Ὅλη ἡ ἐξωφρενική ρητορεία τῶν κρατούντων πού ἐπιστρατεύτηκε γιά νά δικαιολογήσει τά ἀδικαιολόγητα μπορεῖ νά ἀξιοποιηθεῖ ΚΑΙ στό πλαίσιο τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων. Ἄς τό περιορίσω στό πεδίο τῆς Θράκης, ὑποθέτοντας πώς αὔριο βγαίνει τό ἐθνομηδενιστικό σούργελο καί λέει ὅτι στήν περιοχή ἔχουμε μία τουρκική μειονότητα. Πρᾶγμα πού σημαίνει πολύ συγκεκριμένα δικαιώματα μέ βάση τήν Σύμβαση γιά τά Δικαιώματα τῶν Ἐθνικῶν Μειονοτήτων, στά ὅρια τῆς αὐτονομίας – καί πιό εὐχερή πλέον παρέμβαση τῆς γείτονος. Στίς ὅποιες διαμαρτυρίες τῶν νουνεχῶν θά βροῦνε παλιότερες ἀναφορές καί ντοκουμέντα ὅπου Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος ἀναφέρονταν σέ “Τούρκους” τῆς Θράκης, σέ σχολεῖα τουρκικά, στήν τουρκική γλῶσσα κτλ κτλ. Καί πάνω ἀπ΄ ὅλα θά προβάλουν τό δικαίωμα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ πού “δέν μποροῦμε νά ἀρνηθοῦμε στόν Ἄλλον”, ὅπως λένε καί γιά τούς Ψευτομακεδόνες τώρα. Νά λοιπόν τί δέχθηκε ὁ Βενιζέλος τό 1930, ὁ Παπάγος τό 1954, ὁ Σημίτης τό 2000… Ἐμεῖς, θά ποῦνε, ἐρχόμαστε γιά νά λύσουμε μιά χρόνια διαφορά πού οἱ ἄλλοι ἦταν ἀνίκανοι νά διευθετήσουν ἐπί δεκαετίες. Ἔτσι κλείνουμε μέτωπα καί ἐπενδύουμε στήν Ἀνάπτυξη, προωθοῦμε τήν συναδέλφωση τῶν λαῶν κτλ κτλ. Πόσοι θά διαμαρτυρηθοῦν; Λίγοι “ἀκραῖοι”, “χρυσαυγίτες” κτλ πού “τούς ἀφήνει πίσω ἡ Ἱστορία” κι ἀπό δῶ πᾶνε κι ἄλλοι… Πάρτε κι ἕνα ἀκόμα ἐπίδομα πού δέν θά σᾶς ἔδινε ὁ Μητσοτάκης καί πᾶμε στίς ἐκλογές.
Ζοῦμε μέρες ἱστορικές μέ τήν κακή ἔννοια. Πρίν κλείσουμε δυό αἰῶνες ἐλεύθερου ἄς ποῦμε νεοελληνικοῦ κράτους, φτάσαμε στό 1453 τοῦ 21ου αἰώνα καί ὁ Προδότης ἀνοίγει τήν Κερκόπορτα…

Ἀντιγράφω τήν ἀνακοίνωση πού ἐξεδόθη ἀπό τήν Τουρκική Ἕνωση Ξάνθης (τοµέας Νεολαίας):

 Ἔτσι λοιπόν ἡ σινεφίλ Τ.Ε.Ξ. καί ἡ φέρελπις νεολαία της! Τέτοιες πνευµατικές καί καλλιτεχνικές ἀνησυχίες ἔχει καί τέτοια ἐνδιαφέροντα, χάριν τῶν ὁποίων κάνει χαλαρά καί 500 χιλιόµετρα ἡµερήσια ἐκδροµή… Ὄχι πώς ἀµφιβάλλαµε ποτέ, ἀλλά τό τονίζουµε γιά ὅποιον ἀφελή νοµίζει ἀκόµη πώς πρόκειται γιά µιάν ἀθώα συλλογικότητα τῆς µειονοτικῆς κοινωνίας. Δικαίωµά τους φυσικά νά προτιµοῦν τήν ἱστορική ἀφήγηση πού δικαιώνει τούς ἅρπαγες καί τούς βασιβουζούκους (πρωταγωνιστική µορφή ὁ Οὐλουµπατλί Χασάν, µυθικός ἥρωας πού πρῶτος ἀνέβηκε στά τείχη τῆς Πόλης καί – κατά τήν τούρκικη ταινία καί τό πάγιο στερεότυπο τῶν βαρβάρων – µᾶς πήδηξε καί τή γκόµενα). Εἶναι ὅµως καί δική µας ὑποχρέωση νά βλέπουµε τήν καθηµερινά ἁπτή πραγµατικότητα πού στοιχειώνει τό µέλλον τῆς περιοχῆς, ἀντί νά βαυκαλιζόµαστε µέ ἰδεολογήµατα καί ὡραιοποιήσεις πού µᾶς µεταφέρουν σέ ἄλλους κόσµους.

Ἡ συνύπαρξη σ’ ἕναν τόπο, πόσο µᾶλλον σέ µιά κοινωνία, προϋποθέτει πέραν τῶν ἄλλων κι ἕνα ἐλάχιστο κοινό φαντασιακό. Ποῦ µπορεῖ κανείς νά βασιστεῖ ὅταν ὁ µισός πληθυσµός ἔχει γιά πατρογονικό καύχηµά του τήν θλιβερότερη ἐθνική τραγωδία τοῦ ἄλλου µισοῦ; Τί εἴδους σύγκριση µπορεῖ νά γίνει µέ τήν γαλλογερµανική προσέγγιση πού κάθε τόσο µνηµονεύει ἐκστασιασµένη ἡ πανεπιστηµιακή κοπριά τοῦ ἐθνοµηδενισµοῦ; Μποροῦµε νά φανταστοῦµε ἐκδροµές ἀπό τό Στρασβοῦργο π.χ. στή Γερµανία γιά νά παρακολουθήσουν γερµανικές ταινίες µέ θέµα τήν κατάληψη τοῦ Παρισιοῦ τό 1940;!!!

Δεῖτο στό Διαδίκτυο τό τρέιλερ τῆς ὑπερπαραγωγῆς (κόστισε 17 ἑκ. δολάρια!)καί φανταστεῖτε µέ τί πνεῦµα φιλίας καί συνύπαρξης θά ἐπιστρέψει ἡ µειονοτική νεολαία πού θά ἐκδράµει στήν Ἀδριανούπολη…