Διακόπτουμε βεβαίως σήμερα το αφιέρωμα στους υπόλοιπους μονομάχους των επικείμενων εκλογών, γιατί τα όσα συνέβησαν στο ενδιάμεσο διάστημα μάς έκαναν να χάσουμε κάθε διάθεση για σάχλες και δη επί αριδήλων πομφολύγων. Όμως και αυτά τα τραγικά που συνέβησαν, συνοδεύτηκαν εν τέλει από τόσους τόνους τηλεοπτικής και κομματικής βλακείας και μάλιστα τόσο πολύ εκνευριστικής, ώστε να είναι πραγματικά αδύνατο να μην τη σχολιάσεις…

     Και κατ’ αρχάς ένα σχόλιο για τα όσα ακούστηκαν περί των ευθυνών της κυβέρνησης για την τραγωδία. Θα συμφωνήσουμε φυσικά για το ότι οι ευθύνες της ήταν τεράστιες όσον αφορά την τρομερή δυσκινησία του κρατικού μηχανισμού, ΑΦΟΥ ξέσπασαν οι πυρκαγιές, καθώς και γι’ αυτή τη γελοία ερμαφρόδιτη κατάσταση που επικρατεί με την Πυροσβεστική και τον Οργανισμό Πολιτικής Προστασίας. Επειδή ακούστηκαν όμως και απίστευτες μπούρδες περί ευθυνών στην πρόληψη των πυρκαγιών (με αποκορύφωμα το αμίμητο περί ανικανότητας στην περιφρούρηση των δασών μας – λες και πρόκειται δηλαδή για κανα…αμφιθέατρο), εκεί καραφλιάσαμε εντελώς. Θα μου πείτε τώρα βεβαίως: δεν έχει δηλαδή η κυβέρνηση ευθύνες για το ότι κάποιοι πήγαν να κατακάψουν τη χώρα; Η απάντηση φαίνεται μάλλον απλή: ασφαλώς και έχει «ευθύνες» και μάλιστα βαρύτατες. Με τη διαφορά όμως πως ενώ για τις προηγούμενες οφείλουμε να την κράξουμε, γι’ αυτές τις τελευταίες πολύ απλά την επαινούμε. Αν θυμάστε μάλιστα για τον ίδιο ακριβώς λόγο (και εν τέλει μόνο γι’ αυτόν) την επαινούμε εδώ και καιρό – και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

     Ακούσαμε όμως και πάρα πολλούς τηλεφωστήρες και τηλεμαϊντανούς να θεωρούν ανοησίες τα περί οργανωμένου σχεδίου, σύμφωνα μάλιστα με δημοσκόπηση το ίδιο φέρεται να πιστεύει και ο 1 στους 3 Έλληνες. Εγώ ωστόσο αναρωτιέμαι: τι εννοούν δηλαδή όσοι αρνούνται τα περί οργανωμένου σχεδίου; Προδήλως, είτε πως όλα ήταν τυχαία (εκεί π.χ. που κωλοτρίβονταν ο Τάσος και η Γκόλφω μες στα πουρνάρια, πετάχτηκαν σπίθες, λαμπάδιασε η παραπλεύρως κείμενη κουκουναριά και μετά το σύμπαν κατέληξε…Αρκάδι), είτε ότι οφείλονταν και σε μεμονωμένες ενέργειες (να βρε, καθόταν ας πούμε ο κυρ-Θανάσης ο οικοπεδοφάγος και είπε: «Ρε δεν πάω να μπουρλοτιάσω το ρημαδοκατσάβραχο, όπου δεν πάει ούτε 4Χ4, να φτιάξω πέντε βίλες με πισίνα και να ντουμανιάσω μετά και την Ολυμπία, να φτιάξω κι ένα σπα πάνω στα παλιομάρμαρα»;). Λοιπόν για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα (και χωρίς τελικά να υποτιμούμε καθόλου ούτε τον παράγοντα τύχη, ούτε τον παράγοντα λαμογιά ούτε και την γνωστή άθλια κατάσταση με τους πυλώνες της ΔΕΗ), θα πούμε μόνο το εξής: όποιος θεωρεί ότι αυτό το απίστευτο που συνέβη φέτος καθ’ όλο το καλοκαίρι με αποκορύφωμα φυσικά την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου, μπορεί να ερμηνευθεί με βάση μόνο τα παραπάνω (που άλλωστε ανέκαθεν ίσχυαν) κατά την προσωπική μου άποψη τυγχάνει πολύ απλά και λίαν επιεικώς διανοητικά καθυστερημένος. Το ότι αντίθετα η τραγωδία οφείλεται ως επί το πλείστον σε απολύτως οργανωμένο σχέδιο για μένα είναι κατ’ αρχάς το μόνο απολύτως προφανές. Την ίδια γνώμη άλλωστε έχουν τελικά και οι περισσότεροι. Με τη διαφορά όμως ότι οι πιο πολλοί δεν κατάλαβαν από ποιους προήλθε αυτό το σχέδιο. Αλλά κι απ’ όσους κατάλαβαν, ελάχιστοι τόλμησαν να το πουν…

     Ποιο ήταν λοιπόν το σχέδιο; Η απάντηση είναι απλή και έχει ασφαλώς προφανή σχέση και με τη γνωστή δήλωση του πρωθυπουργού περί τρομοκρατίας (όθεν και ακολούθησαν πλείστοι άλλοι τόνοι βλακείας, πάνω στην απόπειρα να ερμηνευθεί η σχετική ατάκα). Τα συνασπιστήρια παρεξηγήθηκαν εκλαμβάνοντάς το ως μομφή για τον ευρύτερο χώρο τους (ε, θα είδαν φαίνεται τα αρχιγιουσουφάκια του συστήματος κάνα σουρεαλιστικό όνειρο ότι τυγχάνουν φορείς αριστερής ιδεολογίας και…αντιεξουσιαστικής δράσης), κάποιοι άλλοι (εμφανέστατα οπαδοί των καρτούν) μίλησαν για κατάλοιπα της 17 Νοέμβρη, ενώ οι πιο extreme κρετίνοι έκαναν λόγο ακόμη και για Αλ Κάιντα (και όχι φυσικά πως δεν είναι συναρπαστικό το σενάριο να χτύπησε η εν λόγω οργάνωση στον χώρο όπου έδρασαν και τόσα ακόμη μυθολογικά τέρατα, όπως η Λερναία Ύδρα, το Λιοντάρι της Νεμέας κλπ, αλλά λέμε επί του παρόντος να το αφήσουμε για τους παραγωγούς της Ζήνας). Και πάλι μόνο ελάχιστοι μπόρεσαν να δουν το μόνο λογικό και να συνδέσουν τον όρο «τρομοκρατία» όχι με την…μυθολογία, αλλά με την πραγματικότητα, συνεπώς δε και με τον μόνο πραγματικό ουσιαστικά παράγοντα, που (επισήμως ή ανεπισήμως) παράγει αυτή τη στιγμή τρομοκρατία επί του πλανήτη. Αλλά τώρα βέβαια και ο Καραμανλής δεν θα μπορούσε να ξεστομίσει επισήμως τέτοιο βαρύ πράμα (όθεν προφανώς και η ψιλοαδερφίστικη διατύπωση περί…ασυμμέτρου απειλής), καθότι κατά πώς έλεγε και ο θειός του «υπάρχουν στην πολιτική πράγματα που γίνονται, αλλά δεν λέγονται». Άντε, και όποιος (ξανα)κατάλαβε, (ξανα)κατάλαβε…

     Εν τέλει δε, ένα έχω να ομολογήσω: ετούτη η ολοφάνερη έξωθεν απόπειρα να αποσταθεροποιηθεί πολιτικά η χώρα και να τεθεί εκποδών ο Καραμανλής (ώστε και τα νεοταξίτικα φερέφωνα να πάρουν την ηγεσία της χώρας και τα άλλα νεοταξίτικα φερέφωνα την ηγεσία της ΝΔ – και εννοώ φυσικά το γνωστό γαλάζιο «εκσυγχρονιστικό» σκυλολόι), δεν τον καθιστά στα δικά μου τουλάχιστον μάτια μόνο πιο συμπαθή, αλλά – κυρίως – θεωρώ ότι βάζει και μερικές ακόμη ψηφίδες στο παζλ για το ποιο ίσως είναι εν τέλει το βασικό διακύβευμα των προσεχών εκλογών. Μπορεί να μην έκανε απολύτως καμία…επανίδρυση του κράτους, μπορεί να απέτυχε παταγωδώς στα περισσότερα πράγματα, μπορεί να μας εξόργισε και με την τελευταία προκλητική του αδράνεια στο θέμα του βιβλίου της Ιστορίας, με τα δύο όμως έστω που έκανε, μπήκε σίγουρα στο μάτι του Μεγάλου Αδελφού, επιχείρησε έστω και δειλά μία αναπροσαρμογή του ρόλου του ελλαδικού προτεκτοράτου στα αναδιαμορφούμενα (από τον αδελφό Βλαδίμηρο) διεθνή δεδομένα και τώρα ασφαλώς καλείται να πληρώσει τα επίχειρα… (Ε, κι όποιος δεν κατάλαβε ακόμη και τώρα, ας παραιτηθεί πάραυτα από συνδρομητής και ας πάει ν’ αγοράσει καμιά φυλλάδα του Λαμπράκη)…

                                                                                                                            Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ