1) Ο ισχυρισμός ότι «οι Τούρκοι της Δ. Θράκης επιβάλλουν πιέσεις σε Πομάκους και Ρομά» χαρακτηρίζεται εξωπραγματικός! Η ABTTF μιλάει για “τουρκική μειονότητα” και για τον συγκεκριμένο ισχυρισμό (που περιέχει η αμερικανική έκθεση) γράφει απλώς ότι “ο ισχυρισμός αυτός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα”. Τόσο πειστικά! Κι αφού καθάρισε με το κεφαλαιώδες και σκανδαλώδες αυτό θέμα, πάει παρακάτω.
2) Η ABTTF επαναφέρει το θέμα των συλλόγων με τη λέξη «Τούρκων» στα ονόματά τους. Λέει πως οι παλιοί έκλεισαν και οι κανούργιοι δεν αναγνωρίζονται, παρά τις αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η αλήθεια είναι πως οι τρεις παλιοί σύλλογοι συνεχίζουν να λειτουργούν και να εκλέγουν τα προεδρεία τους, απλώς δεν αναγνωρίζονται από την Πολιτεία, όπως και οι νεότευκτοι. Καθώς όλοι γνωρίζουν τι σκοπιμότητα εξυπηρετεί η ίδρυση τέτοιων σωματείων, η χώρα μας αρνείται να εφαρμόσει σε θέματα διοικητικά τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ, πράγμα που συνάδει με την ελληνική νομοθεσία. Ωστόσο η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο 2017 δήλωσε ότι εάν η Ελλάδα δεν έχει λάβει συγκεκριμένα μέτρα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, η Επιτροπή Υπουργών θα λάβει μια δεύτερη ενδιάμεση αφόφαση. Ελπίζουμε ώς τότε η πατρίδα μας να έχει προετοιμάσει μιαν επαρκή νομική θέση.
3) Η ABTTF τολμάει να γράψει για νομικές διαδικασίες που “έχουν μετατραπεί σε όργανο για απειλή και εκφοβισμό της κοινότητας”. Τι παραδείγματα επικαλείται; Το αυτόφωρο κατά του δημάρχου Ιάσμου Ισμέτ Καδή (για παράνομη χρήση του υπηρεσιακού του αυτοκινήτου), την έξωση του τουρκομουφτή Ιμπραήμ Σερήφ από το βακουφικό ακίνητο (δηλαδή θα έπρεπε να ανέχεται ο νόμιμος μουφτής την παραμονή του σφετεριστή του τίτλου του σε …δικό του ακίνητο εσαεί;!) και την μήνυση της Χρυσής Αυγής κατά του DEB, για να πει ότι όλα αυτά “έχουν πρόθεση να απειλήσουν την τουρκική κοινότητα που ζει στην περιοχή”. Αν θέλει ο συντάκτης να νιώσει τι πραγματικά σημαίνει εκφοβισμός της μειονότητας, δεν έχει παρά να μελετήσει την τύχη των Ελλήνων σε Πόλη, Ίμβρο και Τένεδο.
4) Η ελληνική κυβέρνηση κατηγορείται για μια μονομερή κίνηση που προετοιμάζει την πλήρη κατάργηση της θρησκευτικής αυτονομίας στο θέμα του Μουφτή. Η ABTTF λέει ότι το δικαίωμα εκλογής των θρησκευτικών ηγετών χορηγήθηκε στην μειονότητα από διεθνείς συνθήκες και το έχει σφετεριστεί η ελληνική κυβέρνηση από το 1991. Η αλήθεια είναι πως πράγματι από τότε το ελληνικό κράτος έδειξε να ξυπνά και να αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Και φυσικά ο μουφτής ως ιεροδίκης ΔΕΝ μπορεί να εκλέγεται, όπως δεν εκλέγεται σε καμμία μουσουλμανική χώρα (ούτε και στην ίδια την Τουρκία). Ειδικά μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τον ρόλο των Τούρκων ιμάμηδων ως χαφιέδων της ΜΙΤ σέ Γερμανία και Αυστρία, θα ήταν εξωπραγματική κάθε συζήτηση για θρησκευτική αυτονομία τέτοιου τύπου. Μάλιστα η ABTTF αναφέρεται και στην Επιτροπή που ιδρύθηκε προ δύο εβδομάδων με στόχο να εκσυγχρονίσει την λειτουργία των Μουφτειών και καταγγέλει πως “δεν περιλαμβάνει κανέναν Τούρκο”. Σημειωτέον ότι μιλάμε για μιαν επιτροπή εργασίας τεχνοκρατών του Υπουργείου Παιδείας που απλώς θα καταγράψει την σημερινή κατάσταση και θα προτείνει – δεν θα αποφασίσει – μέτρα για την βελτίωσή της. Κι αυτό όμως καταγράφεται ως …πρόβλημα!
5) Στο θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης η ABTTF μιλά για “καταστροφή”. Στην μεν δευτεροβάθμια εκπαίδευση γιατί υπάρχουν μόνο δύο σχολεία, στην δε πρωτοβάθμια γιατί κλείνουν τα μικρά σχολεία για οικονομικούς λόγους. Δεν λέει όμως ότι υπάρχουν διμερείς συμφωνίες για τον αριθμό των σχολείων, ούτε ότι τα παιδιά που κλείνει το σχολείο τους πηγαίνουν δωρεάν σε άλλο, μεγαλύτερο και καλύτερο από το προηγούμενο.
6) Τέλος, η ABTTF επέκρινε το Στέητ Ντηπάρτμεντ που δεν συμπεριέλαβε στην έκθεσή του τις σωματικές και λεκτικές επιθέσεις μίσους εναντίον του DEB από την Χρυσή Αυγή (Μάρτιος 2016 στις Βρυξέλλες, Δεκέμβρης 2016 στην Αθήνα). Εδώ πια κάθε αντίλογος είναι περιττός. Μόνο να πούμε ξανά ότι αν θέλαμε ως χώρα να δώσουμε δείγματα δημόσιου λόγου μίσους, όλες οι τουρκοφυλλάδες που κυκλοφορούν στη Θράκη θα μας ήταν πολύτιμα αρχεία…
Κλείνοντας επαναλαμβάνουμε ότι η εν γένει κατάσταση στο μειονοτικό θέμα της Θράκης εδώ και 5 περίπου χρόνια διαρκώς βελτιώνεται. Βλέπουμε να γίνονται πράγματα στην κατεύθυνση της νομιμότητας που άλλοτε ήταν απλώς αδιανόητα. Οι πρακτοράντζες της Άγκυρας έχουν χαθεί από το προσκήνιο και οι συνάδελφοί τους από την ABTTF έχουν κάθε δίκιο να ανησυχούν!

Πότε θά ξυπνήσουμε ἀπό αὐτόν τόν ἐφιάλτη;

 Στίς 25 Φεβρουαρίου δόθηκε στή δηµοσιότητα ἡ Ἔκθεση τοῦ Στέητ Ντηπάρτµεντ γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώµατα ἀνά τόν κόσµο. Παρότι σιχαινόµαστε τήν ἐπιθεώρηση ἀπό ἐκείνους πού εἶναι οἱ βασικοί καταπατητές τῶν ἀνθρωπίνων ἐλευθεριῶν, ἐντός κι ἐκτός ΗΠΑ, παρακολουθοῦµε τίς ἑκάστοτε ἐκθέσεις τόσο λόγῳ τῆς ἀµερικανοελληνικῆς σχέσης ἰσχύος ὅσο καί λόγῳ τῆς γενικότερης βαρύτητας πού ἔχουν αὐτές (π.χ. στήν …Βασιλίσσης Σοφίας). Πάντως ἡ ἔκθεση καί φέτος εἶναι καλή γιά τή Θράκη.

Ἐπίσης καταγράφεται ξανά (ὅπως καί πέρυσι) ἡ πραγµατικότητα πού ἀρνοῦνται οἱ τουρκόφρονες τῆς περιοχῆς: «Μερικά µέλη τῆς Ποµάκικης κοινότητας ἰσχυρίστηκαν ὅτι πιέζονταν ἀπό µέλη τῆς τουρκόφωνης κοινότητας γιά νά ἀρνηθοῦν τήν ὕπαρξη ποµάκικης ταυτότητας ξέχωρης ἀπό τήν τουρκική. ΜΜΕ στή Θεσσαλονίκη ἀνέφεραν τόν Ὀκτώβριο ὅτι δύο ἐκδότες τῆς «Μιλέτ», τοπικῆς ἐφηµερίδας πού τυπώνεται στήν τουρκική, καταδικάστηκαν σέ 12 µῆνες φυλάκιση γιά διασπορά µίσους κατά τῆς Ποµάκικης κοινότητας.» Ποµάκικη κοινότητα, µέ τό «Π» κεφαλαῖο, καί «τουρκόφωνη κοινότητα»! Φανταστεῖτε τά µοῦτρα τῶν ἐπαγγελµατιῶν Τούρκων ὅταν τό πληροφορηθοῦν!

Βεβαίως δέν ἀποσιωπῶνται καί τά τούρκικα αἰτήµατα: «Πολλά ἄτοµα πού αὐτοπροσδιορίζονται ὡς µέλη µειονότητας δυσκολεύονται νά ἐκφράσουν τήν ταυτότητά τους ἐλεύθερα καί νά διατηρήσουν τόν πολιτισµό τους. Ἡ χρήση τῶν ὅρων Τοῦρκος καί Τουρκικός ἀπαγορεύεται στόν τίτλο σωµατείων, παρότι οἱ ἰδιῶτες νοµίµως αὐτοαποκαλοῦνται Τοῦρκοι.» Σηµειώνεται ἐπίσης τό ἑλληνικό καραγκιοζλίκι, µέ τήν ψήφιση νόµων πού δέν ἐφαρµόζονται ποτέ: «Οἱ προϋποθέσεις τοῦ νόµου τοῦ 2007 γιά τά ΜΜΕ, περί βασικῆς χρήσης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σέ ραδιόφωνα καί τηλεοπτικούς σταθµούς, δέν εἶχε καµµία πρακτική ἐπίπτωση στούς ὑπάρχοντες τουρκόφωνους ραδιοσταθµούς τῆς Θράκης». Τέλος, γίνεται µία ὕποπτα ἐκτενής ἀναφορά στή Σαρία, στίς ἱεροδικαστικές ἁρµοδιότητες τῶν µουφτήδων. Ἰσορροπηµένη µέν, ἐκτενής δέ. Μαγειρεύεται τό πρᾶγµα γιά τήν κατάργησή τους (καί τήν συνακόλουθη ἐκλογή τοῦ µουφτῆ), εἶναι προφανές…

Ἕνα σηµεῖο πού ἀγνοούσαµε ἦταν ὅτι µετά τό νοµοσχέδιο γιά τήν µισθοδοσία τῶν 240 ἰµάµηδων ἀπό τό ἑλληνικό Δηµόσιο, ἡ ἑβραϊκή κοινότητα ζήτησε ἀπό τήν Κυβέρνηση νά πληρώνει καί τούς µισθούς τῶν ραββίνων, ὅπως κάνει ἤδη καί µέ τούς ὀρθόδοξους ἱερεῖς (!) ἀλλά ἀκόµη δέν ἔλαβε ἀπάντηση. Ἄραγε αὐτοί δέν φοβοῦνται τόν ἔλεγχο τῶν θρησκευτικῶν τους λειτουργῶν ἀπό τίς ἀλλόδοξες Ἀρχές, πού ἐπικαλοῦνται οἱ τουρκόφρονες πρακτοράντζες οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν στή Θράκη;

Ἀντιθέτως, ἄκρως ἐπικριτικός ἦταν ὁ ἐπίτροπος τοῦ Συµβουλίου τῆς Εὐρώπης γιά τά Ἀνθρώπινα Δικαιώµατα, Τόµας Χάµαρµπεργκ. Ὄχι µόνο ζητᾶ ν’ ἀναγνωρίσει ἡ Ἑλλάδα κι ἄλλες µειονότητες ἀλλά καί πιέζει ν’ ἀποδώσουµε τήν ἰθαγένεια σέ ὅσους τήν στερήθηκαν βάσει τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ἑλληνικοῦ Κώδικα Ἰθαγένειας (καί στούς ἐπιγόνους τους!) καί νά τούς ἀποζηµιώσουµε δεόντως! Καί βεβαίως ἀνησυχεῖ γιά τή «Σαρία» κι αὐτός, τί θά ΄ταν κανένας ὀπισθοδροµικός, ν’ ἀνέχεται τήν προαιρετική διατήρηση ἀνατολικῶν παραδόσεων; Θά χρειαστεῖ µεγάλος ἀγώνας γιά νά περιφρουρήσουµε τά ἐθνικά µας δίκαια καί συµφέροντα καί δέν βλέπουµε ποιός θά εἶναι αὐτός πού θά τό πράξει…