Μέ τήν τροµερή πυρπόληση τῆς Ἀττικῆς ἔχουµε ὅλοι ἀπελπιστεῖ καί πονέσει. Τό θέµα εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τίς ἐτήσιες διαπιστώσεις καί τά στιγµιαῖα συναισθήµατα πρέπει κάποτε νά πᾶµε καί παραπέρα, ὀνοµάζοντας τίς αἰτίες καί τούς δράστες αὐτῶν τῶν φρικτῶν ἐγκληµάτων. Κι ἐπειδή γιά νά ἔχουµε ἐµπρησµούς πρέπει νά ὑπάρχουν καί ἐµπρηστές, ἄς σκεφτοῦµε ποιός θά εἶχε συµφέρον ἀπό τήν ἀποψίλωση τῆς Ἀττικῆς.
Τὴν ὥρα ποὺ οἱ τετρακόσιοι (ἀνὰ τὴν ἐπικράτεια) τσόγλανοι μὲ τὶς κουκοῦλες κατέβαζαν βιτρίνες, κατέστρεφαν αὐτοκίνητα, πυρπολοῦσαν ἰδιωτικὲς καὶ δημόσιες περιουσίες καὶ ἀπεδείκνυαν ἐνεργῶς καὶ πλήρως ἀνενόχλητοι ποιὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ ὑπόσταση τοῦ ἀνύπαρκτου ψευδοκράτους, νὰ εἶστε βέβαιοι, ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες, ὅτι στὴν πραγματικότητα δὲν ἔγινε τίποτε τὸ ἐκπληκτικό. Δὲν ἔγινε δηλαδὴ τίποτε ἄλλο ἀπ’ τὸ νὰ μπεῖ ἁπλῶς ἕνα ἀκόμη κερασάκι στὴ δύσοσμη καὶ χαλασμένη τούρτα τῆς νεότερης ἑλλαδικῆς πολιτικῆς πραγματικότητας. Τῆς πραγματικότητας ἑνὸς γελοίου μορφώματος, ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἄθλιας ὕπαρξής του δομήθηκε ὡς μία ἄναρχη καὶ ἄνομη κρατική – παρακρατικὴ καρικατούρα, ἀπολύτως συνώνυμη τοῦ εὐτελισμοῦ καὶ τοῦ ξεχαρβαλώματος τῶν πάντων. Ἦρθε λοιπὸν ἁπλῶς τώρα καὶ ἡ στιγμὴ ποὺ αὐτὸ τὸ δυσώνυμο καὶ εἰδεχθὲς μπουρδέλο παραδόθηκε πιὰ καὶ στὶς φλόγες…
noneΔιακόπτουμε βεβαίως σήμερα το αφιέρωμα στους υπόλοιπους μονομάχους των επικείμενων εκλογών, γιατί τα όσα συνέβησαν στο ενδιάμεσο διάστημα μάς έκαναν να χάσουμε κάθε διάθεση για σάχλες και δη επί αριδήλων πομφολύγων. Όμως και αυτά τα τραγικά που συνέβησαν, συνοδεύτηκαν εν τέλει από τόσους τόνους τηλεοπτικής και κομματικής βλακείας και μάλιστα τόσο πολύ εκνευριστικής, ώστε να είναι πραγματικά αδύνατο να μην τη σχολιάσεις…
none
