Καλῶς τόν δεχθήκαµε τόν νέο Πάπα, τόν 76χρονο Ἀργεντίνο Ἰησουΐτη Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο, ὡς Φραγκῖσκο Α’. Εἶναι, λένε, συντηρητικός, πρᾶγµα πού δέν εἶναι ἀναγκαστικά κακό, ἀλλά καί ὁ πρῶτος Λατινοαµερικάνος στό Βατικανό, πού ἀκούγεται βέβαια καλό. Εἶναι ὅµως ἔτσι;

Ἐµεῖς δέν θά ψάξουµε γιά τά προσόντα του ὡς ἐπισκόπου ἤ θρησκευτικοῦ ἀνδρός ἀλλά γιά τά παρασκήνια πού (σίγουρα) τόν ἀνέδειξαν. Καί αὐτό πού µᾶς ἔρχεται στόν νοῦ εἶναι πώς ὁ θάνατος τοῦ Οὗγκο Τσάβες ἄφησε ἕνα κενό στή Λατινική Ἀµερική, γιά τό ὁποῖο πολλοί θά ἐνδιαφέρονται νά τό …γεµίσουν.

Συνωµοσιολογικό; Μπορεῖ. Πάντως ἔχοντας διαβάσει τόσα γιά τήν ἐµπλοκή τῆς CIA στήν ἐκλογή τοῦ Πολωνοῦ Βοϊτίλα ὡς Πάπα Ἰωάννη Παύλου τοῦ Β’, παραµονές τῆς «Ἀλληλεγγύης» καί τῆς κατάρρευσης τοῦ σοβιετικοῦ στρατοπέδου (1978), θά ἦταν ἀφέλεια νά µήν κάνουµε µερικές σκέψεις: Πώς τά ἀφεντικά µέ τόν θάνατο τοῦ Τσάβες ἐπί θύραις, ἤθελαν νά ἐκµεταλλευτοῦν τήν συγκυρία καί νά δώσουν µία ὤθηση – πρός τά πίσω – στή νοτιοαµερικάνικη κοινωνία πού βράζει. Ἔκαναν λοιπόν στόν Γερµαναρά ποντίφηκα ἕνα νεῦµα «δίνε του» – ἐνδεχοµένως µέ κάποιο σεξοσκάνδαλο – καί …πᾶµε γι’ ἄλλα.