Μέ ἀφορµή τή γνωστή κατάσταση στήν ὁδοποιία τῆς πόλης τῆς Κοµοτηνῆς (ἐκτενής παρουσίαση στή στήλη τῶν ΤΟΞΙΚΩΝ στά τρία προηγούµενα φῦλλα τῆς ἐφηµερίδας µας) κάναµε µία µικρή ἔρευνα γιά τόν ποιοτικό ἔλεγχο στόν ὁποῖον ὑπόκεινται ὅλα τά δηµοτικά ἔργα, ὄχι µόνο τῆς πόλης µας ἀλλά καί τῶν ἄλλων Δήµων, Καποδιστριακῶν καί µή, τῆς Ροδόπης καί τοῦ Ἕβρου.

Ὅπως ἤδη κάθε ὑποψιασµένος ἀναγνώστης φαντάζεται, οἱ ἔννοιες «δηµοτικά τεχνικά ἔργα» καί «ἔλεγχος ποιότητας» ἔχουν, στήν καλύτερη περίπτωση, µία πολύ χαλαρή κι ἐλεύθερη σχέση. Κατ’ ἀρχήν στήν πόλη µας ἑδρεύει σχετική ὑπηρεσία, πού ἐλέγχει τήν ποιότητα τῶν δηµοσίων ἔργων, ἡ ὁποία µάλιστα βρίσκεται σέ τροχιά πιστοποίησης κατά ISO, πρᾶγµα σπάνιο γιά παροχή ὑπηρεσίας ἀπό τό Ἑλληνικό Δηµόσιο. Ἡ ὑπηρεσία αὐτή πιστοποιεῖ ἐλέγχους ποιότητας στά ὑλικά καί τήν ἐφαρµογή τους στά δηµόσια ἔργα ἐάν κληθεῖ ἀπό ἕναν ἐκ τῶν δύο ἄµεσα ἐµπλεκόµενων σέ αὐτά, δηλαδή εἴτε ἀπό τόν ἐργολάβο τοῦ ἔργου εἴτε ἀπό τόν ἐπιβλέποντα. Σέ περίπτωση πού δέν κληθεῖ δέν σηµαίνει πώς κανένας ποιοτικός ἔλεγχος δέν γίνεται: Μπορεῖ ὁ ἔλεγχος νά γίνει ἀπό τόν ἴδιον τόν ἐργολάβο πού κατασκευάζει τό ἔργο (!!!) ἤ ἀπό κάποιον τρίτο ἰδιώτη, διαπιστευµένο γιά τό συγκεκριµένο ἔργο, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξ ὁλοκλήρου τήν εὐθύνη τοῦ ποιοτικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἔργου. Ὥς ἐδῶ καλά, ἀλλά τί ἔχουν τά ἀµορτισέρ µας καί ψοφᾶν;…

Ὅπως καί πάλι καταλάβατε ΤΙΠΟΤΕ ἀπό τά παραπάνω δέν γίνεται στά δηµοτικά ἔργα τῆς Ροδόπης καί τοῦ Ἕβρου. Ἀφοῦ µπορεῖ τό ἐργαστήριο τοῦ ἐργολάβου νά κάνει ἐλέγχους, τί νά τό κάνουµε τό δηµόσιο ἐργαστήριο; Γιατί νά κάνουµε σύµβαση µέ ἰδιώτη; Γιά νά ἀνεβάσουµε τό κόστος; Ὄχι βέβαια, ἀφοῦ µποροῦµε νά κάνουµε τό ἔργο µία καί δύο φορές ἀκόµα µέχρι νά γίνει… καλό, χωρίς νά µᾶς πεῖ κανένας τίποτε. Μποροῦµε νά κάνουµε συµβάσεις συµπληρωµατικές καί παραπληρωµατικές χωρίς νά δίνουµε λογαριασµό σέ κανέναν, ποιός θά ἐλέγξει ἄν ὁ φάκελος τοῦ ἔργου ἔχει µέσα πλήρη ἐργαστηριακά ἀποτελέσµατα ὅπως προβλέπει ἡ σύµβαση (καί ἡ νοµοθεσία, ἔ;), ποιός θά δεῖ ἄν τά ὑλικά πού χρησιµοποιήθηκαν εἶναι ἐπαρκῆ; Κανένας «γραφικός» µονάχα σάν τόν Πετρίδη στή Μαρώνεια πού φωνάζει γιά τίς ρεµατιές καί τούς ὀχετούς ἀλλά καί πάλι τί θά γίνει; Ἐδῶ ἀµφισβητοῦνται ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ὄχι µόνον ὅσα εὐλόγως συµπεραίνονται ἀλλά καί ὅσα διά γυµνοῦ ὀφθαλµοῦ διαπιστώνονται…

Στά πλαίσια λοιπόν αὐτῆς τῆς ἐλεύθερης καί χαλαρῆς σχέσης ὁ καθένας κάνει ὅ,τι θέλει ἤ ὅ,τι τοῦ ἐπιτρέπει ἡ συνείδησή του. Ὁ ἐργολάβος κάνει τό ἔργο ὅπως καταλαβαίνει καί ἡ ἐπίβλεψη τῶν δήµων τό παρακολουθεῖ… διακριτικά µέχρι νά τό παραλάβει. Κάπου – κάπου κάποιος θυµᾶται καί τόν ποιοτικό ἔλεγχο καί ἀπευθύνεται στό ἐργαστήριο µέ διάθεση περιπαικτική µᾶλλον, ἀφοῦ εἴτε τά ἀποτελέσµατα εἶναι καλά εἴτε ὄχι τό ἔργο προχωράει καί παραλαµβάνεται κανονικά (καί παράνοµα). Ποιός τά κοιτάει τώρα αὐτά;…

 

* Ὅπως λέµε Ἐλεγειακή µεσοπολεµική ποίηση καί µαλακτικά πλυντηρίου

none

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/174.pdf

none

 

Επιστημονικό συνέδριο για τους Πομάκους διοργανώθηκε (15-16 Ιουλίου) στο Πανεπιστήμιο του Erlangen (Νυρεμβέργη). Ο τίτλος του συνεδρίου ήταν: «Οι Πομάκοι στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία – Μία χαρακτηριστική περίπτωση για τις διασυνοριακές μειονότητες στα Βαλκάνια». Οι θεματικοί άξονες του συνεδρίου αναφέρονταν σε ζητήματα γλώσσας, ιστορίας, εθνοτικής ταυτότητας καθώς και στην ευρύτερη παρουσία του Ισλάμ στα Βαλκάνια. Αναφέρουμε παρακάτω τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν:

· Ο ιστορικός Konrad Clewing (Πανεπιστήμιο Μονάχου) μίλησε με θέμα «Το Ισλάμ και οι διαδικασίες σχηματισμού εθνοτικής ταυτότητας στα Βαλκάνια».

· Η εισήγηση του Ulf Brunnbauer (Πανεπιστήμιο Βερολίνου) είχε σαν τίτλο «Οικολογία, πολιτισμός και κοινωνία: Στρατηγικές προσαρμογής ανάμεσα στους χριστιανούς και μουσουλμάνους στη Ροδόπη κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα», με ιδιαίτερες αναφορές στα τοπικά αρχεία της κεντρικής Ροδόπης (περιοχή Σμόλιαν) σχετικά με τα επαγγέλματα και τις οικογενειακές δομές στην περιοχή αυτή.

· Η ανθρωπολόγος Dimitrina Michailova (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης) μίλησε με θέμα «Τόπος και τοπίο, έδαφος και ιδιοκτησία» αναλύοντας την κατανομή της ιδιοκτησίας στις παραδοσιακές κοινότητες των Πομάκων με έμφαση στην περιοχή του Ζλάτογκραντ.

· Ο Νικόλαος Κόκκας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) παρουσίασε την εργασία «Παράδοση και αλλαγή στην προφορικότητα των Πομάκων της Δυτικής Θράκης – Ο ρόλος του λαϊκού πολιτισμού στον προσδιορισμό της πολιτιστικής ταυτότητας». Η εισήγηση εστιάστηκε στις καταγραφές λαϊκών παραμυθιών και παραδοσιακών τραγουδιών στους Πομάκους του Ν.Ξάνθης.

· Το θέμα του Αleksej Kalionski (Παν/μιο Σόφιας) ήταν «Το Ισλάμ στη Ροδόπη – Ιστοριογραφία και πολιτικές». Μετά από μια παρουσίαση της ιστορίας των Πομάκων της Ροδόπης ο ομιλητής αναφέρθηκε στις διάφορες απόπειρες αφομοίωσης των Πομάκων αλλά και ανακατασκευής του ιστορικού τους παρελθόντος.

· Η Δόμνα Μιχαήλ (Τμήμα Σλαβικών Σπουδών-Φλώρινα) παρουσίασε την εργασία με τίτλο «Εκπαίδευση και σχέσεις εξουσίας μέσα σε μια σλαβόφωνη ομάδα μουσουλμάνων στην Ελλάδα: Η περίπτωση των Πομάκων της ορεινής Ξάνθης». Η εργασία της Δόμνας Μιχαήλ στηρίχθηκε στην επιτόπια έρευνά της στην περιοχή Θερμών και παρουσίασε αναλυτικά σημαντικές πτυχές της μειονοτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

· Το θέμα του Christian Voss (Πανεπιστήμιο Ερλάνγκεν) ήταν «Ανάμεσα στην επιτόπια και στη διεθνική συνάφεια:Γλωσσική πολιτική των σλαβόφωνων μειονοτήτων», παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της επιτόπιας έρευνάς του σχετικά με τις στάσεις των Πομάκων απέναντι στη μητρική τους γλώσσα καθώς και τη χρήση της πομακικής στη Θράκης.

· Η εισήγηση της Φωτεινής Τσιμπιρίδου (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) είχε σαν τίτλο: «Σιωπή και περιθωριακότητα σαν ιδιώματα της συμπεριφοράς των μουσουλμάνων Πομάκων στην Ελλάδα» Χώρος αναφοράς της Φ.Τσιμπιρίδου η μακροχρόνια έρευνά της στην περιοχή Σαρακηνής (Ν.Ροδόπης).

· Ο γλωσσολόλογος Georgi Mitrinov (Παν/μιο Σόφιας) παρουσίασε την εργασία του «Περιγραφή της κατάστασης των διαλέκτων της Ροδόπης» στην οποία έκανε σύγκριση των φωνολογικών, γραμματικών και συντακτικών παραλλαγών των ιδιωμάτων της Ροδόπης όπως αυτά αποτυπώνονται στον Βουλγαρικό Διαλεκτολογικό Άτλαντα (1964-1975).

· Ο καθηγητής Klaus Steinke (Πανεπιστήμιο Ερλάνγκεν) μίλησε με θέμα «Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις διαλέκτους των χριστιανών και των μουσουλμάνων της Ροδόπης;» Περιγράφοντας τα ιδιώματα γειτονικών οικισμών χριστιανών και μουσουλμάνων στο βουλγαρικό τμήμα της Ροδόπης ο καθηγητής Steinke, ο οποίος ήταν και ο υπεύθυνος διοργανωτής του συνεδρίου, κατέληξε πως δεν υπάρχει διαφοροποίηση ανάμεσα στα γειτνιάζοντα σλαβικά ιδιώματα της περιοχής.

· Ο εθνογράφος Thede Kahl (Παν/μιο Βιέννης) έκανε εισήγηση με τίτλο: «Η παρουσία των Πομάκων στην Τουρκία». Μέσα από αναλυτική ιστορική και γεωγραφική παρουσίαση ο Τ. Kahl περιέγραψε την κατανομή των Πομάκων στην Τουρκία και τις ιστορικές φάσεις της μετοικεσίας τους εκεί, με ενδιαφέροντα αριθμητικά στοιχεία.

· Η Jordanka Telbizova-Sack (Πανεπιστήμιο Βερολίνου) παρουσίασε την εργασία της με θέμα «Οι σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι της Μακεδονίας» που αναφέρονταν στους Τορμπέσι της FYROM, αναλύοντας ζητήματα γλώσσας, θρησκείας και εθνικής καταγωγής.

· Ο Xhelal Ylli (Παν/μιο Ερλάνγκεν) μίλησε με θέμα «Ομιλία και ταυτότητα στους Γκοράνι της Αλβανίας». Η εισήγηση αναφερόταν στους σλαβόφωνους μουσουλμάνους σε τέσσερις της Αλβανίας, δίνοντας χαρακτηριστικά παραδείγματα από τη γλώσσα και τα τραγούδια τους.

Στο κλείσιμο του συνεδρίου προβλήθηκαν δύο ντοκυμαντέρ σχετικά με τους Πομάκους: Η ταινία της Φωτεινής Τσιμπιρίδου και του Π.Παπαδοπούλου «Γάμος» και η ταινία του Asem Balikci «Οι γυναίκες της Μπρέζνιτσα» .

none

     Βρισκόμαστε πιὰ στὰ μισά τοῦ 2005, ἀγαπητοὶ φίλοι, καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὰ πολιτικὰ μας δρώμενα εἶναι πραγματικὰ πρωτοφανές! Ἀπὸ τὴ μία ἔχεις μία κυβέρνηση ποὺ τὶς μονὲς μέρες ἀνακοινώνει ἀντιλαϊκὰ μέτρα καὶ τὶς ζυγὲς ὑποπίπτει σὲ γκάφες, ἀλλὰ γιὰ πρώτη φορά στὰ χρονικὰ ἡ ἀντιπολίτευση δὲν μπορεῖ αὐτὸ νὰ τὸ ἐκμεταλλευτεῖ, γιατί καὶ σ’ αὐτὴν ἐπικρατεῖ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἀλαλούμ! Ἔ, κι ἔπειτα εἶναι καὶ ἡ τηλαυγὴς προσωπικότητα τοῦ προέδρου της, ἔ; Ποιὸς νὰ πιστέψει τώρα ὅτι ἐτοῦτος εἶναι ἱκανὸς κάποια στιγμὴ νὰ κυβερνήσει τὴ χώρα; Πλάκα μοῦ κάνετε; Ἐδῶ δὲν μπορεῖ νὰ κυβερνήσει ὄχι μόνο τὸ κόμμα του, ἀλλὰ οὔτε κἄν τὴν ἴδια του τὴ γλῶσσα!

     Πάντως σὲ σχέση εἰδικὰ μ’ αὐτὸ τὸ τελευταῖο, ὑπάρχει, ρὲ παιδιά, κάτι ποὺ ἐμένα τοὐλάχιστον μέ ἀπασχολεῖ πιὰ πολὺ ἔντονα: ὅσο περνάει ὁ καιρός, ὅλο καὶ περισσότερο πείθομαι γιὰ τὸ ὅτι ἡ ἐκλογὴ προέδρων στὸ ΠΑΣΟΚ τὰ τελευταῖα χρόνια ποὺ ἔχουν διδαχθεῖ τὴν ἑλληνικὴ σὲ τεχνικὸ γυμνάσιο στὰ Τίρανα (σ.σ. νυχτερινό), δὲν μπορεῖ ὡς γεγονὸς νὰ εἶναι τυχαία! Λέτε, μωρέ, νὰ ὑπάρχει πλέον στὸ καταστατικό τοῦ κόμματος καμμιά σχετικὴ ποινικὴ ρήτρα καὶ νὰ μήν τὸ ξέρουμε; Γιατί ἀλλιῶς, ρὲ γαμῶτο, δὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ!

Read the rest of this entry…

none

Μέσα στα όρια της Νέας Μοσυνούπολης (ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ) υπάρχει περιφραγµένος – ο κατεστραµµένος πλέον – τεκές του Πος – Πος Μπαµπά, ένας λατρευτικός χώρος των Ροµά, του παρακείµενου συνοικισµού Ηφαίστου και της συνοικίας Πος – Πος. Ο τεκές χρονολογείται από τα χρόνια της τουρκοκρατίας και εντάσσεται στους θρησκευτικούς – λατρευτικούς χώρους των αλεβιτών µπεκτασήδων της Θράκης.

Μέχρι και τη δεκαετία του 1970 ήταν σε λειτουργία αν και υποβαθµισµένος από την σουνιτική εθνικιστική ηγεσία της µειονότητας, η οποία αντιµετώπιζε µε τη µεγαλύτερη δυνατή καχυποψία παρόµοιους χώρους, καθώς αποµάκρυναν τους πιστούς από τις επισκέψεις στα σουνιτικά τεµένη. Είναι γνωστό ότι οι αλεβίτες δεν επισκέπτονται τα τζαµιά και αυτός είναι ο λόγος που µέχρι και τις αρχές του αιώνα σε αρκετά ποµακοχώρια δεν υπήρχαν τεµένη, τα οποία χτίστηκαν κατά παράδοξο τρόπο υπό την πίεση του τουρκικού εθνικισµού την στιγµή που στην ίδια την Τουρκία το ισλάµ καταδιώκονταν από τον κρατικό κεµαλισµό. Μάλιστα σηµαίνων εθνικιστής παράγοντας της µειονότητας προκάλεσε ιδιαίτερο θόρυβο όταν ο τεκές γκρεµίστηκε από την αδιαφορία των πάντων. Με ανακοινώσεις εµφανίστηκαν οι προξενοκίνητοι ηγετίσκοι της µειονότητας ως φυσικοί υπερασπιστές του τεκέ και ζήτησαν εξηγήσεις για την κατάσταση στην οποία περιέπεσε. Με παρόµοιο τρόπο αντέδρασαν και στη πυρκαγιά που ξέσπασε στον άλλο τεκέ των Αθιγγάνων του νοµού µας στο χωριό Βέννα, όπου µάλιστα ο τούρκος πρόξενος της Κοµοτηνής Ουµίτ Γιαρντίµ, ανερυθρίαστα τον επισκέφθηκε µε το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο, για να διαπιστώσει επί τόπου ότι επρόκειτο για εµπρησµό…

Ο τεκές του Πος Πος Μπαµπά, µε την κρήνη που υπήρχε στην απέναντι (νότια) πλευρά του δρόµου αποτελούσε περιοχή ιδιαίτερου σεβασµού αλλά και έντονης θρησκοληψίας των Αθιγγάνων, οι οποίοι πίστευαν ότι ο αγνώστων βιογραφικών στοιχείων Άγιος (Μπαµπά) που ήταν θαµµένος εκεί, εµφανιζόταν τη νύχτα µε διάφορες µορφές, γεγονός που τροµοκρατούσε τους περαστικούς. Στις πρώτες µεταπολεµικές δεκαετίες χρειαζόταν ιδιαίτερο θάρρος για να περάσει κανείς αργά τη νύχτα από το σηµείο εκείνο. Μάλιστα ακόµα και χριστιανοί διατυπώνουν παρόµοιους ισχυρισµούς, όπως ο πρώτος φούρναρης του Ηφαίστου, Κωνσταντίνος Λιάπης, ο οποίος βεβαιώνει ότι στη δεκαετία του 1960, είδε νύχτα τον Μπαµπά µε την εξαϋλωµένη µορφή ακέφαλου ανθρώπου ο οποίος τελικά µεταµορφώθηκε σε γάτα µπροστά στον τεκέ. Μάλιστα το σκοτάδι σε συνδυασµό µε το φεγγαρόφωτο, τα κεριά που έκαιγαν αδιάλειπτα σε εξωτερική κόγχη του τεκέ, το θόρυβο του άλλοτε τρεχούµενου νερού της βρύσης και το θρόϊσµα των καλαµιών που υπήρχαν δεξιά και αριστερά του δρόµου δηµιουργούσαν µια εξωπραγµατική ατµόσφαιρα, από µεταβαλόµενες σκιές και ήχους που ενέτειναν οι τενόροι-βάτραχοι του ρυακιού πάνω στο οποίο φύτρωναν τα καλάµια.

Στα νεότερα χρόνια ο τεκές προξένησε την προσοχή και των χρυσοθήρων της περιοχής οι οποίοι ολοκλήρωσαν την φθορά του χρόνου και της ανθρώπινης αδιαφορίας. Πάντως οι πιστοί πίστευαν ότι υπάρχει όντως κρυµµένος θησαυρός αλλά φυλάσσεται από τον Μπαµπά και ότι ακόµα και µπουλντόζα να χρησιµοποιήσουν δεν θα έχουν τη δύναµη να σκάψουν στο σηµείο όπου είναι θαµµένος. Οι πιστοί του τεκέ βεβαιώνουν ότι ο Μπαµπά (΄Αγιος) ενοχληµένος από την ανθρώπινη αδιακρισία µετακόµισε και βρήκε καταφύγιο σε τρία-τέσσερα αυτοσχέδια ιερά που φτιάχτηκαν µέσα σε σπίτια του Ηφαίστου, όπου συνεχίζεται η λατρεία του και τα τάµατα των αρρώστων, των ερωτευµένων και των πονεµένων ανθρώπων.

Ο τεκές πιθανότατα χτίστηκε πάνω στην χάραξη της αρχαίας Εγνατία οδού, από το σηµείο όπου εισερχόταν στην πόλη και για αυτό πιο πέρα στην είσοδο της συνοικίας Πος Πος, οι νεότεροι ονοµατοθέτες των οδών της πόλης έδωσαν την ονοµασία οδός Εγνατία στο δρόµο που ξεκινά από την πρώην ΥΕΒ.

Δυστυχώς όπως και σε τόσα άλλα θέµατα, το ζήτηµα του αλεβιτισµού στη Θράκη, η εµφάνιση, η εξάπλωση και ο ρόλος του στην τοπική ιστορία παραµένουν άγνωστα και σκοτεινά κεφάλαια χωρίς να έχουν θέλξει στο ελάχιστο το ενδιαφέρον αρµόδιων πανεπιστηµιακών τµηµάτων της περιοχής, ούτε καν τους γραφικούς ιστοριοδίφες που κατά καιρούς ανέτειλαν στο νοµό.

Στην Τουρκία εδώ και λίγα χρόνια σοβεί µια ισχυρή σύγκρουση µεταξύ αλεβιτών και σουνιτών. Οι αλεβίτες αντιδρούν στον εθνικιστικό σουνιτισµό και ζητούν πλέον δικά τους θρησκευτικά βιβλία στα σχολεία, δικό τους µερίδιο από τον προϋπολογισµό για τα θρησκευτικά ζητήµατα και ξεχωριστή διδασκαλία της πίστης τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2004, αλεβίτης κάτοικος της Σµύρνης, παρουσιάστηκε στη νοµαρχία της πόλης και υπέβαλε αίτηση ώστε στην ταυτότητά του να αντικατασταθεί η ένδειξη θρησκεύµατος ισλάµ και να γραφεί Αλεβή, γεγονός που προκάλεσε σάλο σε όλη την Τουρκία και απασχόλησε και τον ίδιο τον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν. Το τουρκικό κράτος αφού απέτυχε να εξαλείψει την αλεβίτικη µειονότητα, προσπαθεί τώρα να την αφοµοιώσει µε κηρύγµατα ενότητας και επίκληση των κοινών ισλαµικών αξιών και της κοινής πατρίδας. Φαίνεται όµως ότι στους ριζοσπαστικούς κόλπους των αλεβιτών και ιδίως των µεταναστών στην Γερµανία, όπου έχουν οργανωθεί σε οµοσπονδίες, δηµιουργείται µια έντονη συνείδηση όχι µόνο θρησκευτικής αλλά και φυλετικής διαφοράς. Άλλωστε η ενδογαµία των αλεβιτικών οµάδων στις οποίες ανήκει και ένα µεγάλο ποσοστό Κούρδων είναι ο κανόνας. Φαίνεται ότι επαληθεύονται όλοι εκείνοι οι έλληνες και ξένοι συγγραφείς µεταξύ των οποίων και ο Γεώργιος Σκαλιέρης (1922), που είχαν διατυπώσει την άποψη ότι οι περισσότεροι έλληνες και γηγενείς πληθυσµοί της Μικράς Ασίας, προτίµησαν να προσχωρήσουν στον αιρετικό αλεβιτισµό παρά στο ορθόδοξο κρατικό σουνιτικό ισλάµ. Ο αλεβιτισµός είναι σήµερα η φωνή όλων των καταπιεσµένων λαών της Μικράς Ασίας, είναι η ζωντανή φωνή των χαµένων λαών της Ανατολίας. Ν.Γ.

 

 

 

 

none

 

 

 

Ὁ λόγος γιά τό αὐστριακό ἀκροδεξιό κόµµα τῆς Ἐλευθερίας τοῦ Γιόργκ Χάιντερ, τό µαῦρο πρόβατο στήν Ε.Ε. πρό µερικῶν ἐτῶν: Μόλις προχθές ἀποκαλύφθηκε ὅτι ὁ γ.γ. τοῦ κόµµατός του καί εὐρωβουλευτής Πέτερ Σισρόφσκι ἦταν γιά πέντε χρόνια πράκτορας τῆς Μοσάντ µέχρι τή συνταξιοδότησή του τό 2002! «Ἤθελα νά βοηθήσω τό Ἰσραήλ καί σίγουρα δέν ἔκανα κάτι κακό», ὁµολόγησε ὁ ἑβραϊκῆς καταγωγῆς Σισρόφσκι, ὅµως ὁ εἰσαγγελέας θά ἐξετάσει τήν περίπτωση δίωξης γιά κατασκοπεία ὑπέρ ξένης χώρας, ἀδίκηµα γιά τό ὁποῖο προβλέπεται ποινή µέχρι 3 χρόνια φυλάκιση. Τό ἄλλο ὡραῖο εἶναι τό ἐπάγγελµα τοῦ Σισρόφσκι: Ἐµπορεύεται ἰσραηλινά ὅπλα στήν Κίνα! «Τό Ἰσραήλ ἤθελε νά χρησιµοποιήσει τόν Χάιντερ ὡς γέφυρα σέ ἀραβικές χῶρες µέ τίς ὁποῖες τό ἴδιο δέν εἶχε ἐπίσηµες σχέσεις», δήλωσε ὁ Σισρόφσκι. Τό 2000 ὁ «Αὐστριακός» πολιτικός εἶχε µεσολαβήσει στόν Λίβανο γιά τήν ἀπελευθέρωση τριῶν Ἰσραηλινῶν στρατιωτῶν πού κρατοῦσε ἡ Χεζµπολά καί τό 2002 κανόνισε τή συνάντηση Χάιντερ -Σαντάµ, στήν ὁποίαν ὅµως δέν παραβρέθηκε γιατί τό Ἰράκ τοῦ ἀρνήθηκε τή βίζα. Σέ δηλώσεις του ὁ Χάιντερ εἶπε πώς εἶχε προειδοποιηθεῖ γιά τόν ρόλο τοῦ συνεργάτη του ἀλλά δέν εἶχε τίποτε συγκεκριµένο καί σέ κάθε περίπτωση δέν µπορεῖ νά «ἔδωσε» πολλά στήν ὑπηρεσία πού τόν πλήρωνε.

none

Ὅπως γράφαµε στό προηγούµενο φῦλλο µας, οἱ ἐξτρεµισµοί κάποιων µειονοτικῶν τῆς Θράκης ξεκίνησαν µέ τόν φερετζέ τῆς ἀνωνυµίας: Ἕνα ἄθλιο κείµενο στό τοπικό δηµοσιογραφικό ὄργανο τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου ἀµφισβητοῦσε τό δικαίωµά µας νά τιµοῦµε ἐπισήµως τήν Ποντιακή Γενοκτονία, καθώς… παρεξηγεῖται ἡ Ἄγκυρα. Λίγο µετά ἔγινε ἕνα βῆµα µπροστά µέ τούς παριστάνοντες τήν σκιώδη κυβέρνηση ὡς «Συµβουλευτική Ἐπιτροπή» καί ὅταν κι αὐτή ἡ ἀνακοίνωση πῆγε στόν βρόντο, καταλήξαµε στό ἀνάλογο φιρµάνι τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων Μειονότητας. Ἔτσι φτάσαµε τό σύνολο σχεδόν τῆς µειονοτικῆς ἡγεσίας νά ἔχει ταυτιστεῖ µέ τήν πιό ξεδιάντροπη ἀπαίτηση καί τόν πιό χυδαῖο ἐκβιασµό σέ βάρος τοῦ Δήµου Κοµοτηνῆς.

Συνοψίζουµε τό «ζήτηµα»: Ὅλη ἡ φασαρία γίνεται, ὑποτίθεται, γιά τήν συµπερίληψη µίας (ἀριθµός: 1) ἐκδήλωσης µνήµης τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας στίς δεκάδες ἐκδηλώσεις τῶν Ἐλευθερίων τῆς Κοµοτηνῆς πού διοργανώνει ὁ Δῆµος τῆς πόλης κάθε Μάϊο. Μεταξύ ἄλλων λοιπόν γράφει ὁ «Σύλλογος Ἐπιστηµόνων Μειονότητας» γιά τήν «ἐπέτειο προσάρτησης τῆς Θράκης στήν Ἑλλάδα», γιά «προσπάθειες νά τραβηχτοῦν σέ διαφορετική κατεύθυνση φέτος οἱ ἐκδηλώσεις», γιά τήν «προκαταβολική συµφωνία του» (προφανῶς ἐννοώντας µέ τήν διοργανώτρια δηµοτική Ἀρχή), γιά τό «σφᾶλµα» τοῦ Δήµου µέ τίς «ἄσχετες δραστηριότητες», γιά τήν «καλοπροαίρετη συµπεριφορά του» πού «δέν βρῆκε τήν ἐπιθυµητή ἀντιµετώπιση ἀπό τήν διοίκηση τοῦ Δήµου τῆς Κοµοτηνῆς», γιά τήν εὐχή του «νά γίνονται στό ἑξῆς µόνον ἐκδηλώσεις πού προωθοῦν τήν κοινωνική εἰρήνη» καί νά µήν δίνονται εὐκαιρίες σέ «τεχνητές δραστηριότητες»… Τέλος, σάν νά µήν ἔφταναν ὅλα αὐτά, γιά ποιόν ἄλλον λόγο καταγγέλεται ἡ «συµπεριφορά τῆς δηµοτικῆς διοίκησης» λέτε; Γιατί «παρατηρεῖται ὅτι δηµιουργεῖ σοβαρές ἐνοχλήσεις στό θέµα τῶν σχέσεων πού ὑπάρχουν στά πλαίσια τῶν σχέσεων πού ὑπάρχουν µέ τήν προσέγγιση τῶν γειτονικῶν λαῶν»! Ἀναρωτιόµαστε τί ἄλλο ἀπό πεµπτοφαλαγγιτισµός εἶναι αὐτό πού ἐκδηλώνουν ἐδῶ γιά τήν… ὄχληση τῆς Τουρκίας οἱ κύριοι Γιουνούς Μουράτ, Καπζά Τζεµίλ, Χαϊρουλά Περβίν, Κελαχµέτ Φεχήµ, Χαλήλ Σονούρ, Μολλά Ἰσά Ριτβάν, Ἀλῆ Ὀγλοῦ Ἀταλάι, Ὀµέρ Γκιουλσερέν, Χουσεΐν Γιουντζέλ, Χουσεΐν Ὀγλοῦ Ἐµινέ.

Δέκα µέρες µετά τήν κυκλοφορία τοῦ ἐν λόγῳ κειµένου, κι ἀφοῦ ἤδη ἔγινε θέµα στόν τοπικό Τῦπο (ὁ «Χρόνος» µάλιστα δέχθηκε καί ἀναιτίως ἐπιθετική ἀπάντηση ἀπό τόν Δῆµο γιά µία δευτερεύουσα ἀβλεψία του στήν παρουσίαση τοῦ ζητήµατος), ὁ δήµαρχος Τάσος Βαβατσικλῆς ἔβαλε τά πράγµατα στή θέση τους: Διέψευσε τόν ἰσχυρισµό τοῦ Συλλόγου γιά τά περί «συµφωνίας», προσθέτοντας ὅτι ἐκεῖνοι πού φορτικά ἐπεζήτησαν τή συµµετοχή στίς ἐκδηλώσεις (ὅπως συνέβαινε κι ἄλλοτε) ἦταν οἱ παράγοντες τοῦ Συλλόγου. Ἀπέρριψε τά περί «διαφορετικῆς κατεύθυνσης» τῶν φετεινῶν ἐκδηλώσεων γιά τά Ἐλευθέρια τῆς πόλης. Χαρακτήρισε «ἔξαλλη» τήν ἀνακοίνωση (ὡς συνάδουσα µέ παλικαρισµούς καί ἐθνικιστικές τάσεις). Ἀπέρριψε ὡς ἀνιστόρητο τόν ὅρο «προσάρτηση» γιά τή Θράκη, θυµίζοντας καί τή θετική στάση των µουσουλµάνων ἔναντι τῆς Ἑλλάδος τό 1920. Θύµισε πώς ὁ ἑορτασµός τῆς 19ης Μαΐου καθιερώθηκε ὁµοφώνως ἀπό τήν Ἑλληνική Βουλή (καί εἰρωνεύτηκε τούς διαφωνοῦντες νά …πιέσουν µέσῳ τοῦ βουλευτῆ Ἰλχάν Ἀχµέτ γιά ἀλλαγή!). Καί θύµισε ὅσα γίνανε τά τελευταῖα χρόνια ἀπό τήν δηµοτική παράταξη «Νέα Πορεία» στήν κατεύθυνση τῆς ἰσονοµίας καί ἰσοπολιτείας καί τῆς κοινῆς συµβίωσης τῶν σύνοικων στοιχείων. Τό καλύτερο ὅµως ἦταν στήν τελευταία παράγραφο: «Ὅµως ἡ µειονότητα θά πρέπει νά ἀρχίσει νά προβληµατίζεται γιά τίς σκοπιµότητες τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων, πού ἡ λειτουργία του πλέον ἀρχίζει νά ταυτίζεται µέ τή λειτουργία µιᾶς «παράγκας παραδοξοτήτων» µέ τήν ὁποία δέν µπορεῖ πιά νά ἔχει καµµία ἐπαφή καί συνεργασία ἡ Δηµοτική Ἀρχή».

Προφανῶς ἐµεῖς δέν ἔχουµε νά προσθέσουµε τίποτε τό ἰδιαίτερο, ἡ περίπτωση κραυγάζει ἀπό µόνη της. Τό θέµα ὅµως δέν εἶναι µόνο τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι, µά καί τό τί κάνουµε ἐµεῖς. Γιατί ὄντως εἶναι δικαίωµα τοῦ καθενός νά αὐτοπροσδιορίζεται ὅπως θέλει καί ἐπίσης νά ἀµφισβητεῖ τήν «δική µας» ἱστορική θεώρηση. Ἐµεῖς ὅµως τιµᾶµε ὅπως πρέπει τούς νεκρούς µας; Τεκµηριώσαµε ἐπαρκῶς τή γενοκτονία πού ὑπέστησαν; Τήν προωθήσαµε διεθνῶς ὅπως ὀφείλουµε; Διδαχθήκαµε ἀπό τούς Ἀρµένιους (µά καί τούς Κύπριους) τό πῶς ὁ νοµικός πολιτισµός µπορεῖ νά ἀντιµετωπίσει τή βία; Ἀλλά καί σέ τοπικό ἐπίπεδο, γνωρίζουµε ὅλοι τά συµβάντα; Ὑπερασπίστηκαν οἱ ποντιακοί σύλλογοι τή µνήµη ἐνώπιον τῶν τουρκοφρόνων; Ὅταν ἔχεις κάνει τό χρέος σου, τά ἄλλα ἔρχονται.

 

none

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/173.pdf

none

An Updated List of Vetoes Cast by the US

By Donald Neff

Washington Report, May/June 2005, page 14 Special Report

http://www.wrmea.com/archives/May-June_2005/0505014.html

Prior to the Nixon administration, the United States had never

employed its veto power in the U.N. Security Council. It was

first used March 17, 1970 over Southern Rhodesia. The second

U.S. veto came two years later, when Washington sought to

protect Israel from a resolution condemning Israel for one of

its attacks on its neighbors. Since then, the United States has

cast its veto a total of 39 times to shield Israel from Security

Council draft resolutions that condemned, deplored,

denounced, demanded, affirmed, endorsed, called on and

urged Israel to obey the world body.

1. 

Sept 10, 1972

 

to Shield Israel from Criticism by the

UN Security Council

Southern Lebanon and Syria; vote: 13 to 1, with 1

abstention.

2. 

July 26, 1973

 

people to self-determination, statehood and equal

protections; vote: 13 to 1, with China absent.

3. 

Dec 8, 1975

 

attacks in Southern Lebanon and its murder of

innocent civilians; vote: 13 to 1, with 1 abstention.

4. 

Jan 26, 1976

 

Palestinian people; vote:9 to 1, with 3 abstentions.

5. 

March 25, 1976

 

status of Jerusalem, which is recognized as an

international city, by most world nations and the

United Nation’s; vote: 14 to 1.

6. 

June 29, 1976

 

Palestinian people; vote: 10 to 1, with 4 abstentions.

7. 

April 30, 1980

 

Palestinian people vote: 10 to 1, with 4 abstentions.

8. 

Jan. 20, 1982

 

the Golan Heights; vote: 9 to 1, with 4 abstentions.

9. 

April 2, 1982

 

Palestinians in the occupied West Bank and Gaza

Strip and its refusal to abide by the Geneva

Convention protocols of civilized nations; vote: 14 to 1.

10. 

April 20, 1982

 

shot 11 Muslim worshippers on the Temple Mount of

the Haram al-Sharaf near the Al-Aqsa Mosque in the

Old City of Jerusalem; vote: 14 to 1.

11. 

June 8, 1982

 

not withdraw from its invasion of Lebanon; vote: 14 to 1.

12. 

June 26, 1982

 

not withdraw from its invasion of Beirut, Lebanon;

vote: 14 to 1.

13. A

ug 6, 1982

 

if it refused to withdraw from its occupation of

Lebanon; vote: 11 to 1, with 3 abstentions.

14. 

Aug 2, 1983

 

settlements in occupied Palestine territories of West

Bank and Gaza Strip, denouncing them as an

obstacle to peace; vote: 13 to 1, with 1 abstention.

15. 

Sept 6, 1984

 

Arabs in Lebanon and urged its withdrawal; vote: 14 to 1.

16. 

March 12, 1985

 

Southern Lebanon and denounced Israel’s “Iron Fist”

policy of repression; vote: 11 to 1, with 3 abstentions.

17. 

Sept 13, 1985

 

- Denounced Israel’s violation of human rights in the occupied territories;

18. 

Jan 17, 1986

 

- Deplored Israel’s violence in Southern Lebanon;

19. 

Jan 30, 1986

 

Arab East Jerusalem which threaten the sanctity of

Muslim holy sites; vote: 13 to 1, with 1 abstention.

20. 

Feb 6, 1986

 

- Condemned Israel’s hijacking of a Libyan passenger airplane on Feb. 4;

21. 

Jan 18, 1988

 

Lebanon and its measures and practices against the

civilian population of Lebanon;

vote: 13 to 1, with Britain abstaining.

22. 

Feb 1, 1988

 

against the Palestinian uprising that violate the rights

of occupied Palestinians, abide by the Fourth

Geneva Convention and formalize a leading role for

the United Nations in future peace negotiations;

vote: 14 to 1.

23. 

April 15, 1988

 

Palestinians, condemned Israel’s shooting of civilians,

called on Israel to uphold the Fourth Geneva

Convention and called for a peace settlement

under U.N. auspices; vote: 14 to 1.

24. 

May 10, 1988

 

into Lebanon; vote: 14to 1.

25. 

Dec 14, 1988

 

raids on Lebanon; vote: 14 to 1.

26. 

Feb. 17, 1989

 

Palestinian uprising and called on Israel to respect

the human rights of the Palestinians; vote: 14 to 1.

27. 

June 9, 1989

 

rights of the Palestinians; vote: 14 to 1.

28. 

Nov 7, 1989

 

confiscated from Palestinians during a tax protest

and allow a fact-finding mission to observe Israel’s

crackdown on the Palestinian uprising; vote: 14 to 1.

29. 

May 31, 1990

 

abuses against Palestinians in Israeli-occupied lands;

vote: 14 to 1.

30. 

May 17, 1995

 

of land in East Jerusalem and in violation of Security

Council resolutions and the Fourth Geneva

convention; vote: 14 to 1.

31. 

March 7, 1997

 

settlement activity and all other actions in the

occupied territories; vote:14 to 1.

32. 

March 21, 1997

 

construction of the settlement Har Homa (called

Jabal Abu Ghneim by the Palestinians) in East

Jerusalem and cease all other settlement activity in

the occupied territories; vote: 13 to 1, with one

abstention.

33. 

March 26, 2001

 

observer force in the West Bank and Gaza;

vote: 9 to 1, with 4 abstentions.

34. 

Dec 14, 2001

 

encouraged establishment of a monitoring apparatus;

vote: 12-1, with 2 abstentions.

35. 

Dec 19, 2002

 

killing of U.N. employees and Israel’s destruction of

the U.N. World Food Program warehouse in Beit

Lahiya and demanded that Israel refrain from the

excessive and disproportionate use of force in the

occupied territories;

vote: 12 to 1, with 2 abstentions.

36. 

Sept 16, 2003

 

concern about the possible deportation of Yasser Arafat;

vote: 11 to 1, with 3 abstentions.

37. 

Oct 14, 2003

 

- Raised concerns about Israel’s building of a security fence through the occupied West Bank;

38. 

March 25, 2004

 

- Condemned Israel for killing Palestinian spiritual leader Sheikh Ahmed Yassin

vote: 11 to 1, with 3 abstentions.

39. 

Oct 5, 2004

 

damage to property;

vote: 11 to 1, with 3 abstentions.

 

none

 

 

 

Καθώς κατά καιρούς ἡ Τουρκία δείχνει καθαρά τίς προθέσεις της σέ κάθε πεδίο τῆς ἀντιπαράθεσής της µέ τήν Ἑλλάδα, ἐµεῖς δέν ἔχουµε παρά νά τό ἐπισηµαίνουµε. Ἔτσι συνέβη καί µέ τήν πιό πρόσφατη πρόκλησή της στήν ἑλληνική Θράκη, ὅταν µέ τό γνωστό της προκλητικό θράσσος καί µέ ἀσύστολη διαστροφή τῆς ἀλήθειας ἀπαίτησε νά µήν ἑορταστεῖ στίς 19 Μαΐου ἡ ἐπέτειος τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, ἐνταγµένη στίς 20ήµερες ἐκδηλώσεις τῶν Ἐλευθερίων τῆς Κοµοτηνῆς, γιά νά µήν… χαλάσει τό κλῖµα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας καί ἡ εἰρήνη στήν περιοχή! Ἀκολουθεῖ τό σχετικό ἄρθρο τῆς φυλλάδας «Γκιουντέµ» ἡ ὁποία ἐκφράζει τήν γραµµή τοῦ τουρκικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καί στό τέλος παραθέτουµε λίγα δικά µας σχόλια: 

 

 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΠΕΙΡΟΥΝ ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ;

Φέτος στὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὰ «Ἐλευθέρια τῆς Θράκης» ποὺ ὀργανώνονται ἀπὸ τὸν Δῆµο Γκιουµουλτζίνας προστέθηκε καὶ ἡ ἄσχετη µέ τά Ἐλευθέρια τῆς Θράκης «Ἐκδήλωση µνήµης γιὰ τὴν Ποντιακὴ Γενοκτονία». Κοιτάζοντας στὸ παρελθὸν βλέπουµε ὅτι τὰ ἔτη 1997-2004 στὰ πλαίσια τῶν Ἐλευθερίων προστίθετο καὶ «Ποντιακὴ ἡµέρα µνήµης». Ὅµως φέτος ὁ Δῆµος Γκιουµουλτζίνας πρόσθεσε καὶ τὴ λέξη «γενοκτονία» στὸ πρόγραµµα καὶ στὶς 22-5 κάλεσε καὶ τὸν Νῖκο Λυγερὸ νὰ µιλήσει γιὰ τὸ θέµα.

Τώρα ἔτσι ἀπὸ περιέργεια, τί σχέση ἔχουν τὰ Ἐλευθέρια τῆς Θράκης µέ τὴν Ποντιακὴ «γενοκτονία»; Εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τί ἐξυπηρετεῖ ἡ διοργάνωση τῆς ἐκδήλωσης αὐτῆς ἀπὸ τὸν Δῆµο Γκιουµουλτζίνας αὐτὴν τὴν εὐαίσθητη περίοδο ποὺ τὸ Τουρκικὸ κράτος συνταράσσεται µέ τὴν λεγόµενη Ἀρµενικὴ γενοκτονία. Μάλιστα ὅταν γίνεται ἀπὸ ἕναν Δῆµο ποὺ ἔχει ὑπογράψει ἀδελφοποίησης µέ µία σειρὰ Δήµων τῆς Τουρκίας, ποὺ προσπαθεῖ νὰ παρουσιάσει πὼς ἐργάζεται γιὰ τὴ βελτίωση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων καὶ τὴν πρόοδο τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας, προκαλεῖ τὸ ἐρώτηµα µήπως αὐτὲς οἱ κινήσεις ἦταν φτιαχτές. Τέτοιου εἴδους ἐκδηλώσεις ποὺ πληγώνουν τὸ Τουρκικὸ ἔθνος µποροῦν νὰ συµβάλουν στὴν ἁρµονικὴ καὶ εἰρηνικὴ συµβίωση τῶν Τούρκων καὶ Ἑλλήνων πού ζοῦνε στὴν περιοχὴ; Ὄχι φυσικά. Οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ Δήµου θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσουν. Θέλουνε στὴν περιοχὴ εἰρήνη καὶ γαλήνη ἢ ἐπιθυµοῦν ἔλλειψη ἐµπιστοσύνης καὶ ἀναταραχή ἀνάµεσα στὶς δυὸ κοινότητες;

Τέλος, προβληµατίζει ἰδιαίτερα ἡ πρόσθεση αὐτῆς τῆς ἐκδήλωσης ποὺ πληγώνει τὴν περηφάνεια τῶν Τούρκων ψηφοφόρων στὰ «Ἐλευθέρια της Θράκης» ἀπὸ τὸν Δήµαρχο Γκιουµουλτζίνας Τάσο Βαβατσικλή ποὺ κέρδισε τὶς ἐκλογὲς µέ τὶς ψήφους τῆς µειονότητας. Ἂς ἀφήσουµε στὴν ἄκρη τὸν Τάσο Βαβατσικλή, ἄραγε τί πρέπει νὰ εἰπωθεῖ γιὰ τοὺς εὑρισκόµενους στὸν Δῆµο Γκιουµουλτζίνας Ἀλὴ Μέρτογλου, Βεϊσὲλ Ἀχµέτ, Τζεµὶλ Ρεσίτ, Λεβὲντ Ἰσµαήλ καὶ τοὺς ἄλλους δηµοτικοὺς συµβούλους πού δὲν ἀντέδρασαν στὸ γεγονός; Ἄντε, κι αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀφήσουµε στὴν ἄκρη, ἄραγε οἱ Τοῦρκοι δηµοτικοὶ σύµβουλοι τῆς ἀντιπολίτευσης τί ἔκαναν γιὰ τὸ θέµα; Ὅταν ρωτήσαµε σχετικὰ αὐτοὺς ποὺ ὀργάνωσαν τὸ πρόγραµµα, προσπάθησαν νὰ ὑπεκφύγουν µέ ἀπαντήσεις τοῦ τύπου «Ἡ νοµαρχία τὸ διέταξε, πιεστήκαµε πολὺ ἀπὸ τοὺς Ποντιακοὺς συλλόγους».

Νὰ µήν ξεχαστεῖ! Ὁ µειονοτικὸς ψηφοφόρος τὰ βλέπει καὶ τὰ καταγράφει. Ἡ µειονότητα στὴν κατεύθυνση τῆς εἰρήνης καὶ τῆς γαλήνης, ὅπως ἔπραξε πάντα θὰ πεῖ ὄχι σὲ αὐτοὺς ποὺ θέλουν νὰ σπείρουν διχόνοια στὴν περιοχὴ τῆς Δ. Θράκης.»

«Γκιουντέµ», 20-5-2005.

 

Τί νά πρωτοθαυµάσει κανείς στό (ἀνυπόγραφο) µνηµεῖο αὐτό τοῦ δηµοσιογραφικοῦ λόγου! Πρῶτα πρῶτα τό ψέµµα γιά τή λέξη «γενοκτονία», τήν ὁποία ἀναγνώρισε ὡς τέτοιαν τό ἑλληνικό Κοινοβούλιο ἀπό τό 1994. Φαίνεται στή Θράκη δέν µποροῦν νά ἰσχύουν ὅσα καί στήν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, γιά λόγους …εὐαισθησίας τῆς Τουρκίας. Δεύτερον τόν Νῖκο Λυγερό – πού τούς ἔτσουξε… – δέν τόν κάλεσε ὁ Δῆµος ἀλλά οἱ Ποντιακοί σύλλογοι πού διοργάνωσαν τήν ἐκδήλωση (βλέπε διπλανή σελίδα). Τρίτον ἡ διοργάνωση δέν… ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν της τά προβλήµατα τῆς Ἄγκυρας µέ τήν Ἀρµενική Γενοκτονία! Τήν «λεγόµενη», φυσικά… Τέταρτον, οἱ ἀδελφοποιήσεις τοῦ Δήµου µας µέ πόλεις τῆς Τουρκίας (ἄλλο ψέµµα αὐτό, ἀφοῦ καµµία ἀδελφοποίηση δέν ἔχει γίνει παρά µόνο ὑπογράφηκαν πρωτόκολλα συνεργασίας) θά ἔπρεπε νά ἐπιβεβαιώνονται µέ ξεβράκωµα σέ ὅλα τά ἐθνικά µας θέµατα, ἀκόµη καί σέ ζητήµατα ἐθιµοτυπίας! Πέµπτον, τό τουρκικό ἔθνος (!) µᾶς ἀπειλεῖ µέ «ταραχές» ἄν ἐπιµένουµε νά µιλᾶµε γιά Ποντιακή Γενοκτονία – αὐτό γιά νά ἀντιληφθοῦν ὁρισµένοι τί ἐννοεῖ ἡ τουρκική πλευρά ὅταν µιλάει γιά «ἁρµονική καί εἰρηνική συµβίωση». Ἕκτον, οἱ ἐκλογές ἔρχονται καί τό ὕστατο ὅπλο τῆς µειονοτικῆς ψήφου ἐπιστρατεύεται ὄχι µόνο κατά τοῦ νῦν δηµάρχου µά καί ὅλων τῶν µειονοτικῶν πολιτευτῶν πού δέν ἀντέδρασαν στή συγκεκριµένη διοργάνωση. Ὁ µειονοτικός ψηφοφόρος (δηλαδή τό Προξενεῖο) καταγράφει καί τήν ὥρα τῆς κρίσεως θά ἀπονείµει στόν καθένα ὅ,τι τοῦ ἀξίζει…

Τώρα µέσα σ’ αὐτόν τόν ὀχετό τῆς προστυχιᾶς νά µιλήσει κανείς γιά ζητήµατα ὁρολογίας (γιά τήν Γκιουµουλτζίνα, γιά τούς Τούρκους στή Θράκη, γιά τίς δύο κοινότητες) εἶναι περιττό. Ἀπό τῆς µυλωνοῦς τόν κῶλο δέν µπορεῖς νά περιµένεις καλλιγραφία. Μόνο κάτι τελευταῖο νά προσθέσουµε, ἀναφορικά µέ τήν ἀφορµή τοῦ συµβάντος. Τί λέει ἡ κυρία Χούλια, γνωστή ἑλληνόφιλη (κατά τό νεκρόφιλη) παράγων τῆς Γκιουµουλτζίνας, δέν εἶναι ἐξίσου προκλητικό νὰ γιορτάζουµε τὴν 25η Μαρτίου; Συµβάλλει αὐτός ὁ ἑορτασµός στήν ἑλληνοτουρκική φιλία; Δέν προσβάλλονται οἱ περήφανοι Τοῦρκοι τῆς Θράκης ἀπό τίς τιµές στήν ἐθνικιστική ἐξέγερση τῶν Ρωµιῶν κατά τῆς ὀθωµανικῆς πολυπολιτισµικότητας; Καί τί παραπάνω ἔκαναν ἀπό τό νά ἀντιδράσουν οἱ Τοῦρκοι στόν Πόντο καί στή Μικρασία;

Ἐκεῖνοι πού δέν προσβάλλονται πάντως ἀπό τίποτα εἶναι οἱ Ἕλληνες. Ἔτσι, µπορεῖ ὁ κάθε τουρκόφρων τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας νά τιµᾶ τόν Μουσταφά Κεµάλ στίς 19 Μαΐου µέσα στά µοῦτρα µας, χωρίς κανένας νά λέει λέξη. Νά κουβαλᾶνε µέ τιµές ἀρχηγοῦ κράτους χῶµα ἀπό τό σπίτι τοῦ γενοκτόνου στή Θεσσαλονίκη µέχρι τά ἑλληνοτουρκικά σύνορα καί νά τό παραδίδουν στούς ἐκεῖθεν τοῦ Ἕβρου φασίστες, σέ µιά γελοία τελετή ὅλο φανφάρες καί προσωπολατρεία (βλέπε καί διπλανή φωτογραφία). Καί στήν προκλητική αὐτή παράτα, πού καθιερώθηκε τά τελευταῖα χρόνια τῆς ἑλληνοτουρκικῆς καψούρας, νά γίνεται προσκλητήριο ΟΛΩΝ τῶν ἐκπροσώπων τῆς µειονότητας ἐπί ποινῇ πολιτικοῦ ἐξαφανισµοῦ! Tήν καρναβαλική αὐτή ἐκδήλωση τήν παρουσιάζει ἡ ἐν λόγῳ τουρκοφυλλάδα πρώτη πρώτη σελίδα µέ ἐκτενές ρεπορτάζ, καί δίπλα ἀκριβῶς καταγγέλει τίς ἐκδηλώσεις τιµῆς καί µνήµης γιά τά θύµατα! Ἄφεριµ!

none

Ἐπειδή µᾶς κούρασαν οἱ τουρκοελληνικές ἀδολεσχίες καί µᾶς παραηδίασε ἡ ἰδιοτελής ἐµµονή τῶν πρωταγωνιστῶν τους, δέν θά κάνουµε καµµία ἀναφορά στό πιό πρόσφατο συνέδριο «Διαδροµές πολιτῶν, στή Θράκη τήν Κωνσταντινούπολη καί τό Αἰγαῖο», πού ἔγινε στήν Κοµοτηνή πρό ἡµερῶν (21 – 22 Μαΐου). Ἡ ἀξιοθρήνητη ἀπόπειρα τοῦ ΚΕΜΟ, πού παριστάνει τήν ἐπιτοµή τῆς πολιτικῆς ἐπιστήµης καί τοῦ οὑµανιστικοῦ κοσµοπολιτισµοῦ, ἔχει διαβεῖ πλέον τόν Ρουβίκωνα τῆς αὐτοαναφορικότητας (γιά νά µήν πῶ καί τῆς εὐρωκονδυλιοβορᾶς). Τί σκατά µπορεῖ νά ἐξυπηρετεῖ ἕνα τέτοιο ἐγχείρηµα στίς πραγµατικές συνθῆκες τῶν σηµερινῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων; Γιά ποιές µειονότητες συνεχίζουν νά µιλοῦν οἱ ἀξιότιµοι κύριοι διοργανωτές; Γιά τό µουσουλµανικό 30% τῆς ἑλληνικῆς Θράκης ἀπό τή µία καί γιά τό ρωµέικο… 0,013% τῆς Πόλης; Σέ ποιές «ἀποτυχηµένες µειονοτικές πολιτικές τῶν κυβερνήσεων» ἀναφέρεται ὁ δόκτωρ Τσιτσελίκης; Ἡ τουρκική µειονοτική πολιτική τῆς ἐθνοκάθαρσης µέ τά πογκρόµ, τήν τροµοκρατία, τίς ἀπελάσεις, τήν καταπάτηση τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάνης γιά τό αὐτοδιοίκητο τῆς Ἴµβρου καί τῆς Τενέδου, ΠΕΤΥΧΕ 100% τόν στόχο της. Ἄλλοι ἔχουν πλέον τό πρόβληµα µιᾶς εὐχειραγώγητης ἔξωθεν στρατηγικῆς µειονότητας… Ὅσο γιά τά φληναφήµατα περί ἴσων ἀνθρώπων (!) ἔχουµε ἕνα ἐρώτηµα: Γιά τή συνεχιζόµενη Κατοχή τῆς Κύπρου, τίς καθηµερινές παραβιάσεις τοῦ Αἰγαίου καί τίς «γκρίζες ζῶνες», τίς ἀπειλές γιά τά 12 ναυτικά µίλια µας, βεβαίως δέν θά µεταβληθεῖ ἡ κρατική πολιτική τῆς γείτονος µέ τίς παρέες καί τά µασάλια. Ὅµως µία (1) δήλωση γιά τά θέµατα αὐτά ὑπέρ τῶν ἑλληνικῶν δικαίων ἀπέσπασαν τόσα χρόνια ἀπό κάποιον τέτοιον «ἄνθρωπο»; Ρωτᾶµε γιά νά καταλαβαινόµαστε καί νά µήν ἀερολογοῦµε. Ἀναγνώρισε κάποιος ἀπό συνοµιλητής τους, ἔστω καί µειονοτικός τῆς ἑλληνικῆς Θράκης, τό ἑλληνικό δίκιο γιά ὕπαρξη ὑφαλοκρηπίδας π.χ. στά νησιά µας; Ἄν ὄχι (κάτι σίγουρο), σταµατῆστε τοὐλάχιστον νά µᾶς ζαλίζετε τόν ἔρωτα!…

none

 

Λίγο πρίν τό προχθεσινό δηµοψήφισµα τῶν Γάλλων γιά τό «Εὐρωσύνταγµα», στίς 18 Μαΐου, ἡ γαλλική Ψευτοαριστερά τοῦ ΝΑΙ εἶχε καλέσει στό Παρίσι ὡς… ἐνισχύσεις τόν Σηµίτη καί τόν Γιῶργο Παπανδρέου (κάπως ἔτσι… σώθηκαν.) Ἀπό τίς ἐκπάγλου λογικῆς φράσεις τοῦ δευτέρου πρός τό γαλλόφωνο κοινό τῆς σχετικῆς ἐκδήλωσης συγκρατήσαµε µία ἀποστοµωτική τοῦ ἐθνοκεντρισµοῦ ἅµα τε καί ρηξικέλευθη ἀτάκα: «Εἶµαι Ἕλληνας, σοσιαλιστής καί Εὐρωπαῖος, ἄρα εἶµαι καί Γάλλος».Ἐµεῖς λοιπόν στόν «Α», ζυγίζοντας µέ αἴσθηµα εὐθύνης τήν βαθειά τοµή (σχεδόν καρωτιδεκτοµή…) πού συνιστᾶ µία τέτοια ὀργάνωση τοῦ λόγου ἀπό τόν ἀρχηγό τῆς ἀξιωµατικῆς ἀντιπολίτευσης, θέλουµε νά δώσουµε µερικά ἀκόµη δικά µας παραδείγµατα γιά καλύτερη κατανόηση τῆς ἐπαναστατικότητάς της ἀπό τίς λαϊκές µᾶζες:

1) Εἶµαι Ἀµερικανός, γυιός Βουλγάρας, ἐγγονός Πολωνέζας, ἄρα εἶµαι καί Ἕλληνας.

2) Εἶµαι προικισµένος σάν µαρούλι, φιλόλαος σάν τραπεζίτης, ἀνθρωπιστής σάν ταµερλᾶνος, ἄρα καί σοσιαλιστής.

3) Τό µέλλον τῆς Εὐρώπης εἶναι στήν Τουρκία, στηρίζουµε τήν εὐρωπαϊκή πορεία τῆς Ἰνδονησίας, σέ ὅ,τι µᾶς ρωτᾶν ἀλαλάζουµε ΝΑΙ!

4) Τό µπουζούκι εἶναι ὄργανο, ὁ χωροφύλακας εἶναι ὄργανο, ἕνα ὄργανο πῆρα πέρσι τόν Μάρτη κι ἕνα τόν Ἰούνη, γιά ἀρχή καλά εἶναι.

5) Ἐγώ µαυρίστηκα, ἐσύ Τζέµ µαυρίστηκες, αὐτός ὁ κουµπάρος µου ὁ Χαριτόπουλος µαυρίστηκε, ἄρα εἴµαστε ὅλοι γιά τά µπάνια.

6) Τό ἀεροπλανάκι τῆς Μαρίας δέν πετάει, τό ἀλβανό ἐργάτι δέν ψηφίζει, τό πουγκί τοῦ Σωκράτη δέν κουδουνάει, τό τραῖνο τῆς Κεντροαριστερᾶς πάρκαρε δεξιά.

7) Ἔ, καί πρωθυπουργός νά µή γίνω, µιά θέση στήν καθαριότητα τοῦ Δήµου θά µοῦ βρεῖ ἡ Ντόρα, τὄπαν ξεκάθαρα στήν Πρεσβεία.

8) Εἶµαι ὑπέρ τῆς Εὐρώπης, ἡ Εὐρώπη δέν εἶναι µέ τίς ΗΠΑ, ἡ µαµά λέει εἴµαστε πάντα µέ τίς ΗΠΑ, τότε ἐγώ τί κάνω τώρα ἐδῶ;

9) Εἶµαι σήµερα στό Λονδῖνο, ἄλλωστε ὅλοι γύρω µιλοῦν ἰσπανικά, τί εἶναι ὅµως αὐτός ὁ σιδερένιος πῦργος ἀπέναντι;…

10) Ὅλοι ἐπιµένουν ὅτι εἴµαστε στό Παρίσι, ἔ, ἔτσι θἄναι φαίνεται, ἄρα σέ λίγο θἄµαστε στή Ντίσνεϋλαντ (γιούπι!)

11) Ἄσπρα µοῦρα, µαῦρα µοῦρα, εἶµαι µιά καρικατούρα.

none

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/172.pdf

none

     Ἐγὼ σήμερα, ἀγαπητοὶ φίλοι, εἶχα σκοπὸ νὰ προβῶ σὲ ἐκτενὲς ἀφιέρωμα στὸν μέσῳ Giorgaki σοσιαλιστικὸ μετασχηματισμὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ἐκπάγλου θυμηδίας ἐκθαμβωτικὲς μαλ… (σκοῦπες, φαράσια, κλεψύδρες, κλπ.). Μετὰ ὅμως ἤρθανε οἱ πρωτομαγιάτικες γελοιότητες τῆς ἑτέρας συμμωρίας (τῆς κυβερνητικῆς) καὶ ξενέρωσα ἐντελῶς…

     Ἔχασα λοιπὸν τὸ κέφι μου καὶ γιὰ τὶς κλεψύδρες καὶ γιὰ τὶς κλεψίνοιες! Καὶ μέχρι καὶ τὴν ἔρευνά μου παράτησα στὴ μέση, γιὰ τὰ ἄλλα δῶρα ποὺ ἔλαβε στὴ γιορτὴ του ὁ Πρόεδρος, μετὰ τὸ ἀεροπλανάκι τῆς μικρῆς Μαρίας! (Ὅποτε ἔτσι βεβαίως χάσατε κι ἐσεῖς τὴν εὐκαιρία νὰ μάθετε ποιοὶ τοῦ πήρανε Γιοῦ- Γκί-Ο, ποιοὶ PLAYMOBIL καὶ ποιὸς παπάκι γιὰ τὸ μπάνιο)…

     Τί νὰ κάνω ὅμως, ρὲ παιδιά; Δὲν φταίω ἐγώ! Ἔσκασε στὸ μεταξὺ πάλι μύτη τὸ τσίρκο τῶν ἀλληλοσυγκρουόμενων – σὰν τ’ αὐτοκινητάκια τοῦ λούνα πὰρκ – ὑπουργῶν καὶ ὑφυπουργῶν καὶ μᾶς ἄφησε ξανὰ ἄφωνους! Καὶ ἔτσι ἀκριβῶς ἦταν ποὺ ἄφησα στὴ μέση τὸν ὕμνο τῆς κλεψίνοιας. Καθότι μὲ πρόκανε ἡ ἄνοια…

Read the rest of this entry…

none

Στίς 13 Μαΐου, στό δημαρχεῖο τῆς Κομοτηνῆς, ἐγκαινιάστηκε μία σχέση πού δέν ἔχει προηγούμενο στήν τοπική ἱστορία. Ἕνας θρακικός Δῆμος συνδέεται μέ τό θερμότερο σημεῖο τοῦ πλανήτη καί τοποθετεῖται οὐσιωδῶς ἔναντι «τοῦ μεγαλύτερου ἠθικοῦ ζητήματος τῆς σύγχρονης ἀνθρωπότητας» (σύμφωνα μέ τόν χαρακτηρισμό τοῦ Νέλσον Μαντέλα γιά τόν Παλαιστινιακό δρᾶμα).  
Ἡ σπουδαιότητα τῆς συμφωνίας μεταξύ Κομοτηνῆς καί Νάμπλους δέν ἔγκειται στό (τυποποιημένο) κείμενο τοῦ πρωτοκόλλου συνεργασίας πού συνυπογράφτηκε ἀπό τούς δύο δημάρχους. Ἐντοπίζεται στήν ἑκατέρωθεν βούληση γιά οὐσιαστική σχέση, ἔτσι ὅπως ἐκφράστηκε στόν εἰλικρινή διάλογο μεταξύ τοῦ Τάσου Βαβατσικλῆ καί τῆς Παλαιστινιακῆς ἀντιπροσωπείας.
Ἡ τελετή τῆς ὑπογραφῆς τοῦ πρωτοκόλλου ἦταν συγκινητική. Τόσο στόν θερμό λόγο τοῦ δημάρχου Κομοτηνῆς, ὅσο καί στήν ἰδίου κλίματος ἀντιφώνηση τοῦ δημαρχεύοντος (ἔχει παραιτηθεῖ ὁ πρώην δήμαρχος) κ. Σαΐντ Ἰσμαήλ Ἀλ Χαμμούζ, τονίστηκε ἡ βαθειά ἀδελφική σχέση τῶν δύο λαῶν καί ὁ ἑκατέρωθεν θαυμασμός καί ἡ ἀλληλοεκτίμηση.
 «Σᾶς ὑποδεχόμαστε ἐπισημαίνοντας ὅτι ἡ ἐπίσκεψή σας προκαλεῖ συγκίνηση στούς κατοίκους τῆς περιοχῆς μας καί ἡ ὑποδοχή σας ἀποτελεῖ ἔνδειξη παλλαϊκῆς συμπαράστασης ἀπό τούς Ἕλληνες πολίτες τῆς Θράκης στούς μακρόχρονους ἀγῶνες τῶν Παλαιστινίων, ἑνός ἀδελφοῦ λαοῦ καί στίς ἑκατόμβες τῶν θυσιῶν του γιά τή θεμελίωση καί ἀνασύσταση τῆς δικῆς τους πατρίδας. Σᾶς ἀντικρύζουμε ὡς σθεναρούς μαχητές τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀνθρωπιᾶς καί τοῦ πολιτισμοῦ. Καί στά πλαίσια τῆς πρώτης μας αὐτῆς συνάντησης, ὑπογράφοντας τό σχετικό πρωτόκολλο καί κλείνοντάς σας μέσα στίς καρδιές μας, βάζουμε τή βάση μιᾶς μελλοντικῆς ἀδελφοποίησης τῶν δύο περιοχῶν μας» (Τάσος Βαβατσικλῆς).
  «Εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἡ σχέση πού σήμερα ξεκινᾶμε θά ἀποτελέσει σταθμό στή σχέση τοῦ Παλαιστινιακοῦ μέ τόν Ἑλληνικό λαό. Οἱ Ἕλληνες πρέπει νά εἶναι περήφανοι γιά τόν ἑλληνισμό τους, γιατί πραγματικά κατέχουν θησαυρό πολιτισμοῦ κι ἀνθρωπισμοῦ, μέ ρίζες στά βάθη τῆς Ἱστορίας, ρίζες ἀπό τίς ὁποῖες βλαστάνουν σήμερα καί τά πολύ σημαντικά καί καθόλου τυχαῖα λόγια τοῦ δημάρχου. Εἶναι ἐπίσης μεγάλη ἡ συγκίνησή μας πού ἐπιλέξατε γιά τήν ἐπίσκεψή μας, χωρίς ἐμεῖς νά τό γνωρίζουμε, τίς μέρες πού γιορτάζει ἡ πόλη σας τήν ἀπελευθέρωσή της ἀπό τίς δυνάμεις Κατοχῆς. Δεσμευόμαστε ὅτι στήν πρώτη ἐπέτειο τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς πατρίδας μας θά εἶστε οἱ πρῶτοι μας προσκεκλημένοι» (Σαΐντ Ἀλ Χαμούζ).
ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
  Σημαντικές ἦταν καί οἱ ἄλλες ἐπαφές πού ἔκανε μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐπίσκεψής της στήν Κομοτηνή ἡ Παλαιστινιακή ἀντιπροσωπεία.
 -  Ἐπισκέφθηκε τόν μητροπολίτη Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Δαμασκηνό, μέ τόν ὁποῖον εἶχε φιλικότατη συζήτηση. Ὁ μέν Σεβασμιότατος ἀναφέρθηκε στό ἀνοιχτό πολιτικό ζήτημα τῆς Παλαιστίνης ἀλλά καί στούς οἰκογενειακούς του δεσμούς μέ τόν ἀραβικό κόσμο, οἱ δέ προσκεκλημένοι μας μίλησαν γιά τά δύο ὀρθόδοξα μοναστήρια πού ὑπάρχουν στήν (κατά 97%) μουσουλμανική τους πόλη καί τά ὁποῖα, συντηρούμενα καί μέ φροντίδα τοῦ Δήμου, στελεχώνονται ἀπό Ἕλληνες μοναχούς «ἀληθινά διαμάντια» (ἡ ἀκριβής φράση τοῦ κ. Μάτζεντ Ἀμπντάλα).
-   Ἐπισκέφθηκε τόν μουφτή Κομοτηνῆς Μέτσο Τζεμαλί. Ἡ συνάντηση – πέρα ἀπό τό κοινό θρησκευτικό στοιχεῖο – εἶχε καί μία ἀκόμη οἰκεία νότα, καθώς ὁ σοφολογιότατος εἶναι ἀραβομαθής. Τόσο ὁ κ. Τζεμαλί ὅσο καί τά μέλη τῆς ἀντιπροσωπείας μίλησαν γιά τήν ἁπτή ἐμπειρία ἁρμονικῆς συμβίωσης χριστιανῶν καί μουσουλμάνων πού προσφέρουν οἱ κοινωνίες τους. Ἡ ἐπίσκεψη ἔκλεισε μέ σύντομη προσευχή ὑπέρ τῆς εἰρήνης καί μέ ξενάγηση στό ἀνακατασκευαζόμενο Γενί Τζαμί.
-   Συναντήθηκε μέ τόν πρύτανη τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, καθώς ὁ κ. Σχινᾶς μετέβαλε τό ὑποχρεωτικό πρόγραμμά του προκειμένου νά δεῖ τούς ἐπισκέπτες τῆς πόλης. Πέρα ἀπό τήν ἀνταλλαγή ἀπόψεων σέ θερμότατο κλῖμα, ἔγινε ἀναφορά καί σέ τυχόν δυνατότητα μελλοντικῆς συνεργασίας. 
-  Ξεναγήθηκε στήν Πυροσβεστική Ὑπηρεσία, γιά τήν ὁποία στή Νάμπλους εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Δῆμος καί λόγῳ τῶν γνωστῶν συνθηκῶν ἡ ἀποτελεσματικότητά της εἶναι πολύ κρίσιμο μέγεθος γιά τή ζωή τῶν κατοίκων.
-  Τέλος, στό περιθώριο τῆς δεξίωσης πού ἔδωσε ὁ δήμαρχος γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλης, ἡ ἀντιπροσωπεία συναντήθηκε μέ τόν ὑφυπουργό Ἐξωτερικῶν κ. Εὐριπίδη Στυλιανίδη. Ὁ ὑφυπουργός ἀναφέρθηκε στήν πάγια ἑλλη-νική θέση γιά τή δημιουργία ἀνεξάρτητου Παλαιστινιακοῦ κράτους, στίς συνεχεῖς σχετι-κές ἀναφορές τοῦ πρωθυπουργοῦ Κ. Καρα-μανλῆ καί στήν προσωπική του πρόθεση νά συμβάλει κατά τό δυνατόν στήν ὑλοποίηση προγραμμάτων βοήθειας τῆς Παλαιστινιακῆς κοινωνίας.
    Γιά μᾶς, πέρα ἀπό τόν βαθμό στόν ὁποῖον θά εὐοδωθοῦν κάποια σχέδια, εἶναι μεγάλη τιμή καί δικαίωση ὁ πρωταγωνιστικός ρόλος πού παίξαμε τόσο στόν σχεδιασμό* ὅσο καί στήν ὑλοποίηση τῆς μέχρι τοῦδε πορείας. Θεωροῦμε πώς – ὡς ἔντυπο – πετύχαμε ἕνα πολύ καίριο στόχο, τό πέρασμα ἀπό τόν (γραπτό) λόγο στήν πολιτική πράξη, χωρίς τόν παραμικρό συμβιβασμό, δίχως τήν ἐλάχιστη ἔκπτωση. Κι ἐπειδή βεβαίως κάτι τέτοιο δέν θά μποροῦσε νά συμβεῖ ὑπό… κανονικές συνθῆκες, θέλουμε νά εὐχαριστήσουμε καί νά συγχαροῦμε τόν δήμαρχο Τάσο Βαβατσικλῆ γιά ὅλα τά ἀνωτέρω. Γιά μιάν ἀκόμη φορά νιώσαμε τυχεροί πού εἶναι ὁ δήμαρχος τῆς πόλης μας.
Κ.Κ.

*  Δέν πρέπει νά ξεχάσουμε τήν ἀποφασιστική συμβολή τοῦ ἐπιτετραμμένου τῆς Παλαιστινιακῆς Πρεσβείας στήν Ἀθήνα Ἰσμάτ Σάμπρι. Τοῦ εὐχόμαστε Καλή Πατρίδα!

none

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/171.pdf

none

        Ἀπὸ τὶς 30 Μαρτίου, στὴ διάρκεια δέκα µηνῶν στὸ Ἐθνικὸ ἱστορικὸ µουσεῖο στὴ Σόφια ὑπὸ τὸν τίτλο “Οἱ ἀρχαῖοι θησαυροὶ τοῦ Πλόβντιφ” φιλοξενοῦνται ἐκθέµατα ἀπὸ τὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο τῆς ὁµώνυµης πόλης. Πρόκειται γιὰ ἐκθέµατα ἀπὸ τὴν περίοδο τῶν πρώιµων βασιλέων τῆς θρακικῆς φυλῆς τῶν Ὀδρυσῶν, ποὺ ἀνακαλύφθηκαν στοὺς τύµβους στὴν περιοχὴ τοῦ χωριοῦ Καλογιάνοβο (Νότια Βουλγαρία), καθὼς καὶ γιὰ εὑρήµατα ποὺ δὲν ἔχουν ἐπιδειχθεῖ ὡς τώρα. Γιὰ τὰ πιὸ ἐνδιαφέροντα ἐκθέµατα ποὺ βρέθηκαν στὸ ἔδαφος τοῦ χωριοῦ Τσερνοζὲµ τῆς πόλης Πλόβντιφ ἀφηγεῖται ὁ διευθυντὴς τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου τοῦ Πλόβντιφ Κοσταντὶν Κισιόφ: “Πρέπει νὰ σηµειωθεῖ, ὅτι αὐτὴ ἡ νεκρόπολη εἶναι ἡ πλουσιότερη στὸ βουλγαρικὸ τµῆµα τῆς Θράκης. Συνδέεται µέ τὸν θρακικὸ πολιτισµὸ καὶ παρουσιάζει ἀκόµα µεγαλύτερο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ ὅτι χρονολογεῖται ἀπὸ τὴν πρώιµη περίοδο τῶν βασιλέων τῶν Ὀδρυσῶν (τὰ τέλη τοῦ 6ου καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα πρὸ Χριστοῦ). Ὁ τύµβος, ὅπου κάναµε ἀνασκαφές, ἀνήκει σὲ ἐκπρόσωπο τῆς θρακικῆς ἀριστοκρατίας τοῦ 5ου αἰώνα πρὸ Χριστοῦ.
    Μέγιστο ἐνδιαφέρον στὴν ἔκθεση προκαλοῦν τὰ δυὸ ἀκόντια καὶ ὁ ὀρειχάλκινος θώρακας, κατασκευασµένος στὰ τέλη τοῦ 6ου αἰώνα πρὸ Χριστοῦ στὴν Ἑλλάδα. Πρὸς τὸ παρὸν σὲ κανένα ἑλληνικὸ µουσεῖο δὲν ὑπάρχει τέτοιου εἴδους θώρακας. Πρωτότυπη εἶναι ἡ χρυσὴ διακόσµηση µέ τὴ µορφὴ τῆς Γοργόνας Μέδουσας καὶ τὰ ἄλλα πέντε χρυσὰ διακοσµητικὰ στοιχεῖο στὸ πρόσθιο µέρος µέ τὸ σχῆµα κώνων. Ὁ κ. Κισιὸφ προσθέτει: “Ὑπάρχουν ἀκόµα δυὸ πρωτότυπα εὑρήµατα ποὺ ἐπίσης ἐπιδείχνουµε σ’ αὐτὴν τὴν ἔκθεση. Λέω πρωτότυπα, γιατί µέχρι στιγµῆς δὲν ἔχουν ἀνακαλυφθεῖ παρόµοια καὶ δὲν εἶναι γνωστὰ σὲ ἐδάφη, στὰ ὁποῖα οἱ Ἕλληνες ἐµπορεύονταν κατὰ τὴν κλασικὴ ἐποχή. Πρόκειται γιὰ ἕναν ἀσηµένιο κύλικα, δηλαδὴ πλατὺ κύπελλο µέ δυὸ λαβὲς καί χρυσὴ ἀπεικόνιση τοῦ Βελλεροφόντη, τοῦ µυθικοῦ ἐθνικοῦ ἥρωα τοῦ Κορίνθου κατὰ τὴν κλασικὴ περίοδο στὴν Ἑλλάδα τὸν 5ο αἰώνα πρὸ Χριστοῦ. Τὸ ἄλλο ἀντικείµενο εἶναι µεγάλος χρυσὸς θώρακας, κατασκευασµένος ἀπὸ χρυσὸ 24 καρατίων, στὸν ὁποῖο ἐπίσης ἀπεικονίζονται τὸ κεφάλι τῆς Γοργόνας Μέδουσας καὶ τὰ ἱερὰ ζῶα τῶν βασιλέων τῶν Ὀδρυσῶν – λιοντάρι καὶ ζαρκάδι.
          Ἡ ἔκθεση, ποὺ ἐπιδείχνεται στὸ Ἐθνικὸ Ἱστορικὸ Μουσεῖο, µαρτυρεῖ γιὰ τὴν ἐξαιρετικὴ τέχνη τῶν Θρακῶν ἐπαγγελµατιῶν, τὰ ἔργα τῶν ὁποίων συναγωνίζονται ἐκεῖνα τῆς κλασικῆς Ἑλλάδας.

none

Τήν παρακάτω ἀπίστευτη ἱστορία ἀπό τή «χώρα τῆς Δημοκρατίας» δέν τήν γράφουμε γιά νά κομίσουμε κάποιαν γλαῦκα στήν Ἀθήνα, τεκμηριώνοντας τά περί τῆς ἰσραηλινῆς ἰσχύος στίς ΗΠΑ. Τήν ἐπιλέξαμε ὡς ἕνα παράδειγμα πού ἡ ἀποσιώπησή του εἶναι ἀκόμη πιό τρομακτική κι ἀπό αὐτό τό ἴδιο: Γιά νά πειστεῖ καί ὁ τελευταῖος Θωμᾶς ὅτι ὁ ρόλος τῶν κατεστημένων ΜΜΕ εἶναι ἡ ΑΠΟΚΡΥΨΗ καί ὄχι ἡ ἀνάδειξη τῆς ἀλήθειας.
        Πρόκειται γιά τήν ἐκστρατεία πού ξεκίνησε πρίν 3 χρόνια στίς ΗΠΑ ἐναντίον καθηγητῶν καί διδασκόντων σέ Πανεπιστήμια, μέ κέντρο τό Columbia University. Πρῶτοι στόχοι ἦταν ὁ Ρασίντ Χαλίντι, ὁ Χαμίντ Νταμπάσι, ὁ Ἀλῆ Μαρζούι, ὁ Σαχίντ Ἀλάμ, ὁ Τζών Ἐσπόζιτο, ὁ Χουάν Κόουλ, ὁ Σνεχάλ Σινγκάβι καί, κυρίως, ὁ Γιόζεφ Μασάντ (στή φωτογραφία). Πρόκειται μέ ἄλλα λόγια γιά τούς ἐπιγόνους τοῦ  Ἔντουαρντ Σαΐντ οἱ ὁποῖοι πρεσβεύουν στόν χῶρο τῶν Μεσανατολικῶν Σπουδῶν μιάν ἄποψη διαφορετική ἀπό τήν σιωνιστική (πού ἄλλωστε ἀμφισβητεῖται ὥς κι ἀπό ἰσραηλινούς καθηγητές στρατιωτικῆς Ἱστορίας σάν τόν Ἀριέχ Γιτζάκι).
Οἱ βραχίονες τῆς ἐπιχείρησης εἶναι πολλοί. Κυριότερος ἴσως εἶναι ὁ Δαβίδ Χόροβιτς, πρώην μαρξιστής, πού ἐκδίδει τό περιοδικό FrontPage, ἔντυπο εἰδικευμένο στή σπίλωση τῶν ἐναντιοφρόνων. Παράλληλα στόν ἱστότοπο DiscoverTheNetwork δημιούργησε βάση δεδομένων γιά κείνους πού ὀνομάζει «ρατσιστές», «ἀντισημίτες» καί «τζιχαντιστές»! Στοιχεῖα ἀφορῶντα τούς ἀριστερούς ἤ φιλελεύθερους πού δέν εὐθυγραμμίζονται μέ τήν ἰσραηλινή πολιτική παρέχονται ἀνάμικτα μέ ὕβρεις καί συκοφαντίες, ἐνῷ παράλληλα προωθεῖται ἕνας «ἀκαδημαϊκός κατάλογος δικαιωμάτων», στοχεύοντας ἄμεσα στήν ἐλευθερία τοῦ λόγου ἐντός τῶν πανεπιστημίων τῆς χώρας. Οἱ δουλειές τοῦ Χόροβιτς χρηματοδοτοῦνται ἀφειδῶς ἀπό διάφορα ἱδρύματα – μόνο τό 2003 εἶχε δωρεές 13,7 ἑκ. δολάρια. Συγχρόνως, ἔργο ἐξίσου θεάρεστο ἐπιτελεῖ ὁ γνωστός νεοσυντηρητικός ἀπολογητής τοῦ Ἰσραήλ, Ντάνιελ Πάιπς, μέ τό πρόγραμμά του Campus Watch, τό ὁποῖο εἶναι ταγμένο στήν παρακολούθηση ὅσων λέγονται στά πνευματικά ἱδρύματα τῶν ΗΠΑ γιά τόν περιούσιο λαό καί τά μεσανατολικά του ἐγκλήματα.
Στήν περίπτωση τοῦ Columbia τήν πρωτοβουλία εἶχε ἡ ὀργάνωση David Project, πού γύρισε ἕνα φίλμ μέ τίτλο Columbia Unbecoming καί στό ὁποῖο ἐμφανίζονταν φοιτητές τοῦ ἐν λόγῳ πανεπιστημίου νά κατηγοροῦν γιά προκατάληψη καί ἐχθρότητα πρός τό Ἰσραήλ καί πρός Ἑβραίους φοιτητές συγκεκριμένους διδάσκοντες (κυρίως τόν Γιόζεφ Μασάντ). Τό Πανεπιστήμιο ἀναγκάστηκε νά ἐρευνήσει τίς καταγγελίες (πού πρωτοδιατυπώθηκαν στήν… κάμερα!) καί ἡ Ἐπιτροπή πού συγκροτήθηκε, προσπαθώντας νά συμβιβάσει τά ἀσυμβίβαστα, κατέληξε νά μεμφθεῖ τόν Μασάντ γιά δύο περιπτώσεις -χωρίς μάρτυρες καί χωρίς ἀποδείξεις – σπουδαστῶν πού διεῖδαν ἐχθρότητα στή στάση καί στίς ἀπόψεις τοῦ καθηγητῆ τους! Ἡ λογική τοῦ διαλόγου πού ἀναπτύχθηκε ἦταν νά μήν θίγονται οἱ ἀπόψεις καί τά πιστεύω τῶν (ἑβραίων, ἐννοεῖται) φοιτητῶν ἀπό τό ἀκαδημαϊκό βῆμα. Σά νά λέμε ὅτι δέν πρέπει ὁ ἱστορικός τοῦ 2ου Παγκοσμίου Πολέμου νά ἀπαξιώνει τούς Ναζί, μήν τυχόν θιχτεῖ κανένας νεοναζιστής φοιτητής! Κι αὐτό τό πρᾶγμα πέρασε, ἡ ἐπέμβαση ἔξωθεν στό Πανεπιστήμιο νομιμοποιήθηκε καί τό τελευταῖο ὀχυρό τοῦ ἐλεύθερου δημόσιου λόγου στίς ΗΠΑ κλονίζεται.
Δέν ἄξιζε κάποιαν ἀναφορά στόν κατεστημένο Τῦπο ἡ ὅλη ἱστορία; Κάτι ψέλλισαν σέ μιά γωνία ἕνας δυό κι αὐτό ἦταν. Νά δοῦμε ὅταν θά παρουσιάζουν τό νέο βιβλίο τοῦ Μάρκ Μαζάουερ γιά τή Θεσσαλονίκη, θά ποῦν ὅτι ὁ συγγραφέας ἦταν στήν πενταμελή ἐπιτροπή πού ἐπέπληξε τόν Μασάντ; Ἤ θά κάνουν πάλι τουμπεκί διά τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων;

none

Γιά 6 μέρες ὁ «Α» βρέθηκε στήν πρώην Γιουγκοσλαβία. Πλήρεις ἐμπειριῶν καί γνώσεων ἐπιστρέψαμε καί σχεδιάζουμε πολλά. Ἴδωμεν… Μικρό τηλεγραφικό χρονικό τοῦ ταξιδιοῦ κατωτέρω:

ΣΕΡΒΙΑ: Φτώχεια µέ ἀξιοπρέπεια (καµµία σχέση µέ τήν ἐξαθλιωμένη Βουλγαρία),  λίγα τὰ σηµάδια τοῦ πολέµου, ἐντυπωσιακὴ ἀδιαφορία γιὰ ὅ,τι συνέβη, ἐλάχιστος ἀντιαµερικανισµός, παρακράτος, πολιτικὴ ἐκπροσώπηση ἐθναµυντόρων <10%, χάθηκε τὸ Κόσοβο, παρεµπιπτόντως ἀπροσπέλαστο σήµερα, «παίζεται» τὸ Μαυροβούνιο, συµµορία Τζουγκάνοβιτς. Βελιγράδι µέ ~1.800.000 κόσµο, καθαρό, καταπράσινο, νοοτροπία «Ἀθήνας» σὲ σχέση µέ τὴν περιφέρεια, ὁ πεζόδροµος Knez Mihajilova παλιότερα γεµάτος βιβλιοπωλεῖα τώρα ὅλο δυτικὲς φίρµες, τεράστια διαφήµιση τῆς Chrysler δίπλα στὰ βοµβαρδισµένα κτίρια, πύργος ὅπου µαρτύρησε ὁ Ρήγας, ἐπιβλητικὸς µαρµάρινος Ἅγιος Σάββας, Μουσεῖο γιά τόν Νικόλα Τέσλα κορυφαῖο παγκοσµίως μά ἐλάχιστα γνωστὸ (µή Ἑβραῖος…) φυσικό, ἑλληνικὰ ἐπίπεδα τιµῶν µέ µισθοὺς 150 €, διείσδυση ἑλληνικῶν τραπεζῶν, ἀργή ἐξυπηρέτηση στὰ ἑστιατόρια τῆς Σκανταρλίγια, παντελὴς ἔλλειψη σουβενίρ, λεπτὲς ἀνεπιτήδευτες γυναῖκες µέ καθαρὰ βλέµµατα ἀθλητικὰ παπούτσια καί καλοσχηµατισµένες σιλουέτες, σύλλογος Ἑλλήνων «Ρήγας Φερραῖος», 3500 µέλη πρόεδρος Γιάννης Σάββας µορφὴ ἐξαιρετικὰ ἐνηµερωµένος καὶ δραστήριος, ἀπογοητευµένος ἀλλὰ σταθερὰ παρὼν Θανάσης «ἑλληνοσερβικῆς» τὸ ἕνα τσιγάρο µετὰ τὸ ἄλλο. Οὔζιτσε µέ ~80000 κόσµο, σηµαντικὲς ὑποδοµές, ὑποτυπώδη οἰκονοµικὴ δραστηριότητα, ἀνεργία, ἐγκαταλλειµένο ξενοδοχεῖο σοβιετικῆς αἰσθητικῆς «Ζλάτιµπορ», ὁµώνυµο βουνὸ τουριστικὸ θέρετρο, New York night club, ἀτελείωτα θεοσκότεινα τοῦνελ γιὰ Βίσεγκραντ, ξύλινο χωριὸ ὅπου µένει ὁ Κουστουρίτσα, Μίρα καλὴ µας µοῖρα ἄψογα ἑλληνικὰ ὑψηλὸ ἐπίπεδο, ἀκόµη µία «ἀνεκµετάλλευτη» σπάνια περίπτωση σχεδὸν ἄνεργη ἀπάντησε σὲ ἄπειρες ἐρωτήσεις µας, ὁλλανδικὴ ΜΚΟ ποὺ δραστηριοποιεῖται γιὰ τὴν ἄνοδο τοῦ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου της περιοχῆς (sic).  
ΒΟΣΝΙΑ: (Βίσεγκραντ, Πάλε, Σεράγεβο): Κράτος νὰ τὸ κάνει ὁ Θεός, εἰκόνες στὰ σύνορα ἀπὸ ταινία τοῦ Ἀγγελόπουλου, τὰ ἀπόλυτα Βαλκάνια, πανέµορφο τοπίο τύφλα νὰ ΄χουν τὰ Τέµπη, δρόµοι γεµάτοι λακκοῦβες, πολλὰ ἀσοβάντιστα σπίτια, ὕπατος εὐρωπαῖος ἁρµοστὴς µέ δικαιοδοσίες Θεοῦ ἀντικατέστησε δεκάδες ἐκλεγµένους δήµαρχους µέ ἄλλους τῆς ἀρεσκείας του, στρατιῶτες διαφόρων ἐθνικοτήτων παντοῦ, Μοναστήρι Ντόµπρυν 700 ἐτῶν Μουσεῖο Ἀγώνα Σερβικῆς Ἀνεξαρτησίας, σεµνὸς καὶ ταπεινὸς ὁ Ἄτσα πρώην δήµαρχος καὶ νοµάρχης Βίσεγκραντ, ~15.000 κόσµος, ὀθωμανική γέφυρα τοῦ Δρίνου (Ἴβο Ἄντριτς Νόµπελ Λογοτεχνίας 1961), ἀναµνηστικά ἀπὸ νῦν νοµάρχη, προοπτικὴ τουριστικῆς ἀνάπτυξης. Πάλε µέ ~32000 κόσµο πρωτεύουσα Σερβοβοσνιακῆς Δηµοκρατίας, κωµόπολη 13 km ἀπὸ Σεράγεβο, καινούργια πανεπιστηµιακὰ τµήµατα, στὸ JETSET τέλειο φαγητὸ ἀφεντικὸ ἀπὸ Σεράγεβο ὅπου ἔχει νὰ πάει 8 χρόνια, συνοµωτικὴ ἀναζήτηση γιὰ ἕνα t-shirt µέ Κάραζιτς, φιλική συζήτηση µέ δήµαρχο Πάλε, Σέρβος δήµαρχος Ἀνατολικοῦ Σεράγεβου ἀπογοητευµένος ἀπὸ Ἑλλάδα τοῦ ὑποσχέθηκαν οἱ δικοὶ µας νὰ φτιάξουν τὸ παλιὸ Νοσοκοµεῖο, τὸ κλείσανε καὶ  ἐξαφανίστηκαν. Σεράγεβο µέ ~300.000 κόσµο, µισὸ ἀπὸ πρὶν τὸν πόλεµο, σηµάδια ἀνταλλαγῆς πυροβολισµῶν ἐντονότατα, ἰσλαµικὸ χρῶµα ἱστορικὸ κέντρο γεµάτο µιναρέδες καί τουρίστες.   
ΠΓΔΜ (Σκόπια): Ὅλα ἐδῶ artificial, προτεκτορᾶτο μέ ἀλβανικό γκέττο, τίποτε τὸ ἰδιαίτερο ἡ πόλη, καταστράφηκε ἀπὸ σεισµὸ τὸ 1963, ~700.000 κόσµος ἐπίσηµα, 150.000 ἀλβανοὶ ἀνεπίσηµα >200.000, ἀκόµη καὶ πρόσφατα παρασιωπηµένα ἐπεισόδια µέ UCK στὰ προάστια, ἄγαλµα τῆς Μητέρας Τερέζας τῆς µόνης ἐπιφανοῦς Fyromian (κατὰ τόν Σάσα, Σέρβο κάτοικο τοῦ µορφώµατος ἐπίσης σχεδὸν ἄνεργο στρατηγικὸ ἀναλυτὴ ποταµὸ γνώσεων, ἀδύνατο νὰ συγκρατήσει κανεὶς τὶς ἄπειρες πληροφορίες µέ τὶς ὁποῖες βοµβαρδίζεται) ὑπερβολικὴ χρήση τοῦ κλεµµένου ὀνόµατος ἀγωνιώδης προσπάθεια «ἐθνογένεσης», προθῆκες βιβλιοπωλείων μέ Φίλιππους καί Ἀλέξανδρους, ἑλληνικὴ οἰκονοµικὴ διείσδυση µέ ἐλάχιστη πολιτικὴ σηµασία, παζάρι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Ἀνατολῆς, ἀκριβὲς τιµὲς ἐξ αἰτίας τῶν ἀφεντικῶν,  διόδια παντοῦ, δρόµοι ποὺ φτιάχνονται, ἡ παλιὰ γνωστὴ συνήθεια τῆς κλοπῆς παρούσα µέ τὴν πρώτη εὐκαιρία…

Υ.Γ. Μίρα, Ἠλία, Γκόραν, Γιάννη, Θανάση, Σάσα, εὐχαριστοῦµε πολὺ γιὰ τὴ µοναδικὴ  ἐµπειρία. Θὰ τὰ ξαναποῦµε σύντοµα…

none

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/03/170.pdf

none