Προ ημερών επαναπατρίστηκαν από την Κύπρο, μετά την ταυτοποίησή τους με τη μέθοδο DNA, οι σωροί των πεσόντων της ελληνικής ακταιωρού «Φαέθων» που σκοτώθηκαν τον Αύγουστο του 1964 από τουρκικά πυρά. Η απίστευτη κρατική αδιαφορία για πάνω από μισόν αιώνα δύσκολα κρύβεται πίσω από την συγγνώμη που (επιτέλους) ακούστηκε από τα χείλη Έλληνα υπουργού Άμυνας.
Το βρυκολάκιασμα του «Μακεδονικού» επανέφερε στην επιφάνεια ένα θέμα ελάχιστα δημοφιλές για την πολιτική τάξη της χώρας μας. Ένα θέμα όπου η ντροπιαστική αδυναμία της επίσημης Ελλάδος να δώσει λύση σύμφωνη με τα συμφέροντά της και την πασίδηλη αλήθεια, δεν βρίσκει κανένα ελαφρυντικό. Γιατί εδώ δεν έχεις απέναντί σου τις ΗΠΑ που βεβαίως θα τις υπακούσεις, ούτε την ΕΕ που εννοείται ότι θα συμμορφωθείς, ούτε καν την Τουρκία που έχει την δυνατότητα να σε εκβιάσει. Δεν είναι καν μια ασύμμετρη απειλή που δεν έχεις τα μέσα για την αντιμετώπισή της, π.χ. η λαθρομετανάστευση. Είναι ένα κράτος φτωχό, άοπλο, άρριζο και θνησιγενές, το οποίο όμως η «ισχυρή» Ελλάδα δεν κατάφερε να το φέρει στα νερά της, παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις που δοκίμασε. Τι φταίει, λοιπόν;
Κοινή διαπίστωση όλων των συναδέλφων μαθηματικών που έχουν επαρκή εμπειρία είναι ότι το γενικό επίπεδο των μαθητικών επιδόσεων (στη Μέση Εκπαίδευση, τουλάχιστον) έχει πέσει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ο μαθηματικός αναλφαβητισμός σαρώνει όλο και μεγαλύτερους πληθυσμούς στα ελληνικά σχολεία. Βιβλία και ασκήσεις παλαιότερων ετών περιέπεσαν σε αχρηστία, αφού το επίπεδο δυσκολίας είναι σχεδόν ασύμβατο με τις τρέχουσες μαθητικές δυνατότητες. Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι αδυνατούν να διδάξουν τα αντικείμενά τους, αφού βλέπουν κενά γνώσεων περισσότερα κι από τα …καθίσματα στα αμφιθέατρα. Το φαινόμενο είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς τα μέσα που βρίσκονται πλέον στην διάθεση καθενός και την προδήλως μεγαλύτερη ευστροφία των σημερινών παιδιών.
Μπορεί η επίσκεψη Ερντογάν στη Θράκη να ήταν μια ήττα για τη χώρα μας, όμως τώρα έρχεται η καταστροφή. Με την καταγέλαστη επίκληση της δικής μας, οικειοθελούς πρωτοβουλίας («κανείς δεν με σπρώχνει, μόνος μου πηδάω στον γκρεμό») η Κυβέρνηση προχωράει, λόγοις και έργοις, στην κατεύθυνση που υπέδειξε ο Τούρκος πρόεδρος.
Ἡ ἑλληνική στάση στήν πρόσφατη ψηφοφορία τοῦ ΟΗΕ, γιά τήν ἀμερικανική ἀπόφαση γιά μεταφορά τῆς ἰσραηλινῆς πρεσβείας τους ἀπό τό Τέλ Ἀβίβ στήν Ἱερουσαλήμ, σχολιάστηκε ὅσο καμμία ἄλλη ἀνάλογη. Ἦταν πολλοί αὐτοί πού χαρακτήρισαν λάθος τήν στοίχηση τῆς Ἑλλάδας στήν εὐρωπαϊκή γραμμή, καί πρόκριναν (τουλάχιστον) τήν ἀποχή. Τό ἐπιχείρημά τους; Ὅτι ἐμφανιστήκαμε νά εὐθυγραμμιζόμαστε μέ τήν τουρκική πρωτοβουλία καί νά ἐναντιωνόμαστε στά ἀμερικανικά καί ἰσραηλινά συμφέροντα πού κατά τά ἄλλα πασχίζουμε νά προσεταιριστοῦμε σέ στρατηγικό ἐπίπεδο.
Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε, ο προϋπολογισμός υπερψηφίστηκε (ως ο “τελευταίος μνημονιακός”), η Κυβέρνηση ανακάμπτει δημοσκοπικά, όλα δουλεύουν ρολόι. Από τη μία οι Συριζανέλ πανηγυρίζουν που συνεχίζουμε να τους ανεχόμαστε, από την άλλη η πρασινογάλαζη αντιπολίτευση κρυφοελπίζει στην λαϊκή αμνησία, και όλα πάνε εκεί που προ οκταετίας (έξωθεν) δρομολογήθηκαν να πάνε.
Οἱ κάπου 20 νεκροί καί οἱ τεράστιες καταστροφές στή Μάνδρα τῆς Ἀττικῆς ἔδειξαν τό ἀληθινό πρόσωπο καί τήν βαθειά παθολογία τῆς νεοελληνικῆς πραγματικότητας.
Comments Off
Το πρόβλημα της εγκληματικότητας στη χώρα είναι τεράστιο και πρέπει να αντιμετωπιστεί με όρους ειλικρίνειας κι όχι αντιπολιτευτικής τακτικής ή συμπολιτευτικής ωραιολογίας. Σημείο τριβής στον σχετικό δημόσιο διάλογο είναι ο “νόμος Παρασκευόπουλου” για την αποσυμφόρηση των φυλακών, ο οποίος απέλυσε χιλιάδες κρατούμενους και κάποιοι εξ αυτών επανήλθαν στήν εγκληματική τους δράση.
Tον Νικόλαο Ρουδομέτωφ τον γνωρίσαμε από κάποιον κοινό μας φίλο το 1999. Έχοντας από το 1996 δημιουργήσει το “Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας” (ΙΛΑΚ) είχε ήδη στήσει στη γειτονική μας πόλη ένα πνευματικό κύτταρο που έμελλε να εξελιχθεί στον “σκληρό δίσκο” της ευρύτερης περιοχής, αναφορικά με την πρόσφατη ιστορία της. Με ένα πολύτιμο αρχείο που όμοιό του δεν πρέπει να υπάρχει στην ελληνική περιφέρεια και με συνεχείς εκδόσεις που εστέλλοντο παντού, όλα σχεδόν χρηματοδοτημένα από την προσωπική του περιουσία, ο μοναδικός αυτός υπηρέτης της συλλογικής μας μνήμης άφησε πίσω του έργο απαράμιλλο. Η ιστορική γνώση για την αγαπημένη του Καβάλα και την περιοχή δεν θα ήταν ίδια χωρίς τη δουλειά του Νικολάου Ρουδομέτωφ κι αυτό το πιστοποιεί και μια απλή περιδιάβαση στη βιβλιοπαραγωγή του ΙΛΑΚ. Ταυτόχρονα ο ίδιος ήταν παρών και σε κάθε έντιμη κοινωνική και πατριωτική κίνηση (ανταμώσαμε μια – δυό φορές…), στα πάντα ακέραιος και ανιδιοτελής.
Ἡ ἐπίσκεψη στήν Ἄγκυρα τοῦ Νίκου Κοτζιᾶ συνοδεύτηκε ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ δυτικοθρακιώτη ἀντιπροέδρου τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης Χακάν Τσαβούσογλου στή Θράκη, μέ ὅλο τό τσοῦρμο τῶν σεσημασμένων ὑπονομευτῶν τῆς κυριαρχίας μας στήν περιοχή. Ἡ ἐπίσκεψη ἦταν ἄλλη μία κατάμουτρη προσβολή τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας στήν περιοχή, μέ τόν Τοῦρκο ἐπίσημο νά ἐπισκέπτεται τούς παράνομους συλλόγους Ξάνθης καί Κομοτηνῆς, καί τούς ντεμέκ “ἐκλεγμένους μουφτῆδες” – ὑπαλλήλους του. Παρότι τήν τελευταία στιγμή ἀνακοινώθηκε πώς θά τόν συνοδεύει ὁ ὑφ. Ἐξωτερικῶν Γ. Ἀμανατίδης, τελικά ἡ συνοδεία ἀφοροῦσε μόνο συγκεκριμένα μέρη τοῦ προγράμματος, τά πιό τυπικά κι ἀνώδυνα: στά μειονοτικά σχολεῖα.
Οἱ θερμές συναντήσεις τῶν μουφτήδων Κομοτηνῆς καί Ξάνθης μέ Τσίπρα καί Κοτζιά στήν Ἀθήνα (31/10/2017) στό περιθώριο τῆς «2ης Διεθνοῦς Διάσκεψης Θρησκευτικοῦ καί Πολιτιστικοῦ Πλουραλισμοῦ – Εἰρηνικῆς Συνύπαρξης στή Μέση Ἀνατολή» ἦταν ἕνας αἴσιος οἰωνός. Ἔδειξε πώς ἡ Κυβέρνηση ἀντιλαμβάνεται τή σημασία τοῦ θεσμοῦ καί ἐκτιμᾶ τήν προσφορά τῶν ἀνθρώπων (ἰδίως αὐτῶν στήν Κομοτηνή). Ἐλπίζουμε νά ἦταν εἰλικρινεῖς μαζί τους καί νά μήν τούς παραμύθιασαν, ὅπως στό παρελθόν συνέβαινε. Πέρα λοιπόν ἀπό τήν σημειολογία, οἱ ἄνθρωποι χρειάζονται στήριξη, θεσμική πρωτίστως καί πολιτική δευτερευόντως. Ἁπλά πράγματα. Στή Θράκη 100.000 μουσουλμάνοι προσβλέπουν γιά τήν καθοδήγησή τους στόν μουφτή, πού ἀναγκαστικά δηλώνει νομοταγής εἴτε στήν Ἀθήνα εἴτε στήν Ἄγκυρα, τό θέμα εἶναι τόσο ξεκάθαρο καί ὅποιος δέν τό ἀντιλαμβάνεται εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος. Λόγῳ βλακείας ἤ λόγῳ πρακτοριᾶς, ἀδιάφορο.
Το τι είναι είδηση για τα ΜΜΕ είναι ένα παλιό ερώτημα αλλά κάθε τόσο που επιβεβαιώνεται ο πρόστυχος ρόλος τους έχουμε μιαν αφορμή να απολαμβάνουμε το γεγονός της χρεωκοπίας τους στις μέρες μας. Σήμερα λ.χ. που όλοι θρηνούν για την απόσυρση του Έλληνα πολίτη στην ιδιώτευση, οι χασαποφυλλάδες συνεχίζουν να αποσιωπούν ή να υπερπροβάλουν όποιαν κινητοποίηση θέλουν, αναλόγως με τα συμφέροντα του καθεστώτος που υπηρετούν. Δύο πρόσφατα παραδείγματα από εφημερίδες αντίθετων δήθεν πολιτικών τοποθετήσεων, την “Καθημερινή” και την “Εφημερίδα των Συντακτών”:
«Θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: Πάνω στο προσφυγικό, πάνω στους νεκρούς από την παγωνιά πρόσφυγες, έχει με τις ευλογίες των Βρυξελλών στηθεί, μέσω των ΜΚΟ, κυριολεκτικά ένα οικονομικό πάρτι. Εκατομμύρια ευρώ διατίθενται, τα οποία μόνο στους πρόσφυγες δεν φτάνουν. Οι συνθήκες διαβίωσής τους, είναι δεδομένες». Αυτήν την δήλωση δεν την έκανε κάποιος “ακροδεξιός”, την έκανε η δημσιογράφος και υποψήφια περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου με τον ΣΥΡΙΖΑ, Αγλαΐα Κυρίτση.
Διάβασα το άρθρο του Γ. Χριστοφορίδη, ειδικού συμβούλου του Ν. Παππά, με τίτλο “Έτος 2019, τόπος, μια «άλλη» Ελλάδα”, όπου με ωραίο τρόπο παρουσιάζεται η μαγική εικόνα μιας χώρας που βελτιώνεται θεαματικά – της …δικής μας! Από αυτό επιλέγω μερικά στοιχεία και προσπαθώ παρακάτω να υπερασπιστώ την κοινή λογική.
Εἶναι χρόνια τώρα – τοὐλάχιστον ἀπό τό 2008 – θέση μας ὅτι τό φαινόμενο τῶν “ἀντεξουσιαστῶν” δέν εἶναι ἀστεῖο. Τότε βέβαια – μέρες Καραμανλῆ – ἡ προστυχιά τῶν ΜΜΕ, τῆς πασοκαρίας καί τῆς χαβιαροαριστερᾶς συνήθιζε νά ἐπιχαίρει γιά τούς τραμπουκισμούς τῶν ξαμολημένων τσόγλανων πού ἔφερνε τήν ἴδια κοντύτερα στήν κουτάλα. Σήμερα λίγο μαζεύτηκαν οἱ πάτρωνες ἀλλά ἀκόμη δέν λείπουν οἱ φωνές ὑποστήριξης πρός κάθε λογῆς “ἐπαναστάτη”. Εὔγλωττη ἦταν ἡ γελοία ἐκείνη ἱστορία μέ τίς …σπουδές τοῦ φυλακισμένου Ρωμανοῦ – Νάσιουτζικ.
Δύο ἦταν οἱ κυβερνητικές πρωτοβουλίες πού τελευταίως ἄγγιξαν τήν Θράκη καί τά ἐθνικά μας συμφέροντα στήν περιοχή. Ἡ πρώτη ἀφοροῦσε τήν εἰσαγωγή τῆς τουρκικῆς γλώσσας στά νηπιαγωγεῖα τῶν μειονοτικῶν οἰκισμῶν διά τοῦ πιλοτικοῦ προγράμματος πού ἀνακοίνωσε τό ΙΕΠ. Καί ἡ δεύτερη – πού ἀπέκτησε μεγάλη δημοσιότητα στα πανελλαδικά ΜΜΕ – ἦταν ἡ τροπολογία μέ τήν ὁποία τό ὑπουργεῖο Δικαιοσύνης φέρνει πάλι στά ἑλληνικά δικαστήρια τό θέμα τῶν προξενικῶν συλλόγων μέ τούς τούρκικους τίτλους.
Δύο ἀνακοινώσεις ἐξέδωσε τό Γραφεῖο Τύπου τῆς Νέας Δημοκρατίας (στίς 5/8 καί στίς 18/8) ἀναφορικά μέ τό θέμα τῶν χρυσωρυχείων στίς Σκουριές τῆς Χαλκιδικῆς, πρίν συναντήσει (στίς 4/9) ὁ Μητσοτάκης τούς ἐργαζόμενους τῆς “Ἑλληνικός Χρυσός”. Εἶναι πιά ξεκάθαρα θετική ἡ ἀξιωματική ἀντιπολίτευση ἔναντι τῆς καναδικῆς “ἐπένδυσης”, προκειμένου νά πλήξει, ὅπως πιστεύει, τό φιλοεπενδυτικό προφίλ πού ἐπιχειρεῖ νά φιλοτεχνήσει ὁ Τσίπρας γιά τήν Κυβέρνησή του.
Στό προηγούμενο φῦλλο μας εἴχαμε – ἀποκλειστικά, φυσικά, αὐτό δέν χρειάζεται νά τό γράφουμε κάθε φορά – τήν ἐξέλιξη τῆς ὑπόθεσης μέ τό παράνομο τέμενος (μετζίτ) τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐνῶ δηλαδή εἶχε ἐκδώσει τήν διαταγή γιά σφράγισμα τοῦ χώρου ἡ Ἀστυνομία γιά τίς 31/5/2017, δέν ἔγινε ἀπολύτως τίποτε!
Διαβάζουμε πως έχουν ήδη συγκεντρωθεί 178 υπογραφές στην ανοιχτή επιστολή που εκφράζει «αμέριστη συμπαράσταση» στην συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου, η οποία δικάζεται στις 21 Ιουλίου 2017 στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών για «υποκίνηση ισλαμοφοβικής βίας». Την αγωγή που κατετέθη εναντίον της, σε φάκελο που περιελάμβανε άλλες τουλάχιστον 150 υποθέσεις –όπως έγραψε δημοσίως στο Facebook ο Παναγιώτης Δημητράς του Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που κίνησε τις διαδικασίες– απεδέχθη η εισαγγελέας Ρατσιστικής Βίας και παρέπεμψε σε δίκη τη Σώτη Τριανταφύλλου. Μεταξύ όσων της συμπαρίστανται περιλαμβάνονται τόσο άνθρωποι σοβαροί και επαρκείς, όσο και γνωστά κατοικίδια του συστήματος (επίσης και οι Πασκάλ Μπρυκνέρ και Νόαμ Τσόμσκι).
Όποιος είχε την παραμικρή αμφιβολία για την στοχοθεσία τού ΣΥΡΙΖΑ μέσω της “θεματικής εβδομάδας” στα γυμνάσια της χώρας, βλέποντας προχθές (4-6-17, ΕΡΤ1) την εκπομπή “Θεματική Εβδομάδα στα σχολεία” την …έχασε. Ο Γκαίμπελς στη Γερμανία του 1937 θα ντρεπόταν να στήσει τόσο ξεδιάντροπη προπαγάνδα: η οικοδέσποινα δημοσιογράφος (Μ. Μιχελιδάκη) είχε καλέσει 13 νοματαίους, χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ να πρεσβεύει την αντίθετη άποψη! Υπήρξαν 2-3 δευτερεύουσες παρουσίες που περιορίστηκαν σε απλώς θετική στάση έναντι της θεματικής των “έμφυλων ταυτοτήτων” και ΟΛΟΙ οι άλλοι ήταν υπέρ της ψυχοκοινωνικής αποδόμησης των μαθητών που επιχειρείται με την συγκεκριμένη θεματική (χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το πάνελ είχε 2 παρακαλώ δασκάλους -Π. Σαπουντζάκης, Α. Σκίμπας- από το “Πολύχρωμο Σχολείο”!). Σημειωτέον ότι στο διαφημιστικό διάλειμμα έπαιξε και διαφήμιση τοῦ …Athens Pride!
