Ανήκω στην μικρή εκείνη μερίδα των (συνειδητών, κατά το δυνατόν) Ελλήνων πολιτών που για κάποιον απροσδιόριστο λόγο δεν πάσχουν ακόμα από κατάθλιψη. Δεν με ενδιαφέρει μια καριέρα λαμόγιου, δεν δέχομαι πως η μοίρα της χώρας μου κρίθηκε οριστικά, δεν θεωρώ πως η γενικευμένη παρακμή είναι λόγος αδράνειας. Εξακολουθώ να προσβλέπω και να στηρίζω όποιαν προσπάθεια δείχνει να εδράζεται στην κοινή λογική, στο ήθος και στις αξίες που συγκροτούν τις κοινωνίες, διατηρώντας μια αίσθηση ρεαλισμού: δεν ξεχνώ για ποιαν κοινωνία μιλάμε και σε ποιο διεθνές περιβάλλον κινούμαστε. Το οριακό σημείο στο οποίο έχει φτάσει η πολιτική ζωή του τόπου μας έχει αναπτερώσει τις ελπίδες μου για μία ΑΡΔΗΝ ανάταξη, μέσα από την καταστροφή της.
Ζήσαμε μετά το 1974 όλες τις εκδοχές της καθεστωτικής διαχείρισης: την συντηρητική διακυβέρνηση, την πασοκική «Αλλαγή», την μητσοτακική λαίλαπα, την εκσυγχρονιστική κλεπτοκρατία, την καραμανλική χαυνότητα, την μνημονιακή επιδρομή. Από τον περασμένο Γενάρη δοκιμάζουμε και την συριζέικη συνταγή, που ώς τώρα περιλαμβάνει μόνο …πλασέμπο. Επειδή όμως τα ψωμιά της δείχνουν μάλλον ευάριθμα, σύντομα θα κληθεί η κοινωνία να εκφραστεί μέσα από νέα πολιτικά σχήματα (δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα περιοριστεί σε μολυσματικά «Ποτάμια»). Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Read the rest of this entry…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία δημοσκόπησης για τη σχέση των Ελλήνων με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η εφημερίδα «Το Βήμα» σε δύο συνεχείς Κυριακές ( 12 και 19 Απριλίου 2015) δημοσίευσε δημοσκόπηση της εταιρείας «Κάπα Research Α.Ε.». Σύμφωνα με αυτή το 81,4% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι –έναντι παλαιότερα του 95% – και το 14,7% άθεοι, έναντι παλαιότερα του 2%. Όμως ενώ δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι μέσα σε δεκαπέντε χρόνια υπερτριπλασιάστηκαν όσοι δηλώνουν ότι δεν θρησκεύονται:
- Το 2001 το 13,8% δήλωσε ότι δεν θρησκεύεται, ενώ το 85,6% ότι θρησκεύεται.
- Το 2015 το 45,9% δηλώνει ότι δεν θρησκεύεται, ενώ μόνο το 51,9% ότι θρησκεύεται.
Ένα άλλο συνταρακτικό στοιχείο είναι πως μέσα σε δέκα χρόνια μειώθηκαν στους μισούς όσοι καθημερινά προσεύχονται και υπερτετραπλασιάστηκαν όσοι δεν προσεύχονται ποτέ:
-Το 2006 το 54,2% προσευχόταν καθημερινά και το 7,2% ποτέ.
-Το 2015 το 24,4% προσεύχεται καθημερινά και το 29,6% ποτέ.

Read the rest of this entry…

Τό σύνθημα τῆς παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης πού λανσάρει ἡ συριζοανέλ Κυβέρνηση, ὅσο περνάει ὁ καιρός, δείχνει ὅλο καί περισσότερο ἁπλῶς σύνθημα. Δυστυχῶς σέ μιά συγκυρία ὅπου ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκη ἀπό μιά ριζική μεταστροφή στήν παραγωγή καί πάταξη τοῦ παρασιτισμοῦ, οἱ ἰθύνοντες πού στελεχώνουν τήν Κυβέρνηση ἀντιπροσωπεύουν – ὡς ἄνθρωποι – τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Κρατικοδίαιτοι, χωρίς ἐμπειρία στήν πραγματική οἰκονομία καί κατοικοεδρεύοντες στό κέντρο τοῦ παρασιτισμοῦ, δηλαδή ἐν Ἀθήναις, στήν καλύτερη τῶν περιπτώσεων διαθέτουν μόνο μιά θεωρητική ἀντίληψη γιά τό τί μπορεῖ νά σημαίνει τό σύνθημα τοῦ Γ. Καραμπελιᾶ πού υἱοθέτησαν. Οἱ ἀριθμοί εἶναι εὔγλωττοι: στά 33 μέλη τοῦ Σύριζα στήν Κυβέρνηση, οἱ 18 εἶναι ἀπό τήν Ἀττική καί οἱ 13 εἶναι καθηγητές Πανεπιστημίου! Ὄχι ὅτι κι αὐτοί δέν χρειάζονται ἀλλά ποιός θά προσφέρει στόν ὅποιον σχεδιασμό μιά ἐμπειρία τῆς ἀγορᾶς, τῆς ὑπαίθρου, τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κτλ; Κοιτώντας τά βιογραφικά τῶν ὑπουργῶν του, πλήν ἐλαχίστων περιπτώσεων (Βαλαβάνη, Φλαμπουράρης, Σπίρτζης…) ἀδυνατεῖς νά βρεῖς κάποιον πού νά ἔχει βγάλει ἕνα εὐρώ μέ τή δουλειά του στόν ἰδιωτικό τομέα. Ἀκόμα καί στό καθ’ ὕλην ἁρμόδιο ὑπουργεῖο παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης μόνον ὁ Παναγιώτης Σγουρίδης (ἀπό τούς ΑΝΕΛ) ἔχει ἐπαγγελματική ἐπαφή μέ τό ἀντικείμενο!

Read the rest of this entry…

Παρότι ο Σύλλογος Μουσουλμάνων Μακεδονίας – Θράκης που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (Κρεμαστής 2, Πλατεία Τυρολόης, 54632, τηλ. 2310546808, 6945216020) έχει ήδη ζωή 10 χρόνων, εξακολουθεί να περνιέται για ένας κοινός μορφωτικός σύλλογος. Μάλλον οι περισσότεροι συνέλληνες – των Σαλονικιών συμπεριλαμβανομένων – δεν έχουν πάρει είδηση τι ρόλο παίζουν ο σύλλογος, ο πρόεδρός του Οσμάν Ισμαήλογλου και ο γιος του Φερίτ. Οι περισσότεροι κάτι έχουν ίσως ακουστά μα το προσπερνούν σε ελληναράδικο στυλ «τι μας ενδιαφέρει αν ο τάδε κωλόγυφτος λέει ή κάνει κάτι», υποτιμώντας τον κίνδυνο. Πρόκειται για αληθινή μετάσταση του προξενικού κυκλώματος από τη Θράκη στη Θεσσαλονίκη, για ανοικτό όργανο της πολιτικής της Τουρκίας. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Άλλωστε ο ίδιος ο Μπουτάρης σε πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με την παραχώρηση τεμένους στο σωματείο δήλωσε χαλαρά ότι αυτοί «έτσι κι αλλιώς παίρνουν λεφτά από την Τουρκία»!

Read the rest of this entry…

Δέν ξέρω ἄν εἶναι σαφής ὁ ὅρος «κωλοέλληνες» σέ ὅλους µας. Ἄν πάντως κάποιοι δυσκολεύονται νά τόν ἀντιληφθοῦν, ἡ πρόσφατη ἱστορία τῆς ΣΕΚΑΠ µπορεῖ νά ἀποδειχθεῖ ἐξαιρετικά χρήσιµη.

Πρίν δυό χρόνια λοιπόν, ἡ τότε Κυβέρνηση ἔβγαλε στό σφυρί τήν πάλαι ποτέ κραταιά συνεταιριστική καπνοβιοµηχανία τῆς Ξάνθης, τό ἄλλοτε καµάρι τοῦ συνεταιρισµοῦ, πού εἶχε πλέον βουλιάξει µέσα στήν γενικότερη παρακµή. Πολλά ἀκούστηκαν γιά τό ποῦ θά καταλήξει, κάποια στιγµή φάνηκε ὅτι προκρίνεται µεταξύ τῶν ὑποψηφίων ἀγοραστῶν ὁ Τοῦρκος ἐπιχειρηµατίας Σέµπα (SΕBA DIS TICARET VE NAKLIYAT A.S.) ἀλλά τελικά τήν ἀγόρασε ὁ ὁµογενής µας ἐπιχειρηµατίας Ἰβάν Σαββίδης µέ τήν “Agrokom Group”. Ἐπένδυσε πάνω ἀπό 27 ἑκατ. εὐρώ, πλέον τῶν ὅσων κατέβαλε γιά τήν ἀγορά τοῦ πλειοψηφικοῦ πακέτου μετοχῶν, ἐκσυγχρόνισε τόν ἐξοπλισµό µέ 1,2 ἑκατ. εὐρώ καί συνεχίζει νά ἐκσυγχρονίζει τό ἐργοστάσιο, ἀπαλλάσσοντάς το ἀπό τόν ἄχρηστο καί ἀντιπαραγωγικό ἐξοπλισμό, µείωσε τίς ζηµίες ἀπό 26 ἑκατ. τό 2012, σέ 10 ἑκατ. τό 2013 καί σέ 1 ἑκατ. τό 2014, προσδοκώντας εὔλογα καί βάσιμα τό 2015 νά εἶναι ἡ πρώτη κερδοφόρα χρονιά γιά τό ἐργοστάσιο, αὔξησε τίς πωλήσεις, παράγει νέα προϊόντα, ψάχνει ἐξαγωγές σέ Εὐρώπη, Βαλκάνια, Ρωσία, Βόρεια Ἀφρική κτλ κι ἔχει ἀποδώσει στήν διετία φόρους καί τέλη στό κράτος πάνω ἀπό 200 ἑκατ. εὐρώ. Τό τοπίο ἔδειξε ἐλπιδοφόρο.

Read the rest of this entry…

Ἡ εἴδηση χάθηκε μέσα στόν ὀρυμαγδό τῶν παρόμοιων «ἀποβάσεων» ἑκατοντάδων λαθρομεταναστῶν νοτιότερα: ἄλλοι τριάντα ἀλλοδαποί ἐντοπίστηκαν στήν Ἁγία Παρασκευή τῆς Σαμοθράκης ἀπό στελέχη τῆς οἰκείας Λιμενικῆς Ἀρχῆς καί συνελήφθησαν καθώς «δέν εἶχαν τά νόμιμα ταξιδιωτικά ἔγγραφα». Ἀκολουθεῖ ἡ προανάκριση καί ὅλα τά γνωστά τυπικά γιά νά καταλήξουν κι αὐτοί οἱ τριάντα μαζί μέ τίς ἑκατοντάδες χιλιάδες ἄλλων κάπου στήν Ἀθήνα.
Σέ μία ἄλλη εἴδηση διαβάζουμε πώς μιά ἑλληνική ἑταιρεία προηγμένης τεχνολογίας ἠλεκτροοπτικῶν («Θέων Αἰσθητῆρες») ἀνακοίνωσε ὅτι κέρδισε τρεῖς νέους διεθνεῖς διαγωνισμούς σέ Ἰαπωνία, Περού καί Φιλιππῖνες καθώς καί ἕνα νέο μεγάλο συμβόλαιο τεχνικῆς ὑποστήριξης μέ τά Ἡνωμένα Ἀραβικά Ἐμιρᾶτα! Καί τί πουλάει; συστήματα σκόπευσης, νυκτερινές διόπτρες, ψηφιακές κάμερες κτλ. Ὅ,τι δηλαδή θά μποροῦσε νά χρησιμοποιήσει ἡ χώρα μας γιά τήν ἐπιτήρηση τῶν μικρασιατικῶν ἀκτῶν καί τίς κινήσεις τῶν λαθροδιακινητῶν! Ἀντιθέτως, ἐμεῖς ἐπιλέξαμε ἀπό τό περασμένο καλοκαίρι νά βγάζουμε στό ΒΑ Αἰγαῖο γιά περιπολίες ἕνα (ἀριθμός: 1) σκάφος τοῦ πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, μέ ἄπειρα ἔξοδα καί μηδενικό ἀποτέλεσμα. Στέλνουμε δηλαδή μιά κανονιοφόρο τῶν 45 τόννων – χωρίς κἄν θερμικές κάμερες ἐπάνω! – νά ξοδεύει 7.000 εὐρώ μόνο σέ καύσιμα τό 12ωρο, γιά νά βολτάρει μεταξύ Λέσβου-Λήμνου-Σαμοθράκης, μήπως καί πέσει πάνω σέ κάποιο σκάφος μέ λαθρομετανάστες. Καθώς μάλιστα ὁ καθένας μπορεῖ νά δεῖ τόν ἀπόπλου ἀπό τά δυό λιμάνια πού χρησιμοποιοῦνται, τό προφανές εἶναι ὅτι εἰδοποιοῦνται οἱ «ἐνδιαφερόμενοι» τῆς ἀπέναντι ἀκτῆς καί ἀναβάλουν κάθε προγραμματισμένη κίνηση.
Πῶς λοιπόν ἐλπίζουμε νά φρενάρουμε τό κῦμα τῆς λαθροεισβολῆς στήν πατρίδα μας, πού (μέ τήν μεσανατολική φωτιά νά συνεχίζεται) θά ἐπιταθεῖ στούς ἐρχόμενους μῆνες τοῦ καλοκαιριοῦ; Χρειάστηκαν 20 ὁλόκληρα χρόνια γιά νά ξεπεράσουμε τίς ἀερολογικές ἰδεοληψίες καί νά κατασκευάσουμε ἕναν φράχτη στόν Ἕβρο, τώρα πόσα χρόνια θά χρειαστοῦμε γιά νά ἀνακαλύψουμε τήν ἀξία ἑνός πλέγματος μέ θερμικές κάμερες καί ραντάρ βραχέος βεληνεκοῦς γιά μικρά στίγματα στίς ἀνατολικές ἀκτές τῶν νησιῶν μας; Δέν μᾶς ἐνδιαφέρει νά ἔχουμε εἰκόνα σέ πραγματικό χρόνο καί τήν ἑπόμενη δυνατότητα ἀποτροπῆς πρίν ἀκόμη ξεκινήσει ὁ Τοῦρκος διακινητής; Δέν μᾶς συμφέρει ἡ προμήθεια σύγχρονου ἐξοπλισμοῦ καί μάλιστα ἀπό ἑλληνικά χέρια; Μπορεῖ ὁ κάθε Δρίτσας καί ἡ κάθε Δρίτσαινα νά διαγράφει ἀπό τόν χάρτη τά σύνορά μας; Πότε θά φέρουμε τήν Τουρκία – πού συνδράμει τούς τζιχαντιστές, κονομάει ἀπό τό δουλεμπόριο καί μᾶς καταστρέφει φορτώνοντάς μας τούς ἀθώους ἀμάχους – πρό τῶν ἐγκληματικῶν εὐθυνῶν της;

Πρίν πέντε χρόνια ξερνούσαμε (κυρίως) μέ τό ΠαΣοΚ – τότε τοῦ ΓΑΠ. Ἦταν ὅ,τι πιό ἄθλιο, γελοῖο καί ἀνθελληνικό κυκλοφοροῦσε στή χώρα, ἐνσάρκωνε τήν προστυχιά καί τόν δωσιλογισμό τοῦ ἀπό δεκαετίες ἐγκατεστημένου συστήματος (παρα)εξουσίας στήν Ἑλλάδα. Εἴδαμε καί πάθαμε γιά νά ξεφορτωθοῦμε τό σκυλολόι τοῦ κάφρου – ἀφοῦ βέβαια πρῶτα διαγούμισε τήν πατρίδα μας σάν κεντροαριστερός Μπραΐμης, πετώντας την τελικά στόν λάκκο μέ τά μνημόνια. Τύχῃ ἀγαθῆ, φαίνεται πώς πολιτικά ὅπου νἄναι ψοφάει…

Μετά, ὅταν τά λάφυρα ἄρχισαν νά σπανίζουν, ὁ διαπλεκόμενος χῶρος ἔδειχνε νά χρειάζεται ἐφεδρεῖες καί ἀνανέωση – τό λές καί καμουφλάζ – καί τή σκυτάλη πῆρε ἡ ΔΗΜΑΡ. Τόσο σέ τοπικό, ὅσο καί σέ κεντρικό ἐπίπεδο, ἀπεδείχθη ἀντάξια τῆς πράσινης λοιμικῆς, μέ στελέχη πού κραύγαζαν τίς ἴδιες ἀξίες τοῦ διαδρομισμοῦ, τῆς ἑλληνοφοβίας κτλ – ἔστω κι ἄν δέν τούς δόθηκε ἡ ἐπαρκής εὐκαιρία νά μᾶς τίς κάνουν πράξη. Ἀφοῦ τίς ἐξέμεσαν στά μοῦτρα μας γιά μερικά χρονάκια, οἱ πρόσφατες ἐκλογές μᾶς ἀπάλλαξαν κι ἀπό τή σπείρα ἐκείνη.
Σήμερα πλέον τόν ἴδιο κίναιδο ρόλο ἔχει ἀναλάβει τό Ποτάμι. Δύσκολα βρίσκεις ἀνακοίνωσή του πού νά μπορεῖ νά ἀπαντηθεῖ μέ κάτι εὐγενέστερο ἀπό βρισιές τύπου Καραϊσκάκη, ἐνῶ κοιτώντας καί τίς θέσεις του ἀπορεῖς, «ποιός νοήμων ὀργανισμός εἶναι δυνατόν νά παρακινηθεῖ εἰλικρινῶς νά ἀκολουθήσει;» – ἐρώτημα πού ἀναδύεται αὐθορμήτως καί ἄν ἀτενίσεις τό κεντρικό του πρόσωπο. Βεβαίως στή σημερινή συγκυρία ὁ κίνδυνος πού ἀντιπροσωπεύει μοιάζει περιορισμένος ἀλλά καί μόνη ἡ παρουσία του δηλώνει κάτι ἀξιοσημείωτο: ὑπάρχει στή ρημαγμένη χώρα μας ἕνα σταθερό ποσοστό πολιτικά ἀναλφάβητων καταναλωτῶν, μέ κεντροαριστερή νεύρωση, ἕτοιμων νά ἀνεμίσουν τή σημαία τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ μας ἀπό τήν νεοταξίτικη ὀρδή, μέ ὅποιο ὄχημα κι ἄν αὐτή ἐπιδράμει.

Η Ορθοδοξία για μας τους Έλληνες είν’ ένας απ’ τους κύριους άξονες της εθνικής μας παράδοσης εδώ και αιώνες• είτε μας αρέσει, είτε όχι. Πολιτική στις μέρες μας, είν’ ο μοχλός που προσπαθεί να κινήσει, να διοικήσει, να οργανώσει ένα κράτος• ακόμα κι αν μιλάμε για οποιαδήποτε τριτοκοσμική μπανανία.

Αμέσως-αμέσως δημιουργείται κάποια σκιά. Διαγράφονται δυο σημεία του ορίζοντα• Ανατολή-Δύση. Αν κοιτάξουμε βαθύτερα -όσο κι αν κάποιοι διαφωνούν- θα δούμε πως αυτοί οι δυο πόλοι συγκρούονται: Είναι η σύγκρουση της Ορθόδοξης Ανατολικής Ελληνικής παράδοσης και η αναπόφευκτη ανάγκη οργάνωσης σύγχρονου πολιτικού βίου. (Μην ξεχνάμε πως μιλούμε για τις αρχές του 19ου αιώνα, όπου αρχίσαμε να φτιάνουμε κράτος πάνω σε καλούπια Δυτικά και ν’ απομακρύνουμε -ή έτσι νομίζουμε!- την Τουρκική απειλή, ελπίζοντας ν’ αυγατίσουμε, να πολύνουμε και να ελευθερώσουμε κι άλλα ελληνικά εδάφη με τη βοήθεια των διαφόρων ‘φιλελλήνων’ που ανοίγουν δρόμους και μας οργανώνουν…)

Read the rest of this entry…

Η δήλωση του αν. υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Γ. Πανούση, για μελλοντική πρόσληψη αστυνομικών από μειονοτικές ομάδες άναψε φωτιές στη Θράκη. Η αναφορά του στους Πομάκους – όχι όμως και σε Τούρκους – προκάλεσε την αντίδραση μειονοτικών κύκλων που έβαλαν μπροστά τον βουλευτή Ροδόπης (Σύριζα) Αϊχάν Καραγιουσούφ να δηλώνει σε εκπομπή του «Τσινάρ FM» ότι «είναι μια πολύ άτυχη και λανθασμένη ανακοίνωση. Εάν μιλάς για μειονότητα, δεν υπάρχει νόημα να τις κομματιάζεις μία-μία και να τις ονοματοδοτείς. Σχετικά με αυτό το θέμα τον αναζήτησα, του είπα πως είναι μια λάθος δήλωση και ότι πρέπει το συντομότερο να διορθωθεί. Αυτό είναι κάτι που θα το θέσω και αύριο (17/2/2015) στην συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας».

Read the rest of this entry…

         Είναι πλέον ευρέως αποδεκτή, εύληπτη και κατανοητή η ύπαρξη μιας πραγματικότητας τόσο νοσηρής, αλλά και μεμπτής, η οποία διέπει την ακαδημαϊκή και, θα μπορούσε να προστεθεί, εν γένει πολιτική (=λαϊκή <λαός) ζωή της χώρας. Ο λόγος υφίσταται περί του φοιτητικού συνδικαλισμού και, για οιονδήποτε έζησε σε περιβάλλον τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΑΕΙ-ΤΕΙ), αυτό το ρεαλιστικό «απείκασμα» της κοινωνίας μαρτυρά την πιο απεχθή τακτική μαζοποίησης, που ενορχηστρώθηκε με απώτατο στόχο τον ετεροπροσδιορισμό του πολιτικού βίου. Αυτή μάλιστα η πραγματικότητα δύναται να θεωρηθεί η –αν μη τι άλλο- εύλογη και κρατούσα αιτία της εξαχρείωσης και απαξίωσης της πολιτικής ζωής της χώρας, της αστάθειας ,και εν τέλει της «κακοδαιμονίας». «Έχεις τη δύναμη και την επιλογή να στείλεις ένα ισχυρό μήνυμα στην πανελλήνια παραταξιακή μάστιγα, που σε θέλει υποτελή, άβουλο, μαζοποιημένο και υπηρέτη των μικροκομματικών της συμφερόντων;» είναι το ερώτημα που τίθεται αρχικά μεταξύ μας, και για το οποίο επιζητείται απάντηση. Δε δύνασαι όμως να φτάσεις σε αυτήν αμέσως.          

Read the rest of this entry…

Ποῦ βρισκόμαστε λοιπόν σήμερα, μετά τήν τετράμηνη παράταση πού πῆρε στίς Βρυξέλλες ἡ Κυβέρνηση; Κάναμε κάποιο βῆμα μπροστά, πέρα ἀπό τόν χῶρο τῶν ἐντυπώσεων; Δημιουργήσαμε τίς προϋποθέσεις γιά τήν οἰκονομική μας ἐπιβίωση ὡς χώρα; Μήπως γυρίσαμε στά ἴδια καί χειρότερα; Αὐτά τά ἐρωτήματα ἀπασχολοῦν ὅλους τούς συνειδητούς πολίτες καί θά παραθέσουμε κι ἐμεῖς τήν ἄποψή μας, τόσο γιά τό τρέχον πρόβλημα ὅσο καί γιά τό εὐρύτερο τοπίο. 

Read the rest of this entry…

Μεταρρυθμίσεις, αλλαγές, καταργήσεις, συγχωνεύσεις κλπ. είναι λέξεις και έννοιες που ταλαιπώρησαν την ελληνική κοινωνία και ειδικότερα τον χώρο της Παιδείας, ιδιαιτέρως τα τελευταία 5-6 χρόνια. Όπως συνήθως, οι μνημονιακές – κατοχικές (συγ)κυβερνήσεις έμαθαν κι αυτές να κουρεύουν στου κασίδη το κεφάλι. Επικαλούμενες το «εθνικό συμφέρον» και τις διαταγές της τρόικας, τα έκαναν μπάχαλο, όπου πάτησαν το πόδι τους. Πόσο σίγουρο είναι ότι τα φαινόμενα αυτά δεν θα επαναληφθούν; Καθόλου. Γιαυτό ας ετοιμάσουμε κάποιες ιδέες και προτάσεις οι οποίες πιστεύουμε ότι αν υιοθετηθούν από τη νέα συγκυβέρνηση κάτι ωφέλιμο θα προκύψει.

Read the rest of this entry…

Το διάβασα και δεν πίστευα στα μάτια μου: οι επικεφαλής των μεγαλύτερων πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου τάχθηκαν κατά της ελληνικής προαναγγελίας ότι θα εγείρει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα δημιουργηθούν αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα κράτη – μέλη! Με συνεντεύξεις Τύπου οι επικεφαλής των Σοσιαλιστών – Δημοκρατών, των Πρασίνων, των Χριστιανοδημοκρατών και των Φιλελευθέρων, εκδήλωσαν τη δυσαρέσκειά τους: Ο Τζιάνι Πιτέλα για τους πρώτους δήλωσε ότι «σκοπός δεν είναι να δημιουργηθούν μηχανισμοί αντιπαραθέσεων μεταξύ των κρατών – μελών της ΕΕ αλλά να βρεθούν λύσεις και να μην να υποσκάπτονται τα θεμέλιά της μέσω εθνικών εγωισμών». Ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων Γκι Φέρχοφστατ, υπογράμμισε ότι δεν αποτελεί «καλή στρατηγική» να οπισθοδρομούμε ενασχολούμενοι με το παρελθόν. Ο συμπρόεδρος των Πρασίνων Λάμπερτς είπε ότι «τέτοιου είδους δηλώσεις δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσουν οι συζητήσεις» κι ο επικεφαλής του ΕΛΚ Βέμπερ είπε ότι «θα πρέπει να κοιτάμε το μέλλον και την αντιμετώπιση της κρίσης και όχι θέματα που έχουν παρέλθει εδώ και πολλές δεκαετίες»! 

Βρε Αλέξη, μήπως έχουν δίκιο; Ας σταματήσουμε την ψυχοφθόρα συζήτηση για το ελληνικό χρέος που διασπά την ευρωπαϊκή ενότητα. Γιατί να ασχολούμαστε με το παρελθόν, πάνε 5 χρόνια από κείνη τη δανειακή σύμβαση…

Παρακολουθώντας τίς ἐξελίξεις στό μέτωπο τῆς ἑλληνικῆς διεκδίκησης ἔναντι τῶν Εὐρωπαίων ἑταίρων μας, νιώθουμε πώς ἡ Κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ἔχει μέχρι τώρα τιμήσει τόν λόγο της. Ἄσχετα μέ τίς ὑποχωρήσεις της στό θέμα τοῦ κουρέματος καί τῶν «θετικῶν» μέτρων τοῦ Μνημονίου, ὑποχωρήσεις πού ἐμεῖς τοὐλάχιστον θεωρούσαμε ἐξ ἀρχῆς ἀναμενόμενες στά πλαίσια μιᾶς δυσχεροῦς διεκδίκησης, νομίζουμε πώς ἡ ἀνάδειξη τοῦ προβλήματος σέ πανευρωπαϊκό ἐπίπεδο καί ἡ ἀναζήτηση μιᾶς ἀνεκτῆς διευθέτησης πάει καλά. Γιά ὅποιους περίμεναν θαύματα θά λέγαμε ὅτι ἡ πολιτική δέν εἶναι πρόσφορος χῶρος, ἄς στραφοῦν στό πεδίο τῆς μεταφυσικῆς. συμπαθής ὁ Βαρουφάκης, μέ τόν πατέρα Παΐσιο ὅμως καμμία σχέση.

Read the rest of this entry…

Παραμονές των κρισιμότερων εκλογών της Μεταπολίτευσης, ο ελληνικός λαός είναι σε αδιέξοδο. Από τη μια οι γνωστές φιλιππινέζες της διαπλοκής, που εξαπάτησαν την κοινωνία και διέλυσαν το κράτος των Ελλήνων. Από την άλλη ένας ασυνάρτητος χώρος με διάχυτο εθνομηδενισμό και χωρίς καμία εμπειρία διοίκησης. Πρακτικά ο ελληνικός λαός καλείται να διαλέξει ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη, με τάση ήδη υπέρ της δεύτερης, αφού η πρώτη τον δάγκωσε την τελευταία πενταετία πολύ άσχημα. Είναι όμως αυτή λύση;

Για όσους ανήκουμε στη μικρή μερίδα των Ελλήνων που σκέφτονται και έχουμε γνώμονα το κοινό καλό δεν βλέπω καμμία άλλη επιλογή, πέρα από τους «Ανεξάρτητους Έλληνες». Χάρη στις πρωτοβουλίες του Πάνου Καμμένου έχει δημιουργηθεί ένας πολιτικός χώρος ελεύθερος από εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα Αριστεράς – Δεξιάς, με σημαία τη δημοκρατία, την εντιμότητα και την φιλοπατρία. Καθώς πρόσωπα γνωστά από άλλες πολιτικές προελεύσεις μπήκαν στα ψηφοδέλτια των ΑΝΕΛ ήδη από τις περσινές ευρωεκλογές, το αρχικό – καθαρά νεοδημοκρατικό – χρώμα έχει εξαφανιστεί. Οι διεργασίες προχωράνε και δεν πρέπει να πετάξουμε την ευκαιρία που μας προσφέρεται, τόσο για την αυριανή παρουσία στη Βουλή, όσο και για τη μεθαυριανή πολιτική μας συγκρότηση.

Τα θρακικά ψηφοδέλτια των ΑΝΕΛ δείχνουν ότι τα παραπάνω δεν είναι λόγια του αέρα. Στην Ξάνθη είναι (πάλι) υποψήφιος ο Ιρφάν Μεμεταλή, από τον Σύλλογο Πομάκων Ξάνθης, εκπροσωπώντας την πιο τολμηρή, φιλελληνική στάση των Ελλήνων μουσουλμάνων. Στον Έβρο κατεβαίνει ο Βάκης Τσομπανίδης, ιδρυτής του Αγροτικού Κτηνοτροφικού Κόμματος Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), που είναι μια ξεχωριστή πολιτική πρωτοβουλία πανελληνίου ενδιαφέροντος, η οποία ξεκίνησε από την Ορεστιάδα. Και στη Ροδόπη η υπογράφουσα μπήκε στο ψηφοδέλτιο των ΑΝ.ΕΛ., προερχόμενη από την αδέσποτη Παράταξη Πολιτών «ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ» που έχει ταράξει τα αυτοδιοικητικά νερά στην Κομοτηνή. Στη Θράκη λοιπόν οι ΑΝ.ΕΛ. ήδη λειτουργούν ως πόλος έλξης για αυτόνομες, υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας. Αν αυτό γενικευτεί, ο ελληνικός λαός θα μπορέσει να λειτουργήσει πολιτικά έξω από τα όρια της κομματοκρατίας και να διαθέτει έναν ρυθμιστή για τις εξελίξεις στο άμεσο (και επικίνδυνο) μέλλον.

Ούτε Σκύλλα ούτε Χάρυβδη. Γραμμή για την Ιθάκη.

Αριστέα Σαρίδου

υπ. Βουλεύτρια ΑΝ. ΕΛ. Ροδόπης

Είναι αναντίλεκτα αποδεκτό πως ασκώντας σε ένα σώμα, ή πρόσωπο, ή ομογενοποιημένο σύνολο υπέρμετρη δύναμη, αυτό είτε θα την αντικρούσει με τρόπο θαυμαστό, είτε θα εκτοπιστεί από την ορμή της δύναμης. Υπό αυτό το πρίσμα καλούμαστε να παρατηρήσουμε και τον λαό μπροστά στην δυναμικότητα της εκλογικής διαδικασίας. Αναζητείται, όμως, η πραγμάτωση μιας ομιλίας ειλικρινούς, που θα υφέρπει η αλήθεια γυμνή (lingua franca).Έχουμε, άλλως τε χρέος να ομιλούμε ξεκάθαρα αν φιλοδοξούμε να αποκτήσουμε καθήκοντα συμβούλων. Αυτό ακριβώς θα επιχειρηθεί στο παρόν άρθρο.

Read the rest of this entry…

Τέρμα οἱ ἀναλύσεις, ἔφτασε ἡ ὥρα τῆς κάλπης. Ἄλλωστε ὅλα γράφτηκαν, ὅλα εἰπώθηκαν, ὅλα διερευνήθηκαν ἀπό κάθε σκοπιά. Ὁ κόσμος δέν θέλει ἄλλες περιγραφές γιά τό τί βιώνει, τί φοβᾶται καί τί ἐλπίζει, ὅλα αὐτά τά γνωρίζει πολύ καλά. Αὐτή τή στιγμή τῆς κάλπης θέλει ΠΡΟΤΑΣΗ, θέλει κάποιον πού θά βγεῖ νά πεῖ εὐθαρσῶς τή γνώμη του γιά τό «διά ταῦτα». Μέ κάθε λογική ἐπιφύλαξη λοιπόν, ἐγώ – σέ ἔντυπο γνώμης, ἄλλωστε – προτείνω ψῆφο στούς «Ἀνεξάρτητους Ἕλληνες». Ἰδού τό σκεπτικό: 

Γιά ΝΔ – ΠαΣοΚ δέν τό συζητῶ, τό καθεστώς πρέπει νά κλονιστεῖ ἐπιτέλους, ἄν ὄχι γιά τήν τιμωρία του ἔστω γιά χάρη τῆς ὅποιας αὐτοκάθαρσής του. Γιά τόν ΓΑΠ θά συζητοῦσα ἄν τό θέμα μας ἦταν τό …λαϊκό δικαστήριο. Γιά ΚΚΕ καί Χ.Α. ἡ ψῆφος εἶναι στήν πραγματικότητα σάν νά λές «πάσο» στήν κρισιμότερη γύρα. Γιά τόν ΣΥΡΙΖΑ δέν θά βγάλουμε μόνοι μας τά ματάκια μας, ἄς τό κάνουν ὅσοι παραμυθιάζονται μέ τίς ἀδολεσχίες του. Τό Ποτάμι, πού φέρνει γάργαρο νερό στόν μῦλο τῆς κοπρο-ἐλίτ, εἶναι γιά τούς πολιτικά ἀναλφάβητους – καί μέ τό συμπάθειο, δηλαδή. Στά κόμματα τῶν δεκαδικῶν ψηφίων δέν θ’ ἀναφερθῶ, ἡ κατάσταση εἶναι σοβαρή. Τί μοῦ μένει, λοιπόν; ΑΝ.ΕΛ. καί Πάνος Καμμένος.
Εἶναι ὁ μόνος χῶρος πού ἔσπασε τίς ψεύτικες γραμμές Ἀριστερᾶς – Δεξιᾶς καί παρά τά προφανῆ προβλήματά του διατηρεῖ μιάν ἐντιμότητα καί διασώζει (ὅσο ὑπάρχει) μιάν ἐλπίδα πολιτικῆς ἔκφρασης ἔξω ἀπό τά γνωστά. Καί μή μοῦ πεῖτε «ποιό σοβαρό πρόβλημα τῆς χώρας θά λυθεῖ;», γιά τήν ψῆφο μιλᾶμε, μήν τά μπερδεύετε…

K.K.

Πᾶμε λοιπόν γιά ἐκλογές. Τό γαλαζοπράσινο πολιτικό καθεστώς ἔχασε τή μάχη τῆς Προεδρίας καί ὁδηγεῖται – ἑκόν ἄκον – στίς κάλπες ὅπου τό ἀναμένει ἡ ἥττα. Εἶναι ὅμως αὐτός λόγος γιά νά πανηγυρίσουμε ἤ ἔστω γιά νά αἰσιοδοξοῦμε;
Ἡ γνώμη μας εἶναι πώς ναί, πρέπει νά δοῦμε τίς δυνατότητες πού ἐνδεχομένως θά προσφέρει μιά νέα κατάσταση, μέ τόν Σύριζα στήν Κυβέρνηση. Ἐννοεῖται πώς αὐτό τό λέμε χωρίς καμμία ψευδαίσθηση γιά τίς δυνατότητες καί τίς ἀντιλήψεις τοῦ συγκεκριμένου χώρου, γιά τίς ἀντικειμενικές συνθῆκες λαϊκῆς ἀποχαύνωσης καί πελωρίων προβλημάτων πού θά κληθεῖ νά ἀντιμετωπίσει, γιά τό ἀρνητικό διεθνές κλῖμα ἔναντι τῆς χώρας μας. Ὑπάρχουν ὅμως καί λόγοι πού στηρίζουν μιά κάποιαν αἰσιοδοξία.

Read the rest of this entry…

Ὅ,τι δέν κάνει ἡ πολιτική καί ἐπιχειρηματική ἐλίτ τῆς χώρας μας, τό κάνει ἀπό μόνη της ἡ γεωπολιτική ἀξία της. Ἔτσι, ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πούτιν στήν Τουρκία καί τίς ἐντυπωσιακές οἰκονομικές συμφωνίες πού ὑπογράφηκαν κρατήσαμε τό σχέδιο τοῦ Ρώσου προέδρου νά μεταφέρει μέσῳ Τουρκίας, μέ ἕναν νέο ἀγωγό, φυσικό ἀέριο πολλαπλάσιο – γιά τήν ἀκρίβεια τετραπλάσιο – τῶν ἀναγκῶν τῶν γειτόνων, προφανῶς γιά ἄλλους πελάτες. Μάλιστα ὁ ἀγωγός αὐτός, πού ἀναγγέλθηκε μαζί μέ τήν ματαίωση κατασκευῆς τοῦ SOUTH STREAM, θά φτάσει μέχρι τόν Ἕβρο καί στά ἑλληνοτουρκικά σύνορα, παρακάμπτοντας τή Βουλγαρία πού κρίθηκε ἀναξιόπιστη (ἤ, ἔστω, εὐεπίφορη στίς πιέσεις τῶν Βρυξελλῶν καί τῆς Οὐάσιγκτον).
Καί τότε τί θά κάνουμε ἐμεῖς; Θά συνεχίσουμε νά ἐκλιπαροῦμε τούς «συμμάχους» μας γιά τήν ἐπιβίωσή μας ἤ θά προσπαθήσουμε νά ἀξιοποιήσουμε ὅ,τι ὅπλο μᾶς ἔχει ἀπομείνει;

Επανερχόμαστε σήμερα στο ζήτημα της ανάδειξης των οθωμανικών μνημείων της Ελλάδας, με αφορμή την συζήτηση στις Σέρρες σχετικά με το αν πρέπει να γίνει μνημείο για τον …σεΐχη Μπεντρεντίν του 15ου αιώνα ή όχι. Ο Μπεντρεντίν είχε συγκρητιστικές και κοινωνιστικές απόψεις και η μόνη του σχέση με την πόλη των Σερρών είναι ότι εκεί κρεμάστηκε από τον Σουλτάνο. Στην ανταλλαγή των πληθυσμών οι Οθωμανοί κάτοικοι ξέθαψαν τον νεκρό και τον έθαψαν στην Πόλη (ο τάφος του σήμερα βρίσκεται δίπλα σε κείνους των Οθωμανών ηγετών). Σήμερα έρχεται ο Δήμος και καλεί τους τοπικούς φορείς σε …ανάδειξη του σημείου όπου απαγχονίστηκε ο Μπεντρεντίν με την ανέγερση σχετικού μνημείου! Το -ας πούμε- σκεπτικό είναι η προσέλκυση Τούρκων τουριστών! Αφήνουμε κατά μέρος το ότι ο τουρκολόγος Αμερικανός καθηγητής Χήθ Λόουρη κινεί τα νήματα για όλες αυτές τις υποθέσεις στη Βόρειο Ελλάδα με τρόπο τουλάχιστον ύποπτο και θυμίζουμε ότι οι Σέρρες έχουν αυτή τη στιγμή τρία τζαμιά (στη φωτογραφία το Τζιντζιρλί τζαμί) και το αρχαιολογικό μουσείο τους στεγάζεται στο αναστηλωμένο μπεζεστένι, ενώ οι βυζαντινές εκκλησίες της πόλης κάηκαν από τους Βούλγαρους το 1913 και η μετέπειτα αναστήλωσή τους απέτυχε παταγωδώς. Και μπορεί η «Σίρις» να μνημονεύεται ήδη από τον Ηρόδοτο αλλά ποια μνημεία αναδεικνύουν σήμερα την αρχαία ταυτότητα της πόλης; Αναρωτιόμαστε λοιπόν ποια ιστορική φυσιογνωμία της πόλης θέλουμε να αναδειχθεί, σήμερα μάλιστα που η χώρα μας καταρρέει και οι άσπονδοι γείτονές μας ζουν το νεο-οθωμανικό τους όνειρο.

Read the rest of this entry…