Ἐπειδή τά πράγματα ἀλλάζουν καί οἱ ρόλοι τῶν ἀνθρώπων μεταβάλλονται, εἰδικά ὅταν συντελοῦνται κοσμογονικές ἀλλαγές σάν αὐτές τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας, πρέπει ὅλοι νά ἔχουμε τόν νοῦ μας, καθώς τίποτε δέν εἶναι δεδομένο. Ἐπισημαίνουμε λοιπόν στόν Εὐριπίδη Στυλιανίδη, πώς ἡ ἀναβάθμισή του σέ ἰσχυρότερο πολιτικό ἄνδρα τῆς περιοχῆς εἶναι μείζων πρόκληση. Οἱ γερμανικές του διασυνδέσεις λογικά τόν καθιστοῦν δίοδο ἐπικοινωνίας τῆς σαμαρικῆς κυβέρνησης μέ τό Βερολῖνο, ἀναβαθμίζοντάς τον, ὅμως ἡ θέση αὐτή εἶναι πολύ ἐπικίνδυνη, τόσο γιά τόν ἴδιο ὅσο καί γιά τήν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τή Θράκη. Ἰδίως ὅταν μέσα στή σημερινή συγκυρία προωθοῦνται ἀπό τή Γερμανία τόσα σχέδια πού ἐπιβουλεύονται τό μέλλον μας (συντεταγμένη χρεωκοπία, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, ἵδρυση Εἰδικῶν Οἰκονομικῶν Ζωνῶν στή Θράκη, διείσδυση τῶν Γερμανῶν σέ δήμους τῆς χώρας…) ἡ προώθηση ἀδελφοποιήσεων, ἄς ποῦμε, μεταξύ γερμανικῶν καί ἑλληνικῶν δήμων ἀκούγεται περίεργη ἄν ὄχι ἐπικίνδυνη. Καί δέν εἶναι τό μόνο παράδειγμα.

* «Φοῦχτελ» στά γερμανικά σημαίνει σπάθα