Η απόφαση ελήφθη από τον αρμόδιο υπουργό Παιδείας Κ. Γαβρόγλου και φαίνεται πως δεν είναι παρά η κορωνίδα σε μία σειρά από πειθαρχικά, μηνύσεις και αγωγές που περιστρέφονται γύρω από την ίδια ιστορία αλλά και από την εν γένει λειτουργία στο Πανεπιστήμιο. Βασικός αντίπαλος – συμπρωταγωνιστής των εξελίξεων – ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ξάνθης Β. Τσαουσίδης που συγκρούστηκε με το πανίσχυρο δίδυμο Καραμπίνη – Σιμόπουλου και ήδη διώκεται (όπως και οι μάρτυρές του!). Κι αν η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά μονάχα την σίτιση των φοιτητών, σε σχέση με τα “κοινά επιχειρηματικά συμφέροντα” των δύο προαναφερθέντων με τον εργολάβο της σίτισης, ίσως δοθεί η ευκαιρία μέσα από τον κυκεώνα αυτόν να διαπιστωθεί αν οι σκελετοί στις πανεπιστημιακές ντουλάπες είναι όσοι κατά καιρούς …θρυλούνται.
Ποια ήταν η αντίδραση Καραμπίνη στην υπουργική απόφαση; Εξέδωσε μία ανακοίνωση μιλώντας για «ανύπαρκτο και κατασκευασμένο πειθαρχικό παράπτωμα» και μια δίωξη βασισμένη σε «αναιτιολόγητο πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης με στόχο να πλήξει τον Πρύτανη». Είναι πραγματικά απορίας άξιον, καθώς έμεινε μετέωρο, ποιον θεωρεί ο Καραμπίνης “κατασκευαστή” του παραπτώματος αυτού; Και πότε στο παρελθόν ελέγχθηκαν αυτές οι υποθέσεις, που ο ίδιος λέει ότι απαλλάχθηκε; Εξ όσων γνωρίζουμε είναι η “Εφημερίδα των Συντακτών” που πρωτοανέδειξε το θέμα με τις εταιρείες των φωτοβολταϊκών, είχαν ξανακουστεί αυτά; Τέλος, περίεργα (για διωκόμενο) ηχεί η καταληκτική φράση της ανακοίνωσης, με το «Αιδώς Αργείοι». Φράση που πολλούς μπορεί να αφορά αλλά όχι και τον υπουργό που μάλλον έκανε απλώς το καθήκον του. Μένει τώρα να κάνουν το καθήκον τους και όλοι οι άλλοι, αρχής γενομένης από την διοίκηση του Πανεπιστημίου.
Είναι λογικό και θεμιτό να παραμένει πρύτανης (και πειθαρχικός προϊστάμενος) οποιοσδήποτε εμπλέκεται τοιουτοτρόπως στις τρέχουσες εξελίξεις; Με ποιαν αντικειμενικότητα θα μπορεί να κρίνει όσους καθηγητές βρίσκονται απέναντί του; Η Σύγκλητος που έχει ήδη ερωτηθεί και από τον υπουργό σχετικά, τι λέει επ’ αυτού; Διαβάσαμε την δήλωση του κ. Γ. Παναγιωτόπουλου, πρώην προέδρου του ΣτΕ, που καλεί τον Καραμπίνη σε παραίτηση, ακριβώς με το σκεπτικό αυτό: «Η διαδικασία αυτή θα κρατήσει μήνες. Θεωρώ πολύ επικίνδυνο παιχνίδι να οριστεί πρύτανης ένας αναπληρωτής ο οποίος είναι διορισμένος και δεν έχει εκλεγεί» εξηγεί ο Γ. Παναγιωτόπουλος, πρόεδρος του Συμβουλίου Ιδρύματος και πρώην πρόεδρος του ΣτΕ. Ο ίδιος δηλώνει στην «Εφ.Συν.»: «Ο καθηγητής Καραμπίνης, μετά από όσα έγιναν, αν θέλει να διευκολύνει τη Σύγκλητο, το πανεπιστήμιο και το υπουργείο, οφείλει να παραιτηθεί. Στη θέση του αυτό θα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη».
Ο Καραμπίνης πάντως, δηλώνει (στον Κομοτηναίικο “Χρόνο”) σίγουρος για την αθώωσή του και εντοπίζει πρόβλημα στο ότι “ο ειδικός γραμματέας του σώματος επιθεωρητών ελεγκτών δημόσιας διοίκησης, ο οποίος διέταξε αυτή την έρευνα (…) ελέγχεται πειθαρχικά από τον πρύτανη, δηλαδή από εμένα, για πολύ σοβαρά αδικήματα, μπορεί να διατάσσει έρευνα εις βάρος μου; Όχι βέβαια, έπρεπε και όφειλε να είχε πει έχω κώλυμα με βάση το άρθρο, δεν το έκανε αλλά δεν είδα και κανέναν να ενδιαφέρεται να τον παραπέμψει”! Άλλο πάλι ετούτο, κι αυτός ελέγχεται πειθαρχικά! Ας πει λοιπόν ο κ. Καραμπίνης αφού το άνοιξε το θέμα στα ερτζιανά, πότε ξεκίνησε η ΕΔΕ σε βάρος του κ. Κασαβέτη (πριν ή μετά την απόφαση για έρευνα σε βάρος του πρύτανη) και ποια είναι τα “πολύ σοβαρά αδικήματα” που αναφέρει; Προφανώς η χρονική αλληλουχία των γεγονότων έχει τεράστια σημασία ενώ και η φύση των “αδικημάτων” μπορεί να σημαίνει κάτι για την βασιμότητα ή την προσχηματικότητα της επίκλησής τους. Τέλος, ο Καραμπίνης λέει πως θα παραμείνει στη θέση του ως εκλεγμένος πρύτανης – χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος στην συνέντευξή του στον τοπικό “Παρατηρητή” (13/4/17). Στην ερώτηση “Μου λέτε ότι θα συνεχίσετε να ασκείτε κανονικά τα καθήκοντά σας, παρά την πειθαρχική σας δίωξη;” απαντά επί λέξει: “Γιατί να μην συνεχίσω; Επειδή με παρέπεμψε κάποιος με ένα πόρισμα το οποίο λέω μετά λόγου γνώσεως ότι είναι κατασκευασμένο; Εκείνοι που συνέταξαν το πόρισμα ξέρουν τα πραγματικά στοιχεία γιατί τα έχω στείλει εγώ. Τα γνωρίζουν όλα από τις 17 Ιανουαρίου οπότε και έστειλα όλα τα στοιχεία. Οι δύο κυρίες που συνέταξαν αυτό το πόρισμα έχουν υποπέσει σε παράβαση καθήκοντος γιατί πιστεύω ότι είχαν δόλο και θα το αποδείξω.”!!!
Είναι προφανές από το όλο κλίμα των τελευταίων εβδομάδων ότι διαγράφεται και μία πολιτικοποίηση του θέματος, με την μια πλευρά να θέλει να αναδείξει την αποφασιστικότητά της σε αυτό που ονομάζει πόλεμο κατά της διαφθοράς, ενώ η άλλη αποδίδει εμμέσως (και) κομματικά κίνητρα σε όσα συμβαίνουν. Το καλύτερο όλων θα ήταν μία γρήγορη και καθαρή κατάληξη της ιστορίας αυτής, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη και να κλείσει οριστικά. Όμως θεωρούμε πως πρέπει οπωσδήποτε να διαφυλαχθεί το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο (και η Θράκη) από την όποια εξέλιξη στην υπόθεση αυτή. Παρότι σε μεγάλο βαθμό το ίδρυμα έχει τη σφραγίδα της πολύχρονης διοίκησης από το προαναφερθέν δίδυμο, πρέπει να συνεχίσει την λειτουργία του με ακόμη μεγαλύτερη αλκή. Κατά τη γνώμη μας τα καλύτερα είναι μπροστά. Το ΔΠΘ δεν είναι ο Α ή ο Β καθηγητής, πρύτανης, παράγοντας, είναι μία ακαδημαϊκή κοινότητα που οφείλει να καθαρθεί από ο,τιδήποτε την βαραίνει και να ανοίξει το βήμα για το μέλλον. Τις δυνατότητες τις έχει, η ευκαιρία της δίνεται, όλα είναι στο χέρι της.

Εν πάση περιπτώσει, έγινε η σύσκεψη, με παρόντες τους εκπροσώπους κάποιων δήμων, Επιμελητηρίων καί τους 3 Μητροπολίτες των θρακικών πρωτευουσών. Τι ειπώθηκε εκεί; Ο Καραμπίνης ξετύλιξε όλη την ιστορία του Πανεπιστημίου και την ανάπτυξή του, περίπου αναλαμβάνοντας την “ευθύνη” γι’ αυτήν (λες και δεν έγινε με τα λεφτά ΜΑΣ, λες και δεν έγινε με κόστος δυσανάλογο με την ωφέλεια, λες και δεν απέφερε πρωτίστως ποικίλα οφέλη στους κυρίους καθηγητές). Όταν όμως έφτασε στο σήμερα, περιέγραψε μία κατάσταση όπου η κακή Κυβέρνηση υπονομεύει τον εθνικό αυτόν πυλώνα που λέγεται ΔΠΘ (μόνο στοιχείο η όντως απαράδεκτη μεταφορά του Διδασκαλείου για τους ΕΠΑΘίτες δασκάλους στο ΑΠΘ). Κατά τα άλλα αναφέρθηκαν οι “διώξεις” σε βάρος του πρύτανη, ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να είναι ο κέρβερος της νομιμότητας στο Ίδρυμα. Τώρα λοιπόν που η κακία του κόσμου – λέγε με Β. Τσαουσίδη ή Εφημερίδα των Συντακτών – τον έφερε στο στόχαστρο του υπουργείου, δεν οφείλουμε όλοι να τον υπερασπιστούμε;

Βεβαίως όσοι δεν πληροφορούνται τα καθέκαστα μόνο από τις …ομόφωνες αποφάσεις της Συγκλήτου αλλά διαβάζουν και την άλλη άποψη στα δελτία Τύπου του καθηγητή Τσαουσίδη, έχουν δει και μια πολύ διαφορετική άποψη για τα όσα συμβαίνουν, πριν βγάλουν τα τελικά συμπεράσματά τους. Όμως πραγματικά απορούμε, τι είδους ψήφισμα ήταν αυτό που έβγαλαν οι Αρχές μετά την “ενημέρωση”; Μήπως κατέβηκαν από άλλον πλανήτη; Είναι δυνατόν να μην κατάλαβαν ότι “αξιοποιήθηκαν” ως μάρτυρες υπεράσπισης του πρύτανη; Όταν ο ίδιος ο Καραμπίνης αναφέρθηκε στην δίωξη κατά του απόντος Τσαουσίδη, εκείνοι πριν βγάλουν την ετυμηγορία τους δεν σκοτίστηκαν να ελέγξουν τη θέση της άλλης πλευράς για το “σκάνδαλο” των 2 εκατομμυρίων; Πόθεν ένας μητροπολίτης αναλαμβάνει να συντάξει (;) ψήφισμα που υπεισέρχεται σε ζητήματα νομικά και διοικητικά, με ποιαν πληροφόρηση και αρμοδιότητα; Ποιος από τους εκπροσώπους των δημαρχαίων ή των Επιμελητηρίων είχε ιδέα του τι όντως σημαίνει Επιτροπή Ερευνών, Πειθαρχικό Συμβούλιο, προσωρινή αποχή από τα καθήκοντα, ακαδημαϊκή εξόντωση;
Εμείς είμαστε πραγματικά περίεργοι, τι απαντά στα ερωτήματα που ανακύπτουν (και ουδείς τόλμησε να θέσει στον πρύτανη) ο οιοσδήποτε από όσους μετείχαν στην σύσκεψη: υπήρξε κάποιο πρόβλημα στην παράδοση του επίμαχου έργου SPICE ναι ή όχι; Ξαναπήρε μετά τις πρυτανικές καταγγελίες ο Τσαουσίδης προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – και μάλιστα ως συντονιστής – ναι ή όχι; Είναι όλοι οι ερευνητές της ομάδας Τσαουσίδη απλήρωτοι επειδή δεν υπογράφει ο πρύτανης, ναι ή όχι; Ελέγχεται δικαστικά η εξαφάνιση από την Εισαγγελία Ξάνθης κρίσιμων στοιχείων της δικογραφίας που δικαιώνουν ισχυρισμούς του Τσαουσίδη, ναι ή όχι; Αληθεύει ότι όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης του κ. Τσαουσίδη υφίστανται ΕΔΕ και καταγγελίες από την διοίκηση του ΔΠΘ, ναι ή όχι; Ισχύει ότι ποτέ δεν κλήθηκε για απολογία ο κ. Τσαουσίδης από τον Εισαγγελέα; Αν οι εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών, που μπήκαν μπροστά ως ανθρώπινες ασπίδες των Καραμπίνη – Σιμόπουλου, έχουν τις απαντήσεις, ας μας τις πούνε. Μόνο μην πει κανείς ότι άλλο ήταν το θέμα της συνάντησης κι αυτό για τον Τσαουσίδη απλώς “αναφέρθηκε”, είμαστε όλοι μεγάλοι άνθρωποι…
Α, κι ένα ερώτημα για το Πανεπιστήμιο. Αν (λέμε, αν…) τελικά επαληθευθούν οι φήμες πως το υπουργείο Παιδείας στέλνει στο Πειθαρχικό τους Καραμπίνη – Σιμόπουλο, και ζητά από την Σύγκλητο να αποφασίσει για την τυχόν παύση του πρώτου, τι θα αποφανθεί η Σύγκλητος, όταν είναι και η ίδια εμπλεκόμενη στην υπόθεση; Μήπως θα πρέπει να αντικατασταθούν τα μέλη της ώστε να τηρηθούν, έστω και τώρα, κάποια προσχήματα;

Η πρόσκληση του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ για συνέχιση της εκλογικής διαδικασίας του κ. Ν.Π. στις 24 Μαρτίου 2009, ύστερα από το υπ. αριθ. Α 1447/ 15-10-2008 έγγραφο της Πρυτανείας, επικαιροποιεί από μόνη της το ζήτημα, οδηγώντας μας σε νέες σκέψεις και ερωτηματικά:

Α.

Ως γνωστόν, εκκρεμεί η δικαστική διερεύνηση της διαπίστωσης του Εκλεκτορικού Σώματος του Ιατρικού Τμήματος – κατά τις εκλογικές διαδικασίες του κ. Ν.Π. – της αντιγραφής (κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας) συγκεκριμένης εργασίας, στην οποία συμμετείχε και ο Πρύτανης του ΔΠΘ κ. Κ. Σιμόπουλος.

Β.

Ως γνωστόν, σε καμμία διάταξη του Ν. 1268/82 όπως ισχύει και μετά την τροποποίησή του, δεν υφίσταται δυνατότητα διακοπής της εκλογικής διαδικασίας ύστερα από παραίτηση της υποψηφιότητας από τον κρινόμενο κατά την εξέλιξή της και μάλιστα μετά την τοποθέτηση των εκλεκτόρων και ανάκλησης στη συνέχεια της παραίτησης του, για συνέχιση των διαδικασιών – και τούτο για ευνόητους λόγους. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψιν το γεγονός ότι, η διακοπή των διαδικασιών έγινε από τον υποψήφιο μετά τη διαπίστωση του Εκλεκτορικού Σώματος της αντιγραφής και δημοσίευσης της επίμαχης εργασίας αβίαστα και χωρίς την προτροπή οιουδήποτε μέλους της Γενικής Συνέλευσης, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της εκλογής. Ή μήπως η παραίτησή του ήταν αποτέλεσμα κάποιας μυστικής διαβούλευσης και με ποιον;

Γ.

Η εσπευσμένη εντολή του κ. Πρύτανη για διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για την επίμαχη εργασία, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι την επιστημονική ευθύνη υποτίθεται ότι είχε ο κ. Ν.Π., όπως προκύπτει από τις μαρτυρικές καταθέσεις και τα πρακτικά της εκλογής, και η πρόσκληση ύστερα από έγγραφο της Πρυτανείας, για συνέχιση των διαδικασιών, μήπως αποτελεί προσπάθεια του Τμήματος να προκαταλάβει την απόφαση του Δικαστηρίου; Είναι γνωστή, και αποτελεί προσφιλή τακτική του Πρύτανη του ΔΠΘ, η διενέργεια ΕΔΕ παρά το γεγονός ότι άτομα που στο παρελθόν εθίγησαν από αντίστοιχες ΕΔΕ προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και δικαιώθηκαν, με καταλογισμό μάλιστα των ευθυνών στον Πρύτανη.

- Ενημερώθηκε ο Πρόεδρος του Ιατρικού Τμήματος ο οποίος υπέγραψε την πρόσκληση, ότι σε περίπτωση διαπίστωσης παράβασης καθήκοντος από την ενέργειά του αυτή, φέρει ακέραια την ευθύνη, λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι η απόφαση της Πρυτανείας έχει καθαρά γνωμοδοτικό χαρακτήρα και όχι χαρακτήρα τελεσίδικης απόφασης;

- Γιατί ο Πρόεδρος του Ιατρικού Τμήματος μετά την παραλαβή του υπ. αριθ. 1447 εγγράφου της Πρυτανείας δεν έθεσε το θέμα στην Γενική Συνέλευση και στο Εκλεκτορικό Σώμα που αποτελούν τα καθ’ ύλην αρμόδια όργανα προκειμένου να ερωτηθούν αυτά, εάν συμφωνούν για την επανάληψη των διαδικασιών και ανέλαβε ο ίδιος την ευθύνη, αποστέλλοντας πρόσκληση για συνέχιση των διαδικασιών;

- Μήπως το ΔΠΘ ανακάλυψε κάποια νέα μέθοδο, ώστε όταν δεν εξασφαλίζεται η απαιτούμενη πλειοψηφία για την εξυπηρέτηση της βούλησης του κ. Πρύτανη, για το εκλογικό αποτέλεσμα, να μεταθέτει την εκλογική διαδικασία σε άλλο χρόνο και αφού μεθοδευτεί το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας να επανέρχεται με συνέχιση των διαδικασιών; Επηρεάζοντας μάλιστα την κρίση των εκλεκτόρων δια των αποφάσεων της νομικής επιτροπής πριν την ολοκλήρωση των διαδικασιών, αφού η νόμιμη οδός της επιστροφής και επανάληψης των διαδικασιών μετά την ολοκλήρωση τους, δια του νομικού ελέγχου, επισύρει την ανάληψη της νομικής ευθύνης από τον Πρύτανη, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η νομική ευθύνη βαρύνει τον Πρόεδρο;

- Γιατί η ίδια τακτική δεν εφαρμόστηκε και σε άλλους υποψήφιους με ανάλογη διακοπή της διαδικασίας όπως λχ στον αναπληρωτή καθηγητή κ. Ι.Μ. Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Μήπως επειδή στις άλλες περιπτώσεις δεν υπήρχε εμπλοκή του κ. Πρύτανη και κατά συνέπεια του ήταν αδιάφορο;

- Μήπως πρέπει πριν την εκ νέου παρέμβαση του Εισαγγελέα να παρέμβει επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας για έλεγχο των διαδικασιών που ακολουθούνται στο ΔΠΘ;

 Συνεχίζουμε σήμερα τίς ἀποκαλύψεις γιά τίς – ἄς τίς ὀνομάσουμε – «ψευδοεργασίες» μέ τίς ὁποῖες προικίστηκαν (γιά τήν ἐξέλιξη ἤ τόν διορισμό τους) κάποια μέλη ΔΕΠ τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, ἕνα σκάνδαλο πρώτου μεγέθους πού ἀγγίζει πρωτίστως καί ὀνομαστικά τόν ἴδιον τόν πρύτανη Κωνσταντίνο Σιμόπουλο. Τήν προηγούμενη φορά περιγράψαμε δίχως ἄλλα ὀνόματα ὄχι μόνο τήν πρόσφατη ἱστορία πού ἀνέδειξε τό θέμα μά καί ἄλλες παλαιότερες ὑποθέσεις. Σήμερα, καί μέ ἀφορμή τήν (ἀνώνυμη!) ἀπάντηση πού λάβαμε ἀπό τόν πλέον ἄμεσα ἐνδιαφερόμενο καθηγητή (ὄχι τόν Κ.Σ.), συνεχίζουμε μέ νέα ἀποκαλυπτικά στοιχεῖα. Ἄ, καί νά διατυπώσουμε καί μιάν ἀπορία: Κανένας στό τοπικό Τῦπο, ἠλεκτρονικό καί ἔντυπο, δέν ἀντιλήφθηκε τί γράψαμε πρό δεκαπενθημέρου; Οὔτε μία ἀναπαραγωγή τοῦ ἄρθρου, οὔτε ἕνα σχόλιο, οὔτε μία νύξη; Μά… τόσο;;;!!!

Παρακάτω δημοσιεύουμε καί σχολιάζουμε τήν ἐπιστολή πού λάβαμε ἀπό τόν ἄμεσα ἐμπλεκόμενο στήν ὑπόθεση καί (μᾶλλον) ἄμεσο θῦμα της:

Κύριε Διευθυντά,

Σχετικά με το άρθρο σας της 31ης Οκτωβρίου 2007 περί πλαστής εργασίας και επειδή τυγχάνω υπεύθυνος αλληλογραφίας για τη συγκεκριμένη εργασία που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Onkologie» θα ήθελα να σας διευκρινίσω τα παρακάτω:

1ο) Ο κύριος συγγραφέας της εργασίας που αναφέρεται και ως πρώτος συγγραφέας, ανέλαβε ήδη την ευθύνη για το λάθος που προέκυψε κατά τη σύνταξη της εργασίας, που έγινε με βάση και σημείο αναφοράς την εργασία που επίσης αναφέρετε στο άρθρό σας (Current Medical Research and Opinion, 2002), και απέστειλε τελικά τα ίδια νούμερα χωρίς να τα αντικαταστήσει με τα πραγματικά νούμερα του δικού μας υλικού που αφορά ασθενείς με κακοήθη νεοπλάσματα του μαστού που αντιμετωπίσθηκαν στις Γυναικολογικές Κλινικές του Γ.Π.Ν. Αέξ/πολης. Ήδη έχει ζητηθεί από το περιοδικό «Onkologie» η δημοσίευση εκ νέου της εργασίας με την μορφή του Erratum, πράγμα το οποίο έχει ήδη γίνει αποδεκτό.

2ο) Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη εργασία δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στους φερόμενους ως συγγραφείς, οι οποίοι θεωρούσαν και δικαίως την εργασία ως ακριβή, αφού και το υλικό υπήρχε και είχε δοθεί στον κύριο συγγραφέα για επεξεργασία.

3ο) Ως προς την αναφορά σας στο πρόσωπο του Πρύτανη οφείλω να διευκρινίσω ότι ο ίδιος δεν είχε σχέση με το υλικό της εργασίας, ούτε την επεξεργασία του, παρά μόνο χρησιμοποιήθηκαν οι εγκαταστάσεις του Εργαστηρίου Πειραματικής Χειρουρ-γικής το οποίο διευθύνεται από τον ίδιο και η συμμετοχή του θεωρήθηκε εκ μέρους μας επιβεβλημένη και τιμητική. Ήδη έχει ζητηθεί από τον ίδιο η διαγραφή του από τους συγγραφείς στο Erratum.

Σας παρακαλώ, να δημοσιεύσετε την παρούσα επιστολή, ώστε να αποκατασταθεί κατά το δυνατό το κύρος της Ιατρικής Σχολής και να αναδειχθεί η πραγματική συνθήκη που χαρακτηρίζει το περιστατικό όπως έχει παρουσιασθεί. Στη διάθεσή σας η αλληλογραφία με το περιοδικό και οι επιβεβλημένες διορθώσεις που έχουν γίνει.

Απάντηση «Α»:

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο κάποιος να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όταν βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Υπ’ αυτήν την έννοια η «επιστολή» μόνο έκπληξη δεν προκάλεσε, άλλο που το περιεχόμενό της θα μπορούσε να θεωρηθεί περίπου προσβλητικό για τη νοημοσύνη ημών τε και αναγνωστών – χώρια η ανεξήγητη απουσία υπογραφών, κραυγαλέα απάδουσα της ιδιότητας των συντακτών της.

Επί της ουσίας, το «φταίει ο γάιδαρος, χτυπάμε το σαμάρι» τα λέει όλα. Ουδεμία αμφισβήτηση της ορθότητας του δημοσιεύματος προκύπτει από τα γραφόμενα του κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος και ανέλαβε την υποχρέωση να απαντήσει ως μη όφειλε, αφού το δημοσίευμα ούτε τον ονομάτιζε, ούτε κατ’ επέκταση στρεφόταν εναντίον του προσωπικά. Η επίμαχη εργασία είναι δημοσιευμένη σε περιοδικό και καταχωρημένη σε ιατρικό ιστότοπο στο Διαδίκτυο, και αποτελεί αντιγραφή (ήγουν είναι πλαστή) με ολόιδια νούμερα, ολόιδιους πίνακες και ελαφρώς παραλλαγμένο κείμενο άλλης πρωτότυπης η οποία είχε δημοσιευθεί τέσσερα χρόνια πριν. Αν αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί ως «λάθος που προέκυψε κατά τη σύνταξη της εργασίας … και απέστειλε τελικά τα ίδια νούμερα χωρίς να τα αντικαταστήσει με τα πραγματικά…» επαφίεται στην κρίση οποιουδήποτε στοιχειωδώς νοήμονα.

«Οι φερόμενοι ως συγγραφείς» μας θύμισαν το φονιά στην Αιτωλοακαρνανία που αφού εκτέλεσε εν ψυχρώ πέντε ανθρώπους επειδή κυνηγώντας μπήκαν στο χωράφι του, στη συνέχεια τα ΜΜΕ τον ανεβοκατέβαζαν «φερόμενο ως δολοφόνο» σε έναν ακραία υποκριτικό –όσο και επιλεκτικό- διαγκωνισμό πολιτικής ορθότητας. Αναφορικά με το αν ο τελευταίος εκ των φερομένων ως συγγραφέων της πλαστής εργασίας – ο οποίος τυγχάνει να είναι και Πρύτανης- γνώριζε για την εργασία, δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο. Να μη γνώριζε τίποτα για μια εργασία που ως τελευταίο όνομα κατά τα ειωθότα υποτίθεται ότι είχε επιβλέψει, ή να γνώριζε για μια εργασία που δεν έγινε ποτέ αφού ήταν αντιγραφή άλλης. Σε τελική ανάλυση και για να αποφευχθούν παρόμοιες περιπλοκές στο μέλλον, ας δημοσιοποιήσουν έναν κατάλογο με τις εργασίες που αναφέρουν στο CV τους (και χρησιμοποιούν για κατάληψη θέσεων) για τις οποίες δεν γνωρίζουν τίποτα!

Διότι μετά το δημοσίευμα του «Α» νέο εντυπωσιακότερο ίσως περιστατικό έλαβε χώρα. Επίκουρος καθηγητής της Ιατρικής υποψήφιος για μονιμοποίηση στη θέση του, με έγγραφο που απέστειλε στους εκλέκτορες άκουσον άκουσον «αποσύρει» τέσσερις (4) δημοσιευμένες εργασίες από το βιογραφικό του χωρίς καμία περαιτέρω εξήγηση. Σε μια από αυτές εμφανίζεται μεταξύ άλλων εκ νέου το όνομα του κ. Πρύτανη ενώ και στις τέσσερις το όνομα του κ. Παπαδόπουλου. Τόση δουλειά στράφι, γιατί; Εμείς πάντως οι άσχετοι επαρχιώτες παρόμοια επιστημονική πρακτική πρώτη φορά ακούσαμε παγκοσμίως.

Με όλα αυτά, φοβόμαστε ότι το τρωθέν κύρος της Ιατρικής Σχολής όχι απλώς δεν αποκαθίσταται με τη δημοσίευση της παρούσας «επιστολής» αλλά αντίθετα καταβαραθρώνεται με όσα συνέβησαν και όπως φαίνεται εξακολουθούν να συμβαίνουν. Με την ευκαιρία σημειώνουμε πως ουδεμία απάντηση λάβαμε αρμοδίως για τις υπόλοιπες καταγγελίες σχετικά με προηγούμενη κρίση καθηγήτριας, διδακτορικά-μαϊμούδες καθηγητών και όχι μόνο κοκ. Επιμένουμε ότι το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και με μεγάλο βάθος για να μείνει στο επίπεδο ενός δημοσιεύματος επαρχιακού φύλλου.

(Υ.Γ.: Από υπερβάλλοντα ζήλο στο προηγούμενο δημοσίευμα καταγράφηκε μαζί με τα υπόλοιπα και η εξέλιξη αναπληρωτή σε τακτικό καθηγητή με αναφορά στην ιδιότητά του ως αδελφού βουλευτή της ΝΔ, γεγονός ουδόλως επιλήψιμο και ως εκ τούτου άδικο και παραπλανητικό για την επιστημονική του επάρκεια την οποία και σεβόμαστε.)

Γνωστή ἡ κρίση στά Ἑλληνικά ΑΕΙ, πού βρίσκεται στά ὅρια τῆς παρακμῆς, ὅπως ὅλη ἡ χώρα. Τά χαρακτηριστικά της εἶναι κοινός τόπος πλέον: Αὐθαιρεσία, ἀναξιοκρατία, κομματισμός, διαπλοκή, ξεκοκκάλισμα προγραμμάτων, ταρίφες γιά κατάληψη / ἐξέλιξη θέσεων ΔΕΠ, οἰκογενειοκρατία (μπροστά στήν ὁποία αὐτὴ τῆς πολιτικῆς ὠχριᾶ), δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, δραματική ὑποβάθμιση τοῦ ἐπιπέδου σπουδῶν… Γιά πρύτανη ὅμως μέ… πλαστές ἐργασίες, πρώτη φορά ἀκούσαμε!

Πληροφορίες γιὰ διάφορα ποὺ συμβαίνουν στὸ βασίλειο τῆς θρακικῆς Δανιμαρκίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ Γαλούση μέχρι σήμερα κυκλοφοροῦσαν πάντα. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἐδῶ στὸν «Α» τὶς παρακολουθοῦμε μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον. Ἔχουμε ἀναφερθεῖ γιὰ παράδειγμα καὶ παλαιότερα σὲ κρίσεις μελῶν ΔΕΠ στὴν ἰατρική, μὲ τελευταία (φῦλλο 197/07-06-2006) αὐτὴν ἐπίκουρης καθηγήτριας – γόνου γνωστῆς πολιτικοδημοσιογραφικῆς οἰκογενείας – ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνει ἀναπληρώτρια καὶ νὰ τῆς ἀνατεθεῖ ἡ διεύθυνση κλινικῆς αἰχμῆς τοῦ νοσοκομείου Ἀλεξανδρούπολης. Ἐνῶ λοιπὸν ἀνέμενε αὐτὴ τὴν μείζονα ἐξέλιξη γιὰ τὴν καριέρα της, βρέθηκε ξαφνικὰ «παραιτημένη» ἀφοῦ διαπιστώθηκε ὅτι εἶχε προσκομίσει στὸ CV της πλαστές/παραποιημένες ἐργασίες. Ποτὲ δὲν δόθηκε κάποια ἐξήγηση ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα, οὔτε πολὺ περισσότερο βέβαια ἀναζητήθηκαν εὐθῦνες σὲ κανένα ἐπίπεδο. Οἱ πιὸ πρόσφατες κρίσεις εἶχαν ἐπίσης ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον ἐξ αἰτίας (καί) τῶν προσωπικῶν ἀντιπαραθέσεων ποὺ ἔχουν ἀναπτυχθεῖ μεταξὺ διαφόρων ὑψηλὰ ἱστάμενων. Ἐπιτυχὴς ἐξέλιξη λέκτορα ἡ ὁποία ἔγινε παρὰ τὶς ἀντίθετες «ὁδηγίες», ἐπεστράφη γιὰ νὰ ἀκυρωθεῖ. Ἀντιστρόφως, ἄλλη κρίση ἀνεπιτυχὴς γιὰ τὸν ὑποψήφιο παρὰ τὶς ἀντίθετες «ὁδηγίες», ἐπεστράφη ἐπίσης γιὰ νὰ μετατραπεῖ σὲ ἐπιτυχή. Ἀπόσυρση ὑποψηφιότητας γιὰ ἐξέλιξη ἀναπληρωτῆ καθηγητῆ μετὰ ἀπὸ πιέσεις λόγω παλιᾶς ἱστορίας μὲ «κλεμμένο» βιβλίο στὸ βιογραφικό του. Ἐξέλιξη σὲ κορυφαία βαθμίδα στενοῦ συγγενῆ βουλευτοῦ τῆς ΝΔ. Ὥσπου ἔσκασε καὶ ἡ βόμβα!

Τὸ σκηνικό: κρίση ἀναπληρωτῆ καθηγητῆ γιὰ νὰ ἐξελιχθεῖ σὲ πρωτοβάθμιο. Συνοπτικὲς διαδικασίες, θετικὴ εἰσήγηση τοῦ πρύτανη στὸ ἐκλεκτορικό, ἕτοιμοι νὰ ψηφίσουν. Ξαφνικὰ σούσουρο! Κυκλοφοροῦν φωτοτυπίες ἐπιστημονικῆς ἐργασίας – μαϊμοῦ τοῦ ὑποψηφίου τακτικοῦ καθηγητῆ δημοσιευμένης στὸ περιοδικὸ «ONKOLOGIE» τὸ 2006, ἡ ὁποία εἶναι πιστὴ ἀντιγραφὴ (μὲ ὁλόιδια νούμερα καὶ πίνακες, οἱ ἀθεόφοβοι!) πρωτότυπης βουλγάρικης ἐργασίας ποὺ εἶχε δημοσιευτεῖ στὸ «Current medical research and opinion» τὸ 2002! Στὴν ἐργασία – μαϊμοὺ τὸ ὄνομα τοῦ ὑποψηφίου εἶναι δεύτερο στὴ σειρὰ τῶν συγγραφέων, μεσολαβοῦν τὰ ὀνόματα 2-3 ἄλλων καθηγητῶν καὶ τελευταῖο ἐμφανίζεται τὸ ὄνομα τοῦ …πρύτανη. Ὅπως εἶναι γνωστὸ στοὺς ἐπιστημονικοὺς κύκλους, ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν ἐμφανιζομένων συγγραφέων ἔχει καὶ τὴν συνολικὴ ἐποπτεία – ἐπίβλεψη τῆς ἐργασίας, ὅπερ ἔστι μεθερμηνευόμενο ὅτι κάποιος εἶχε τὴν ἐπίβλεψη μιᾶς ἐργασίας ποὺ ποτὲ δὲν ἔγινε, ἀφοῦ ὅπως ἀποδείχθηκε ἦταν κλεμμένη. Ὑπάρχουν ἐνδείξεις ὅτι ἡ ἔκταση τοῦ φαινομένου εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγαλύτερη καὶ ἤδη συλλέγονται στοιχεῖα. Ὁ ὑποψήφιος, ὅπως ἦταν φυσικὸ, ἀποσύρθηκε ἄρον – ἄρον ἀκολουθώντας τὶς σχετικὲς «ὁδηγίες» καὶ εἰκάζεται βάσιμα ὅτι θὰ χρησιμοποιηθεῖ – ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν πρῶτο συγγραφέα – ὡς ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς ὅλης ἱστορίας.

Τὸ θέμα εἶναι τεράστιο, ὄχι μόνο γιὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ γιατί ἀνοίγει μία μικρὴ χαραμάδα στὴ βαριὰ βιομηχανία παραγωγῆς / ἀντιγραφῆς ἄχρηστων / εἰκονικῶν ἐργασιῶν, μὲ βάση τὶς ὁποῖες «χτίζονται» βιογραφικὰ ποὺ στὴ συνέχεια ἐξαργυρώνονται μὲ καταλήψεις θέσεων, τίτλων, ἀξιωμάτων, συνήθως ἁδρότατα ἀμοιβομένων. Ὁ σκυλοκαυγᾶς τῶν μεγαλοκαθηγητάδων τῆς Ἀθήνας πάνω ἀπὸ τὸ κρεβάτι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου (τὸν ὁποῖο ἔνιοι ἐξ αὐτῶν ὁδήγησαν στὴν τραγικὴ θέση ποὺ βρίσκεται) ἦταν ἐξόχως ἀποκαλυπτικὸς καὶ γιὰ τοὺς πιὸ δύσπιστους, τόσο γιὰ τὸ ποιὸν τῶν ἀνθρώπων ὅσο καὶ γιὰ τὸν τρόπο ἀντίληψης καὶ ἄσκησης τῶν καθηκόντων τους.

Ἐκτίμηση μας εἶναι ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Δικαιοσύνη, τὸ θέμα ποὺ ἔχει ἐνσκήψει (θὰ ἔπρεπε νά) ἐνδιαφέρει σφόδρα καὶ τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Παιδείας – πόσω μᾶλλον ἂν θυμηθοῦμε καὶ προηγούμενα δημοσιεύματα ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων (τοπικὰ κανεὶς δὲν ψελλίζει λέξη!) ποὺ οὐδέποτε διαψεύστηκαν γιὰ πανίσχυρους προστάτες παραγόντων τοῦ ΔΠΘ. Θὰ ἀρκεστεῖ ἁπλῶς σὲ παραιτήσεις δευτεραγωνιστῶν καὶ κουκούλωμα ἢ αὐτὴ τὴ φορὰ θὰ προσπαθήσει νὰ σπάσει τὸ ἀπόστημα; Ὀψόμεθα.