Αντιφωνητής

Ὑπέρ τοῦ πολυτονικοῦ

kkar — Tue, 10 Feb 2026 08:49:33 +0000

Παγκόσμια Ἡμέρα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σήμερα (9/2) καί σκέφτηκα νά γράψω λίγα πράγματα γιά τήν παραδοσιακή γραφή της πού χρησιμοποιῶ, μιά πού βλέπω σχόλια ἐνδεικτικά κάποιας δυσανεξίας.

Τό μονοτονικό ἐπιβλήθηκε τό 1982, σέ μιά μεταμεσονύκτια συνεδρία τῆς Βουλῆς, μέ λιγότερους ἀπό 20 βουλευτές παρόντες. Καί μόνον αὐτό δείχνει τήν ἐλαφρότητα μέ τήν ὁποίαν ἀντιμετωπίστηκε ἡ δισχιλιετής μορφή τῆς πιό ἔνδοξης γλώσσας τῆς ἀνθρωπότητας ἀπό τούς τότε Πασοκυβερνῶντες. Τό ἐπιχείρημα ἦταν “νά φύγουμε ἀπό τούς τύπους καί νά πᾶμε στή μόρφωση τοῦ λαοῦ”. Τό ἀποτέλεσμα τό εἴδαμε, ἄλλωστε ἦταν προδιαγραμμένο γιά ὅποιον ἔβλεπε πέρα ἀπό τή μύτη του. Ἀπό τό κείμενο πού ἔγραψα πρίν 32 χρόνια ἐπιχειρηματολογώντας γιά τήν ἀναγκαιότητα ἐπαναφορᾶς τοῦ “πολυτονικοῦ” συστήματος, σήμερα συνοψίζω σέ λίγες ἀράδες:

- Καμμία χρησιμοθηρία δέν μπορεῖ νά δικαιολογήσει ἐπεμβάσεις πάνω στό σῶμα τῆς ἱστορικῆς μας γλώσσας. Οὔτε τό χρονικό κέρδος οὔτε ἡ εὐκολία τοῦ γράφοντος εἶναι σοβαρά ἐπιχειρήματα.

- Τί ἄλλο ἐπικαλέστηκαν οἱ μονοτονικοί γλωσσοφάγοι; Ὅτι στήν ἀρχαία της μορφή ἡ ἑλληνική γραφόταν μόνο μέ κεφαλαῖα καί οἱ τόνοι εἰσήχθησαν τόν 2ο μ.Χ. αἰώνα! Μά, φυσικά, ἀφοῦ τότε χρειάστηκε νά γίνει, καθώς ἡ ἐξάπλωση τῆς γλώσσας γεννοῦσε προβλήματα στήν ἐκφορά της κι ἔπρεπε νά λυθοῦν. Κανείς δέν ἐπέμενε στό πολυτονικό ὡς σύνδεση μέ τήν κλασική ἐποχή ἀλλά μόνο γιά τό ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟ τῆς ἑλληνίδος γραφῆς. Κι ἄν ἔχει σήμερα χαθεῖ ἡ μουσικότητα τῆς ἑλληνικῆς, οἱ τόνοι τουλάχιστον τήν ὑπενθύμιζαν, ποιόν χαλοῦσε αὐτό;

- Τούς αἰσθητικούς λόγους δέν θά τούς ἐπεξηγήσω, εἴτε τούς ἀντιλαμβάνεται κανείς εἴτε ὄχι. Μόνο θυμίζω μιά φράση τοῦ μέγιστου τῶν ποιητῶν μας, πώς τό Αἰγαῖο ἔχει καί τό πανάκι του (τήν ψιλή) καί τό κῦμα του (τήν περισπωμένη)…

- Τά προβλήματα τοῦ μονοτονικοῦ: ἀσάφεια καί δυσαναγνωσία, ἀφοῦ διακόπτεται ἡ ροή τῆς ἀνάγνωσης γιά νά ψάξεις τό νόημα στά συμφραζόμενα. Πολλοί μπορεῖ νά μήν τό ἐπισημαίνουν, καί πράγματι, ὅσο λιγότερο διαβάζεις τόσο λιγότερο τό …συναντᾶς.

- Ἡ ἀδυναμία κατανόησης γλωσσικῶν τύπων πού συνδέονται μέ τήν δασεία (ἀφαίμαξη, ἀνθυπολοχαγός…), ἀκόμα καί τήν παρουσία της στά δάνειά μας πρός ξένες γλῶσσες (super, submarine, hippopotamus, helix…)

- Ἡ πλήρης ἀπαξίωση τοῦ τονισμοῦ στή συνείδηση τοῦ μαθητῆ, πού καταλήγει σέ ἀτονικά κείμενα ἤ σέ τυχαία τοποθέτηση μιᾶς γραμμῆς κάπου, δίκην λεκέ.

Ἄς δοῦμε λίγο ποῦ φτάσαμε καταργώντας τούς ἐλάχιστους κανόνες τονισμοῦ καί τίς λίγες δασυνόμενες λέξεις πού τίς μαθαίναμε σάν ποίημα ἀπό πιτσιρικάδες. Τώρα τά παιδιά μαθαίνουν μονοτονικό καί ὅταν φτάνουν στά ἀρχαῖα κείμενα διδάσκονται πολυτονικό! Βλέπουν πνεύματα στή γραφή καί νομίζουν ὅτι πρόκειται γιά ἀρχαῖο κείμενο! Ἔχουμε κείμενα λογοτεχνῶν πού δώσανε μάχη γιά νά μείνει ἡ γραφή μας ἀκέραια, καί πού τούς διδάσκουμε στά σχολεῖα μας στό …μονοτονικό – σάν νά ντύνεις τόν Κολοκοτρώνη Τοῦρκο! Ἔχουμε ἐκδόσεις ἀναφερόμενες σέ παλιότερα ἑλληνικά κείμενα πού τά παραθέτουν σέ πολυτονικό καί δίπλα σχολιάζουν σέ μονοτονικό – λές καί μιλᾶμε γιά ἄλλη γλῶσσα! Μιά τρέλλα!

Ἐν κατακλεῖδι, δέν ἔχω καμμία ψευδαίσθηση πώς στή σημερινή Ἑλλάδα μπορεῖ νά γίνει σοβαρή δημόσια συζήτηση πάνω στό θέμα αὐτό. Οὔτε ἡ τρομακτική ἀκμή τῆς Κίνας μέ τά 2000 ἰδεογράμματα -πού δέν διανοήθηκε νά ἐκλατινίσει ἤ νά “ἁπλουστεύσει”- μᾶς λέει κάτι γιά τίς νοητικές ἱκανότητες πού καλλιεργεῖ στόν ἀνθρώπινο ἐγκέφαλο ἕνας ἀπαιτητικός κώδικας. Ὅμως ἄς ἐπιτραπεῖ ἔστω σέ κάποιους εὐάριθμους φίλους νά μήν συμβιβάζονται μέ τήν ἦττα καί νά κρυφοελπίζουν σέ μιά θαυματουργή ἄνθιση…

(FB, 9/2/2026)

Κυβέρνηση ἤ ἐγκληματική ὀργάνωση;

kkar — Thu, 24 Jul 2025 09:20:37 +0000

Συνέντευξη Κώστα Καραΐσκου στόν Πάρη Καρβουνόπουλο 24/7/2025:

«Η κυβέρνηση είναι τυπική περίπτωση εγκληματικής οργάνωσης»-Κώστας Καραίσκος – Militaire.gr

Πότε εἴπαμε ὅτι ἔληξε ἡ γερμανική Κατοχή;

kkar — Sun, 20 Jul 2025 09:31:46 +0000

Ἄν ὑπάρχει ἕνα θέμα πού νά ἀποτυπώνει τήν πραγματικότητα τῶν σχέσεών μας μέ τή Γερμανία, αὐτό εἶναι οἱ ἐπανορθώσεις πού μᾶς ὀφείλει ἀπό τά χρόνια τῆς Κατοχῆς. Ἐκεῖ βλέπουμε τόσο τήν ὑπεροψία μέ τήν ὁποία τό Βερολῖνο ἀντιμετωπίζει (καί) αὐτό τό ζήτημα, ὅσο καί τήν ψοφοδεή κατά κανόνα διαχείρισή του ἀπό τήν Ἀθήνα.

Καθώς λοιπόν ἀπό πέρυσι συγκροτήθηκε ἡ Διεθνής Ἐπιτροπή γιά τό Γερμανικό Χρέος πρός τήν Ἑλλάδα, μέ σκοπό νά ξαναδώσει πνοή στό ζήτημα καί νά πιέσει τόν πολιτικό κόσμο, κατατέθηκε στή Βουλή ἕνα ὑπόμνημα μέ 7 συγκεκριμένες προτάσεις γιά κυβερνητικές ἐνέργειες. Παρότι τό ὑπόμνημα διανεμήθηκε στούς 300, μόνον ὁ βουλευτής Β. Βιλιάρδος τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης ἀνταποκρίθηκε καί τό ἐπανέφερε στίς 19/6/25 μέ ἐρώτησή του πρός τούς ὑπουργούς Ἐξωτερικῶν, Δικαιοσύνης καί Πολιτισμοῦ. Κι ἔχει μιάν ἀξία νά δοῦμε τήν ἀπόκρισή τους.

Ὁ Γεραπετρίτης στά 5 ἐρωτήματα πού τόν ἀφοροῦσαν δέν ἀπάντησε τίποτα! Εἶναι ἡ λειτουργία τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος πού λένε… Ὁ Φλωρίδης στό ἐρώτημα ἄν προτίθεται νά ὑπογράψει τήν πρό 23ετίας ἀπόφαση τοῦ Ἀρείου Πάγου, τή σχετική μέ τίς ἀποζημιώσεις γιά τή σφαγή στό Δίστομο, ἀπάντησε πώς στό …Διεθνές Δικαστήριο τῆς Χάγης ἐπικυρώθηκε τό δικαίωμα στήν ἑτεροδικία τῆς Γερμανίας! Ἄλλα λόγια νά ἀγαπιόμαστε, λές καί κάποιος ρωτοῦσε γιά τήν ἀπόφαση ἐκείνη. Ἡ δέ Μενδώνη πού ρωτήθηκε γιά τά ἀποτελέσματα τῶν συζητήσεων μέ τούς Γερμανούς σχετικά μέ τό ἐνδεχόμενο ἐπιστροφῶν κλεμμένων ἀρχαιολογικῶν θησαυρῶν ἀπό τίς Κατοχικές Γερμανικές δυνάμεις, μᾶς …καθησύχασε. Πρῶτον μᾶς πληροφόρησε ὅτι ἡ καταγραφή τῶν κλεμμένων κινητῶν μνημείων εἶναι ἔργο “ἰδιαιτέρως δύσκολο”. Περίεργο, γιατί μιά σοβαρή καταγραφή εἶχε γίνει ἤδη μέ τήν ἀπελευθέρωση (“Ζημίαι τῶν ἀρχαιοτήτων ἐκ τοῦ πολέμου καί τῶν Στρατῶν Κατοχῆς”, Ἀθῆναι 1946) καί μάλιστα σέ ὁρισμένες περιπτώσεις ἦταν πολύ συγκεκριμένη, τίποτε δέν ἔγινε τόσες δεκαετίες μετά; Δεύτερον μᾶς ἐνημερώνει πώς ἡ ἁρμόδια ὑπηρεσία τοῦ ΥΠΠΟ καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια – καί τί παράδειγμα καρποφορίας παραθέτει; Τό γεγονός ὅτι 76 …ἑλληνοεβραϊκά κειμήλια ἐπιστρέφονται ἀπό τήν Πολωνία στό Ἑβραϊκό Μουσεῖο τῆς Ἀθήνας! Μάλιστα, αὐτή κι ἄν ἦταν ἐπιτυχία τοῦ ἑλληνικοῦ ὑπουργείου πολιτισμοῦ! Καί τρίτον μᾶς βεβαιώνει ὅτι δεκάδες πολιτιστικά ἀγαθά “πού εἶχαν ἐξαχθεῖ παράνομα ἀπό τή χώρα μας” (γενικῶς καί ἀορίστως…) ἐπαναπατρίστηκαν στά χρόνια 2019-2023. Καμμία σχέση μέ τό συγκεκριμένο ἐρώτημα πού ἐτέθη, ὅμως ἀκούγεται καλά γιά ὅσους ψάχνουν κάτι θετικό στά κυβερνητικά πεπραγμένα.

Οὐδείς περίμενε κάτι καλύτερο ἀπό τήν Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητο νά συντηρεῖται ζωντανό τό θέμα σέ ὅλες του τίς διαστάσεις (πολεμικές ἐπανορθώσεις γιά καταστροφές, ἀποζημιώσεις γιά ἐκτελεσθέντες ἀμάχους, Κατοχικό δάνειο, κλεμμένα πολιτιστικά ἀγαθά), πόσο μᾶλλον σέ ἐποχές πού βγαίνει ὁ Γερμανός καγκελάριος Μέρτζ νά μιλήσει γιά ὀφειλόμενες πολεμικές ἐπανορθώσεις 500 δισ. τῆς Ρωσίας στήν Οὐκρανία! Μιά χαρά τοῦ ἀπάντησε ἡ Ζαχάροβα, ὅμως ἀπό τήν Ἑλλάδα κανείς δέν ἔπιασε τό νῆμα γιά λογαριασμό μας, κυβερνητικός ἤ μή. Καί ἡ ἐκκωφαντική σιωπή τῆς ἀντιπολίτευσης γιά τό ὑπόμνημα τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι πολύ ἀνησυχητικό σημάδι.

Και στην Κομοτηνή γ@… η Τουρκία!

kkar — Thu, 03 Apr 2025 12:33:30 +0000

Μέσα στον κυκεώνα των αρνητικών ειδήσεων για την περιοχή μας, που άλλες είναι αξιόπιστες κι άλλες όχι, πρέπει να προσεχθεί μια πολύ σημαντική επιτυχία της ελληνικής έννομης τάξης και της πατρίδας μας εν γένει. Ένας ελληνοτουρκικός αγώνας, στο επίπεδο της επιρροής εντός της τοπικής μουσουλμανικής κοινωνίας, διεξήχθη την περασμένη Πέμπτη 27/3/2025 και κατέληξε σε πραγματικό θρίαμβο της πλευράς μας.

Επρόκειτο για το τελευταίο «ιφτάρ» του Ραμαζανιού, δηλαδή για το κοινό δείπνο που γίνεται μετά τη δύση του ηλίου, όπου έχουμε κι ένα μείζον κοινωνικό γεγονός για τον μειονοτικό πληθυσμό. Είχαμε συνηθίσει τέτοια ιφτάρ να διοργανώνονται στην περιοχή από φερέφωνα του τουρκικού Προξενείου, φορείς άτυπους ή και παράνομους, όπου η συμμετοχή σήμαινε και σιωπηλή αποδοχή των πολιτικών της Άγκυρας για τη Θράκη. Μόνο τα τελευταία χρόνια άρχισε να αλλάζει αυτό, με τους νόμιμα λειτουργούντες θεσμούς της μειονότητας (Μουφτείες, Διαχειριστικές Επιτροπές) να αναλαμβάνουν σιγά σιγά τέτοιες διοργανώσεις. Ειδικά στην Κομοτηνή το κλίμα άλλαξε χάρη στην Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠΚ), που με την προεδρία του Σελήμ Ισά πέτυχε να σβήσει τη ντροπή του απώτερου παρελθόντος και να κερδίσει την εκτίμηση όλου του κόσμου (έχουμε γράψει επανειλημμένως στο παρελθόν σχετικά). Αυτό όμως που έγινε εφέτος ήταν άνευ προηγουμένου.

Ανακοινώθηκε πως την ίδια μέρα και ώρα, και σε απόσταση μόλις λίγων δεκάδων μέτρων, θα γίνονταν την Πέμπτη δύο ιφτάρια, ένα από την ΔΕΜΠΚ στην αυλή της και στους γύρω δρόμους κι ένα από την παρανόμως λειτουργούσα «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής». Δηλαδή κανονικό …ντέρμπυ όπου οι Κομοτηναίοι μουσουλμάνοι καλούνταν να επιλέξουν πλευρά. Η επιλογή τους λοιπόν ήταν συντριπτικά υπέρ της πρώτης, ανατρέποντας την εικόνα μιας μειονότητας που έχει τεταμένο το αυτί της προς ανατολάς! Παρότι ο προξενικός μηχανισμός έφερε κόσμο με λεωφορεία από τους γειτονικούς νομούς Ξάνθης και Έβρου, τακτική που δεν υιοθέτησε η ΔΕΜΠΚ, ο κόσμος στον χώρο της δεύτερης ήταν διπλάσιος! Και χωρίς μάλιστα παρουσία στα τραπέζια της χριστιανών καλεσμένων ή και γύφτων/Ρομά από τους παρακείμενους συνοικισμούς, για να μην δοθεί η δικαιολογία στην άλλη πλευρά ότι κατέφυγε σε λύσεις ανάγκης. Ας σημειωθεί πως δεν ήταν μόνο η προσέλευση άνω των 2.000 ανθρώπων στην πρόσκληση του Σελήμ Ισά αλλά και η βοήθεια που έλαβε με μορφή χορηγιών από μουσουλμάνους επαγγελματίες και εμπόρους: καθίσματα, εδέσματα, γλυκίσματα, αριάνια, ό,τι χρειάστηκε η ΔΕΜΠΚ πριν και κατά τη διάρκεια του ιφτάρ ήταν όλα προσφορές από αυτούς. Σημειωτέα και η παρουσία λίγων μα ξεχωριστών μειονοτικών πολιτευτών στα τραπέζια της ΔΕΜΠΚ, με πρώτον τον τοπικό βουλευτή Ιλχάν Αχμέτ αλλά και 2-3 δημοτικούς συμβούλους της Κομοτηνής. Είναι βέβαιο πως ο Τούρκος Πρόξενος έχασε τον ύπνο του από εκείνη τη βραδυά, με τις εικόνες που του μετέφεραν οι άνθρωποί του (άλλη μία επιτυχία της ΔΕΜΠΚ που περιφρούρησε την τάξη και άφησε τους δύο νεαρούς του τουρκοκόμματος ΚΙΕΦ να περάσουν μέσα από τα τραπέζια με την κάμερα χωρίς επεισόδια). Οι γνωστές βρωμιές που διακινεί ανέκαθεν το κύκλωμα της υπηρεσίας του δεν πιάνουν πια τόπο, ποιόν τώρα θα χαρακτηρίζουν «μαριονέτα», «απομονωμένο» κτλ; Θα ήταν μάλιστα φρόνιμο να επανεξετάσουν το αίτημα τους για εκλογές στις Διαχειριστικές Επιτροπές, γιατί όλα δείχνουν πως σε κείνη την περίπτωση ο άνθρωπός τους δεν θα είναι το φαβορί στην Κομοτηνή…

Λύθηκε λοιπόν το μειονοτικό ζήτημα στη Θράκη; Όχι, φυσικά. Και δεν μπορούμε να γενικεύσουμε αυτό που είδαμε στην Κομοτηνή για όλη την περιοχή, είναι σαφές ότι στα αμιγώς μειονοτικά χωριά λ.χ. οι αλλαγές αργούν ακόμη. Όμως αποδείχθηκε ότι όπου το τελοσπάντων ελληνικό κράτος δείχνει μια στοιχειώδη σοβαρότητα, έχουμε αποτελέσματα. Δεν υπάρχει καμμία Τουρκία πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, όπως την περιγράφουν οι τετρομαγμένοι ελληνίζοντες των Αθηνών, υπάρχει η δική μας ολιγωρία. Η σπάνια ορθή επιλογή προσώπου (σεμνύνομαι να αναφέρω και τη δική μας συμβολή) στην ΔΕΜΠΚ πριν 12 χρόνια αποδείχθηκε η μεγαλύτερη επένδυση της πολιτείας. Θα την επαναλάβει και στις άλλες θέσεις που χρειάζονται επειγόντως; Ο μουσουλμάνος και Έλληνας πολίτης της Θράκης, καταγωγικά Τούρκος, Πομάκος ή Ρομά αδιάφορο, δεν θέλει ούτε κρατικούς ανταγωνισμούς στην πλάτη του, ούτε τον χαροποιεί η στανική παρουσία της προξενικής Αρχής και η παρελκόμενη παρακρατική δομή, ούτε και ζηλεύει τον φασίζοντα αυταρχισμό στην άλλη πλευρά του Έβρου. Θέλει τη στοιχειώδη συνέπεια και επάρκεια από το ελληνικό κράτος, όπου ζει ελεύθερα και πλέον ισότιμα. Στην Κομοτηνή προ ημερών δόθηκε η δυνατότητα να το εκφράσει, κι αν δεν ακούστηκαν τα βρισίδια του τα είπε όλα η επιλογή του. Το άκουσε η Αθήνα;

(1/4/2025, https://www.militaire.gr/komotini-iftar-karaiskos/)

Ποιός γ@…ται;

kkar — Wed, 26 Mar 2025 13:34:06 +0000

Μιά γνώμη γιά τό σύνθημα τῆς ΣΜΥΝ στή χθεσινή παρέλαση. Εἶμαι ὁ τελευταῖος πού θά σοκαριζόμουν ἀπό τό γνωστό (κοινόχρηστο στήν νεοελληνική) ρῆμα, πού ἄλλωστε κι ἐγώ τακτικά τό χρησιμοποιῶ. Εἶμαι ὁ τελευταῖος πού θά ὑπερασπιζόμουν τό τί θά νιώσει ἡ τουρκική ἡγεσία ἤ τό τί θά μᾶς πεῖ ἡ τουρκική πλευρά. Δέν μέ ἀφοροῦν, ἐπίσης, οὔτε οἱ δεξιές καθωσπρεπίστικες οὔτε καί οἱ ἀριστερές ὀρθοπολιτικές ἐνστάσεις – ἄκου “νά τιμωρηθοῦν” τά παιδιά! Καί χάρηκα γιά τόν ὅποιον θετικό ἀντίκτυπο τοῦ συνθήματος στό ἠθικό ὅσων παρακολουθοῦσαν τήν παρέλαση.

Ὅμως ἡ δημόσια ἐκφορά τοῦ “γ@μιέται ἡ Τουρκία” σέ παρέλαση ἐθνικῆς γιορτῆς εἶναι κατά τή γνώμη μου ἀνάρμοστη γιά τήν ἐπίσημη Ἑλλάδα καί τελικά ἀδιάφορα ἐκτονωτική γιά τήν ἑλληνική κοινωνία. Ναί, μισῶ αὐτό πού ἀνέκαθεν ἐκπροσωπεῖ ἡ τουρκιά γιά τό Γένος μας, ὅμως περισσότερο μισῶ τόν κακό μας, παρακμιακό ἑαυτό. Δέν εἶναι ζήτημα ἰδεολογικῆς/ὀπαδικῆς ἔνταξης οὔτε γονιδιακῆς/φυλετικῆς προβολῆς. Βλέπω πώς ἄλλη χώρα γ@μιέται ἀσύστολα χρόνια τώρα, καί ὅλο καί πιό ξεδιάντροπα τήν τελευταία 15ετία, κι ἐμεῖς περιοριζόμαστε νά κοιτᾶμε. Βλέπω ἀπέναντι ἡγεσία, στόχους, δουλειά, παραγωγή, Κράτος. Κι ἐδῶ…

Δέν ξέρω τί τελικά κάνει ἡ Τουρκία, κι ἐλπίζω πραγματικά νά καταστραφεῖ πρίν μᾶς καταπιεῖ. Ὅμως ἄν τελικά γίνει αὐτό, θά ὀφείλεται σέ κάποια τυχαία συγκυρία ἤ στή δική μας ἀντίσταση, θά δοῦμε κάτι τέτοιο στά σοβαρά; Ἤ θά περιοριστοῦμε σέ συνθήματα παρελάσεων καί σέ γιαλαντζί προφητεῖες;

(26/3/2025, facebook)

Ὑπέρ Νίκου Παπαδόπουλου

kkar — Thu, 13 Mar 2025 13:46:09 +0000

Κάτι λίγα ἀκόμη γιά νά τελειώνουμε μέ τίς καθεστωτικές πίπες περί Τέχνης καί “βανδαλισμοῦ” ἀπό πλευρᾶς Νίκου Παπαδόπουλου:

1) Τέχνη μέ τήν παραδοσιακή ἔννοια δέν ὑφίσταται πλέον, ἤδη ἀπό τίς ἀρχές τουλάχιστον τοῦ 20οῦ αἰώνα, ὅταν π.χ. ὁ Νταλί ὑπέγραφε μιά χέστρα καί τήν ἀνακήρυσσε σέ ἔργο Τέχνης. Ἡ νεωτερική Δύση προσπάθησε νά βάλει τήν “Τέχνη” στή θέση τῆς θρησκείας ἀλλά τό ἐγχείρημα διαλύθηκε ἀπό τήν κοινωνική ἀποσύνθεση καί τήν καλλιτεχνική πρωτοπορία, παραμένει δέ ἐν ἰσχύ μόνο στά (ἄδεια) κεφάλια τῶν διαφωτισμένων.

2) Οἱ δῆθεν φιλότεχνοι ἐπικαλοῦνται τήν ἀναφορά τῆς συγκεκριμένης ἔκθεσης μέ τή σειρά Los Caprichos τοῦ Γκόγια, μόνο πού δέν λένε ὅτι ἐκεῖνα τά ἔργα τοῦ Γκόγια σατίριζαν καί χλεύαζαν τήν ἰσπανική κοινωνία – ὄχι τά ἱερά καί τά ὅσιά της.

3) Γιά τό ἐπιχείρημα ὅτι δέν ἦταν εἰκόνες ἀλλά ἔργα Τέχνης πού ἔπρεπε νά ἰδωθοῦν σέ ἄλλο πλαίσιο, σημειώνω πώς τήν ἐπίμαχη σειρά ὁ ἴδιος ὁ καλλιτέχνης τήν ὀνομάζει “εἰκονίσματα” καί ἄλλωστε γράφει ἐπάνω στήν καρικατούρα τοῦ Ἅη Γιώργη τό ὄνομα τοῦ Ἁγίου καί μάλιστα στά ἑλληνικά καί στά ἀγγλικά! Ἄν αὐτό δέν λέγεται βλασφημία, τότε πῶς λέγεται;

4) Ὁ Νίκος Παπαδόπουλος, ἕνας ἁγνός πατριώτης πού βρέθηκε στή Βουλή, ἔπραξε αὐθόρμητα καί, ἄσχετα μέ ὅσα ἐλέχθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων, ἐνήργησε ἀκτιβιστικά ἀπέναντι στήν διαρκή πρόκληση, καί κεῖ πάλι πολύ ἥπια τό ἔπραξε. Δυό προστατευτικά τζάμια σπασμένα δέν εἶναι δά καί …βανδαλισμός. Ὅλη ἡ φασαρία γίνεται γιά νά ἀποτραπεῖ κάθε σκέψη γιά ἀνάλογες δράσεις καί νά ἰσοπεδωθεῖ κάθε ζωντανός ὀργανισμός πού ἔχει δημοσιότητα.

5) Οἱ ἀληταράδες τῆς Βουλῆς τιμώρησαν μέ 50% μείωση μισθοῦ τόν Ν.Π. γιά τό πταῖσμα αὐτό, ὅταν τά λαμόγια καί οἱ ἐγκληματίες ἐκεῖ μέσα ζοῦν καί βασιλεύουν.

6) Καί μιά κουβέντα γιά τούς ὑπερασπιστές τῆς μή χέσω Τέχνης. Πρῶτον μιλᾶνε ἐπειδή θίχτηκε ὁ ἀνυπεράσπιστος Χριστιανισμός κι ὄχι κάποια ἄλλη θρησκεία πού θά τούς κόστιζε πολύ ἀκριβά. Δεύτερον οἱ ἴδιοι προωθοῦν συστηματικά τήν woke κουλτούρα στή γραμμή τῆς USAID μέσα στήν “Ἐθνική” μας Πινακοθήκη καί βγάζουν τόν σκασμό σέ περιπτώσεις πού λογοκρίνεται πχ ὁ Τσαϊκόφσκι ἤ ὅταν κλέβουν ἀπό τά χέρια τους κοτζάμ Πικάσο (καί δέν τρέχει τίποτε!). Καί τρίτον, μιλᾶνε γιά “σκοτάδι” ποιοί; ἡ ΑΣΚΤ καί τό σύστημα ἐξουσίας! Ἡ μέν πρώτη εἶναι τό ἀπόλυτο πολιτιστικό ἄντρο τοῦ ἐθνομηδενισμοῦ, ἐνῶ τό δεύτερο εἶναι ἡ πηγή ὅλων μας τῶν βασάνων. Καί μόνο γι΄ αὐτό κάθε σοβαρός ἄνθρωπος θά πήγαινε ἀπέναντι, ἀλλά φαίνεται ὅτι κάποιοι εἶναι τόσο προοδευτικοί πού συντάσσονται μέ τόν Μητσοτάκη ἀπέναντι στόν …Μεσαίωνα.

(12/3/2025, facebook)

Ἀπ΄ τό ἀγκάθι τῶν Τεμπῶν βγαίνει ρόδο τῆς Δημοκρατίας;

kkar — Mon, 10 Mar 2025 13:50:40 +0000

Δύο χρόνια μετά τό διπλό κυβερνητικό ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν, ὅλη ἡ Ἑλλάδα βγῆκε στόν δρόμο γιά νά ζητήσει δικαιοσύνη γιά τά θύματα ἀλλά καί ὄχι μόνο. Ἡ πρωτοφανής γιά τά μεταπολιτευτικά χρονικά κινητοποίηση τῆς κοινωνίας δέν ὀφειλόταν μόνο στό δίκιο τῶν συγγενῶν τῶν θυμάτων, δέν πυροδοτήθηκε μόνο ἀπό τήν πρόστυχη ἄνωθεν συγκάλυψη ἀλλά εὐνοήθηκε τά μᾶλα καί ἀπό τό μή κομματικό κάλεσμα τοῦ διοργανωτῆ συλλόγου.

Τί μπορεῖ ὅμως νά φέρει ὡς καρπό ἡ θαυμαστή αὐτή κοινωνική σύμπνοια μέσα στίς παροῦσες συνθῆκες; Ἀκόμη κι ἄν περιοριστεῖ τό ζητούμενο στήν ἀπόδοση δικαιοσύνης γιά τό συγκεκριμένο ἔγκλημα, πιστεύει κάποιος πώς μπορεῖ νά δοῦμε κάτι καλύτερο ἀπό ὅσα ζήσαμε στίς ὑποθέσεις Siemens, Novartis, λίστας Lagarde, Predator; Οἱ πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις τῶν Ἀρεοπαγιτῶν δέν ἠχοῦν ἐνθαρρυντικά καί μᾶς θυμίζουν σέ τί εἴδους «δημοκρατία» ζοῦμε. Παρότι ὁ κυβερνητικός χῶρος ἔχει ἐμβολιστεῖ ἀπό ἀνανήψαντες πρώην ἀντιπάλους καί παρότι τό Μαξίμου δίνει δείγματα σικελικῆς γραφῆς, στό πολιτικό σύστημα παραμένει ἀκλόνητη ἡ κυριαρχία τῆς ΝΔ, ἀφενός λόγῳ τοῦ κοτζαμπάσικου χαρακτήρα της κι ἀφετέρου λόγῳ τῆς ἀνυπαρξίας πραγματικῆς ἀντιπολίτευσης. Ἀκόμη κι ὅσοι θεωροῦν τόν πρωθυπουργό προσωπικά (καί τό περί αὐτόν κύκλωμα ἐξουσίας) ἔνοχο γιά τήν συγκάλυψη καί γιά τίς ἐπιθέσεις κατά τῶν συγγενῶν τῶν θυμάτων, δέν μποροῦν νά προτείνουν στά σοβαρά ἕνα πρόσωπο γιά μιά διάδοχη κατάσταση πού θά γεννήσει μιάν ἐλπίδα γιά τό αὔριο. Τό ΠαΣοΚ εἶναι ἡ ἄλλη ἐκδοχή τῆς ἴδιας παθολογίας, ἡ ψευτοαριστερά ἔδειξε τά ὅριά της τό 2015 καί τό 2018 καί τά μικρά κόμματα εἶναι ἀκόμα πολύ μικρά γιά νά κριθοῦν.

Πῶς λοιπόν μπορεῖ νά κάνει ἕνα βῆμα μπροστά ἡ χώρα, μέ δεδομένη τήν λαϊκή βούληση ἀλλά καί τήν θεσμική ἀπροθυμία; Ὑπάρχουν πρόσωπα πού μποροῦν σήμερα νά ἐγγυηθοῦν μιά διαφορετική πορεία τῆς πατρίδας μας, μακρυά ἀπό ἐγκλήματα (Τέμπη, Κάσος, Intellexa…) κατά τοῦ λαοῦ της; Φυσικά καί ὑπάρχουν, ἀρκεῖ νά κοιτάξουμε ἐκτός πολιτικοῦ σκηνικοῦ γιά πρόσωπα πού ὑπηρέτησαν στό διπλωματικό σῶμα, στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, στά Πανεπιστήμια, στόν ἰδιωτικό καί δημόσιο τομέα… Δέν θαυμάσαμε ὅλοι τό ἐπίπεδο καί τίς ἱκανότητες τῆς Κυρίας Καρυστιανοῦ καί πολλῶν ἄλλων γονέων τοῦ Συλλόγου, καθημερινῶν ἀνθρώπων πού ἀναγκάστηκαν νά βγοῦνε μπροστά καί μᾶς ἐξέπληξαν μέ τήν εὐθυκρισία, τή νηφαλιότητα καί τόν λόγο τους; Ἄλλωστε ὅταν μᾶς κυβερνάει ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης καί μᾶς ἔχει κυβερνήσει ὁ ΓΑΠ, νομίζω πώς μποροῦμε πλέον νά ἐμπιστευτοῦμε καθέναν!

Πρίν ἐξαντληθεῖ ἡ δυναμική τῆς ἀγανακτισμένης κοινωνίας, ἐπείγει νά βρεθεῖ μιά διέξοδος. Λύση ἥσσονος κινδύνου θά μποροῦσε νά ἀποδειχθεῖ μιά Κυβέρνηση Ἐθνικῆς Σωτηρίας πού θά συγκροτηθεῖ ἀπό ΜΗ πολιτικά πρόσωπα, μέ τή στήριξη τῆς πλειοψηφίας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καί μέ συμφωνημένη, συγκεκριμένη ἐντολή: νά λύσει κάποια χρόνια προβλήματα πού ταλανίζουν τήν Ἑλλάδα. Ξεκινώντας ἀπό τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ ὅλου συστήματος καί καταλήγοντας στήν ἄρση τῆς προκλητικῆς ἀτιμωρησίας τῶν ἀρχόντων. Ὁ χρόνος μας τελειώνει.

(9/3/2-25, militaire.gr)

Ο Τραμπ, η Ουκρανία και οι “γενναίοι των Βρυξελλόνε”

kkar — Sun, 23 Feb 2025 13:54:59 +0000

Μού είναι λίγο δύσκολο να φανταστώ τις ερμηνείες των καθεστωτικών διεθνοπολιτικών αναλυτών στις τρέχουσες (ευλογημένες) μέρες του Τραμπ στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους οποίους η λεγόμενη συλλογική Δύση είναι ο κήπος του πλανήτη Γη, ενώ όλοι οι άλλοι είναι μία άναρχη ζούγκλα. Κι αυτή η Δύση, όπως μας λένε, εξανέστη κατά της απρόκλητης εισβολής του αυταρχικού Ρώσου ηγεμόνα στην αθώα Ουκρανία, και τρία χρόνια τώρα παλεύει με κάθε μέσον να υπερασπιστεί τις ευρωατλαντικές “αξίες”.

Τώρα όμως που οι ΗΠΑ στρέφονται με διάθεση συνεννόησης προς το Κρεμλίνο; Τώρα που ο ένοικος του Λευκού Οίκου εκφράζεται δημοσίως για τον αντιδημοφιλή δικτάτορα του Κιέβου, για τον αχρείαστο πόλεμο που αυτός προκάλεσε; Τώρα που οι επαφές ΗΠΑ-Ρωσίας αφήνουν στην άκρη την ΕΕ και τις τρίχρονες δυτικές αιτιάσεις (και κυρώσεις), πού πατάνε πλέον οι προσεγγίσεις περί σωστής πλευράς της Ιστορίας;

Για τον πολίτη που δεν περιμένει από τους ειδικούς – αγκιτάτορες να μάθει το πού ζει, τα πράγματα είναι καθαρά: όλη η Δύση κυριαρχείται από ένα υπερεθνικό καθεστώς που εδράζεται στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, από αυτούς τους ψυχοπαθείς του Νταβός, οι οποίοι επιδαψιλεύουν εφιαλτικές συνθήκες και παρανοϊκές ιδεολογίες στους κοπαδολαούς.

Η τελευταία μεθοδευμένη υστερία ήταν αυτή κατά της “Ρωσίας του Πούτιν” που έφτασε να υποστασιάζει το απόλυτο κακό στη διεθνή σκακιέρα, επειδή κάποια στιγμή αποφάσισε να αντισταθεί ενόπλως στη ΝΑΤΟϊκή επιθετικότητα, στην εξόντωση των Ρώσων της Ουκρανίας και στον εκναζισμό της γείτονος και αδελφής της χώρας.

Όμως ο αμερικανικός λαός τον περασμένο Νοέμβριο έριξε το καθεστώς των Democrats και επανέφερε τον Ντόναλντ Τραμπ! Και μάλιστα, όχι περίπου μόνο του – όπως έγινε το 2016 – αλλά με ισχυρούς συμμάχους που πείστηκαν ότι είναι ζωτικό συμφέρον της Αμερικής να τελειώνει με την κυριαρχία της υπερεθνικής ελίτ. Και οι ΗΠΑ περάσανε απέναντι, χωρίς φυσικά να περιμένουν την σαπισμένη ΕΕ, τόσο στο ζήτημα της Ουκρανίας όσο και σε άλλα (π.χ. κλιματική “κρίση”).

Η σοκαρισμένη επίσημη Ευρώπη άκουσε άφωνη την θαυμάσια ομιλία Βανς στο Μόναχο και, αφού σκούπισε τα μυξοδάκρυά της, επιδίδεται πλέον σε πολεμικές προετοιμασίες του τύπου …“Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε”. Γιατί πραγματικά είναι αδύνατον να αντιληφθεί κανείς ποιο είναι το ευρωπαϊκό σχέδιο για τη Ρωσία, με δεδομένο πως οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι αυτοί που κυρίως έχαναν από τον ρωσοουκρανικό πόλεμο.

Οι ηγέτες της ΕΕ αντί να αδράξουν την ευκαιρία και να ανατάξουν τις οικονομίες τους, έστω και με κάποια προσχήματα, επιμένουν στη ρωσοφαγία και επιτείνουν την αυτοκτονική πολιτική τους. Ακριβώς επειδή το καθεστώς δεν έχει κλονιστεί στις ψευτοδημοκρατικές χώρες τους και εξακολουθεί να αδιαφορεί για τον χειμαζόμενο ευρωπαίο πολίτη, έχουμε το κωμικοτραγικό θέαμα ενός σαλονίσιου κανίς να απειλεί μιαν αρκούδα.

Χώρες δίχως αεροπορία, με αστείους αριθμούς προσωπικού και αρμάτων μάχης, δίχως υποδομές/εμπειρία/παράδοση, φαντασιώνονται φωναχτά την διάσπαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την καταδίκη του Πούτιν για εγκλήματα πολέμου! Όταν η Γαλλία, που είναι σήμερα η στρατιωτικά ισχυρότερη χώρα της ΕΕ, ταπεινώνεται σε όλη την έκταση του αφρικανικού Σαχέλ, τι ακριβώς περιμένει το ευρωιερατείο, τις Ειδικές Δυνάμεις του Λουξεμβούργου;

Πώς να μην καγχάζει ο Λαβρώφ στο άκουσμα των ευρωπαϊκών απειλών; Και πού βρίσκεται η Ελλάδα μέσα σε όλο αυτό το καρναβάλι, θα συνεχίσει την θεατρική παράσταση “Η ρωσική απειλή” ή θα ασχοληθεί με κάτι σοβαρότερο στα ανατολικά της σύνορα;

(20/2/2025, Ο Τραμπ, η Ουκρανία και οι “γενναίοι των Βρυξελλόνε” – slpress.gr)

Ἡ νικηφόρα ἀτζέντα Τράμπ

kkar — Fri, 08 Nov 2024 14:16:57 +0000

Ἡ προχθεσινή συντριπτική νίκη τοῦ Ντόναλντ Τράμπ στίς ἀμερικανικές ἐκλογές δέν ἦταν μόνο ἡ ἀπόλυτη ἐπαναφορά μετά ἀπό 4 χρόνια, δέν ἦταν μόνο ἡ ἥττα τῆς showbiz καί τοῦ infotainment ἀπό την πραγματικότητα, δέν ἦταν μόνο ὁ διασυρμός τῶν δημοσκοπήσεων. Ἦταν πρωτίστως ἡ ἐκλογική συντριβή τοῦ διεθνοῦς καθεστῶτος, καθώς ὁ νέος πρόεδρος τῶν ΗΠΑ ἔχει ξεκαθαρίσει τίς θέσεις του γιά μερικά κομβικά ζητήματα πού ἀφοροῦν ὄχι μόνο τό μέλλον τῆς Ἀμερικῆς ἀλλά καί ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας. Ἄλλες ἐκφράστηκαν ἀπό τόν ἴδιον καί ἄλλες ἔχουν ἤδη υἱοθετηθεῖ ἀπό τήν Ἐθνική Ἐπιτροπή τῶν Ρεπουμπλικανῶν (RNC), κόντρα στήν πολιτική ὀρθότητα καί στό πνεῦμα τῆς ἐποχῆς. Τόσο πού πραγματικά μᾶς φαίνεται ἀδύνατον νά ἐπιτευχθεῖ ἀξιοσημείωτη πρόοδος ἔστω καί σέ ὁρισμένες ἐξ αὐτῶν, μέ δεδομένο τό ζοφερό νεοταξικό τοπίο πού μᾶς περιβάλλει και τά θηριώδη συμφέροντα πού τό στηρίζουν.

Παραβλέπω τίς μομφές περί «Ἀκροδεξιᾶς» ὡς ἐκτός τόπου καί χρόνου καί συστήνω στούς χρῆστες τους νά προσέξουν πώς ὅσοι ψήφισαν Τράμπ δήλωσαν περισσότερο ἀνήσυχοι γιά τήν κατάσταση τῆς Δημοκρατίας τους (35%) παρά γιά τήν Οἰκονομία (30%). Ἀπαριθμῶ λοιπόν:

– Ὄχι στόν πόλεμο! Τό ἐπανέλαβε καί στόν ἐπινίκειο λόγο του πώς δέν θά ξεκινήσει κανέναν πόλεμο ἀλλά ἀντιθέτως, θά σταματήσει πολέμους. Προφανῶς ἐννοοῦσε τῆς Οὐκρανίας, τουλάχιστον, ὅσο γιά τή Μέση Ἀνατολή μένει νά δοῦμε τόν πραγματισμό του στήν πράξη καί ἐνώπιον τῶν ἰσραηλινῶν ἐγκλημάτων μά καί ἀδιεξόδων.

– Ὄχι στήν παγκοσμιοποίηση! Ὑπέρ τοῦ προστατευτισμοῦ κι ἐνάντια στίς 3 διαλυτικές «ἐλευθερίες» διακίνησης εἶχε ταχθεῖ ἤδη στήν πρώτη του θητεία μέ τόν εἰσαγόμενο χάλυβα. Ὁ Τράμπ ἔχει προτείνει καθολικό δασμό ἀπό 10-20% ἕως καί 60-100% σέ περιπτώσεις προϊόντων ἀπό Κίνα ἤ Μεξικό.

– Ὄχι στή λαθρομετανάστευση! Ἐπανέλαβε ἐχθές τήν διάκριση μεταξύ τῆς νόμιμης καί τῆς παράνομης μετανάστευσης, ἐνῶ ἀναμένεται ὁλοκλήρωση τοῦ τείχους στά σύνορα μέ τό Μεξικό. Παράλληλα ὑποσχέθηκε ἑκατομμύρια ἀπελάσεις, ξεκινώντας ἀπό τούς παράνομους πού ἔχουν ποινικό μητρῶο στίς ΗΠΑ. Ἡ ἀποχή ἐπί τῶν ἡμερῶν του τῶν ΗΠΑ ἀπό τή Διάσκεψη τοῦ Μαρακές γιά τή Μετανάστευση (2017) ἔδειξε πώς δέν εἶναι μόνο λόγια.

– Ὄχι στό ψηφιακό νόμισμα! Καθότι αὐτό περιορίζει τήν οἰκονομική ἀνεξαρτησία καί ὁλοκληρώνει τήν παρακολούθηση τοῦ πολίτη. Ἀντιθέτως καταφάσκει τά ἀποκεντρωμένα κρυπτονομίσματα τύπου bitcoin, δηλώνει πώς θέλει τίς ΗΠΑ «ὑπερδύναμη τοῦ bitcoin» – δέν εἶναι τυχαῖο πώς τό βράδυ τῶν ἐκλογῶν ἡ τιμή τοῦ bitcoin ἔκανε ἱστορικό ὑψηλό!

– Ὄχι στήν κρατική λογοκρισία! Τέλος στήν χρηματοδότηση τῶν λογοκριτικῶν μηχανισμῶν καί θά ἀναζητηθεῖ λογοδοσία ὅσων εἶχαν ἐμπλακεῖ καί ἀποκάλυψη ὅσων ἔγιναν σέ καθεστώς Τυραννίας, σέ ΗΠΑ κι ἀλλοῦ. Ἀπαγόρευση «συνεργασίας» ὁμοσπονδιακῶν ὑπηρεσιῶν μέ ἐπιχειρήσεις, ὀργανισμούς ἤ ἄτομα πού προσπαθοῦν νά λογοκρίνουν ὁποιαδήποτε μορφή λόγου, ἀνάκληση τῆς χρηματοδότησης γιά τήν ἐπισήμανση «παραπληροφόρησης».

– Ὄχι στήν πράσινη ἀπάτη! Ναί στά ὀρυκτά καύσιμα, κατάργηση τοῦ νόμου Μπάιντεν γιά τήν πράσινη μετάβαση καί (λογικά) ἐπανάληψη τῆς ἀπόσυρσης τῶν ΗΠΑ ἀπό τή Συμφωνία τοῦ Παρισιοῦ γιά τό Κλῖμα. Ἔχει ὑποσχεθεῖ κατάργηση τῶν ὑπεράκτιων αἰολικῶν ἔργων μέ διάταγμα ἀπό τήν πρώτη μέρα τῆς θητείας του, ἐνῶ ἤδη μέ τό ἐκλογικό ἀποτέλεσμα ἔχουν καταρρεύσει οἱ μετοχές τῶν ΑΠΕ στόν Dow Johnes πού ἐκτοξευόταν! Και, παρά τήν συμμαχία του μέ τόν Ήλον Μάσκ, ἔχει ἐκφράσει τήν ἀντίρρησή του γιά τήν ἠλεκτροκίνηση (“τά ἠλεκτρικά αὐτοκίνητα δέν πᾶνε μακρυά καί κοστίζουν πολύ”).

– Ὄχι στήν ΛΟΑΤΚΙ ἀτζέντα! Χωρίς νά στραφεῖ κατά τῶν σεξουαλικῶν παρεκκλίσεων προτείνει τέλος στίς ἀλλαγές φύλου ἐφήβων, στή συμμετοχή τῶν διεμφυλικῶν σέ ἀγῶνες γυναικῶν, στήν παράνοια τῶν δεκάδων «φύλων». Γάμος μόνο ἀνάμεσα σέ ἄνδρα καί γυναίκα, πού εἶναι καί τά μόνα φῦλα, τελεία.

Ἄς προστεθεῖ στά ἀνωτέρω πώς ἡ (πιθανότατη) ὑπουργοποίηση τοῦ Μπόμπ Τζούνιορ Κέννεντυ θά εἶναι κυριολεκτικά σεισμός γιά τόν χῶρο τῆς Big Pharma (καί ὄχι μόνο). Ἤδη ἀνακοινώθηκε ὁ τερματισμός τῆς φθορίωσης τοῦ πόσιμου νεροῦ και ἀναμένεται πλήρης ἀνατροπή τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐμβολιασμοῦ, πόσο μᾶλλον μέ προϊόντα τύπου mRNA, σάν αὐτά πού σάρωσαν τή δημόσια ὑγεία ἐπί κόβιντ. Εἶναι γνωστό πώς ὁ ἀνηψιός τοῦ JFK ἔχει ἀφιερώσει τή ζωή του στόν ἀγώνα γιά ἐπανάκτηση τῆς παιδικῆς ὑγείας, πολεμώντας τίς φαρμακευτικές καί τά συμφεροντολογικά τους παραμύθια.

Γενικά οἱ θέσεις Τράμπ ὑπέρ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, τῆς κοινῆς λογικῆς, τῆς πραγματικῆς παραγωγῆς, κατέκτησαν τούς Ἀμερικανούς ἀλλά καί ἀκροατήρια σέ ἄλλες χῶρες, κυρίως στήν Εὐρώπη ὅπου τό καθεστώς τῆς ΕΕ γίνεται ὅλο καί πιό ὁλοκληρωτικό. Τό ἀντιπαράδειγμα τῆς Σλοβακίας τοῦ Φίτσο γεννᾶ ἐλπίδες ἀλλά καί ἐνδεχομένως μιμητές στήν γειτονική Τσεχία, ἐνῶ ὑπάρχει πάντα ὁ Ὄρμπαν στήν Οὑγγαρία. Ὄντας μᾶλλον ἀπό τούς ἐλάχιστους πού γράφανε στήν Ἑλλάδα ὑπέρ τοῦ Τράμπ καί ΜΕΤΑ τήν πρό τετραετίας ἥττα του (https://slpress.gr/politiki/min-pyrovoleite-ton-tramp), προσδοκῶ τήν ἡμέρα ἐκείνη πού ἡ ἀνωτέρω ἀτζέντα θά εἶναι δυνατόν νά συζητηθεῖ ἐλεύθερα καί ἀπροκατάληπτα καί στήν πατρίδα μου.

(8/11/2024, Η νικηφόρα ατζέντα Τράμπ-Κώστας Καραϊσκος – Militaire.gr)

Κέρδισε το αφήγημα του “πατερούλη” Κυριάκου

kkar — Sun, 28 May 2023 06:00:23 +0000

Πολλές ἑρμηνεῖες δόθηκαν γιά τόν μητσοτακικό θρίαμβο τῆς 21ης Μαΐου κι ὅλες τους ἐξήγησαν ἐν μέρει τό φαινόμενο. Πιστεύω ὅμως πώς δέν τονίστηκε πουθενά ἡ σημαντικότερη συγκυριακή παράμετρος πού καθόρισε τό ἀποτέλεσμα, ἐννοῶ πέρα ἀπό τούς μόνιμους παράγοντες τῆς ἐλαύνουσας ἀποπολιτικοποίησης, τῆς καταναλωτικῆς χαύνωσης καί τῆς ἀπώλειας κάθε συλλογικοῦ ὁράματος.

Ἡ παράμετρος αὐτή ἦταν ἡ λεγόμενη πανδημία καί ἐπέδρασε μέ δύο τρόπους.

Ὁ πρῶτος ἦταν ὁ οἰκονομικός, καθώς μέ ἀφορμή τόν κόβιντ ἡ ἐπιβεβλημένη ἀπό τήν ΕΕ λιτότητα χαλάρωσε καί μπήκαμε στόν ἀστερισμό τῶν διαφόρων “pass”. Ἡ κοινωνία ἔμαθε νά ἀναμένει τή δόση της γιά νά πληρώσει τά καύσιμα, τόν λογαριασμό τοῦ ἠλεκτρικοῦ, τά ψώνια στό σουπερμάρκετ, τόν ὀδοντίατρο τοῦ παιδιοῦ…

Ὅλο αὐτό τό χρῆμα, ξεκινώντας ἀπό τό γνωστό ΕΣΠΑ καί φτάνοντας στά τρέχοντα πακέτα Ἀνάκαμψης (Μηχανισμός Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, REACT-EU, Ορίζων Ευρώπη, InvestEU, Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, RescEU) πού κατά μέγα μέρος εἶναι δανεικό, ἐκμαύλισε ἀκόμα περισσότερο τόν κόσμο, πού ἔτσι κι ἀλλιῶς δέν διέθετε καί πολλές δυνατότητες. Τόν ἱδρυματοποίησε καί ἦρθε ἡ ὥρα προχθές νά ἀνταποδώσει τό χέρι πού τόν ταΐζει, τόσο ἁπλᾶ!

Βεβαίως οἱ παρακοιμώμενοι τῆς ἐξουσίας πέρασαν ζάχαρη, καθώς εἴχαμε πάρτι ἀναθέσεων σέ ὅλα τά ἐπίπεδα, γιά νά μήν μιλήσουμε καί γιά τίς “ἀποζημιώσεις” γιά τίς συνέπεις τοῦ κόβιντ πού μοιράστηκαν σέ χιλιάδες ἐπαγγελματίες, ὁρισμένοι μάλιστα πήρανε περισσότερα ἀπό ὅσα θά βγάζανε ἄν δουλεύανε κανονικά.

Ὅσον δέ ἀφορᾶ τούς δημοσίους ὑπαλλήλους, μπορεῖ νά μήν λάβανε ἀνάλογα μπαχτσίσια, ὅμως ἀφενός ἡ δημοσιονομική χαλάρωση ἐλέῳ πανδημίας ἐπέτρεψε χιλιάδες διορισμούς κι ἀφετέρου ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ὑπηρετούντων ἀποζημιώθηκε μέ μείωση τῆς δουλειᾶς στό ἐλάχιστο (κλειδωμένα γραφεῖα, ραντεβού ἀνά μισάωρο, “τηλεργασία” ἀπό τό σπίτι, ἔξτρα ἄδειες…). Τό σκηνικό αὐτό φυσικά στήθηκε γιά νά χρυσώσει τό χάπι τῆς κρατικῆς αὐθαιρεσίας μέ τίς ἀπαγορεύσεις, τή λογοκρισία κτλ καί ἡ πλειοψηφία τῆς κοινωνίας, πού δέν ἔχει καί σέ μεγάλη ἐκτίμηση τό ἀγαθό τῆς ἐλευθερίας, ἀποδέχθηκε τήν τράμπα καί τόν μεσάζοντά της.

Ὁ δεύτερος τρόπος συνδέεται μέ τόν πρῶτο μά τόν ξεπερνάει. Μιλῶ γιά τήν ψυχολογική στάση πού διαμόρφωσε ὁ μέσος ὑπήκοος κατά τήν πανδημία ἀπέναντι στόν Μητσοτάκη. Ἄσχετα μέ τή γνώμη πού μπορεῖ κανείς νά ἔχει γιά τό τί πραγματικά συνέβη μεταξύ Μαρτίου 2020 καί Δεκέμβρη 2022, εἶναι γεγονός πώς ἡ κοινωνία πού πίστεψε τό κυβερνητικό ἀφήγημα γιά τήν πανδημία, εἶδε στόν πρωθυπουργό τόν ὑπερασπιστή τῆς ὑγείας καί τῆς ζωῆς της. Αὐτόν πού ἐπέβαλε ἐγκαίρως τά λοκντάουν, πού τιμωροῦσε τούς κοινωνικά ἐπικίνδυνους ἐναντιόφρονες, πού ἔφερε δωρεάν ἄπειρα ἐμβόλια κτλ κτλ. Στήν τηλεόραση πλέον ἐμφανιζόταν, ὄχι ὡς γόνος μιᾶς κατεστημένης φαμίλιας ἤ ὡς ἕνας δεξιός κομματάρχης ἀλλά ὡς “πατερούλης” πού νοιάζεται καί παλεύει χέρι χέρι μέ τήν Ἐπιστήμη αὐτοπροσώπως γιά τή σωτηρία καί τοῦ τελευταίου παππούκα! Ἡ δέ ὁμόθυμη σχεδόν εὐθυγράμμιση τῆς ἀντιπολίτευσης μέ τό κορωνοαφήγημα, ὄχι μόνο ἐνίσχυσε τό τελευταῖο, ἀλλά καί κατέστησε περιττή τήν πρώτη: ἀφοῦ σέ γενικές γραμμές ὅσα ἔκανε ἡ ΝΔ σέ τόσο κομβικό ζήτημα ἦταν σωστά, γιά ποιόν λόγο νά ρισκάρεις τήν ἀλλαγή;

Ἀκόμα κι αὐτή ἡ τηλεόραση πού ἀνέκαθεν ὀρθῶς ἀντιμετωπιζόταν μέ καχυποψία καί ἀποστροφή, ἀπέκτησε αἴγλη πηγῆς ἐνημέρωσης κάθε ἀπόγευμα στίς 6 (καί ὄχι μόνο)! Ἡ συμμόρφωση τῆς μεγάλης κοινωνικῆς πλειοψηφίας μέ τά κυβερνητικά μέτρα καί μέ τίς παραινέσεις γιά ἐμβολιασμό δείχνει ὅτι τό φαινόμενο δέν εἶναι καθόλου περιθωριακό, οἱ ἐπιπτώσεις του δέν δείχνουν νά παρέρχονται καί ἐνδεχομένως κάποιος εἰδικότερος ἐμοῦ θά μποροῦσε νά τό ἀναλύσει διεξοδικά.

Ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἀλλάξει, τό εἴδαμε στό ἐκλογικό ἀποτέλεσμα τήν περασμένη Κυριακή καί καμμιά θεωρία περί νοθείας δέν εἶναι παρηγοριά. Τά μαγειρέματα τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, οἱ ἄνισες προεκλογικές συνθῆκες, οἱ λαθροχειρίες σέ βάρος τῶν μικρῶν κομμάτων, ὅλα γνωστά τοῖς πᾶσι, ἦταν ἐδῶ ἀνέκαθεν. Ποιό νέο στοιχεῖο ἔκανε τήν ποιοτική διαφορά πού ἐπέτρεψε σέ ἕνα κυβερνών κόμμα τήν ἄνοδο τῶν ποσοστῶν του, μέ παράλληλη ἐξαέρωση τῆς ἀντιπολίτευσης; Κοιτώντας τήν παρελθούσα τετραετία, ἡ ἀπάντηση μᾶς φαίνεται προφανής…

Ὁ θρίαμβος τῆς παρακμῆς

kkar — Mon, 22 May 2023 06:02:05 +0000

Θά προσπαθήσω νά δῶ ψύχραιμα τά ἐκλογικά ἀποτελέσματα, ἐπιχειρώντας νά ἀπαντήσω εἰλικρινά σέ κάθε φίλο πού ἀπό χθές νιώθει νά τόν ἔχει ἀδειάσει ἡ πατρίδα μας.

Ποιό ἦταν τό μήνυμα τῆς κάλπης; Ἦταν ἕνας θρίαμβος Μητσοτάκη, ἀναμφίβολα, ὅμως ἐπί τίνος; Θρίαμβος ἐπί τοῦ Σύριζα καί μόνο! Κοιτώντας τίς προγνώσεις πού ὡς φιλικός κῦκλος κάναμε προεκλογικά, ὅλοι περιμέναμε ἕνα ἄθροισμα ποσοστῶν τῶν δύο κομμάτων στό 60%, ἀναμένοντας μᾶλλον μιά ἐπικράτηση τῆς ΝΔ στό περιθώριο 32-28, 33-27 καί μόνο τά στοιχήματα μᾶς προϊδέαζαν γιά ποσοστό τῆς ΝΔ στό 35% καί πάνω. Ναί, τό 41% ἦταν ἀπίστευτο -μέ μείωση μάλιστα τῆς ἀποχῆς!- ἀλλά νά δοῦμε τελικά τί συνέβη (κι ἀφῆστε τίς σαχλαμαρίτσες περί νοθείας).

Τό ἄθροισμα τῶν δύο κομμάτων ἦταν πράγματι 60,86%, πού σημαίνει ὅτι ἡ κατάρρευση τοῦ Σύριζα στό 20% ἦταν αὐτή πού ἔδωσε ἀέρα στά γαλάζια πανιά. Οἱ παλιοί πασόκες ψηφοφόροι πού γιά κάποια χρόνια στήριξαν τόν Τσίπρα ἀπέσυραν τήν ἐμπιστοσύνη τους καί πῆγαν κυρίως στόν διαφαινόμενο νικητή (χαρακτηριστικές καί οἱ πράσινες ὑποψηφιότητες στίς νεοδημοκρατικές λίστες). Κάποιοι βέβαια γύρισαν καί στό παλιό τους μαντρί πού, καθώς οἱ ἁμαρτίες του σύν τῶ χρόνῳ ξεθωριάζουν στή λαϊκή μνήμη, δείχνει νά ἀνακάμπτει. Παρακάτω πηγαίνοντας καμμία ἔκπληξη, πλήν τῆς ΝΙΚΗΣ τοῦ Δ. Νατσιοῦ, πού ἀπό τό μηδέν ἄγγιξε τή Βουλή καί ἔμεινε ἐκτός γιά 5.000 ψήφους (οἱ συκοφάντες της πέτυχαν τόν στόχο τους, προσωρινά).

Ποιό εἶναι τό χειρότερο μήνυμα τῶν ἐκλογῶν, αὐτό πού τσάκισε τό ἠθικό πολλῶν ἐξ ἡμῶν; Ἡ εὐρεία κατάφαση στήν διαπλοκή, στήν ἐξαγορά καί στό ἀτομικό βόλεμα, πρωτίστως. Ὁ Μητσοτάκης μέ τήν διαχείρισή του ἀπέδειξε πώς ὅλα κι ὅλοι εἶναι ἐξαγοράσιμοι – καί μάλιστα γιά ψίχουλα. Μέ φιλοδωρήματα τύπου market pass, μέ αὐξήσεις φραγκοδίφραγκων σέ συντάξεις, ἀκόμα καί μέ “ἀποζημιώσεις” σέ συγγενεῖς νεκρῶν τῶν Τεμπῶν, ἡ συντριπτική πλειοψηφία εἶναι πρόθυμη νά παραβλέψει τά πάντα. Τό εἶχε προείπει ὁ Γιανναρᾶς ἀπό τό 1986, Finis Greciae, τό ζοῦμε τώρα: ἡ ἠθική παρακμή, ἡ πνευματική ἔνδεια, ἡ χαυνωτική ἰδιώτευση, ἡ δημογραφική συρρίκνωση, ὅλα ἀφηγοῦνται τό τέλος τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀφόρητη κατάντια τοῦ μέσου ὅρου πού ἐκθύμως ἀποδέχεται καί τήν Κόζα Νόστρα νά τόν ἐκπροσωπεῖ (καί νά τόν ἀρμέγει). Ἄν μάλιστα δεῖ κανείς τό σημεῖο στό ὁποῖο βρισκόμαστε ὡς χώρα, δέν ξέρω ἄν θά ὑπάρχουν τά περιθώρια μετά ἀπό ἅλλη μιά μητσοτακική τετραετία γιά κάποια ρεαλιστική ἐλπίδα.

Ὑπάρχει κάποιο καλό μήνυμα ἀπό χθές; Σαφῶς, ὅπως ὅλα τά νομίσματα ἔχει κι αὐτό δύο ὄψεις. Ἡ διάλυση τοῦ Σύριζα εἶναι ἕνα καλό νέο ἀφοῦ τιμωρεῖ τόν προδότη τῆς Μακεδονίας κι ἀφήνει χῶρο γιά ἀναζήτηση πολιτικῶν λύσεων ἀλλοῦ. Δέν μᾶς λείπουν παραλλαγές τῆς καθεστωτικῆς ἀφήγησης ἀλλά ἕνα γνήσιο ἑλληνικό, δημοκρατικό, ἀντικαθεστωτικό κίνημα. Ἡ ἰσοπέδωση πολλῶν αὐτοσχέδιων σχηματισμῶν κάτω τοῦ 1% δείχνει τί δέν πρέπει νά κάνουμε. Εἶχα φιλία ἤ συμπάθεια γιά τούς ἐπικεφαλῆς σέ διάφορους ἀπό τούς χώρους αὐτούς, ὅμως δέν μποροῦσα νά παραβλέψω τόν δελαπατρίδικο χαρακτήρα τους κι ἔτσι ἔκλινα πρόν τή ΝΙΚΗ πού (βοηθοῦντος τοῦ ἀποκλεισμοῦ Κασιδιάρη) ἐμφανίστηκε ὄντως ἰσχυρή καί ὀργανωμένη. Τεράστια ὑπόθεση πού ἀποδείχθηκε ὅτι ὁ δάσκαλος ἀπό τό Κιλκίς, μαζί μέ ἄλλους μή “ἐπώνυμους”, μπορεῖ νά ἐμβολίσει τό κοπριταριό τῆς πρωτεύουσας χαβούζας! Στίς 25/6 ἀναμένεται νά μπεῖ καί στή Βουλή, πρᾶγμα ὅμως μικρῆς σημασίας ἄν δέν γίνει πιό πολιτική, πιό ριζοσπαστική, πιό συγκεκριμένη, ὥστε νά ὑποστασιάσει τό προζύμι πού χρειάζεται ὁ ἑλληνισμός καί ὁ τόπος μας. Εὐελπιστῶ πώς θά διαχειριστεῖ τίς ἐλπίδες τῶν Ἑλλήνων πού τήν ἐμπιστεύτηκαν μέ τήν δέουσα ὑπευθυνότητα, εἶναι ὅμως καί καθῆκον ὅσων τρέφουν σ΄ αὐτήν προσδοκίες νά τήν στηρίξουν παντί τρόπῳ (ὄχι μόνο τηλεθεατές!).

Καί πέραν τῶν ἐκλογῶν, τί; Αὐτή τή στιγμή τό σκοτάδι εἶναι τόσο φρέσκο πού εἶναι λογικό νά μήν ὑπάρχει καμμία διάθεση γιά τίποτε. Ὅμως ἡ ζωή συνεχίζεται, ἡ ἐκλογική σφαλιάρα πιστεύω θά συνέφερε κάποιους αἰθεροβάμονες κι ὅσοι δέν θέλουμε νά παραιτηθοῦμε πρέπει νά βροῦμε τρόπους διαρκοῦς ἀντίστασης (ἄς διδαχθοῦμε κάτι ἀπό τόν ἐφιάλτη τῆς ψευτοπανδημίας) στήν ἐλαύνουσα κατάρρευση, εἴτε σέ συντονισμό μέ τή ΝΙΚΗ εἴτε χωρίς. Ἐμεῖς ἐδῶ θά εἴμαστε.

“Καί μόνος καί μετά πολλῶν”.

Επιστολή Κώστα Καραΐσκου για ΛΟΑΤΚΙ

kkar — Mon, 15 May 2023 06:05:00 +0000

Προχθές, Δευτέρα 15/5/23, παρέλαβα ἀπό τό σχολεῖο μου ἕνα ἠλεκτρονικό μήνυμα γιά τά ἐπιμορφωτικά σεμινάρια τοῦ ΕΚΔΔΑ σέ δημοσίους ὑπαλλήλους καί ἐκπαιδευτικούς σέ σχέση μέ τά δικαιώματα τῶν ἀτόμων ΛΟΑΤΚΙ+. Διαολίστηκα λοιπόν καί χθές ἀπάντησα τόσο στό ΕΚΔΔΑ ὅσο καί στήν Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης, μέ τό κάτωθι μήνυμα:

Κυρίες/κύριοι,

Παρέλαβα από την διεύθυνση του σχολείου μου εχθές (15/5/23) το ηλεκτρονικό μήνυμα που αφορούσε το «επιμορφωτικό σεμινάριο» του ΕΚΔΔΑ σχετικά με την προστασία των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Δεν μπορώ να πω ότι επρόκειτο για έκπληξη, αφού αυτή είναι η κυρίαρχη, άνωθεν κατασκευασμένη (woke) κουλτούρα της δυτικής κοινωνίας, όμως θεώρησα χρέος μου να σας επισημάνω κάποια πράγματα.

Χρειάζεται κυριολεκτικά μηδενική επαφή με την ελληνική πραγματικότητα ώστε να γράψει κανείς στα σοβαρά για πρόγραμμα που «επιχειρεί να καλύψει θεμελιώδεις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας». Θυμίζω ότι μιλάμε για μια κοινωνία που πένεται (στο όριο της φτώχειας ένας στους 3 Έλληνες), που κινδυνεύει να μείνει άστεγη (εκατοντάδες χιλιάδες πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας αναμένονται εντός του 2023) και που παίζει τη ζωή της ακόμη και σε ένα σιδηροδρομικό δρομολόγιο Αθήνας – Θεσσαλονίκης. Κι επειδή λέτε για αναγνωρισμένες ανάγκες της δημόσιας Εκπαίδευσης που διαπιστώθηκαν κατά τη διαμόρφωση του κειμένου της Εθνικής Στρατηγικής για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ (2021), διαβάζοντας το συγκεκριμένο κείμενο διαπίστωσα πως δύο ήταν οι ανάγκες, μία των εκπροσώπων του «χώρου» να περάσουν τις απόψεις τους και μία της πολιτείας να ευθυγραμμιστεί με την τάση στην ΕΕ.

Επί της ουσίας μιλώντας, πριν μιμηθούμε την παρηκμασμένη Δύση θα έπρεπε να δούμε πού την οδήγησε αυτή η τακτική, να ξεχωρίζει συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού βάσει κάποιου χαρακτηριστικού τους και να τις θέτει ουσιαστικά απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία. Από τη μια προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές στην πλειοψηφία επειδή ακολουθεί απλώς τη νόρμα, κι από την άλλη επικεντρώνει σε μιαν απόκλιση δίνοντάς της εξωπραγματικά χαρακτηριστικά. Γεννά συγκρούσεις εκεί που θα μπορούσε να μην υπάρξει καν πρόβλημα και τελικά στοχοποιεί ένα κοινωνικό υποσύνολο (στην προκειμένη περίπτωση τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ+), οξύνοντας τα πράγματα και διαλύοντας κάθε δημοκρατικό ιδεώδες στο όνομα μιας «προοδευτικής» εξαιρεσιμότητας. Στις τρεις δεκαετίες της εκπαιδευτικής μου υπηρεσίας δεν συνάντησα ΠΟΤΕ ούτε ένα περιστατικό σε βάρος ατόμου ΛΟΑΤΚΙ+ όπου θα χρειαζόταν «ειδικός» χειρισμός. Αντιθέτως, στις ελάχιστες ορατές περιπτώσεις τέτοιων μαθητών η τάξη έδειχνε πάντα μιαν αξιοθαύμαστη ωριμότητα.

Κυρίες / κύριοι, αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ανάλωσης των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου κι είναι επίσης ευνόητο το ενδιαφέρον των συναδέλφων για σεμινάρια με μοριοδότηση. Όμως θεωρώ πως όταν στο Γενικό Λύκειο έχει καταργηθεί το μάθημα του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, όταν έχει υποβιβαστεί τόσο τραγικά η αξιολόγηση του μαθητή στα βασικά μαθήματα, όταν δεν προχώρησε βήμα η σύνδεση του σχολείου με την κοινωνία και την παραγωγή, σεμινάρια τύπου «ισότητα για τους ΛΟΑΤΚΙ+» και σχεδιασμοί για «διαμόρφωση εξειδικευμένου αναλυτικού προγράμματος ανά τάξη για τη σεξουαλική εκπαίδευση με μορφή συμπεριληπτική και ολιστική» (όπως γράφει το κείμενο Εθνικής -τρομάρα τους!- Στρατηγικής) μόνο προκαλούν και δεν βοηθούν τελικά κανέναν απολύτως.

Κώστας Καραΐσκος, 2ο ΓΕΛ Κομοτηνής (ΠΕ03)

Οἱ κατευναστές τῆς Τουρκίας κοιτοῦν τώρα πρός Οὐκρανία μεριά…

kkar — Thu, 13 Oct 2022 12:52:14 +0000

Ἡ τρέχουσα κρίση μέ τήν Τουρκία, πού εἶναι πιθανόν νά καταλήξει καί σέ ἔνοπλη σύρραξη ἀγνώστων διαστάσεων (ἀλλά γνωστῶν ἐπιπτώσεων…) γιά τήν πατρίδα μας, δέν εἶναι ἕνα ἀναπάντεχο γεγονός. Εἶναι τό σημεῖο στό ὁποῖο μᾶς ὁδήγησε μέ μαθηματική ἀκρίβεια ἡ πολιτική ὅλων τῶν κυβερνήσεων ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Σημίτη τουλάχιστον μέχρι σήμερα, μέ πασίδηλη τήν συγκατάνευση ὅλου τοῦ συστήματος ἐξουσίας στή χώρα μας (ΜΜΕ, κόμματα, οἰκονομικοί παράγοντες, ὀργανικοί διανοούμενοι, παρακρατικές ΜΚΟ) που κοιτούν… προς Ουκρανία μεριά. Εἶναι τά ἐπίχειρα τοῦ ἐθνικοῦ μας τίποτε πού μέ τόν κατευνασμό, τήν πασιφιστική ἀερολογία καί τή νεοεποχίτικη ρηχότητα σήκωσε ἕναν κουρνιαχτό προκειμένου νά ντύσει ἰδεολογικά τήν ὑποταγή του στά κελεύσματα τῶν ξένων πατρώνων του.

Ὅταν κάποιος στοιχειωδῶς νουνεχής ἐπεσήμανε τά προφανῆ τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων, τήν φύση τοῦ τουρκικοῦ κράτους, τά αἴσχη τῆς γείτονος σέ βάρος ἄλλων (Κούρδων, Ἰρακινῶν, Σύριων…), τά θουκυδίδεια ἀξιώματα γιά τίς σχέσεις τῶν γειτόνων, ἔβρισκε τόν μπελά του. Εἴτε ἦταν ἕνας κορυφαῖος διανοητής σάν τόν Παναγιώτη Κονδύλη εἴτε ἦταν ἕνας ἀνώνυμος μά συνειδητός πολίτης, γιά τό συνάφι τοῦ παρασιτικοῦ κοτζαμπασισμοῦ ἦταν ἕνας “ἐθνικιστής τουρκοφάγος”, ἕνας “ἀκροδεξιός ρατσιστής”. Ἀκόμα καί στήν Κομοτηνή, στό πιό εὐαίσθητο σημεῖο τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας, οὐδείς ἐδικαιοῦτο νά μιλήσει γιά τουρκική ἀπειλή, γιά προξενική παρέμβαση, γιά ὑπονόμευση τῆς κυριαρχίας μας. Ὅσοι τό τολμούσαμε τοποθετούμασταν ἀπό τούς ἡρακλεῖς τῆς ψευτοδημοκρατίας, κάπου στήν κλίμακα μεταξύ γραφικότητας καί χρυσαυγητισμοῦ.

Σήμερα λοιπόν φτάσαμε ἐδῶ. Ἔχουμε ἀπό χρόνια παραμελήσει τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις μας σέ βαθμό ἀσύλληπτο, ἀκόμα καί στήν πρώτη γραμμή, τόσο ἀπό πλευρᾶς ἔμψυχου ὑλικοῦ ὅσο καί ἄψυχου. Ἔχουμε διαλύσει τό φρόνημα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας μέ τά λύματα τῆς woke ὑποκουλτούρας καί μέ τήν ἀπόλυτη κυριαρχία ἑνός χυδαίου ἡδονισμοῦ. Ἔχουμε συντρίψει κάθε παραγωγική καί δημιουργική ἰκμάδα τοῦ ἔθνους μας, αἴτιο καί αἰτιατό τῆς μετανάστευσης τῶν νέων Ἑλλήνων. Ἔχουμε ὑπονομεύσει τό κορυφαῖο ἄλλοτε πλεονέκτημά μας, αὐτό τῆς ἐθνολαϊκῆς ὁμοιογένειας, μέ τήν μαζική παράνομη μετανάστευση.

Καί ἐν ἔτει 2022 τί ἀνακαλύπτουμε; Ὅτι ἔχουμε ἀπέναντί μας ἕναν βάρβαρο, ἡμιάγριο γείτονα – τί μοῦ λέτε! Κι ὅτι παράγει μόνος του σύγχρονα ὅπλα κι ὅτι ἔχει βάσεις σέ τόσες ἄλλες χῶρες κι ὅτι ἀμφισβητεῖ τά πάντα – ὤ μοντιέ! Καί μᾶς βρίζει καί μᾶς ἀπειλεῖ καθημερινά! Μά …ξέχασε τόση ἑλληνοτουρκική φιλία πού καλλιεργήσαμε τόσα χρόνια; Τόσες κουμπαριές, τόσα ζεϊμπέκικα, τόσες μπίζνες, τόσα πηγαινέλα πήγανε στόν βρόντο; Τόσες δημοτικές ἀδελφοποιήσεις, τόσες ἐπιχειρηματικές συμπράξεις, τόσα καλλιτεχνικά ἀλισβερίσια…

Ἄν ἦταν νά τρέχει ἀλλόφρων ὁ Δένδιας πέρα δῶθε νά προλάβει τίς ὑπερατλαντικές ὁδηγίες καί ἄλλοι νά τρέχουν ν΄ ἀγοράσουν τά πιό σύγχρονα γαλλικά ὅπλα, τί νόημα εἶχε ὅλο αὐτό τό εἰκοσάχρονο μασκαραλίκι; Ἡ ἀπάντηση εἶναι γνωστή τοῖς πᾶσι, τό νόημα τῆς μάσκας εἶναι ἡ ὑποταγή στούς ἐντολεῖς.

Πήγαινε τώρα Ἑλλάδα μου διαγουμισμένη, ἐκπορνευμένη, ἀποχαυνωμένη, ἀποδεκατισμένη μέ πρωθυπουργό ἕναν Μητσοτάκη κι ἐναλλακτική ἕναν Τσίπρα, σέ ρήξη μέ τήν Τουρκία, σέ χρόνο μάλιστα καί μέ τρόπο πού αὐτή θά διαλέξει. Δέν τό θεωρῶ βεβαίως ἀναπόφευκτο, ἀλλά σέ περίπτωση πού συμβεῖ εἶναι σίγουρη ἡ ἀμοιβαία καταστροφή, ἀσχέτως νίκης ἤ ἥττας. Καί τί λένε ὅσοι ἀπαξίωναν ἔργοις καί λόγοις ἐπί χρόνια κάθε ἔννοια ἐθνικῆς ἄμυνας;

Ἄ, αὐτοί τώρα εἶναι ἐκστασιασμένοι μέ τήν οὐκρανική ἀντίσταση, ἐκεῖ οἱ ΝΑΤΟϊκές προτεραιότητες ἀλλάζουν τό σκηνικό. Ἀκόμα καί γιά τό πολεμοχαρές ξεσάλωμα τῶν Τούρκων ἰθυνόντων βρῆκαν τόν ὑπαίτιο, δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν σατανικό Πούτιν! Ἡ τρέχουσα θεματολογία στόν ἱστοχῶρο τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ εἶναι ἐνδεικτική: “Οὐκρανία, Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἀκροδεξιά, πληθωρισμός”, ἄλλα λόγια ν΄ ἀγαπιόμαστε.

Τό 2010 ξεπουλήσανε στά δυτικά τους ἀφεντικά τήν οἰκονομία τῆς χώρας, τό 2015 διασύρανε τήν ἐναπομείνασα δημοκρατία, τό 2018 παραδώσανε τό μακεδονικό μας ὄνομα στά Σκόπια… Καί τώρα πού ἦρθε ἡ ὥρα νά διεκδικήσει καί ἡ Τουρκία τό μερίδιό της, πᾶμε μέ τό ἴδιο τραγικό προσωπικό νά ἀντιμετωπίσουμε τή μοίρα μας. Μέ τό συμπάθειο ἀλλά εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἡ αἰσιοδοξία κι ἄλλο ἡ αἰθεροβασία.

(Καραΐσκος Κώστας, slpress, 13/10/2022)

Είναι η Ρωσία του Πούτιν το απόλυτο κακό;

kkar — Mon, 03 Oct 2022 15:54:17 +0000

Καραΐσκος Κώστας

30/09/2022, slpress.gr

Το να αναφερθεί κανείς στο υπόβαθρο ιστορικής φιλίας και πολιτιστικής εγγύτητας Ρώσων κι Ελλήνων είναι μάλλον κοινότοπο. Έχει ειπωθεί πάμπολλες φορές και μάλιστα από χείλη όσο πιο επίσημα γίνεται, με διάφορες αφορμές. Η τελευταία ήταν το περσινό κοινό “Έτος Ιστορίας Ρωσίας-Ελλάδας”, με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, όπου είναι γνωστός ο καίριος, θετικός ρόλος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι αναφορές αυτές δεν είναι απλές φιλοφρονήσεις που ανταλλάσσουν διπλωμάτες και πολιτικοί μεταξύ τους, εκφράζουν την αλήθεια των αισθημάτων των δύο λαών. Αισθήματα, που ποτέ δεν έπαψαν να υπάρχουν και να εκφράζονται, ούτε στα ψυχροπολεμικά χρόνια.

Κι όμως, αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας να συμβαίνει στις διμερείς σχέσεις και να αποτυπώνεται στον Τύπο δεν συνάδει καθόλου με τα ανωτέρω. Η μεταστροφή του κλίματος σε κυβερνητικό επίπεδο πρωτοεκδηλώθηκε πριν τέσσερα χρόνια, με την απέλαση δύο μελών των ρωσικών διπλωματικών αποστολών στην Ελλάδα, από την τότε κυβέρνηση Τσίπρα. Η επίσημη δικαιολογία ήταν κάποια “παρέμβαση” σε εσωτερικό ζήτημα, εννοώντας τις λαϊκές αντιδράσεις εναντίον της Συμφωνίας Αθήνας-Σκοπίων, με την οποία θυσιάστηκε το ελληνικό όνομα της Μακεδονίας για χάρη του ΝΑΤΟ.

Ήταν το προοίμιο της σημερινής κακής κατάστασης των ελληνορωσικών σχέσεων, για τις οποίες αφορμή στάθηκε η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Η κύρια αιτία, όμως, είναι άλλη: Είναι η απόλυτη πρόσδεση της Ελλάδος στο δυτικό σύστημα εξουσίας πριν 12 χρόνια, μέσα από την οικονομική εξάρτηση, την πολιτική χειραγώγηση (και με παρακρατικούς μηχανισμούς τύπου Integrity Initiative) και τα υπογραφέντα Μνημόνια. Ένα σύστημα εξουσίας όλο και πιο ασύδοτο, αντιδημοκρατικό κι απάνθρωπο, που θυμίζει περιγραφές της Αποκάλυψης.

Ισχύει πως η Ελλάδα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και από το 1980 της ΕΕ – τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα – βρισκόταν σε στρατόπεδο αντίπαλο της σοβιετικής Ρωσίας. Ωστόσο με βάση την όποια γεωπολιτική αυτονομία διέθετε, κατάφερνε να διατηρεί ζωντανή μια ικανοποιητική και βελτιούμενη σχέση με την ΕΣΣΔ, ακόμα και στα χρόνια της επτάχρονης στρατιωτικής δικτατορίας. Κι αργότερα, ιδίως μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων, όλα έδειχναν ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια για την ανάπτυξη μιας σχέσης, που δεν θα αφορά μόνο τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τα κρατικά συμφέροντα, αλλά και τις δύο κοινωνίες ως σύνολα, τους απλούς ανθρώπους που νιώθουν κληρονόμοι μιας Ιστορίας κι ενός πολιτισμού που τους ενώνει.

Αναφέρω εδώ πως ο γράφων είχε προτείνει εγγράφως σε τρεις υπουργούς Παιδείας την εισαγωγή της ρωσικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας στα Λύκεια της Ελλάδας και τελικά αυτό υλοποιήθηκε (προσωρινά) στα χρόνια του Κώστα Καραμανλή, τα πιο γόνιμα χρόνια για τις ελληνορωσικές σχέσεις. Δυστυχώς από το 2010 η πατρίδα μας έχει χάσει μεγάλο μέρος της όποιας γεωπολιτικής της ελευθερίας, ενώ και ο ελληνικός λαός απώλεσε όχι μόνο εισοδήματα, αλλά και κοινωνικές κατακτήσεις, για τις οποίες είχε παλέψει επί δεκαετίες. Η ίδια η εθνική κυριαρχία εκχωρήθηκε στους δανειστές από ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο σαπίζοντας παρασύρει και όλον τον Ελληνισμό. Η κατάπτωση της δημόσιας Παιδείας και η αποχαλίνωση της καθεστωτικής προπαγάνδας έχουν αλλάξει συνολικά την εικόνα (αλλά εν μέρει και το βάθος) της ελληνικής κοινωνίας στην κατεύθυνση της woke ιδεολογίας και της πολιτιστικής ακύρωσης (“cancel culture”) που έρχονται από τη Δύση. Οτιδήποτε και οποιοσδήποτε αντιστέκεται στην μεθοδευόμενη πορεία προς την δημιουργία του μετανθρώπου λοιδωρείται, συκοφαντείται και τελικά τσακίζεται.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να ταυτίζεται ο Βλαδίμηρος Πούτιν με το απόλυτο κακό, ενώ πριν μερικά χρόνια ήταν μακράν ο δημοφιλέστερος ξένος ηγέτης για τους Έλληνες. Ή βλέπουμε τακτικά απόψεις του τύπου “η Ρωσία ποτέ δεν μας βοήθησε”, όταν κάθε 12χρονος μαθητής οφείλει να γνωρίζει από την νεότερη Ιστορία μας τα εγκλήματα των λεγόμενων συμμάχων μας σε βάρος μας. Το φλερτ του Ερντογάν με τη Μόσχα και την ευρασιατική προοπτική, με δεδομένη την πάγια τουρκική απειλή εναντίον μας, ήρθε να δώσει κάποια επιχειρήματα στην άνωθεν διακινούμενη ρωσοφοβία και ενισχύθηκε περισσότερο με την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η λογοκρισία και η αυτολογοκρισία είναι ένας νέος κανόνας στη σύγχρονη ψευτοδημοκρατία που σαρώνει την ελλαδική κοινωνία, όπως και όλες τις δυτικές. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η ξεδιάντροπη διακοπή λειτουργίας των ρωσικών μέσων RT και Sputnik στην ΕΕ. Ακόμα και οι εγχώριες στρατιωτικές ανάγκες παραμερίζονται, με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός να παρακολουθεί ενεός την κυβέρνησή του να αφαιρεί οπλισμό από τα παραμεθόρια νησιά για να τα στείλει δωρεάν στο διεφθαρμένο καθεστώς του Κιέβου!

Κι ενώ τα ελληνόφωνα ΜΜΕ ασχολούνταν ολημερίς με τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Μαριούπολης κατά το διάστημα που αυτή πολιορκείτο από ρωσικές και φιλορωσικές δυνάμεις, από τη μέρα που η πόλη άλλαξε χέρια δεν τους ανέφεραν ποτέ ξανά, λες και έπαψαν να υπάρχουν! Αλλά ούτε και πριν είχαν ασχοληθεί όταν η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε από τις ουκρανικές αρχές και φυσικά πέρασε απαρατήρητη η επαναφορά του ελληνικού ονόματος της Ταυρικής χερσονήσου στην Κριμαία, εκ’ μέρους της Ρωσίας.

Αυτή είναι η σύγχρονη δυτική “δημοκρατία”: Πλήρης αυτονόμηση της διεθνούς πολιτικοοικονομικής εξουσίας, απόλυτη κάλυψη από τα μονολιθικά καθεστωτικά Μέσα, μηδενική επιρροή του δημοσίου συμφέροντος, προκλητική περιφρόνηση της λαϊκής εντολής. Η ρητορική του καθεστώτος είναι όσο ποτέ άλλοτε “αντιφασιστική” και “υπερδημοκρατική”, όμως στην ουσία βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα. Απλώς δεν χρειάζονται πια τα μέσα του παρελθόντος προκειμένου να στηρίξουν τα συμφέροντα της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ.

Η μαλακή ισχύς και η νομιμοφανής χρήση των κρατικών θεσμών είναι αρκετή για να πείσει ή να υποτάξει την μεγάλη πλειοψηφία και να συντρίψει τις ολιγάριθμες μειοψηφίες, οι οποίες διεκδικούν ένα περιεχόμενο που να ανταποκρίνεται στις λέξεις. Δεν τίθεται λοιπόν πια θέμα κοινής λογικής ή δημοκρατικών προσχημάτων, ούτε καν εθνικών συμφερόντων: Το βαθύ σύστημα εξουσίας που κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο αποφάσισε να πολεμήσει τη Ρωσία ανοιχτά και όλοι στο δυτικό στρατόπεδο οφείλουν υπακοή. Και λέω να πολεμήσει “ανοιχτά”, γιατί ήδη η Ρωσία έχει ζήσει τόσο την γενοκτονική κλεπτοκρατία της δεκαετίας του ΄90 (ανάλογο ζούμε στην Ελλάδα από 12ετίας, αλλά με κάποια προσχήματα) όσο και την υποκριτική “αποδοχή” της στους δυτικούς θεσμούς. Έγινε σαφές ότι τα αφεντικά του κόσμου δεν θα δεχόντουσαν ποτέ όρθια κι αυτόφωτη τη Ρωσία, παρότι η τελευταία απέφυγε να αντιπαρατεθεί ευθέως στα κεντρικά προπαγανδιστικά τους αφηγήματα που διαλύουν τη ζωή των ανθρώπων και των κοινωνιών.

Σήμερα, λοιπόν, οι ελίτ δείχνουν να έχουν πάρει τις αποφάσεις τους, βλέποντας τη Μόσχα να βάζει ένα βίαιο τέλος στην ουκρανική πρόκληση που επί χρόνια μεθόδευαν. Αφενός πολεμούν τη Ρωσία δια αντιπροσώπου, εξοπλίζοντας και καθοδηγώντας το καθεστώς Ζελένσκι. Κι αφετέρου τσακίζουν με τις κυρώσεις τις ευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες (κάτι που φάνηκε και εξελίσσεται με την ιστορία του κορονοϊού, αλλά και της κλιματικής αλλαγής και της διατροφικής κρίσης) ώστε να μην διανοηθούν να αντιδράσουν.

Η ποικιλώνυμη τρομοκράτηση, η ιδεολογική συσκότιση, αλλά και η διάλυση του βιοτικού επιπέδου είναι τα όπλα μιας κάστας που θέλει να δει τον Ευρωπαίο πολίτη στα γόνατα. Αν αυτό επιτευχθεί, έπειτα ένας άμεσος πόλεμος εναντίον της Ρωσίας, ή και της Κίνας, δεν θα είναι πλέον απίθανος, ακόμα και με πυρηνικά όπλα. Αυτή θα ήταν μια εξέλιξη που κάθε λογικός άνθρωπος απεύχεται, αλλά οι ευχές βεβαίως δεν αρκούν. Χρειάζονται αυτοί που θα πούνε εμπράκτως “ΟΧΙ” στον νέο αυτόν ανθρωποβόρο “φασισμό”, πριν αυτός προχωρήσει περισσότερο τα σχέδιά του.

Χρειαζόμαστε πολλούς αποφασισμένους πολίτες, σε όλες τις χώρες, που με συνεπείς πράξεις θα δείξουν στον εχθρό της ανθρωπότητας και του πολιτισμού ότι δεν είναι πια ανεκτός, με ή χωρίς τη σβάστικα στην προμετωπίδα. Ούτε η συνδιάσκεψη του Μονάχου, ούτε το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ σταμάτησαν τον Χίτλερ. Λύση, λοιπόν, δεν είναι ο συμβιβασμός αλλά ο συντονισμός ενάντια στον κοινό εχθρό.

Η Ρωσία έχει σήμερα το ανεκτίμητο προνόμιο μιας ηγεσίας που διαθέτει αίσθημα, αλλά και ικανότητες αυτοσυντήρησης για χάρη του ρωσικού λαού. Αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο και το αν παίρνει τις σωστές αποφάσεις στον κατάλληλο χρόνο, ή αν οι επί μέρους χειρισμοί της φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα κριθεί εκ των υστέρων. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί λαοί, δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια, δεν διαθέτουν ανάλογη πολιτική ηγεσία, μεταξύ δε αυτών περιλαμβάνεται και η δική μας (της οποίας το πρόβλημα βέβαια είναι δομικό και δεν λύνεται μόνο με μια εναλλαγή προσώπων).

Υπάρχουν όμως παντού οργανώσεις και πρόσωπα με γνώση και εμπειρία που αντιστέκονται και δίνουν τον δικό τους αγώνα, οι δε επικείμενες καταστροφικές εξελίξεις στην Ευρώπη αναμένεται να ενισχύσουν την διάθεση αντίστασης. Θα είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί μία πλατφόρμα όπου θα μπορούν να συναντηθούν οι ανησυχίες, οι πληροφορίες, οι πρωτοβουλίες συνειδητών κι ενεργών πολιτών από τη Ρωσία και τις άλλες ευρωπαϊκές, τουλάχιστον, χώρες. Αν στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου το φιλειρηνικό κίνημα στην Ευρώπη προσέφερε κάτι στην παγκόσμια υπόθεση της ειρήνης, σήμερα κάτι αντίστοιχο θα έχει πολλαπλάσια σημασία για τις αληθινές οικουμενικές αξίες και για την επιβίωση του ίδιου του ανθρωπίνου γένους.

Ἔμφοβος Ἐρντογάν στόν ΟΗΕ

kkar — Wed, 21 Sep 2022 21:09:38 +0000

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἐρντογάν στό βῆμα τῆς Γενικῆς Συνέλευσης τοῦ ΟΗΕ ἐχθές (20-9-2022) ἦταν μιά κωμικοτραγική παράσταση, μιά θλιβερή στιγμή ἀκόμα καί γιά τόν Τοῦρκο Πρόεδρο. Ἐκφώνησε ἕνα λογίδριο πού τό χαρακτήριζε ἡ ἀξιοθρήνητη ἔπαρση, ἡ προκλητική ψευδολογία καί ὁ εὐδιάκριτος φόβος. Αὐτό τό τελευταῖο στοιχεῖο ἀξίζει ὄντως νά διερευνηθεῖ.

Παρακάμπτουμε τόν κομπασμό του γιά τόν εἰρηνευτικό ρόλο πού ἀνέλαβε μεταξύ Ρώσων καί Οὐκρανῶν, χωρίς βέβαια ἐπιτυχία (ἐκτός κι ἄν θεωρήσουμε ἐπιτυχία τά ἀδιαμφισβήτητα ὀφέλη γιά τή δική του χώρα). Γιά τήν Κύπρο ἐπανέλαβε τίς γνωστές βρωμιές, καλώντας σέ διεθνή ἀναγνώριση τῶν πεπραγμένων τοῦ Ἀττίλα καί γιά τήν ἑλληνική Θράκη βρῆκε νά πετάξει μιά ἀερογεμή φράση περί πολιτικῶν «διακρίσεων καί καταπίεσης σέ βάρος τῆς τουρκικῆς – μουσουλμανικῆς μειονότητας». Τί νά κάνει ὁ καημένος, δέν εἶχε κάτι συγκεκριμένο νά πεῖ… Ἐκεῖ πού ἐπικεντρώθηκε, χρησιμοποιώντας μάλιστα καί φωτογραφίες, ἦταν τά …«ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητας» πού διαπράττει ἡ Ἀθήνα ὑπερασπιζόμενη (μέ αὐτονόητες ἐπαναπροωθήσεις) τήν ἐπικράτειά μας ἀπό τήν μαζική εἰσβολή τῶν λαθρομεταναστῶν. Μιά εἰσβολή πού ἡ ἴδια ἡ Τουρκία μεθοδεύει καί κατευθύνει, ὡς θεσμικός δουλέμπορας, ἐνῶ ἡ Ἑλλάδα ἐπιχειρεῖ νά ἀντιμετωπίσει τήν πλημμυρίδα μέ τό κουτάλι. Τέλος, ὁ Ταγίπ πού καθημερινά μᾶς ἀπειλεῖ δημοσίως μέ εἰσβολή νύκτωρ, μᾶς κάλεσε σέ συνεργασία καί ἀλληλεγγύη, ἀφοῦ ἀφήσουμε στήν ἄκρη τήν ἔνταση καί τίς …προκλήσεις. Ναί, ἐμεῖς! Φυσικά δέν παρέλειψε νά πεῖ καί πώς «αὐτοί οἱ ὁποῖοι στήν περιοχή μας δέν εἶναι μέ τίποτε ἰσότιμοι μέ μᾶς καί παρά τό πολιτικό καί στρατιωτικό τους ἐπίπεδο ἐπιδιώκουν ἐπίδειξη δύναμης, περιέρχονται σέ μία κωμική κατάσταση».

Κάπου ἐδῶ φαίνεται καθαρά ὅτι ὁ Ἐρντογάν μᾶς φοβᾶται: τόν κωμικό ἀντίπαλο τόν ἀγνοεῖς, δέν προσπαθεῖς νά τόν δυσφημήσεις δημοσίως (χώρια πού ἄν κρίνεις «κωμική» μιά μοίρα Ραφάλ καί 3 φρεγάτες Μπελαρά ἔχεις μᾶλλον περίεργη αἴσθηση τοῦ χιοῦμορ…). Ὁ Ἐρντογάν ξέρει ὅτι οἱ ΗΠΑ δέν θά τόν ἀφήσουν ἔτσι ἁπλᾶ νά περάσει στό ἀπέναντι, εὐρασιατικό στρατόπεδο καί δέν εἶναι μόνον οἱ οἰκονομικές πιέσεις στίς ἐπιλογές τους. Γιά ὅλους ἐμᾶς, πού δέν ἔχουμε πρόσβαση σέ ἀπόρρητα ἀρχεῖα καί σέ τραπέζια λήψης ἀποφάσεων, ἐπικρέμεται τό ἐρὠτημα τί θά χρησιμοποιήσουν οἱ Ἀμερικανοί: καρότο ἤ μαστίγιο; Τρέφουν δηλαδή ἀκόμη ἐλπίδες στήν Οὐάσινγκτον ὅτι θά μεταπείσουν τόν Τοῦρκο καί ἄρα ἐνδέχεται νά τόν δελεάσουν (μέ ἑλληνικά νησιά, λ.χ.); Ἤ ἔχουν ἀποφασίσει πώς μόνο μιά στρατιωτική ταπείνωση – ἀπό τήν Ἑλλάδα, ποιόν ἄλλον; – θά μάζευε τό λουρί τοῦ Ταγίπ; Ὅλα δείχνουν πώς ἡ Ἄγκυρα βλέπει νά ἔρχεται τό δεύτερο σενάριο, ἐξ οὗ καί ἡ λύσσα τους γιά τόν ἐπανεξοπλισμό μας, γιά τήν ἀμυντική συνδρομή τῆς Γαλλίας, γιά τήν παρουσία τῶν Ἀμερικανῶν στήν Ἀλεξανδρούπολη, γιά τήν μή ἀπόκτηση τῶν F-35 μά καί τῶν F-16 Viper, γιά τήν ἄρση τοῦ ἐμπάργκο στήν Κύπρο…

Στήν περίπτωση λοιπόν πού αὐτή ἡ ἐκτίμηση εἶναι βάσιμη, τόν τρόπο ἀντιμετώπισης τόν ξέρει ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος: γλύφουμε ὅπου φτύναμε. Αὐτός πού δήλωνε «θά κάνουμε τήν προσευχή μας στό τζαμί Ἐμεβί στή Δαμασκό», αὐτός πού χαρακτήριζε τόν Μπασάρ Ἄσαντ «τρομοκράτη πού σκότωσε 1.000.000 πολίτες του» (27/12/17) κι ἔκρινε «ἁμαρτία» νά κοιμᾶται κάποιος ἥσυχος πρίν ἐκκαθαριστεῖ ἡ Συρία ἀπό τό καθεστώς Ἄσαντ (15/2/20), προχθές (16/9/22) καί μέ τή ρωσική «πειθώ» ἔφτασε νά δηλώσει «μακάρι νά ἐρχόταν στό Οὐζμπεκιστάν καί ὁ Ἄσαντ, θά συναντιόμασταν»! Αὐτός πού χαρακτήριζε τό Ἰσραήλ «κράτος – τρομοκράτη» κι εὐχόταν νά ξαναπάρει τήν Ἱερουσαλήμ (10/12/17), αὐτός πού ὁμολογοῦσε ὅτι ποτέ δέν σκέφτηκε κάτι θετικό γιά τό Ἰσραήλ, ἔγλυφε πρό μηνῶν τόν Ἰσραηλινό Πρόεδρο Χέρτζογκ (22/2/22). Νά μήν ἀναφερθῶ καί σέ περισσότερες χῶρες, σάν τή Σαουδική Ἀραβία κ.ἄ., παρέλκει. Μήπως λοιπόν ἦρθε ἡ ὥρα νά πάψει νά ἀλυχτάει κατά τῆς Ἑλλάδας κι αὐτός καί ἡ ἀγέλη του, καί νά κάνει τήν ἀνάγκη φιλοτιμία; Ἄν ὄντως βλέπει τόν κάμπο γεμᾶτο ξερό χορτάρι, εἶναι καιρός νά ἀφήσει στήν ἄκρη τά σπίρτα.

(https://slpress.gr/ethnika/giati-o-erntogan-edeixe-ston-oie-oti-mas-fovatai/)