Αντιφωνητής » ΣΥΡΙΖΑ

Ὁ θρίαμβος τῆς παρακμῆς

kkar — Mon, 22 May 2023 06:02:05 +0000

Θά προσπαθήσω νά δῶ ψύχραιμα τά ἐκλογικά ἀποτελέσματα, ἐπιχειρώντας νά ἀπαντήσω εἰλικρινά σέ κάθε φίλο πού ἀπό χθές νιώθει νά τόν ἔχει ἀδειάσει ἡ πατρίδα μας.

Ποιό ἦταν τό μήνυμα τῆς κάλπης; Ἦταν ἕνας θρίαμβος Μητσοτάκη, ἀναμφίβολα, ὅμως ἐπί τίνος; Θρίαμβος ἐπί τοῦ Σύριζα καί μόνο! Κοιτώντας τίς προγνώσεις πού ὡς φιλικός κῦκλος κάναμε προεκλογικά, ὅλοι περιμέναμε ἕνα ἄθροισμα ποσοστῶν τῶν δύο κομμάτων στό 60%, ἀναμένοντας μᾶλλον μιά ἐπικράτηση τῆς ΝΔ στό περιθώριο 32-28, 33-27 καί μόνο τά στοιχήματα μᾶς προϊδέαζαν γιά ποσοστό τῆς ΝΔ στό 35% καί πάνω. Ναί, τό 41% ἦταν ἀπίστευτο -μέ μείωση μάλιστα τῆς ἀποχῆς!- ἀλλά νά δοῦμε τελικά τί συνέβη (κι ἀφῆστε τίς σαχλαμαρίτσες περί νοθείας).

Τό ἄθροισμα τῶν δύο κομμάτων ἦταν πράγματι 60,86%, πού σημαίνει ὅτι ἡ κατάρρευση τοῦ Σύριζα στό 20% ἦταν αὐτή πού ἔδωσε ἀέρα στά γαλάζια πανιά. Οἱ παλιοί πασόκες ψηφοφόροι πού γιά κάποια χρόνια στήριξαν τόν Τσίπρα ἀπέσυραν τήν ἐμπιστοσύνη τους καί πῆγαν κυρίως στόν διαφαινόμενο νικητή (χαρακτηριστικές καί οἱ πράσινες ὑποψηφιότητες στίς νεοδημοκρατικές λίστες). Κάποιοι βέβαια γύρισαν καί στό παλιό τους μαντρί πού, καθώς οἱ ἁμαρτίες του σύν τῶ χρόνῳ ξεθωριάζουν στή λαϊκή μνήμη, δείχνει νά ἀνακάμπτει. Παρακάτω πηγαίνοντας καμμία ἔκπληξη, πλήν τῆς ΝΙΚΗΣ τοῦ Δ. Νατσιοῦ, πού ἀπό τό μηδέν ἄγγιξε τή Βουλή καί ἔμεινε ἐκτός γιά 5.000 ψήφους (οἱ συκοφάντες της πέτυχαν τόν στόχο τους, προσωρινά).

Ποιό εἶναι τό χειρότερο μήνυμα τῶν ἐκλογῶν, αὐτό πού τσάκισε τό ἠθικό πολλῶν ἐξ ἡμῶν; Ἡ εὐρεία κατάφαση στήν διαπλοκή, στήν ἐξαγορά καί στό ἀτομικό βόλεμα, πρωτίστως. Ὁ Μητσοτάκης μέ τήν διαχείρισή του ἀπέδειξε πώς ὅλα κι ὅλοι εἶναι ἐξαγοράσιμοι – καί μάλιστα γιά ψίχουλα. Μέ φιλοδωρήματα τύπου market pass, μέ αὐξήσεις φραγκοδίφραγκων σέ συντάξεις, ἀκόμα καί μέ “ἀποζημιώσεις” σέ συγγενεῖς νεκρῶν τῶν Τεμπῶν, ἡ συντριπτική πλειοψηφία εἶναι πρόθυμη νά παραβλέψει τά πάντα. Τό εἶχε προείπει ὁ Γιανναρᾶς ἀπό τό 1986, Finis Greciae, τό ζοῦμε τώρα: ἡ ἠθική παρακμή, ἡ πνευματική ἔνδεια, ἡ χαυνωτική ἰδιώτευση, ἡ δημογραφική συρρίκνωση, ὅλα ἀφηγοῦνται τό τέλος τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀφόρητη κατάντια τοῦ μέσου ὅρου πού ἐκθύμως ἀποδέχεται καί τήν Κόζα Νόστρα νά τόν ἐκπροσωπεῖ (καί νά τόν ἀρμέγει). Ἄν μάλιστα δεῖ κανείς τό σημεῖο στό ὁποῖο βρισκόμαστε ὡς χώρα, δέν ξέρω ἄν θά ὑπάρχουν τά περιθώρια μετά ἀπό ἅλλη μιά μητσοτακική τετραετία γιά κάποια ρεαλιστική ἐλπίδα.

Ὑπάρχει κάποιο καλό μήνυμα ἀπό χθές; Σαφῶς, ὅπως ὅλα τά νομίσματα ἔχει κι αὐτό δύο ὄψεις. Ἡ διάλυση τοῦ Σύριζα εἶναι ἕνα καλό νέο ἀφοῦ τιμωρεῖ τόν προδότη τῆς Μακεδονίας κι ἀφήνει χῶρο γιά ἀναζήτηση πολιτικῶν λύσεων ἀλλοῦ. Δέν μᾶς λείπουν παραλλαγές τῆς καθεστωτικῆς ἀφήγησης ἀλλά ἕνα γνήσιο ἑλληνικό, δημοκρατικό, ἀντικαθεστωτικό κίνημα. Ἡ ἰσοπέδωση πολλῶν αὐτοσχέδιων σχηματισμῶν κάτω τοῦ 1% δείχνει τί δέν πρέπει νά κάνουμε. Εἶχα φιλία ἤ συμπάθεια γιά τούς ἐπικεφαλῆς σέ διάφορους ἀπό τούς χώρους αὐτούς, ὅμως δέν μποροῦσα νά παραβλέψω τόν δελαπατρίδικο χαρακτήρα τους κι ἔτσι ἔκλινα πρόν τή ΝΙΚΗ πού (βοηθοῦντος τοῦ ἀποκλεισμοῦ Κασιδιάρη) ἐμφανίστηκε ὄντως ἰσχυρή καί ὀργανωμένη. Τεράστια ὑπόθεση πού ἀποδείχθηκε ὅτι ὁ δάσκαλος ἀπό τό Κιλκίς, μαζί μέ ἄλλους μή “ἐπώνυμους”, μπορεῖ νά ἐμβολίσει τό κοπριταριό τῆς πρωτεύουσας χαβούζας! Στίς 25/6 ἀναμένεται νά μπεῖ καί στή Βουλή, πρᾶγμα ὅμως μικρῆς σημασίας ἄν δέν γίνει πιό πολιτική, πιό ριζοσπαστική, πιό συγκεκριμένη, ὥστε νά ὑποστασιάσει τό προζύμι πού χρειάζεται ὁ ἑλληνισμός καί ὁ τόπος μας. Εὐελπιστῶ πώς θά διαχειριστεῖ τίς ἐλπίδες τῶν Ἑλλήνων πού τήν ἐμπιστεύτηκαν μέ τήν δέουσα ὑπευθυνότητα, εἶναι ὅμως καί καθῆκον ὅσων τρέφουν σ΄ αὐτήν προσδοκίες νά τήν στηρίξουν παντί τρόπῳ (ὄχι μόνο τηλεθεατές!).

Καί πέραν τῶν ἐκλογῶν, τί; Αὐτή τή στιγμή τό σκοτάδι εἶναι τόσο φρέσκο πού εἶναι λογικό νά μήν ὑπάρχει καμμία διάθεση γιά τίποτε. Ὅμως ἡ ζωή συνεχίζεται, ἡ ἐκλογική σφαλιάρα πιστεύω θά συνέφερε κάποιους αἰθεροβάμονες κι ὅσοι δέν θέλουμε νά παραιτηθοῦμε πρέπει νά βροῦμε τρόπους διαρκοῦς ἀντίστασης (ἄς διδαχθοῦμε κάτι ἀπό τόν ἐφιάλτη τῆς ψευτοπανδημίας) στήν ἐλαύνουσα κατάρρευση, εἴτε σέ συντονισμό μέ τή ΝΙΚΗ εἴτε χωρίς. Ἐμεῖς ἐδῶ θά εἴμαστε.

“Καί μόνος καί μετά πολλῶν”.

Προσδοκίες γιά τό 2019

kkar — Sat, 05 Jan 2019 09:24:14 +0000

Κάθε πού μπαίνει νέος χρόνος μᾶς βγαίνει μιά διάθεση νέας ἀρχῆς σέ ὅλα τά θέματα, ἰδιωτικά καί δημόσια. Τί νά περιμένουμε λοιπόν τό 2019 στόν δημόσιο βίο τῆς πατρίδας μας; Γιά μᾶς εἶναι ξεκάθαρο. Πρῶτον καί κύριο νά ξεκουμπιστεῖ ὁ Σύριζα ἀπό τήν Κυβέρνηση. Ὄχι τόσο γιατί εἶναι ἄχρηστοι καί ἀνίδεοι ἐνώπιον τῶν προβλημάτων τῆς Ἑλλάδος – καί οἱ ἄλλοι δέν πολυδιαφέρουν – ἀλλά γιά δύο βασικούς ἐπιπρόσθετους λόγους: ἀφενός γιατί ἡ ἰδεοληψία / ψυχοπνευματική καθήλωση τῶν στελεχῶν τους ἐπιβάλλει πρόθυμα τήν ἑλληνοκτόνα – κοινωνιοκτόνα πολιτική ὀρθότητα τῶν ἀφεντικῶν.

Καί ἀφετέρου γιατί πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ νά τιμωρηθεῖ ἡ μακεδονική προδοσία. Καμμία σημασία δέν ἔχει τί θά κάνανε οἱ ἄλλοι στή θέση τους, τί σκέφτεται ὁ Κούλης κτλ. Εἶναι ἀδιανόητη κάθε προσπάθεια διάχυσης τῶν εὐθυνῶν, τή στιγμή πού ἔχουμε μιά τέτοια ἀθλιότητα μπροστά στά μάτια μας. Πίσω στή γνωστή γαλαζοπράσινη παρακμή λοιπόν, ὅσο πιό ἀδύναμη γίνεται, καί βλέπουμε. Δυστυχῶς οὔτε πολιτικά οὔτε κοινωνικά ἔχουμε ὡριμάσει σέ σημεῖο νά περιμένουμε κάτι ἐντυπωσιακό στό προσκήνιο, κάτι σάν τόν Σαλβίνι ἤ τά Κίτρινα Γιλέκα λ.χ. Εἶναι ὅμως αὐτά τά φαινόμενα πού δείχνουν τήν ἀφὐπνιση τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐθνῶν καί ἀπό αὐτήν περιμένουμε τήν διαμόρφωση μιᾶς ἄλλης ΕΕ στίς ἐπερχόμενες εὐρωεκλογές, μακρυά ἀπό φιλιππινέζες τοῦ καθεστῶτος (τύπου Μακρόν, Μέρκελ…).

Τέλος, τοπικά – στήν Κομοτηνή – θά τό παλέψουμε στίς δημοτικές ἐκλογές τοῦ Μαΐου. Μέ ἀφετηρία τό 9,2% τοῦ 2014 καί μέ παρακαταθήκη τήν πολύπλευρη δράση μας, θά διεκδικήσουμε ὡς ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ἕνα σημαντικό μερίδιο τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος. Παρά τήν προξενική προπαγάνδα πού ἐλαχιστοποιεῖ τήν ἀπήχησή μας στό μειονοτικό τμῆμα τῆς κοινωνίας, παρότι δέν διαθέτουμε μαῦρο χρῆμα ἤ κομματικές ἄκρες, στοχεύουμε στόν διπλασιασμό τῆς δύναμής μας ὥστε νά τεθεῖ ἡ βάση γιά τήν πολιτική χειραφέτηση τῆς κοινωνίας στήν πιό εὐαίσθητη περιοχή τῆς πατρίδας μας.

Ένα θαύμα τι να μας κάνει…

kkar — Thu, 28 Dec 2017 20:31:21 +0000

Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε, ο προϋπολογισμός υπερψηφίστηκε (ως ο “τελευταίος μνημονιακός”), η Κυβέρνηση ανακάμπτει δημοσκοπικά, όλα δουλεύουν ρολόι. Από τη μία οι Συριζανέλ πανηγυρίζουν που συνεχίζουμε να τους ανεχόμαστε, από την άλλη η πρασινογάλαζη αντιπολίτευση κρυφοελπίζει στην λαϊκή αμνησία, και όλα πάνε εκεί που προ οκταετίας (έξωθεν) δρομολογήθηκαν να πάνε.

Από το κακό στο χειρότερο: χωρίς καμμία ανάταξη στην παραγωγή ή στην οικονομία, με ασήκωτη φορολόγηση και εξαφανισμένες τις τράπεζες, τι μπορεί να προσδοκά κανείς; Παράλληλα ξεκινάνε οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, εκποιείται το 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και έρχονται με τη σειρά οι μειώσεις: το 2018 για τα κοινωνικά επιδόματα, το 2019 για τις συντάξεις και το 2020 για το αφορολόγητο (δηλ. για τους μισθούς). Βεβαίως ώς τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει – και κυρίως ποιος θυμάται… Σωστό κι αυτό.

Και να ήταν μόνον αυτά; Η δημογραφική κατάρρευση, η αντικατάσταση του πληθυσμού (με τη φυγή των νέων και την λαθρομετανάστευση), η ηθικοπνευματική αποσάθρωση είναι προβλήματα που όχι μόνο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πολιτικό μας προσωπικό αλλά αντιθέτως αυτό είναι που τα γεννά ή τα επιτείνει! Ήμασταν ούτως ή άλλως ανέκαθεν αποικία των Αγγλοσαξώνων, ήρθε και η υπαλληλοποίηση του πολιτικού κόσμου στη σύγχρονη μορφή του κοινοβουλευτισμού κι εξέλιπε πια κάθε ελπίδα ανεύρεσης κάποιας ηγετικής μορφής.
Όλα αυτά μάλιστα σε ένα διεθνές περιβάλλον δυσμενές από κάθε άποψη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραπαίει και απαξιώνεται, η γειτονική μας (εχθρική) Τουρκία διατηρεί την δυναμική της παρά το άλυτο Κουρδικό της πρόβλημα, όλη η Δύση παραδίδεται στην παρακμή και η παγκόσμια παραγωγή σταδιακά περνάει στην ανατολική Ασία… Το χρήμα και η ισχύς συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια υπερπλουσίων του χρηματοπιστωτικού τομέα και των πολυεθνικών γιγάντων, ενώ οι λαοί, ειδικά της Δύσης, βολεύονται με όλο και λιγότερα (λεφτά και δικαιώματα). Πώς να σταθεί στο περιβάλλον αυτό μια χώρα ή ένας λαός με τα χαρακτηριστικά τα δικά μας; Εδώ δεν χρειαζόμαστε απλά ένα θαύμα από τον Θεό της Ελλάδος αλλά μια σειρά ολόκληρη θαυμάτων…

Οἱ νηπιαγωγοί ἀνθίστανται στή συριζέικη ἀθλιότητα

kkar — Sat, 07 Oct 2017 17:33:57 +0000

Συνεχίζεται ἡ κυβερνητική πίεση κατά τῶν νηπιαγωγῶν τῆς Ροδόπης καί τῆς Ξάνθης, προκειμένου οἱ τελευταῖοι νά δεχθοῦν τό πιλοτικό πρόγραμμα τοῦ ΙΕΠ πού εἰσάγει τήν τουρκική γλῶσσα σέ νηπιαγωγεῖα μειονοτικῶν οἰκισμῶν. Μόλις χθές (6/10/2017) ἦταν σέ Κομοτηνή καί Ξάνθη ὁ γ.γ. τοῦ ὑπουργείου Παιδείας Ἀνδρέας Νοταράς, καί οἱ καθηγητές τοῦ προγράμματος Μαρία Σφυρόερα καί Γιῶργος Μαυρομμάτης, σέ συναντήσεις μέ τά Δ.Σ. τῶν συλλόγων καί πολλούς νηπιαγωγούς γιά νά τούς “ἐνημερώσουν”.

Οἱ συναντήσεις δέν πῆγαν ὅπως θά ἤθελαν οἱ λεγάμενοι, καθώς οἱ νηπιαγωγοί δέν ἔδειξαν νά τρῶνε κουτόχορτο. Στήν πραγματικότητα ἔμειναν ἀναπάντητα τά ἐρωτήματά τους: γιατί δέν ἔγινε κάποια συνεννόηση πρίν δρομολογηθεῖ ἡ ἐφαρμογή τοῦ προγράμματος (ὅπως συμβαίνει συνήθως), γιατί δέν ἐλήφθη ὑπόψιν ἀπό παιδαγωγικῆς ἀπόψεως ἡ κατάσταση στά νηπιαγωγεῖα τῆς Θράκης (ἔγινε ἐπίκληση κάποιων ἐρευνῶν γιά τούς ἰσπανόφωνους στίς ΗΠΑ!), γιατί δέν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ καθολική ἀντίδραση τοῦ κλάδου. Ὁ μέν Νοταράς δήλωσε πώς πρόκειται γιά πολιτική ἀπόφαση (ΣΣ: δηλαδή γιά παραχώρηση τῆς Κυβέρνησης Σύριζα στήν Τουρκία, αὐτό καί μόνο), ὁ δέ Μαυρομμάτης εἶπε τρεῖς φορές γιά τούς “Τούρκους” μιλώντας γιά τήν μειονότητα, κι ὅταν τόν ἐγκάλεσαν διεκδίκησε καί δάφνες ἀντιστασιακοῦ λόγῳ τῶν πεποιθήσεών του! Δηλαδή διατηρεῖ τό δικαίωμα νά θεωρεῖ Τούρκους λ.χ. τούς Πομάκους κατοίκους τῆς Πάχνης καί τοῦ Ἅλματος; Τότε διατηροῦμε κι ἐμεῖς τό δικαίωμα νά θεωροῦμε αὐτόν Τοῦρκο, σωστά;
Οἱ συναντήσεις δέν ἔβγαλαν κάτι. Οἱ νηπιαγωγοί δήλωσαν πώς δέν δέχονται τό πρόγραμμα στίς τάξεις τους, ἐφόσον ἔχουν τό δικαίωμα αὐτό, οἱ δέ ἐπιστήμονες ἀποχώρησαν φανερά ἐκνευρισμένοι, ἐνῶ κανονικά θά ἔπρεπε νά φύγουν εὐχαριστημένοι πού κανένας δέν βρέθηκε νά τούς φτύσει γιά τό πρόστυχο ἐγχείρημα πού ἀνέλαβαν.

ΣΥΡΙΖΑ, μέγας χορηγός του School Pride

kkar — Wed, 07 Jun 2017 11:52:48 +0000

Όποιος είχε την παραμικρή αμφιβολία για την στοχοθεσία τού ΣΥΡΙΖΑ μέσω της “θεματικής εβδομάδας” στα γυμνάσια της χώρας, βλέποντας προχθές (4-6-17, ΕΡΤ1) την εκπομπή “Θεματική Εβδομάδα στα σχολεία” την …έχασε. Ο Γκαίμπελς στη Γερμανία του 1937 θα ντρεπόταν να στήσει τόσο ξεδιάντροπη προπαγάνδα: η οικοδέσποινα δημοσιογράφος (Μ. Μιχελιδάκη) είχε καλέσει 13 νοματαίους, χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ να πρεσβεύει την αντίθετη άποψη! Υπήρξαν 2-3 δευτερεύουσες παρουσίες που περιορίστηκαν σε απλώς θετική στάση έναντι της θεματικής των “έμφυλων ταυτοτήτων” και ΟΛΟΙ οι άλλοι ήταν υπέρ της ψυχοκοινωνικής αποδόμησης των μαθητών που επιχειρείται με την συγκεκριμένη θεματική (χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το πάνελ είχε 2 παρακαλώ δασκάλους -Π. Σαπουντζάκης, Α. Σκίμπας- από το “Πολύχρωμο Σχολείο”!). Σημειωτέον ότι στο διαφημιστικό διάλειμμα έπαιξε και διαφήμιση τοῦ …Athens Pride!

Oι εχέφρονες που άντεξαν να παρακολουθήσουν την εκπομπή μέχρι τέλους θα φρύαξαν. Έδιναν κι έπαιρναν τα …δικαιώματα των σεξουαλικών παρεκκλίσεων αλλά και η υποχρέωση όλων ημών (και του κράτους μας λόγω ΟΗΕ!) να τα αναγνωρίσουμε μα και να καταργήσουμε κάθε νόρμα και λογική. Δυό τουλάχιστον φορές έγινε αναφορά στο φύλο που ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ (!!!) στο παιδί με τη γέννησή του, ώστε να αντιπαρατεθεί η μετέπειτα “επιλογή” του! Καλέ ποια βιολογία και ποια ανατομία, αυτά είναι τρε μπανάλ!!!
Ο Κωστής Παπαϊωάννου, τέως γ.γ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1) καί αρχιτέκτονας νομοθετημάτων όπως το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, η διόρθωση φύλου (!) κτλ μίλησε για την μισαλλοδοξία και τον ηθικό πανικό των εναντιοφρόνων, επαίνεσε δε την διοικούσα Εκκλησία που προσήλθε και …απήλθε δηλώνοντας απλώς την αντίθεσή της (“εμείς είμαστε υπέρ του θρησκευτικού γάμου, εσείς ως Πολιτεία ό,τι νομίζετε”, κάπως έτσι το περιέγραψε). Η Φ. Κούβελα, γ.γ. ισότητας των – όχι πλέον μόνο δύο! – φύλων κάλεσε να μπουν στα σχολικά προγράμματα όλα τούτα “τώρα που έχουμε την κυβέρνηση” (2), είπε δε και για την αρχή που έγινε με δημοτικά σχολεία όπου προτείνονται κούκλες σε αγόρια κτλ. Ένας ψυχίατρος (Δ. Παπαδημητριάδης) ζήτησε η σχετική εκπαίδευση να ξεκινάει από τα 5, τα έβαλε με τους γιατρούς που εμμένουν στην βιολογία και αμφισβήτησε την επιρροή της τηλεόρασης στο θέμα της ομοφυλοφιλίας επί του παιδιού αφού, όπως είπε, βλέποντας έγχρωμους μετανάστες δεν γίνεται μαύρο!!! Ένας δικηγόρος (Β. Σωτηρόπουλος) διεκτραγώδησε τα προβλήματα των διεμφυλικών ατόμων: αν μπορούν να αλλάζουν στην ταυτότητα το φύλο τους ασχέτως χειρουργικής επέμβασης, πώς θα ξαναποκτούν τους τίτλους σπουδών που είχαν πάρει με το …προηγούμενο φύλο τους και άλλα τέτοια εμβριθή.
Όλα τούτα βεβαίως δεν είναι πρωτάκουστα, είναι ο προκρούστειος κανόνας στον οποίον πρέπει να υποταχθούν όλες οι δυτικές κοινωνίες. Το είπε και η χαρωπή παρέα της συγκεκριμένης εκπομπής, θα κάνουμε αυτά τα βήματα που άλλοι λαοί ήδη έχουν κάνει και ποτέ δεν θα γυρίσουμε πίσω. Όσα σήμερα ηχούν ως παραδοξολογήματα για τον μέσο Έλληνα – π.χ. είμαι ένας άνδρας που όμως δηλώνοντας γυναίκα θέλω να μπαίνω σε γυναικείες τουαλέτες ή να αγωνίζομαι σε αθλήματα ως γυναίκα – είναι αληθινά περιστατικά σε ΗΠΑ, Σουηδία, Ελβετία κτλ κι αποτελούν και το δικό μας αύριο. Ένα αύριο όπου κάθε λογής παρέκκλιση θα περνάει μετ’ επαίνων ή έστω ασχολίαστη, ενώ η κατάφαση στη φύση και την λογική θα θεωρείται φανατισμός αν όχι φασισμός. Σήμερα ακόμη η ελληνική κοινωνία μπορεί να διαχωρίσει το θεμιτό δικαίωμα του καθενός στο κρεββάτι του από όσα θέλει να επιβάλει ο παρελαύνων ΛΟΑΤΚΙ, πού είναι όμως οι δυνάμεις που θα εκφράσουν με νηφαλιότητα την διάκριση αυτή; Δεν ξέρω αν η επίσημη στάση της ελλαδικής Εκκλησίας είναι αυτή η ποντιοπιλατική που περιέγραψε ο Παπαϊωάννου, ελπίζω πως όχι. Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμη Έλληνες γονείς και εκπαιδευτικοί που να διαθέτουν ένα δράμι μυαλό άθικτο από τις παγκοσμιοποιημένες αθλιότητες και ένα δράμι περηφάνειας ν’ αρνηθούν την ομαδική παράκρουση που επιβάλει το “πολύχρωμο” λόμπυ. Αν όμως και την ερχόμενη χρονιά η θεματική εβδομάδα παρουσιάσει την ίδια προπαγάνδα στις σχολικές αίθουσες χωρίς αντιστάσεις, σημαίνει πως είμαστε άξιοι της μοίρας μας και ανάξιοι οποιουδήποτε μέλλοντος. Και μην τολμήσει μετά κανένας να πει πως δεν ήξερε, δεν άκουσε, δεν κατάλαβε: μας τα λένε όλα μέσα στα μούτρα μας, μέσα από την κρατική ραδιοτηλεόραση: τι θέλουν, τι κάνουν, τι σχεδιάζουν. Λοιπόν;

1. Θυμίζουμε ότι έγινε διάσημος στέλνοντας στον Εισαγγελέα τον μητροπολίτη Χίου για ρατσισμό, όταν ο τελευταίος αναφέρθηκε σε “λαθρομετανάστες”!
2. Άλλωστε ο Σύριζα είναι κλασική περίπτωση επαμφοτερίζοντος οργανισμού: αριστεροδεξιά Κυβέρνηση, βορειοπροαστιακή εξαρχειοφιλία, ριζοσπαστική αμερικανοφροσύνη…

Κώστας Καραΐσκος

Πρόβα τζενεράλε γιά ΔΙΓΛΩΣΣΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ!

kkar — Fri, 24 Feb 2017 21:54:08 +0000

Τό νέο πρόγραμμα τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) πού θά χρηματοδοτηθεῖ ἀπό τό ΕΣΠΑ εἰσάγει πιλοτικά τήν “μητρική” γλῶσσα τῶν παιδιῶν τῆς μειονότητας σέ 6 νηπιαγωγεῖα τῆς Θράκης (3 στή Ροδόπη καί 3 στήν Ξάνθη). Μέ τόν τρόπο αὐτόν, καί διά τῆς πλαγίας ὁδοῦ, προχωράει τό ἔγκλημα τῆς γκεττοποιημένης μειονοτικῆς ἐκπαίδευσης βαθύτερα, στόν χῶρο πλέον τῆς προσχολικῆς ἡλικίας. Ἡ ἀπόφαση τῆς Κυβέρνησης εἶναι εὐθυγραμμισμένη μέ τίς γνωστές συριζέικες ἰδεοληψίες καί δείχνει νά μήν λαμβάνει ὑπόψη οὔτε τήν μέχρι σήμερα ἐκπαιδευτική πραγματικότητα οὔτε καί τή γλωσσική πολυμορφία στήν μουσουλμανική κοινωνία.

Πρόκειται γιά τό πρόγραμμα μέ τίτλο «Πιλοτικές παρεμβατικές δράσεις ὑποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στά Νηπιαγωγεῖα τῆς Θράκης». Ἔχει συνολικό προϋπολογισμό 401.594,84 εὐρώ καί θά ὑλοποιηθεῖ ἀπό τό Ι.Ε.Π.

Σύμφωνα μέ τήν ἀνακοίνωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης, στόχος εἶναι ἡ «ἰσορροπημένη γλωσσική ἀνάπτυξη καθώς καί ἡ ἐπιδίωξη τῆς κατάκτησης ἀπό τά νήπια τῆς γνωστικῆς ἐπάρκειας στήν ἄνετη χρήση δύο γλωσσῶν, προφορικά καί γραπτά” κτλ κτλ. Ἐπίσης ἀναφέρονται λόγοι κοινωνικοποίησης τῶν νηπίων, ἀλλά καί ἡ “βούληση τῆς Κυβέρνησης τῆς Ἀριστερᾶς γιά τήν διασφάλιση τῆς ἰσότητας τῶν μορφωτικῶν εὐκαιριῶν”. Μάλιστα ὁ κ. Χατζηθεοδώρου ἀπό τήν τοπική ὀργάνωση συμπλήρωσε δηλώνοντας ὅτι “δέν μπορεῖ νά διδαχθεῖ καί νά ἐνταχθεῖ στό πρόγραμμα μιά γλῶσσα πού δέν ὑπάρχει στόν γραπτό λόγο, ὅπως γιά παράδειγμα τά πομακικά”.

Ὁ ἀντίλογος εἶναι καταιγιστικός. Πρῶτα πρῶτα ΚΑΜΜΙΑ ἐκπαιδευτική πραγματικότητα, θεωρητική ἤ πρακτική, δέν μᾶς ὑποχρεώνει νά “στηρίξουμε” τήν προσχολική ἀγωγή στήν μητρική γλῶσσα τῶν νηπίων. Ὁ μόνος πού ἐνδεχομένως μᾶς τήν ἐπιβάλει εἶναι εἴτε τά φληναφήματα τῆς πολυπολιτισμικότητας εἴτε οἱ σκοπιμότητες τοῦ κυβερνῶντος κόμματος (π.χ. ἡ ἱκανοποίηση κάποιου ἀλλογενοῦς τοπικοῦ του βουλευτῆ). Προσπαθήσαμε νά ἐπικοινωνήσουμε μέ τόν κ. Γ. Κουζέλη πού προεδρεύει στό ΙΕΠ γιά νά μάθουμε κι ἐμεῖς πόσοι γονεῖς διαμαρτύρονταν γιά τήν ἀπουσία τῆς τουρκικῆς γλώσσας καί μέ τό πρόσχημα αὐτό δέν ἔστελναν τά παιδιά τους στό νηπιαγωγεῖο (πέντε; δέκα; εἴκοσι;). Νά μάθουμε πῶς πήγαινε στατιστικά ἡ συμμετοχή τῶν νηπίων στίς ὑπάρχουσες δομές μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου, ἄν ὄντως αὔξανε γρήγορα (καί ἄρα καμμία ἐπέμβαση δέν χρειαζόταν) ἤ ὄχι. Νά μάθουμε ποιά εἶναι ἡ ἄποψη τῆς πολιτείας γιά τήν λειτουργία τῶν μειονοτικῶν σχολείων (ὅπου διδάσκεται ἡ τουρκική), συμβάλλουν στόν μορφωτικό – καί ἄρα καί στόν κοινωνικό – ἀποκλεισμό ἤ ὄχι. Νά μάθουμε τί σχέση ἔχει ἡ ἄνετη γραπτή χρήση τῆς γλώσσας σέ ἕνα νηπιαγωγεῖο, ὅπως ἀνακοίνωσε τοπικά ὁ Σύριζα, πού μέ τήν δήλωση Χατζηθεοδώρου ἐξειδικεύθηκε ἀποκλείοντας ἐκ προοιμίου τά πομακικά. Ἐξ ὅσων γνωρίζουμε καμμία γλῶσσα δέν διδάσκεται σέ κανένα νηπιαγωγεῖο, ἁπλῶς χρησιμοποιεῖται. Κι ἀναρωτιέμαι, ποιός μουσουλμάνος γονιός, ἀκόμα κι ὁ πιό Τοῦρκος ἀπό τόν Ἐρντογάν, δέν θά ἤθελε τό παιδί του νά μάθει ἑλληνικά μετά ἀπό 4-5 χρόνια ἐξοικείωσης ἀποκλειστικά μέ τήν μητρική του γλῶσσα; Καί πῶς θά τά μάθει ὅταν στόν ἴδιο χῶρο κάποια ὁμόγλωσσή του νηπιαγωγός θά τοῦ δίνει τήν δυνατότητα νά μήν μπεῖ κἄν στόν κόπο; Δυστυχῶς δέν βγῆκε σέ κάποιο τηλέφωνο ὁ κ. Κουζέλης.

Καί πᾶμε στήν ταυτότητα τῆς μητρικῆς γλώσσας: μαθαίνουμε ὅτι τό πρόγραμμα ξεκινάει στόν νομό Ξάνθης μέ τόν οἰκισμό τῶν Ρομά στό Δροσερό καί σέ δύο πομακοχώρια. Εἶναι δυνατόν ἐν ἔτει 2017 νά ἀναγνωρίσεις μητρική γλῶσσα τῶν Ρομά καί τῶν Πομάκων τήν τουρκική; Γιατί αὐτό θά συμβεῖ, ποιός θά τολμήσει νά διεκδικήσει δημοσίως ἄλλη μητρική γλῶσσα καί θά τό πετύχει πλειοψηφικά; Ἄρα θά ἔρθει ἡ ἑλληνική Πολιτεία μετά ὡς Πόντιος Πιλάτος νά πεῖ πώς ἁπλῶς δέχθηκε τήν λαϊκή ἐντολή; Αὐτήν πού μέ τίς κρατικές πλάτες ἤ μέ τήν ἀδιαφορία μας νοθεύεται συστηματικά ἐπί δεκαετίες;

Τό μέτρο εἶναι κυριολεκτικά ἐγκληματικό, τόσο γιά τήν μειονοτική κοινωνία ὅσο καί γιά τά ἐθνικά μας συμφέροντα. Ἄραγε αὐτό ἐννοοῦσε ὁ πρωθυπουργός πρό μηνῶν καλώντας τούς μουσουλμάνους γονεῖς νά ἐμπιστευθοῦν τίς δημόσιες δομές; Γιαυτό κλείνουν τά προξενικά παρανηπιαγωγεῖα τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων; Γιατί ὑποχωρήσαμε στά αἰτήματα τῆς Ἄγκυρας κι ἐπεκτείνουμε τό ἐκπαιδευτικό Ἀπαρτχάιντ στά δημόσια νηπιαγωγεῖα;

Νυχτιάτικα με μίνι στο Γκαζίαντεπ

kkar — Mon, 24 Oct 2016 20:28:01 +0000

Πάντα ήταν πεποίθησή μας πως δεν είναι όλοι οι συριζαίοι κακοί ή λαμόγια. Λίγοι απέμειναν σωστοί αλλά και πολλοί απλώς βλαμμένοι. Δείγμα του τρόπου αντίληψης (λέμε, τώρα…) των πραγμάτων δίνει η πρόσφατη συνέντευξη του Σ. Κούλογλου, ευρωβουλευτή του κόμματος και δημοσιογράφου, σχετικά με την CETA και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στο θέμα. Ασχέτως αν τα πιστεύει και ο ίδιος (μάλλον απίθανο) ή όχι, αποτυπώνουν μια στάση που αξίζει να καταγραφεί – σχολιαστεί.

Ως γνωστόν η ευρωκαναδική συμφωνία CETA είναι κόκκινο πανί όχι μόνο για την όποιαν “Αριστερά” αλλά και για κάθε κανονικό άνθρωπο, που απεύχεται δηλαδή την περαιτέρω κυριαρχία των πολυεθνικών και την συντριβή των εθνικών κρατών (όσο αυτά παραμένουν εθνικά και …κράτη). Κι όμως, η περήφανη κυβέρνησή μας υπερψήφισε την συμφωνία που ανοίγει τον δρόμο και για το δίδυμο αδελφάκι της, την TTIP, παρότι επί χρόνια ο Σύριζα έλεγε τα ακριβώς αντίθετα. Τι είπε λοιπόν για το θέμα ο Κούλογλου (www.stokokkino.gr); Αντιγράφω: «Η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε να βρεθεί μόνη ακόμα μια φορά απέναντι σε άλλους 26-27, που είναι υπέρ της συμφωνίας, είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων. Το γαλατικό χωριό το παίξαμε πέρυσι, στις περυσινές διαπραγματεύσεις και δυστυχώς δεν είχαμε θετική κατάληξη, γιατί ο συσχετισμός των δυνάμεων ήταν τελείως αρνητικός. Και τώρα, θα γινόμασταν πάλι το θέμα, ήταν έτοιμοι (…) Επειδή υπάρχουν τρομερά οικονομικά συμφέροντα σε όλη την Ευρώπη που πιέζουν για την υιοθέτηση της συμφωνίας, αν έβγαινε και έλεγε όχι μόνο η ελληνική πλευρά, θα γινόμασταν πάλι το “μαύρο πρόβατο” (…) με τον ίδιο τρόπο σκέφτηκαν και άλλες κυβερνήσεις, όπως η πορτογαλική, που βρίσκονται επίσης υπό πίεση (…) Οι Βαλόνοι δεν έχουν πρόβλημα, όταν δεν χρωστάς …μια χαρά» σημείωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος απέδωσε την απόφαση του τοπικού κοινοβουλίου και της τοπικής κυβέρνησης της Βαλονίας να μην ψηφίσει τη CETA και στο μεγάλο και οργανωμένο κίνημα αντίδρασης που υπήρξε σε ολόκληρο το γαλλόφωνο Βέλγιο ενάντια σε αυτές τις συμφωνίες. Όπως ανέφερε ο κ. Κούλογλου, οι Βαλόνοι είχαν ιδιαίτερο πρόβλημα με μία από τις πιο εξοργιστικές διατάξεις της συμφωνίας η οποία παραπέμπει τις διαφορές μεταξύ ιδιωτικών εταιρειών και κρατών σε ιδιωτικά δικαστήρια…”
Και μεταφράζω εγώ απλοελληνιστί, σας παρακαλώ δε να μου επισημάνετε αν κάνω κάπου κάποιο λάθος: “Όταν είσαι μόνος απέναντι σε 26-27 δεν μπορείς να κάνεις τίποτε απολύτως και για κανένα θέμα. Πέρυσι το μάθαμε αυτό, σε ένα μάθημα που πληρώσατε όλοι ακριβά, όταν καταλήξαμε να δικαιώσουμε τους γαλαζοπράσινους προκατόχους μας που βρίζαμε επί χρόνια. Όταν λυσσάξαμε να πάρουμε την Κυβέρνηση και να πάμε στις Βρυξέλλες για να κερδίσουμε τους 27 μόνοι μας με τα αμερικάνικα φούμαρα του Μπαρουφάκη. Παίξαμε και χάσατε. Από δω και πέρα θα λέμε σε όλα ΝΑΙ, ακόμη και σε περιπτώσεις σαν την προκείμενη, όπου οι Βέλγοι και οι Πορτογάλοι (μόνο;) ήταν στο ΟΧΙ. Ούτε τέτοιες συμμαχίες θα ψάχνουμε γιατί δεν το εγκρίνει ο υπερατλαντικός μας νταβατζής. Επικαλούμαστε λοιπόν τις ισορροπίες και τα συμφέροντα (που τα αγνοούσαμε μέχρι τον Γενάρη του 2015) αλλά και την οικονομική ανεξαρτησία – που ως χώρα δεν έχουμε – για να δικαιολογήσουμε και τα πλέον αδικαιολόγητα. Κι αυτό που λέει η CETA, με τα ιδιωτικά δικαστήρια που θα κρίνουν τις διαφορές των πολυεθνικών κολοσσών με τα ευρωπαϊκά κράτη, είναι πρόβλημα ειδικά των …Βαλόνων, δεν είναι των Ελλήνων! Όσα λέγαμε τόσα χρόνια ξεχάστε τα, καιρός να προσαρμοστούμε”.
Εγώ ένα έχω να πω εν κατακλείδι: το γεγονός ότι σε βιάσανε όταν κάποτε μπήκες νυχτιάτικα με το μίνι στο καφενείο του Γκαζίαντεπ, δεν σημαίνει πως πρέπει στο εξής να δουλεύεις με κόκκινη λάμπα απ’ έξω…

Αίσιοι οιωνοί στη Θράκη

kkar — Mon, 20 Jun 2016 20:26:52 +0000

Η πρόσφατη ιστορία με τα παρανηπιαγωγεία του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας που κλείσανε στη Ροδόπη, μάς επιτρέπει να βγάλουμε κάποια ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την συγκυρία που περνάμε σε σχέση με το μειονοτικό θέμα ευρύτερα. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις μέρες της συγκυβέρνησης Σύριζα – ΑΝ.ΕΛ., όσο κι αν αυτό ακουστεί σε πολλούς ως παραδοξολογία, έχουμε την μακράν καλύτερη κατάσταση στη Θράκη.

Παρά την ισχύ και την αυξημένη επιθετικότητα της ερντογανικής Τουρκίας, παρά την εθνομηδενιστική ιδεολογία στο κυρίαρχο τμήμα του Σύριζα, παρά το γεγονός ότι στη Ροδόπη δεν εξελέγη ούτε ένας πλειονοτικός βουλευτής, ζούμε σε μέρες πρωτόγνωρα ευοίωνες – όσο κι αν αυτό μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπεί. Είναι όμως μια απτή πραγματικότητα που δεν μπορούμε να την αρνούμαστε, ούτε στο όνομα μιας πιθανής αυριανής μεταβολής ούτε και εξαιτίας κάποιας κομματικής μας προτίμησης. Μένει να την αναλύσουμε και να την εξηγήσουμε.
Τι είδαμε λοιπόν στην υπόθεση των παρανηπιαγωγείων; Είδαμε ένα κράτος να λειτουργεί και, παρά τις καθυστερήσεις, να εφαρμόζει τελικά τον νόμο και να περιορίζει την ασυδοσία των προξενικών μηχανισμών. Αυτό δηλαδή που επί 12 τουλάχιστον χρόνια δεν έγινε με κυβερνήσεις Σημίτη (αυτό έλειπε…), Καραμανλή, ΓΑΠ, Παπαδήμου και Σαμαρά, έγινε επί ημερών Τσίπρα! Κι όχι μόνο αυτό: στην προξενική προσπάθεια να στραφούν οι μειονοτικοί σύμβουλοι του δημάρχου εναντίον του – λόγῳ της υπογραφής του στη σχετική απόφαση – το αποτέλεσμα ήταν ένα ναι και έξι όχι! Είναι φανερό πως η λογική της νομιμότητας και της συνεννόησης είναι πάνω από την λογική του διχασμού και των ακροτήτων, όχι μόνο στο επίπεδο του μέσου μουσουλμάνου της πόλης αλλά και στο επίπεδο της εκπροσώπησής του στον δήμο (κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να πιστωθεί, τουλάχιστον μερικώς, και στον Γ. Πετρίδη).
Τι είδαμε στην υπόθεση του Ιλτέρ Μέτσο, όπου ένας άνθρωπος της Άγκυρας επετέθη σε μια δασκάλα του μειονοτικού σχολείου στον Εχίνο, όταν τόλμησε να ασκήσει διαδικτυακώς κριτική στην Τουρκία; Διαπιστώθηκε από την Περιφερειακή Διοίκηση της Εκπαίδευσης η παράνομη διατήρηση της θέσης του στη σχολική εφορία και πήρε πόδι από εκεί (όποιοι θεωρούν ότι αυτό ήταν αυτονόητο δεν γνωρίζουν την κατάσταση στην περιοχή).
Τι βλέπουμε στην Διαχειριστική Επιτροπή της βακουφικής περιουσίας Κομοτηνής; Τον πρόεδρό της Σελήμ Ισά να παράγει έργο πρωτοφανές, να οδηγεί σε δρόμους νομιμότητας και διαφάνειας έναν θεσμό που ποτέ στο παρελθόν δεν το …συνήθιζε και σιγά σιγά να κατακτά την εκτίμηση και την αποδοχή των ομοθρήσκων του. Αν δεν ανατραπεί αυτή η κατάσταση, θα τρίβουν κάποιοι τα μάτια τους…
Τι βλέπουμε από το Γραφείο Πολιτικών Υποθέσεων, δηλαδή το τοπικό γραφείο του ΥΠΕΞ στην Ξάνθη; Ότι για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες έχει τόσο προσωπικό (μένει να ενισχυθεί το γραφείο της Κομοτηνής) κι ότι μετά από χρόνια δείχνει να παράγει έργο, κυρίως εκτός πόλεων, που θυμίζει εποχή Μπορνόβα. Μπορούν να γίνουν περισσότερα; Ναι, αλλά περάσαμε και καιρούς με πολύ λιγότερα.
Πώς εξηγείται η όλη κατάσταση; Είναι πολλοί οι λόγοι: οι μειονοτικοί βουλευτές (πλην Ζεϊμπέκ) είναι άνθρωποι λογικοί και μετριοπαθείς, υπάρχουν σε κάποιες υπεύθυνες θέσεις 3-4 άνθρωποι με ικανότητες και πατριωτισμό που φρενάρουν την εθνομηδενιστική ανοησία (κι ο χώρος των ΑΝΕΛ λειτουργεί με τον τρόπο που ελπίζαμε), ενώ η άγνοια των διοικητικών τερτιπιών από πλευράς Σύριζα αφήνει την νομιμότητα να λειτουργήσει… Και βεβαίως η μουσουλμανική κοινωνία έχει αποβάλει σε σημαντικό βαθμό τον φανατισμό που άλλοτε εκδήλωνε με κάποιους εκπροσώπους της.
Τι χρειαζόμαστε τώρα; Να δρομολογηθεί το ξήλωμα του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής. Αυτό το παραμάγαζο που αλωνίζει και υποθάλπει κάθε φανατικό στοιχείο (τύπου Μετέ ή Τσαβούς, λ.χ.) μόνο ζημιά φέρνει σε χριστιανούς και μουσουλμάνους της περιοχής. Δεν θα εκθέσουμε την γνωστή επιχειρηματολογία, δεν χρειάζεται πλέον. Ο κ. Κοτζιάς γνωρίζει καλά την κατάσταση και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αμβλύνει την υπονομευτική δράση του ευαγούς αυτού καθιδρύματος. Σήμερα που η τοπική κοινωνία είναι περισσότερο ώριμη από ποτέ, ίσως είναι και ευκαιρία για μια σωστή πρωτοβουλία στο θέμα αυτό.

Ἑλλάς Ἀνθελλήνων Συμπλεγματικῶν

kkar — Sat, 09 Jan 2016 13:03:56 +0000

Ζοῦμε σέ καιρούς ἔσχατους: στήν ἐσχατιά τῆς νεοελληνικῆς παρακμῆς, μέ Κυβέρνηση ἀπολύτως συνάδουσα μέ τό ὅλο τοπίο. Κνώδαλα νεοταξίτικα καμώνονται πώς διοικοῦν μιά χώρα πού σιχαίνονται καί ποτέ δέν κατάλαβαν. Ἔχοντας ἤδη προδώσει ὅλη τήν ἀριστερίζουσα προϊστορία τους στό κοινωνικό κομμάτι, τούς μένει μόνο νά ντύσουν μέ “προοδευτική” προβιά τίς ἐπιταγές τοῦ διεθνοῦς ἐξουσιασμοῦ γιά νά μᾶς τίς ἐπιβάλουν. Τό κάθε σούργελο πού χρόνια μαστίγωνε ἀλύπητα (συνήθως ἀπό καλοαμοιβόμενη πανεπιστημιακή καθέδρα) τίς ἐξουσίες, τώρα τίς βρίσκει ἐξόχως βολικές γιά νά ἐγκαταστήσει στήν πατρίδα μας τήν δικτατορία τοῦ ἀδελφάτου, τήν ἀεθνική κοινωνία καί τόν ἀποδομιστικό παράδεισο. Τό γεγονός ὅτι συνοδοιποροῦν μέ τό Στέητ Ντηπάρτμεντ δέν τούς ἐνοχλεῖ, νιώθουν πιά πολύ βολικά δίπλα στούς καθεστωτικούς ΗΠΑνθρωπους, σέ κάθε ἐπίπεδο. Ποῦ θά τό φανταζόντουσαν ἄλλωστε αὐτό κάποτε, πώς θά γίνουν οἱ πιό εὐνοημένοι λοῦστροι τῶν ἀφεντικῶν…

Πότε θά ξυπνήσουμε ἀπό αὐτόν τόν ἐφιάλτη;

Η 12η Οκτωβρίου κατά της 28ης

kkar — Mon, 02 Nov 2015 17:35:28 +0000

Κάτι το περίεργο είχε εφέτος ο Οκτώβριος. Ήταν αυτοί οι καινοφανείς εορτασμοί για την συμπλήρωση 71 ετών από την απελευθέρωση της Αθήνας «από τους Γερμανούς ναζί και τους συνεργάτες τους». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έβγαλε μήνυμα ενότητας για την επέτειο. Περισσότερα από 1.000 άτομα συμμετείχαν στην ιστορική περιήγηση στο κέντρο της Αθήνας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων. Εκθέσεις και προβολές στην Αθήνα φέρνουν στο φως ντοκουμέντα της εποχής. Εύζωνες έκαναν έπαρση της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολης και έγινε κατάθεση στεφάνων. Παρέστησαν ο υπουργός Παιδείας Ν. Φίλης, ο υφυπουργός Αθλητισμού Στ. Κοντονής, εκπρόσωποι των κομμάτων και ο …ΓΑΠ.

Ο δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης τόνισε μεταξύ άλλων ότι «για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία η Απελευθέρωση της Αθήνας αποτελεί έναν συμπυκνωμένο ιστορικό χρόνο μεγάλης βαρύτητας και για τη λήξη του πολέμου και της κατοχής που σηματοδοτεί, αλλά και γιατί μοιάζει να πετυχαίνει το ανέφικτο». Η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Θ. Φωτίου που εκπροσώπησε τον πρωθυπουργό είπε πως «η γνώση των ιστορικών γεγονότων της Κατοχής είναι απαραίτητη σήμερα, διότι έχει στον πυρήνα της τις έννοιες της αντίστασης, του αγώνα και της αλληλεγγύης. Αντίσταση σε κάθε εξουσία που αφαιρεί ανθρώπινα δικαιώματα και περιορίζει τη λαϊκή κυριαρχία και αγώνας για μια κοινωνία δίκαιη και αλληλέγγυα». Στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «τους αγώνες και τις θυσίες των αγωνιστών και των αγωνιστριών της Αντίστασης», για «τη θηριωδία των ναζιστικών εγκλημάτων» και «την διολίσθηση σε ακροδεξιά ρητορεία κλείνοντας το μάτι στη Χρυσή Αυγή».
Αυτό που εμείς πάντως καλά καταλάβαμε είναι ότι εφέτος καθιερώσαμε μια νέα επέτειο, χωρίς να προϋπάρξει κανένα τέτοιο αίτημα. Αναρωτιόμαστε, τι νόημα έχει ο εορτασμός της απελευθέρωσης της πρωτεύουσας; Δεν είναι προφανές το πόσο υπονομεύεται ο αντίστοιχος της 28ης Οκτωβρίου; Είναι δυνατόν σε δυό μόλις εβδομάδες να ξαναπούμε και να ξαναδούμε τα ίδια περίπου πράγματα; Και στην επέτειο της Εθνικής Αντίστασης, στις 25/11, πάλι τα ίδια;
Και ποιαν ακριβώς ιστορική στιγμή τιμούμε; Αυτήν που εντός 50 ημερών εξελίχθηκε σε έναν Εμφύλιο που κράτησε (και μας κατέστρεψε) περισσότερο κι από την …Κατοχή; Τουλάχιστον αν είχαμε πετύχει μόνοι μας την απελευθέρωση της χώρας, θα μπορούσαμε να το περηφανευόμαστε στην επέτειο. Τώρα τι ακριβώς γιορτάζουμε, την νίκη των σοβιετικών στο Στάλινγκραντ, όπου «γύρισε» ο πόλεμος; Γιατί ναι, τεράστιο το έργο της Εθνικής Αντίστασης, ιδίως στην ύπαιθρο, αλλά τους Γερμανούς δεν τους έδιωξε από την Αθήνα ο ΕΛΑΣ.

Δεν μας αρέσει η συνωμοσιολογία αλλά εδώ είναι ξεκάθαρη η πολιτική σκοπιμότητα πίσω από τις φετεινές παράτες. Πρώτον επιχειρείται μία υποτίμηση της 28ης Οκτωβρίου, όπου ο θετικός ρόλος του Μεταξά είναι ένα άβολο πράγμα, υπονομευτικό της μανιχαϊκής λογικής των βλακών και αφετέρου μετατίθεται το νόημα του εορτασμού σε κάτι πανηγυρικό, αφιστάμενο από ανθιστάμενους δικτάτορες, πολεμικά μέτωπα και σκληροτράχηλους στρατιώτες. Αν όμως αυτό που βαρύνει είναι το τελικό αποτέλεσμα (η απελευθέρωση) κι όχι η υπερήφανη στάση ζωής (το ΟΧΙ), τότε πώς τιμούμε την Αντίσταση; Γιατί να μην καθόντουσαν στα σπιτάκια τους οι Έλληνες, περιμένοντας απλώς την νίκη των Συμμάχων, αφού εκείνη έκρινε και την τελική έκβαση του πολέμου; Και δεύτερον η 12η Οκτωβρίου προσφέρεται απείρως περισσότερο από την 28η για προπαγάνδα και κυβερνητική παπαρολογία: πώς να ταυτιστούν με το ΟΧΙ οι κατεξοχήν κάπηλοί του; Πώς να ποζάρουν δίπλα σε αφίσες με μαύρες χλαίνες που εφορμούν στα αλβανικά βουνά (ενώ στις άλλες με τα τραγούδια στους αθηναϊκούς δρόμους…); Εντάξει, και τώρα οι παρόλες της Φωτίου για «αντίσταση», «δικαιώματα», «δικαιοσύνη» είναι καταγέλαστες αλλά με φόντο δυο πόδια ακρωτηριασμένα από τα κρυοπαγήματα παραείναι προκλητικές. Τώρα το πλαίσιο είναι τόσο χαλαρό που χωράει όχι μόνο η κομματική σπέκουλα αλλά ακόμη και ο …ΓΑΠ.

Κ.Κ.

Μικροελλαδική Καταστροφή!

kkar — Wed, 01 Jul 2015 15:34:38 +0000

Φτάσαμε λοιπόν ὥς ἐδῶ: «δημοψήφισμα» γιά τήν πρόταση τῆς Τρόικας. Αὐτό προσέφερε (;) ὡς «διέξοδο» ἡ Συριζοανέλ Κυβέρνηση, ζητώντας μας ἕνα ΝΑΙ ἤ ἕνα ΟΧΙ. Νιώθουμε λοιπόν ὑποχρεωμένοι νά ἐκφράσουμε τή γνώμη μας, ὅπως τό κάνουμε καί γιά ὅλα τά θέματα, ἀσχέτως ἄν βλέπουμε σωτηρία σήμερα ἤ ὄχι.

Πρῶτα πρῶτα οἱ ἀναγνῶστες μας θυμοῦνται καλά ὅτι πρωτοστατήσαμε (μέσῳ τῆς «Σπίθας» κι ὄχι μόνο) στήν λαϊκή ἀντίδραση κατά τῶν μνημονιακῶν δεσμῶν πού ἐπέβαλε στήν πατρίδα μας ἡ συμμωρία τοῦ ΓΑΠ πρίν 5 χρόνια. Ξέρουν ἐπίσης πώς δείξαμε μιάν ἀνοχή στήν κυβέρνηση Σαμαρᾶ μέχρι πού αὐτή τσάκισε κάθε ἐλπίδα τοῦ λαοῦ μας – κι ὄχι μόνο στά θέματα τῆς οἰκονομίας. Τέλος, γνωρίζουν ὅτι στηρίξαμε στίς τελευταῖες ἐκλογές τούς «Ἀνεξάρτητους Ἕλληνες» ὡς μιά ἄγκυρα πού θά λειτουργοῦσε ἐθνωφελῶς στήν διαγραφόμενη Κυβέρνηση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Καί μέχρι σήμερα δέν μετανιώσαμε γιά καμμία ἀπό τίς τακτικές ἐπιλογές μας, οἱ ὁποῖες διέπονταν ἀπό τήν ἴδια στρατηγική, τήν ἐπιβίωση καί τήν προοπτική τοῦ κράτους καί τοῦ λαοῦ μας.

Σήμερα λοιπόν ἔχουμε φτάσει στό μᾶλλον προβλέψιμο ἀποτέλεσμα τῆς πεντάμηνης διαπραγμάτευσης: στό πλῆρες ἀδιέξοδο. Ποῦ ἀλλοῦ θά ὁδηγοῦσε μία τόσο ἑτεροβαρής σχέση, μέ δεδομένη τήν γερμανική ἐπιθετικότητα καί τήν ἑλληνική δυσπραγία; Στό σημεῖο αὐτό, κι ἐνῶ ἡ στάση πληρωμῶν εἶναι ἤδη ἐδῶ, ἡ ἑλληνική Κυβέρνηση προσέφυγε στό δημοψήφισμα, μέ στόχο – κατά τή γνώμη μας – νά πετύχει μιά ὑποχώρηση τῆς πλευρᾶς τῶν δανειστῶν. Βέβαια τήν ὥρα πού γράφονται αὐτές οἱ γραμμές ἤδη ἔχει καεῖ τό κυβερνητικό αὐτό χαρτί καί συζητᾶται ἡ ἀκύρωση τοῦ δημοψηφίσματος!
Τί νά πεῖς καί ἀπό ποῦ νά ξεκινήσεις; Πρῶτα πρῶτα ἔχουν δίκιο ὅσοι μιλοῦν γιά ἀπουσία σαφοῦς διλήμματος, ἡ ὑπό ἀναίρεση τροϊκανή πρόταση δέν ἔστεκε ὡς τέτοιο. Ἡ ἴδια ἡ στάση τῆς Κυβέρνησης τῶν τελευταίων ἡμερῶν ὑπονόμευσε τήν ἀξία τοῦ δημοψηφίσματος καί ὁ παιδαριώδης τρόπος πού τό χειρίστηκε τό ἀφόπλισε ἐντελῶς. Τί νόημα ἔχει πιά νά διεξαχθεῖ; ΟΚ, τό ΝΑΙ θά ἦταν αὐτοκτονική ἐπιλογή, ἕνα πράσινο φῶς γιά ἀκόμη χειρότερα μέτρα, ἕνα σημάδι ὁριστικῆς ὑποταγῆς. Πῶς νά ἐπιδοκιμάσεις τίς προτάσεις τῶν «θεσμῶν» καί τήν συνοδό προοπτική περαιτέρω ἐκπτώχευσης τῆς πατρίδας μας; Καί πῶς ὅμως ζητᾶς ἐπικράτηση τοῦ ΟΧΙ χωρίς νά μιλᾶς γιά τήν ἑπόμενη μέρα; Τί ἄλλος δρόμος ἀνοίγεται πέρα ἀπό ἐκεῖνον τῆς ἐπιστροφῆς στή δραχμή, δηλαδή ἀπό μιάν ἀπόπειρα διαφυγῆς ἀπό τό Ἀλκατράζ μέ ἕνα κουτάλι; Ποιό ὅπλο λές ὅτι θά ἔχεις ὅταν ἡ ἄλλη πλευρά ἀπορρίπτει (καί διά στόματος τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης!) τήν ἴδια τήν διοργάνωση τοῦ δημοψηφίσματος; Βεβαίως φτάσαμε νά παρακαλᾶμε τώρα γιά ὅσα ἀπορρίπταμε πρίν μιά βδομάδα – καί νά μᾶς τά ἀρνοῦνται! Ζητᾶμε τρίτο Μνημόνιο καί μᾶς λένε ὅτι θά τό σκεφτοῦν! Ἦταν σχέδιο κατά τῆς χώρας μας; Κατά τῆς Κυβέρνησης; Ἔχουμε νά κάνουμε μέ γκάγκστερς; Μᾶς μεταχειρίζονται σάν ἀποικία τους; Ναί, καί λοιπόν; Τώρα τ’ ἀνακαλύψαμε ὅλα αὐτά; Οἱ πολιτικοί καριέρας πού μᾶς κυβερνᾶνε εἶχαν ἄλλη ἄποψη γιά τό διεθνές γίγνεσθαι; Ὅταν διεκδικοῦσαν καί κέρδιζαν τό γκουβέρνο ἀπό τούς προκατόχους τους, τί πίστευαν ὅτι θά ἀντιμετωπίσουν; Ναί, παρέλαβαν μιά χώρα ἀνάπηρη τόν Γενάρη, ὅμως ἐνῶ τῆς ἔταξαν θεραπεία, τώρα τῆς ἑτοιμάζουν τόν θάνατό της.
Πάντα εἴχαμε πολύ κακή γνώμη γιά τόν ΣΥΡΙΖΑ ἀλλά αὐτό τό χάλι στ’ ἀλήθεια δέν τό περιμέναμε. Δέν εἶναι μόνο ἡ ἀσύλληπτη ἀνεπάρκεια, ἡ βαρειά ἰδεοληψία, ἡ προβληματική ἐπαφή μέ τήν πραγματικότητα. Εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν ὀρρωδοῦν πρό οὐδενός: εἶναι ἱκανοί νά θυσιάσουν ὄχι μόνο τόν δικό τους αὐτοσεβασμό ἀλλά καί τήν ἀξιοπρέπεια καί τό αὔριο τῆς χώρας μας, προκειμένου νά ἐπιμείνουν στό «δίκιο» τῶν θέσεών τους – ἤ καί τῆς καρέκλας τους. Ἀναρωτιέμαι, τί ἄλλο θά ἔπρεπε νά συμβεῖ γιά νά παραιτηθεῖ ἡ Κυβέρνηση καί νά ἐγκαταλείψουν τά μέλη της διά παντός τήν πολιτική;
Ζοῦμε μέρες τοῦ 1920 καί ἔχουμε ἀκόμη (ἴσως) τήν δυνατότητα νά ἀποτρέψουμε τήν ὁλική Καταστροφή. Τό χειρότερο δέν θά εἶναι ἡ ἀποτυχία τῆς σημερινῆς Κυβέρνησης, οὔτε κι ἡ ἐπάνοδος τῆς πολιτικομηντιακῆς μαφίας πού μᾶς διαφέντευε μέχρι πρόσφατα ἀλλά ἡ τελειωτική καταρράκωση τῆς πατρίδας μας.
Ὁ Θεός βοηθός.

Σκέψεις για το συλλογικό μας (μετα-σύριζα) αύριο

kkar — Mon, 15 Jun 2015 06:16:57 +0000

Ανήκω στην μικρή εκείνη μερίδα των (συνειδητών, κατά το δυνατόν) Ελλήνων πολιτών που για κάποιον απροσδιόριστο λόγο δεν πάσχουν ακόμα από κατάθλιψη. Δεν με ενδιαφέρει μια καριέρα λαμόγιου, δεν δέχομαι πως η μοίρα της χώρας μου κρίθηκε οριστικά, δεν θεωρώ πως η γενικευμένη παρακμή είναι λόγος αδράνειας. Εξακολουθώ να προσβλέπω και να στηρίζω όποιαν προσπάθεια δείχνει να εδράζεται στην κοινή λογική, στο ήθος και στις αξίες που συγκροτούν τις κοινωνίες, διατηρώντας μια αίσθηση ρεαλισμού: δεν ξεχνώ για ποιαν κοινωνία μιλάμε και σε ποιο διεθνές περιβάλλον κινούμαστε. Το οριακό σημείο στο οποίο έχει φτάσει η πολιτική ζωή του τόπου μας έχει αναπτερώσει τις ελπίδες μου για μία ΑΡΔΗΝ ανάταξη, μέσα από την καταστροφή της.
Ζήσαμε μετά το 1974 όλες τις εκδοχές της καθεστωτικής διαχείρισης: την συντηρητική διακυβέρνηση, την πασοκική «Αλλαγή», την μητσοτακική λαίλαπα, την εκσυγχρονιστική κλεπτοκρατία, την καραμανλική χαυνότητα, την μνημονιακή επιδρομή. Από τον περασμένο Γενάρη δοκιμάζουμε και την συριζέικη συνταγή, που ώς τώρα περιλαμβάνει μόνο …πλασέμπο. Επειδή όμως τα ψωμιά της δείχνουν μάλλον ευάριθμα, σύντομα θα κληθεί η κοινωνία να εκφραστεί μέσα από νέα πολιτικά σχήματα (δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα περιοριστεί σε μολυσματικά «Ποτάμια»). Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Ο ενεργός πολίτης έχει σιχαθεί το καθεστώς σε όλες του τις εκφράσεις: τους γιούς των δοσίλογων, τους μαφιόζους ολιγάρχες, τους βαρώνους των ΜΜΕ, τα παράσιτα της ελίτ-αλήτ. Όλους αυτούς που μασκάρεψαν σε «δημοκρατία» το τσιφλίκι που κληρονόμησαν και το ξεζουμίζουν ανελέητα σαν κατοχικός στρατός. Και δυστυχώς δεν περιορίστηκαν σ’ αυτό αλλά στα πασοκικά χρόνια μετέδωσαν την χυδαία τους νοοτροπία σε μεγάλο μέρος της μικρομεσαίας τάξης, με αποτέλεσμα βλάβη ανήκεστο στο κοινωνικό σώμα. Τι επιλέξαμε όμως ως αντίδοτο; Κυβέρνηση βασισμένη σε έναν κομματικό χώρο που ποτέ δεν είχε οργανική σχέση με την Ελλάδα και ανέκαθεν λειτούργησε ως φορέας της κάθε τρέχουσας εθνοφοβικής ιδεοληψίας. Βεβαίως η πραγματιστική λογική του πρωθυπουργού, ενδεχομένως και οι ανάγκες της διοίκησης του κράτους, οδήγησαν σε μια ρητορική που την λες και εθνολαϊκίστικη, μένει όμως να δούμε κατά πόσον θα προκύψουν πραγματικά κέρδη για το έθνος και τον λαό. Κατά τ’ άλλα κλείσαμε τέσσερεις μήνες σχεδόν μηδενικού κυβερνητικού έργου, κατάσταση ενδεικτική της άγνοιας και της αμηχανίας έναντι των προβλημάτων – εκτός κι αν μετρήσουμε την …επαναπρόσληψη των σχολικών φυλάκων. Απαντάμε έτσι σε κάποιαν από τις θανάσιμες προκλήσεις (δημογραφική συρρίκνωση, παραγωγική απίσχναση, στρατιωτική αποδυνάμωση, ηθική εξαχρείωση, διοικητική παράλυση, εκπαιδευτική ανυπαρξία, πολιτιστική μετάλλαξη) που αντιμετωπίζουμε;
Ανάμεσα στη Σκύλλα του υποκριτικού καθεστωτισμού και στη Χάρυβδη του διαλυτικού λαϊκισμού χρειαζόμαστε έναν μέσο δρόμο ευθύνης και ειλικρίνειας. Έναν λόγο αληθινό που θα συγκεράσει τα όποια δίκια και των δύο πλευρών, χωρίς να μολύνεται από τις παθολογίες τους. Ποιος θα το κάνει αυτό; Υπάρχουν οι άνθρωποι, δεν είναι σαν το πρόβλημα με το κουδούνι στην ουρά της γάτας. Το πρόβλημα είναι άλλο: πώς αυτό το εγχείρημα θα το πληροφορηθεί, θα το προσέξει και θα το εμπιστευτεί ο μέσος συμπατριώτης μας, όταν λείπουν οι στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την όποια επικοινωνιακή πολιτική; Σ’ αυτό δυστυχώς δεν έχω καμμία απάντηση.

Σύριζα μέν, ἄκαπνοι δέ

kkar — Mon, 15 Jun 2015 05:57:56 +0000

Τό σύνθημα τῆς παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης πού λανσάρει ἡ συριζοανέλ Κυβέρνηση, ὅσο περνάει ὁ καιρός, δείχνει ὅλο καί περισσότερο ἁπλῶς σύνθημα. Δυστυχῶς σέ μιά συγκυρία ὅπου ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκη ἀπό μιά ριζική μεταστροφή στήν παραγωγή καί πάταξη τοῦ παρασιτισμοῦ, οἱ ἰθύνοντες πού στελεχώνουν τήν Κυβέρνηση ἀντιπροσωπεύουν – ὡς ἄνθρωποι – τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Κρατικοδίαιτοι, χωρίς ἐμπειρία στήν πραγματική οἰκονομία καί κατοικοεδρεύοντες στό κέντρο τοῦ παρασιτισμοῦ, δηλαδή ἐν Ἀθήναις, στήν καλύτερη τῶν περιπτώσεων διαθέτουν μόνο μιά θεωρητική ἀντίληψη γιά τό τί μπορεῖ νά σημαίνει τό σύνθημα τοῦ Γ. Καραμπελιᾶ πού υἱοθέτησαν. Οἱ ἀριθμοί εἶναι εὔγλωττοι: στά 33 μέλη τοῦ Σύριζα στήν Κυβέρνηση, οἱ 18 εἶναι ἀπό τήν Ἀττική καί οἱ 13 εἶναι καθηγητές Πανεπιστημίου! Ὄχι ὅτι κι αὐτοί δέν χρειάζονται ἀλλά ποιός θά προσφέρει στόν ὅποιον σχεδιασμό μιά ἐμπειρία τῆς ἀγορᾶς, τῆς ὑπαίθρου, τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κτλ; Κοιτώντας τά βιογραφικά τῶν ὑπουργῶν του, πλήν ἐλαχίστων περιπτώσεων (Βαλαβάνη, Φλαμπουράρης, Σπίρτζης…) ἀδυνατεῖς νά βρεῖς κάποιον πού νά ἔχει βγάλει ἕνα εὐρώ μέ τή δουλειά του στόν ἰδιωτικό τομέα. Ἀκόμα καί στό καθ’ ὕλην ἁρμόδιο ὑπουργεῖο παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης μόνον ὁ Παναγιώτης Σγουρίδης (ἀπό τούς ΑΝΕΛ) ἔχει ἐπαγγελματική ἐπαφή μέ τό ἀντικείμενο!

Ἤδη ἀπό τίς τροχιοδεικτικές κυβερνητικές δηλώσεις φάνηκε ὅτι τό δημοσιοϋπαλληλικό τσιφλίκι πού γιγαντώθηκε στήν μεταπολίτευση πρόκειται νά ἐπιβιώσει. Ὅταν οἱ πρῶτες ἐξαγγελίες τῆς νέας Κυβέρνησης ἀναφέρονται σέ ἐπαναπρόσληψη τῶν …σχολικῶν φυλάκων (ἐπιτομή τοῦ πελατειακοῦ – κηφηνοπαραγωγοῦ κράτους) κι ὄχι σέ προσλήψεις γεωπόνων ἤ νοσηλευτῶν, ὅταν πᾶνε τέσσερεις μῆνες νέας Κυβέρνησης καί δέν ἔχει ἀκουστεῖ κανένα σχέδιο παραγωγικῆς ἀνάταξης (παρά μόνο ἀνασύστασης τῆς …ΕΡΤ), ὅλα δείχνουν πώς ἀκόμη καί στήν ἰδανική περίπτωση πού ἡ διαπραγμάτευση μέ τούς πιστωτές μας τρόπῳ τινά εὐοδωθεῖ, καμμία ἀνάπτυξη δέν θά δοῦμε.
Κακά τά ψέμματα. Μπορεῖ νά φταίει ὁ καπιταλισμός, οἱ πολυεθνικές, οἱ Ἀμερικάνοι, ὁ νεοφιλελευθερισμός, τά Μνημόνια, ἡ Τρόικα ἀλλά φταίει ἐξίσου καί τό εἶδος τοῦ κράτους πού στήσαμε. Ἡ καταλυτική πολιτική τοῦ Πασόκ στά χρόνια τοῦ ‘80 καί ἡ συνέχιση τῆς ἴδιας πολιτικῆς ἀπό τήν ΝΔ πού ἀκολούθησε ἔσβησαν τελικά κάθε παραγωγική ἰκμάδα ἀπό τήν κοινωνία. Ποιός τρελλός θά προτιμοῦσε νά δουλέψει, νά ρισκάρει, νά ἐπενδύσει, ὅταν ἔβλεπε δίπλα του τούς ρεμπεσκέδες τῶν κομματικῶν μηχανισμῶν νά βολεύονται μέ μυθικές ἀπολαβές (μισθούς, συντάξεις, ἀσφάλεια, μίζες…) στόν δημόσιο τομέα; Ἀκόμα καί ὁ δῆθεν ἰδιωτικός τομέας πού «πρόκοβε» ἦταν κατά κανόνα ἐκεῖνος πού συνδεόταν μέ τίς κρατικές προμήθειες καί τά παρακυκλώματά τους*. Στά χρόνια τῆς μεταπολίτευσης ὅλη ἡ χώρα δημοσιοϋπαλληλοποιήθηκε μέ χρήματα, βέβαια, δανεικά καί ἡ μόνη πραγματική ἀνάπτυξη πού εἴδαμε στήν Ἑλλάδα ἦταν ἐκείνη τῆς κατανάλωσης. Σήμερα εἰσπράττουμε τά ἐπίχειρα (καί) ἐκείνης τῆς λεηλασίας, καθώς ἦρθε ὁ λογαριασμός γιά τίς χρυσοτόκες «ἐθελούσιες», γιά τούς 48χρονους συνταξιούχους, γιά τίς οὐρανομήκεις μίζες, γιά τίς ἐξαγορές διορισμῶν καί ὀφφικίων κτλ.
Ἄραγε τί θέση ἔχει ὁ Σύριζα γιά τήν τρομακτική ἀπόσταση πού χωρίζει τόν (ἀκόμη καί σήμερα ὑπαρκτό) δημοσιοϋπαλληλικό παράδεισο μέ τήν κόλαση τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέα; Ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνηση ὅτι διατηρώντας τούς πολίτες σέ δύο χωριστές κάστες ὑπονομεύεται καί ἡ τελευταία εὐκαιρία τῆς χώρας – αὐτή τῆς τρέχουσας κρίσης – γιά δημιουργική φυγή πρός τά ἐμπρός; Ἀναγκαία μέν ἡ μέριμνα γιά τήν πληρωμή μισθῶν καί συντάξεων τοῦ Δημοσίου ἀλλά – τή στιγμή πού στραγγαλίζεται ὁ ἰδιωτικός τομέας – ὄχι καί ἱκανή. τί προτίθεται νά κάνει γιά τίς τεράστιες δυνατότητες τοῦ πρωτογενοῦς τομέα, τῆς μεταποίησης, τῶν ἐξαγωγῶν, τῆς ἔρευνας & ἀνάπτυξης κτλ;
Ἡ ἀδυναμία μιᾶς ἀπάντησης στά ἀνωτέρω συνεπάγεται κι ἀδυναμία διαχείρισης καί τῆς κόντρας μέ τούς δανειστές. Σήμερα εἴμαστε προφανῶς ἀνέτοιμοι γιά μιά εὐθεία ἀντιπαράθεση, ὅμως μπορεῖ νά κερδίσει χρόνο ἡ Κυβέρνηση γιά νά ἑτοιμαστοῦμε καταλλήλως. Δέν θέλει ἤ δέν μπορεῖ;
* Τό πέρασμα στήν ἐποχή τῆς μηδενικῆς ἐνοχῆς σημάδεψε ἡ ἱστορική ρήση (1986, γιά τήν ΔΕΗ) τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου «εἴπαμε νά κάνει ἕνα δωράκι στόν ἑαυτό του ἀλλά ὄχι καί 500 ἑκατομμύρια!»

Μετεκλογικό τοπίο στη Θράκη

kkar — Tue, 03 Mar 2015 22:27:36 +0000

Ἡ εὔκολη «ἑρμηνεία» τοῦ ἐκλογικοῦ ἀποτελέσματος στή Θράκη, γιά κάποιον συντηρητικό παρατηρητή, θά ἦταν …παραδοσιακή: ὅτι οἱ μουσουλμάνοι σέ Ξάνθη καί Κομοτηνή ψήφισαν τόν ΣΥΡΙΖΑ μαζικά, ἐπειδή ἔτσι συμφέρει τήν Ἄγκυρα. Δέν θέλουμε νά ποῦμε τό ἀντίθετο ἀλλά ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι αὐτό καί μόνο, τά πράγματα δέν ἔχουν μονάχα μία πλευρά.

Εἶναι ἀληθές ὅτι ἡ μουσουλμανική κοινωνία ψήφισε γιά πρώτη φορά τόσο συντεταγμένα τόν ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως ὅμως ἔτσι δέν ἔγινε σέ κάποιον βαθμό – μικρότερο, ἔστω – καί μέ τήν ὑπόλοιπη κοινωνία; Πρῶτα πρῶτα στήν Ξάνθη ὁ πιστός στήν προξενική γραμμή Ζεϊμπέκ πῆγε καί πάλι πολύ ψηλά καί τόν ἀκολούθησε στή Βουλή ὁ …πρώην διευθυντής τοῦ γραφείου του, Στάθης Γιαννακίδης. Στή Ροδόπη ἔγινε ἡ ἀνατροπή, ὅπου ἡ στροφή τῆς μειονοτικῆς ψήφου ὑπέρ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἦταν τέτοια ὥστε ἐξελέγησαν καί οἱ δύο μουσουλμάνοι ὑποψήφιοί του, ὁ Μουσταφά Μουσταφά κι ὁ Ἀιχάν Καραγιουσούφ. Ποιός ἔχασε ἀπό τήν ἐπιλογή αὐτή; Ὁ Ἰλχάν Ἀχμέτ πού, μέ κάπως μειωμένη τήν ἐκλογική του προίκα, ἔμεινε μέ τό «Ποτάμι» ἐκτός νυμφῶνος γιά μιάν ἀκόμη φορά. Ὑπῆρξε παρέμβαση τῆς Τουρκίας γιά ποδηγέτηση τῆς ψήφου; Ὄχι σπουδαία. Πιθανόν προτιμήθηκε ὁ Μουσταφά στό ξεκάθαρα κυβερνητικό κόμμα ἀπό τόν Ἰλχάν στό θολό Ποτάμι, κάτι λογικό. Ἐπίσης οἱ ἐκλογεῖς ἀπό τήν Προύσσα, τήν Πόλη κτλ ἦταν ἐλάχιστοι σέ σχέση μέ τό παρελθόν καί μάλιστα κανείς δέν τούς κατηύθυνε τί νά ψηφίσουν στά λίγα λεωφορεῖα πού τούς μετέφεραν. Εἶναι ἄλλωστε χαρακτηριστικό ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐκδρομεῖς …παρέμειναν στήν περιοχή (προφανῶς σέ συγγενεῖς), μέ ἀποτέλεσμα τό σχετικό πρόστιμο* στά λεωφορεῖα κατά τήν ἔξοδό τους ἀπό τή χώρα μας.
Τί ἔκαναν ὅμως τά ἄλλα κόμματα, πού συνήθως μέμφονται τόν ΣΥΡΙΖΑ ὅτι πολιτεύεται χωρίς νά λαμβάνει ὑπόψιν τά ἐθνικά συμφέροντα; Καί δέν μιλᾶμε γιά τό ἄλλοτε κραταιό ΠαΣοΚ, πού …δίδαξε πολιτική ἀνηθικότητα στόν συγκεκριμένο τομέα ἀπό χρόνια, ἀλλά γιά τήν καί καλά «πατριωτική» Νέα Δημοκρατία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ποιόν παζάρευε ὡς ὑποψήφιο πάνω στήν ἀπελπισία της γιά προσπορισμό κάποιων ψήφων; Ἀφοῦ πρῶτα ἔφαγε πόρτα ἀπό τόν μέχρι πρότινος πασοκικό – προξενικό ἀστέρα Ἀχμέτ Χατζηοσμάν, βρῆκε ἀκόμη προκλητικότερη περίπτωση: Τόν γιό τοῦ Ἀχμέτ Σαδίκ! Ναί, τόν σήμερα ἐπιχειρηματία στήν Τουρκία Λεβέντ Ἀχμέτ, πού φυσικά ἀρνήθηκε. Μάλιστα λέγεται ὅτι κλήθηκε ὁ ἴδιος στήν Ἀθήνα καί σημαῖνον στέλεχος τῆς τοπικῆς ΝΔ πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη γιά νά συζητήσει τά ἐκλογικά μέ τόν συντοπίτη μας (καί ὑπουργό Ὑγείας τοῦ Νταβούτογλου) Μεχμέτ Μουεζίνογλου, γιά νά λάβει τελικά τήν ἀρνητική ἀπάντηση. Παζάρι δηλαδή τῆς ἑλληνικῆς Κυβέρνησης σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο μέ τήν Τουρκία γιά τίς ὑποψηφιότητες στή Θράκη – καί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά! Ὁπότε ἄν κάνουν αὐτά στό «ἐθνικά εὐαίσθητο» κόμμα τῶν Σαμαρᾶ – Σταμάτη, τί μένει ἄραγε γιά τούς ἐθνομηδενιστές;
Δέν ἀρνούμαστε ὅτι ἐλλοχεύουν κίνδυνοι στό ἄμεσο μέλλον ἀπό κάποιους ἰδεοληπτικούς συριζαίους. Ἡ κύρωση τῆς Σύμβασης γιά τίς ἐθνικές μειονότητες, ἡ ὑποχώρηση στό θέμα τῶν τουρκοφρόνων σωματείων, ἡ διαφοροποίηση τῆς ἐθνικῆς μας γραμμῆς στά μείζονα μειονοτικά θέματα (μουφτεῖες, μειονοτική ἐκπαίδευση…) μποροῦν νά ἐπιφέρουν πλῆθος δεινῶν. Ὅμως κάποιες ἀντιστάσεις ὑπάρχουν καί μέσα στόν ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ἴδια ἡ παρουσία τοῦ Ν. Κοτζιᾶ στό ΥΠΕΞ κάτι λέει, καί τίποτε δέν θά περάσει εὔκολα ἀκόμη κι ἄν ἐπιχειρηθεῖ. Τότε θά καταλάβουν ὁρισμένοι ὅτι στή Θράκη πέρα ἀπό τήν μειονότητα ὑπάρχει καί μιά πλειονότητα. Ἄλλωστε εἴμαστε κι ἐμεῖς ἐδῶ – κακό σπυρί στόν πισινό κάθε ἐξουσίας – καί θά τό παλαίψουμε ὅπως τό κάναμε ἀπό χρόνια μέ ὅλους τούς προηγούμενους, ξεμπροστιάζοντας κάθε ἀπατεώνα καί λέγοντας μόνο τήν ἀλήθεια. Ἐθνικόν τό ἀληθές, ὅπως μᾶς δίδαξε ὁ ποιητής.

* Πρόβλημα …μέγα, γιά τό ὁποῖο ἐνημερώθηκε καί ἐνεργοποιήθηκε ὁ κύριος Περιφερειάρχης μας, Γ. Παυλίδης, βοήθειά μας…

Ζόφος παντοῦ

kkar — Sun, 02 Feb 2014 17:45:54 +0000

Δέν κάνουμε, εἶναι ἀλήθεια, συχνά ἀναφορές στό γενικό πολιτικό πλαίσιο τῆς χώρας. Πρῶτον γιατί δέν περιμένετε φυσικά ἀπό ἐμᾶς νά σᾶς ποῦμε τί συμβαίνει γύρω σας καί δεύτερον γιατί δέν θέλουμε νά ἀκολουθοῦμε κατά πόδας τήν ἐπιβεβλημένη ἀτζέντα τοῦ δημοσίου διαλόγου.

Ὅμως δέν γίνεται καί νά μήν κάνεις μιάν ἀναφορά στή συνεχιζόμενη οἰκονομική καταστροφή, στήν πολιτική ἀπελπισία καί στήν ἀναπτυξιακή ἀνυδρία πού ὅλοι βιώνουμε. Ὁσο κι ἄν ἐκτιμοῦμε πώς ὁρισμένοι στήν Κυβέρνηση ἔχουν καλές προθέσεις καί ἐνδεχομένως κάτι σάν σχεδιασμό στόν νοῦ τους, δέν μποροῦμε νά δοῦμε τί ἀλλάζει αὐτό στό πεδίο τῆς πραγματικότητας. Ἡ πορεία μας συνεχίζει στίς ἴδιες ράγες πού μᾶς ἔβαλε ὁ ἄθλιος βλακοπράκτορας, πρός τόν γκρεμό. Κι αὐτό πιά δέν τό λένε μόνο οἱ Κασσάνδρες τῆς Ἀριστερᾶς ἀλλά καί οἱ καθεστωτικότερες γραφῖδες τῶν ΜΜΕ.
Ποιάν ἄλλη ἐπιλογή διαθέτει λοιπόν ὁ Ἕλληνας ψηφοφόρος ἀπό τό νά μαυρίσει ἄγρια τούς νῦν κυβερνῶντες; Ὅσο κι ἄν δέν ἀρέσει σέ κάποιους, οἱ μισές ψῆφοι θά πᾶνε σέ ΣΥΡΙΖΑ – Χρυσή Αὐγή, ὅποτε καί νά γίνουν ἐκλογές, χωρίς φυσικά αὐτό νά σημαίνει στροφή τοῦ λαοῦ στόν ἀριστερισμό ἤ στόν νεοναζισμό. Τό πρόβλημα εἶναι τό τί θά γίνει μετά. Κάθε λογικός ἄνθρωπος ἐλπίζει σέ δημιουργία οἰκουμενικῆς Κυβέρνησης μέ βάση -ἀναγκαστικά- τόν ΣΥΡΙΖΑ καί μέ προσωπικότητες ἀπό ἄλλους (πολιτικούς καί μή) χώρους. Ἕνα κυβερνητικό σχῆμα πού θά ἀνταποκρίνεται στήν κρισιμότητα τῶν στιγμῶν καί στήν ἐπείγουσα ἀνάγκη νά ἑνωθεῖ καί νά ἐμπνευσθεῖ ὁ ἑλληνικός λαός. Μόνο μέ αὐτή τήν προϋπόθεση μπορεῖ νά ἐπιχειρηθεῖ κάτι σοβαρό ἐντός κι ἐκτός Ἑλλάδος.
Πόσο πιθανό εἶναι αὐτό τό σενάριο; Τί προοπτικές ἐπιτυχίας ἔχει μέσα σέ ἕνα εὐρωπαϊκό περιβάλλον ὅλο καί πιό αὐταρχικό, ὅλο καί πιό σκοτεινό; Οἱ ἀπαντήσεις δέν εἶναι σήμερα ἐνθαρρυντικές ἀλλά σύντομα θά τίς λάβουμε. Οἱ τριπλές ἐκλογές τόν ἐρχόμενο Μάιο δείχνουν πιά πολύ πιθανές καί …κοντός ψαλμός ἀλληλούια.