Για μια ακόμη φορά σας αποκαλύπτουμε σήμερα ένα μέρος της συνεχούς επικοινωνίας που έχουμε (μέσω Διαδικτύου) με τους αναγνώστες μας. Εξαιρέσαμε φυσικά και πάλι κάποιες ιδιαίτερες – και άκρως προσωπικές – περιπτώσεις, όπως ένα λάγνο ερωτικό e-mail του Αντώνη Λιάκου προς τον Καραϊσκ ή, μια ανακοίνωση βράβευσής μας από το ΚΕΜΟ, από τα υπόλοιπα e-mails όμως, σταχυολογήσαμε τα πιο χαρακτηριστικά και σας τα παρουσιάζουμε αμέσως – μαζί φυσικά και με τις δικές μας απαντήσεις:

     Εγώ είμαι πρώην σύμβουλος του προέδρου μεγάλου κόμματος, που με έδιωξαν επειδή έκανα κάτι δήθεν αντεθνικές δηλώσεις. Όταν το έμαθα, όπως ήδη είπα τότε και στην τηλεόραση, ήμουν στο κρεβάτι μ’ ένα φίλο και μου χαλάσανε τη βραδιά. Τώρα μου την ξαναχαλάσανε, γιατί έμαθα ότι το ίδιο (δήθεν προοδευτικό) κόμμα δεν πέρασε τον νόμο για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, την ώρα που ήμουνα στο κρεβάτι με έξι φίλους, ένα χρυσόψαρο, ένα Τσιουάουα και μία Μονάχους-Μονάχους! Τους πατάς τώρα μια μήνυση για ψυχική οδύνη ή δεν τους την πατάς;

     Παληκάρι μου (λέμε τώρα και καμιά μαλ…), κατανοώ το πρόβλημά σου, που προήλθε από τον συγκεκριμένο ομοφοβικό πρόεδρο! Κι εσύ όμως τι θες κι ασχολείσαι με πολιτικάντηδες, που πάνε όπου τους φυσάει ο άνεμος; Να στηρίξεις τις ελπίδες σου μόνο στους πραγματικούς πολιτικούς κολοσσούς του τόπου, σαν τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα, τους μόνους δηλαδή που έχουν γνήσιο και ειλικρινές ενδιαφέρον για όλες τις προβληματικές ομάδες (αδερφές, προϊσταμένες, μετανάστες, ελληνοφοβικά πανεπιστημιακά ανθυποσούργελα, κλπ) και δεν νοιάζονται για ψήφους και λοιπές αηδίες! Μη σου πω τώρα να τις στηρίξεις και σε καμιά τριανταριά (τουλάχιστον) ανιεράρχες της ελλαδικής Εκκλησίας, που όχι σύμφωνο (σιγά δα τα ωά!), αλλά μέχρι και τον Ησαϊα θα σου σέρνανε μαζί με τον καλό σου, με 27 ψαλτάδες, ρύζι, μπομπονιέρες και τον Χατζηστεφάνου για κουμπάρο! Ε, μα πρόσεχε επιτέλους λιγάκι κι εσύ!

     Άρφ άρφ γκρρρ εγκό Αχμέτ μπλρμπ άρφ Τσετίν φίλω μου βάι βάι βάι τούρκηκη μιονώτιτα τσοκ αγκαπάμαι αρφ άρφ ντικεόματα ιπερασπηζώμασται άγκα ούγκα τραμπούκ κακλαμάνι και τσοκ τραμπούκ σταμάτι κάι κάι κάι γκαμό και αντηφονιτί σας κανιβαλούμ, μας σφάξαιτε ώλους τέλετε φασισταριά τσογλάν!!!

     Αγαπητέ μου φίλε, δεν θα τολμούσα βεβαίως να πω ποτέ ότι είστε ένα αγράμματο και καθυστερημένο βόδι, ούτε και να αποδώσω την ανικανότητά σας να ομιλήσετε την ελληνικήν (εννοώ σε επίπεδο στοιχειωδώς ευπρεπέστερο από την αντίστοιχη ικανότητα ουρακοτάγκου) περισσότερο σε διανοητική ανεπάρκεια και λιγότερο σε ιδεολογική επιλογή! Ε, αφού πάντα πιστεύατε ότι εδώ σύντομα θα είναι Τουρκία, ποιος ο λόγος πράγματι να προσπαθήσετε να μάθετε άχρηστες ξένες γλώσσες! Απολύτως σεβαστόν! Δεν θα τολμούσα επίσης ποτέ να σας χαρακτηρίσω γονυκλινή και πεοθηλάζουσα παλλακίδα του τουρκοπρόξενου, ούτε σκατοπρακτοράντζα της ΜΙΤ και όλα αυτά τα γελοιωδώς χυδαία που θα έλεγαν κάποιοι γνωστοί εθνικιστικοί κύκλοι! Ε κι εσείς όμως, φίλτατε, μην τα θέλετε δα και όλα δικά σας! Μέσα σ’ έναν αναρίθμητο εσμό γελοίων ελληνέζων καφροπολιτικών και κοπροπολιτευτών βρέθηκαν πια και δυο-τρεις που δείχνουν να μη συμμερίζονται απολύτως το ευγενές όνειρό σας για μετακίνηση των συνόρων στον Νέστο (τουλάχιστον)! Ε, αφήστε τους να παραληρούν, δημοκρατία έχουμε στο κάτω-κάτω! Μα τίποτα δεν μάθατε επιτέλους από τη φιλειρηνική και διαλλακτική πολιτική (από το 1919 και εξής) του μεγάλου δημοκρατικού ηγέτη σας;

     Ιγώ λέγουμι Πασχάλ’ς Τζακσουνούδ’ς, είμι απ’ την Ουρεστιάδα και είμι ιγγουνός ικείνου του Πασχάλ’ που ανάφερε στου προυηγούμινου φύλλου σας ου Γ.Σ. Αν ισχύουν αυτά τα συνταραχτικά κι ου Μάικλ Τζάκσουν είνι όντους θείους μου, μήπους θα πρέπ’ κι ιγώ να διεκδικήσου μιρίδιου της πιριουσίας του; Τι μι συμβουλέβτε;

     Δεν ξέρω τι να σας πω, αγαπητέ μου! Δεδομένου ότι κι αυτός ο Γ.Σ. δεν είναι (μεταξύ μας τώρα) και πολύς καιρός που το ’σκασε από το άσυλο, μη σας πάρω και στον λαιμό μου! Από την άλλη βέβαια, η αλήθεια είναι πώς πάνω σ’ όλο τον πλανήτη οι μόνοι που δεν διεκδίκησαν ακόμη μερίδιο από την περιουσία του Τζάκσον, είστε εσείς κι ο Ζαμπουνίδης. Και καλά, αυτός τι να τα κάνει τα λεφτά, του αρκεί η ευτυχία από τις τόσες υποδομές που έφτιαξε στον νομό (και χάρη στις οποίες μπόρεσαν να φιλοξενηθούν τόσα εκατομμύρια Ρώσων τουριστών τα τελευταία χρόνια)! Για σας όμως δεν ξέρω, μπορεί να μην έχετε τα απαιτούμενα  πεντακόσια χιλιάρικα για να πραγματοποιήσετε το μεγαλόπνοο όνειρο τόσων και τόσων γκάτζων ευγενών συντοπιτών σας, να φτιάξετε δηλαδή έξω απ’ τη Νέα Χηλή μια βίλα με τέσσερις πισίνες και πλαγιά με τεχνητό χιόνι για σκι και να πάρετε επίσης και μια Λαμποργκίνι, για να την οδηγάτε πάνω-κάτω στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη, με τα παράθυρα ανοιχτά και με το τελευταίο CD του Μπουγά στα 1680 ντεσιμπέλ! Οπότε τι να σας πω! Τολμήστε το κι ο Θεός βοηθός!

     Είμαι χρόνια αναγνώστης σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να συμμεριστώ απόλυτα την επιθυμία σας για την εκδίωξη του τουρκοπροξενείου – κι ας είναι βέβαια όντως τίγκα στην παρανομία η δράση του! Γιατί αν – λέω αν – συνέβαινε κάποια στιγμή αυτό, σκεφτήκατε εσείς, ρε παιδιά, τι σύγχυση θα επικρατούσε τότε στη Θράκη;

     Καλά, σ’ αυτό που λέτε τώρα, ομολογώ ότι δεν έχετε και τελείως άδικο, γιατί αν έσπαζε μια μέρα ο διάολος το ποδάρι του κι έπαιρνε τον πούλο από δω όλο αυτό το φασιστοσκυλολόι, θα είχαμε πράγματι για λίγο καιρό κενό…εξουσίας (δεδομένου ότι εδώ και δεκαετίες η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή εξαντλείται ουσιαστικά στο επίπεδο της ψιλής…κυριότητας). Και φυσικά θα είχαμε και πολύ μεγάλο μπάχαλο, ε; Με ποιον θα συνεννοούνταν τότε οι ημέτεροι ψηφοτσομπάνηδες; Πόσα κιβώτια Lexotanil και Seropram θα έπαιρναν πλέον ημερησίως κάμποσα δημαρχο-νομαρχίδια, μπροστά στην αγωνία τους για το τι τους ξημερώνει; Πού θα έκαναν τους τεμενάδες τους άπαντες οι ελληνόφωνοι ανθυποτζουτζέδες; Πώς θα αντιμετωπιζόταν κι η ανεργία, από τα τόσα ρουφιανίδια και υπορουφιανίδια που θα έμεναν άφνω επί ξύλου κρεμάμενα; Κι αυτό όμως προσωρινή αναστάτωση θα ήταν, οπότε μην ανησυχείτε καθόλου, αγαπητέ! Δεδομένου ότι οι φελλοί και οι κουράδες πάντοτε επιπλέουν, είναι βέβαιο ότι κανείς απ’ όλους αυτούς δεν θα χαθεί! Δεν θυμάστε δηλαδή και μετά το 1821 πώς κυριάρχησαν τα λαμόγια και οι ήρωες πεθάνανε στην ψάθα ή στη φυλακή; Ή μήπως δεν θυμάστε μετά την Κατοχή πώς «ρίχτηκαν» εκείνοι που πολέμησαν τους Γερμανούς κι απελευθέρωσαν τη μισή Ελλάδα (δεν εξετάζω εννοείται τώρα τις από τη Βάρκιζα και μετά απίστευτες μαλ… τους) και πώς ήρθανε στα πράγματα οι δοσίλογοι; Μη φοβάστε λοιπόν, θα τον βρούμε τον δρόμο μας και χωρίς ξένη κυριαρχία (ή ξένη…επικαρπία)! Στον ευλογημένο αυτόν τόπο κανείς ντενεκές και κανείς ρουφιάνος ποτέ δεν χάθηκε!

                                                                                                                            Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

     Λοιπόν, ξεχάστε τώρα ό,τι ακούσατε μέχρι σήμερα, γιατί ήρθε η ώρα για τις νέες συνταρακτικές αποκαλύψεις από τον «Α» γύρω από την περίφημη Συμμορία των 16! Ρουφιάνοι μας υπεξαίρεσαν δύο από τις κασέτες της ΕΥΠ, τις οποίες φυσικά απομαγνητοφωνήσαμε εν ριπή οφθαλμού (ε, αλίμονο)! Σας παρουσιάζουμε λοιπόν σήμερα ένα εντυπωσιακό δείγμα διαλόγου ανάμεσα στον Απατεώ (Παναγιώτη Βλαστό) και τη Βρωμού (Μανώλη Σκαρλάτο), μέσα στο οποίο αναφέρονται και κάποια ακόμη…περίεργα ονόματα, όπως ο Απουσίας (ή Μπούζμπακας ή Γραψαρχίδης), ο Αϊνστάιν (ή Ζαβούλης ή Ζαβός), ο Κοντός (ή Φουσκάκιας ή Σιωνοτζουτζές), ο Βλαντ Καρπάθουλας, η Εκσυγχρονίστρω (ή Ρεπούσω), η Μακεδονοπνίχτρα, ο Καγκελάκιας και άλλοι. Η αστυνομία εκτιμά ότι κάτω από τα ονόματα αυτά ΔΕΝ αποκλείεται να κρύβονται και κάποια…υψηλά πρόσωπα. Οι έρευνες συνεχίζονται…

   - Έλα ρε Απατεώ, ζοχάδα σ’ ακούω ρε, τι έπαθες; Τρέχει τίποτα με τις άδειες;

   - Όχι ρε, ντάξει αυτό, χαλαρά! Μου ζήτησε όμως μωρέ τώρα ο άλλος να απαγάγουμε τον Απουσία! Τον Γραψαρχίδη ντε!

   - Τον Μπούζμπακα; Έλα ρε! Ποιος, ο Αϊνστάιν;

   - Ναι, ρε Βρωμού, ο Ζαβούλης! Να τον απαγάγουμε λέει και να τον κρατήσουμε στο μπαλαούρο ένα μήνα!

   - Τι λε ρε! Άκου εκεί ένα μήνα! Και ποιος θα καταλάβει δηλαδή τη διαφορά! Δε θυμάσαι ρε την άλλη φορά που έβαλε η Εκσυγχρονίστρω η Ρεπούσω να τον τρομάξουμε, για να τον εκβιάσει να τη βάλει πικεφαλή για το Στρασβούργο; Τρεις μήνες τον είχαμε τον Απουσία στο υπόγειο και κανείς δεν πήρε πρέφα, ρε μ…, ότι έλειπε! Είδαμε κι αποείδαμε, τον ξαμολήσαμε μετά, τον βλέπουνε την άλλη μέρα ο Εσυτζής ο Καγκελάκιας και ο Ντιντής ο…(ακατάληπτο), του λένε, πρόεδρε, πάχυνες, μην κάθεσαι συνέχεια Ελούντα να τα ξύνεις με τον γκασμά, σ’ ανοίγει κι ο θαλασσινός αέρας την όρεξη! Τον είχαμε-δεν τον είχαμε, ρε μ…, το ίδιο και τ’ αυτό ήτανε ρε!

   - Ναι, ναι, ναι!

   - Τζαμπαντάν πράμα δηλαδής – και μας ρήμαξε και το ψυγείο από πάνω, της βγήκε ο κ… τρεις μήνες της Μαγείρισσας!

   - Ναι ρε, ναι ρε! Και πού να δεις τώρα και τι άλλο μου είπε ο Ζαβούλης! Να ζητήσουμε λέει τα λύτρα απ’ τον Βλαντ Καρπάθουλα και τη Μακεδονοπνίχτρα! Που αυτοί ρε μ…, αν μας δώσουνε λύτρα, θα είναι για να τον ψοφήσουμε τσιμεντωτό στο πέλαγος! Ξεμπάρκαααααα!

   - Καλά ρε, μ…, εγώ μ’ αυτόνα τον Ζαβό δεν ξανακάνω τίποτα ρε! Το είπα και στον Δικαννάκια και στον Σοϊλέ και στον Σουν Τσουν! Τέρμα ρε, τέρμα, τέρμα, πώς το λεν! Θυμάσαι την άλλη φορά που μας έβαλε να απαγάγουμε τον Βάγκυ τον Σούμο – κάτι ψηφοφορίες που είχαν τότες – και χάθηκε ο Ζαβός στο δρόμο; Πήγε μετά στο περιπολικό και ρωτούσε τους μπάτσους αν είδαν κάτι απαγωγείς σ’ ένα άσπρο Γκολφ με πινακίδες ΖΖΕ 7682 κι ένα δεμένο χοντρό μέσα! Ρε θα μας κάψει αυτός σου λέω!

   - Ναι ρε, γιατί το ξέχασες το άλλο, που ήρθε μετά στο κρησφύγετο με τα όπλα κι άρχισε να παίζει με τη χειροβομβίδα; «Παιδιά, έχασα το δαχτυλίδι μου» λέει, «παίρνω αυτό που έχει πάνω η μπαλίτσα». Εκατό μέτρα κτίριο, μισό ντουβάρι έμεινε! Ρε άει στον διάολο, δεν ξαναμπλέκουμε με δαύτον!

   - Ναι, ναι, ναι! Πού ’ναι ρε τα χρόνια του Κοντού, που σκατά πιάναμε και χρυσάφι γινόταν! Ράιτ θρου πέφτανε, ρε π… μου, τα πακέτα, ρολογάκι καλοκουρδισμένο όλα! Τον θυμάσαι ρε τον Φουσκάκια;

   - Ε, ξεχνιούνται ρε αυτά; Άρχοντας ο Σιωνοτζουτζές! Τι να λέμε τώρα!

   - Ναι, ναι!

   - Κοίτα όμως ρε μ…, άλλο πράμα ήθελα εγώ τώρα να σε ρωτήσω. Σου βρήκαν άδεια τη θυρίδα έμαθα, τι γίνανε, ρε μπαγλαμά, τα 30 ’μύρια απ’ την απαγωγή του Παναγό;

   - Ε, στο ριχτάδικο, ρε μεγάλε, πλάκα κάνεις; Στο κουτί δεν αυγατίζει το μαλλί, αυγατίζει; Πρέπει να γυρνάει το χρήμα! Έτσι κινείται η αγορά!

   - Πού τα ’ριξες ρε;

   - Ψηλά ρε Απατεώ. Πολύ ψηλά. Πώς θα γινότανε ρε νομίζεις η συμφωνία τ’ αλλουνού με το μαμούνια τον Αλμούνια, άμα δεν του σουλούπωνα εγώ κομμάτι το έλλειμμα;

   - Αντε ρε! Στο τέλος, όπως πάμε, να δεις που θα κάνουμε ριχτάδικα μέχρι και στον Σόρος!

   - Έτσι, έτσι! Να ξέρεις όμως, κάτι βρώμισε! Βρώμισε, βρώμισε σε λέω! Μ’ έπαιρνε κείνος ο π… ο μπάτσος ο κουνιστός και ρώταγε πολλά! Το σκαλίζουνε, να το ξέρεις, όπως κι εκείνο με τον… (ακατάληπτο) που στρώσαμε πέρσι!

   - Καλα ρε μ…, αυτό δεν μετράει, ήταν εκτός προγράμματος! Αφού το ματαιώσαμε την τελευταία στιγμή!

   - Τι ματαιώσαμε ρε, πλάκα κάνεις, αφού το κάναμε!

   - Ε, ναι ρε Βρωμού, αλλά δεν μετράει σου λέω! Το κάναμε θέλοντας και μη στην τελική, επειδή είχαν προλάβει ήδη να το γράψουν από βραδύς το Βήμα και το Έθνος! Ε, όχι τώρα να μας τη λένε και στο τζάμπα δηλαδή!

   - Ε, καλά! Πάντως εγώ στο λέω ότι το σκαλίζουνε! Κάνε τα κουμάντα σου!

   - (άγνωστη φωνή) Καλυσπαίρα! Αιγώ πείρα να μάθο τι θα γύνι ταιληκά μ’ εκήνει την απαγογύ!

   - Ποιος παλιομ… μπήκε πάλι στη γραμμή ρε; Άντε γ…, ξέφραγο αμπέλι τα καταντήσανε και τα κινητά! Στο τέλος, όπως πάμε, μέχρι κι η ΕΥΠ θα μας πάρει πρέφα…

                                                                                                      (Για την απομαγνητοφώνηση)

                                                                                                            Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

     Πέρασε λοιπόν, παιδιά, άλλη μια 29^η Μαίου! Και μη νομίζετε, δεν προτίθεμαι να σχολιάσω σήμερα το ότι συμπληρώσαμε αισίως 556 χρόνια βαρβαρικού ζυγού για την Πρωτεύουσα – καλά, καλά, εντάξει, ένιοι κάφροι ελληνέζοι ιθαγενείς έχουν ΚΑΘΕ δικαίωμα να αυτοϊκανοποιούνται με τη βαυαρέζικη πλάνη (του Κόθωνος και των συν αυτώ και μετ’ αυτόν γελοίων γραικύλων ανθυποντενεκέδων θιασωτών της Μετακενώσεως) ότι πρωτεύουσα τυγχάνει το βλακώδες αττικόν τερατούργημα, δημοκρατία (λέμε ότι) έχουμε άλλωστε, ό,τι θέλει λέει και πιστεύει ο καθένας! Και ασφαλώς δεν θα το σχολιάσω, γιατί απλούστατα δεν έχω καμία διάθεση να ξαναψυχοπλακωθώ, χώρια δε που τα έχω κάνει κυριολεκτικά και πάνω μου μόνο στην ιδέα ότι θα βγει πάλι κανείς απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ να με πει εθνικόφρονα (και, όπως αντιλαμβάνεστε, από τους αμύντορες της δημοκρατικής ευαισθησίας τέτοια…ρετσινιά εγώ ειδικά πώς να την αντέξω)! 

     Μπορώ να μη σχολιάσω όμως, το καρακιτσάτο πάρτυ που στήσανε για μια ακόμη φορά οι μαμελούκοι πάνω στα τείχη, με την αναπαράσταση της τελικής επίθεσης και 50 μαυριδερούς τουρκοκατσίβελους που τρέχανε (γιούργια στα παλιούρια) με δήθεν στολές Γενιτσάρων; Όχι, πείτε μου τώρα, μπορώ; Αυτός λοιπόν, παιδιά, είναι ο μόνος λαός πάνω στη Γη, που διαλαλεί τόσο ανερυθρίαστα την ξεφτίλα του και περηφανεύεται κι από πάνω γι’ αυτήν! Όλοι οι υπόλοιποι (μέχρι και οι…Κικούγιου από τη ζούγκλα της Κένυας) ορίζουν επετείους, για κάτι δημιουργικό ή ηρωικό που έχουν συλλογικά πετύχει! Ετούτοι οι κάφροι είναι οι ΜΟΝΟΙ που ορίζουν επετείους για τα μακελειά και τις σφαγές! Ε, και ξέρετε τώρα σεις, ε; Εδώ σφάξαμε χίλιους, βάλε μια επέτειο! Εκεί μακελέψαμε δυο χιλιάδες, άλλη επέτειο! Πιο πέρα παλουκώσαμε εφτακόσιους, χτίσε ένα ηρώον! Παραδίπλα βιάσαμε τρακόσιες (αφού πρώτα τις κόψαμε τα κεφάλια – ε, να μάθουνε να μην αντιστέκονται οι θρασύτατες), πιάσε καμιά δεκαριά σαμπάνιες!

     Και καλά, ρε παιδιά, εντάξει, είναι φυσικά αναφανδόν τοις πάσι γνωστή η τριπλή προσφορά των πεφωτισμένων γειτόνων μας στο παγκόσμιο ιστορικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι (α) γενοκτονία, β) κωλομπαριλίκι, γ) βραστή προβατίνα)! Βρε εδώ, μέχρι κι ο Χέγκελ έγραφε ότι το μόνο ταλέντο που έχουν είναι η καταστροφή και η βίαιη οικειοποίηση των επιτευγμάτων των άλλων! Οπότε πολύ λογικά πλέον θα μου πείτε «αυτό που έχουν, αυτό προβάλουν, τελικά εφ’ ω ετάχθη έκαστος»! Αλλά και πάλι, ρε σεις, ούτε μία στοιχειώδη λογική να μην έχουνε, για να υποψιαστούν έστω πως ΔΕΝ είναι δα και τόσο τιμητικό να προβάλλουν τον τρόπο με τον οποίο άρπαξαν όσα άλλοι φτιάξανε καμιά δεκαριά αιώνες πριν απ’ αυτούς;

     Και να ήτανε δα και καμιά τόσο ηρωική και επική πια πράξη η Άλωση της Πόλης, να πω «να πάει και το παλιάμπελο»! Το 1453 όμως ένα τρισάθλιο μπάζο από ερείπια είχε απομείνει πλέον (ε, είχανε φροντίσει περί αυτού οι έτεροι τρυφεροί πλιατσικολόγοι μαμελούκοι δυόμισυ αιώνες πριν) και το υπερασπίζονταν έξι εφτά χιλιάδες στρατιώτες, ενώ απ’ έξω λυσσομανούσε επί δύο μήνες σχεδόν μισό εκατομμύριο (τακτικών τε και βασιβουζούκων)! Κι αφού με τα πολλά μπορέσανε και μπήκανε μέσα (ε, σπρώξε-σπρώξε, λογικό ήτανε τελικά), σφάξαν και βιάσαν όποιους και όποιες βρήκαν μπροστά τους, κάψανε βιβλία, κατούρησαν μες στις εκκλησίες και γενικά έκαναν οτιδήποτε άκρως συγκινητικό και ευγενές μπορεί να βάλει ο άνθρωπος στο (πολιτισμένο) μυαλό του! Ε, μη μου πείτε τώρα ότι δεν ανατσουτσουρώσατε κι εσείς, μετά από τόσο…ηρωισμό;

     Αλλά και πάλι βεβαίως θα μου πείτε «ποια Άλωση της Πόλης» τώρα, βρε χαμένε! Εδώ αυτοί γιορτάζουν τα ποτάμια του αίματος που έχυσαν με τις γενοκτονίες τους μέσα στον 20ό αι. και λατρεύουν και ως ημίθεο ένα χυδαίο αρχιφασίστα δολοφόνο (που ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς και ο Αδόλφος τον είχανε για δάσκαλο), εσένα τώρα οι σφαγές του 15^ου αι. σε μαράνανε; Πολύ σωστό! Θα πρέπει λοιπόν να τα θυμόμαστε όλα, για να καταλαβαίνουμε – μεταξύ άλλων – και το πόσο εντυπωσιακή μπορεί να είναι η ιστορική εξέλιξη ενός λαού, που χρειάστηκε 5 ολόκληρους αιώνες για να περάσει από τα σπήλαια στις…σπηλιές! Πραγματικά απίστευτο, ε;

     Οπότε, βρε, ποιος ξέρει, όλα είναι πιθανά! Με τέτοιους…φρενήρεις ρυθμούς κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης, μέχρι το 137.000 μ.Χ. δεν αποκλείεται να έχουν τελικά εκπληρωθεί και καναδυό από τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης…

                                                                                                                  Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Περὶ µπέλας Γκιουµουλτζίνας πάλι λοιπὸν ὁ λόγος, ἀλλὰ αὐτὴ τὴ φορὰ 90 χρόνια πρίν! Γκιουµουλτζίνα θὰ τὴν λέω σήµερα, γιὰ νὰ εἴµαστε καὶ στὸ πνεῦµα τῆς ἐποχῆς (καθὼς ἔτσι τὴν ἔλεγαν τότε) καὶ ἐλπίζω καὶ νὰ µὴ κατηγορήσει κανεὶς ντόπιος ἀνιστόρητος βλὰξ ὅτι χρησιµοποιῶ τούρκικες λέξεις, γιὰ νὰ µὴν χρειαστεῖ καὶ νὰ τοῦ πῶ δηλαδὴ ὅτι πρόκειται ἁπλῶς γιὰ τὴν παρεφθαρµένη τουρκικὴ ἀπόδοση τῆς βυζαντινῆς ὀνοµασίας (Κουµουτζηνά) τοῦ φρουρίου ποὺ ὑπῆρχε ἐδῶ ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 4ου αἰ. Καὶ εἰρήσθω ἀσφαλῶς ἐν παρόδῳ ὅτι πρόκειται ἀκριβῶς γιὰ τὸ ἴδιο φρούριο ποὺ ἄντεξε περιπέτειες καὶ περιπέτειες ἐπὶ 15 αἰῶνες (χώρια τὴ µοιραία φθορὰ τοῦ πανδαµάτωρος), ἀλλὰ ὄχι βεβαίως καὶ τὴν ἐσχάτη ἐπιδροµὴ τῶν Κοµοτηνέζων Καφρο-µαορὶ τῶν ἀρχῶν τῆς δεκαετίας τοῦ ’50, ποὺ γκρέµισαν µεγάλο του µέρος, γιὰ νὰ φτιάξουν δρόµους καὶ σπίτια, µὲ ἀποτέλεσµα σήµερα µόνο δυὸ ἀντικρυστὰ ὑπολείµµατα νὰ ἔχουν ἀποµείνει, ἐνῶ τὸ ὑπόλοιπο πῆγε καλιά του. Πάει αὐτό, πᾶµε παρακάτω…

Βρισκόµαστε λοιπὸν στὰ 1919. Οἱ Βούλγαροι, ποὺ παρότι εἴχανε φάει ἕνα πρᾶµα νὰ (µετὰ συγχωρήσεως) τὸ 1913 ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ Στρατὸ στὸν Β΄ Βαλκανικὸ Πόλεµο, εἶχαν κρατήσει ὡστόσο τὴ Δυτικὴ Θράκη (Συνθήκη Βουκουρεστίου γάρ), µόλις ἔχουνε φάει καὶ νέα παπάρα (ἔ, ἄµα δὲν σὲ θέλει…) στὸν Α΄ Παγκόσµιο Πόλεµο («συµπαθέστατος αὐτὸς ὁ βασιλιὰς Φερδινάνδος, Μαρίκα»)! Μπαίνουνε λοιπὸν οἱ δυνάµεις τῆς Ἀντὰντ (µαζὶ κι ὁ ἑλληνικὸς Στρατός) καὶ τοὺς λένε, ἄιντε ἀγόρια µου, ὅτι ρηµάξατε, ρηµάξατε ἕξι χρόνια τώρα, τὸν ποῦλο σιγά-σιγά! Ἔλα ὅµως ποὺ οἱ Σύµµαχοι στρογγυλοκάθισαν στὴ Θράκη καὶ δὲν φαινότανε πὼς εἶχαν ὁπωσδήποτε σκοπὸ νὰ τὴ δώσουν στὴν Ἑλλάδα – χώρια ποὺ ὁ Βενιζέλος εἶχε βγάλει τὴ χώρα στὸν Μεγάλο Πόλεµο, χωρὶς νὰ ἔχει στὰ χέρια του (πέραν ἀορίστων ὑποσχέσεων) ἀπολύτως καµµία δέσµευση καὶ ἐγγύηση γιὰ ἐδαφικὰ κέρδη! Τὸ ρίσκαρε ὅµως γιὰ µία ἀκόµη φορά, ποντάροντας στὸ κῦρος ποὺ εἶχε στὰ διεθνῆ φόρα καὶ µυρίζοντας µὲ τὸ πολιτικό του ἔνστικτο τὶς διεθνεῖς συγκυρίες, ὡς πολιτικὸς µ’ ἀρχ… ποὺ ἤτανε (καὶ ὄχι βεβαίως ἀρχ… πολιτικὸς – καὶ γιὰ νὰ µὴν παρεξηγηθῶ, δηλῶ ἐκ τῶν προτέρων ὅτι πᾶς συνειρµὸς µὲ πρόσωπα τῆς σηµερινῆς πραγµατικότητας τυγχάνει ἀποκύηµα τῆς στραβῆς σας καὶ καχύποπτης κεφάλας, ἐγὼ ΔΕΝ εἶπα τίποτα)! Φυσικὰ θὰ διευκρινίσω ὅτι µιλᾶµε γιὰ τὸν µεγάλο Βενιζέλο τῆς πρώτης περιόδου, ὥς τὸν Αὔγουστο τοῦ 1920, ποὺ ἔπιανε σκ… καὶ τὰ ἔκανε χρυσάφι! ΔΕΝ µιλᾶµε γιὰ τὸν µεταλλαγµένο, φαιδρὸ καὶ ξεφτιλισµένο ἀνθυπο-ἡγετίσκο τῆς περιόδου 1923-1932! Πάει κι αὐτό…

Τὸν Νοέµβρη τοῦ ’19 λοιπὸν ἡ Δυτικὴ Θράκη µετατρέπεται σὲ διεθνὴ ζώνη µὲ πρωτεύουσα τὴ Γκιουµουλτζίνα (τί διάολο, οὔτε ἡ Μοσούλη νὰ ’µασταν), κατάσταση ποὺ παραµένει καὶ µετὰ τὴ συνθήκη τοῦ Νεϊγύ, µὲ τὴν ὁποία οἱ Βούλγαροι παραιτοῦνται καὶ ἐπίσηµα ἀπὸ τὴν περιοχή. Τὰ πράγµατα ὅσον ἀφορᾶ τὸ µέλλον τοῦ τόπου, εἶναι ἐντελῶς στὸν ἀέρα, ἀκόµη καὶ µετὰ τὸ ναυάγιο τῶν ἀµερικάνικων πιέσεων γιὰ ἐπιστροφή της στὴ Βουλγαρία (καὶ µόλις θαυµάσατε βεβαίως καὶ τὸ πόσο φιλέλληνες ἤτανε ἀπὸ τότε ἀκόµη)! Ὑπῆρχαν ὅµως τὴ στιγµὴ ἐκείνη δυὸ unpectable µοῦρες στὴν ἑλληνικὴ πλευρά. Ἡ µία ἤτανε βεβαίως ὁ Βενιζέλος, ποὺ ἔτρωγε τὰ λυσσιακὰ του στὸ Παρίσι γιὰ νὰ µεταστρέψει τὸν διεθνὴ παράγοντα. Ἡ δεύτερη ἦταν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλλάδας στὴ «Διασυµµαχικὴ Θράκη». Τὸ ὄνοµά του, Χαρίσιος Βαµβακᾶς…

Τὴ στιγµὴ ποὺ ὁ Βαµβακᾶς φτάνει στὴ Γκιουµουλτζίνα, ἡ πόλη εἶναι πίτα στοὺς κατασκόπους (ὅπως δηλαδὴ ἤδη καταλάβατε, µιὰ ζωὴ περὶ ρουφιανοφωλιᾶς πρόκειται), ἂν καὶ βεβαίως τριπλοπράκτορες ἀκόµη δὲν ὑπάρχουν, οὔτε καὶ ἑλληνόφωνοι πεολείχοντες σκατοτζουτζέδες ἐκσυγχρονιστὲς καὶ τροµαγµένα θρακέζικα δηµαρχίδια (µὰ τί πρωτόγονα χρόνια, Θεὲ µου!) Ὑπάρχουν ὅµως µπόλικοι Βούλγαροι (ποὺ ἡ ἐθνική τους ψύχωση περὶ ἐξόδου στὸ Αἰγαῖο τοὺς ἔχει κόψει, ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὸ 1878 καὶ ἑξῆς τὴν ὁµαλὴ ἐκσπερµάτιση καί, ὅσο σκέφτονται τὰ σύνορα νὰ εἶναι στὰ βουνὰ τῆς Ροδόπης κι ὄχι µεταξὺ Νέστου καὶ Δεδέαγατς – σ.σ. τὸ µετέπειτα κλεινὸν γκατζολο-ἄστυ – ὅλο καὶ πιὸ πολὺ τὸ τραβᾶνε τὸ ξασµένο βουλγάρικο µαλλί τους), ἐνῶ στὴν πόλη κατοικοεδρεύει ἀκόµη ὁ hard rock πυρήνας τοῦ λεγόµενου Τουρκοθρακικοῦ Κοµιτάτου, ποὺ εἶναι τὰ πλέον σκληροπυρηνικὰ στοιχεῖα τοῦ Νεοτουρκισµοῦ (εἴπατε τίποτα;). Ὅλοι αὐτοὶ – γιὰ τοὺς δικούς τους λόγους ὁ καθένας – τὴν πέφτουνε στὸν Γάλλο στρατηγὸ Σαρπὺ καὶ τοὺς λοιπούς της Γαλλικῆς Διοίκησης, µὲ στόχο νὰ τοὺς γλυκάνουνε µὲ τὴν ἰδέα τῆς µόνιµης αὐτονόµησης τῆς Θράκης, ὑπὸ γαλλικὴ ἀρχικὰ προστασία (καὶ µὲ ποιά προστασία …τελικά, καταλαβαίνετε!).

Τί ἔκανε τώρα ὁ Βαµβακᾶς; Προσέξτε: 1) Κατάφερε νὰ κερδίσει ἀµέσως τὴν ἐµπιστοσύνη τοῦ Σαρπὺ καὶ νὰ ἀναλάβει τὸν ρόλο τοῦ Ὕπατου Ἁρµοστῆ. 2) Κέρδισε τὴν ἐκτίµηση τῶν περισσότερων Γάλλων καὶ ἀπέκτησε οὐσιαστικὰ τὸν ἔλεγχο τοῦ γαλλικοῦ Γραφείου Πληροφοριῶν, ὅπου σύντοµα ἔκοβε καὶ ἕραβε, ἀποµονώνοντας µέχρι καὶ τοὺς Γάλλους ἀξιωµατούχους ποὺ εἶχαν ἀνθελληνικὰ αἰσθήµατα. 3) Πῆρε καὶ ἀπέδωσε καὶ πάλι πρὸς χρῆσιν ἑλληνικὰ σχολεῖα καὶ ἐκκλησίες. 4) Μὲ µιὰ σειρὰ ἐνεργειῶν κέρδισε τὴ φιλία τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων τῆς µουσουλµανικῆς πλευρᾶς. 5) Διεµβόλισε µέχρι καὶ τοὺς κύκλους τοῦ Τουρκικοῦ Κοµιτάτου, κερδίζοντας τὴν ἐκτίµηση πολλῶν ἐπιφανῶν µελῶν του καὶ πείθοντάς τους ὅτι τὸ συµφέρον τους εἶναι ἡ ἕνωση τῆς Θράκης µὲ τὴν Ἑλλάδα (ἔ, ἐντάξει, ἀναµφίβολα βοήθησε καὶ τὸ ὅτι ΣΥΡΙΖΑ τότε ἀκόµη δὲν ὑπῆρχε) καὶ 6) Ξεπάτωσε τὴ βουλγάρικη ρουφιανοσύναξη, µὲ συνεχεῖς συλλήψεις καὶ ἀπελάσεις, καὶ ἀντικατέστησε µὲ Ἕλληνες πολλὲς θέσεις στὶς δηµόσιες ὑπηρεσίες ποὺ ὡς τότε κατεῖχαν οἱ Βούλγαροι (ὄχι βεβαίως ὅλες, µιά καὶ, ὅπως παραπονιόταν σὲ ὑπόµνηµά του πρὸς τὸν Βενιζέλο τὸν Γενάρη τοῦ ’20, τὸ ἐκεῖθεν τοῦ Νέστου ἑλλαδικὸ δηµόσιο, ἐξ ἀδηρίτου καλπαζανιᾶς ὁρµώµενον, δὲν τοῦ ἔστειλε ὅσους ὑπαλλήλους εἶχε ζητήσει – γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ φυσικὰ γιὰ µία ἀκόµη φορὰ ὅτι τὰ δυὸ πιὸ ἀνίκητα πράγµατα στὸ Σῦµπαν, ἀπὸ τὸ Big Bang καὶ µετά, εἶναι ἡ βλακεία καὶ τὸ ἑλλαδικὸ δηµόσιο)! Σὲ πόσον καιρὸ τώρα τὰ ἔκανε ὅλα αὐτά; Μέσα σὲ 6 µῆνες! Αὐτὸ ὄχι µόνο ὡς φόρος τιµῆς γι’ αὐτὸν τὸν µεγάλο πολιτικὸ (ποὺ κανονικὰ θὰ ἔπρεπε τουλάχιστον 30 δρόµοι στὴν Κοµοτηνὴ καὶ ὅλες οἱ πλατεῖες νὰ ἔχουν τ’ ὄνοµά του), ἀλλὰ καὶ ὡς ἐµψυχωτικὸν πρὸς ἐνίους κιοτῆδες, γιὰ τὸ τί µπορεῖ νὰ κάνει ἀκόµη καὶ ΕΝΑΣ, ἄν ἔχει πάθος, µυαλὸ καὶ µέθοδο! Καὶ ἔτσι, ὅταν ἀπέδωσε τελικὰ καρποὺς καὶ ἡ σκληρὴ διπλωµατικὴ µάχη τοῦ Βενιζέλου καὶ οἱ Σύµµαχοι ἐπέτρεψαν στὸν ἑλληνικὸ Στρατὸ νὰ µπεῖ στὴν πόλη, στὶς 14 Μαΐου 1920, τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ὁµαλὴ ἐνσωµάτωση εἶχε πιὰ προλειανθεῖ…

Λοιπόν, ἀπὸ µένα αὐτὰ γιὰ σήµερα! Μόλις διαβάσατε ἕνα µικρὸ ἀφιέρωµα γιὰ τὰ 89 χρόνια ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θράκης. Τώρα βέβαια, µὲ τοὺς ἄχρηστους ποὺ µᾶς κυβερνᾶνε (ἢ ποὺ θέλουν νὰ µᾶς κυβερνήσουνε) ἐγὼ τί ἄλλο πιὰ νὰ πῶ; Ὁ Θεὸς νὰ δώσει νὰ κλείσουµε αἰώνα…

     Λοιπόν, γελοῖοι ἐθνικόφρονες πατριδοκάπηλοι! Δὲν ξέρω τί ριγὲ πανιὰ κρεμάσατε πάλι στὰ μπαλκόνια σας τὶς προάλλες ἢ τί μιλιταριστικὲς ἐπιδείξεις παρακολουθήσατε στοὺς δρόμους ἢ τί φουστανελοβλακοταινίες παραγωγῆς Τζέημς Πάρις εἴδατε στὰ χαζοκούτια σας! Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ τῆς τηλεόρασης, αὐτὴ ποὺ ἔχει ταχθεῖ στὴ διάλυση τοῦ χυδαίου ἐθνικιστικοῦ σας παραληρηματικοῦ ζόφου καὶ στὸν φωτισμὸ τῶν ὀπισθοδρομικῶν καὶ συσκοτισμένων ἀπὸ τοὺς τεχνητοὺς σκατο-ἐθνικοὺς λήρους ἐγκεφάλων σας!

     Τὸ ἀνέσπερον λοιπὸν φῶς τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ τῆς προόδου, ποὺ εὐτυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια ἀποτελεῖ μία μόνιμη καὶ σταθερὴ ἀπάντηση στὴ φασιστοφαιοπράσινη ὑστερία ὑμῶν τῶν ἀνθυποντενεκέδων ἐθνοσημαιολάγνων, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ λείψει οὔτε ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς σας γιορτῆς. Ἢ μάλιστα – γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβέστεροι – ἦταν ἀκόμη πιὸ ἐπιβεβλημένο νὰ μὴ λείψει οὔτε καὶ τότε, μπάς καὶ σταθεῖ ἐπιτέλους δυνατὸν νὰ ἐξαχθεῖ ἡ τσίμπλα ἀπὸ τὰ μάτια ἐνίων καθυστερημένων, ποὺ κάθονται καὶ ψελλίζουν ἀκόμη δειλὰ καὶ φοβισμένα (ἔ, μή μᾶς ἀκούσει τώρα καὶ κάνας Κωστόπουλος καὶ μᾶς κρεμάσει τίποτε κουδούνια στὸν γνωστὸ μεγαλοχαρτοπολτό, ὅπου ἐξεμεῖ τίς…δημοκρατικές του εὐαισθησίες) κάτι γελοῖες λέξεις τύπου «ἔθνος» καὶ «πατρίδα»! Μὰ τί καφροπαπαριὲς εἲν’ τοῦτες, μωρέ! Ἀκόμα στὸν Μεσαίωνα μείνατε;

Δὲν εἴδατε δηλαδὴ τὶς προάλλες τὸ πεφωτισμένο ρεπουσοδημο-τατσοπουλέικο, πῶς ἀκριβῶς κατόρθωσε πάλι νὰ ἐπενδύσει μὲ ἐπιστημονικὸ μανδύα 37,635 κιλὰ κρουνηδὸν καὶ ποταμηδὸν ἐκκριθέντος σπέρματος ἐκ καθύγρων καὶ διαταραγμένων ὀνειρώξεων; Δὲν εἴδατε πὼς ἔθεσε τὰ πράγματα στὴ σωστή τους βάση, σχετικὰ μὲ τοὺς «ἐθνικούς μας μύθους» καὶ τὶς «ἐθνικιστικές μας ἰδεοληψίες»; Δὲν εἴδατε πῶς ἰσοπέδωσε τὸ γελοῖο στερεότυπο τῶν ὑποφερόντων ἀπὸ τὴ δουλεία Ἑλλήνων, μὲ ἐπιχειρήματα ὅπως «κατακτητὲς οἱ Τοῦρκοι, ὅπως παλιότερα κι ἐμεῖς» (κάτι μακελλάρικα φασιστόμουτρα ντέ, τύπου Ἀλέξανδρου ἢ βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων), «σφαγὲς ἐκεῖνοι, ἀλλὰ σφαγὲς κι ἐμεῖς», κλπ, κλπ Ἢ μήπως δὲν εἴδατε μὲ πόσο νηφάλιους καὶ ἐπιστημονικοὺς συλλογισμοὺς ὀνοματίστηκε «χιτλερικοῦ τύπου» φασίζων ἰμπεριαλισμὸς ἡ ἐπιθυμία τοῦ 1/5 αὐτοῦ τοῦ λαοῦ νὰ σπάσει (ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰ.) τὰ ἀσφυκτικὰ ὅρια τοῦ ψευδοκράτους τῆς Μελούνας καὶ νὰ κυνηγήσει τὸ ὄνειρο τοῦ ἀληθινοῦ Ρωμέηκου, σώζοντας ἀπὸ τὴν ἐπώδυνη σκλαβιὰ τὰ ὑπόλοιπα 4/5 του καὶ ἀπελευθερώνοντας καὶ τὴν πρωτεύουσά του (ἤτοι τὴ ΜΟΝΗ πρωτεύουσα στὴν παγκόσμια Ἱστορία, ποὺ ὑποδουλώθηκε καὶ ΔΕΝ ἐλευθερώθηκε ποτέ); Δὲν εἴδατε, μὲ ἄλλα λόγια, πῶς ἀκριβῶς εἶναι νὰ σοῦ στοιχειώνει τὰ ὄνειρα ἐκεῖνος ὁ ἄθλιος ἑσμὸς ἀπὸ μία δράκα ἐλεεινῶν φασιστοτραμπούκων (κάτι Καραϊσκάκηδες ἐννοῶ καὶ κάτι Κολοκοτρώνηδες), ποὺ εἴχανε τὸ ἀπύθμενο θράσος νὰ ἀπαρνηθοῦν οἱ ἀγνώμονες τὴν ἁρμονικὴ ἑλληνοτουρκικὴ συνύπαρξη, ἥτις τόσο πολὺ προήγαγε πολιτισμικὰ αὐτὸ τὸ πρωτόγονο καὶ καθυστερημένο ἔθνος; Χώρια δηλαδὴ ποὺ (πέρα ἀπὸ τὰ ὄνειρα) μᾶς δηλητηριάζει καὶ τὸ σὲξ τὸ ὅτι ΔΕΝ διδάσκεται πιὰ στὴν 6η Δημοτικοῦ ἡ ἀληθινὴ ἱστορία ἐκείνων τῶν τρομοκρατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν φτάνει ποὺ τετρακόσια χρόνια στήνανε καρτέρια κι ἁρπάζανε τὸ βιὸς τῶν…κρατικῶν ἀξιωματούχων, τελικὰ στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰ. ξεσηκώθηκαν, γιὰ νὰ τοὺς σφάξουνε κιόλας! Μὰ σὲ τί κόσμο ἐπιτέλους ζοῦμε, Θεέ μου!

     Αὐτὸ εἶναι τὸ φαινόμενο, ἀγαπητοί μου φίλοι, ποὺ κάτι χαχόλοι ἐθνικιστὲς γνωστοί μου (ὄχι ἐγώ, πρὸς Θεοῦ – ἐγώ, ὅπως ΟΛΟΙ ξέρετε, εἶμαι καλὸ παιδὶ καὶ καθόλου ἀθυρόστομο) θὰ τὸ ἀποκαλοῦσαν ἀενάως παλινδρομούντα ἰδεολογικὸ νευρωτικὸ πεοθηλασμό, ἀπολύτως ἐφάμιλλο τῆς ἑτέρας πεολειχικῆς γονυκλισίας τῶν (δῆθεν ἀναρχοαυτόνομων) ψυχοπαθῶν μπασταρδακίων τῆς (νεοταξίτικης) διεθνιστικῆς καφρίλας, ποὺ καῖνε τὶς σημαῖες στοὺς δρόμους τῆς χωματερῆς πρωτεύουσας ἢ γράφουνε στοὺς τοίχους τῶν φρικωδῶν τους Ἐξαχρείων συνθήματα περὶ σκατῶν στοὺς τάφους τοῦ Παλληκαρίδη, τοῦ Σολωμοῦ καὶ τοῦ Ἠλιάκη.

     Ἐμένα ἀντίθετα (καθάπερ, ἐπαναλαμβάνω, τοιοῦτοι χαρακτηρισμοὶ ἀπελθέτωσαν ἀπ’ ἐμοῦ) ἀλλοῦ πάει τὸ μυαλό μου, ὅταν προσπαθῶ νὰ συλλάβω ὅλο αὐτὸ τὸ ἀπύθμενο μῖσος, ποὺ ἔχουν μέσα τους ὁρισμένοι πλεγματικοὶ ἐπίγονοι τοῦ Βολταίρου (κείνης δηλαδὴ τῆς θλιβερῆς, φκιασιδωμένης μαϊμοῦς, ποὺ θὰ ’λεγε κι ὁ Κόντογλου) ἀπέναντι σὲ ὁτιδήποτε ἑλληνικὸ (καὶ βεβαίως ἐννοῶ ἑλληνορθόδοξο – ἡ ἀρχαιότητα δὲν τοὺς χαλάει) καὶ ποὺ τοὺς κάνει νὰ συμπεριφέρονται κυριολεκτικὰ ὡς δαιμονισμένοι (τουτέστιν, μὲ ἀφροὺς καὶ παραληρηματικὰ οὐρλιαχτά) ἅμα τῷ ἀκούσματι τῶν σχετικῶν ἀπαγορευμένων λέξεων. Τὸ μυαλό μου πάει σὲ ὁρολογίες καθαρὰ ἰατρικές, ἂν καὶ βέβαια ψυχίατρος δὲν εἶμαι καὶ οἱ λίγοι ψυχιατρικοὶ ὅροι ποὺ γνωρίζω εἶναι δυστυχῶς πολὺ φτωχοὶ γιὰ νὰ περιγράψουν ὅλην αὐτὴν τὴν ἀπίστευτη σχιζοφρένεια…

     ΥΓ. Ἃ ρέ, κατακαημένε Μακρυγιάννη, ποὺ ἐτζακίστη τότες τὸ χέρι σου νὰ πολεμᾶς καὶ νὰ γράφεις, γιὰ νὰ μποροῦν τώρα ὅλα τὰ νεοταξίτικα γιουσουφάκια νὰ ἐκκρίνουν τὸν ἐσώτατο βόθρο τους πάνω στὰ σεπτά σου κοκκαλάκια! ΤΟΣΟ χαϊβάνι ἤσουν κι ἐσύ!

                                                                                                                              Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

     Για μια ακόμη φορά, αγαπητοί φίλοι, σας αποκαλύπτουμε ένα μέρος μιας αθέατης πλευράς μας εδώ στον «Αντιφωνητή»: της συνεχούς και γόνιμης επικοινωνίας που έχουμε με τους αναγνώστες μας. Εξαιρέσαμε βεβαίως κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις, όπως μια ερωτική επιστολή της Άννας Φραγκουδάκη, μια ανακοίνωση βράβευσής μας από το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι, τρεις προτάσεις για σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης από στελέχη του Προξενείου (σ.σ. στον Καραϊσκο και οι τρεις) και ακόμη μια απόδειξη ανταλλαγής οικοπέδου μας (σ.σ. στο κέντρο της Βιστωνίδας) με 135 στρέμματα στην Εκάλη. Από τα υπόλοιπα όμως, σταχυολογήσαμε τα πιο χαρακτηριστικά και σας τα παρουσιάζουμε αμέσως – μαζί φυσικά και με τις δικές μας απαντήσεις:

  Γράφω σ’ εσάς γιατί είστε το πιο ιν λάιφ στάιλ περιοδηκό. Βρε ποια πήγε με ποιαν, ποιος παντρεύτηκε ποιον, ποιες τραβεστί κάναν διαδίλωση (και τις υπερασπίστηκε μετά κι ο Αλαβάνος), μόνο από σας το μαθαίνω τόσο έγκερα και έγκυρα. Μ’ έχετε στείλει, δικέ μου!

  Σας ευχαριστώ αναμφιβόλως για τα καλά σας λόγια, αλλά είστε βέβαιος ότι δεν το έχετε σκάσει από το ίδρυμα; Και θα έλεγα ότι κάπου πήγε το μυαλό μου, αλλά… μπα, εσείς έχετε μόνο τρία ορθογραφικά λάθη, οπότε σίγουρα δεν είστε αυτός που σκέφτηκα! Φοβάμαι πάντως ότι άλλη εφημερίδα διαβάζετε, αγαπητέ, γιατί εμείς εδώ τέτοια πράγματα δεν γράφουμε! Έχουμε βεβαίως όντως κάποιες στήλες για κραγμένα τραβεστί θέματα (π.χ. ελληνική οικονομία, εθνικό σύστημα υγείας, εθνική εξωτερική πολιτική, ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, κλπ.), αλλά έχω την αίσθηση ότι μάλλον δεν εννοείτε αυτά! Εν πάση περιπτώσει, εγώ και πάλι σας ευχαριστώ για την αγάπη σας!

  Λέγομαι Λούλης Κουκλεντές και ανέκαθεν είχα πολύ έντονη ερωτική ζωή: με τον Μήτσο τον υδραυλικό, τον Θανάση τον νταλικέρη, τον Πολύκαρπο τον νεκροθάφτη! Τώρα τελευταία όμως έχω παρατηρήσει ότι μου αρέσει και μια ξανθιά γειτόνισσα με μεγάλα βυζιά! Τι με συμβουλεύετε;

  Αρνούμαι καν ν’ ασχοληθώ μαζί σου! Τι γελοία αλλαγή γούστων είν’ αυτή! Αίσχος! Είσαι ανώμαλος και να τσακιστείς να πας στον ψυχίατρο γρήγορα!

  Σας παρακαλώ, κύριε Φυντανίδη, πείτε σ’ εκείνον τον χαμένο που ασχολείται με τα ιατρικά θέματα στην εφημερίδα σας ότι μας έχει διογκώσει τους όρχεις με το ΕΣΥ και με τις κλινικές! Αφού είναι πανθομολογούμενο ότι πραγματοποίησα…εεε, ο Υπουργός Υγείας, εννοώ, πραγματοποίησε επανάσταση στο ΕΣΥ! Γιατί δηλαδή τέτοια εμπάθεια;

  Έλα, άστο, Δημητράκη, σε κατάλαβα! Και να μη σού’ βγαινε άλλωστε το σαρδάμ με το α΄ ενικό, μόνο εσύ θα μπορούσες να μπερδέψεις Αντιφωνητή κι Ελευθεροτυπία (κατά τον ίδιο δηλαδή ακριβώς τρόπο που μπερδεύεις απινιδωτή και αποχυμωτή)! Πέραν τούτου πάντως, εγώ μαζί σου είμαι και απορώ πώς αυτός ο θρασύτατος τόλμησε να σε πιάσει στο στόμα του! Ποιον δηλαδή, εσένα, που έχτισες τέτοια καριέρα με το ταλέντο και τον ιδρώτα του προσώπου σου! Αλλά τι να πεις, μωρέ, με τέτοιο κόμπλεξ που έχει ο κόσμος!

  Εγώ θα ήθελα να ξέρω ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την εξέλιξη του ζητήματος με τα Σκόπια…

  Μη με πρήζετε με τόσο ανούσια θέματα, φίλτατε! Έχω αγχωθεί πολύ τελευταία γιατί με κυνηγάει μια τριανταπεντάχρονη (ενώ εγώ γουστάρω την κόρη της), άσε δε που περνάω και τρομαχτική στεναχώρια για το πώς, ενώ έχει κλειστοφοβία, πέρασε μια ολόκληρη βραδιά στη φυλακή ο Καρβέλας. Ε, είναι ανάδρομος κι ο Ερμής, καταλαβαίνετε τώρα…

  Εγώ ήμουν σύμβουλος του προέδρου μεγάλου κόμματος και επειδή έκανα κάτι δηλώσεις περί μακεδονικής μειονότητας, με απέπεμψαν. Και όχι τίποτε άλλο δηλαδή, αλλά μου χαλάσανε και τη βραδιά, γιατί, όπως ήδη είπα και στην τηλεόραση, τη στιγμή που πληροφορήθηκα την αποπομπή μου, ήμουν στο κρεβάτι μ’ ένα φίλο. Ε. μετά από τέτοια πράξη εθνικιστικού παραληρήματος, ξενέρωσα, καταλαβαίνετε! Άντε μετά να ξαναφτιαχτείς δηλαδή!

  Παληκάρι μου (λέμε τώρα!), κατανοώ απολύτως το πρόβλημά σου, που προήλθε από τον συγκεκριμένο πρόεδρο, που ως γνωστόν τυγχάνει πράγματι το άκρον άωτον του εθνικισμού. Και κατανοώ ότι για σπάσιμο δήλωσες τι έκανες εκείνη τη στιγμή, για να προκαλέσεις δηλαδή περαιτέρω τους οπισθοδρομικούς της ελλαδικής κοινωνίας! Αλλά κι εσύ, βρε πασά μου, κοτζάμ πρόεδρος της αδελφοπανηγύρεως, τέτοιες τρε μπανάλ δηλώσεις; Λυπάμαι, αλλά με απογοητεύεις βαθύτατα! Έτσι δηλαδή θα προκαλέσεις, με τοιαύτες παρωχημένες μπούρδες; Άκου εκεί στο κρεβάτι μ’ ένα φίλο! Πες στο κρεβάτι μ’ ένα σκύλο, να το καταλάβω! Ή ακόμα καλύτερα, στο κρεβάτι μ’ ένα ψύλλο, να γίνει κόλαση στα ΜΜΕ ως το 3054! Εδώ μωρέ τις προάλλες παντρεύτηκε στην Ολλανδία άντρας με δυο γυναίκες bisexual κι όπου να ΄ναι βλέπω να ετοιμάζεται και γάμος λεσβίας με χρυσόψαρο, Καρέτα-Καρέτα και λαμπραντόρ. Εσύ δηλαδή στο απλό πουστριλίκι απόμεινες; Μα τι Μεσαίωνας, Θεέ μου!

   Μαρίααααα! Γιατί με παράτησες, μωρό μουουου! Γύρνα πίσω, Μαρίααααααα!

   (Ουφφφ! Άντε, παιδιά, κουράγιο! Κανα-δυο καθυστερημένοι ακόμα μείνανε και το βγάλαμε κι αυτό το φύλλο)!

   Εμένα, γιατρέ μου, με πονάει ο π… μου! Μήπως ξέρεις κάνα καλό φάρμακο;

   Φάρμακο για τον π… δεν ξέρω! Μια κυβέρνηση για τον π… μόνο ξέρω, αλλά άντε, μην αρχίσουμε πάλι τις γκρίνιες! Από κει και πέρα, τι να σας πω! Είναι προφανές βεβαίως ότι περνάτε πολλές ώρες την ημέρα ασχολούμενος με το γνωστό εθνικό μας σπορ, αλλά γιατί; Μήπως φαντασιώνεστε τη Ντόρα Μπακογιάννη; Έχετε να πλησιάσετε γυναίκα σε απόσταση μικρότερη των 2 m από την εποχή των Beatles; Είστε πρόεδρος ελλαδικού κόμματος; Βλέπετε Τατιάνα Στεφανίδου και ακούτε τραγούδια της Μαντόνας; Είστε ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν διευκρινίσατε, αγαπητέ μου φίλε, οπότε είναι φανερό ότι κι εγώ δεν μπορώ περαιτέρω να σας βοηθήσω!

  Ληπών, διαμαρτήρωμαι αιντόνως! Τώσους χαζούς έχη η Ελάδα, δοιλαδύ κάθε φωρά που θα σου γράφη εσαίνα κάπυος από αφτούς, πάντα σε μαίνα θα πυγένη το μηαλώ σου; Κι άσε που ούτε και μηα καλύ κουβέντα δεν ήπαις που έδηωξα τον άλλλον γηα της αντεθνοικές του δηλόσης! Ήσαι εμπαθύς και προκατηλλυμαίνος! Άει σηχτήρ πια!

                                                                                                     Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

ΕΙΔΙΚΟΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ «ΜΗ Μ’ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, ΜΗ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΣΑΝ ΞΕΝΗ»

     Βραβείον παντελούς απουσίας, απονέμεται συνεπώς στην (παντελώς απούσα) κυβέρνηση του Κωστάκη. Στον πέμπτο χρόνο είμαστε κι ακόμα βεβαίως μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε (που έτσι δηλαδή και τους δείτε, εγώ θα κάνω χαλάουα τις γάμπες μου και μετά θα γραφτώ και στον ΣΥΡΙΖΑ).

Και ξέρετε, περί του αν θα φάνε, θα κονομήσουνε και θα διορίσουν τα γαλάζια παιδιά τους, χέστηκα και δη κατά ριπάς! Ουδέποτε περίμενα άλλωστε ότι θα υπάρξει τίμια κυβέρνηση στο ψευδοκράτος της Μελούνας, γιατί απλούστατα ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε! Να μην κάνουνε όμως και κάτι, ρε παιδί μου; Κι από την άλλη όμως, θα μου πείτε, γιατί να το κάνουν, αφού ΔΕΝ κινδυνεύουν; Ποιος δηλαδή θα τους απειλήσει, ο Μίστερ Μπιν; Ο μόνος που διατρέχει από αυτόν κίνδυνο (για μειωμένες εισπράξεις λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού, εννοείται) είναι το τσίρκο Μεντράνο! Οπότε, ζαβού παρόντος πας δεξιός ξυλεύεται, χέζε ψηλά κι αγνάντευε και το ζαβό καρτέρει και για μας, ως έπος ειπείν, μαύρα τα γραμμένα μας, μάγκες μου!

ΕΙΔΙΚΟΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ «ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ Σ’ ΑΓΑΠΗΣΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΕΙΣ»

    Βραβείον λάγνων ερωτικών στεναγμών, απονέμεται στην Ελληνίδα ΥΠΕΞ και το επιτελείον της (Καλά ρε Καραίσκο, γιατί δεν σέβεσαι δηλαδή τις σεξουαλικές διαστροφές των φίλων σου; Ξερνάει ο μαλάκας)!. Και μη μου πει τώρα κανείς «τι έκαναν πάλι αυτοί και τους βραβεύεις»! Τέτοιες σαχλές ερωτήσεις δεν τις θέλω, καθότι μπορεί τις τελευταίες 12 _1/2 μέρες να μην έκαναν όντως κάτι πολύ χοντρό (π.χ. αναγνώριση Κοσόβου, εκχώρηση της Λέσβου στην Τουρκία, κλπ.), αλλά θα έπρεπε πια κι εσείς να ξέρετε ότι Τοξικά χωρίς Ντόρα κι ελληνικόν ΥΠΕΞ δεν γίνονται. Ε, τι να κάνουμε τώρα, ο βήχας κι η καψούρα δεν κρύβονται! Άλλωστε, με την Τουρκία να ξεσαλώνει ολοένα και περισσότερο υπογείως στη Θράκη, τον Νίμιτς να τριγυρίζει ολόγυρα για το Μακεδονικό και τους άλλους να ετοιμάζουν νέα Αυνανοσχέδια για την Κύπρο (και αυτή τη φορά ΧΩΡΙΣ Τάσσο), πολύ θέλει δηλαδή να γίνει από στιγμή σε στιγμή η μαλακία; Τους βραβεύουμε λοιπόν κι εμείς προκαταβολικά, για να ’χουμε το κεφάλι μας ήσυχο! Κατά πώς το ’λεγε δηλαδή κι ο μεγάλος, προεπιβουλεύειν δει μάλλον ή αντεπιβουλεύειν! Και χωρίς πλάκα όμως τώρα, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως τους τελευταίους μήνες το ημέτερον ΥΠΕΞ κάνει όντως εξαιρετική δουλειά! Π.χ. μέχρι και παράσταση διαμαρτυρίας έκανε τότε η κυβέρνηση για τον τούρκικο χάρτη της αυτόνομης Θράκης, άσε δε που βγάζει κι ανακοίνωση για κάθε 37.500 τούρκικα αεροπλάνα που περνούν πάνω απ’ τη Λαμία! Άφεριμ και αιέν αριστεύειν!

ΕΙΔΙΚΟΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ «ΕΒΓΑΛΕ Η ΜΥΓΑ Κ… ΚΙ ΕΧΕΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ»

    Βραβείον σκατογενές σφόδρα. Απονέμεται εις ετερόθρησκον μαμελούκον που εκμεταλλευόμενος την ψιλή κυριότητα ενός κράτους (λέμε τώρα) σε συγκεκριμένη γκατζολο-περιοχή, έφτασε στο σημείο να αισθάνεται τόσο ισχυρός, ώστε να υποκινεί τραμπουκισμούς και να κράζει υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες από τηλεοράσεως, χωρίς καμία κότ…εεε, κανείς κρατικός υπεύθυνος εννοούσα, να τολμά έστω και να του μιλήσει απλώς στον ενικό. Αλλά τι να πει κανείς; Τα μυαλά τους και μια λίρα (σ.σ. τούρκικη) και του ΜΠΟΓΙΑΤΖΗ ο κόπανος! Συγχαρητήρια δε εκ των προτέρων και σε όποιον ανύποπτο κάφρο ιθαγενή της ιδίας ευρύτερης περιοχής (ΚΑΙ των καφροκομοτηνέζων ιθαγενών φυσικά συμπεριλαμβανομένων) κατορθώσει μια μέρα απλώς και μόνο να αναγνωρίσει έστω τον εαυτό του στον ρόλο του ΚΟΠΑΝΟΥ…

ΕΙΔΙΚΟΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ «ΜΑΘΑΜΕ ΠΩΣ Γ…ΟΜΑΣΤΕ, ΠΛΑΚΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΜΟ»

     Βραβείον ελληνοτουρκικής fraternité, égalité και τα ρέστα. E, φυσικά, τι διάολο δηλαδή, μόνο οι μπογιατζήδες θα δομούν τις σχέσεις φιλίας και αγαθής συνύπαρξης; Ο λόγος επιτέλους στους επιστήμονες, βρε! Διάλεξη πρώτη «Η δημοκρατική αντιμετώπιση των μειονοτήτων στη Μητέρα Πατρίδα» (τ’ ακούτε, μπρε σεις γκιαούρηδες, γαμώ τα φασισταριά σας;), διάλεξη δεύτερη «Η ανάγκη σεβασμού απέναντι στα δικαιώματα» (σ.σ. του Παντουρκισμού), διάλεξη τρίτη «Η προστασία των ατομικών δικαιωμάτων του βιαστή» (μα είδες εκεί θράσος, να πάει να τον καταγγείλει η αχαρακτήριστη;), διάλεξη τέταρτη «Πατέρα μας Κεμάλ». Ε κι επειδή, ως γνωστόν, άμα πούνε στην (προοδευτική) γριά να χέσει, εκείνη συνήθως ξεκωλιάζεται, εγένετο και πάλιν ανομολόγητον σαδομαζοχιστικόν ερωτικόν σύμπλεγμα από επιστημοναραίους, γκρίζους λύκους, ΜΙΤατζήδες και τοπικά ανθυπορουφιανίδια! Α, ναι, χαιρέτησε και γκάτζος δήμαρχος, ενώ παρευρέθη και 1 (ολογράφως: ένας) ακροατής! Σπολάτη!

ΕΙΔΙΚΟΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ «ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΗΛΙΚΟΥΣ»

    Βραβείον χορού (πολύύύύ αργού όμως), που δικαιωματικά απονέμεται στην εθνική μας ομάδα για την παρουσία της στα Γιούργια, παρντόν στο Γιούρο 2008. Και φυσικά εξυπακούεται ότι, επειδή βλέπουμε τριάντα χρόνια μπάλα, δεν είμαστε η κυρά-Ελπηνίκη από την Κάτω Πετρομαγούλα που πίστευε ότι θα το ξανασηκώναμε, αλλά είναι αλήθεια ότι ελπίζαμε τουλάχιστον έστω κι απ’ αυτούς τους άμπαλους κάτι πιο ευπρεπές σε σύγκριση με αυτό που είδαμε τελικά. Αν μη τι άλλο, για να μη δοθεί δηλαδή και η αφορμή στις κακιασμένες λούγκρες απ’ το Νησί της Αντρικής Ζαρτιέρας να εξεμέσουν πάλι όλο το κόμπλεξ τους (κι ας είναι φυσικά γνωστό σε όσους ξέρουν μισό δράμι από μπάλα πως η δική τους γελοία εθνική κακοποιεί εδώ και 100 χρόνια το ποδόσφαιρο πιο πολύ ακόμη κι απ’ τη δική μας). Αλλά εν πάση περιπτώσει, πάλι καλά να λέτε για τα παλικάρια μας! Τι να περιμένεις δηλαδή από ανθρώπους που έχουν τόσες φυσικές δυνάμεις, ώστε για να περπατήσουν και μόνο χρειάζονται στο ημίχρονο τεχνητή αναπνοή, στο 55΄ απινιδωτή και στο 65΄ τη Μπελούτσι με μαύρα εσώρουχα στην αντίπαλη εστία; Από την άλλη ωστόσο παρηγορηθήκαμε μια χαρά, καθότι το πέος τουλάχιστον του Λαμ, διάγον φάσιν πυριζήλου πριαπισμού, ουδόλως χρειαζότανε Βιάγκρα, όθεν και κατά της Τουρκίας εποίησεν εις το 90΄ τα δέοντα! Ε, και φυσικά ακουστήκανε τα αγρίας ηδονής ουρλιαχτά μου μέχρι το Θρυλόριο! Για ποιον με περάσατε δηλαδή; Για τον Τσιτσελίκη;

                                                                                                                        Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

    Καθώς βλέπαμε, αγαπητοί αναγνώστες, τις προάλλες στην τηλεόραση να μοιράζουνε πάλι βραβεία σε κάτι άχρηστους, ζηλέψαμε κι είπαμε να κάνουμε κι εμείς ακριβώς το ίδιο (και εννοείται σε 2 δόσεις – καθότι που να τους βολέψεις σε ένα μόνο φύλλο ΤΟΣΟΥΣ άχρηστους)! Επειδή όμως έχουμε και καλοκαίρι (ξέρετε τώρα, ήλιος, θάλασσα, η λίμπιντο στο φουλ), τα δικά μας μάς βγήκανε κάπως πιο…λάγνα απ’ όσο κι οι ίδιοι θα περιμέναμε! Ζητούμε λοιπόν εκ των προτέρων τη συμπάθεια και την κατανόησή σας…

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΣΚΥΨΕ, ΠΑΛΛΑΚΙΔΑ ΜΟΥ»

    Το βραβείο απονέμεται δικαιωματικά προς πάντα υπεύθυνο (λέμε τώρα) ελληνόφωνο τζουτζέ για τον νέο διπλωματικό μας θρίαμβο τις προάλλες στο Στρασβούργο. Το πώς η συζήτηση στο Συμβούλιο της Ευρώπης γύρω από μια έκθεση-καταπέλτη για την Τουρκία (όσον αφορά την ελληνική μειονότητα σε Ίμβρο-Τένεδο), κατόρθωσε τελικά να οδηγήσει σε ανελέητον σεξ επί της χώρας μας (και μάλιστα σε όλο το φάσμα του Κάμα Σούτρα), είναι απορίας άξιον ακόμη και για τους ηλιθίους που παριστάνουν ότι μας κυβερνούν! Αλλά βέβαια! Όταν από τη μια δεκάδες Τούρκοι λύσσαξαν με παρεμβάσεις επί παρεμβάσεων για τη…βάναυση καταπίεση της μειονότητας από την Ελλάδα (όχι μόνο στη Θράκη, αλλά και στη Ρόδο), ενώ από την άλλη το ημέτερον βουστάσιον ηγόραζεν αγρούς και βρουβοβλάσταρα (για να καταλάβετε τώρα, μέχρι κι οι αθηνοφυλλάδες τους κατηγορούν για επιδεικτική απουσία), λογικό δεν ήταν εντέλει; Όπως λοιπόν αντιληφθήκατε, τα ανύπαρκτα γιουσουφάκια συνέχισαν για μια ακόμη φορά το θεάρεστον έργον τους! Και όσο για το άθλιο και θλιβερό ψευδοκράτος της Μελούνας, συνεχίζει φυσικά και αυτό απαρέγκλιτα (για 178^ο έτος τώρα) τη γελοία ιστορική του διαδρομή…

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΟ ΜΕΡΤΙΚΟ ΜΟΥ ΑΠ’ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΑΛΛΟΙ»

    Βραβείον εκτάκτως θεσμοθετηθέν για τον άγνωστο πολιτικό που ΔΕΝ πήρε μίζα από τη SIEMENS (σ.σ. από βλακεία εννοείται και όχι από πρόθεση, ε;). Ακόμα κι έτσι πάντως αποτελεί φαινόμενον άξιον καταδείξεως δια του δείκτου της χειρός (ενδεχομένως όμως και δια του μέσου δακτύλου – βάσει των συγχρόνων ιδεωδών της κοινωνίας του προαναφερθέντος ψευδοκράτους). Άλλη μία απόδειξη της επιστημονικά δομημένης απόλυτης διαφθοράς που εξέθρεψε ο σοσιαληστρικός συρφετός εκείνου του χυδαίου κοπροφαιοπράσινου καθεστώτος που καταξέσκισε τις σάρκες μας επί 2 τετραετίες; Ασφαλέστατα – όχι όμως ότι βλέπουμε και τους άλλους να πολυχαίρονται με τις αποκαλύψεις, ε; (Βρε, γιατί να μη χαίρονται άραγε, μυστήριο πράμα ρε παιδί μου)! Εν πάση περιπτώσει, το βραβείο παραμένει ακόμη στα αζήτητα, καθότι ο παραλήπτης του δεν έχει εισέτι ανακαλυφθεί (που έτσι δηλαδή κι ανακαλυφθεί, εμένα να με χέσετε)! Προφανώς λοιπόν, θα του το απονείμει μετά θάνατον ο ιστορικός του μέλλοντος. Κι αν όχι αυτός, πάντως σίγουρα κάποιος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας…

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΩΡΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ, ΔΩΣ’ ΜΟΥ ΓΙ’ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ»

    Βραβείον παρηγορίας και – όπως καταλάβατε – αυτοκριτικής, απονεμηθέν υπό της Κ.Ο. του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στους γνωστούς βαρβατο-αντρακλαίους της Τήλου, μια και παρ’ όλες τους τις πεφωτισμένες προσπάθειες, δεν κατόρθωσαν τελικά να τους βοηθήσουν και να καταρρίψουν την απαράδεκτη οπισθοδρομική απόφαση της μεσαιωνικής ελληνικής δικαιοσύνης. Μην ανησυχείτε όμως! Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. Αλέκος Αλαβάνος θα συνεχίσει τις προσπάθειες όλο το καλοκαίρι! Όσο για τα άλλα εξόχως καυτά προβλήματα της σκοταδιστικής ελληνικής κοινωνίας που βρίσκονται ήδη στην ατζέντα του, όπως η αναγνώριση της αλβανικής κυριαρχίας μέχρι τα Φιλιατρά, η συνεργασία με το μακεδονικό έθνος, η προώθηση της καλής γειτονίας Ελλάδος και Τουρκίας (στη συνοριακή γραμμή του Νέστου), ο κλειτοριδικός οργασμός της bi-sexual μυκονιάτικης πεταλούδας, τα κοινωνικά δικαιώματα της λεσβίας Καρέτα-Καρέτα και η καταδίκη του φρικωδώς αναχρονιστικού εθίμου της καταναγκαστικής παρθενορραφίας στην παραστρατημένη αμοιβάδα, ο Πρόεδρος θα τοποθετηθεί από Σεπτέμβριο…

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΘΕΛΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ ΚΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ»

    Για μία ακόμη φορά και μάλιστα παμψηφεί ο τηλαυγής φωστήρας του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να μην τον τιμήσουμε; Εκείνος βεβαίως δεν ήθελε (ούτε άλλωστε και ήξερε τίποτα, μεταξύ μας – σας τ’ ορκίζομαι), αλλά χαζό είναι το διεθνές κίνημα να χάσει τέτοιον ηγέταρο; Ε, ερωτευμένοι με το μυαλό του είναι, μωρέ, οι άνθρωποι – και ως γνωστόν, από την ευφυία δεν υπάρχει ισχυρότερο αφροδισιακό! Σηκωτό τον πήρανε λοιπόν, όπως τον Κλαύδιο οι Ρωμαίοι πραιτωριανοί μετά τη δολοφονία του Καλιγούλα, και τον αναγόρευσαν αυτοκράτορα. Ασήμαντη εξάλλου και η διαφορά, ε; Εκείνος ήταν κρυμμένος τότε πίσω απ’ την κουρτίνα, ετούτον τον πετύχανε την ώρα που έπαιζε με τα Γιου Γκι Ο. Σύμφωνα δε με απολύτως εξακριβωμένες πληροφορίες, ο Πρόεδρος, μόλις πληροφορήθηκε την επανεκλογή: α) δήλωσε βαθύτατα συγκινημένος, β) έφαγε ένα αχλάδι (σ.σ. ψιλοκομμένο, για να μην πνιγεί), γ) κατούρησε (σ.σ. όχι πάνω του) και δ) παράτησε τα Γιου Γκι Ο (αρχίζοντας το «περνά-περνά η μέλισσα»). Μετά μάλιστα (ανεπιβεβαίωτο πάντως ακόμη αυτό) κάποιοι λένε ότι από τη μεγάλη του χαρά ανέπνευσε κιόλας…

                                                                                                                            Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

                                                                                                                       (ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

     Είπαμε σήμερα να σας αποκαλύψουμε ένα μέρος μιας από τις πιο αθέατες πλευρές μας εδώ στον «Αντιφωνητή»: της συνεχούς και γόνιμης επικοινωνίας που έχουμε με τους αναγνώστες μας. Εξαιρέσαμε βεβαίως τα αναρίθμητα ερωτικά email που λαμβάνουμε καθημερινά και τα οποία η αγωγή μας και στοιχειώδεις λόγοι ευπρέπειας δεν επιτρέπουν τη δημοσίευσή τους. Από τα υπόλοιπα όμως, σταχυολογήσαμε τα πιο χαρακτηριστικά και σας τα παρουσιάζουμε αμέσως – μαζί φυσικά και με τις δικές μας απαντήσεις:

     Γράφω σ’ εσάς γιατί είστε το πιο ιν και τζερτζελεδιάρικο λάιφ στάιλ περιοδικό. Βρε ποιος πήγε με ποιαν, ποια κεράτωσε ποιον, ποιες τραβεστί κάναν διαδήλωση (και τις υπερασπίστηκε μετά κι ο Αλαβάνος), μόνο από σας το μαθαίνω τόσο έγκυρα. Μ’ έχετε στείλει, δικέ μου! Έχω όμως κι ένα σοβαρό πρόβλημα: στις δέκα γκόμενες που γνωρίζω τελευταία, μόνο οι εννιά με κάθονται, ενώ η δέκατη με κάνει νερά. Και λέω «ίσα μωρή που θα τη βγεις εσύ στο Λάκη! Ξέρεις ποιος είν’ ο Λάκης, μωρή; Εμένα καμιά ποτέ δεν με παράτησε»! Άσε, μάστορα, έτσι που το παν αυτά τα ξέκωλα, στο τέλος θα μου μείν’ και κάνα κουσούρι, να ούμ’, και δεν θα με σηκώνεται κιόλας!

     Εκείνο που κατ’ αρχάς αντιλαμβάνομαι είναι ότι δεν είστε ακριβώς και φαν του Ταρκόφσκι. Πέραν τούτου όμως, νομίζω πως το πρόβλημά σας έγκειται στις πνευματικές σας αξίες, τις οποίες πρέπει επειγόντως να επανιεραρχήσετε. Να πάψει δηλαδή να σας απασχολεί μόνο το πουλί σας και ν’ αρχίσετε επιτέλους ν’ ασχολείστε και με τα άλλα μεγάλα ιδανικά του νεοέλληνα (το πορτοφόλι του, το αμάξι του, η αποτρίχωση στήθους)…Τέτοια έλλειψη πνευματικής καλλιέργειας δεν επιτρέπεται, αγαπητέ, τη σήμερον ημέρα!

     Εγώ αγαπάω μια κοπέλα, αλλά δεν τολμάω να της το πω. Πάντα ήμουνα πολύ δειλός με τις γυναίκες, μου κοβόντουσαν τα πόδια, καταλαβαίνετε…Και νομίζω, ξέρετε, ότι κι εκείνη ενδιαφέρεται για μένα, παρότι η κοινή λογική λέει το αντίθετο, γιατί αυτή είναι κούκλα, ενώ εγώ όχι και τόσο ωραίος. Θέλω πολύ να την πλησιάσω, αλλά τι να κάνω που φοβάμαι!

     Συγγνώμη κιόλας, αλλά σας κόβω κάπως μονόχνωτο και κακογαμ… Δεν πιστεύω, όταν ήσασταν μικρός, να σας έπιανε κανένας παππούς συστηματικά τον κ…! Επειδή όμως σας συμπάθησα, θα σας δώσω μία συμβουλή: υπολογίστε μόνο τη δική σας λογική και ξεχάστε την…κοινή, γιατί τέτοιο πράγμα στην πραγματικότητα δεν υπάρχει – ο όρος είναι απλώς μία επινόηση των κρετίνων, ώστε να καλύψουν την ανικανότητά τους να κάνουν κάποια πιο πολύπλοκη σκέψη απ’ το βου και α = βα! Άντε πάνε και πες, βρε πασά μου, στο κορίτσι πως το αγαπάς! Αμάν πια, μας χτίκιασες!

     Εγώ είμε ένας φτοχός νέος, τελήως ανεπάγκελτος και το μώνο που κλυρονώμησα από τον μπαμπά μου είναι ένα κόμα, που όμως δεν τραβάη με τήποτα, γιατί μέχρει να ενιληκιωθώ, το διαχυριζόταν ένας χαμένος παλιοζουμπάς που το ’κανε σαν τα μούτρα του. Και πάνω που προσπαθό να το ξαναλλλάξω, εμφανίζετε τώρα κι ένα χωντρό κακό θηρίο, που είναι σαν τον Μάβρο Πητ στα Μίκη Μάους που διαβάζω και θέλη να μου το φάει. Κι αν γίνει τελικά αυτό, εγώ τι θα κάνω μετά, πήτε μου! Μα σε τι κόσμω ζούμαι, Θαιέ μου!

     Καταλαβαίνω το δράμα σου και θλίβομαι βαθύτατα που ένας νέος με τόσα προσόντα και τόση μόρφωση, όπως εσύ, περνάει τέτοιο λούκι. Δεν μπορώ δυστυχώς να κάνω κάτι για να σε βοηθήσω, αλλά πάντως συμπάσχω μαζί σου! Κουράγιο!

     Ιγώ πιδάκι μ’ ίμι ξέρ’ς απ’ όξω απ’ τη Ζαχάρου, του Θανασάκ’ του μπογιατζή η γιαγιά, πουχ’ γιναίκα τη Μαρικούλα, του Κώστα του Μπίρμπαση την ξαδέρφ’. Τουν ξερ’ς τουν Κώστα, ένας Κώστας-Κώστας, πούκανι κι στα καράβια, μ’ είχι στείλ’ κι κάρτα απ’ του Βουλπαράιζου. Ιγώ λοιπόν που λες βόσκαγα τα πρόβατα ιδώ κουντά κι μ’ ήρθε ξαφνικά να ψήσου ένα καφεδάκ’. Κείνου όμους του ρημάδ’ του καμινέτου μιγάλ’ φλόγα πέταξι, μ’ ήρθε κι να κλάσου κείν’ την ώρα, την αμόλ’σα κατά λάθους πάν στη φουτιά, έγινι του δάσους ρημαδιό. Συγγνώμ’ πιδάκι μ’, δεν θα του ξανακάνου!

     Ντροπή σου γιαγιά! Να κάτι τέτοια κάνετε και βγαίνουν μετά κάτι ηλίθιοι κι ανίκανοι και επινοούν οργανωμένα σχέδια και θεωρίες συνωμοσίας! Ενώ ήταν ΤΟΣΟ ΛΟΓΙΚΟ να σκεφτεί κανείς πως εσύ έκαψες τη μισή Ελλάδα! Μήπως τώρα αυτός ο Κώστας-Κώστας έχει και κάνα συμπεθεριό με τον αλήτη τον οξυγονοκολλητή που έκαψε την άλλη μισή; Λοιπόν, προσοχή από δω και πέρα κι άμα σού ’ρθει άλλη φορά να κλάσεις πάνω απ’ τη φωτιά, καλύτερα να σφίγγεσαι!

     Σας παρακαλώ, κύριε εκδότα, πείτε σ’ εκείνον τον χαμένο τον Εξ Αποβλήτων ότι μας έχει πρήξει τα παπ..ια με τις θεωρίες συνωμοσίας! Αφού τις φωτιές είναι γνωστό ότι τις έβαλε η Αλ Κάιντα και ο Μπιν Λάντεν με τον Αλ Ζαρκάουι αυτοπροσώπως, γιατί αυτός μας λέει μα…ίες;

     Δεν είμαι ο εκδότης, ηλίθιε, ο Αλ Ζαρκάουι είμαι! Κατ’ αρχάς εγώ ουδεμία σχέση είχα κι έχω κι άλλοθι, γιατί εκείνη την ώρα, ήμουνα μπαρότσαρκα με τον Καραΐσκο. Κι ύστερα, αφού σου λένε ότι τη φωτιά την έβαλε η γιαγιά! Δεν έχεις ακούσει δηλαδή την παροιμία «έκλασ’ η γριά, σχόλασε το δάσος»; Ε, διάβαζε και λίγο «Αντιφωνητή», μωρέ! Γιατί δηλαδή τον αγοράζεις; Μόνο για τ’ αθλητικά και για τα ζώδια;

     Καλά ρε, παλιοντενεκέ, δεν ντρέπεσαι να γράφεις ότι τις φωτιές τις βάλανε οι Αμερικάνοι; Δηλαδή τι θες να μας πεις τώρα, ρε κρυφοδεξιό κοπρόσκυλο, ότι οι ΗΠΑ ήθελαν να φαν το λαμόγιο τον Καραμανλή και προτιμούσαν κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της μεγάλης και αντιστασιακής δημο-κρατικής μας παράταξης;

Αγαπητέ μου, καταλαβαίνω το σφίξιμό σας, αλλά μην απελπίζεστε! Κόψτε τις μπανάνες που είναι στυπτικές, πάρτε καναδυό χαπάκια και σκεφτείτε και κάτι ευχάριστο, για να χαλαρώσετε! Ει δυνατόν, χρησιμοποιείστε και τούρκικη χέστρα που κάνει τον σφιγκτήρα να λειτουργεί καλύτερα. Άντε και καλό βόλι!

     Χελόου! Εγκώ σας γκράφω από Γουόσινγκτον Ντι Σι! Τζων Πάτος – απ’ το Πατόπουλος! Γουάτ ντου γιου θινκ για το νιου πρόγκραμμα του Αντέννα;

     Για το πρόγραμμα δεν έχω ακόμη ολοκληρωμένη άποψη, αγαπητέ, ωστόσο δεν μπορώ παρά να σας συγχαρώ και για το συμβολικής αξίας όνομά σας και για τα σοβαρά θέματα με τα οποία ασχολείστε ως ομογένεια! Γι’ αυτό και μας τρέμουν βεβαίως όλοι στην Αμερική, ενώ κάτι Σκοπιανοί και κάτι Αρμένιοι τρώνε συνέχεια πόρτα! Μήπως αποφασίσατε και πόσα λεφτά θα δώσετε στον διάδοχο του Αρχικαθυστερημένου για τις επόμενες εκλογές ή ακόμα το συζητάτε;

     Όλο Τούρκοι, Τούρκοι, Τούρκοι, μας έχετε σπάσει τ’ αρχ… Εμένα δεν μ’ απασχολούν ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Παλαιστίνιοι, ούτε η Νέα Τάξη. Εγώ απλά ψάχνω να βρω γκόμενα. Μήπως μπορείτε να μου γνωρίσετε καμιά συνδρομήτριά σας;

Ναι, βρήκαμε εμείς τώρα συνδρομήτρια για μας, θα σου γνωρίσουμε κι εσένα! Λυπάμαι που θα σ’ απογοητεύσω, αλλά συνδρομήτριες γιοκ. Κι εμείς απ’ αλλού ψάχνουμε για γκόμενες!

     Έλα ρε παλιοκαραγκιόζη, ο Κώστας είμαι! Έτσι και ξαναπείς τίποτε για τον μπατζανάκη μου τον οξυγονοκολλητή, έχω ανέβει στο λεπτό απάνω στην Κομοτηνή και σού ’χω φάει το λαρύγγι! Κατάλαβες;

     Ξεκινᾶμε σήμερα, ἀγαπητοὶ φίλοι, μὲ τὸ ἄκρως κουφὸ θέμα τῆς ἀκαδημαϊκῆς συμμορίας, ποὺ χέστηκε…ΠΑΝΤΕΙΩ τῷ τρόπῳ στὴν ἁρπαχτὴ γιὰ ὑποτιθέμενη ἐπιστημονικὴ ἔρευνα. (Ὁπότε σὺν τοῖς ἄλλοις καταλάβατε πλέον καὶ τί ἀκριβῶς ἐρευνούσανε, ἔ; Τὸ ποῦ θὰ τὰ φᾶνε). Καὶ φυσικὰ ἐξηγοῦμαι, γιὰ νὰ μὴ μὲ περάσετε καὶ γιὰ καθ’ ὁλοκληρίαν βλῆμα: ἐκεῖνο ποὺ μὲ κούφανε δὲν ἦταν ἀσφαλῶς τὸ ὅτι κλέβανε! Τὸ ὅτι τοὺς πιάσανε ἦταν! Καὶ δηλώνω ὅτι οὐδαμῶς μὲ νοιάζει ἡ αἰτία. Ἂς ἤτανε καὶ σύμπτωση, ἂς ἦταν καὶ γιὰ ἀντιπερισπασμὸ γιὰ τὰ γαλάζια σκάνδαλα, ἂς ἤτανε καὶ καρφωτὴ ἀπ’ τὸν γκόμενο τοῦ τρίτου μπατζανάκη τοῦ Αἰμίλιου ποὺ τὴν ψώνισε γιατί τὸν ρίξανε στὴ μοιρασιὰ καὶ δὲν τοῦ δώσανε (κι αὐτουνοῦ) Φερράρι, ἀλλὰ Ζάσταβα! Χέστηκα! Τὸ θέμα εἶναι ὅτι γιὰ πρώτη ἴσως φορὰ (καὶ τόσο ἐκκωφαντικὰ ΣΙΓΟΥΡΑ γιὰ πρώτη) βλέπουμε ξεβράκωμα ἐπιφανῶν μελῶν τῆς πανεπιστημιακῆς μαφίας! Λίγο δηλαδὴ τὸ θεωρεῖτε ἐσεῖς αὐτό;

     Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα ὅμως, τί; Νὰ ἐλπίζουμε καὶ γιὰ συνέχεια ἢ θὰ θεωρηθοῦμε τόοοοοσο ἀφελεῖς; Ἐντάξει ὅμως, ρὲ παιδιά, δὲν θέλουμε πιὰ καὶ πάρα πολλά! Δυὸ κυκλώματα τὸ χρόνο νὰ πιάνετε, μέχρι τὸ 9.167 θὰ ἔχει πραγματικὰ ἀποσυμφορηθεῖ ὁ ἀκαδημαϊκὸς μιζοχῶρος (κατὰ 0,125%). Θὰ ἔχουμε φτιάξει ἕως τότε κι ἕνα γκουλὰγκ στὴν ἔκταση τῆς Θεσσαλίας, ἒ, θὰ στριμωχτοῦνε καὶ λίγο, κουτσὰ στραβὰ θὰ χωρέσουνε…

     Εἶπα ὅμως τώρα γιὰ ἀποσυμφόρηση καὶ τί θυμήθηκα! Θυμάστε ἀλήθεια, βρέ, κάτι περίεργους ποὺ συνωστίζονταν κάποτε στὸ λιμάνι τῆς Σμύρνης; Ἔ, ἐπῆλθε λοιπὸν ἐπιτέλους ἀπεγκλωβισμός, καθότι, ὅπως ἤδη θὰ τὸ πληροφορηθήκατε, οἱ ἐν λόγῳ ἐρίφηδες ἀπεχώρησαν πλέον, ἔστω καὶ ὑπὸ δραματικὲς συνθῆκες. Τώρα βέβαια γιὰ τὸ τί ἀκριβῶς ὑπονοεῖται ὑπὸ τὸν ὅρο «δραματικές», θὰ σᾶς γελάσω. Βάλτε λοιπὸν ὅ,τι θέλετε. Ἀπὸ συναυλία τῶν Γιοὺ-Τοὺ μέχρι δακρυγόνα ποὺ ρίξανε τὰ ΜΑΤ στὴ Θύρα 4, ἐπειδὴ ἔγινε τῆς πουτ… μόλις καταλογίστηκε πέτσινο πέναλτυ ὑπὲρ τοῦ Ὀλυμπιακοῦ! [Ὄχι, προεκλογικὴ ὁμιλία (σ.σ. στὰ ἑλληνικά) τοῦ Γιωργάκη στὸ λιμάνι τῆς Σμύρνης ἀποκλείεται νὰ εἴχαμε!. Ἄλλωστε, δραματικὲς συνθῆκες εἴπαμε! Ὄχι κωμικοτραγικές!]…

     Εἴχαμε ὅμως ἐσχάτως καὶ ἑτέραν ἀποσυμφόρησιν, ἔ; Καὶ ἐννοῶ βεβαίως κείνους τοὺς Ἀλβανοὺς ποὺ συνωστίζονταν, περιμένοντας νὰ ἀγγίξουν τὸν Μποὺς ἢ (γιὰ νὰ εἴμαστε πιὸ ἀκριβεῖς) τὸ ρολόι του. Ἔ, γιατί νομίζατε δηλαδὴ ὅτι ἤθελαν νὰ τὸν δοῦν, γιὰ τὴν ὀμορφιά του ἢ μήπως γιὰ τὴν εὐφυΐα του; Καὶ πάνω ποὺ φαινόταν ἐκστασιασμένος ὁ γνωστὸς πανηλίθιος κοπρόνους χαζογκάβαξ ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις λατρείας τοῦ πλήθους κι ἔνιωθε σὰν τὸν Μεσσία ποὺ περιδιάβαινε, ἔχοντας ἀφήσει ἐνεούς, περιδεεῖς καὶ ἔκθαμβους τοὺς ἰθαγενεῖς, ἰδοὺ καὶ ἡ ἀνώμαλος προσγείωσις! Ὅταν πῆγε νὰ δεῖ τὴν ὥρα, τότε κατάλαβε καὶ πρὸς τί ἦταν τὸ παραλήρημα! Ὅσο γιὰ τοὺς ἄλλους, μόλις ἐνεκολπώθησαν τὸ τιμαλφὲς (καὶ κυρίως βέβαια μόλις συνειδητοποίησαν πὼς ΔΕΝ μποροῦσαν νὰ πάρουν καὶ κάτι ἄλλο), τὴν κάνανε ὅλοι πάραυτα, ὡς ἐκλείπει καπνός…

     Πάντως τί νὰ σᾶς πῶ, ρὲ παιδιά! Πολὺ κρῖμα ποὺ μείναμε μόνο στὶς χειραψίες καὶ δὲν ἄφησαν οἱ προεδρικοὶ σωματοφύλακες τὸν… παραληροῦντα ἀπὸ ἐνθουσιασμὸ ὄχλο νὰ τὸν πάρει καὶ στοὺς ὤμους τὸν ἀρχικρετίνο! Θὰ τοῦ εἴχανε βγάλει, μιλᾶμε, παπούτσια, κάλτσες καὶ παντελόνι ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ! (Ἔ, ὄχι, ἐντάξει, τὸ σώβρακο ΜΠΟΡΕΙ καὶ νὰ τοῦ τὸ ἀφήνανε! Δὲν εἶναι πιὰ καὶ τόσο ἀνάγωγοι οἱ ἄνθρωποι! Ὅσο νὰ ’ναι, τὸν ἔχουνε ἕνα σεβασμὸ πρὸς τὸν πλανητάρχη)!

     Καὶ ἀπὸ τοὺς Ἀλβανοὺς – μέσω ἑνὸς ἀπολύτως φυσιολογικοῦ συνειρμοῦ – κλείνω μὲ δυὸ λόγια γιὰ τὸ ἐπικείμενο 13ο Συνέδριο τῆς ΟΛΜΕ (στὸ ὁποῖο θὰ συμμετάσχουμε καὶ ἐμεῖς ὡς σύνεδροι). Θὰ μοῦ πεῖτε τώρα βέβαια τί σχέση ἔχουν οἱ Ἀλβανοὶ μὲ τὴν ΟΛΜΕ! Ἀφῆστε, τώρα ποὺ τὸ ξανασκέφτομαι, μᾶλλον καμμία! (Μοῦ εἶχε ἔρθει πρὸς στιγμὴν μία φλασιὰ γιὰ κάποιες ἐμφανεῖς ὁμοιότητες μεταξὺ Ἀλβανῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν συνδικαλιστῶν ὡς πρὸς τὴ χρήση τῆς ἑλληνικῆς, ἀλλὰ ἄκυρο! Οἱ Ἀλβανοὶ τελικὰ τὴ μιλᾶνε καλύτερα…)

     Ἐκεῖ πάντως θὰ ὑπάρχει πραγματικὸς συνωστισμός. Τί συνωστισμός; Δεινοσαύ-ρων, ἐννοεῖται! Τουτέστιν, ὅλο τὸ Τζουράσικ Πὰρκ ἐπὶ σκηνῆς. Φυσικὰ θὰ βροῦμε καὶ μερικοὺς καλοὺς φίλους τῶν ἰδίων χνώτων, ἀλλὰ κατὰ τὰ ἄλλα μαύρη θὰ ’ναι ἡ νύχτα στὰ βουνά! Ἔχουμε ποὺ ἔχουμε καὶ τὶς ζοχάδες μας τελευταῖα, ἄιντε κάντε κι ἐσεῖς τὸ σταυρό σας νὰ μὴ γυρίσουμε καὶ τελείως ἡρωινομανεῖς ἀπὸ κεῖ…

     Τὸ μόνο παρήγορο; Μαζὶ μὲ πλεῖστες ὅσες μ…, θὰ τεθοῦν καὶ κάποια ἐκπαιδευτικὰ θέματα, ὁπότε θὰ μπορέσουμε νὰ τὰ χώσουμε καὶ γιὰ τὸ θέμα τῆς ἐπικείμενης ἀλλαγῆς τῶν σχολικῶν βιβλίων (Ἱστορίας καὶ ὄχι μόνο) τῆς Δευτεροβάθμιας ‘Εκπαίδευσης, ποὺ ἐν πολλοῖς ἀναμένεται νὰ κινηθοῦν στὸ πνεῦμα τοῦ περιφήμου ρεπουσείου σκατουργήματος…

     Ἔ, καὶ ἕνα ΧΟΝΤΡΟΧΕΣΙΜΟ, ὅσο νὰ ’ναι, ἐπιβάλλεται. Ne c’ est pas?

                                                                                                 Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΜΑΘΑΝΕ ΠΩΣ Γ…ΟΜΑΣΤΕ, ΠΛΑΚΩΣΕ ΚΙ Η ΡΕΠΟΥΣΗ»

   Βραβεῖον συνωστισμοῦ, γενικῶς. Καθότι Ἕλληνες συνωστίζονται στὴ Σμύρνη, ἀνθυποντενεκέδες καὶ λοιπὰ γελοῖα κρατικοδίαιτα ἐκσυγχρονιστήρια στὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀπαιδευσίας καὶ ἁπαξάπας ὁ θλιβερὸς ἐσμὸς τῶν ἐπιδόξων ἀποδομητῶν τῆς μνήμης στοὺς ὑπονόμους τῆς Νέας Τάξης. Εἰδικὰ ὄμως ἡ ἐμφάνιση Ρεπούση διὰ τοῦ γνωστοῦ σχολικοῦ ἀριστουργήματος ὑπῆρξε τὸ κομβικὸ σημεῖο (ὅθεν καὶ τὴν βραβεύουμε, γόνυ κλίνοντες εὐλαβῶς). Γιατί κομβικό; Διότι δὲν ἦταν μία ὑπόγεια καὶ ὕπουλη (συνεπῶς δὲ καὶ εὔελπις) ἀπόπειρα ἱστορικοῦ εὐνουχισμοῦ, ἀλλὰ μία βλακωδῶς ἀπροκάλυπτη κίνηση κατεδάφισης τῶν πάντων, ποὺ βασίστηκε στὴν ἐντύπωση ὅτι τυγχάνομεν πλέον λαὸς βοδιῶν ποὺ μασᾶνε καθολικῶς κουτόχορτο. Καὶ ἔτσι βεβαίως τὸ ἐν λόγῳ ἐγχείρημα προσέφερε στὴν πραγματικότητα μέγιστες ὑπηρεσίες (καὶ ἐννοεῖται τὶς ἀκριβῶς ἀντίθετας τοῦ ἐπιποθουμένου), κατορθώνοντας νὰ ξεσηκώσει τοὺς πάντες, νὰ ἐξοργίσει μέχρι καὶ τὸ τριανταφυλλοπουλο-χαρδαβελαίικο καὶ νὰ ἀφυπνίσει ἕως καὶ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (ἐδῶ κι ἂν μιλᾶμε δηλαδὴ γιὰ κατόρθωμα). Τέτοιο παλλαϊκὸ ξεσηκωμὸ οὔτε στὸ Γιοῦρο δὲν θυμᾶμαι. Ἐδῶ νὰ δεῖτε λοιπὸν συνωστισμό. Ὅλο τὸ σῦμπαν ἀνάστατο, σὺν πέντε ἑκατομμύρια housewives – χώρια οἱ ἀλευρομάγειροι ποὺ ἔπιπτον right through. Δὲν μᾶς γράφετε, λέω γώ, κυρία μας, δυό – τρία τέτοια βιβλία κάθε χρόνο; Διὰ τάς ὑπηρεσίας σας, σᾶς εὐχαριστοῦμε θερμῶς…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «300»

     Βραβεῖον συνωστισμοῦ, εἰδικῶς. Ἤτανε ποὺ ἤτανε στενὸ τὸ ρημάδι τὸ παραθαλάσσιο, μπήκανε γιὰ ἡλιοθεραπεία οἱ Σπαρτιάτες, πῆγαν νὰ κάνουν κι οἱ Πέρσες εἰρηνικὴν διέλευσιν, τὸ τί στριμωξίδι ἔπεσε δὲν λέγεται. Σιγὰ ρὲ παιδιά, μἡ συνωστιζόμαστε ἔτσι, θὰ κατσιάσουμε! Ἀλλὰ πέραν τούτου, σιγὰ πιὰ τὴν ταινία, ποὺ προβάλλει τάχαμου καὶ τὶς ἀρετὲς τοῦ Ἑλληνισμοῦ! Ἐπειδὴ πήγανε μερικοὶ καὶ τσαλαπατηθήκανε, θὰ τὸ κάνουμε τώρα καὶ θέμα; Τότε δηλαδὴ γιὰ τὰ σύγχρονα ἑλληνικὰ λιοντάρια τί νὰ ποῦμε; Ἐδῶ ρέ, μέχρι καὶ παράσταση διαμαρτυρίας ἔκανε ἡ κυβέρνηση γιὰ τὸν τούρκικο χάρτη τῆς αὐτόνομης Θράκης, ἄσε ποὺ βγάζει κι ἀνακοίνωση γιὰ κάθε 17.500 ἀεροπλάνα ποὺ παραβιάζουν τὸν ἐναέριο χῶρο. Ἄντε μἡ θυμηθῶ τώρα καὶ τὸ ἔπος Ὀτζαλάν ἢ τὴν ἄλλη ἐποποιία, τότε ποὺ ὁ Λεωνίδας τοῦ Ἐκσυγχρονισμοῦ τσάκιζε τοὺς βαρβάρους, κυνηγώντας τους ἀλαλάζοντας ἀπὸ βραχονησίδος εἰς βραχονησίδαν! Ἂν γιὰ τὸν Σπαρτιάτη ἔγινε ταινία, γιὰ δαύτονε δηλαδὴ τί πρέπει νὰ γυρίσουμε; Τριλογία; Ἐμεῖς ὅμως οὕτως ἢ ἄλλως, σύντροφοι, τυγχάνομεν φιλειρηνικοὶ καὶ πνευματικοὶ ἄνθρωποι καὶ δὲν γουστάρουμε τέτοιες μιλιταριστικὲς ἐθνικοῦρες! Ἀπὸ ἄλλους ἥρωες, συνετούς, διαλλακτικοὺς καὶ μετριοπαθεῖς, ἔχει ἀνάγκη αὐτὸς ὁ τόπος! «The life and times of Pilios Gousis» συνεπῶς καὶ πολύ σας εἶναι…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΙ ΜΥΓΕΣ ΚΩΛΟ ΚΙ ΕΧΕΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ»

    Βραβεῖον συνωστισμοῦ, en peu. Ἤτοι βραβεῖον παρηγοριᾶς πρὸς τὸ καθ’ ἠμᾶς φωταδιστικὸν ζόμπ…παρντὸν λόμπυ. Τώρα βέβαια θὰ μοῦ πεῖτε, γιατί en peu; Ἔ, γιατί πῶς νὰ τὸ κάνουμε τώρα, δὲν εἶναι οὔτε τόσο σπουδαῖοι (κάτι ἀνιστόρητοι καὶ νευρωτικοὶ ἡμιαναλφάβητοι εἶναι, ποὺ ὑποδύονται τοὺς διανοουμένους καὶ τοὺς δημοσιογράφους), ἀλλὰ οὔτε τελικὰ καὶ τόσο πολλοί, ὅσο νομίζουν. Ἁπλῶς φαίνονται πολλοί, γιατί εἶναι ἁπλωμένοι σὲ κάποια καίρια πόστα, ἐλέγχουν μεγάλο μέρος τῶν ΜΜΕ καὶ κάνουνε καὶ σαματὰ διὰ τῆς τρομοκρατίας, τῆς προσβολῆς καὶ τῆς ἐξουθενώσεως. Νά, σὰν τὰ φαιδρὰ ΔΟΛια γραικυλομειράκια ἕνα πρᾶμα ἢ τὴν τηλαυγή χαφιεδο-ὀμάδα ἑτέρου ἀθηναϊκοῦ μεγαλοχαρτοπολτοῦ. Τώρα ποὺ σίγουρα τὸ μἤνυμα ἐλήφθη, ὅλοι αὐτοὶ θὰ βρίσκονται μᾶλλον σὲ ἄθλια ψυχολογικὴ κατάσταση, ὅθεν καὶ συμπάσχουμε στὸ δρᾶμα τους. Ὡς πονόψυχοι δὲ ἄνθρωποι εἴπαμε νὰ τοὺς βραβεύσουμε, γιὰ νὰ τοὺς γλυκάνουμε λιγάκι τὸν πόνο. Ἔ, ἐντάξει, πρῶτα τὸ βραβεῖο, φάγαμε μετὰ καὶ τὰ 4 ἀπ’ τοὺς Τούρκους, δὲν μπορεῖ, θὰ γέλασε λίγο τὸ χειλάκι τους…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «1821»

     Βραβεῖον συνωστισμοῦ, χέσε μέσα Πολυχρόνη. Ὁ λόγος γιὰ μιά ἐξέγερση ποὺ ἔκαναν κάποιοι κάπου κάποτε. Πού ἐκεῖ νὰ δεῖτε δηλαδὴ συνωστισμούς! Λίγο οἱ μέν στά Δερβενάκια, λίγο οἱ ἄλλοι ποὺ συνωστίζονταν στὴν πόρτα τοῦ Μεσολογγίου βγαίνοντας γιὰ τὴ βραδινή τους ἔξοδο (καλὰ ρὲ παιδιά, μἡ σκουντουφλιέστε, θὰ βρεῖτε ὅλοι νὰ κάτσετε, τόσα μπαράκια ἔχει ὁλόγυρα), τελικὰ αὐτὸς ὁ Ρωμηός, ρὲ παιδὶ μου, δὲν ξέρει ἀπὸ τάξη. Μὰ τίποτα νὰ μή μάθουνε, ρὲ γαμῶτο, οἱ ἄχρηστοι μετὰ ἀπὸ τόσους αἰῶνες διαπολιτισμικῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνύπαρξης, λίγη ἀγωγὴ δὲν τοὺς δώσανε στὰ 3.500 σχολεῖα δευτεροβάθμιας ὀθωμανικῆς ἐκπαίδευσης Νοτίου Ἑλλάδος; Ἀλλὰ τί νὰ σοῦ κάνει τώρα καὶ τὸ σχολεῖο, ἅμα εἶσαι ἀναρχικὸς καὶ ἔχεις καὶ κάτι πατεράδες νονοὺς τῆς νύχτας, ποὺ παίρνουν τὰ βουνὰ καὶ κλέβουν τοὺς κρατικοὺς ἀξιωματούχους! Ἔ, μετὰ ἤτανε δυνατὸν νὰ μὴν τὰ κάνουνε ὅλα λαμπόγυαλο καὶ στὶς ἑπταήμερες ποὺ τοὺς πήγαιναν; Φυσικὸ εἶναι καὶ τὸ Grand Hotel στὴ Γραβιὰ νὰ τὸ ρημάξουνε καὶ τὴ θαλαμηγὸ στὴ Χίο νὰ τὴν τινάξουν στὸν ἀέρα καὶ τὸ σαλὲ στὸ Κούγκι νὰ τὸ μπουρλοτιάσουν! Καὶ ὄχι τίποτε ἄλλο δηλαδή, ἀλλὰ ἀπορῶ μὲ τέτοια πνευματικὰ χάλια πῶς κατόρθωσαν τελικὰ νὰ ἐπιτύχουν ὅλοι αὐτοὶ στὶς Πανοθωμανικὲς καὶ νὰ περάσουνε στὸ Χάρβαρντ Καρπενησίου, στὸ Γέιλ Λειβαδιᾶς καὶ στὸ UCLA Δημητσάνας (δεδομένου μάλιστα καὶ τοῦ ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ περὶ Κρυφοῦ… Φροντιστηρίου ἀποτελοῦν, ὡς γνωστόν, ἐθνικιστικὸ μῦθο)! Καὶ μετὰ βεβαίως ἔκαναν ἀπὸ πάνω τὰ γαϊδούρια καὶ ἐξέγερση (ὅταν ἡ Ὑψηλὴ Πύλη ἀνακοίνωσε τὴν ἀναθεώρηση τοῦ ἄρθρου 16), πλακωθήκανε μὲ τοὺς τζανταρμάδες, ἐνῶ κάψανε καὶ τουρκικὲς σημαῖες, καθὼς καὶ τὸ φυλάκιο τοῦ φρουροῦ στὸ Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Καϊμακάμη. Βρὲ οὔστ ἀπὸ δῶ νὰ μοῦ χαθεῖτε! Ἀνάγωγοι! Ἔ, ἀνάγωγοι!

                                                                                                                       Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

     Βραβείων συνέχεια σήμερα καὶ μετὰ τὰ πρωτοσέλιδα Ὄσκαρ τοῦ προηγούμενου φύλλου, σήμερα μοιράζουμε ἀπὸ δῶ καὶ τὰ βραβεῖα… Μόσχαρ. Εἰδικὰ τοξικὰ βραβεῖα δηλαδή, γιὰ πρόσωπα ποὺ στιγματίζουν (κυριολεκτικά) μὲ τὴν παρουσία τους τὴν ἐπικαιρότητα. Σᾶς τὰ παρουσιάζουμε ἀμέσως:

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΧΕΖΕ ΨΗΛΑ ΚΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ»

     Ἀπονέμεται παμψηφεὶ στὸν ὑπερ-δραστήριο πρωθυπουργὸ τῆς χώρας. Ἡ ἀπόλυτη ἐκδοχὴ τοῦ homme fatal καὶ τοῦ tough guy, ἐνῶ ὡς ἰδανικὸς ἐπίγονος τοῦ Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, πρωταγωνίστησε τὰ τελευταῖα χρόνια στὶς ταινίες «The big sleep (τῆς πολιτικῆς ζωῆς)», «Farewell my lovely (σεμνότητα καὶ ταπεινότητα) καὶ «The long goodbye» (πρὸς τὰ κυβερνητικὰ καθήκοντα – ἔ, μήπως δὲν τὰ ἔχει χε…ρετήσει ἀπὸ καιρὸ καὶ περὶ ἄλλα τυρβάζεται;)», βασισμένες στὶς (σχεδόν) ὁμώνυμες νουβέλες τοῦ Ρέιμοντ Τσάντλερ, ὅθεν καὶ ἀπέσπασε δεκάδες βραβεῖα ὑποκριτικῆς. Πέρυσι, ἐπικεφαλῆς ὅλου τοῦ θιάσου, συμμετεῖχε στὸ Φεστιβὰλ Θεσσαλονίκης μὲ τὶς ταινίες του «Τὰ λαμόγια τραγουδᾶνε ἀκόμα», «Οἱ τεμπέληδές τῆς κυανῆς κοιλάδας» καὶ «Ξαφνικὸς ἔρωτας» (μὲ Μαριέττα καὶ Ἀντώναρο στοὺς κεντρικοὺς ρόλους). Λόγῳ δὲ πληθωρικῆς προσωπικότητας, τοῦ ἀπονέμεται extra καὶ τὸ βραβεῖο «ΑΠΟΛΥΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ», μία καὶ ἐξαφανίζει τὰ πάντα: ἀπὸ ἁπλὲς συντάξεις μέχρι τὰ κρατικὰ ἐλλείμματα καὶ τὴν ἀνεργία (λέμε τώρα). Ἀπὸ κεκτημένη δὲ ταχύτητα ἐν τέλει ἐξαφάνισε ἀκόμη καὶ τὸν ἑαυτό του, καθότι ἐδῶ καὶ δυὸ χρόνια δὲν τὸν ἔχει δεῖ κανεὶς πουθενά! Ἰδανικὸς γιὰ τὸ «Πρόγραμμα Προστασίας Μαρτύρων». Τὸν ξέρουν ἄραγε στὸ FBI;

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΟΘΟΥ»

     Ἀπονέμεται παμψηφεὶ στὴ βασίλισσα τοῦ διαλόγου Μαριέττα. Καὶ ὄχι φυσικὰ πὼς τρέφουμε καμμιὰ ἐκτίμηση στὶς γνωστὲς καφροκαρεκλοκενταυρομαζώξεις τῆς ΔΟΕ καὶ τῆς ΟΛΜΕ ἢ στὶς ἀκαδημαϊκὲς μιζοσυμμορίες καὶ στὸ ὑποτιθέμενο φοιτητικὸ κίνημα (κάποτε ἦταν ἕνας τσάρος, τώρα ποῦ…), ὅμως ἀπὸ τὴν ἄλλη τέτοια μετριοπάθεια καὶ διαλλακτικότητα πραγματικὰ δὲν ξανάδαμε! Ὅσο δὲ γιὰ τὶς ἄβαλα-μαντάβαλα ἀπόψεις της περὶ ἐκπαίδευσης, αὐτὲς σὲ συνδυασμὸ μὲ ἄλλα στοιχεῖα, ὅπως ἡ ἀνυπέρβλητη κομψότητα (ἔλα νὰ πᾶμε στὸ νησί, ἡ μάνα σου, ὁ Γκωτιὲ κι ἐσύ) καὶ ἡ γοητεία (νὰ ἕνα Λόρντι, Λόλα), τὴν ἀναδεικνύουν αὐτοδικαίως ὡς τὴν «Ὡραία τοῦ Πέρα (μὰ πολὺ πέρα ὅμως)». Φυσικὰ θὰ ἦταν πολὺ πιὸ χρήσιμη στὸ Δημοσίας Τάξεως (ὅπως ἐννοεῖται κι ὁ Βύρων στὸ Παιδείας), νὰ βγαίνει μπροστὰ ἀπ’ τὰ ΜΑΤ, νὰ μαρμαρώνουν στὴ θέα της οἱ κουκουλοφόροι (τί Μέδουσα καὶ μαλακίες τώρα, ἐκεῖ νὰ δεῖτε τρόμο!). Ἐπειδὴ ξέρουμε ὅμως ὅτι οὐδεμία πρόθεση ὑπάρχει νὰ φτιάξει ἡ Παιδεία, δὲν τὸ προτείνουμε. Ἀντιθέτως, μία ποὺ ἡ χαριτόβρυτος εἶναι πλέον ἐθνικὸ κεφάλαιο, περιμένουμε ὅτι θὰ παραμείνει στὴ θέση της τουλάχιστον ὥς τὸ 2011. Ἔ, μέχρι τότε θὰ ἔχουν – πρῶτα ὁ Θεὸς – τελειώσει πιὰ κι ἄλλα 2,5 χλμ τῆς Ἐγνατίας, θὰ γίνονται πιὸ ἀπρόσκοπτα κι οἱ ἑπταήμερες, ὁπότε ποιός μᾶς πιάνει…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΙΠΑΝ ΣΤΗ ΓΡΙΑ ΝΑ ΧΕΣΕΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΞΕΚΩΛΩΘΗΚΕ»

     Ἀπονέμεται σ’ ὅλη τὴν πεφωτισμένη ὁμάδα τῶν ὑπερεπιστημόνων ἱστορικῶν, ποὺ ἐπιτέλους ἄρχισαν νὰ ξαναγράφουν τὴν Ἱστορία, σὲ πεῖσμα τῶν ἰδεοληπτικῶν νευρώσεων τῶν Ἑλληναράδων ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν φληναφημάτων κάποιων ἀνθυποεπιστημονικῶν μειρα- κίων τοῦ παρελθόντος τύπου Σβορώνου ἢ Βακαλόπουλου (ἔ, τί εἶναι τώρα δηλαδὴ αὐτὰ τὰ παρλιακὰ μπροστὰ στὴν Κουλούρη)! Ὅμως φτάνει, ρὲ παιδιά, κάντε λίγο κράτει! Overdose πάθανε οἱ ἄλλοι οἱ ἐρίφηδες, δὲν γίνεται ἔτσι! Εἴπαμε, ἰθαγενεῖς – ξιθαγενεῖς, ἀλλὰ σὲ δαύτους ἔχουνε μείνει ἀκόμη καὶ κάποια ἀντισώματα μέσα τους, δὲν εἶναι πιὰ κι Ἀμερικανάκια νὰ τὴν καταπίνουνε μὲ τοὺς τόνους ἀμάσητη ὅλη τη σαβούρα! Λίγο – λίγο συνεπῶς καὶ μὲ ρέγουλα τὸ παραθεῖο, σὲ μικρὲς δόσεις, νὰ δρᾶ ἀργὰ καὶ σταθερά. Νά, σὰν τὸ «Νοτόριους» ἕνα πρᾶμα – ἄσε δηλαδὴ ποὺ ὁ τίτλος ταιριάζει καὶ μὲ τ’ ἀφεντικά σας (Σόρος, Σίφτερ καὶ …CIA). Ἔ, ἄντε μωρέ, ἐγὼ τώρα θὰ σᾶς τὰ λέω; Δεῖτε ντὲ καὶ λίγο Χίτσκοκ νὰ μαθαίνετε!

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΓΚΕΛ ΓΚΙΟΥΖΕΛ ΣΑΡΜΠΕΛ»

     Βραβεῖον προσωποπαγές, ὁπότε περιττὸ νὰ σᾶς ποῦμε σὲ ποιὸν ἀπονέμεται. Ἔ, τί; Δὲν θὰ βραβεύσουμε δηλαδὴ τὸν πρεσβευτή μας στὴ Γιουροβύζιον; Ἰδοὺ λοιπόν, ὁ ἄνθρωπος ποὺ νίκησε τὴν Τάμτα (ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μὲ τὰ πτωχὰ ἑλληνικά μου, τὸ θηλυκό τοῦ Ταμτάκος – οὐδέτερο τὸ ταμτάμ). Οἱ κακόγλωσσοι βέβαια λένε πώς ὁ ἐν λόγῳ ντύνεται σὰν καρνάβαλος, ταρακουνιέται ἐπὶ σκηνῆς σὰν νευρόσπαστη ἀδερφὴ κι ἔχει τόση σχέση μὲ τὸ τραγούδι, ὅση καὶ ἡ… ΝΔ μὲ τὴ διακυβέρνηση τῆς χώρας. Παντελῶς ἄσχετο. Ἐγὼ πάντως γιὰ τὸ μόνο ποὺ μετανιώνω, εἶναι ποὺ ἔκραζα κάποτε τὸν Ρουβά. Δὲ λέω, ζαβὸ κι ἐκεῖνο, ἀλλὰ μπροστὰ σὲ τοῦτον… Σὰν νὰ συναγωνίζονται στὸ χορὸ ὁ Νουρέγιεφ κι ὁ Φραγκίσκος Μανέλλης. Τήνελλα λοιπόν, νέε μου! Τήνελλα καὶ αἰὲν ἀριστεύειν! Ἄντε τώρα καὶ στὸ Μέγαρο Μουσικῆς! Μόνο στὸ Ἠρώδειο νὰ μὴν πᾶς, ἔ; Ὄχι τίποτ’ ἄλλο δηλαδή, ἀλλὰ θὰ μᾶς ξυπνήσει πάλι καὶ τὸ γαμῶτο γιὰ κεῖνα τὰ νήπια ποὺ γλιτώσανε ἀπ’ τὸν Ἡρώδη…

     ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΕΡΝΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΕ ΔΕΝ Μ’ ΑΓΑΠΑΣ»

     Βραβεῖο παρηγοριᾶς ἐπίσης προσωποπα γὲς καὶ δὴ γιωργακοπαγές, ἀπονέμεται στὸν ἀρχηγὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἐξαιτίας τῆς στεναχώριας του ποὺ δὲν τὸν ἀγαπάει ὁ ἑλληνικὸς λαός. Τί γίνεται, σοῦ λέει, ἀπὸ τὴ μία ἐγὼ ποὺ καὶ καλὸ παιδὶ εἶμαι καὶ προσπαθῶ φιλότιμα, ἀπ’ τὴν ἄλλη ὁ χοντρὸς ποὺ ὅλη μέρα κάθεται καὶ τὰ ’κανε παντοῦ μαντάρα καὶ ἀντὶ νὰ κλείνει ὅλο κι ἀνοίγει ἐκείνη ἡ ρημαδοψαλίδα. Μὰ γιατί μὲ μισοῦν οἱ ἄτιμοι; Τί τοὺς ἔκανα; Τίποτε δὲν τοὺς ἔκανες βρὲ ἀγόρι μου! Καὶ ἴσα-ἴσα, στὴν πραγματικότητα ὅλοι σὲ συμπαθοῦν! Καὶ γιὰ ὁτιδήποτε ἄλλο, ὅλοι θὰ ἔτρεχαν νὰ σὲ βοηθήσουν! Καὶ καινούργιο τσάφ-τσοὺφ θὰ σοῦ ἔφερναν καὶ Γιου-γκι-ό καὶ παπάκι γιὰ τὴ μπανιέρα καὶ καινούργια παπά, ἀλλὰ καὶ λαμπριάτικη λαμπάδα μὲ φιόγκο καὶ κάποιο ἀπ’ τὰ ἀγαπημένα σου τερατοκουκλάκια (Πόκεμον, Ἀθανα-σάκης, Μαριλίζα)! Μόνο γιὰ νὰ σὲ βγάλουνε πρωθυπουργὸ τους ἔχουν ἕνα μικρὸ πρόβλημα. Ἔ, εἴπαμε! Καλόψυχοι-καλόψυχοι, ἀλλὰ τελικὰ ἔχει καὶ ἡ φιλανθρωπία τὰ ὅρια της…

                                                                                                                Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

                                                                                                        (Δυστυχῶς) ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

     Ἐπειδὴ παράγινε τὸ κακὸ μέ τὸ βιβλίο Ἱστορίας τῆς Στ΄ Δημοτικοῦ καὶ τὶς γελοῖες ἀντιδράσεις τῶν housewives καὶ τῶν ἀλευρομαγείρων (ὡς προσφυῶς ἐλέχθη ὑπὸ ἰδεολογικῆς συνοδοιπόρου τοῦ ἐγχειρήματος), στὶς ὁποῖες δυστυχῶς συμμετεῖχαν καὶ κάτι περίεργοι δικοὶ μας (βλ. π.χ. τὸ ἐμετικὸ ἀντιδραστικὸ κείμενο ποὺ μεταξὺ ἄλλων συνυπέγραψαν ὁ ἐλεεινὸς μεγαλοεκδότης Καραῖσκος καὶ ὁ ἄθλιος πρόεδρος τῆς ΕΛΜΕ Ροδόπης Δαπέργολας), ἦρθε ἐπιτέλους ἡ ὥρα νὰ μιλήσουν καὶ οἱ εἰδικοί. Ὡς ἱστορικὸς λοιπόν, καταθέτω ἐδῶ τὴ δικὴ μου ἄποψη γιὰ τὸ βιβλίο τῆς Ρεπούση, τὴν ὁποία βεβαίως ἐπίσης ἐπικρίνω, ὄχι ὅμως γιὰ παραχαράξεις καὶ ἀποσιωπήσεις, ἀλλὰ ἁπλούστατα γιὰ φανατισμό, παρανοϊκὴ ἐμμονὴ στὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία (ὅπως ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὶς ὑπερβολικὰ πολλὲς σελίδες τοῦ ἐγχειριδίου) καὶ ὑπέρμετρη ἐθνικιστικὴ ὑστερία. Προτείνω συνεπῶς τὴν ἄμεση ἀπόσυρση τοῦ βιβλίου καὶ τὴν ἀντικατάστασή του ἀπὸ πολὺ πιὸ σύντομο, ποὺ νὰ καλύπτει μάλιστα ὁλόκληρη τὴν ἑλληνικὴ Ἱστορία, ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφή:

     «Οἱ Ἕλληνες κατέβηκαν τμηματικὰ στὸν χῶρο τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας μέσα στὴ 2η χιλιετία π.Χ., ἐξοντώνοντας ἢ ὑποδουλώνοντας τοὺς γηγενεῖς προελληνικοὺς πληθυσμοὺς (μὲ τοὺς ὁποίους φυσικά, παρὰ τὰ ἐκπορευόμενα ἀπὸ κάποιους ἀντιεπιστημονικοὺς ἐθνικιστικοὺς κύκλους, οὐδεμία φυλετικὴ σχέση εἶχαν). Κύρια χαρακτηριστικὰ τους ἦταν ὁ πόλεμος καὶ ἡ διχόνοια, ὡς μαρτυρεῖ καὶ ὁ μόνιμος πολιτικός τους κατακερματισμὸς σὲ πόλεις-κράτη. Βεβαίως ἀνέπτυξαν καὶ κάποιες μορφὲς πολιτισμοῦ, ὅπως τὸ κατσικίσιο τυρί, τὸ βρασμένο βρουβοβλάσταρο, ἡ (ἔστω καὶ ὡς μίμηση) ἐπιτυχὴς υἱοθέτηση τοῦ φοινικικοῦ ἀλφαβήτου καὶ κυρίως ὁ θεσμὸς τοῦ ἀρχαίου κουρείου, τὸ ὁποῖο ἀποτέλεσε τόπο συγκέντρωσης καὶ διεξαγωγῆς πολιτικῶν συζητήσεων (Παράθεμα 1: Τετρασέλιδη περιγραφὴ τῶν ἀθηναϊκῶν κουρείων τῆς ἐποχῆς τοῦ Περικλῆ). Πέραν τούτου ὅμως, ἦταν ἄγριοι καὶ αἱμοχαρεῖς, ὅπως ἀπέδειξε καὶ ἡ ἀφιλόξενη καὶ βίαιη συμπεριφορὰ τους ἀπέναντι στοὺς Πέρσες (οἱ ὁποῖοι στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰ. π.Χ. εἶχαν προβάλει μιά σειρὰ ἀπὸ οἰκονομικὰ πολὺ συμφέρουσες προτάσεις γιὰ εἰρηνικὴ συνεκμετάλλευση τοῦ Αἰγαίου), συμπεριφορά ποὺ διατάραξε τὸ κλῖμα της ἀπὸ καιροῦ παγιωμένης ἑλληνοπερσικῆς φιλίας, μιά καὶ δὲν δικαιώθηκαν δυστυχῶς οἱ προσπάθειες τῶν σωφρόνων καὶ μετριοπαθῶν ὀπαδῶν τῆς real politik (Παράθεμα 2: ἑπτασέλιδη ἀνάπτυξη τοῦ πολιτικοῦ ὁράματος τοῦ Ἐφιάλτη). Ἀνέπτυξαν ἐπίσης ἀκραῖες μορφὲς ἰμπεριαλιστικῆς πολιτικῆς, ὅπως δείχνει τόσο ἡ ὕπαρξη τῆς Ἀθηναϊκῆς Συμμαχίας, ὅσο κυρίως ἡ ἐκστρατεία τοῦ προκλητικοῦ μονάρχη Ἀλέξανδρου. Αὐτὸς ὄχι μόνο καπηλεύτηκε φασιστικὰ γεωγραφικὲς ὀνομασίες (πρᾶγμα ποὺ ἀργότερα θὰ ἔμελλε νὰ προκαλέσει προβλήματα στὸ δημοκρατικὸ δικαίωμα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ γειτονικῶν λαῶν), ἀλλὰ προέβη καὶ σὲ μιὰ αἱματοβαμμένη ἐκστρατεία, ποὺ ἔθεσε τοὺς Πέρσες καὶ πολλοὺς ἀκόμη ἀσιατικοὺς λαοὺς κάτω ἀπὸ ἕνα δυσβάστακτο ζυγό, ὁ ὁποῖος ἦταν βεβαίως καὶ πολιτιστικός, μιά καὶ τοὺς ἀνάγκασαν σὺν τοῖς ἄλλοις νὰ μάθουν καὶ ἑλληνικά. Γιὰ νὰ τοὺς βασανίσουν μάλιστα ἀκόμη περισσότερο, γέμισαν τότε τὴ γλώσσα μὲ τόνους καὶ πνεύματα, ἀκραῖο φασιστικὸ μέτρο ποὺ δυστυχῶς μόνο 23 αἰῶνες ἀργότερα ἔμελλε νὰ καταργηθεῖ.

     Στὴ συνέχεια ἦρθαν οἱ Ρωμαῖοι ἐμπεδώνοντας οὐσιαστικὰ γιὰ πρώτη φορὰ εἰρήνη καὶ ἑνότητα στὴν περιοχή. Γρήγορα ὅμως ἡ ρωμαϊκὴ διοίκηση μεταλλάχθηκε σὲ στυγνὴ τυραννία, ὅταν μία σειρὰ φανατικῶν αὐτοκρατόρων μέσα στὸν 4ο αἰ. μ.Χ. βοήθησε καὶ ἐν τέλει ἐπέβαλε τὴν ἐπικράτηση μιᾶς σκοταδιστικῆς θρησκείας, βυθίζοντας τὸν τόπο στὴν παρακμή, τὴ μισαλλοδοξία καὶ τὴν προκατάληψη. Καὶ ἐνῶ τίποτε ἀξιοσημείωτο δὲν συνέβη τοὺς ἑπόμενους 17 αἰῶνες, ξαφνικά, στὰ 1453, παρατηρήθηκε συνωστισμὸς ἔξω ἀπὸ μιά μεγάλη πόλη κοντὰ στὸν Βόσπορο. Ἕνας νέος καὶ δραστήριος λαός, οἱ Ὀθωμανοί, εἰσῆλθαν εἰρηνικὰ μετὰ ἀπὸ παράκληση τοῦ δημάρχου, ὁ ὁποῖος καὶ παρέδωσε στὸν ἡγέτη τους Μωάμεθ Β΄ τὸ χρυσὸ κλειδὶ τῆς πόλης, ποὺ εἶναι γνωστὴ ὡς Ἰσταμπούλ. Ξεκίνησαν ἔτσι κάμποσοι αἰῶνες εἰρηνικῆς συνύπαρξης, ποὺ ὑπῆρξε ἰδιαίτερα δημιουργικὴ καὶ γόνιμη, καθὼς ἀνανέωσε τὸν παρηκμασμένο καὶ βουτηγμένο στὸν σκοταδισμὸ μεσαιωνικὸ βαλκανικὸ κόσμο. Οἱ Ὀθωμανοὶ ἔφεραν στὴν περιοχὴ μιά νέα πνοὴ πολιτισμοῦ, ποὺ ἐκτεινόταν ἀπὸ τὴ φιλοσοφία, τὶς τέχνες καὶ τὰ γράμματα, ὡς τὶς πλέον ὑλικὲς πλευρὲς τῆς καθημερινῆς ζωῆς. (Παράθεμα 3: Ρύζι μὲ κιοφτέδες καὶ μυζήθρα – Ὑλικά: 500 γραμ. ρύζι, 300 γραμ. μυζήθρα, 3 αὐγά, 1 κομμάτι ἀνάλατο τυρὶ τριμμένο, 20 τηγανητοὶ κιοφτέδες, 1 κιλὸ τοματοπολτός, 1 καρότο, 1 κρεμμύδι τριμμένο, 2/3 φλυτζανιοῦ λάδι, λίγος βασιλικός, 2 κουταλιὲς φρέσκο βούτυρο, ἁλάτι. – Βράζουμε γιὰ λίγο σὲ μιά κατσαρόλα τὸν τοματοπολτὸ μὲ τὸ κρεμμύδι, τὸ καρότο καὶ τὸν βασιλικό. Προσθέτουμε ἁλάτι καὶ λάδι καὶ λίγο ἀργότερα τοὺς κιοφτέδες. Βράζουμε τὸ ρύζι σὲ ἁλατισμένο νερὸ καὶ δυνατὴ φωτιά, τὸ βγάζουμε σπυρωτὸ καὶ ὅταν κρυώσει, προσθέτουμε τὴ μὑζήθρα, τὸ βούτυρο, τὰ αὐγὰ χτυπημένα καὶ τὸ τυρί. Βάζουμε τὸ μῖγμα σὲ μεγάλη πιατέλα καὶ τὸ γαρνίρουμε μὲ τοὺς κιοφτέδες καὶ τὴ σάλτσα τους. Καλή σας ὄρεξη). Δυστυχῶς ὅμως στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰ. κάποιοι ἀγνώμονες τρομοκράτες, ποὺ ἦταν κολλημένοι σὲ παρωχημένες καὶ ζοφερὲς ἐθνικοθρησκευτικὲς ἰδεοληψίες, δὲν ἐκτίμησαν τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτὰ καὶ ἐπαναστάτησαν. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ βίαιη διακοπὴ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συναλληλίας καὶ ἡ ἵδρυση ἀνεξάρτητου κράτους, στὸ ὁποῖο ὅμως εὐτυχῶς τὸν κυρίαρχο λόγο δὲν τὸν εἶχαν οἱ σκοταδιστές, τύπου Θ. Κολ., Γ. Καρ., Γ. Μακρ., ἀλλὰ ἄνθρωποι ποὺ εἶχαν γαλουχηθεῖ μὲ τὰ φῶτα τῆς πολιτισμένης Εὐρώπης. (Παράθεμα 4: Ἐννιὰ σελίδες μὲ βιογραφικά τοῦ Θεόκλητου Φαρμακίδη). Στὴ συνέχεια βεβαίως ἔλαβαν χώρα διάφορες ἐξελίξεις ποὺ ταλαιπώρησαν τὴ χώρα καὶ δὲν τὴν ἄφησαν νὰ ἀναδιοργανωθεῖ στὰ πρότυπα τῶν προοδευτικῶν γειτόνων της (Παράθεμα 5: Φωτογραφία τοῦ μεγάλου μεταρρυθμιστῆ ἡγέτη Μουσταφά Κεμάλ).