Μία ανερχόμενη τάση στη βιομηχανία μόδας παγκοσμίως είναι η χρήση οικολογικών βαμβακερών υφασμάτων. Οι εφαρμογές τους στην καθημερινότητα (ρούχα αθλητικά, γυναικεία, παιδικά, μωρουδιακά, εσώρουχα, σεντόνια…) γίνονται όλο και δημοφιλέστερες, κυρίως στην Ευρώπη, λόγω της οικολογικής ευαισθητοποίησης των καταναλωτών. Η τάση αυτή έχει αυξήσει κατακόρυφα την ζήτηση για οργανικό βαμβάκι και συνακόλουθα για οικολογικά βαμβακερά υφάσματα κάτι που θα μπορούσε να δώσει διέξοδο τόσο στους αγρότες όσο και κλωστοϋφαντουργική αλυσίδα παραγωγής (εκκοκιστήρια, κλωστήρια, πλεκτήρια και βιομηχανίες – βιοτεχνίες μεταποίησης και παραγωγής βοηθητικών υλών) της πατρίδας μας.

Read the rest of this entry…

Στό “ΕΘΝΟΣ” ὑπῆρχε ἐχθές ἕνα ἄρθρο μέ ὑπέρτιτλο “Οἱ Χρυσές μπίζνες τοῦ Λεβέντ Σαδίκ”, πού ἀναφερόταν στήν μεγάλη ἐπένδυση πού μᾶς …ἀπειλεῖ. Ὁ Λεβέντ Ἀχμέτ εἶναι ὁ γιός τοῦ θανόντος ἀνεξάρτητου βουλευτῆ Σαδίκ Ἀχμέτ, πού μέ τήν φασίζουσα ρητορεία του ἔκανε ἄνω κάτω τή Θράκη πρίν δυόμιση δεκαετίες. Τό δημοσίευμα, ἀκριβές καί διακριτικό, παρουσίαζε τήν ἐπιχειρηματική ὑπερδραστηριότητα τοῦ Λεβέντ Σαδίκ Ἀχμέτ, μέσῳ τῆς ἑταιρείας του DCD Traiding ὄχι μόνο στή Θράκη ἀλλά καί γενικά στή χώρα μας: διακινεῖ τήν συνολική παραγωγή βαμβακιοῦ τοπικά καί πάνω ἀπό τήν μισή παραγωγή τῆς Ἑλλάδας! Μιλᾶμε δηλαδή γιά τήν πιό δυναμική καλλιέργεια τοῦ γεωργικοῦ μας τομέα καί γιά τόν μεγαλύτερο πόρο τοῦ θρακικοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ταυτόχρονα στό ἄρθρο μνημονεύεται ἡ εἴσοδος πέρυσι τοῦ Λεβέντ στήν ἀγορά τοῦ ἐξαιρετικοῦ καπνοῦ (μπασμᾶ) τῆς Ροδόπης, ὡς μάνατζερ στήν ἑταιρεία “Μπασμά ΑΕ” τοῦ Συνεταιρισμοῦ Καπνοπαραγωγῶν Θράκης μέ τήν προοπτική νά δημιουργήσει μιά μονάδα τυποποίησης – μεταποίησης στήν Κομοτηνή. Ἡ μνεία εἶναι λιγόλογη καί ὁ ἀναγνώστης δέν ἀντιλαμβάνεται τή σημασία τῆς κίνησης, ὅτι ἔτσι ὁ “ἐπιχειρηματίας” αὐτός ἀποκτᾶ ἕνα δίκτυο δεκάδων μεσαζόντων στούς μειονοτικούς οἰκισμούς καί 8.000 οἰκογένειες θά ἐξαρτῶνται οἰκονομικά (καί) ἀπό αὐτόν. Καί βέβαια δέν γράφτηκε τίποτε γιά τήν τρίτη “ἐπένδυση” τοῦ λεγάμενου στή Θράκη, στόν τομέα τοῦ κερασιοῦ. Γράφαμε πέρυσι στόν “Ἀντιφωνητή” γιά τίς πρῶτες ἐνέργειες πού ἔδειχναν τήν ἐμπλοκή τῶν κερασοπαραγωγῶν τῆς Ροδόπης μέ τήν ἑταιρεία ΑLARA τῆς Προύσσας μετά ἀπό τήν μεσολάβηση τοῦ Λεβέντ. Τώρα μαθαίνουμε πώς ἤδη ὁ τελευταῖος ἀγόρασε ἔκταση στόν “γιακά” καί προχωράει συσκευαστήριο πού θά ἀπευθύνεται καί σέ παραγωγούς ἀπό τήν ὑπόλοιπη χώρα (π.χ. Πέλλα). Μάλιστα βρῆκε στήν Κομοτηνή καί πλειονοτικούς κολαούζους νά τόν βοηθήσουν καί νά μήν καθυστερήσει στή γραφειοκρατία!

Εἶμαι βέβαιος ὅτι καθένας ἀντιλαμβάνεται τό πασίδηλο: πώς ἡ Τουρκία ἔφτιαξε τόν ἐπιχειρηματία Λεβέντ – στή φωτογραφία ἔχει δεξιά του τόν πράκτορα Μισιρλίογλου πού ἀπελάθηκε μετά τήν ἐπίθεσή του στόν νόμιμο ἰμάμη τῆς Ρόδου – γιά τόν ρόλο πού παίζει καί ἀφήνει τό πολιτικό ἐγχείρημα τοῦ κόμματος DEB (τοῦ νεκροῦ πατέρα του) γιά τήν κατάλληλη στιγμή. Δέν εἶναι τυχαία ἡ χρονική στιγμή τῆς γελοίας προβοκάτσιας στά νέα γραφεῖα τοῦ DEB μέ τό αὐτοκίνητο τοῦ Σαδίκ πού “ἐκλάπη” πρόσφατα. Δέν ξέρω ὅμως ἄν ἔχει ἀπομείνει κάποιος ἁρμόδιος πού νά μήν σηκώνει ἀδιάφορα τούς ὤμους γιά τά ἀνωτέρω περιγραφόμενα, ἐπικαλούμενος τίς βλακώδεις δικαιολογίες περί “ἐλεύθερης ἀγορᾶς” κτλ. Θέλω νά ἐλπίζω ὅτι κάπου κάποιος θά βρεθεῖ νά διατηρεῖ ἑλληνικό αἷμα στίς φλέβες του καί ζωντανά ἐγκεφαλικά κύτταρα στό κεφάλι του.

Κώστας Καραΐσκος

Λίγα μέτρα ἀπό τήν κεντρική πλατεία τῆς Ξάνθης βρίσκεται ἡ ἕδρα τοῦ τουρκομουφτῆ Ἀχμέτ Μετέ. Παρότι τό ἀκίνητο ἀνήκει στήν ἐπίσημη Διαχειριστική Ἐπιτροπή τῶν Βακουφίων τῆς πόλης, ὁ λεγάμενος ἔχει κάνει κατάληψη, δέν ἔχει δώσει ΠΟΤΕ οὔτε φράγκο γιά ἐνοίκιο καί (μαθαίνουμε ὅτι) οὐδείς τόν ἐνοχλεῖ!!! Ἀναρωτιόμαστε, τί εἴδους νοοτροπία δείχνει ἕνας τέτοιος χειρισμός τοῦ θέματος γιά τήν διοίκηση τῆς Ἐπιτροπῆς. Μήπως θεωροῦν τά βακούφια – πού ἀνήκουν στό σύνολο τῆς μουσουλμανικῆς κοινωνίας – κάτι σάν τό χωράφι τοῦ μπαμπᾶ τους, πού τό δίνουν ὅπου θέλουν, ἐνδεχομένως καί δίχως ἀντίτιμο; Εἶναι κάτι τέτοιο στά ὅρια τῆς χρηστῆς διαχείρισης; Πόσες ἄλλες τέτοιες περιπτώσεις ὑπάρχουν; Καλοῦμε κάθε ὑπεύθυνο τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας νά διαβάσει σωστά τήν διαφορά τῆς κατάστασης μεταξύ Ξάνθης καί Κομοτηνῆς καί νά πράξει τά δέοντα. Καταλληλότερη χρονική στιγμή ἀπό τήν παρούσα γιά συνολική μεταβολή τοῦ τοπίου ὑπέρ μας δέν θά ὑπάρξει!
Πάντως νά γράψουμε καί μιά καλή κουβέντα γιά τόν ἐπίσημο μουφτή, τόν τελοσπάντων Σινίκογλου: Ὁ διορισμός τοῦ Ἰμάμ Ἀχμέτ ὡς ἰμάμη στό τζαμί Τσινάρ τῆς Ξάνθης εἶναι ὅ,τι καλύτερο ἔχει νά ἐπιδείξει. Εὐχόμαστε στόν σπουδαῖο Πομάκο, πρώην δάσκαλο, ἐκδότη τῆς “Ζαγάλισα” καί μπροστάρη τοῦ πομακικοῦ ζητήματος, κάθε ἐπιτυχία!

Στίς 9 Φεβρουαρίου 2016 μετέβη στήν Παλαιστίνη καί στό Ἰσραήλ ἑπταμελής ἀντιπροσωπεία τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου ὑπό τήν Ἰρλανδή Martina Anderson (μαζί κι ὁ Κ. Παπαδάκης τοῦ ΚΚΕ) γιά πενθήμερη ἐπίσκεψη. Στό πρόγραμμα περιλαμβάνονταν ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Χεβρώνα, τό ἀπειλούμενο μέ κατεδάφιση χωριό Σουσίγια καί ἡ Γάζα. Ἔλα ὅμως πού ἡ ἐπίσκεψη στήν τελευταία μπλοκαρίστηκε ἀπό τό Ἰσραήλ! Κι ἐνῶ ἡ ΕΕ ἔχει χρηματοδοτήσει προσπάθειες ἀνακατασκευῆς ὑποδομῶν στήν πολύπαθη Λωρίδα καί σκόπευε νά ἐκτιμήσει τήν καταστροφή ἀπό τήν ἰσραηλινή ἐπιδρομή τοῦ 2014 (στή φωτογραφία βομβαρδισμός ἀπό τήν ἰσραηλινή ἀεροπορία), τό ἑβραϊκό κράτος χωρίς καμμία δικαιολογία ἀρνήθηκε στήν ἀποστολή τήν πρόσβαση στήν περιοχή. Εἶναι μιά κατάσταση πού ἰσχύει 5 χρόνια τώρα καί προφανῶς δέν πρόκειται νά ἀλλάξει μέ διαμαρτυρίες τοῦ τύπου “εἶναι ἀπαράδεκτο”, “τί θέλει νά κρύψει ἡ ἰσραηλινή Κυβέρνηση;”, “δέν θά ἐγκαταλείψουμε τόν λαό τῆς Γάζας” (δηλώσεις τῆς Ἄντερσον). Ὅσο ἡ ΕΕ παραμένει ἕνα μαντρί καταναλωτῶν, μέ τσομπαναραίους τύπου Ὁλάντ ἤ Μέρκελ, κανένας λῦκος δέν πρόκειται νά δώσει δεκάρα στά ἠθικολογικά – πασιφιστικά της βελάσματα.

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀπόδειξη γιά τή δύναμη τοῦ ἔθνους μας καί γιά τίς συλλογικές μας ἐλπίδες ἀπό τή λακωνική δήλωση τοῦ ταξίαρχου Παναγιώτη Πανανᾶ στό βοθροΜέγκα (https://www.youtube.com/watch?v=Lw5eC3vLFY0) σχετικά μέ τόν θάνατο τοῦ 34χρονου γιοῦ του Κωνσταντίνου μέ τό μοιραῖο Agusta Bell στήν Κίναρο.
Ὁ ταξίαρχος Παναγιώτης Πανανάς, προσπέρασε τό ψευτοθλιμμένο ὕφος τῶν δημοσιογράφων καί τίς δηλώσεις δῆθεν συμμετοχῆς στό πένθος του, δέν ἀπάντησε στίς ἐρωτήσεις πού προσπάθησαν νά θέσουν αὐτοί μετά τή δήλωσή του καί περιορίστηκε νά πεῖ σέ τόνο σταθερό κι ἀξιοπρεπή, ἀκριβῶς καί μόνον ὅσα ὁ Αἰσχῦλος ἤ ὁ Κολοκοτρώνης θά προσυπέγραφαν: “Ὁ γιός μου ἔπεσε ὑπέρ πατρίδος, ἦταν μάχιμος ἀξιωματικός πού ἀποφοίτησε δεύτερος ἀπό τή Σχολή Ναυτικῶν Δοκίμων, δέν ἦταν οὔτε ἔνστολος, οὔτε ὑπάλληλος. Τοῦ ἀξίζει τιμή, διότι στή ζωή του ἀποφάσισε νά φυλάξει Θερμοπῦλες. Ἀπό προχθές τό ἀγόρι μου εἶναι ἀδελφός καί γιός ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἀπό προχθές τό ἀγόρι μου πέρασε ἐπαξίως στό πάνθεον τῶν ἡρώων αὐτοῦ τοῦ περήφανου ἔθνους, ἀγωνιζόμενος κατά τῶν προαιωνίων ἐχθρῶν τῆς πατρίδος μας. Εἶμαι ὑπερήφανος πού ὑπῆρξε γιός μου. Μπορεῖ τοῦ γιοῦ μου νά ἔσβησε τῆς ζωῆς του τό καντήλι, ὅμως εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Παναγιά τόν κρατᾶ στοργικά στήν ἀγκαλιά της ὅπως τόν μονάκριβο γιό της. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ.”
Στά 54 χρόνια τῆς ζωῆς μου δέν ἔχω ἀκούσει πιό περήφανη, πιό ἀκέραια, πιό εὔστοχη, πιό περιεκτική δήλωση. Χωρίς μία παραπανίσια λέξη, χωρίς τόν παραμικρό συναισθηματισμό τηλεοπτικῆς κατανάλωσης, τόση ἀλήθεια καί τόση γενναιότητα! Ταξίαρχε, εἰλικρινά συλλυπούμαστε καί βαθειά ὑποκλινόμαστε!

Γιά τό ἄτομο αὐτό πού παριστάνει τόν “ἐκλεγμένο μουφτή Ξάνθης” ἔχουμε γράψει πολλές φορές. Τόν εἴχαμε ἀκούσει ἄλλωστε πρίν χρόνια on camera νά ἀποκαλεῖ – ἀπευθυνόμενος σέ ψηφοτσομπάνηδες τοῦ φυράματός του – “γκιαούρηδες” τούς χριστιανούς Ἕλληνες τῆς Θράκης, τόν εἴδαμε νά βγάζει λόγους στούς Γκρίζους Λύκους τῆς Σαμψούντας, τῆς Πόλης κτλ, ἔχουμε καταγράψει (κυρίως στά tourkikanea.gr) ἄπειρες προσβλητικές / ἐμπρηστικές δηλώσεις του ἐναντίον τῆς χώρας μας καί τῶν συνειδητῶν Πομάκων… Δέν θά τόν μάθουμε τώρα τόν Ἀχμέτ Μετέ. 

Read the rest of this entry…

Γιά μιάν ἀκόμη φορά ὁ διαγωνισμός PISA γιά τίς δεξιότητες τῶν 15χρονων μαθητῶν σέ 65 χῶρες καί ἡ ποιοτική ἀνάλυση τοῦ ΟΟΣΑ γιά μιά δεκαετία (2003-2012) ἔστειλαν σῆμα κινδύνου γιά τή χώρα μας, μόνο πού δέν γνωρίζω κανέναν πού νά ἐνδιαφέρεται νά τό …λάβει.

Σύμφωνα μέ τά ἀποτελέσματα πού ἀνακοινώθηκαν ἕνας στούς τέσσερις Ἕλληνες μαθητές δέν εἶναι σέ θέση νά ἐντοπίζει πληροφορίες σέ ἕνα κείμενο, νά διενεργεῖ διαδικασίες ρουτίνας ἀκολουθώντας ὁδηγίες κτλ. Στόν διαγωνισμό τοῦ 2012 ἡ Ἑλλάδα βρέθηκε κοντά στόν πάτο, ἀφοῦ στήν κατανόηση κειμένου ἦταν στήν 39η θέση, ἐνῶ στά μαθηματικά καί στίς φυσικές ἐπιστῆμες ἦταν στήν 41η.
Δέν ξέρω ἄν αὐτές οἱ ἐπιδόσεις κάνουν περήφανους τούς ἰθύνοντες τῆς παιδείας μας καί τούς Ἕλληνες πολίτες, πάντως γιά ὅποιον παρακολουθεῖ τί συμβαίνει στήν Ἐκπαίδευση τῆς χώρας μας, δέν εἶναι ἔκπληξη. Μόνο ἕνας τυφλός δέν βλέπει τόν κατήφορο τῶν ἐκπαιδευτικῶν πραγμάτων, τά ὁποῖα ἀκολουθοῦν τίς κοινωνικές ἐξελίξεις: τήν ἀπουσία στούς μαθητές παντός κινήτρου γιά προσπάθεια, τήν διάλυση τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κλίματος στίς τάξεις, τήν ἀπαξίωση τῆς γνώσης (καί τῆς ἀρετῆς), τήν κυριαρχία τῆς λογικῆς τῆς ἥσσονος προσπάθειας… Τό γεγονός ὅτι ὅλο καί πέφτει τό ἐπίπεδο τῶν παρεχόμενων γνώσεων καί δεξιοτήτων, ὅτι τά παλιότερα βιβλία θεωροῦνται μή προσβάσιμα, ὅτι ὁ λειτουργικός ἀναλφαβητισμός δέν εἶναι πιά ἐξαίρεση, δέν σκοτίζει καμμία ΟΛΜΕ, κανένα Ὑπουργεῖο. Ἡ πρώτη ἀσχολεῖται μέ τά μισθολογικά της, τό δεύτερο μέ τίς στατιστικές του ἀλχημεῖες, ποιός θά μιλήσει γιά ἐκεῖνο τό κομβικό “ὀρέγεσθαι ἰδεῖν” πού ἔχει ἐξαφανιστεῖ ἀπό τή χώρα;

Ὁ πρώην στρατηγός τῶν Σερβοβόσνιων Zdravko Tolimir, ἰσοβίτης στή Χάγη μετά τήν ἀπόφαση τοῦ “δικαστηρίου” γιά τήν πρώην Γιουγκοσλαβία, πέθανε στά 67 του ἀπό καρδιά. Ὁ πρόεδρος τῆς Σερβοβοσνιακῆς Δημοκρατίας Μίρολαντ Ντόντικ μίλησε γιά “βαρειά ἀπώλεια ὄχι μόνο φίλων καί συγγενῶν μά καί τοῦ σερβικοῦ λαοῦ”.

Ὁ Τόλιμιρ – στή φωτογραφία κάνει τόν σταυρό του προσερχόμενος στό ἑδώλιο – κατά τή διάρκεια τοῦ πολέμου στή Βοσνία (1992-1995) ἦταν δεξί χέρι τοῦ Σερβοβόσνιου ἀρχιστράτηγου Ράτκο Μλάντιτς, στόν τομέα τῶν πληροφοριῶν. Πρίν 9 ὁλόκληρα χρόνια ἐμφανίστηκε ἐνώπιον τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου γιά τήν πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY), αὐτό τό καρναβάλι τῆς δυτικῆς ἀποικιοκρατίας, καί πρίν 10 μῆνες (!) καταδικάστηκε σέ ἰσόβια κάθειρξη ὡς ὑπεύθυνος ἐγκλημάτων πολέμου στή Σρεμπρένιτσα (ἀθωώθηκε γιά τή Ζέπα). Ξέρετε, γιά τούς δῆθεν 8.000 νεκρούς μουσουλμάνους καί τίς συναφεῖς πίπες. Παρότι ἡ δικαστής ἀπό τή Ζάμπια Prisca Matimba Nyambe δήλωσε “ὁλοκληρωτικά μή πεπεισμένη” ἀφοῦ δέν ἄκουσε “παρά μόνο ἐνδείξεις, εἰκασίες καί ὑποθέσεις”, ὁ ἀρχιδι καστής Theodor Meron (καί ό ὑπόλοιπος συρφετός) ἦταν ἀπολύτως βέβαιος. Γιά τήν ἀξιοπιστία τοῦ 86χρονου πολωνοεβραίου δικαστῆ ἄς σημειωθεῖ πώς ἔκανε καί σύμβουλος τῆς ἰσραηλινῆς Κυβέρνησης στόν Πόλεμο τῶν 6 Ἡμερῶν – στά πλαίσια τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, βεβαίως βεβαίως.
Σημειωτέον ὅτι τόν περασμένο Αὔγουστο πέθανε κρατούμενος ὁ στρατηγός Μίλε Μίρκσιτς καί δυό μῆνες μετά βρέθηκε νεκρός στό ξενοδοχεῖο του στή Χάγη ὁ Dusan Dunjic, λίγο πρίν καταθέσει ὡς μάρτυρας ὑπεράσπισης τοῦ Μλάντιτς!!! Καί θυμίζουμε πώς τό 2006 εἶχε πεθάνει ὡς (ἐπί 4ετία!) ὑπόδικος στή Χάγη ὁ Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, 6 μέρες πρίν εἶχε αὐτοκτονήσει (;) ὁ ἡγέτης τῶν Σέρβων τῆς Κράινας, Μίλαν Μπάμπιτς, τό 1996 εἶχε πεθάνει κρατούμενος ὁ στρατηγός Djordje Djukic, τό 1998 ὁ ἡγέτης τῶν Σέρβων τῆς Κροατίας Slavko Dokmanovic καί ὁ πρώην δήμαρχος τοῦ Prijedor, Milan Kovacevic, τό 2003 ὁ στρατηγός Momir Talic καί τό 2007 ὁ Σερβοβόσνιος Miroslav Deronjic! Εἶναι μήπως κάτι πού δέν καταλαβαίνετε;

Θά κάνω μιάν ὑπόθεση ἐργασίας γιά νά ἑρμηνεύσω τό φαινόμενο τῆς καθολικῆς μας παρακμῆς: εἶναι πού μᾶς τσάκισε ἀπό τίς ἀπαρχές τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους ἡ κυβερνώσα φάρα. Μιλᾶμε γι’ αὐτό τό μεῖγμα ἀνεπάρκειας, ξενοδουλείας, ἀναξιοπρέπειας καί φιλοτομαρισμοῦ πού κράτησε στά χέρια του κοντά γιά δυό αἰῶνες τήν ἐθνική μας μοίρα. Ἕνας κοτζαμπασισμός πού ἄλλαζε πρόσωπα στό προσκήνιο καί στίς κομματικές παρατάξεις ἀλλά δέν ἔπαψε νά διαχειρίζεται ἀπό τό ἀθηναϊκό του λημέρι τίς τῦχες μας κατά τό ἀποικιακό δοκοῦν – καί κατά τό μέρος ἐκεῖνο πού τοῦ ἐπέτρεπαν τά ξένα ἀφεντικά.

Μιλᾶμε γιά τό “ψευτορωμέικο” τοῦ πατρο-Κοσμᾶ, αὐτό πού ἔκανε τόν Μακρυγιάννη νά προτιμάει τήν ἐπιστροφή στήν …Τουρκοκρατία. Αὐτό πού δέν περιορίστηκε μόνο στά χρόνια τῆς Βαυαροκρατίας μά συνεχίστηκε κι ἔφτασε (μέ λίγους κλυδωνισμούς) ὥς τίς μέρες μας. Οἱ Κωλέττηδες, οἱ Δεληγιάννηδες, οἱ Ράλληδες, οἱ Παπανδρέοι, οἱ Μητσοτάκηδες, οἱ Καραμανλῆδες εἶναι πού μᾶς στέρησαν ἕνα κράτος πού θά ὑπερασπίζεται βωμούς κι ἑστίες. Αὐτοί καί τό συνάφι τους ἔθαψαν ὅ,τι ἐλπίδα γέννησε ὁ τόπος μας, πολιτευόμενοι ὡς Ταμερλάνοι πρός τό ἐσωτερικό του καί ὡς Κουΐσλιγκ πρός τό ἐξωτερικό. Στήν περίπτωση τοῦ (“παρείσακτου” στό σύστημα) Ἐλευθερίου Βενιζέλου λύσσαξαν νά τόν φᾶνε – κι ἄς φάγανε μαζί καί τόν μικρασιατικό Ἑλληνισμό. Οὔτε ὁ Μεταξάς τούς βόλευε. Οἱ μεταπολεμικές ἐλπίδες πνίγηκαν στό αἷμα τοῦ Ἐμφυλίου καί στό ἑξῆς τό παιχνίδι ἦταν καλά στημένο. Ἡ δικτατορία τῶν συνταγματαρχῶν τούς …ἐξέθεσε μέ τόν ἀναπτυξιακό της οἶστρο ἀλλά γρήγορα θάφτηκε στό Κυπριακό ἄγος. Στά πρῶτα χρόνια τοῦ ΠαΣοΚ φάνηκε νά ραγίζουν τά στεγανά τῆς ἐξουσίας, ὅμως τά κριάρια ὁδήγησαν τό κοπάδι σέ πλούσια, πράσινα λιβάδια, τοῦ ἴδιου τσομπαναραίου. Τό πρόστυχο ἦθος τῶν κρατούντων ἔκανε μετάσταση παντοῦ. Τό σενάριο αὐτό τώρα τό λένε Σύριζα.

Δημοκρατία ἤ Δικτατορία, Ἀριστερά ἤ Δεξιά, λίγη διαφορά κάνανε γιά τή χώρα μας. Αὐτό τό φύραμα πού μᾶς διαφεντεύει ἀπό τά κανάλια, τά ὑπουργεῖα, τά κόμματα, τίς κοινωνικές ὀργανώσεις, τίς στοές, τίς βίλες τῶν βορείων προαστίων, αὐτός ὁ ἐλεεινός συρφετός εἶναι ἡ πρώτη ὕλη τῆς καταστροφῆς. Ἄν πρίν πέντε χρόνια οἱ “Ἀγανακτισμένοι” ψάχναν πάλι ἐκεῖ σανίδα σωτηρίας, σήμερα δέν δικαιούμαστε τίς ἴδιες αὐταπάτες. Κρατᾶμε μόνο τό σύνθημα, “ἤ ἐμεῖς ἤ αὐτοί”, βάζοντας ἀπέναντι ὅλον τόν κοτζαμπασισμό.

Κώστας Καραΐσκος

Η Αλειβαθώ, η Αμαθώ και Ημιμαθώ
τρεις μοίρες πλάθουνε στ΄ αδράχτι τους
τη μοίρα μας.
Κι εμείς ενεοί στα παραμύθια τους.
Ανδρέας Παστελλάς

Σε εποχές παρακμής και ήττας, και όταν ακόμα τα πράγματα φτάσουν να τρίζουν και να απειλούνται με κατάρρευση, όπως συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πολλοί δημοσιολόγοι, πολιτευτές και άλλοι παραμένουν αγκιστρωμένοι στα παραμύθια τους. Αυτό, πέραν του γεγονότος ότι τους βοηθά να κτίζουν την πολιτική ή πνευματική τους καριέρα διαδίδοντας ψευδαισθήσεις, αποβαίνει άκρως επικίνδυνο για το σύνολο διότι η ρεαλιστική θέαση των πραγμάτων θολώνεται επικίνδυνα από ψευτοϊδεαλισμούς και ιδεολογήματα.
Σε πολλά κυπριακά μυαλά αβγάτισε ιδιαίτερα το ιδεαλιστικό αφήγημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θεωρήθηκε ως η καταγωγική βάση για την ίδρυση και την σταδιακή της «ενοποίηση». Το αφήγημα αυτό λέει περίπου τα εξής: ότι μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι λαοί και οι ηγεσίες επιτέλους κατανόησαν και πείστηκαν για τα αγαθά της ειρήνης και αποφάσισαν να προχωρήσουν βήμα – βήμα προς μια ενωμένη και ειρηνική ήπειρο προκειμένου να μην υπάρξει νέα σύγκρουση. Η αρχή έγινε με την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ) oι οποίες οδήγησαν στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά (ΕΟΚ) και αργότερα στην βήμα – βήμα ενοποίηση. Έτσι, συνεχίζει το αφήγημα, το εγχείρημα πέτυχε μιας και η βούληση για ειρηνική συνύπαρξη υπερίσχυσε έναντι άλλων τυχόν μειοψηφικών απόψεων. Αποκορύφωμα αυτής της ειρηνιστικής έξαρσης ήταν το τέλος της ιστορικής γαλλο – γερμανικής διαμάχης με αποτέλεσμα τα δύο κράτη μαζί να αποτελούν τους βασικούς πυλώνες της Ε.Ε.

Read the rest of this entry…

Η θύελλα επικρίσεων και σκωπτικών σχολίων που ξεσήκωσε προ ολίγων ημερών μία ανακοίνωση του μητροπολίτη Γλυφάδας (ο οποίος «τόλμησε» απλώς να πει τα αυτονόητα ως προς τη δεδομένη σχέση των λεγομένων πολεμικών τεχνών με τις ανατολικές θρησκείες), έδωσε για πολλοστή φορά αφορμή προβληματισμού αλλά και θλίψης για τα ανεκδιήγητα πνευματικά χάλια στα οποία έχει πλέον διολισθήσει ο πάλαι ποτέ λαός της Φιλοκαλίας.

Read the rest of this entry…

Tό τελευταῖο διάστημα ἀκοῦμε νέες “ἀπειλές” ἀπό τή μεριά τῶν Βρυξελλῶν, πώς θά μᾶς πετάξουν, λέει, ἔξω ἀπό τή Ζώνη Σένγκεν, ἐπειδή δέν εἴμαστε σέ θέση νά φυλάξουμε καλά τά σύνορά μας. Ἀσχέτως τοῦ ἄν μποροῦν νά τό πράξουν αὐτό ἤ ὄχι, νομίζουμε πώς πρέπει νά τό σκεφτοῦμε καλά, μήπως πρέπει νά φύγουμε ἐμεῖς αὐτοβούλως! Κι ἐξηγούμαστε:

Read the rest of this entry…

Συχνά επισημαίνουμε (στον “ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗ” και στα tourkikanea.gr) την Προξενική αιτία κάποιων εκδηλώσεων και κινήσεων που παρουσιάζονται ως έργο της “μειονότητας”. Δείτε λοιπόν ένα παράδειγμα από την τουρκόφωνη εφημερίδα BIRLIK του πώς το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής δημιουργεί και οργανώνει μια εκδήλωση γυναικών για λογαριασμό των συμφερόντων της Τουρκίας.
Η Πλατφόρμα ΒΤΚ, που ιδρύθηκε το 2009, στοχεύει στο να συγκεντρώσει όλους τους μειονοτικούς γυναικείους συλλόγους και να οργανώνει έτσι κοινές κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. (…) Στο αποχαιρετιστήριο δείπνο μετείχαν 65 γυναίκες, μεταξύ των οποίων η Χουλιά Ακιντζί – σύζυγος του Τούρκου Προξένου Αλή Ριζά Ακιντζί, η υποπρόξενος Ντεριά Οτζάκ και η Μπαχάρ Καβουντζού – σύζυγος του υποπροξένου Τζανάι Καβουντζού. Η Χουλιά Ακιντζί δήλωσε πως από την ενότητα γεννιέται ισχύς και πως μαζί θα μπορέσουν να πετύχουν μεγάλα και σημαντικά σχέδια. Οι γυναίκες τίμησαν τους χιλιάδες ανθρώπους – μάρτυρες που γίνονται θύματα της τρομοκρατίας αφήνοντας πίσω τους συζύγους, γονείς και παιδιά με δακρυσμένα μάτια, κατήγγειλαν την τρομοκρατία…
Τόσο αυτόνομη και αυθόρμητη η συγκέντρωση των γυναικών της μειονότητας! Και ποιαν τρομοκρατία λέτε να κατήγγειλαν οι λεγάμενες; Της ISIS; Της φασιστικής Τουρκίας; Ή του …κουρδικού κινήματος;

Ἡ εἴδηση πρό ἡμερῶν ἀπό τίς ΗΠΑ ἦταν ἀποκαλυπτική: τό Radio Free Europe/Radio Liberty συμπράττει μέ τό διαδικτυακό περιοδικό Interpreter. Τό μέν πρῶτο χρηματοδοτεῖται ἀπό τό ἀμερικανικό κράτος (παλιότερα εὐθέως ἀπό τήν CIA), τό δέ δεύτερο ἀπό τό Institute for Modern Russia, μιά δεξαμενή “σκέψης” πού σκάρωσε στό Μανχάταν ὁ ἐξόριστος ὀλιγάρχης Mιχαήλ Χορντορκόφσκι. Ὁ διευθυντής τοῦ Interpreter, Michael Weiss, δήλωσε ἐνθουσιασμένος γιά τήν σύμπραξη πού θά δημιουργήσει ἕναν τόσο ἰσχυρό ὀργανισμό (παρα)πληροφόρησης.

Read the rest of this entry…

Πᾶνε περισσότερα ἀπό 20 χρόνια πού πέρασε στή Γαλλία ὁ νόμος Γκεισό γιά τήν ποινικοποίηση τῆς ἄρνησης τοῦ “Ὁλοκαυτώματος”. Τότε ἐλάχιστοι ἔδωσαν σημασία, τονίζοντας τόν φασιστικό του χαρακτήρα καί τίς συνέπειες πού θά εἶχε. Σήμερα ἔχουμε λουστεῖ πανευρωπαϊκά τό ἴδιο νομικό ἔκτρωμα στό ὄνομα τοῦ ἀντιρατσισμοῦ καί μᾶς φαίνεται καί …φυσιολογικό! 

Τώρα τά ἴδια κέντρα σπρώχνουν στή Γαλλία γιά νέα ὀργουελικά μέτρα, στρεφόμενα κατά τοῦ διεθνοῦς κινήμα-τος BDS, πού καλεῖ σέ μποϋκοτάζ, ἀποεπένδυση καί κυρώσεις κατά τοῦ Ἰσραήλ, ὅσο αὐτό συνεχίζει τίς πολιτικές τύπου Ἀπαρτχάιντ κατά τῶν Παλαιστινίων. Στίς 22 Ὀκτωβρίου 2015 τό Ἀκυρωτικό Δικαστήριο ἐπικύρωσε τήν καταδίκη 14 ἀκτιβιστῶν γιά προπαγάνδα ὑπέρ τοῦ BDS καί ὁ πρωθυπουργός Βάλς ἀνακοίνωσε πώς ἑτοιμάζει νέα μέτρα, ἀφοῦ ὁ πρόεδρος τῶν Ἑβραϊκῶν Ἱδρυμάτων τῆς Γαλλίας (CRIF) Roger Cukierman τοῦ ζήτησε νομική ἀπαγόρευση (Le Mond, 19/1/16). Ἔτσι ἡ Γαλλία θά ἔχει πιό βαρειές ποινές γιά τό “ἀδίκημα” κι ἀπό τό Ἰσραήλ, ὅπου ἐπίσης ποινικοποιήθηκε ἀλλά ἡ ποινή εἶναι μόνο πρόστιμο, στή Γαλλία προβλέπεται καί φυλάκιση! Σημειωτέον ὅτι πολλά μέλη τοῦ BDS εἶναι Ἑβραῖοι, ὅπως καί ὁρισμένοι ἀπό τούς διανοούμενους πού ὑπέγραψαν σέ συμπαράστασή του. Ἐκεῖ βλέπουμε τόν διευθυντή τοῦ Ἐθνικοῦ Κέντρου Ἐπιστημονικῶν Ἐρευνῶν (CNRS) Ahmed Abbes, τόν διάσημο καθ. στό Παν/μιο Irvine τῆς Καλιφόρνιας Étienne Balibar, τήν κοινωνιολόγο καί φεμινίστρια Christine Delphy, τόν καθ. Said Bouamama πού δικάζεται γιά τό βιβλίο του σχετικά μέ τό ἀποικιακό παρελθόν τῆς Γαλλίας, τόν δημοσιογράφο τῆς Monde Diplomatique Alain Gresh, τόν δήμαρχο τοῦ παρισινοῦ προαστίου Stains, Αzzedine Taibi, τίς καθ. Sonia Dayan καί Nacira Guénif, τήν ἀντιρατσίστρια ἀκτιβίστρια Sihame Assbague καί τόν πρώην πρόεδρο τῶν Γιατρῶν Χωρίς Σύνορα, Rony Brauman.
Λίγη ὑπομονή, θά μᾶς ἔρθει κι ἐδῶ!

Γιά τήν ἐτυμολογία τῆς κοινῆς νεοελληνικῆς λέξης ποῦτσος, πούτσα (= τό ἀνδρικό γεννητικό ὄργανο) ἔχουν λεχθῆ τά πιό ἀπίθανα πράγματα [πρβλ. Ἀνδριώτη «μποῦτσος ὁ, ἴσως σλαβ. butsa (= ἐξόγκωμα, προεξοχή, εὐφημιστικά)]. Κατά Μ. Φιλήντ. Γλωσσογν. 4, 55 πούτσα < ἀρχ. πόσθη.)». Ὁ Μπαμπινιώτης σημειώνει γιά τήν ἀβεβαίου ἐτύμου λέξη ὅτι ἔχει προταθῆ ἀκόμη καί ἡ σύνδεση μέ τό τουρκ. puc (= ἡ σχισμή τῶν γλουτῶν).

Ὁ βασικός λόγος τῆς ἀστοχίας ἤ ἀμηχανίας περί τήν ἐτυμολογία τῆς πάγκοινης λέξης εἶναι ἡ πεισματική ἄρνηση τῶν ἐτυμολογούντων νά ἀναζητήσουν τήν λύση στό ἐσωτερικό τῆς νέας ἑλληνικῆς. Ἄν ἔμπαιναν στόν κόπο, εὔκολα θά διαπίστωναν ὅτι ὡρισμένοι τύποι σχετικοί μέ τήν λέξη δέν χρησιμοποιοῦνται μόνο γιά ἄνδρες ἀλλά, παραδόξως, καί γιά γυναῖκες: πουτσί (= γυναικεῖο αἰδοῖο || ὄρχις, μικρό ἀνδρικό μόριο), πουτσίνα (= γυναίκα ἱκανή, ἄξια, δυναμική), πουτσούλα (= μικρό ἀνδρικό μόριο ἤ μόριο μικροῦ ἀγοριοῦ || γυναίκα γερή, λεβέντισσα, ἄξια).

Read the rest of this entry…

Γαμήλιο πάρτυ Ἑβραίων ἐποίκων στή Δ. Ὄχθη: μιά ὁμάδα παριστάμενων, μαγνητοσκοπήθηκε νά γλεντάει μαχαιρώνοντας τή φωτογραφία τοῦ 18μηνου Παλαιστίνιου Ali Dawabshe πού κάποιοι εἶχαν κάψει ζωντανό (31/7/15) μαζί μέ τούς γονεῖς του στό χωριό Ντούμα!
Τό βίντεο ἔπαιξε στό ἰσραηλινό Κανάλι 10 (23/12/15) καί οἱ εἰκόνες ἀποδοκιμάστηκαν ἀπό τόν Πρόεδρο (“ἀρρωστημένο βίντεο”) καί τόν πρωθυπουργό, ἐνῶ ἡ ἀστυνομία ἐρευνᾶ τό θέμα.
Τό ζήτημα δέν εἶναι ὅμως οἱ δηλώσεις τῶν ἐπισήμων ἀλλά τό πνεῦμα τῶν δραστῶν. Ἄν αὐτά συμβαίνουν σήμερα, καί μάλιστα on camera, τί συνέβαινε σέ χρόνους παλαιότερους; Τότε ἄς ποῦμε πού κυκλοφοροῦσαν οἱ φῆμες γιά τήν αἱμοποσία τῶν Ἑβραίων μέ θύματα παιδιά;

Ὁ Ριντβάν Μολλά Ἰσά, πρώην ἀντιδήμαρχος Κομοτηνῆς καί νῦν δημοτικός σύμβουλος τῆς πλειοψηφίας (καί πολιτικός μηχανικός τῆς πόλης), εἶναι ἄτομο στό ὁποῖο ἔχουμε ἀναφερθεῖ κι ἄλλοτε, μέ ἀφορμή τήν παρουσία του σέ συνέδριο τουρκικοῦ ἀλυτρωτικοῦ φορέα, στήν Κωνσταντινούπολη. Πρόσφατα σέ “τιτίβισμά” του στό twitter (βλ. εἰκόνα παραπλεύρως) διατύπωσε τή γνώμη πώς στήν Ἑλλάδα “ὄχι μόνο ἡ βακουφική περιουσία δέν ἀποδίδεται” – σέ ποιόν ἄραγε;… – ἀλλά καί “στά τούρκικα χωριά οὔτε ἄδεια γιά μιναρέ δέν δίνεται”! 

Ἐπειδή λοιπόν μέ τοῦτα καί μέ κεῖνα τά παραμύθια φτιάχνουν κάποιοι κλῖμα ἀρνητικό γιά τήν πατρίδα μας, ρωτᾶμε τόν κύριο Ριντβάν: Πῆρε ἤ ὄχι 5.000 εὐρώ ἀπό τήν βακουφική Ἐπιτροπή τῆς Κομοτηνῆς γιά νά ἑτοιμάσει μελέτη γιά τό τέμενος Ταμπακχανέ, καί μετά ἀπό 5 ὁλόκληρα χρόνια παρέδωσε μόνο μιά ἄδεια γιά τήν κορυφή τοῦ μιναρέ; Προσφέρθηκε ἤ ὄχι πέρυσι τό καλοκαίρι ὁ ἴδιος νά ἑτοιμάσει ὅ,τι χρειάζεται ὁ Δῆμος γιά τίς 2 προκάτ αἴθουσες γιά τό μειονοτικό γυμνάσιο – λύκειο, κι ἀκόμη τίποτε δέν ἔκανε;
Μήπως αὐτές οἱ καθυστερήσεις δέν συνδέονται μέ ἀνοργανωσιά ἤ ἀχρηστία ἀλλά μέ κάποια σκοπιμότητα δημιουργίας ἐντυπώσεων καί δυσαρέσκειας;

Παρότι δέν τρέφαμε ἐλπίδες γιά τό κόμμα τῆς ΝΔ, θεωροῦμε πώς ἡ ἐκλογή τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἐπιδεινώνει τίς προοπτικές τοῦ τόπου μας. Ὄχι πώς ἡ ἐκλογή Μεϊμαράκη θά διασφάλιζε κάτι, ἀλλά θά ἄφηνε ἀνοικτό τό ἐνδεχόμενο ἐπιστράτευσης τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, προκειμένου νά φρενάρει ἡ χώρα πρίν τόν Καιάδα σέ κάποιο σχῆμα οἰκουμενικό, ἐθνοσωτήριο, κάτι τέτοιο. Τώρα αὐτό φαίνεται νά ἀπομακρύνεται. Ἴσως εἶναι καί καλό, καθώς φέρνει κοντύτερα τό τέλος τοῦ θρίλερ στό ὁποῖο ζοῦμε ἀπό ἑξαετίας.

Ὅσον δέ ἀφορᾶ τόν ἴδιο τόν Κυριάκο, τί νά πεῖς; Ὅσο καλοπροαίρετος καί νά εἶσαι, ἄν θεωρεῖς ὅτι ἡ οἰκογενειοκρατία, ἡ κομματοκρατία, ἡ ξενοκρατία, ἡ φαυλοκρατία, τό μοντέλο τοῦ ἀνεπάγγελτου πολιτικοῦ εἶναι πληγές τοῦ πολιτικοῦ μας βίου, ἔ, πῶς νά τό κάνουμε, δέν μπορεῖς νά …πανηγυρίσεις!

      Εδώ και καιρό ο τόπος μας βουλιάζει ολοένα και πιο βαθιά μες στην απόγνωση. Κυβερνήσεις ανεβοκατεβαίνουν, φέρνοντας όλες τους ανεξαιρέτως όλο και πιο κοντά την εκποίηση της χώρας και συνεχίζοντας μεθοδικά το βασικό έργο τους, δηλαδή την πνευματική διάλυση αυτού του λαού, μέσα από το επί δεκαετίες συστηματικό ξεχαρβάλωμα των αξιών του, της πίστης, της γλώσσας και της παιδείας του. Ενός λαού που περνά τραγικές στιγμές, όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά πρωτίστως επειδή χωρίς πλέον ιστορική μνήμη, εθνικά απονευρωμένος και θρησκευτικά αποχρωματισμένος, έχει χάσει πια τα πνευματικά του αντισώματα, αυτά που του επέτρεπαν να επιβιώνει και να αναγεννιέται σε οικονομικά ή πολιτικά πολύ χειρότερους από τον σημερινό καιρούς. Κι έχει απομείνει χαμένος μέσα στις αυταπάτες των «εκσυγχρονιστικών» του ειδώλων και της ευδαιμονιστικής του πλάνης, αποστερημένος από τα πιο ζωτικά στοιχεία της ίδιας του της ταυτότητας, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, παραζαλισμένος κι αλλοπρόσαλλος, εθισμένος πλέον στο να καταπίνει αμάσητα τόσα και τόσα νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια, βουλιάζοντας καθημερινά στην ανοησία, την ασυναρτησία και τη χυδαιότητα.

Read the rest of this entry…