Εἶναι χρόνια τώρα – τοὐλάχιστον ἀπό τό 2008 – θέση μας ὅτι τό φαινόμενο τῶν “ἀντεξουσιαστῶν” δέν εἶναι ἀστεῖο. Τότε βέβαια – μέρες Καραμανλῆ – ἡ προστυχιά τῶν ΜΜΕ, τῆς πασοκαρίας καί τῆς χαβιαροαριστερᾶς συνήθιζε νά ἐπιχαίρει γιά τούς τραμπουκισμούς τῶν ξαμολημένων τσόγλανων πού ἔφερνε τήν ἴδια κοντύτερα στήν κουτάλα. Σήμερα λίγο μαζεύτηκαν οἱ πάτρωνες ἀλλά ἀκόμη δέν λείπουν οἱ φωνές ὑποστήριξης πρός κάθε λογῆς “ἐπαναστάτη”. Εὔγλωττη ἦταν ἡ γελοία ἐκείνη ἱστορία μέ τίς …σπουδές τοῦ φυλακισμένου Ρωμανοῦ – Νάσιουτζικ.

Read the rest of this entry…