Γενικώς…άνθρακες

     Έγινε πριν από λίγες μέρες στην Αθήνα το 13^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, με τη συμμετοχή 505 εκλεγμένων αντιπροσώπων απ’ όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας και με στόχους τη διαμόρφωση της συνδικαλιστικής πολιτικής της Ομοσπονδίας για την επόμενη διετία και την εκλογή νέου ΔΣ. Φυσικά μη φανταστείτε τίποτε ιδιαίτερο, καθώς στην ουσία είχαμε άλλη μια αναβίωση της όλης παρωδίας στην οποία έχει μετεξελιχτεί εδώ και καναδυό δεκαετίες το συνδικαλιστικό κίνημα, με τις γνωστές μπετόν αρμέ (μέσα στα κομματικά τους στεγανά) παρατάξεις να μεριμνώσι και να τυρβάζονται περί πολλά (αλλά πάντως όχι περί ων έστι χρεία), να διαφωνούν (ενώ ουσιαστικά μπορεί και να συμφωνούν) για λόγους κομματικής πειθαρχίας και γενικώς να αδυνατούν να χωρίσουν δυο γαϊδάρων άχυρα. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα πρέπει να θεωρείται ακόμη και επιτυχία το τελικό κείμενο που υπερψηφίστηκε κατά πλειοψηφία ως απόφαση του Συνεδρίου (το καταψήφισαν ΔΑΚΕ και ΕΣΑΚ-ΔΕΕ), ένα κείμενο με πολλές μεν αδυναμίες, έλλειψη ιδεολογικής συνοχής, εμφανή σε κάποια σημεία «εκσυγχρονιστική» δυσοσμία, αλλά ωστόσο και κάποιες εύστοχες αναφορές στην άθλια πραγματικότητα της σύγχρονης εκπαίδευσης και στο περιεχόμενο της παρεχόμενης γνώσης. Ένα κείμενο με άλλα λόγια που χωρίς να αποτελεί κάτι σπουδαίο, ήταν ωστόσο αρκετά καλύτερο από αντίστοιχα του παρελθόντος.

Read the rest of this entry…

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/224.pdf

     Ξεκινᾶμε σήμερα, ἀγαπητοὶ φίλοι, μὲ τὸ ἄκρως κουφὸ θέμα τῆς ἀκαδημαϊκῆς συμμορίας, ποὺ χέστηκε…ΠΑΝΤΕΙΩ τῷ τρόπῳ στὴν ἁρπαχτὴ γιὰ ὑποτιθέμενη ἐπιστημονικὴ ἔρευνα. (Ὁπότε σὺν τοῖς ἄλλοις καταλάβατε πλέον καὶ τί ἀκριβῶς ἐρευνούσανε, ἔ; Τὸ ποῦ θὰ τὰ φᾶνε). Καὶ φυσικὰ ἐξηγοῦμαι, γιὰ νὰ μὴ μὲ περάσετε καὶ γιὰ καθ’ ὁλοκληρίαν βλῆμα: ἐκεῖνο ποὺ μὲ κούφανε δὲν ἦταν ἀσφαλῶς τὸ ὅτι κλέβανε! Τὸ ὅτι τοὺς πιάσανε ἦταν! Καὶ δηλώνω ὅτι οὐδαμῶς μὲ νοιάζει ἡ αἰτία. Ἂς ἤτανε καὶ σύμπτωση, ἂς ἦταν καὶ γιὰ ἀντιπερισπασμὸ γιὰ τὰ γαλάζια σκάνδαλα, ἂς ἤτανε καὶ καρφωτὴ ἀπ’ τὸν γκόμενο τοῦ τρίτου μπατζανάκη τοῦ Αἰμίλιου ποὺ τὴν ψώνισε γιατί τὸν ρίξανε στὴ μοιρασιὰ καὶ δὲν τοῦ δώσανε (κι αὐτουνοῦ) Φερράρι, ἀλλὰ Ζάσταβα! Χέστηκα! Τὸ θέμα εἶναι ὅτι γιὰ πρώτη ἴσως φορὰ (καὶ τόσο ἐκκωφαντικὰ ΣΙΓΟΥΡΑ γιὰ πρώτη) βλέπουμε ξεβράκωμα ἐπιφανῶν μελῶν τῆς πανεπιστημιακῆς μαφίας! Λίγο δηλαδὴ τὸ θεωρεῖτε ἐσεῖς αὐτό;

     Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα ὅμως, τί; Νὰ ἐλπίζουμε καὶ γιὰ συνέχεια ἢ θὰ θεωρηθοῦμε τόοοοοσο ἀφελεῖς; Ἐντάξει ὅμως, ρὲ παιδιά, δὲν θέλουμε πιὰ καὶ πάρα πολλά! Δυὸ κυκλώματα τὸ χρόνο νὰ πιάνετε, μέχρι τὸ 9.167 θὰ ἔχει πραγματικὰ ἀποσυμφορηθεῖ ὁ ἀκαδημαϊκὸς μιζοχῶρος (κατὰ 0,125%). Θὰ ἔχουμε φτιάξει ἕως τότε κι ἕνα γκουλὰγκ στὴν ἔκταση τῆς Θεσσαλίας, ἒ, θὰ στριμωχτοῦνε καὶ λίγο, κουτσὰ στραβὰ θὰ χωρέσουνε…

Read the rest of this entry…

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/223.pdf

Σήμερα, γιά δεύτερη φορά, μετά τόν Αὔγουστο τοῦ 2003 (τ. 125-126), δημοσιεύουμε ἀποκλειστική συνέντευξη τοῦ «θρύλου τῆς τρομοκρατίας», τοῦ Ἴλιτς Ραμίρεζ Σάντσεζ, ἤ ἀλλιῶς «Κάρλος». Ὁ ἰσοβίτης Κάρλος μιλᾶ μέσα ἀπό τήν ἀπομονωμένη φυλακή τοῦ Κλαιρβώ, ὅπου μεταφέρθηκε τόν Γενάρη τοῦ 2006, ἀπαντώντας στά ἐρωτήματά μας, τόσο γιά τήν δική του ὑπόθεση (ἡ ὁποία ἔχει σημαντικές νεότερες ἐξελίξεις) ὅσο καί γιά τά διεθνῶς τεκταινόμενα, γιά τά ὁποῖα ἡ γνώμη του ἔχει, φυσικά, τήν ἰδιαίτερή της σημασία.

- Πρίν λίγο καιρό ὁ εἰσαγγελέας κ. Μπρυγκέ ἀνακοίνωσε τήν προσαγωγή σας σέ νέα δίκη γιά τά τέλη τοῦ 2007 / ἀρχές τοῦ 2008. Ἐξ ὅσων γνωρίζετε, ὑπάρχουν κάποια νέα στοιχεῖα σέ βάρος σας ἤ ἁπλῶς χρειάζεται τό «ἀντιτρομοκρατικό» κλῖμα;

- Δέν ὑπάρχει κανένα στοιχεῖο, ἡ δίκη πού ἀνακοινώθηκε εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἑλιγμός προκειμένου νά καθυστερήσουν τόν ἐπαναπατρισμό μου (ὑπάρχει μία τέτοια ὑπογεγραμμένη συνθήκη μεταξύ Βενεζουέλας καί Γαλλίας). Ὁ σύντροφος Γιοχάνες Βάινριχ ἀπαλλάχθηκε ἀπό τίς κατηγορίες τοῦ Βερολίνου τόν Νοέμβριο τοῦ 2005, ὅταν οἱ ἴδιες γαλλικές κατηγορίες ἀπορρίφθηκαν ὅπως καί οἱ ψευδομαρτυρίες τῶν γαλλικῶν γραφείων Ἀντικατασκοπείας (DST). Παρακαλῶ διαβάστε τήν ἐπικοινωνία τῆς κυρίας Ἰζαμπέλ Κουτάν Πεϋρέ καί τήν δημόσια ἐπιστολή μου τοῦ 2001 πρός τόν δικαστή Μπρυγκέ. Ἕνας κατηγορούμενος μπορεῖ νά καταδικαστεῖ στή Γαλλία μέ βάση τήν ἐνδόμυχη πεποίθηση τῶν ἐνόρκων καί τῶν δικαστῶν, χωρίς ἀποδείξεις καί μαρτυρίες. Ὅσο γιά τά νέα «ἀντιτρομοκρατικά» δικαστήρια, αὐτά δέν ἔχουν οὔτε ἐνόρκους.

- Εἴχατε προσφύγει στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων γιά τό γεγονός ὅτι βρισκόσασταν ἐπί χρόνια στήν ἀπομόνωση. Ἦταν ἀναμενόμενη ἡ ἀπόρριψη τῆς προσφυγῆς σας;

- Τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἀποφάνθηκε πώς τά πρῶτα μου 8 χρόνια σέ αὐστηρή ἀπομόνωση δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν βασανισμός ἤ βάναυση μεταχείριση, ἐφόσον μποροῦσα νά «συναναστρέφομαι» τούς δικηγόρους μου. Παρά τόν προεδρεύοντα Γάλλο δικαστή, ὑπῆρχε μία μειοψηφούσα ἄποψη (τοῦ Ἕλληνα δικαστῆ συμπεριλαμβανομένου) ἡ ὁποία ὁδήγησε σέ μία ἀπόφαση ὅτι δέν πρέπει νά συνεχιστεῖ ἡ κράτησή μου στήν ἀπομόνωση (πού διήρκεσε συνολικά 10 χρόνια). Ὡς ἀποτέλεσμα βρέθηκα σέ γεωγραφική ἀπομόνωση, πρᾶγμα πού εἶναι ἀκόμη χειρότερο, στίς ὑψίστης ἀσφαλείας σωφρονιστικές φυλακές τῆς Γαλλίας.

- Πρίν λίγες μέρες ἐξελέγη Πρόεδρος στή Γαλλία ὁ Νικολά Σαρκοζί. Πῶς κρίνετε τήν ἐξέλιξη αὐτή;

- Ἡ ἐκλογή τοῦ προέδρου Σαρκοζί εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀποσύνθεσης τῆς γαλλικῆς Ἀριστερᾶς καί τοῦ αὐτοκτονικοῦ τυχοδιωκτισμοῦ τοῦ Γαλλικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Ἄν, ὅπως ἀναμένεται, ἡ Δεξιά κερδίσει καί τίς ἐρχόμενες βουλευτικές ἐκλογές, οἱ νεοφιλελεύθερες πολιτικές θά ἑδραιωθοῦν, ἡ Γαλλία θά συρθεῖ σάν σκυλάκι στή γραμμή τοῦ ΝΑΤΟ καί ἡ γαλλική διπλωματία θά γίνει σάν τῆς Βρετανίας. Μιά περίοδος κοινωνικῶν συγκρούσεων καί πολιτικῆς διαμάχης θά κατακλύσει τή Γαλλία, πού θά καταστεῖ ἐπιλέξιμος στόχος γιά τζιχάντ.

- Εἴσαστε ὁ πιό γνωστός ἐκφραστής τῆς ἔνοπλης πάλης γιά πολιτικούς σκοπούς. Πῶς βλέπετε τίς ἐξελίξεις στίς ὑποθέσεις γιά τίς ὁποῖες πολεμήσατε – τό Παλαιστινιακό λ.χ.;

- Παραμένω μαχητής τῆς Παλαιστινιακῆς ὑπόθεσης, ἕνας ἀληθινός «φενταγί» πού κράτησε τό ξῖφος τῶν ἐπιχειρήσεων τῆς Παλαιστινιακῆς Ἀντίστασης. Ἡ ἀπελευθέρωση τῶν Ἁγίων Τόπων εἶναι ἀναπόφευκτη, ὅ,τι κι ἄν κάνουν οἱ σιωνιστές καί οἱ ὑποστηρικτές τους. Ἡ χώρα ὅπου γεννήθηκα βρίσκεται γιά τά καλά στόν δρόμο μιᾶς αὐτόχθονης σοσιαλιστικῆς ἐπανάστασης, στήν ὁποία οἱ κομμουνιστές εἶναι ἐμπροσθοφυλακή, δίπλα στόν Πρόεδρο Οὗγκο Τσάβες.

- Πολλοί κοιτοῦν μέ ἐλπίδα στήν Βενεζουέλα τοῦ προέδρου Τσάβες, καί εἶναι γνωστή ἡ ἀναφορά του σέ σᾶς. Θεωρεῖτε βάσιμες τίς ἐλπίδες αὐτές;

- Ναί, εἶναι βάσιμες. Ὁ Οὗγκο Τσάβες εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἡγέτης τῆς Βενεζουέλας ἀπό τήν ἐποχή τῶν Libertados. Ἡ αὐξανόμενη ἐπιρροή τῆς μπολιβαριανῆς ἐπανάστασης ξεπέρασε ἤδη κι ἐκείνην τῆς ἐπανάστασης τῆς Κούβας.

- Ἔχετε ἀσπαστεῖ τό Ἰσλάμ καί κατά καιρούς ἐκφραστήκατε ἐπαινετικά γιά ἀμφιλεγόμενα πρόσωπα σάν τόν Σαντάμ Χουσεΐν καί τόν Ὀσάμ Μπίν Λάντεν. Θεωρεῖτε τήν ἰσλαμική βία λύση στά σύγχρονα προβλήματα;

- Μεταστράφηκα στό Ἰσλάμ τό 1975. Ἡ κριτική μου ἀλληλεγγύη στόν μάρτυρα Πρόεδρο Σαντάμ Χουσεΐν βασίστηκε στήν ἐμπειρία μου. Ὁ Ὀσάμα Μπίν Λάντεν συμ-βολίζει τήν ἐμπροσθοφυλακή τῆς ἀντιιμπεριαλιστικῆς Ἀντίστασης, αὐτό εἶναι γεγονός. Οἱ ἀντιπαραθέσεις εἶναι μόνο λόγῳ τῆς χειραγώγησης τῶν ΜΜΕ. Ἡ ἰσλαμική ἀντίσταση εἶναι ἁπλᾶ ἡ λογική ἀπάντηση στήν ἰμπεριαλιστική ἐπιθετικότητα. Ἡ βία ἀπό μόνη της δέν εἶναι ποτέ λύση.

- Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ!

  

 

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/222.pdf

    Στήν πρόσφατη ἐπίσκεψη τοῦ κορυφαίου Ἕλληνα ἱστορικοῦ – βυζαντινολόγου (καί καθηγητῆ στίς ΗΠΑ) κ. Σπύρου Βρυώνη στή Θράκη, τό ΠΑΚΕΘΡΑ διοργάνωσε ἐκδήλωση (Ξάνθη, 20/5) µέ ἀφορµή τήν ἔκδοση στά ἑλληνικά τοῦ ἔργου του «Ὁ µηχανισµός τῆς καταστροφῆς». Στό βιβλίο παρατίθενται ἐξαντλητικά τεκµήρια γιά τό πογκρόµ πού ἀφάνισε τόν Ἑλληνισµό τῆς Πόλης τό 1955 καί προσφέρεται ὅλη ἡ γνώση γιά τήν κοµβική αὐτή στιγµή τῆς κοινότητας τῶν Ρωµιῶν. Εἴχαµε τήν εὐκαιρία νά µιλήσουµε µέ τόν πάντα θαλερό καθηγητή καί µεταφέρουµε παρακάτω σηµεῖα τῆς συζήτησής µας:

- Στό βιβλίο σας ἀναφέρεστε σ’ ἕνα τραγικό στιγµιότυπο – τοῦ πογκρόµ τοῦ 1955 – τῆς  ἱστορίας τῶν Ἑλλήνων στήν Τουρκία. Πρόκειται γιά µιά «κακή στιγµή», ἕνα µεµονωµένο συµβάν ἤ γιά ἕνα ὁρόσηµο µιᾶς συνεποῦς πολιτικῆς τῆς γείτονος ἔναντι τοῦ ἑλληνισµοῦ;

- Οι διωγµοί των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν µια παρένθεση, ένα ατυχές και συγκυριακό γεγονός, αλλά µια προγραµµατισµένη ενέργεια που εντάσσεται σε µια µακρόχρονη η πολιτική του Κεµαλικού καθεστώτος µε στόχο την εξόντωση των µειονοτήτων. Δεν ήταν ένα έγκληµα που έγινε από το σφρίγος του εθνικισµού, αλλά ένα έγκληµα πολύ καλά προγραµµατισµένο. Ήδη το 1930 απαγορεύονταν στους Έλληνες να ασκούν κάποια επαγγέλµατα όπως του δικηγόρου π.χ και τους οδηγούσαν στον οικονοµικό µαρασµό. Οι διωγµοί αυτοί συνεχίσθηκαν και αργότερα µε σειρά νοµοθετικών ρυθµίσεων που απέβλεπαν στην υφαρπαγή της εκκλησιαστικής και ιδιωτικής περιουσίας. Στη µεθοδευµένη στρατηγική συρρίκνωσης του ελληνικού στοιχείου σηµαντικό ρόλο έπαιξε και η κατάργηση του αυτοδιοικητικού, κοινοτικού συστήµατος µε την επιβολή ενός εγκάθετου που συνδιαλέγονταν απευθείας µε τις Αρχές.

- Μέ τό συγκεκριµένο ἔργο σας προσφέρετε τεκµήρια πολύτιµα γιά τήν καταστροφή τοῦ Κωνσταντινουπολίτικου Ἑλληνισµοῦ, ἀξιοποιήσιµα καί στά Εὐρωπαϊκά Δικαστήρια. Πιστεύετε ὅτι ὡς Ἕλληνες διαθέτουµε ἀναλόγως ἐπαρκή τεκµηρίωση καί σέ ἄλλες περιπτώσεις (Κύπρος 1974, ἀπελάσεις 1964, διωγµοί Ἰµβρίων κτλ);

-  Η πολύχρονη έρευνα που πραγµατοποίησα απέφερε τη συλλογή πολύτιµου υλικού και ανέδειξε ταυτόχρονα νοµικές διαστάσεις του προβλήµατος που εκθέτουν την Τουρκία στα διεθνή forα. Κάτι αντίστοιχο µπορεί να γίνει και για ανάλογα ιστορικά γεγονότα όπως η Τουρκική εισβολή και η κατοχή της Β. Βόρειας Κύπρου, οι απελάσεις του 1964, και ο διωγµός του ελληνικού στοιχείου από τις κοιτίδες του. Με τη σύσταση του Διεθνούς Δικαστηρίου προέκυψε µια νοµική διάσταση που ακυρώνει κάθε επίκληση για παραγραφή των αδικηµάτων αυτών εφόσον αποδεικνύεται ότι συνεχίζεται µε αδιάλειπτο τρόπο και βάσει σχεδίου η εθνοκάθαρση.

- Δουλεύετε ἐπί δεκαετίες στίς ΗΠΑ ὡς ἱστορικός – εἴχατε µάλιστα ἱδρύσει καί τό Βρυώνειο Κέντρο Σπουδῶν στήν Καλιφόρνια. Πῶς κρίνετε τίς συνθῆκες στίς ὁποῖες ἐργάζεται ὁ ἱστορικός (στίς ΗΠΑ καί στήν Ἑλλάδα) καί τό σύγχρονο, µετανεωτερικό, πνευµατικό κλῖµα;

- Νοµίζω πως µπορείτε από το έργο µου να αξιολογήσετε τις συνθήκες και την ποιότητα της δουλειάς. Δεν θα  µπορούσα ο ίδιος να αναφερθώ σ αυτό. Όσο για τις µετανεωτερικές προσεγγίσεις στην ιστορία αδυνατώ να κατανοήσω τι έρεισµα επιστηµονικό µπορούν να έχουν όταν αναγορεύουν σε βασική επιστηµολογική τους θέση τη σχετικότητα κάθε ιστορικής εκδοχής αφού στην περίπτωση αυτή θα πρέπει και στις δικές τους θέσεις να εφαρµοσθεί το κριτήριο αυτό. Όσο για τον πολυδιαφηµισµένο έλεγχο και την κριτική των ιστορικών πηγών που επικαλούνται, δεν είναι κάτι καινούργιο. Ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα η Γερµανική ιστοριογραφία αντιµετωπίζει κριτικά τις πηγές και αξιολογεί την αυθεντικότητα και αξιοπιστία τους.

- Πῶς βλέπετε τήν σηµερινή Τουρκία καί τό µέλλον τῶν σχέσεών της µέ τή χώρα µας;

- Ο ιστορικός δεν είναι προφήτης και εγώ δεν πιστεύω σε θεωρητική προσέγγιση των ελληνοτουρκικών. Οι διαφορές µεταξύ των γειτόνων είναι οι χειρότερες, εκτός βέβαια από τις εµφύλιες. Αυτός που θα καταφέρει την υπεροπλία θα επιβληθεί  αυτός ο πρωτόγονος δυναµισµός ίσχυε από την εποχή του Θουκυδίδη και ισχύει το ίδιο σήµερα. Καμµιά χώρα δεν κατασπαταλεί τα χρήµατα όπως αυτά που ξοδεύει η Τουρκία, για να σκουριάσουν τα όπλα της. Η Ελλάδα σ’ αυτά έχει µείνει πίσω, δεν την κακίζω, έκανε µια άλλη επιλογή. Η σπατάλη για τον εξοπλισµό κατέστρεψε την οικονοµία, προκάλεσε την ανάπτυξη του Ρεφάχ που το ψήφισαν από απελπισία. Οι ισλαµιστές έχουν διεισδύσει στον κρατικό µηχανισµό και στα πανεπιστήµια. Από την άλλη, η βρεφική θνησιµότητα στην Τουρκία είναι πια 4,5 προς 1 ως προς την Ελλάδα, ο µέσος όρος ζωής του Έλληνα είναι κατά δέκα χρόνια µεγαλύτερος από του Τούρκου. Όµως οι Έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να αντιµετωπίσουν την απειλή αυτή µε περισσότερη σοβαρότητα και λιγότερη βέβαια υποταγή στις επιταγές των Αµερικανών. Στο σηµείο αυτό θα πρέπει να ξανασκεφθούµε και το ρόλο που παίζουν στην Ελλάδα διάφορα δήθεν ακαδηµαϊκά, ερευνητικά Ινστιτούτα που στην πράξη προωθούν και εξυπηρετούν τα αµερικανικά στρατηγικά συµφέροντα.

- Σᾶς εὐχαριστοῦµε πολύ!

- Κι ἐγώ σᾶς εὐχαριστῶ.

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/221.pdf

Στά μπεκτασίδικα χωριά ἀπό τούς Προξενικούς  

Οἱ Μπεκτασήδες μουσουλμάνοι τῆς Θράκης εἶναι μία παραμελημένη πληθυσμιακή συνιστώσα τοῦ τόπου μας, πού ἐπιβιώνει στά βόρεια ὅρια τῶν νομῶν Ροδόπης καί Ἕβρου. Τά ὀρεινά χωριά τους (Μέγα Δέρειο, Ρούσσα, Γονικό, Πετρόλοφος, Χλόη, Μεσημέρι…) σιγά σιγά ἐγκαταλείπονται, ὅμως τό πρόβλημα δέν εἶναι μόνο ἡ ἀστυφιλία. Τό βασικό τους «πρόβλημα» εἶναι ἡ ἰδιαίτερη ταυτότητά τους, ἡ ὁποία φαίνεται νά ἐνοχλεῖ ἰδιαίτερα κάποιους. Κάποιους πού ἄλλοτε σκίζονται στίς ἐπικλήσεις τῆς πολυπολιτισμικότητας* (ὅταν πρόκειται νά μιλήσουν γιά τούρκικα στοιχεῖα) κι ἄλλοτε πασχίζουν νά σκίζουν ὅποιον ἀναφερθεῖ στήν πολιτισμική πραγματικότητα τοῦ χωριοῦ του, τοῦ χθές μά καί τοῦ σήμερα. Ὅσο γιά τήν πληροφόρηση τῆς πλειονοτικῆς κοινωνίας γιά τό τί συμβαίνει στά μπεκτασίδικα χωριά, εἶναι περίπου μηδενική. Ὅ,τι καί νά συμβεῖ, γίνεται γνωστό μονάχα στούς ἐλάχιστους χριστιανούς πού ζοῦν κοντά τους, σέ 2-3 ἐρευνητές πού ἐνδιαφέρθηκαν γιά τήν περίπτωση τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καί σέ κάποια πολιτικά στελέχη τῶν μεγάλων κομμάτων πού ἀνέχονται καί στηρίζουν μέ τή στάση τους τήν ἐπιβολή τῶν μηχανισμῶν τῆς Ἄγκυρας. Οἱ τελευταῖες ἐξελίξεις (μέ λεπτομέρειες καί, φυσικά, ὀνόματα) στό θέμα αὐτό, τό σχετιζόμενο ἄμεσα μέ τήν ἐπιβολή τῆς (σουνιτικῆς) ὁμοιομορφίας στό ἐσωτερικό μιᾶς μειονότητας ὁλοένα καί ὁμοιογενέστερης.

Ὁ μπεκτασίδικος πληθυσμός τῆς Ροδόπης, οἱ λεγόμενοι καί Κιζιλμπάσηδες, πού κατάφεραν ἐπί τόσους αἰῶνες νά διασώσουν τήν θρησκευτική ἰδιοπροσωπεία τους μέσα στή σουνιτική θάλασσα, κινδυνεύουν μέ ἀφανισμό τά τελευταῖα χρόνια (ἐντός τῆς ἑλληνικῆς δημοκρατίας!) ἀπό τόν ἀφομοιωτικό μηχανισμό τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου τῆς Κομοτηνῆς. Ὁ κύριος θεσμικός μοχλός αὐτῆς τῆς ἐν ἐξελίξει προσπάθειας εἶναι ὁ «μορφωτικός πολιτιστικός σύλλογος Χίλια», ὅπου προεδρεύει ὁ Χασάν Μπεκήρουστα (πρώην ἀντιδήμαρχος Ὀρφέα). Καθώς οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἄγκυρας χρειαζόντουσαν στήν περιοχή μία νομιμοφανή παρουσία, ἔστησαν τό σωματεῖο αὐτό, τό ὁποῖο (ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχουμε γράψει στό παρελθόν) πῆρε ἀρχικά στά χέρια του τό πανηγύρι τοῦ «Χίλια», μετατρέποντάς το σέ τούρκικη φιέστα. Ἐξαλείφθηκε κάθε θρησκευτικός χαρακτήρας τῆς παραδοσιακῆς πανήγυρης (ἡ ἔναρξη τῶν ἐθίμων μέ ἐπίσκεψη στόν τεκκέ, π.χ.) καί ὁ κόσμος πού κάποτε συμμετεῖχε στά δρώμενα, πάλευε στούς ἀγῶνες καί γιόρταζε, σήμερα εἶναι ἁπλός θεατής τοῦ τσίρκου πού κουβαλιέται ἀπό τήν Τουρκία (τραγουδιάρες, χορευτές, παλαιστές, ἀγάς, ὀργανοπαῖκτες, μέχρι καί …θεατές).

Τό δεύτερο βῆμα ἦταν ἡ ἁρπαγή τοῦ τεκκέ τῆς Ρούσσας, τοῦ πιό διάσημου τεκκέ δηλαδή τοῦ βουνοῦ, ἱδρυμένου τό 1402 (ἀνακαινίστηκε τό 1759). Οἱ ἄνθρωποι τοῦ συλλόγου κάνανε κάποιες ἐργασίες ἐκεῖ, πῆραν τά κλειδιά, τά δώσανε σέ κάποιον Χασάν Τσεγκέλ πού ὁρίσανε φύλακα καί ἔκτοτε ὑπάρχει ἔλεγχος στό ποιός μπορεῖ νά μπεῖ καί νά δεῖ τόν τεκκέ, τί θέλει κτλ. Τώρα ὁρίσανε τόν ἴδιο “ἁρμόδιο” καί γιά τόν τεκκέ τοῦ ἰδίου ἁγίου (Σεΐντ Ἀλῆ Σουλτάν ἤ Κιζίλ Ντελή) στό Μικρό Δέρειο (βλ. ἀνωτέρω φωτογραφία) γιά τόν ἴδιο ρόλο. Ὁ ντόπιος κόσμος ὅμως ἀντιδρᾶ καί δέν δέχεται τήν οἰκονομική ἀδιαφάνεια καί τίς πολιτικές σκοπιμότητες τῶν ἀτόμων τοῦ συλλόγου. Μάλιστα πρό ἡμερῶν, στή γιορτή τοῦ Χιντρελέζ (παλιοημερολογίτικος ἑορτασμός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἀπό μουσουλμανικούς πληθυσμούς) ἔγινε φασαρία στόν περίβολο τοῦ τεκκέ, καθώς ὁ γνωστός γιά τόν ρόλο του Ἀχμέτ Πεντζιάλ ἐπεδείκνυε ἕνα χαρτί ὅπου δῆθεν ὁ καθηγητής τῆς ΕΠΑΘ κ. Ε. Ζεγκίνης καταλόγιζε στούς Μπεκτασήδες διοργάνωση ἐρωτικῶν ὀργίων! Κάποιοι ἀντέδρασαν στήν προφανή συκοφαντία καί ἡ πλειοψηφία ἀγανάκτησε μέ τόν ἄθλιο ρόλο πού ὁρισμένοι ἀνέλαβαν, ὥστε νά δημιουργήσουν προβλήματα μεταξύ τῆς χριστιανικῆς πλειοψηφίας καί τῆς μπεκτασήδικης κοινότητας. Δέν μπορεῖ ὅμως ὁ ἁπλός κόσμος νά ἐναντιωθεῖ ἀνοιχτά, καθώς παραμονεύει ὁ κίνδυνος τοῦ στιγματισμοῦ καί τῆς κοινωνικῆς ἀπομόνωσης (γνωστά πλέον πράγματα καί ἀπό τήν πομάκικη ἀπόπειρα γιά αὐτοπροσδιορισμό).

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Μία χαρακτηριστική περίπτωση προσεταιρισμοῦ τῶν μπεκτασίδικων γιορτῶν κι ἐθίμων τῆς Θράκης ἦταν κι αὐτή τοῦ φετεινοῦ Χιντρελέζ στό χωριό Μουσάκιο Ἕβρου. Παρέστησαν ὁ Τοῦρκος Πρόξενος Ἀχμέτ Ριζά Ντεμιρέρ, ὁ ψευδομουφτής Κομοτηνῆς Ἰμπράμ Σερήφ, ὁ πρόεδρος τῆς (διαλυμένης ὡς παράνομης ἀπό τά ἑλληνικά δικαστήρια) Ἕνωσης Τούρκων Δασκάλων Σαμί Τοραμάν, ὁ πρόεδρος τῆς ἐπίσης διαλυμένης Τουρκικῆς Νεολαίας Κομοτηνῆς Ἀντνάν Σελήμ, ὁ τοπικός πρόεδρος Μπεκήρ Μουσταφάογλου καί ἄλλοι γνωστοί ἱμάντες μετάδοσης τοῦ τουρκισμοῦ στή Θράκη. Παρέστη ἐπίσης ὁ δήμαρχος Ἀλεξανδρούπολης Γιῶργος Ἀλεξανδρῆς, ὁ ὁποῖος μίλησε γιά «γιορτή πού ἑνώνει τίς δυό θρησκεῖες» (πρᾶγμα πού περιέχει πολλή ἀλήθεια) καί γιά τήν ἀνάγκη διατήρησης καί διαφύλαξης τῶν ἐθίμων στά πλαίσια τῆς «πολυπολιτισμικότητας».

Οἱ ἄλλοι παριστάμενοι δέν ἔδειξαν ὅμως ἀνάλογη ἀνοχή στό διαφορετικό: Ὁ μέν ψευδομουφτής ἐπιδοκίμασε τήν «πολυπολιτισμική» ἀναφορά τοῦ δημάρχου, μιλώντας ὅμως γιά ἐποχές στίς ὁποῖες ἡ «μειονότητα» δέν εἶχε τήν δυνατότητα ἀναβίωσης τῶν παραδοσιακῶν της ἐθίμων. Ξέχασε βέβαια νά πεῖ ὅτι ὁ μεγάλος ἐχθρός τοῦ μπεκτασισμοῦ δέν ἦταν ποτέ ἡ Ἑλλάδα ἤ ὁ χριστιανισμός ἀλλά τό ὀθωμανικό κράτος καί οἱ σουννίτες. Ὅσο γιά τόν Τοῦρκο Πρόξενο, αὐτός μίλησε γιά τήν «βαθειά ριζωμένη ΤΟΥΡΚΙΚΗ γιορτή πού θά συμβάλει στήν ἐνίσχυση τῆς ταυτότητας καί τῆς συνείδησης τῆς μειονότητας»! Σᾶς θυμίζει τό κουρδικό Νεβρόζ, πού τό τουρκικό ΓΕΕΘΑ ἀνακήρυξε σέ «παλιά τούρκικη γιορτή»; Τά ποντιακά Παρχάρια πού εἶχαν ἀνάλογη μεταχείριση; Κι ἐμᾶς!

Ὁ προξενικός καρκίνος κάνει συνεχῶς μεταστάσεις. Πρίν λίγα χρόνια ἀπαγορεύτηκε σέ χωρικούς ἡ ἐπιδιόρθωση τοῦ τεκκέ στή θέση Μορσάλα, γιατί, λέει, τά χρήματα προέρχονταν ἀπό τό ἑλληνικό κράτος! Μόνο τά χρήματα ἀπό τήν Τουρκία εἶναι προφανῶς καθαρά καί ἀποδεκτά! Σήμερα στήν περιοχή κανένας δέν τολμάει νά μιλήσει γιά μπεκτασισμό, γιά τίς παραδόσεις, τά ἔθιμα, τόν πολιτισμό τοῦ τόπου – κι ὄχι ἀπό τήν μυστικότητα πού ἄλλοτε διέκρινε τά μέλη τῆς κοινότητας ἀλλά ἀπό τόν φόβο τῶν προξενανθρώπων!

Ἑλληνική Δημοκρατία, ἔτος 2007…

Κ.Κ.

 * Βλέπε γιά παράδειγμα τίς δηλώσεις τοῦ ψευδομουφτῆ Κομοτηνῆς Ἰμπράμ Σερήφ στό Μουσάκιο γιά τό Χιντρελέζ

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/220.pdf

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/219.pdf

Εγκαίνια έκθεσης του ΕΚΕΒΙ για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ΝΙΚΟΥ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ.

Ομιλητές:

Δημήτρης Κοσμόπουλος- ποιητής-δημοσιογράφος

Σύνη Αναστασιάδη- ζωγράφος

Προλόγισε η Μάγδα Γιαμουστάρη- αντιδήμαρχος Πολιτισμού

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΝΟΜΟΥ ΡΟΔΟΠΗΣ σε συνεργασία με τον Δήμο Κομοτηνής

Κομοτηνή 17/4/2007

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/218.pdf

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΜΑΘΑΝΕ ΠΩΣ Γ…ΟΜΑΣΤΕ, ΠΛΑΚΩΣΕ ΚΙ Η ΡΕΠΟΥΣΗ»

   Βραβεῖον συνωστισμοῦ, γενικῶς. Καθότι Ἕλληνες συνωστίζονται στὴ Σμύρνη, ἀνθυποντενεκέδες καὶ λοιπὰ γελοῖα κρατικοδίαιτα ἐκσυγχρονιστήρια στὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀπαιδευσίας καὶ ἁπαξάπας ὁ θλιβερὸς ἐσμὸς τῶν ἐπιδόξων ἀποδομητῶν τῆς μνήμης στοὺς ὑπονόμους τῆς Νέας Τάξης. Εἰδικὰ ὄμως ἡ ἐμφάνιση Ρεπούση διὰ τοῦ γνωστοῦ σχολικοῦ ἀριστουργήματος ὑπῆρξε τὸ κομβικὸ σημεῖο (ὅθεν καὶ τὴν βραβεύουμε, γόνυ κλίνοντες εὐλαβῶς). Γιατί κομβικό; Διότι δὲν ἦταν μία ὑπόγεια καὶ ὕπουλη (συνεπῶς δὲ καὶ εὔελπις) ἀπόπειρα ἱστορικοῦ εὐνουχισμοῦ, ἀλλὰ μία βλακωδῶς ἀπροκάλυπτη κίνηση κατεδάφισης τῶν πάντων, ποὺ βασίστηκε στὴν ἐντύπωση ὅτι τυγχάνομεν πλέον λαὸς βοδιῶν ποὺ μασᾶνε καθολικῶς κουτόχορτο. Καὶ ἔτσι βεβαίως τὸ ἐν λόγῳ ἐγχείρημα προσέφερε στὴν πραγματικότητα μέγιστες ὑπηρεσίες (καὶ ἐννοεῖται τὶς ἀκριβῶς ἀντίθετας τοῦ ἐπιποθουμένου), κατορθώνοντας νὰ ξεσηκώσει τοὺς πάντες, νὰ ἐξοργίσει μέχρι καὶ τὸ τριανταφυλλοπουλο-χαρδαβελαίικο καὶ νὰ ἀφυπνίσει ἕως καὶ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (ἐδῶ κι ἂν μιλᾶμε δηλαδὴ γιὰ κατόρθωμα). Τέτοιο παλλαϊκὸ ξεσηκωμὸ οὔτε στὸ Γιοῦρο δὲν θυμᾶμαι. Ἐδῶ νὰ δεῖτε λοιπὸν συνωστισμό. Ὅλο τὸ σῦμπαν ἀνάστατο, σὺν πέντε ἑκατομμύρια housewives – χώρια οἱ ἀλευρομάγειροι ποὺ ἔπιπτον right through. Δὲν μᾶς γράφετε, λέω γώ, κυρία μας, δυό – τρία τέτοια βιβλία κάθε χρόνο; Διὰ τάς ὑπηρεσίας σας, σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμῶς…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «300»

     Βραβεῖον συνωστισμοῦ, εἰδικῶς. Ἤτανε ποὺ ἤτανε στενὸ τὸ ρημάδι τὸ παραθαλάσσιο, μπήκανε γιὰ ἡλιοθεραπεία οἱ Σπαρτιάτες, πῆγαν νὰ κάνουν κι οἱ Πέρσες εἰρηνικὴν διέλευσιν, τὸ τί στριμωξίδι ἔπεσε δὲν λέγεται. Σιγὰ ρὲ παιδιά, μἡ συνωστιζόμαστε ἔτσι, θὰ κατσιάσουμε! Ἀλλὰ πέραν τούτου, σιγὰ πιὰ τὴν ταινία, ποὺ προβάλλει τάχαμου καὶ τὶς ἀρετὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ! Ἐπειδὴ πήγανε μερικοὶ καὶ τσαλαπατηθήκανε, θὰ τὸ κάνουμε τώρα καὶ θέμα; Τότε δηλαδὴ γιὰ τὰ σύγχρονα ἑλληνικὰ λιοντάρια τί νὰ ποῦμε; Ἐδῶ ρέ, μέχρι καὶ παράσταση διαμαρτυρίας ἔκανε ἡ κυβέρνηση γιὰ τὸν τούρκικο χάρτη τῆς αὐτόνομης Θράκης, ἄσε ποὺ βγάζει κι ἀνακοίνωση γιὰ κάθε 17.500 ἀεροπλάνα ποὺ παραβιάζουν τὸν ἐναέριο χῶρο. Ἄντε μἡ θυμηθῶ τώρα καὶ τὸ ἔπος Ὀτζαλάν ἢ τὴν ἄλλη ἐποποιία, τότε ποὺ ὁ Λεωνίδας τοῦ Ἐκσυγχρονισμοῦ τσάκιζε τοὺς βαρβάρους, κυνηγώντας τους ἀλαλάζοντας ἀπὸ βραχονησίδος εἰς βραχονησίδαν! Ἂν γιὰ τὸν Σπαρτιάτη ἔγινε ταινία, γιὰ δαύτονε δηλαδὴ τί πρέπει νὰ γυρίσουμε; Τριλογία; Ἐμεῖς ὅμως οὕτως ἢ ἄλλως, σύντροφοι, τυγχάνομεν φιλειρηνικοὶ καὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι καὶ δὲν γουστάρουμε τέτοιες μιλιταριστικὲς ἐθνικοῦρες! Ἀπὸ ἄλλους ἥρωες, συνετούς, διαλλακτικοὺς καὶ μετριοπαθεῖς, ἔχει ἀνάγκη αὐτὸς ὁ τόπος! «The life and times of Pilios Gousis» συνεπῶς καὶ πολύ σας εἶναι…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΙ ΜΥΓΕΣ ΚΩΛΟ ΚΙ ΕΧΕΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ»

    Βραβεῖον συνωστισμοῦ, en peu. Ἤτοι βραβεῖον παρηγοριᾶς πρὸς τὸ καθ’ ἠμᾶς φωταδιστικὸν ζόμπ…παρντὸν λόμπυ. Τώρα βέβαια θὰ μοῦ πεῖτε, γιατί en peu; Ἔ, γιατί πῶς νὰ τὸ κάνουμε τώρα, δὲν εἶναι οὔτε τόσο σπουδαῖοι (κάτι ἀνιστόρητοι καὶ νευρωτικοὶ ἡμιαναλφάβητοι εἶναι, ποὺ ὑποδύονται τοὺς διανοουμένους καὶ τοὺς δημοσιογράφους), ἀλλὰ οὔτε τελικὰ καὶ τόσο πολλοί, ὅσο νομίζουν. Ἁπλῶς φαίνονται πολλοί, γιατί εἶναι ἁπλωμένοι σὲ κάποια καίρια πόστα, ἐλέγχουν μεγάλο μέρος τῶν ΜΜΕ καὶ κάνουνε καὶ σαματὰ διὰ τῆς τρομοκρατίας, τῆς προσβολῆς καὶ τῆς ἐξουθενώσεως. Νά, σὰν τὰ φαιδρὰ ΔΟΛια γραικυλομειράκια ἕνα πρᾶμα ἢ τὴν τηλαυγή χαφιεδο-ὀμάδα ἑτέρου ἀθηναϊκοῦ μεγαλοχαρτοπολτοῦ. Τώρα ποὺ σίγουρα τὸ μἤνυμα ἐλήφθη, ὅλοι αὐτοὶ θὰ βρίσκονται μᾶλλον σὲ ἄθλια ψυχολογικὴ κατάσταση, ὅθεν καὶ συμπάσχουμε στὸ δρᾶμα τους. Ὡς πονόψυχοι δὲ ἄνθρωποι εἴπαμε νὰ τοὺς βραβεύσουμε, γιὰ νὰ τοὺς γλυκάνουμε λιγάκι τὸν πόνο. Ἔ, ἐντάξει, πρῶτα τὸ βραβεῖο, φάγαμε μετὰ καὶ τὰ 4 ἀπ’ τοὺς Τούρκους, δὲν μπορεῖ, θὰ γέλασε λίγο τὸ χειλάκι τους…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «1821»

     Βραβεῖον συνωστισμοῦ, χέσε μέσα Πολυχρόνη. Ὁ λόγος γιὰ μιά ἐξέγερση ποὺ ἔκαναν κάποιοι κάπου κάποτε. Πού ἐκεῖ νὰ δεῖτε δηλαδὴ συνωστισμούς! Λίγο οἱ μέν στά Δερβενάκια, λίγο οἱ ἄλλοι ποὺ συνωστίζονταν στὴν πόρτα τοῦ Μεσολογγίου βγαίνοντας γιὰ τὴ βραδινή τους ἔξοδο (καλὰ ρὲ παιδιά, μἡ σκουντουφλιέστε, θὰ βρεῖτε ὅλοι νὰ κάτσετε, τόσα μπαράκια ἔχει ὁλόγυρα), τελικὰ αὐτὸς ὁ Ρωμηός, ρὲ παιδὶ μου, δὲν ξέρει ἀπὸ τάξη. Μὰ τίποτα νὰ μή μάθουνε, ρὲ γαμῶτο, οἱ ἄχρηστοι μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες διαπολιτισμικῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνύπαρξης, λίγη ἀγωγὴ δὲν τοὺς δώσανε στὰ 3.500 σχολεῖα δευτεροβάθμιας ὀθωμανικῆς ἐκπαίδευσης Νοτίου Ἑλλάδος; Ἀλλὰ τί νὰ σοῦ κάνει τώρα καὶ τὸ σχολεῖο, ἅμα εἶσαι ἀναρχικὸς καὶ ἔχεις καὶ κάτι πατεράδες νονοὺς τῆς νύχτας, ποὺ παίρνουν τὰ βουνὰ καὶ κλέβουν τοὺς κρατικοὺς ἀξιωματούχους! Ἔ, μετὰ ἤτανε δυνατὸν νὰ μὴν τὰ κάνουνε ὅλα λαμπόγυαλο καὶ στὶς ἑπταήμερες ποὺ τοὺς πήγαιναν; Φυσικὸ εἶναι καὶ τὸ Grand Hotel στὴ Γραβιὰ νὰ τὸ ρημάξουνε καὶ τὴ θαλαμηγὸ στὴ Χίο νὰ τὴν τινάξουν στὸν ἀέρα καὶ τὸ σαλὲ στὸ Κούγκι νὰ τὸ μπουρλοτιάσουν! Καὶ ὄχι τίποτε ἄλλο δηλαδή, ἀλλὰ ἀπορῶ μὲ τέτοια πνευματικὰ χάλια πῶς κατόρθωσαν τελικὰ νὰ ἐπιτύχουν ὅλοι αὐτοὶ στὶς Πανοθωμανικὲς καὶ νὰ περάσουνε στὸ Χάρβαρντ Καρπενησίου, στὸ Γέιλ Λειβαδιᾶς καὶ στὸ UCLA Δημητσάνας (δεδομένου μάλιστα καὶ τοῦ ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ περὶ Κρυφοῦ… Φροντιστηρίου ἀποτελοῦν, ὡς γνωστόν, ἐθνικιστικὸ μῦθο)! Καὶ μετὰ βεβαίως ἔκαναν ἀπὸ πάνω τὰ γαϊδούρια καὶ ἐξέγερση (ὅταν ἡ Ὑψηλὴ Πύλη ἀνακοίνωσε τὴν ἀναθεώρηση τοῦ ἄρθρου 16), πλακωθήκανε μὲ τοὺς τζανταρμάδες, ἐνῶ κάψανε καὶ τουρκικὲς σημαῖες, καθὼς καὶ τὸ φυλάκιο τοῦ φρουροῦ στὸ Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Καϊμακάμη. Βρὲ οὔστ ἀπὸ δῶ νὰ μοῦ χαθεῖτε! Ἀνάγωγοι! Ἔ, ἀνάγωγοι!

                                                                                                                       Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/217.pdf

Βιβλιοπαρουσίαση

«Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

Ομιλητές:

Σάββας Καλεντερίδης- συγγραφέας

Στέλιος Παπαθεμελής- πρώην υπουργός

Κώστας Καραΐσκος- εκδότης «Αντιφωνητή»

ΙΔΡΥΜΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Κομοτηνή 26/3/2007

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/216.pdf

     Βραβείων συνέχεια σήμερα καὶ μετὰ τὰ πρωτοσέλιδα Ὄσκαρ τοῦ προηγούμενου φύλλου, σήμερα μοιράζουμε ἀπὸ δῶ καὶ τὰ βραβεῖα… Μόσχαρ. Εἰδικὰ τοξικὰ βραβεῖα δηλαδή, γιὰ πρόσωπα ποὺ στιγματίζουν (κυριολεκτικά) μὲ τὴν παρουσία τους τὴν ἐπικαιρότητα. Σᾶς τὰ παρουσιάζουμε ἀμέσως:

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΧΕΖΕ ΨΗΛΑ ΚΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ»

     Ἀπονέμεται παμψηφεὶ στὸν ὑπερ-δραστήριο πρωθυπουργὸ τῆς χώρας. Ἡ ἀπόλυτη ἐκδοχὴ τοῦ homme fatal καὶ τοῦ tough guy, ἐνῶ ὡς ἰδανικὸς ἐπίγονος τοῦ Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, πρωταγωνίστησε τὰ τελευταῖα χρόνια στὶς ταινίες «The big sleep (τῆς πολιτικῆς ζωῆς)», «Farewell my lovely (σεμνότητα καὶ ταπεινότητα) καὶ «The long goodbye» (πρὸς τὰ κυβερνητικὰ καθήκοντα – ἔ, μήπως δὲν τὰ ἔχει χε…ρετήσει ἀπὸ καιρὸ καὶ περὶ ἄλλα τυρβάζεται;)», βασισμένες στὶς (σχεδόν) ὁμώνυμες νουβέλες τοῦ Ρέιμοντ Τσάντλερ, ὅθεν καὶ ἀπέσπασε δεκάδες βραβεῖα ὑποκριτικῆς. Πέρυσι, ἐπικεφαλῆς ὅλου τοῦ θιάσου, συμμετεῖχε στὸ Φεστιβὰλ Θεσσαλονίκης μὲ τὶς ταινίες του «Τὰ λαμόγια τραγουδᾶνε ἀκόμα», «Οἱ τεμπέληδές τῆς κυανῆς κοιλάδας» καὶ «Ξαφνικὸς ἔρωτας» (μὲ Μαριέττα καὶ Ἀντώναρο στοὺς κεντρικοὺς ρόλους). Λόγῳ δὲ πληθωρικῆς προσωπικότητας, τοῦ ἀπονέμεται extra καὶ τὸ βραβεῖο «ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ», μία καὶ ἐξαφανίζει τὰ πάντα: ἀπὸ ἁπλὲς συντάξεις μέχρι τὰ κρατικὰ ἐλλείμματα καὶ τὴν ἀνεργία (λέμε τώρα). Ἀπὸ κεκτημένη δὲ ταχύτητα ἐν τέλει ἐξαφάνισε ἀκόμη καὶ τὸν ἑαυτό του, καθότι ἐδῶ καὶ δυὸ χρόνια δὲν τὸν ἔχει δεῖ κανεὶς πουθενά! Ἰδανικὸς γιὰ τὸ «Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων». Τὸν ξέρουν ἄραγε στὸ FBI;

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ»

     Ἀπονέμεται παμψηφεὶ στὴ βασίλισσα τοῦ διαλόγου Μαριέττα. Καὶ ὄχι φυσικὰ πὼς τρέφουμε καμμιὰ ἐκτίμηση στὶς γνωστὲς καφροκαρεκλοκενταυρομαζώξεις τῆς ΔΟΕ καὶ τῆς ΟΛΜΕ ἢ στὶς ἀκαδημαϊκὲς μιζοσυμμορίες καὶ στὸ ὑποτιθέμενο φοιτητικὸ κίνημα (κάποτε ἦταν ἕνας τσάρος, τώρα ποῦ…), ὅμως ἀπὸ τὴν ἄλλη τέτοια μετριοπάθεια καὶ διαλλακτικότητα πραγματικὰ δὲν ξανάδαμε! Ὅσο δὲ γιὰ τὶς ἄβαλα-μαντάβαλα ἀπόψεις της περὶ ἐκπαίδευσης, αὐτὲς σὲ συνδυασμὸ μὲ ἄλλα στοιχεῖα, ὅπως ἡ ἀνυπέρβλητη κομψότητα (ἔλα νὰ πᾶμε στὸ νησί, ἡ μάνα σου, ὁ Γκωτιὲ κι ἐσύ) καὶ ἡ γοητεία (νὰ ἕνα Λόρντι, Λόλα), τὴν ἀναδεικνύουν αὐτοδικαίως ὡς τὴν «Ὡραία τοῦ Πέρα (μὰ πολὺ πέρα ὅμως)». Φυσικὰ θὰ ἦταν πολὺ πιὸ χρήσιμη στὸ Δημοσίας Τάξεως (ὅπως ἐννοεῖται κι ὁ Βύρων στὸ Παιδείας), νὰ βγαίνει μπροστὰ ἀπ’ τὰ ΜΑΤ, νὰ μαρμαρώνουν στὴ θέα της οἱ κουκουλοφόροι (τί Μέδουσα καὶ μαλακίες τώρα, ἐκεῖ νὰ δεῖτε τρόμο!). Ἐπειδὴ ξέρουμε ὅμως ὅτι οὐδεμία πρόθεση ὑπάρχει νὰ φτιάξει ἡ Παιδεία, δὲν τὸ προτείνουμε. Ἀντιθέτως, μία ποὺ ἡ χαριτόβρυτος εἶναι πλέον ἐθνικὸ κεφάλαιο, περιμένουμε ὅτι θὰ παραμείνει στὴ θέση της τουλάχιστον ὥς τὸ 2011. Ἔ, μέχρι τότε θὰ ἔχουν – πρῶτα ὁ Θεὸς – τελειώσει πιὰ κι ἄλλα 2,5 χλμ τῆς Ἐγνατίας, θὰ γίνονται πιὸ ἀπρόσκοπτα κι οἱ ἑπταήμερες, ὁπότε ποιός μᾶς πιάνει…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΙΠΑΝ ΣΤΗ ΓΡΙΑ ΝΑ ΧΕΣΕΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΞΕΚΩΛΩΘΗΚΕ»

     Ἀπονέμεται σ’ ὅλη τὴν πεφωτισμένη ὁμάδα τῶν ὑπερεπιστημόνων ἱστορικῶν, ποὺ ἐπιτέλους ἄρχισαν νὰ ξαναγράφουν τὴν Ἱστορία, σὲ πεῖσμα τῶν ἰδεοληπτικῶν νευρώσεων τῶν Ἑλληναράδων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν φληναφημάτων κάποιων ἀνθυποεπιστημονικῶν μειρα- κίων τοῦ παρελθόντος τύπου Σβορώνου ἢ Βακαλόπουλου (ἔ, τί εἶναι τώρα δηλαδὴ αὐτὰ τὰ παρλιακὰ μπροστὰ στὴν Κουλούρη)! Ὅμως φτάνει, ρὲ παιδιά, κάντε λίγο κράτει! Overdose πάθανε οἱ ἄλλοι οἱ ἐρίφηδες, δὲν γίνεται ἔτσι! Εἴπαμε, ἰθαγενεῖς – ξιθαγενεῖς, ἀλλὰ σὲ δαύτους ἔχουνε μείνει ἀκόμη καὶ κάποια ἀντισώματα μέσα τους, δὲν εἶναι πιὰ κι Ἀμερικανάκια νὰ τὴν καταπίνουνε μὲ τοὺς τόνους ἀμάσητη ὅλη τη σαβούρα! Λίγο – λίγο συνεπῶς καὶ μὲ ρέγουλα τὸ παραθεῖο, σὲ μικρὲς δόσεις, νὰ δρᾶ ἀργὰ καὶ σταθερά. Νά, σὰν τὸ «Νοτόριους» ἕνα πρᾶμα – ἄσε δηλαδὴ ποὺ ὁ τίτλος ταιριάζει καὶ μὲ τ’ ἀφεντικά σας (Σόρος, Σίφτερ καὶ …CIA). Ἔ, ἄντε μωρέ, ἐγὼ τώρα θὰ σᾶς τὰ λέω; Δεῖτε ντὲ καὶ λίγο Χίτσκοκ νὰ μαθαίνετε!

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΓΚΕΛ ΓΚΙΟΥΖΕΛ ΣΑΡΜΠΕΛ»

     Βραβεῖον προσωποπαγές, ὁπότε περιττὸ νὰ σᾶς ποῦμε σὲ ποιὸν ἀπονέμεται. Ἔ, τί; Δὲν θὰ βραβεύσουμε δηλαδὴ τὸν πρεσβευτή μας στὴ Γιουροβύζιον; Ἰδοὺ λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος ποὺ νίκησε τὴν Τάμτα (ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μὲ τὰ πτωχὰ ἑλληνικά μου, τὸ θηλυκό τοῦ Ταμτάκος – οὐδέτερο τὸ ταμτάμ). Οἱ κακόγλωσσοι βέβαια λένε πώς ὁ ἐν λόγῳ ντύνεται σὰν καρνάβαλος, ταρακουνιέται ἐπὶ σκηνῆς σὰν νευρόσπαστη ἀδερφὴ κι ἔχει τόση σχέση μὲ τὸ τραγούδι, ὅση καὶ ἡ… ΝΔ μὲ τὴ διακυβέρνηση τῆς χώρας. Παντελῶς ἄσχετο. Ἐγὼ πάντως γιὰ τὸ μόνο ποὺ μετανιώνω, εἶναι ποὺ ἔκραζα κάποτε τὸν Ρουβά. Δὲ λέω, ζαβὸ κι ἐκεῖνο, ἀλλὰ μπροστὰ σὲ τοῦτον… Σὰν νὰ συναγωνίζονται στὸ χορὸ ὁ Νουρέγιεφ κι ὁ Φραγκίσκος Μανέλλης. Τήνελλα λοιπόν, νέε μου! Τήνελλα καὶ αἰὲν ἀριστεύειν! Ἄντε τώρα καὶ στὸ Μέγαρο Μουσικῆς! Μόνο στὸ Ἠρώδειο νὰ μὴν πᾶς, ἔ; Ὄχι τίποτ’ ἄλλο δηλαδή, ἀλλὰ θὰ μᾶς ξυπνήσει πάλι καὶ τὸ γαμῶτο γιὰ κεῖνα τὰ νήπια ποὺ γλιτώσανε ἀπ’ τὸν Ἡρώδη…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΝΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΕ ΔΕΝ Μ’ ΑΓΑΠΑΣ»

     Βραβεῖο παρηγοριᾶς ἐπίσης προσωποπα γὲς καὶ δὴ γιωργακοπαγές, ἀπονέμεται στὸν ἀρχηγὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἐξαιτίας τῆς στεναχώριας του ποὺ δὲν τὸν ἀγαπάει ὁ ἑλληνικὸς λαός. Τί γίνεται, σοῦ λέει, ἀπὸ τὴ μία ἐγὼ ποὺ καὶ καλὸ παιδὶ εἶμαι καὶ προσπαθῶ φιλότιμα, ἀπ’ τὴν ἄλλη ὁ χοντρὸς ποὺ ὅλη μέρα κάθεται καὶ τὰ ’κανε παντοῦ μαντάρα καὶ ἀντὶ νὰ κλείνει ὅλο κι ἀνοίγει ἐκείνη ἡ ρημαδοψαλίδα. Μὰ γιατί μὲ μισοῦν οἱ ἄτιμοι; Τί τοὺς ἔκανα; Τίποτε δὲν τοὺς ἔκανες βρὲ ἀγόρι μου! Καὶ ἴσα-ἴσα, στὴν πραγματικότητα ὅλοι σὲ συμπαθοῦν! Καὶ γιὰ ὁτιδήποτε ἄλλο, ὅλοι θὰ ἔτρεχαν νὰ σὲ βοηθήσουν! Καὶ καινούργιο τσάφ-τσοὺφ θὰ σοῦ ἔφερναν καὶ Γιου-γκι-ό καὶ παπάκι γιὰ τὴ μπανιέρα καὶ καινούργια παπά, ἀλλὰ καὶ λαμπριάτικη λαμπάδα μὲ φιόγκο καὶ κάποιο ἀπ’ τὰ ἀγαπημένα σου τερατοκουκλάκια (Πόκεμον, Ἀθανα-σάκης, Μαριλίζα)! Μόνο γιὰ νὰ σὲ βγάλουνε πρωθυπουργὸ τους ἔχουν ἕνα μικρὸ πρόβλημα. Ἔ, εἴπαμε! Καλόψυχοι-καλόψυχοι, ἀλλὰ τελικὰ ἔχει καὶ ἡ φιλανθρωπία τὰ ὅρια της…

                                                                                                                Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

                                                                                                        (Δυστυχῶς) ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/215.pdf

     Ἐπειδὴ παράγινε τὸ κακὸ μέ τὸ βιβλίο Ἱστορίας τῆς Στ΄ Δημοτικοῦ καὶ τὶς γελοῖες ἀντιδράσεις τῶν housewives καὶ τῶν ἀλευρομαγείρων (ὡς προσφυῶς ἐλέχθη ὑπὸ ἰδεολογικῆς συνοδοιπόρου τοῦ ἐγχειρήματος), στὶς ὁποῖες δυστυχῶς συμμετεῖχαν καὶ κάτι περίεργοι δικοὶ μας (βλ. π.χ. τὸ ἐμετικὸ ἀντιδραστικὸ κείμενο ποὺ μεταξὺ ἄλλων συνυπέγραψαν ὁ ἐλεεινὸς μεγαλοεκδότης Καραῖσκος καὶ ὁ ἄθλιος πρόεδρος τῆς ΕΛΜΕ Ροδόπης Δαπέργολας), ἦρθε ἐπιτέλους ἡ ὥρα νὰ μιλήσουν καὶ οἱ εἰδικοί. Ὡς ἱστορικὸς λοιπόν, καταθέτω ἐδῶ τὴ δικὴ μου ἄποψη γιὰ τὸ βιβλίο τῆς Ρεπούση, τὴν ὁποία βεβαίως ἐπίσης ἐπικρίνω, ὄχι ὅμως γιὰ παραχαράξεις καὶ ἀποσιωπήσεις, ἀλλὰ ἁπλούστατα γιὰ φανατισμό, παρανοϊκὴ ἐμμονὴ στὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία (ὅπως ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὶς ὑπερβολικὰ πολλὲς σελίδες τοῦ ἐγχειριδίου) καὶ ὑπέρμετρη ἐθνικιστικὴ ὑστερία. Προτείνω συνεπῶς τὴν ἄμεση ἀπόσυρση τοῦ βιβλίου καὶ τὴν ἀντικατάστασή του ἀπὸ πολὺ πιὸ σύντομο, ποὺ νὰ καλύπτει μάλιστα ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία, ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφή:

Read the rest of this entry…