Ὅλα ἄρχισαν τό 2001, ὅταν ἡ Dexia ἀγόρασε τήν ἰσραηλινή τράπεζα Municipality Treasure Bank καί ἐνεπλάκη µέ τήν χρηµατοδότηση 7 παράνοµων ἐποικισµῶν στήν Κατχόµενη Παλαιστίνη: Ariel, Alfei Menashe, Beit Aryeh, Beit-El, Elkana, Har Hebron, Kedumim καί Givat Zeev.

Τότε ἑπτά ὀργανώσεις τοῦ Βελγίου ἑνώθηκαν στήν ἐκστρατεία «Τό Ἰσραήλ ἀποικίζει, ἡ Dexia χρηµατοδοτεῖ» καί ζήτησαν τήν ἀπό-συρση τῆς τράπεζας ἀπό τήν ὑπόθεση. Μέσα σέ λίγους µῆνες (ἀπό τόν περασµένο Ὀκτώβριο!) 45 ὀργανώσεις (καί κόµµατα καί συνδικαλιστικές ἑνώσεις) συνασπίστηκαν, φέρανε τό ζήτηµα στή βελγική Βουλή καί σέ τοπικούς δήµους, ὅπου κέρδισαν 18 ψηφίσµατα συµπαράστασης δηµοτικῶν συµβουλίων!

Τό κλῖµα φάνηκε καί στίς 11 Ἰανουαρίου, ὅταν στή µεγαλειώδη πορεία γιά τή Γάζα (70.000 ἄτομα στίς Βρυξέλλες!) διαδηλωτές πέταξαν παπούτσια στά ὑποκαταστήµατα τῆς Dexia, µιµούµενοι τόν γνωστό Ἰρακινό δηµοσιογράφο. Καί σέ µία ἄλλη πρωτοβουλία γιά µία ἑβδοµάδα στά τέλη Μαρτίου κλήθηκε τό κοινό νά τηλεφωνεῖ στήν ὑπηρεσία ἐξυπηρέτησης τῆς Dexia καί νά ζητάει τήν ἀπόσυρση τῆς τράπεζας ἀπό τίς δραστηριότητες τῆς θυγατρικῆς της.

Νά βλέπουµε νά µαθαίνουµε καί µεῖς ἐδῶ, ἄραγε πόσα χρόνια θά µᾶς πάρει νά ἀποτινάξουµε τήν κοµµατοκρατία;…