Πᾶνε 7 μῆνες πού ξεκίνησε μιά πρωτοφανής δίωξη στό ΔΠΘ ἐναντίον τοῦ καθηγητῆ τοῦ Τμήματος Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν & Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν, Βασίλη Τσαουσίδη. Μιά δίωξη γιά …ἐξαπάτηση τῆς ΕΕ, μετά τήν μηνυτήρια ἀναφορά τοῦ πρύτανη Θ. Καραμπίνη, χωρίς κἄν στάδιο προανάκρισης! Πῶς ὑποτίθεται ὅτι συνέβη τό “ἔγκλημα”; Ὅλα ξεκινοῦν μέ τό πρόγραμμα «Spice: Space Internetworking Center» πού χρηματοδοτήθηκε ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή μέ 1.300.000 εὐρώ καί εἶχε ἐπιστημονικό ὑπεύθυνο τόν κ. Τσαουσίδη. Σήμερα δέν θά μποῦμε στήν οὐσία τῶν κατηγοριῶν καί τῶν μεθοδεύσεων ἀλλά θά ποῦμε λίγα λόγια μέ τόν ἴδιο τόν καθηγητή γιά τήν ἀκαδημαϊκή του πορεία καί γιά τήν ἐπιστημονική ἀξία τοῦ προγράμματος.

“Α”: – Κύριε Τσαουσίδη, να πούμε δυο λόγια για το πρόγραμμα SPICE που αποτέλεσε την αφορμή της δίωξης;
Β.Τ.: – Πρέπει πρώτα να διευκρινίσουμε ότι δεν πρόκειται για ένα πρόγραμμα – επιδότηση σαν αυτά του ΕΣΠΑ, το οποίο έρχεται ούτως ή άλλως στη χώρα μας και διανέμεται, αλλά για πρόγραμμα άκρως ανταγωνιστικό, στο οποίο μπαίνει μόνο το 3% των διεκδικητών από όλα τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Έρχεται απευθείας από την ΕΕ και ελέγχεται επίσης από αυτήν, ανήκει δε στο 7ο Πρόγραμμα – Πλαίσιο (FP7 Research Potential). Δίνει την δυνατότητα στους ερευνητές που έχουν αποδείξει αριστεία να αναπτύξουν την έρευνά τους σε οποιοδήποτε πεδίο κατά βούληση.
Το SPICE ήταν το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό ερευνητικό έργο στην ιστορία του Δημοκριτείου και από την άποψη αυτή είναι τραγικό να το καταγγέλλει το ίδιο το Πανεπιστήμιο. Αφορά την Διαστημική Διαδικτύωση, όπου θέλαμε να δώσουμε το θεωρητικό πλαίσιο για την εφαρμογή της Διαδικτύωσης στο Διάστημα. Αυτό που προσπαθούμε, σε συνεργασία με την ESA και την NASA είναι να επικοινωνείς στο Διάστημα όχι μόνο σε ευθεία γραμμή (line of sight) όπως σήμερα αλλά και μέσω τεθλασμένης, όπως γίνεται στο Διαδίκτυο. Μάλιστα το ΔΠΘ υλοποίησε 3 πρότυπα επικοινωνίας και αυτή τη στιγμή τρέχουν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
“Α”: – Αν δεν κάνω λάθος έχετε έναν ρόλο μεταξύ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της NASA. Πώς προέκυψε μία τέτοια θέση;
Β.Τ.: – Ήμουν ο εκπρόσωπος της ESA στην Επιτροπή Προτύπων, μετείχα δηλαδή εκεί όπου αποφασίζεται το πώς πρέπει να αναπτύσσονται οι επικοινωνίες. Όταν ήρθα εδώ, δεν υπήρχε στην Ευρώπη πολλή τεχνογνωσία πάνω σ’ αυτά τα πρωτόκολλα οπότε η ESA με προσκάλεσε να συμμετέχω στην Επιτροπή της.
“Α”: – Ερχόμενος στην Ξάνθη από τις ΗΠΑ, όπου διδάσκατε, ποια ήταν η εντύπωση που σας έκανε το ελληνικό Πανεπιστήμιο και ειδικά το δικό μας;
Β.Τ.: – Ένα πρώτο ήταν ότι το Πανεπιστήμιο βασίζεται κατά πολύ σε δικούς του αποφοίτους. Αυτό έξω το αποφεύγουν συστηματικά γιατί αφενός αποδυναμώνονται τα επιστημονικά πεδία κι αφετέρου την ώρα της κρίσης λειτουργούν ως ομάδες. Θυμάμαι στο ΜΙΤ υπήρχε καθηγήτρια – απόφοιτή του που βραβεύτηκε για την καλύτερη διατριβή και για να την προσλάβει υπήρξαν τεράστιες αντιδράσεις. Αυτά στο καλύτερο πανεπιστήμιο και για την καλύτερη διατριβή της Αμερικής!
Επίσης υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την διοίκηση. Πότε θα ασχοληθούν με τα εκπαιδευτικά και τα ερευνητικά τους καθήκοντα; Στην Αμερική η προεδρία ενός Τμήματος είναι αγγαρεία που όλοι προσπαθούν να αποφύγουν, εδώ γίνεται το ακριβώς αντίθετο.
“Α”: – Φαντάζομαι ότι προβήκατε σε ενέργειες που θα έφερναν στο Δημοκρίτειο κάτι από την αμερικανική σας εμπειρία…
Β.Τ.: – Πρώτα πρώτα ο ερευνητικός προσανατολισμός. Το γράφει και η έκθεση των αξιολογητών πως τα μόνα ερευνητικά σεμινάρια έγιναν στα πλαίσια του SPICE. Επίσης έπαιρνα πάντα μόνο φοιτητές που χρηματοδοτούσα μέσω των προγραμμάτων, καθώς το θεωρώ υποχρέωσή μου όταν δεσμεύω ένα φοιτητή για 4-5 χρόνια να του εξασφαλίζω χρηματοδότηση ώστε να μπορεί να αφοσιωθεί στην έρευνα. Κι ας προσθέσουμε ότι σε όσα έργα έφερα, ύψους άνω των 3.500.000 για το ΔΠΘ, δεν απασχολήθηκε ποτέ κανένας συγγενής ή φίλος μου, παρότι είχα όλη την ευχέρεια να το κάνω σε ένα πανεπιστήμιο όπου η συγγένεια είναι εξαιρετικά συνήθης για πρόσωπα διαφόρων θέσεων.
“Α”: – Υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα από όσα κάνατε;
Β.Τ.: – Αν μιλάμε για το SPICE, τα γράψανε στην επιστολή τους οι καθηγητές της Επιστημονικής του Επιτροπής (Αθανασιάδης, Ευφραιμίδης, Καράκος, Κάτος): χρηματοδοτήθηκαν 32 επιστήμονες, προσκλήθηκαν 18 διακεκριμένοι ομιλητές, οργανώθηκαν 61 σεμινάρια, αγοράστηκε εξοπλισμός αξίας 265.000 ευρώ, έγιναν 32 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά και συνέδρια, 6 επισκέψεις μεγάλης διάρκειας ερευνητών και άνω των 10 keynote ομιλίες σε ιδρύματα εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων των ΜΙΤ, NASA-JPL και Cambridge University. Αλλά και γενικότερα έδωσα 12 διατριβές, έχουμε διδάκτορά μας καθηγητή στο UCL…
“Α”: – Εμείς, όντας έξω από το Πανεπιστήμιο, τρομάζουμε στο άκουσμα όσων συμβαίνουν στο εσωτερικό του. Πώς μπορεί ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος να αποδώσει σε ένα τέτοιο κλίμα;
Β.Τ.: – Δεν μπορεί. Χρειάζονται παρεμβάσεις που θα επιτρέψουν στο ΔΠΘ να λειτουργήσει με ακαδημαϊκότητα η οποία σήμερα λείπει, γιαυτό και η τεράστια τάση φυγής του ερευνητικού προσωπικού. Και καθώς φεύγουν όσοι είναι επιστημονικά αξιόπιστοι και επίκαιροι και επομένως μπορούν να φύγουν, αυτό είναι ό,τι χειρότερο.
“Α”:- Ευχαριστούμε θερμά και καλή επιτυχία!

Η απόφαση ελήφθη από τον αρμόδιο υπουργό Παιδείας Κ. Γαβρόγλου και φαίνεται πως δεν είναι παρά η κορωνίδα σε μία σειρά από πειθαρχικά, μηνύσεις και αγωγές που περιστρέφονται γύρω από την ίδια ιστορία αλλά και από την εν γένει λειτουργία στο Πανεπιστήμιο. Βασικός αντίπαλος – συμπρωταγωνιστής των εξελίξεων – ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ξάνθης Β. Τσαουσίδης που συγκρούστηκε με το πανίσχυρο δίδυμο Καραμπίνη – Σιμόπουλου και ήδη διώκεται (όπως και οι μάρτυρές του!). Κι αν η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά μονάχα την σίτιση των φοιτητών, σε σχέση με τα “κοινά επιχειρηματικά συμφέροντα” των δύο προαναφερθέντων με τον εργολάβο της σίτισης, ίσως δοθεί η ευκαιρία μέσα από τον κυκεώνα αυτόν να διαπιστωθεί αν οι σκελετοί στις πανεπιστημιακές ντουλάπες είναι όσοι κατά καιρούς …θρυλούνται.
Ποια ήταν η αντίδραση Καραμπίνη στην υπουργική απόφαση; Εξέδωσε μία ανακοίνωση μιλώντας για «ανύπαρκτο και κατασκευασμένο πειθαρχικό παράπτωμα» και μια δίωξη βασισμένη σε «αναιτιολόγητο πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης με στόχο να πλήξει τον Πρύτανη». Είναι πραγματικά απορίας άξιον, καθώς έμεινε μετέωρο, ποιον θεωρεί ο Καραμπίνης “κατασκευαστή” του παραπτώματος αυτού; Και πότε στο παρελθόν ελέγχθηκαν αυτές οι υποθέσεις, που ο ίδιος λέει ότι απαλλάχθηκε; Εξ όσων γνωρίζουμε είναι η “Εφημερίδα των Συντακτών” που πρωτοανέδειξε το θέμα με τις εταιρείες των φωτοβολταϊκών, είχαν ξανακουστεί αυτά; Τέλος, περίεργα (για διωκόμενο) ηχεί η καταληκτική φράση της ανακοίνωσης, με το «Αιδώς Αργείοι». Φράση που πολλούς μπορεί να αφορά αλλά όχι και τον υπουργό που μάλλον έκανε απλώς το καθήκον του. Μένει τώρα να κάνουν το καθήκον τους και όλοι οι άλλοι, αρχής γενομένης από την διοίκηση του Πανεπιστημίου.
Είναι λογικό και θεμιτό να παραμένει πρύτανης (και πειθαρχικός προϊστάμενος) οποιοσδήποτε εμπλέκεται τοιουτοτρόπως στις τρέχουσες εξελίξεις; Με ποιαν αντικειμενικότητα θα μπορεί να κρίνει όσους καθηγητές βρίσκονται απέναντί του; Η Σύγκλητος που έχει ήδη ερωτηθεί και από τον υπουργό σχετικά, τι λέει επ’ αυτού; Διαβάσαμε την δήλωση του κ. Γ. Παναγιωτόπουλου, πρώην προέδρου του ΣτΕ, που καλεί τον Καραμπίνη σε παραίτηση, ακριβώς με το σκεπτικό αυτό: «Η διαδικασία αυτή θα κρατήσει μήνες. Θεωρώ πολύ επικίνδυνο παιχνίδι να οριστεί πρύτανης ένας αναπληρωτής ο οποίος είναι διορισμένος και δεν έχει εκλεγεί» εξηγεί ο Γ. Παναγιωτόπουλος, πρόεδρος του Συμβουλίου Ιδρύματος και πρώην πρόεδρος του ΣτΕ. Ο ίδιος δηλώνει στην «Εφ.Συν.»: «Ο καθηγητής Καραμπίνης, μετά από όσα έγιναν, αν θέλει να διευκολύνει τη Σύγκλητο, το πανεπιστήμιο και το υπουργείο, οφείλει να παραιτηθεί. Στη θέση του αυτό θα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη».
Ο Καραμπίνης πάντως, δηλώνει (στον Κομοτηναίικο “Χρόνο”) σίγουρος για την αθώωσή του και εντοπίζει πρόβλημα στο ότι “ο ειδικός γραμματέας του σώματος επιθεωρητών ελεγκτών δημόσιας διοίκησης, ο οποίος διέταξε αυτή την έρευνα (…) ελέγχεται πειθαρχικά από τον πρύτανη, δηλαδή από εμένα, για πολύ σοβαρά αδικήματα, μπορεί να διατάσσει έρευνα εις βάρος μου; Όχι βέβαια, έπρεπε και όφειλε να είχε πει έχω κώλυμα με βάση το άρθρο, δεν το έκανε αλλά δεν είδα και κανέναν να ενδιαφέρεται να τον παραπέμψει”! Άλλο πάλι ετούτο, κι αυτός ελέγχεται πειθαρχικά! Ας πει λοιπόν ο κ. Καραμπίνης αφού το άνοιξε το θέμα στα ερτζιανά, πότε ξεκίνησε η ΕΔΕ σε βάρος του κ. Κασαβέτη (πριν ή μετά την απόφαση για έρευνα σε βάρος του πρύτανη) και ποια είναι τα “πολύ σοβαρά αδικήματα” που αναφέρει; Προφανώς η χρονική αλληλουχία των γεγονότων έχει τεράστια σημασία ενώ και η φύση των “αδικημάτων” μπορεί να σημαίνει κάτι για την βασιμότητα ή την προσχηματικότητα της επίκλησής τους. Τέλος, ο Καραμπίνης λέει πως θα παραμείνει στη θέση του ως εκλεγμένος πρύτανης – χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος στην συνέντευξή του στον τοπικό “Παρατηρητή” (13/4/17). Στην ερώτηση “Μου λέτε ότι θα συνεχίσετε να ασκείτε κανονικά τα καθήκοντά σας, παρά την πειθαρχική σας δίωξη;” απαντά επί λέξει: “Γιατί να μην συνεχίσω; Επειδή με παρέπεμψε κάποιος με ένα πόρισμα το οποίο λέω μετά λόγου γνώσεως ότι είναι κατασκευασμένο; Εκείνοι που συνέταξαν το πόρισμα ξέρουν τα πραγματικά στοιχεία γιατί τα έχω στείλει εγώ. Τα γνωρίζουν όλα από τις 17 Ιανουαρίου οπότε και έστειλα όλα τα στοιχεία. Οι δύο κυρίες που συνέταξαν αυτό το πόρισμα έχουν υποπέσει σε παράβαση καθήκοντος γιατί πιστεύω ότι είχαν δόλο και θα το αποδείξω.”!!!
Είναι προφανές από το όλο κλίμα των τελευταίων εβδομάδων ότι διαγράφεται και μία πολιτικοποίηση του θέματος, με την μια πλευρά να θέλει να αναδείξει την αποφασιστικότητά της σε αυτό που ονομάζει πόλεμο κατά της διαφθοράς, ενώ η άλλη αποδίδει εμμέσως (και) κομματικά κίνητρα σε όσα συμβαίνουν. Το καλύτερο όλων θα ήταν μία γρήγορη και καθαρή κατάληξη της ιστορίας αυτής, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη και να κλείσει οριστικά. Όμως θεωρούμε πως πρέπει οπωσδήποτε να διαφυλαχθεί το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο (και η Θράκη) από την όποια εξέλιξη στην υπόθεση αυτή. Παρότι σε μεγάλο βαθμό το ίδρυμα έχει τη σφραγίδα της πολύχρονης διοίκησης από το προαναφερθέν δίδυμο, πρέπει να συνεχίσει την λειτουργία του με ακόμη μεγαλύτερη αλκή. Κατά τη γνώμη μας τα καλύτερα είναι μπροστά. Το ΔΠΘ δεν είναι ο Α ή ο Β καθηγητής, πρύτανης, παράγοντας, είναι μία ακαδημαϊκή κοινότητα που οφείλει να καθαρθεί από ο,τιδήποτε την βαραίνει και να ανοίξει το βήμα για το μέλλον. Τις δυνατότητες τις έχει, η ευκαιρία της δίνεται, όλα είναι στο χέρι της.

Εν πάση περιπτώσει, έγινε η σύσκεψη, με παρόντες τους εκπροσώπους κάποιων δήμων, Επιμελητηρίων καί τους 3 Μητροπολίτες των θρακικών πρωτευουσών. Τι ειπώθηκε εκεί; Ο Καραμπίνης ξετύλιξε όλη την ιστορία του Πανεπιστημίου και την ανάπτυξή του, περίπου αναλαμβάνοντας την “ευθύνη” γι’ αυτήν (λες και δεν έγινε με τα λεφτά ΜΑΣ, λες και δεν έγινε με κόστος δυσανάλογο με την ωφέλεια, λες και δεν απέφερε πρωτίστως ποικίλα οφέλη στους κυρίους καθηγητές). Όταν όμως έφτασε στο σήμερα, περιέγραψε μία κατάσταση όπου η κακή Κυβέρνηση υπονομεύει τον εθνικό αυτόν πυλώνα που λέγεται ΔΠΘ (μόνο στοιχείο η όντως απαράδεκτη μεταφορά του Διδασκαλείου για τους ΕΠΑΘίτες δασκάλους στο ΑΠΘ). Κατά τα άλλα αναφέρθηκαν οι “διώξεις” σε βάρος του πρύτανη, ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να είναι ο κέρβερος της νομιμότητας στο Ίδρυμα. Τώρα λοιπόν που η κακία του κόσμου – λέγε με Β. Τσαουσίδη ή Εφημερίδα των Συντακτών – τον έφερε στο στόχαστρο του υπουργείου, δεν οφείλουμε όλοι να τον υπερασπιστούμε;

Βεβαίως όσοι δεν πληροφορούνται τα καθέκαστα μόνο από τις …ομόφωνες αποφάσεις της Συγκλήτου αλλά διαβάζουν και την άλλη άποψη στα δελτία Τύπου του καθηγητή Τσαουσίδη, έχουν δει και μια πολύ διαφορετική άποψη για τα όσα συμβαίνουν, πριν βγάλουν τα τελικά συμπεράσματά τους. Όμως πραγματικά απορούμε, τι είδους ψήφισμα ήταν αυτό που έβγαλαν οι Αρχές μετά την “ενημέρωση”; Μήπως κατέβηκαν από άλλον πλανήτη; Είναι δυνατόν να μην κατάλαβαν ότι “αξιοποιήθηκαν” ως μάρτυρες υπεράσπισης του πρύτανη; Όταν ο ίδιος ο Καραμπίνης αναφέρθηκε στην δίωξη κατά του απόντος Τσαουσίδη, εκείνοι πριν βγάλουν την ετυμηγορία τους δεν σκοτίστηκαν να ελέγξουν τη θέση της άλλης πλευράς για το “σκάνδαλο” των 2 εκατομμυρίων; Πόθεν ένας μητροπολίτης αναλαμβάνει να συντάξει (;) ψήφισμα που υπεισέρχεται σε ζητήματα νομικά και διοικητικά, με ποιαν πληροφόρηση και αρμοδιότητα; Ποιος από τους εκπροσώπους των δημαρχαίων ή των Επιμελητηρίων είχε ιδέα του τι όντως σημαίνει Επιτροπή Ερευνών, Πειθαρχικό Συμβούλιο, προσωρινή αποχή από τα καθήκοντα, ακαδημαϊκή εξόντωση;
Εμείς είμαστε πραγματικά περίεργοι, τι απαντά στα ερωτήματα που ανακύπτουν (και ουδείς τόλμησε να θέσει στον πρύτανη) ο οιοσδήποτε από όσους μετείχαν στην σύσκεψη: υπήρξε κάποιο πρόβλημα στην παράδοση του επίμαχου έργου SPICE ναι ή όχι; Ξαναπήρε μετά τις πρυτανικές καταγγελίες ο Τσαουσίδης προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – και μάλιστα ως συντονιστής – ναι ή όχι; Είναι όλοι οι ερευνητές της ομάδας Τσαουσίδη απλήρωτοι επειδή δεν υπογράφει ο πρύτανης, ναι ή όχι; Ελέγχεται δικαστικά η εξαφάνιση από την Εισαγγελία Ξάνθης κρίσιμων στοιχείων της δικογραφίας που δικαιώνουν ισχυρισμούς του Τσαουσίδη, ναι ή όχι; Αληθεύει ότι όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης του κ. Τσαουσίδη υφίστανται ΕΔΕ και καταγγελίες από την διοίκηση του ΔΠΘ, ναι ή όχι; Ισχύει ότι ποτέ δεν κλήθηκε για απολογία ο κ. Τσαουσίδης από τον Εισαγγελέα; Αν οι εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών, που μπήκαν μπροστά ως ανθρώπινες ασπίδες των Καραμπίνη – Σιμόπουλου, έχουν τις απαντήσεις, ας μας τις πούνε. Μόνο μην πει κανείς ότι άλλο ήταν το θέμα της συνάντησης κι αυτό για τον Τσαουσίδη απλώς “αναφέρθηκε”, είμαστε όλοι μεγάλοι άνθρωποι…
Α, κι ένα ερώτημα για το Πανεπιστήμιο. Αν (λέμε, αν…) τελικά επαληθευθούν οι φήμες πως το υπουργείο Παιδείας στέλνει στο Πειθαρχικό τους Καραμπίνη – Σιμόπουλο, και ζητά από την Σύγκλητο να αποφασίσει για την τυχόν παύση του πρώτου, τι θα αποφανθεί η Σύγκλητος, όταν είναι και η ίδια εμπλεκόμενη στην υπόθεση; Μήπως θα πρέπει να αντικατασταθούν τα μέλη της ώστε να τηρηθούν, έστω και τώρα, κάποια προσχήματα;

Ἡ σχέση μας μέ τό ΔΠΘ ἦταν πολύ τεταμένη κατά περιόδους, ἀφοῦ ὑπήρξαμε τό ΜΟΝΟ ἔντυπο τῆς Περιφέρειας πού ἦρθε σέ σύγκρουση μέ τούς (τότε) διοικοῦντες, ἀπό τό ἐπίπεδο τῶν δημοσιευμάτων πού προκάλεσαν – ἄγονες, φυσικά! – ΕΔΕ μέχρι τό ἐπίπεδο τῶν δικαστικῶν αἰθουσῶν. Δέν θά ξαναγυρίσουμε σέ κεῖνα τά παλιά ξυνά σταφύλια (παρότι ὁ ἀπόηχος ὁρισμένων ἔσβησε μόλις πρό ἡμερῶν) ἀλλά θά σημειώσουμε τόν ἀναβρασμό πού διαπιστώνουμε ἐσχάτως στό Πολυτεχνεῖο τῆς Ξάνθης.
Ἡ ἀφορμή γιά τήν πρόσφατη – μέσα στόν Σεπτέμβριο – κρίση εἶναι μιά σειρά ἀποφάσεων τοῦ πρύτανη Καραμπίνη νά τιμωρήσει πειθαρχικά συνάδελφό του ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε ἐπιφυλάξεις γιά τό ἄν ὁ ἴδιος ὁ πρύτανης μπορεῖ νά συμμετέχει στή Γενική Συνέλευση μέ δικαίωμα ψήφου ἤ σέ ἐκλεκτορικά τῶν ὁποίων ἀσκεῖ ὁ ἴδιος τόν ἔλεγχο νομιμότητας. Μάλιστα ἡ πειθαρχική ποινή συνοδεύτηκε καί ἀπό οἰκονομική ποινή ἀξίας ἑνός μισθοῦ ἡ ὁποία ἐπιβλήθηκε καί πάλι ὅταν ὁ καθηγητής διαμαρτυρήθηκε στό Συμβούλιο Ἱδρύματος. Τήν ἴδια ὥρα, ὁ πρύτανης ἀποφάσισε νά “‘ἀναστείλει” κρίσιμα καί ἀνταγωνιστικά ἔργα πού ἔχει ἀναλάβει ἀπό εὐρωπαϊκές προσκλήσεις ὁ καθηγητής (ΗΜ&ΜΥ) Βασίλης Τσαουσίδης καί ταυτόχρονα νά ὁρίσει “πραγματογνώμονες” πού θά ἐλέγξουν παλαιότερα ἔργα ἀπό τεχνικῆς καί οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Μιά τέτοια ἐνέργεια φαντάζει περίεργη γιά ἔργα ὑψηλῶν ἐπιστημονικῶν καί οἰκονομικῶν προδιαγραφῶν πού ἔχουν αὐστηρό πρωτόκολλο ἐλέγχου ἀπό εἰδικούς καί ἀφενός ἔχουν ἤδη ὁλοκληρωθεῖ καί ἐλεγχθεῖ καί ἀφετέρου προέρχονται ἀπό διεθνεῖς καί ὄχι ἐθνικούς πόρους. Παραδόξως ἐπίσης, σύμφωνα μέ τόν καθηγητή, ὁρίστηκαν χωρίς κριτήρια “πραγματογνώμονες” οἱ ὁποῖοι δέν προσδιόρισαν κἄν τό πεδίο καί τήν ἀφορμή τῆς πραγματογνωμοσύνης τους. Τήν ἴδια στιγμή φρέναρε ἡ χρηματοδότηση λόγῳ μιᾶς “ἐμπιστευτικῆς ἐπιστολῆς τοῦ πρύτανη πρός τόν πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐρευνῶν” ὅπου ἀναφέρεται ὅτι ὁ πρύτανης ἔθεσε ἐρωτήματα στόν Γενικό Γραμματέα καί περιμένει ἀπάντηση. Δηλαδή ὅποτε ὁ πρύτανης θέτει ἐρωτήματα γιά κάποιον καθηγητή σταματᾶνε τά ἐρευνητικά ἔργα τοῦ τελευταίου;

Ὁ ἐπιστημονικά ὑπεύθυνος τῶν συγκεκριμένων ἔργων Β. Τσαουσίδης ἐνίσταται πώς μέ αὐτές τίς μεθοδεύσεις παρακρατοῦνται ὅλες οἱ ἔμμεσες δαπάνες τῶν εὐρωπαϊκῶν ἔργων, ὅτι καθυστεροῦν τά ἔργα πού χρηματοδοτεῖ ἡ ΓΓΕΤ μέ τά matching funds, ὅτι τίθενται σέ κίνδυνο οἱ συμβατικές ὑποχρεώσεις τοῦ Πανεπιστημίου μέ ἀποτέλεσμα τήν ἐνδεχόμενη διεθνή του δυσφήμηση. Σημειώνει μάλιστα γιά τή δουλειά του ὅτι “ἦταν ἀπό τά ἐλάχιστα ἀνταγωνιστικά ἔργα πού προσείλκυσε τό Πανεπιστήμιό μας καί ἔγιναν γνωστά διεθνῶς – μάλιστα τό Πανεπιστήμιό μας δέν συμμετεῖχε ἁπλῶς ἀλλά ἦταν συντονιστής, κάτι πού ἐκτόξευσε τό 2014-2015 τήν εὐρωπαϊκή του φήμη στή δυνατότητα ἐκτέλεσης εὐρωπαϊκῶν ἔργων στή θέση 300-400”.
Ἄν ὄντως διώκεται ἔτσι ἀπροσχημάτιστα ὁ ἄνθρωπος πού ἔφερε μέσα ἀπό προγράμματα συνεργασίας μέ τό Καίμπριτζ, τό ΜΙΤ καί τό UCL, τήν μεγαλύτερη ἀνταγωνιστική διεθνή χρηματοδότηση στήν ἱστορία τοῦ ΔΠΘ καί δεκάδες ἐρευνητές – σύγχρονη τεχνογνωσία – μοναδικό ἐξοπλισμό, τίποτε δέν ἔχει ἀλλάξει.