήµαρχος Ὀρφέα Β. Πουλιλιός ζητᾶ ἐγγράφως ἀπό τή Χ. Νικοπούλου νά ἐγκαταλείψει τό σπίτι τοῦ δασκάλου γιατί τάχα θά µείνουν ἐκεῖ ἄλλοι δάσκαλοι. Οἱ διαµαρτυρίες φίλων τοῦ «Α» πρός πάσα κατεύθυνση συµβάλουν νά ἀποδειχθεῖ τό γράµµα τζούφιο.

Ἀποκαλύπτουµε στόν «Α» (µέ σχετικό βίντεο) ὅτι στό ἐκτουρκισµένο πανηγύρι τοῦ Ἀλάν Τεπέ ἕνας ἀπό τούς ὀργανωτές (;) ἔπλεξε ἀπό µικροφώνου κι ἐνώπιον τῶν Ἑλλήνων ἐπισήµων τό ἐγκώµιο τοῦ τουρκισµοῦ, καταλήγοντας ὅτι «καί τήν Κύπρο τό 1974 ἄν ἤθελαν ὅλη θά τήν ἔπαιρναν»! Καµµία ἀντίδραση.

Αὔγουστος ‘08:

Προκηρύσσονται οἱ 240 θέσεις ἰµάµηδων, ὅπως προέβλεπε τό σχετικό νοµοσχέδιο πού ἐπιχειρεῖ νά βάλει τάξη στόν χῶρο (δυστυχῶς ἀκόµη δέν ὁλοκληρώθηκε).

Κορυφώνεται ἡ ἀντιπαράθεση γιά τήν  δηµιουργία προπονητικοῦ κέντρου τοῦ Πανθρακικοῦ, καθώς οἱ τουρκόφρονες δηµιουργοῦν παντοῦ προβλήµατα, παρότι ὁ δῆµος ἀναζητᾶ δικές του ἐκτάσεις πρός ἀξιοποίηση (καταλήγει στό Κηκίδιο).

Ἐπισκέπτεται τήν Κοµοτηνή ἡ εἰδικός γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώµατα Ἀµερικανίδα Γκέη ΜακΝτάγκαλ, ἐκ µέρους τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΟΗΕ.

Σεπτέµβριος ‘08:

Δηµιουργεῖται ζήτηµα ἐκ τοῦ µηδενός µέ ἀφορµή τίς ἐγγραφές µαθητῶν στό 1ο ἤ στό 2ο µειονοτικό σχολεῖο Ξάνθης.Ἀποχή τῶν µαθητῶν, µικροεπεισόδια µεταξύ γονέων, στήριξη ἀπό ΠαΣοΚ-ΣΥΝ καί …διαδήλωση στήν Ξάνθη µά εὐτυχῶς τό ΥΠΕΠΘ δέν ὑποχωρεῖ. Παράλληλα ξεκινᾶ ἀποχή τῶν µαθητῶν στό Μέγα Δέρειο µέ αἴτηµα τήν ἀποµάκρυνση τῆς δασκάλας Χαρᾶς Νικοπούλου (µέ τό ἔτσι θέλω!) ἀλλά οὔτε αὐτή τελεσφορεῖ.

Στίς 24/9 παρουσιάζουµε τίς θέσεις µας γιά τό µειονοτικό στό Ἰνστιτοῦτο Ἀριστοτέλης (στή Θεσσαλονίκη).

Ὀκτώβριος ‘08:

Στή Βαρσοβία, στή σύνοδο τοῦ ΟΑΣΕ γιά ἄλλη µιά φορά καταγγέλουν τήν Ἑλλάδα οἱ τουρκικοί σύλλογοι τῆς Εὐρώπης καί ὁ Σύλλογος Ἐπιστηµόνων Μειονότητας. Ἀπαντήσεις παίρνουν καί ἀπό τό ἑλληνικό κράτος καί ἀπό τούς συλλόγους τῶν µή Τούρκων µουσουλµάνων τῆς Θράκης.

Ὅλοι οἱ µειονοτικοί νοµαρχιακοί σύµβουλοι τῆς διευρυµένης Ξάνθης – Καβάλας – Δράµας ζητοῦν ἀπό τό συµβούλιο νά καταργήσει τίς ἀναφορές του σέ «ποµακοχώρια».

Ὁ Δήµος Κοµοτηνῆς γκρεµίζει ἐπιτέλους τά µαγειρεῖα τοῦ µειονοτικοῦ οἰκοτροφείου καί ὑλοποιεῖται ἡ διάνοιξη πού ἐκκρεµοῦσε ἀπό χρόνια, παρά τήν δοθείσα ἀποζηµίωση καί τίς δικαστικές ἀποφάσεις.

Νοέµβριος ‘08:

Γνωστοποιεῖται τό αἴτηµα τῆς ἀστικῆς µή κερδοσκοπικῆς «Πολιτιστικῆς Ἐκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας τῆς Μειονότητας Δ. Θράκης» γιά παραχώρηση τοῦ ἀνωτέρω οἰκοτροφείου, προκειµένου νά στεγαστοῦν πολιτιστικές καί ἐκπαιδευτικές δράσεις. Ἀπάντηση δέν δόθηκε.

Ἐπίσκεψη Τσίπρα στήν Ξάνθη καί δηλώσεις εὐθυγραµµισµένες µέ τήν προξενική γραµµή περί (ἐπιλεκτικοῦ) αὐτοπροσδιορισµοῦ καί ἐκπαίδευσης.

Πενθήµερη ἐπίσκεψη ἀµερικανικοῦ κλιµακίου ἀπό τήν Πρεσβεία τῆς Ἀθήνας καί τό Προξενεῖο τῆς Θεσσαλονίκης στή Θράκη, στήν ὁποία συναντοῦν τούς πάντες (καί ἐµᾶς, ναί!), προκειµένου νά συντάξουν τήν ἀναφορά πρός τό Στέητ Ντηπάρτµεντ γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώµατα στήν περιοχή.

Διάλεξή µας γιά τό µειονοτικό θέµα  στήν Ξάνθη, στό πανελλήνιο συνέδριο Ξεναγῶν.

Τουρκοσύναξη ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων ἀπό 16 χῶρες στήν Ὁλλανδία, µέ εἰσηγητή γιά τή Θράκη τόν Ἀλή Χουσεΐνογλου τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων Μειονότητας.

Δεκέµβριος ‘08:

Μήνυµα τοῦ Μέτε γιά τό Μπαϊράµ, γεµᾶτο ἐπιθέσεις κατά τῆς Ἑλλάδος (ὥς καί γιά τή Ρόδο), κατά τῶν Ποµάκων καί τῶν Ροµά (προδότες, ἁµαρτωλοί), κατά τῆς δηµόσιας ἐκπαίδευσης…

Ἀποκαλύπτουµε στόν «Α» τό αὐθαίρετο τοῦ ψευτοµουφτή Ἰµπράµ Σερήφ καί τήν σκανδαλωδῶς εὐνοϊκή µεταχείριση τῆς ὑπόθεσής του.

Στό φόρουµ ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων τοῦ ΟΗΕ στή Γενεύη, καί ἐνώπιον τῆς ΜακΝτούγκαλ, καλεῖται νά ἀπολογηθεῖ ἡ Ἑλλάδα γιά τήν πολιτική της στή Θράκη, πάλι ἐνώπιον τοῦ Καπζά καί τῆς Χαϊρουλά (σύλλογος Ἐπιστηµόνων Μειονότητας).

Ἦταν τελικά µιά µέτρια χρονιά γιά τή Θράκη µέσα σέ µιά γενικά κακή πορεία καί µιά γόνιµη χρονιά γιά τόν «Α».

2 Ιαν. 2009: 

Στο σερβικό, βόρειο μέρος της Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα ενεργοποιήθηκε χειροβομβίδα κοντά σε πολυσύχναστο κέντρο διασκέδασης. Θύματα δεν υπήρξαν αλλά μερικά οχήματα υπέστησαν ζημιές. Μετά από αυτό στη γειτονική συνοικία πυρπολήθηκε ένα μαγαζί και όταν έσπευσε η (σερβική) πυροσβεστική ρίχτηκε εναντίον της βόμβα. Έξι πυροσβέστες τραυματίστηκαν βαριά και βρίσκονται στο νοσοκομείο στη Μιτρόβιτσα. Στο χάος που δημιουργήθηκε επιτέθηκαν και στην ομάδα της σερβικής τηλεόρασης «Μοστ», με αποτέλεσμα η δημοσιογράφος και ο κάμεραμαν να βρεθούν στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης.

Σάν νά µήν ἔφταναν οἱ καρχαρίες τῶν τραπεζῶν, τῶν ἑταιρειῶν, τῶν βιοµηχανιῶν, ἔσπευσαν κι ἄλλοι νά ἐπωφεληθοῦν ἀπό τό πακέτο «Πώλσον» τῶν 700 δισ. δολαρίων: Ἡ βιοµηχανία πορνό τῶν ΗΠΑ! Οἱ …γνωστῆς καταγωγῆς Larry Flynt («Hustler») καί Joseph Francis («Girl’s Gone Wild»), σπεύδουν στήν Οὐάσιγκτον προκειµένου νά ζητήσουν 5 δισ. γιά τίς δουλειές τους πού «δέν πᾶνε καλά» (ἀπό τά 12 δισ. τοῦ 2007 εἶχαν, λέει, 22% πτώση πέρυσι). «Μέ ὅλη αὐτή τήν οἰκονοµική µιζέρια καί τή χασούρα, τό σέξ εἶναι τό τελευταῖο πού θά σκεφτεῖς. Εἶναι καιρός τό Κογκρέσο νά ἀνανεώσει τήν σεξουαλική ὄρεξη τῆς Ἀµερικῆς», δήλωσε ὁ Φλύντ. Ὁ δέ Φράνσις συγκαταλέγει τήν πορνοβιοµηχανία σέ µία ἀπό τίς µεγαλύτερες µπίζνες τῆς χώρας καί ζητάει ἀνάλογη µεταχείριση. Τό γεγονός ὅτι κάθε τρεῖς καί δύο κατηγοροῦνται γιά βιασµούς, ἀπάτες, φοροδιαφυγή κτλ εἶναι, βεβαίως, µιά ἀσήµαντη λεπτοµέρεια. Ἡ πρόβλεψή µας εἶναι ὅτι τά λεφτά θά τά πάρουν. Ὄχι µόνο γιατί ἔχουν «ἐπιχειρήµατα» ἀλλά καί γιατί ἀποτελοῦν σηµαντικό ἐργαλεῖο τοῦ συστήµατος ἀποβλάκωσης µά καί χειραγώγησης (θυµηθεῖτε πόσοι κάποια στιγµή ἐνόχλησαν καί πῆραν τελικά πόδι λόγῳ κάποιου «σκανδάλου σέξ»). Κάπως ἔτσι πᾶµε ὅλο καί παρακάτω…

Μετά τήν ἀλλαγή τοῦ Εὐριπίδη Στυλιανίδη ἀπό τό ὑπουργεῖο Παιδείας στό Μεταφορῶν κι Ἐπικοινωνιῶν, ὁ συντοπίτης µας πολιτικός (δέν) ἔκανε τίς κάτωθι δηλώσεις:

«Μετά τούς 15 µῆνες µου στό ΥΠΕΠΘ, ἔχω νά δηλώσω τά κάτωθι: Θά πρέπει τελικά νά εἶναι κάποιος πολύ µαλάκας γιά νά προσπαθήσει νά κάνει κάτι παραπάνω ἀπό ρουσφέτια κι ἁρπαχτές σέ ὁποιοδήποτε ὑπουργεῖο αὐτῆς τῆς χώρας. Ὅταν ξέρει ὅτι µέ τό πού θά στοχοποιηθεῖ ἀπό κάποιο µαφιοκάναλο ἤ κάποια κωλοφυλλάδα θά πάρει τόν ποῦλο (εἴτε ἔχει θριαµβεύσει εἴτε τά ἔχει σκατώσει), θά πρέπει νά εἶναι τρελλός γιά νά δουλέψει. Ὅταν ξέρει ὅτι ἀνά πάσα στιγµή µπορεῖ νά γίνει ἡ «Ἰφιγένεια» τοῦ πρωθυπουργοῦ µιᾶς ἀκυβέρνητης χώρας, καί νά ἀντικατασταθεῖ ἀπό τόν πρῶτο τυχόντα γκλαµουροτενεκέ, τί σχεδιασµό µπορεῖ νά κάνει; Καί µέ ποιούς ἰσχυρούς τοῦ χώρου τῆς ἁρµοδιότητάς του νά τά βάλει, ὅταν ἐκεῖνοι εἶναι πού θά µείνουν κι αὐτός δέν θ’ ἀφήσει πίσω του οὔτε ἀνάµνηση; Ν’ ἀναµετρηθεῖ µέ τούς κοπροκαθηγητάδες τῶν ΑΕΙ; Μέ τή µαφία τῶν κηφηνοτρωκτικῶν στό ὑπουργεῖο; Μέ τίς συνδικαλιστικές συµµορίες τῶν «λειτουργῶν»;

Καί νά πεῖτε ρέ παιδιά πώς δέν τά ‘ξερα, πώς πῆγα γυρεύοντας; Μέ κανέναν δέν προσπάθησα νά τά βάλω. τίς τοµές τίς ἀπέφυγα, τούς λαϊκισµούς τούς υἱοθέτησα, τίς µεγαλοκουράδες τίς ἀνέχτηκα… Τό «λάθε βιώσας» τήρησα στή θητεία µου, προσπαθώντας γιά τό αὐτονόητο, µά τό ἀποτέλεσµα… Ντάξει, θά µοῦ πεῖτε ὅταν Λιάπης, Φώλιας καί Ἀλογοσκούφης πᾶνε στά σπιτάκια τους, ἐσύ κλαίγεσαι γιά τό Μεταφορῶν; Ἤ µήπως εἶχες καµµιά εἰδική σχέση µέ τήν Παιδεία πρίν πᾶς ἐκεῖ; Ἀλλά νά, εἶναι πού χάνοντας ἀπό τά σαραντακάτι κάθε φιλοδοξία παραγωγῆς πολιτικοῦ ἔργου ἀκόµα καί στό ἐλάχιστο ἐπίπεδο, τί θἄµαστε στά ἑξήντα µας;…»

Ἔσκασε µύτη λίγο πρίν τίς γιορτές καί ἐπαναλήφθηκε ἀµέσως µετά. ἦταν µιά εἴδηση πού ἀναφερόταν στά «σχέδια» τῆς Κυβέρνησης νά προχωρήσει σέ ἀφαίρεση τῶν δικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τοῦ µουφτῆ καί νοµοθέτηση ἑνός τρόπου ἐκλογῆς του. Μάλιστα γράφτηκε ὅτι ἀφενός ὑπάρχει διακοµµατική συναίνεση στούς σχεδιασµούς αὐτούς κι ἀφετέρου ὅτι ἤδη ἐνηµερώθηκε ἡ τουρκική Κυβέρνηση, τῆς ὁποίας ἀναµένονται οἱ ἀντιδράσεις (µάλιστα ἡ µειονοτική ἡγεσία δέν ἔδειξε, λέει, ἰδιαίτερα ἐνθουσιασµένη).

Στόν βαθµό πού µπορέσαµε νά τό ψάξουµε, µόνο δηλώσεις ἄγνοιας τοῦ θέµατος εἰσπράξαµε, ὅµως αὐτές δέν σηµαίνουν βεβαίως τίποτε καί συντρέχουν πολλοί λόγοι γιά νά µήν κοιµόµαστε ἥσυχοι.

Πρῶτον ἀποτελεῖ τό µεῖζον αἴτηµα τῆς Ἄγκυρας γιά τή Θράκη, ἀφοῦ σέ ὅλους τούς ἄλλους τοµεῖς τά …βολεύει χωρίς τή βοήθεια τῆς Ἑλλάδας (τῆς ἀρκεῖ ἡ προϊούσα διάλυση τῆς τελευταίας).

Δεύτερον ἡ κατάργηση τῶν δικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τοῦ µουφτῆ εἶναι κάτι πού ἐδῶ καί δύο τοὐλάχιστον χρόνια προετοιµάζει – ὡς «κατάργηση τῆς Σαρίας» – τό ψευτοεκσυγχρονιστικό ἀδερφᾶτο τῶν Ἀθηνῶν (βλ. ἀρθρογραφία Ἀλιβιζάτου, Κτιστάκη, ΚΕΜΟ κτλ). Θυµίζουµε ὅτι, καθώς ὁ δικαστής δέν µπορεῖ νά εἶναι αἱρετός, ἡ Τουρκία καί κάποιοι «δικοί µας» ἔβαλαν στό στόχαστρο τίς δικαστικές του ἁρµοδιότητες (σήµερα µποροῦν νά καταφύγουν στόν µουφτή γιά ὑποθέσεις διαζυγίου καί κληρονοµιῶν οἱ πιστοί ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ), δῆθεν γιά νά ἀπαλλάξουν τή χώρα µας ἀπό τό ἰσλαµικό δίκαιο. Τό γεγονός ὅτι ποτέ κανένας µειονοτικός φορέας δέν ζήτησε κάτι τέτοιο δέν τούς ἐνοχλεῖ. Οὔτε καί τό βλέπουν ὡς ἐπέµβαση σέ ξένη πολιτισµική παράδοση ἡ ὁποία ἐπιβιώνει καί λειτουργεῖ ἱκανοποιητικά τό βλέπουν. ἀρκεῖ πού τό ἀποφάσισαν ἐκεῖ στό Κωλονάκι. Ἡ διακοµµατική λοιπόν ὑποστήριξη τοῦ κατήφορου εἶναι ἐξασφαλισµένη.

Τρίτον ἡ πολιτική τοῦ ΥΠΕΞ πού σέ ὅλα τά θέµατα ἐπιλέγει χαµηλούς (µέχρι …παρεξηγήσεως) τόνους δέν δείχνει ἀσύµβατη µέ µία τέτοια πρωτοβουλία. Ὅταν στίς διεκδικήσεις κατοικηµένων ἑλληνικῶν νησιῶν – Φαρµακονήσι, Ἀγαθονήσι – ἀπαντᾶς µέ προτροπές γιά ψυχραιµία (!) ποιός θά παρεξηγηθεῖ µέ ἕνα ἀµφιλεγόµνο µέτρο στή Θράκη;

Ἐµεῖς φυσικά ἀπευχόµαστε µιά τέτοια προοπτική πού θά ἀφαιρέσει ἀπό τήν πατρίδα µας κάθε δυνατότητα λόγου στήν ἐπιλογή τῆς ἡγεσίας τῆς θρησκευτικῆς – µήν τό ξεχνᾶµε – µειονότητας. Θέλουµε ἕναν Μέτε ἐπισήµως κεφαλή τοῦ σύνοικου στοιχείου; Εἶναι δυνατόν;

Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Βραβείου Νόμπελ ἀντιμετωπίζει ἔρευνα δωροδοκίας καὶ διαφθορᾶς μετὰ τὶς φῆμες γιὰ τεράστιες πληρωμὲς ἀπὸ τὴν σουηδοαμερικάνικη φαρμακευτικὴ ἑταιρεία AstraZeneca ἡ ὁποία κονομάει ἀπὸ τὸν φετεινὸ, Γερμανό ἀποδέκτη τοῦ Νόμπελ Ἰατρικῆς Harald zur Hauser.

Τὸ τεράστιο αὐτὸ σκάνδαλο ἀφορᾶ τὶς ἑταιρεῖες Nobel Media καὶ Nobel Webb ποὺ σχετίζονται μὲ τὴν Ἐπιτροπὴ τοῦ βραβείου καὶ οἱ ὁποῖες λέγεται ὅτι εἰσέπραξαν πολλὰ ἑκατομμύρια δολάρια ἀπὸ τὸν φαρμακευτικὸ γίγαντα, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ δικαιώματα τῶν ἐμβολίων (Gardasil στὶς ΗΠΑ, Cerverix στὴν ΕΕ) κατὰ τοῦ τραχήλου τῆς μήτρας. Σύμφωνα μὲ τὸν ἀναλυτὴ Johan Un­nerus, ἡ AstraZeneca ὑπολογίζεται ὅτι θὰ εἰσπράττει 30-50 ἑκατομμύρια δολάρια ἐτησίως μόνο ἀπὸ τὰ ἐμβόλια αὐτά. Ἔτσι, τὴν παραμονὴ τῆς τελετῆς ἀπονομῆς ὁ Σουηδὸς εἰσαγγελέας ἀνακοίνωσε τὴν ἔναρξη τῶν ἀνακρίσεων γιὰ τὴν ὑπόθεση, ἡ ὁποία περιλαμβάνει πρωτίστως δυὸ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς: Τοὺς καθηγητὲς Bo Angelin καὶ Bertil Fredholm, ποὺ ἀμφότεροι βρίσκονται στὸ μισθολόγιο τῆς ἑταιρείας καὶ ψηφίζουν καὶ γιὰ τὸ βραβεῖο.

Ὅμως καὶ τὸ ἄλλο μισό του φετεινοῦ βραβείου …βρωμάει. Ἡ ἀπονομή του στὸν Λὺκ Μοντανιὲ (καὶ στὸν Φρανσουὰ Μπαρὲ – Σινουσί) γιὰ τὶς ἀνακαλύψεις τοῦ πρὸ …25ετίας σχετικὰ μὲ τὸν «ἰὸ ΗΙV» ποὺ ὑποτίθεται ὅτι προκαλεῖ τὸ ΑIDS. Καὶ γιατί δὲν συμπεριελήφθη, ἂν εἶναι ἔτσι ὁ Ἰταλοαμερικάνος καθηγητὴς Ρόμπερτ Γκάλο, ποῦ κατ’ ἐξοχὴν συνέδεσε τὸν ἰὸ μὲ τὸ ΑIDS; Δὲν χρειάζονται …θεωρίες συνωμοσίας, ὅπως ὀνομάζουν τὰ καθεστωτικὰ ΜΜΕ κάθε ἀμφιβολία γιὰ τὴν ἐπίσημη ἐκδοχὴ τῶν γεγονότων, τὸ εἶπε ξεκάθαρα μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τῶν βραβείων ὁ καθηγητὴς Μπγιὸρν Βένστρομ στὸ σουηδικὸ ραδιόφωνο: “Ἐλπίζουμε ὅτι αὐτὸ θὰ βάλει ἕνα τέλος στὶς θεωρίες συνωμοσίας καὶ ἄλλους ποὺ ὑπερασπίζονται ἰδέες μὴ βασισμένες στὴν ἔρευνα”. Ὡραία ἐπιστημονικὴ ἀντίληψη πίσω ἀπὸ τὰ βραβεῖα, ἡ φίμωση τῶν ἐναντιοφρόνων, στούς ὁποίους πρωτοστατοῦσε ἄλλοτε ὁ σημερινός βραβευόμενος!

Βεβαίως ἐσεῖς πού διαβάζετε «Ἀντιφωνητή» ποτέ δέν πιστέψατε τίς συστημικές τρίχες γιά τήν «μάστιγα τοῦ αἰώνα», ποὺ ὑποτίθεται ὅτι θὰ θέριζε ἑκατομμύρια κοσμάκη, καὶ ἄλλωστε ὅλα ὅσα ὑποψιαζόσασταν τὰ ἐπιβεβαίωσε ἡ περσινή μας συγκλονιστικὴ συνέντευξη – ποταμός τοῦ ἑλληνοαμερικανοῦ καθηγητή Ἀνδρέα Μανιώτη στὸν Λάμπρο Παπαντωνίου. Στὴν συνέντευξη ἐκείνη (τ. 235, 236), ποὺ κανονικά θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε συγκλονίσει τὸν κόσμο, ἀποκαλύφθηκε περίτρανα ἡ ἀπάτη γύρω ἀπὸ τὸ ΑIDS καὶ τὰ τρομερὰ συμφέροντα ποὺ διαπλέκονται μ’ αὐτήν.

Εἴπαμε, ὅλα εἶναι ἕνα ψέμμα, πού ἔλεγε κι ὁ Στελλάρας…

Στίς 22 Δεκεμβρίου στό Νιού Τζέρσεϊ πέντε ἄνθρωποι καταδικάστηκαν ὡς «φανατικοί μουσουλμάνοι πού συνωμοτοῦσαν γιά νά σκοτώσουν Ἀμερικανούς στρατιῶτες στή στρατιωτική βάση Fort Dix». Ἡ ποινή πού ἀντιμετωπίζουν εἶναι ἰσόβια κάθειρξη, κι ἄς μήν ἔβλαψαν ποτέ κανέναν!

Τό δικαστήριο ἔκρινε ἔνοχους τούς ἀλβανικῆς καταγωγῆς Dritan Duka, Shain Duka, Eljvir Duka, τόν Ἰορδανό Mohamad Shnewer καί τόν Τοῦρκο Serdar Tatar, ὅλοι μεταξύ 23 καί 30 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι γνωρίστηκαν στό σχολεῖο καί (ὑποτίθεται ὅτι) συγκρότησαν ἀργότερα «τρομοκρατικό πυρήνα». Εἶχαν συληφθεῖ ἀπό τό FBI τόν Μάϊο τοῦ 2007 μέ τήν κατηγορία ὅτι παρακολουθοῦσαν στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις, παζάρευαν ὅπλα, ἐκπαιδεύονταν σέ …πέιντμπωλ (!) καί παρακολουθοῦσαν βίντεο μέ ἐπιθέσεις καί ἀποκεφαλισμούς (!) τῆς Ἀλ Κάιντα. Κάποια στιγμή οἱ κατηγορούμενοι ζήτησαν ἀπό ἕναν ἐπαγγελματία νά περάσει σέ dvd ἕνα βίντεο πού τούς ἔδειχνε νά πυροβολοῦν φωνάζοντας «Ἀλλάχ ἀκμπάρ» (!), ὁ ὑπάλληλος εἰδοποίησε τό FBI καί τά ὑπόλοιπα εἶναι γνωστά.

Αὐτό πού δέν ἔγινε πολύ γνωστό ἦταν ὁ ἀκριβής ρόλος τοῦ χαφιέ Μαχμούτ Ὀμάρ, πού τόν φύτεψαν οἱ Ἀρχές μεταξύ τῶν 5 φίλων. Ἕνας ποινικός κατάδικος, πού πῆρε κάπου 240.000 δολάρια ἀπό τό FBI ὄχι γιά νά διαβρώσει κάποιαν τρομοκρατική ὀργάνωση ἀλλά γιά νά …στήσει μία. Ἡ ὑπεράσπιση, πού χαρακτήρισε τήν πλειονότητα τῶν ἀποδείξεων προϊόντα φαντασίας, ἰσχυρίστηκε ὅτι ὁ Ὀμάρ ἦταν αὐτός πού ὠθοῦσε τόν Ἰορδανό σέ ἐνοχοποιητικά σχόλια κατά τῶν ΗΠΑ (πού βεβαίως τά μαγνητοφωνοῦσε) καί πάσχιζε νά σπρώξει τήν ὁμάδα σέ ἐπίθεση κατά τῶν βάσεων, κάτι πού τελικά δέν πέτυχε.

Ἔ, εἶδαν ἀποεῖδαν οἱ (ΗΠ)ἄνθρωποι, σοῦ λέει αὐτοί οἱ ἄχρηστοι δέν πρόκειται νά κάνουν τίποτε πέρα ἀπό λόγια, τούς μπουζούριασαν λοιπόν γιά «συνωμοσία»…

Μαθαίνουμε ότι ο εισαγγελέας Ξάνθης παραπέμπει όλους τους διδάσκοντες στην Αρχιτεκτονική Ξάνθης για ψευδή δήλωση μόνιμης κατοικίας (δηλώνανε ότι μένουν εδώ, όπως προβλέπεται από τον νόμο, όμως όλοι είναι «ιπτάμενοι»).

Δεν ξέρουμε τι θα βγει, με την ευκαιρία θέλουμε να επισημάνουμε ότι καλά θα ήταν να μεριμνούσε το κράτος για τους καθηγητές της Νομικής Κομοτηνής, που οι καημένοι ζουν όλοι από χρόνια σε κοινόβιο. Παλιότερα όλοι οι ταλαίπωροι κοιμόντουσαν μέσα στη Σχολή (ναι, αφού δήλωναν διεύθυνση Παν. Τσαλδάρη 11!). Μετά, όσοι σταύρωσαν από κανένα φράγκο δήλωναν το Ξενία. Κι αργότερα τη βόλευαν σε 2-3 διαμερίσματα που είχε πάρει το ΔΠΘ από την ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ και εκεί – δέκα νομά σ’ ένα δωμά – άλλαζαν βάρδια στα δωμάτια, στο χωλ, στην τουαλέτα… Νομίζουμε ότι κάτι πρέπει να γίνει για το θέμα, τι λες κι εσύ Ευριπίδη;

Κ.Κ.

     Δεν γνωρίζουμε πού θα καταλήξει τελικά (για φέτος τουλάχιστον – γιατί μακροπρόθεσμα βεβαίως μάλλον ξέρουμε) όλος αυτός ο θόρυβος που ξέσπασε γύρω από την τύχη του μαθήματος των Θρησκευτικών. Και δεν το γνωρίζουμε, επειδή ό,τι φάνηκε να καθιερώνεται με την πρώτη εγκύκλιο (που έδειχνε απολύτως καταδικαστική), μοιάζει να αμβλύνεται κάπως τώρα με την τελευταία, η οποία κάνει λόγο περί αλλοθρήσκων και αλλοδόξων, παρότι βεβαίως στην πραγματικότητα και αυτή κάθε άλλο παρά διευκρινίζει την κατάσταση. Και τούτο γιατί, εφόσον εξακολουθούν να ισχύουν τα περί δηλώσεως απαλλαγής από το μάθημα δίχως αιτιολόγηση – εξαιτίας αυτής της γνωστής γελοιότητας με τα …ευαίσθητα δεδομένα – το ποιος τελικά είναι αλλόθρησκος και αλλόδοξος και ποιος όχι, απλούστατα ΔΕΝ μπορεί να εξακριβωθεί! Κατά συνέπεια – και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας – αν ισχύσει τελικά η εν λόγω δήλωση, είναι προφανές ότι θα μπορούν να την κάνουν όχι μόνο οι αλλόθρησκοι και αλλόδοξοι, αλλά ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως! Εδώ φυσικά υπάρχει και ένα άλλο θέμα, το ότι και αυτή η εγκύκλιος είναι επίσης αντισυνταγματική (καθώς οποιαδήποτε μορφή προαιρετικής παρακολούθησης του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι προφανές για όσους ξέρουν πέντε γράμματα ότι δεν παρερμηνεύει απλώς, όπως κατά κόρον λέγεται, αλλά καταστρατηγεί κατάφωρα το άρθρο 16), αυτό όμως είναι ένα ζήτημα που δεν θα το αναλύσουμε αυτή τη στιγμή…

Read the rest of this entry…