Η πρώτη παρουσίασε δύο θέματα με τίτλο ¨Η πολιτική συμμετοχή και εκπροσώπηση της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης¨ και ¨Η θρησκευτική ελευθερία στη Δυτική Θράκη (Ελλάδα)¨. Η Χαϊρουλάχ εξέφρασε την άποψη πως «η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης δεν μπόρεσε να εκπροσωπηθεί επαρκώς όσον αφορά την συμμετοχή και την εκπροσώπηση στα κέντρα λήψης αποφάσεων και στους πολιτικούς μηχανισμούς». Επικαλέστηκε πάλι το πλαφόν του 3% ως εμπόδιο και είπε πως οι εκλεγέντες με τα κόμματα βουλευτές δεν μπορούνε να εκφράσουν στο Κοινοβούλιο με άνεση τις σχετικές με την μειονότητα ιδέες τους (δηλαδή τους …λογοκρίνουν τους καημένους!). Η Χαιρουλάχ στράφηκε και κατά του ¨Καλλικράτη¨, που «μείωσε τους μειονοτικούς τοπικούς άρχοντες» («ξεχνώντας» να πει ότι τώρα ελέγχουν μεγαλύτερο πληθυσμό από πριν) και ζήτησε ποσόστωση – θετική διάκριση και στις εκλογές!!! Δηλαδή να ανατραπεί η βασική αρχή τού «ένας άνθρωπος, μία ψήφος»! Κατά τ’ άλλα κλάφτηκε για τον ορισμό του μουφτή και των βακουφικών επιτροπών και υπεραμύνθηκε της Σαρίας. 

  Λίγες μέρες μετά (4-6 Οκτωβρίου) η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) επισκέφτηκε τη Βουλή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Μιά επιτροπή της ABTTF (Χαλίτ Χαμπίμπογλου και Κουρτουλούς Ενγκίν Σογιλμάζ) εξέθεσε τα «προβλήματα» της «Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» και μια άλλη επιτροπή πήγε στο Στρασβούργο. Αποτελείτο από τον πρόεδρο της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης (İTB) Αχμέτ Καρά, από την πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου Τουρκάλων γυναικών Ροδόπης Χουλιά Εμίν, από τον δικηγόρο τους Ορχάν Χατζηιμπράμ και από την Περβίν Χαϊρουλάχ (πάλι!), διευθύντρια της Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Εταιρίας Μειονότητας Δυτικής Θράκης (BAKEŞ) και περιέγραψε σε κάποιους αρμόδιους την «επιμονή της Ελλάδας να μην εφαρμόζει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (2008) για την ίδρυση μειονοτικών συλλόγων». Η ABTTF δεν παρέλειψε να αναφερθεί εγγράφως και στα «προβλήματα των Τούρκων που ζούνε στα Δωδεκάνησα», σε Ρόδο και Κω, έτσι όπως τα «διαπίστωσε» πέρυσι σε επίσκεψή της στα δύο αυτά ελληνικά νησιά. Μάλιστα στη συνάντηση με τον Γ.Γ. της «Επιτροπής ενάντια στον ρατσισμό και την μισαλλοδοξία», Στέφανο Σταύρου, υπογράμμισε τις «επιθέσεις μίσους σε βάρος των μελών της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» καθώς και σε βάρος των περιουσιών και των φορέων τους, και του παρέδωσε μιαν αναφορά για τις «επιθέσεις μίσους» της περιόδου 2009-2010.

    Βλέπουμε λοιπόν ότι όχι μόνο οι ερίτιμοι αυτοί συμπολίτες μας όχι μόνο μπαινοβγαίνουν στους διεθνείς οργανισμούς σαν στο σπίτι τους αλλά και χρησιμοποιούν τις πιο προωθημένες θέσεις (θετικές διακρίσεις στην κάλπη!) και τις πιο μοντέρνες ιδεοληψίες της μειονοτολάγνας Δύσης (άκου «επιθέσεις μίσους»!). Κι όλα αυτά βεβαίως τα κάνουν από δική τους πρωτοβουλία, χωρίς καμμία συνδρομή από τους μηχανισμούς της Τουρκίας και χωρίς καμμία καθοδήγηση, έτσι; Κι αν κάποιος (δηλ. ο «Αντιφωνητής») το επισημάνει, βρίσκει και τον μπελά του με τις συκοφαντικές επιθέσεις των κάφρων και των πουλημένων!

Ἄλλη µία ἐπίσκεψη τοῦ Τούρκου Προξένου Κοµοτηνῆς στό Διδυµότειχο (30/4/09) ἔδειξε ξεκάθαρα ὅτι ἡ Τουρκία δέν εἶναι µόνο λόγια: Εἶπε ὅτι θά ρίξει τό βάρος της στόν Ἕβρο κι αὐτό πράττει. Πιστεύουµε ὁ δήµαρχος κ. Τοκαµάνης νά ἔχει κατά νοῦ ὅτι ὁ προχθεσινός συνοµιλητής του ὡς «Ὀθωµανικά κατάλοιπα» δέν ἐννοεῖ µόνο τά µνηµεῖα τῆς πόλης ἀλλά καί τούς µουσουλµάνους Ροµά. Ἐλπίζουµε νά µήν προσφερθεῖ κι ἐκεῖ ἀνθρώπινο προγεφύρωµα γιά τήν πολιτική τῆς Ἄγκυρας, στό ὄνοµα τοῦ ἑλληνοτουρκισµοῦ.

«Τίµησαν» τήν πόλη τῆς Ξάνθης οἱ πρόεδροι τῶν δικηγορικῶν συλλόγων Ἑλλάδος, ἐπιλέγοντας νά µαζευτοῦν ἐδῶ (1-3 Μαΐου) κι ὄχι στήν Ἀθήνα, ὅπως συνηθίζεται. Τώρα βέβαια βλέποντας τό πρῶτο θέµα τῆς ἡµερήσιας διάταξης, γιά «τίς δικαιοδοτικές ἁρµοδιότητες τοῦ µουφτῆ» καί «τήν ἀντίθεσή τους µέ τήν ἑλληνική καί εὐρωπαϊκή ἔννοµη τάξη», κάποιος πονηρός θά σκεφτόταν ὅτι αὐτός εἶναι ὁ κύριος λόγος τῆς ἐν λόγῳ τιµῆς: Νά δώσουν κι αὐτοί τό ἐπιστηµονικό τους δεκανίκι στήν διαφαινόµενη πρόθεση τοῦ/τῆς ΥΠΕΞ γιά κατάργηση τῶν δικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τοῦ µουφτῆ. Ἔτσι, ὅταν µεθαύριο ἀνακοινωθεῖ κι αὐτός ὁ «ἐκσυγχρονισµός» τῆς µειονοτικῆς µας πολιτικῆς, τό θέµα θά ἔχει ὡριµάσει στήν κοινωνία καί ἡ ὅποια Ντόρα ἁπλῶς θά πράττει τό αὐτονόητο. Τό ὅτι ἔτσι θά ἀνοίγει ὁ δρόµος γιά τήν «ἐκλογή» µουφτῆ ἀπό τούς µηχανισµούς τῆς Ἄγκυρας, ἔ, αὐτό εἶναι µία λεπτοµέρεια ἥσσονος σηµασίας, πού δέν µπορεῖ νά ἀναστέλλει τόν πρόοδο τῆς χώρας καί τήν εὐρωπαϊκή ἀρχι-Τεκτονική τοῦ νοµικοῦ µας συστήµατος…

Συνοψίζουµε τό «ζήτηµα»: Ὅλη ἡ φασαρία γίνεται, ὑποτίθεται, γιά τήν συµπερίληψη µίας (ἀριθµός: 1) ἐκδήλωσης µνήµης τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας στίς δεκάδες ἐκδηλώσεις τῶν Ἐλευθερίων τῆς Κοµοτηνῆς πού διοργανώνει ὁ Δῆµος τῆς πόλης κάθε Μάϊο. Μεταξύ ἄλλων λοιπόν γράφει ὁ «Σύλλογος Ἐπιστηµόνων Μειονότητας» γιά τήν «ἐπέτειο προσάρτησης τῆς Θράκης στήν Ἑλλάδα», γιά «προσπάθειες νά τραβηχτοῦν σέ διαφορετική κατεύθυνση φέτος οἱ ἐκδηλώσεις», γιά τήν «προκαταβολική συµφωνία του» (προφανῶς ἐννοώντας µέ τήν διοργανώτρια δηµοτική Ἀρχή), γιά τό «σφᾶλµα» τοῦ Δήµου µέ τίς «ἄσχετες δραστηριότητες», γιά τήν «καλοπροαίρετη συµπεριφορά του» πού «δέν βρῆκε τήν ἐπιθυµητή ἀντιµετώπιση ἀπό τήν διοίκηση τοῦ Δήµου τῆς Κοµοτηνῆς», γιά τήν εὐχή του «νά γίνονται στό ἑξῆς µόνον ἐκδηλώσεις πού προωθοῦν τήν κοινωνική εἰρήνη» καί νά µήν δίνονται εὐκαιρίες σέ «τεχνητές δραστηριότητες»… Τέλος, σάν νά µήν ἔφταναν ὅλα αὐτά, γιά ποιόν ἄλλον λόγο καταγγέλεται ἡ «συµπεριφορά τῆς δηµοτικῆς διοίκησης» λέτε; Γιατί «παρατηρεῖται ὅτι δηµιουργεῖ σοβαρές ἐνοχλήσεις στό θέµα τῶν σχέσεων πού ὑπάρχουν στά πλαίσια τῶν σχέσεων πού ὑπάρχουν µέ τήν προσέγγιση τῶν γειτονικῶν λαῶν»! Ἀναρωτιόµαστε τί ἄλλο ἀπό πεµπτοφαλαγγιτισµός εἶναι αὐτό πού ἐκδηλώνουν ἐδῶ γιά τήν… ὄχληση τῆς Τουρκίας οἱ κύριοι Γιουνούς Μουράτ, Καπζά Τζεµίλ, Χαϊρουλά Περβίν, Κελαχµέτ Φεχήµ, Χαλήλ Σονούρ, Μολλά Ἰσά Ριτβάν, Ἀλῆ Ὀγλοῦ Ἀταλάι, Ὀµέρ Γκιουλσερέν, Χουσεΐν Γιουντζέλ, Χουσεΐν Ὀγλοῦ Ἐµινέ.

Δέκα µέρες µετά τήν κυκλοφορία τοῦ ἐν λόγῳ κειµένου, κι ἀφοῦ ἤδη ἔγινε θέµα στόν τοπικό Τῦπο (ὁ «Χρόνος» µάλιστα δέχθηκε καί ἀναιτίως ἐπιθετική ἀπάντηση ἀπό τόν Δῆµο γιά µία δευτερεύουσα ἀβλεψία του στήν παρουσίαση τοῦ ζητήµατος), ὁ δήµαρχος Τάσος Βαβατσικλῆς ἔβαλε τά πράγµατα στή θέση τους: Διέψευσε τόν ἰσχυρισµό τοῦ Συλλόγου γιά τά περί «συµφωνίας», προσθέτοντας ὅτι ἐκεῖνοι πού φορτικά ἐπεζήτησαν τή συµµετοχή στίς ἐκδηλώσεις (ὅπως συνέβαινε κι ἄλλοτε) ἦταν οἱ παράγοντες τοῦ Συλλόγου. Ἀπέρριψε τά περί «διαφορετικῆς κατεύθυνσης» τῶν φετεινῶν ἐκδηλώσεων γιά τά Ἐλευθέρια τῆς πόλης. Χαρακτήρισε «ἔξαλλη» τήν ἀνακοίνωση (ὡς συνάδουσα µέ παλικαρισµούς καί ἐθνικιστικές τάσεις). Ἀπέρριψε ὡς ἀνιστόρητο τόν ὅρο «προσάρτηση» γιά τή Θράκη, θυµίζοντας καί τή θετική στάση των µουσουλµάνων ἔναντι τῆς Ἑλλάδος τό 1920. Θύµισε πώς ὁ ἑορτασµός τῆς 19ης Μαΐου καθιερώθηκε ὁµοφώνως ἀπό τήν Ἑλληνική Βουλή (καί εἰρωνεύτηκε τούς διαφωνοῦντες νά …πιέσουν µέσῳ τοῦ βουλευτῆ Ἰλχάν Ἀχµέτ γιά ἀλλαγή!). Καί θύµισε ὅσα γίνανε τά τελευταῖα χρόνια ἀπό τήν δηµοτική παράταξη «Νέα Πορεία» στήν κατεύθυνση τῆς ἰσονοµίας καί ἰσοπολιτείας καί τῆς κοινῆς συµβίωσης τῶν σύνοικων στοιχείων. Τό καλύτερο ὅµως ἦταν στήν τελευταία παράγραφο: «Ὅµως ἡ µειονότητα θά πρέπει νά ἀρχίσει νά προβληµατίζεται γιά τίς σκοπιµότητες τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων, πού ἡ λειτουργία του πλέον ἀρχίζει νά ταυτίζεται µέ τή λειτουργία µιᾶς «παράγκας παραδοξοτήτων» µέ τήν ὁποία δέν µπορεῖ πιά νά ἔχει καµµία ἐπαφή καί συνεργασία ἡ Δηµοτική Ἀρχή».

Προφανῶς ἐµεῖς δέν ἔχουµε νά προσθέσουµε τίποτε τό ἰδιαίτερο, ἡ περίπτωση κραυγάζει ἀπό µόνη της. Τό θέµα ὅµως δέν εἶναι µόνο τό τί κάνουν οἱ ἄλλοι, µά καί τό τί κάνουµε ἐµεῖς. Γιατί ὄντως εἶναι δικαίωµα τοῦ καθενός νά αὐτοπροσδιορίζεται ὅπως θέλει καί ἐπίσης νά ἀµφισβητεῖ τήν «δική µας» ἱστορική θεώρηση. Ἐµεῖς ὅµως τιµᾶµε ὅπως πρέπει τούς νεκρούς µας; Τεκµηριώσαµε ἐπαρκῶς τή γενοκτονία πού ὑπέστησαν; Τήν προωθήσαµε διεθνῶς ὅπως ὀφείλουµε; Διδαχθήκαµε ἀπό τούς Ἀρµένιους (µά καί τούς Κύπριους) τό πῶς ὁ νοµικός πολιτισµός µπορεῖ νά ἀντιµετωπίσει τή βία; Ἀλλά καί σέ τοπικό ἐπίπεδο, γνωρίζουµε ὅλοι τά συµβάντα; Ὑπερασπίστηκαν οἱ ποντιακοί σύλλογοι τή µνήµη ἐνώπιον τῶν τουρκοφρόνων; Ὅταν ἔχεις κάνει τό χρέος σου, τά ἄλλα ἔρχονται.