Εγώ, παιδιά, σας γράφω, γιατί έμαθα ότι ήτανε τις προάλλες στην πόλη σας η μικρή κόρη του Μητσοτάκη, ως πρόεδρος της ΜΚΟ «ACTION AID», που επιδοτείται και με κονδύλια του ΥΠΕΞ (που τα εγκρίνει δηλαδή η … άλλη κόρη). Ως που θα φτάσει επιτέλους αυτή η οικογενειοκρατία; Αλλά τι να λέμε τώρα! Μήπως δεν ζούμε δηλαδή σε μια χώρα που αν ο πρωθυπουργός της και ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχαν οποιοδήποτε άλλο επώνυμο, ούτε ως χειριστές αποχυμωτή αβοκάντο δεν θα βρίσκανε δουλειά;

     Συμφωνώ, με την επισήμανση ωστόσο ότι για το τελευταίο μάλλον υπερβάλλετε κάπως. Τουλάχιστον ως χειριστές αποχυμωτή, εγώ ΙΣΩΣ και να τους εμπιστευόμουνα (και ειδικά τον πρώτο – καλά ο άλλος δεν αποκλείεται να ’κοβε και κάνα δάχτυλο). Όσον αφορά το άλλο θέμα όμως που αναφέρατε, δεν θέλω να επαναλαμβάνουμε χιλιοειπωμένα πράγματα! Και απορώ δηλαδή πώς δεν το έχετε ακόμη εμπεδώσει ότι και το 2367 πάλι τον Μητσοτάκη (αυτοπροσώπως) και όλους τους απογόνους του θα έχουμε στα πράγματα! Βρε δεν λέτε πάλι καλά, που δεν μας έχει κουβαλήσει ακόμα κι όλο το υπόλοιπο σόι απ’ τα Καρπάθια;

     Είμαι Κομοτηναίος και μου έκανε αλγεινή εντύπωση ότι οι τοπικοί μας άρχοντες στα επίσημα μηνύματά τους για την 25η Μαρτίου, δεν αναφέρανε ούτε μια φορά τη λέξη Τούρκοι. Δηλαδή ποιους πολεμήσαμε τότε; Τους Μοϊκανούς;

     Αγαπητέ μου, γίνεστε άδικος! Οι άνθρωποι αναφέρουν τη λέξη Τούρκοι 300 φορές τη μέρα, επί 364 μέρες! Ε, και που την παρέλειψαν τώρα την 365η, γράψτε λάθος, ξεχαστήκανε και μια φορά οι άνθρωποι, δεν θα τους πάρουμε πια και το κεφάλι! Μην ξεχνάτε άλλωστε ότι ανέφεραν τουλάχιστον μια φορά τη λέξη Έλληνες και μάλιστα σχεδόν αδίστακτα (και πέρσι την είπανε, αλλά αφού πρώτα κοιτάξανε με τρόπο γύρω-γύρω για να δουν μήπως τους ακούει κανείς). Του χρόνου τώρα μπορεί να την πουν δυο φορές, οπότε προοδεύουμε! Ε, αν συνεχίσουν έτσι, πού ξέρετε, μπορεί σε 20 χρόνια να περνάνε κι έξω απ’ το προξενείο με κλίση σώματος μικρότερη των 120ο!

     Λέγομαι Φίφης Κουκλεντές και μ’ αρέσετε πολύ, γιατί είσαστε ομορφόπαιδα! Τι πρέπει να κάνω για να σας γνωρίσω;

(Καλά βρε καθυστερημένοι, δεν είπαμε να τα κόψουμε αυτά; Άσε που εκτεθήκαμε τώρα και μ’ εκείνα τα παραμύθια για τις δίμετρες! Λοιπόν, για το επόμενο τρίμηνο, κλείνουμε το μαγαζί κι εξα-φανιζόμαστε για… λόγους υγείας! Άντε γιατί πάλι ρόμπα γίναμε!)

     Δεν μου λες, ρε ξάδερφε, τι ρουκέτα ήτανε πάλι αυτή που εκτόξευσε ο πρόεδρος στο συνέδριο προσφωνώντας τον Γλέζο, ως τον άνθρωπο που σκαρφάλωσε στην Ακρόπολη και… ύψωσε την ελληνική σημαία; Και βέβαια τα βοθροκάναλα το έκοψαν, έτσι; Πάλι τον προστάτεψαν δηλαδή!

     Έλα μωρέ, καλά κάνανε, δεν είστε κι εσείς πια λίγο φιλάνθρωποι! Σου λέει, όπως πάει το έργο, έτσι και τα παίζουμε όλα, ετούτος την επόμενη προεκλογική του συγκέντρωση θα την κάνει σε τροχόσπιτο! Κι από την άλλη όμως, ξέρω γω, τι να πω ρε παιδιά, ακόμα κι εγώ που τον παρακολουθώ με ευλαβική προσήλωση χρόνια τώρα, ώρες ώρες ακόμη εκπλήσσομαι με δαύτον! Κι η πλάκα ξέρετε ποια είναι, ε; Ότι ο πρώτος που ύψωσε ελληνική σημαία στην Ακρόπολη (αφότου την κατέβασαν τον Απρίλη του ’41 οι Γερμανοί) ήτανε ο πρωθυπουργός, τον Οκτώβρη του ’44, όταν επέστρεψε η εξόριστη κυβέρνηση. Και γνωρίζετε βέβαια ποιος ήταν εκείνος ο πρωθυπουργός, ε; Ο παππούς του! Αλλά τέλος πάντων, δεν πειράζει! Και πάλι καλά να λέτε που δεν μας είπε ότι ανέβηκε ο Γλέζος στην Ακρόπολη, συνειδητοποίησε ότι είχε ξεχάσει σπίτι τη σημαία και έτσι τελικά πέταξε χαρταετό!

     Εμένα, γιατρέ μου, με πονάει ο κ… μου! Μήπως ξέρεις κάνα καλό φάρμακο;

     Φάρμακο του κ… δεν ξέρω! Μια χώρα του κ… μόνο ξέρω, αλλά άντε, μην αρχίσουμε πάλι τη γκρίνια! Από κει και πέρα, τι να σας πω! Μήπως σας αρέσει το «Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι»; Αν όχι, μήπως το «Μπρόουκμπακ Μάουντεν»; Γιατί άμα δεν σας αρέσει κι αυτό, λυπάμαι, αλλά ο συγκεκριμένος πόνος, μόνο αν είστε ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, μπορεί πλέον να ερμηνευθεί…

     Είμε ένας φτοχός νέος και, μώλις βγήκα απ’ το ήδρυμα, κλυρονώμησα ένα κόμα, που όμως δεν τραβάη πια με τήποτα και πάνω που προσπαθό να το ξαναλλλάξω (για ηκοστή ώγδοη φορά), εμφανήζετε τώρα ένα τσωγλανάκη που δεν το ξαίρι η μάνα του και ανεβένη στα γκάλοπ με μια ταχήτυτα που σκατά να φάη δηλαδύ ο Σουμάχερ! Κι αν με προσπεράση τελικά, εγώ τι θα κάνω μετά, πήτε μου! Σε τι κόσμω ζούμαι, Θαιέ μου!

     Ναι βρε πασά μου, αλλά κι εσύ τι το ήθελες πάλι εκείνο για την Ακρόπολη; Και γενικά, τι θες και τ’ ανοίγεις πια το ρημάδι; Πάνω δηλαδή που πάει κανείς να ξεχάσει ότι είσαι ζαβός, πάλι φτου κι απ’ την αρχή; Ήμαρτον! Αφού είπαμε: φορητό cdplayer στην τσέπη, θα παίζει ο λόγος play back κι εσύ θα κουνάς απλά το στόμα! Τι θες τώρα δηλαδή, να παρακαλάς στο τέλος για συνεργασία τον Λεβέντη;

   Ιγώ πιδάκι μ’, ίμι ξέρ’ς η Ελενίτσα, του Μανωλάκ’ η γιαγιά, πουχ’ γιναίκα τη Μαρικούλα, του Ευλάμπιου την ξαδέρφ’. Τουν ξερ’ς τουν Ευλάμπιου, ένας Ευλάμπιους-Ευλάμπιους, πούκανι κι ταπιτσαρίες, είχι κι έναν μπατζανάκ’ που ίτανι ρουφιάνους στου προξενείου, τώρα λεν θα βάλ΄ κι για βουλευτής μι κάποιου απ’ τα μιγάλα κόμματα! Λοιπόν ιγώ που λες, γινήθκα του 1906 κι πρόπερσι έκανα τα χαρτιά μ’ για σύνταξη! Ακόμα όμους δεν πήρα! Τι γίνιτι βρε πιδάκι μ’ ;

     Α, αυτά που ήξερες, γιαγιά, να τα ξεχάσεις! Τι σύνταξη από τώρα, πάνω στην πιο παραγωγική ηλικία είσαι! Γι’ αυτό ακριβώς ήρθε αυτή η αποφασιστική κυβέρνηση, για να βάλει λίγη τάξη σε τούτο το χάος! Και γι’ αυτό άλλωστε έχει και τον άλλον συμβολικά ως επίτιμο, για να σας προετοιμάσει στην ιδέα ότι αφού μπορεί αυτός και είναι έτσι στην ηλικία του (βάλτε τώρα σεις από το 656 π.Χ. πόσο βγαίνει), άρα μπορείτε όλοι! Άντε γιατί καλομάθατε! Παλιοτεμπέληδες!

     Λέγομαι Θανάσης και θα σας παρακαλέσω, κύριε Καραίσκο, να πείτε σ’ εκείνον τον παλιοκαραγκιόζη τον Εξ Αποβλήτων ότι μας έχει πρήξει τα παπάρια με τον καθ’ ημάς Τρόπο και τη Ρωμιοσύνη και την αυτοσυνειδησία! Κι έπειτα, από πού κι ως πού δηλαδή κωλοέλληνες, που μας νοιάζει μόνο το αμάξι, το πορτοφόλι και το πουλί μας; Σας πληροφορώ λοιπόν ότι εμένα δεν με νοιάζει τίποτα απ’ αυτά! Και εγώ και η γυναίκα μου η Φω…η Μαρία έχουμε πρωτίστως πνευματικά ενδιαφέροντα!

     Δεν είμαι ο Καραίσκος, ηλίθιε, ο Εξ Αποβλήτων είμαι! Ούτε μια επιστολή εκεί που θες δεν είσαι άξιος να στείλεις, ο καθ’ ημάς Τρόπος σε μάρανε! Από κει και πέρα βέβαια τι να σου πω! Υπάρχει θεωρητικά κι η περίπτωση να μη μυγιάζεσαι (λόγω μύγας), οπότε συγγνώμη που δεν έκανα για σένα στο προηγούμενο φύλο ειδική υποσημείωση! Δεν θα παραλείψω την επόμενη φορά!

     Εμένα αυτή την εποχή βασικά με απασχολεί η εξέλιξη του ζητήματος με τα Σκόπια. Πείτε μου κάτι γι’ αυτό…

     Ε, μμμ…καλά, δεν λέω, κι εμένα μ’ απασχολεί, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχει κι άλλα προβλήματα ο τόπος, έτσι; Πέρα δηλαδή από την αγωνία για το τι θα κάνει στη Γιουροβύζιον η Καλομοίρα, είναι κι οι νέες μηχανορραφίες της Αντιγόνης σε βάρος του Αλέξανδρου στα τελευταία επεισόδια του «Έρωτα», άσε δε που και το μέντιουμ Τούλα προέβλεψε ότι Δέλλας και Μαστροκώστα θα χωρίσουνε τελικά! Αυτά δηλαδή δεν σας απασχολούν; Μα ξυπνήστε επιτέλους, αγαπητέ μου! Τόση μονομέρεια πια;

     Έχω μια προκλητική γειτόνισσα σαραντάρα, ύψος 1.78, περιφέρεια στήθους 73, πόδι ατελείωτο, πανέμορφη, μελαχρινή, με πράσινα μάτια και σαρκώδη χείλη κι όλη μέρα τριγυρνάει με τα εσώρουχα στο απέναντι μπαλκόνι. Εγώ είμαι ερωτευμένος με τον γιο της. Τι πιστεύετε; Θα μας καλύψει αυτή η ιστορία με το συμβόλαιο κάποια στιγμή κι εμάς;

     Άντε βρε κι ανησύχησα στην αρχή! Λέω κι εγώ, ανώμαλος θα είν’ αυτός, εν έτει 2008 να σκέφτεται γυναίκες! Μην ανησυχείτε, αγαπητέ, βεβαίως και κάποια στιγμή θα σας καλύψει το συμβόλαιο, δεν είναι δυνατόν αυτή η χώρα να μείνει για πάντα βυθισμένη στον σκοταδισμό! Δηλαδή τώρα μεταξύ μας, ποιο συμβόλαιο, σε λίγο μέχρι και για θρησκευτικό γάμο σας βλέπω! Ε…ήδη από τώρα άλλωστε, βλέπουμε ευτυχώς ότι υπάρχουν και κάποιοι…προοδευτικοί και πεφωτισμένοι ιεράρχες. Δεν είναι δα και όλοι τους μαύρη οπισθοδρόμηση!

     Έλα, Φωτεινή, ο Θανάσης είμαι ρε! Είμαι στα χάι μου, γιατί μόλις έπλυνα τ’ αμάξι, έκανα σήμερα και μια τριχίλιαρη αρπαχτή, η γυναίκα μου πήγε στη μάνα της, σε περιμένω γι’ άλλα κόλπα…

                                                                                               Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ