Έχουμε λίγο πολύ συνηθίσει την πρόστυχη λογοκρισία των ελλαδικών ΜΜΕ (και κυρίως των βοθροκάναλων) σε οποιαδήποτε είδηση που θα μπορούσε να βλάψει την εικόνα της Τουρκίας. Έτσι, εκόντες άκοντες, παρακολουθούμε από την φασιστογείτονα «ειδήσεις» σχετικά με την κακοκαιρία, για κανένα χαμένο γατάκι, άντε και για καμμιά νεοσουλτανική απαγόρευση του Διαδικτύου. Όλα τα άλλα μένουν στα αζήτητα: οι επιτυχείς επιθέσεις του ΡΚΚ, η κτηνώδης συμπεριφορά του αντρικού πληθυσμού σε βάρος των γυναικών, η χονδροειδής εκμετάλλευση της θρησκείας από το ερντογανικό καθεστώς… Μας έκανε όμως τρομερή εντύπωση η αποσιώπηση του κλίματος που δημιουργεί εσχάτως ο αφιονισμένος τουρκικός όχλος, με αφορμή τις νίκες του αντάρτικου στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Ευρισκόμενη η Τουρκία σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσει το ΡΚΚ, έχει από μέρες αναβιώσει σε μικροκλίμακα τα προ 60ετίας Σεπτεμβριανά. Όχι σε βάρος των Ρωμιών όπως τότε – δεν έχει άλλωστε μείνει παρά το μετείκασμά τους – αλλά σε βάρος των Κούρδων. Τα θύματα και πάλι είναι απολύτως αθώα, ζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά από το μέτωπο των συγκρούσεων και στοχοποιούνται μόνο λόγω της καταγωγής τους. Ο ορισμός του (πραγματικού) ρατσισμού και του φασιστικού πογκρόμ, που ωστόσο κανέναν δεν βλέπουμε να πολυσκοτίζει.

Σταχυολογώ από τις ειδήσεις του τουρκικού πρακτορείου DHA (8/9/15): «Η ομάδα που αποτελούνταν από περίπου 1.500 άτομα, στα χέρια τους κρατούσαν τουρκικές σημαίες, φώναζαν συνθήματα όπως ¨Τι ευτυχία σε αυτόν που δηλώνει Τούρκος¨, ¨Κάθε Τούρκος γεννά στρατιώτη¨ και ¨Ντικιλί μην κοιμάσαι, στήριξε τον μάρτυρά σου¨ και γιουχάισαν την ώρα που περνούσαν μπροστά από τα γραφεία του ΑΚΡ. Τμήμα από την ομάδα αυτή έφυγε και τρέχοντας πήγαν στα γραφεία του HDP, στα οποία μπροστά υπήρχε αστυνομικό όχημα ΤΟΜΑ που τους έριξε πεπιεσμένο νερό, ενώ τα ΜΑΤ έκαναν χρήση χημικών. Παρά την επέμβαση της αστυνομίας, κάποιοι πέρασαν πίσω από το ΤΟΜΑ και έσπασαν με πέτρες τα γραφεία του HDP. Επίσης ένα άτομα που βγήκε στην στέγη κατέβασε την πινακίδα από τα γραφεία του κόμματος και κρέμασε μια τουρκική σημαία (…) Ομάδα ατόμων που διαδήλωσε στην περιοχή Γκαζίπασα της Αττάλειας, έκλεισε την κυκλοφορία στον δρόμο Αττάλειας – Μερσίνας. Η ομάδα δεν επέτρεπε να περάσουν τα λεωφορεία που πήγαιναν ανατολικά και ΝΑ, κρέμασε τουρκικές σημαίες στα λεωφορεία, ενώ έσπασαν και τα τζάμια σε δύο λεωφορεία (…) Η ομάδα αργότερα πήγε στις εγκαταστάσεις όπου κάνουν στάση τα λεωφορεία. Ο κόσμος που βρισκόταν εκεί (Κούρδοι) όταν είδε την ομάδα να έρχεται, κατέφυγε στο εστιατόριο. Η Στρατοχωροφυλακή απέκλεισε την είσοδο στο εστιατόριο και τότε η ομάδα που βρισκόταν έξω, έσπασε τα τζάμια του εστιατορίου. Περίμεναν για λίγη ώρα εκεί, έψαλαν τον εθνικό ύμνο και αποχώρησαν (…) Δύο χιλιάδες άτομα με σημαίες στα χέρια διαδήλωσαν στην Σακάρια. Τμήμα των διαδηλωτών πήγε στα γραφεία του HDP, κατέβασαν την πινακίδα; Των γραφείων, την έκαψαν και κρέμασαν μια τουρκική σημαία στα γραφεία.»). Και την επομένη: «Τις βραδινές ώρες συγκεντρώθηκε πλήθος με αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, κατευθύνθηκαν σε σημαντικά τουριστικά κέντρα όπως το Σίντε, το Τσόλακλι και η Ίλιτζα και επιτέθηκαν σε επιχειρήσεις που φέρεται να ανήκουν σε πολίτες που κατάγονται από τα ανατολικά και δεν είχαν κρεμάσει την τουρκική σημαία. Πυρπόλησαν πολλές επιχειρήσεις. Τα γεγονότα άρχισαν σε ένα εστιατόριο που βρίσκεται στην παραλιακή οδό του Σίντε και σε απόσταση μόλις 100 μέτρων από την Στρατοχωροφυλακή. Το εστιατόριο βρίσκεται μεταξύ ξενοδοχείων και η Πυροσβεστική έσβησε μεν την πυρκαγιά που προκάλεσαν οι διαδηλωτές αλλά το εστιατόριο έγινε στάχτη. Κάποιοι τουρίστες παρατηρούσαν την πυρκαγιά από την παραλία, ενώ εντύπωση προκάλεσε πως, παρά το προχωρημένο της ώρας, κάποιοι ετοίμασαν τις βαλίτσες τους και έφυγαν από τα ξενοδοχεία. Μια άλλη πυρκαγιά προκλήθηκε σε ένα εστιατόριο στην είσοδο της αρχαίας Σίντε. Το εστιατόριο έγινε στάχτη, ενώ ζημιές υπέστη και παρακείμενο γραφείο επιχείρησης ενοικίασης οχημάτων που δεν το είχαν πειράξει επειδή είχε κρεμασμένη τουρκική σημαία. Κατά την πορεία που έγινε, πολλές επιχειρήσεις στην αγορά της αρχαίας Σίντε, υπέστησαν ζημιές. Το πλήθος με πέτρες και ξύλα έσπασε βιτρίνες, ενώ αργότερα τα καθάρισαν οι έμποροι και οι δημοτικοί υπάλληλοι (…)» (οι μεταφράσεις είναι από την ιστοσελίδα tourkikanea.gr).

Τρομακτικές οι αναλογίες με τα γεγονότα του 1955, έτσι; Σαν να μην πέρασε μια μέρα: η ίδια βαρβαρότητα, η ίδια αγεληδόν συμπεριφορά, με τους ίδιους στόχους, απλώς σε μικρότερη κλίμακα. Λίγο να ξύσεις τον «ανεπτυγμένο» Τούρκο του σήμερα και διακρίνεις το τομάρι του γκρίζου λύκου. Το πιο φοβερό: υπήρξε ενδεχομένως και η ίδια άνωθεν παρότρυνση για το ανθρωποφαγικό αμόκ. Πρώτη ένδειξη το δημοσίευμα της «Τζουμχουριέτ» που αναπαρήγαγε η «Ταράφ» στις 9/9/15: Ο δημοσιογράφος Μουσταφά Ουιγκούν, ανταποκριτής του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Αναντολού έγραψε σε ανάρτησή του: «Το καθήκον μας έναντι του μάρτυρα δεν είναι μεταφέρουμε την σορό του, πρέπει να χύσουμε αίμα, αίμα, σε εκείνα τα βουνά πρέπει να χυθεί αίμα… Το τελευταίο μας καθήκον πρέπει να γίνει η ΣΦΑΓΗ… Νέους, γέρους, έγκυους, παιδιά, όλους αδιακρίτως»!!! Αλλά και ο επίσης ανταποκριτής του Α.Α. στην ίδια περιοχή, Μπουράκ Ακάι έγραψε: «Ορκίζομαι, ας μου δώσουν αρμοδιότητα και θα κάνω σφαγή… Έχω πολύ κακή ψυχολογία». Αλλά και ο ανταποκριτής του IHA στο Τσανάκκαλε, Γκιουρκάν Ντουζενλί, έκανε κοινοποίηση στην οποία έγραφε: «Η συμπόνια στον εχθρό είναι προδοσία της πατρίδας».

Λοιπόν; Τι έχουν να πουν οι ελληνέζοι καλοί συνάδελφοί τους;  

Κώστας Καραΐσκος, διευθυντής τοῦ “Α”

Ακολούθως αναφέρει τι θα γίνει: Πρώτα θα κινητοποιήσουν τους «πράκτορες µέσα στο ΑΚΡ» (;;!!) που θα κάνουν δηλώσεις που θα µπερδέψουν τα µυαλά του κόσµου. Κατόπιν αναφέρεται επί λέξει πως «θα εξασφαλιστεί η ανεύρεση όπλων» σε σπίτια οπαδών του Φετουλάχ Γκιουλέν! Όσο κι αν είµαστε αντίθετοι στον ρόλο της οργάνωσης του Φετουλάχ, δεν µπορούµε παρά να το σηµειώσουµε: «Θα εξασφαλιστεί η ανεύρεση όπλων»! Και µετά αυτή η οργάνωση θα συµπεριληφθεί στις «ένοπλες τροµοκρατικές οργανώσεις» – κλασική η συνταγή. Υπάρχει µάλιστα πρόβλεψη και για όποιους δυσκολεύονται να πειστούν: «Θα εξασφαλιστούν ειδήσεις που θα πείσουν τον λαό πως οι οπαδοί του Φετουλάχ συνεργάζονται µε το ΡΚΚ»! Άσχετο φυσικά αλλά …φτιάχνει κλίµα. Κάπως έτσι βγήκε η είδηση στον τουρκικό Τύπο και την εποµένη απαγορεύτηκε από Στρατοδίκη (!) κάθε αναφορά στο ζήτηµα!

Όλοι όσοι είδαν τη σκηνή θυμήθηκαν τους Ισραηλινούς στρατιώτες που έσπαζαν με πέτρα το χέρι ενός Παλαιστίνιου. Αυτό το κράτος δεν αντιμετωπίζει τους Κούρδους σαν δικούς του. Για αυτό και φέρεται εκεί σαν ¨Κατοχική Δύναμη¨. Σκοτώνει ανθρώπους και τους πετάει στα ρέματα, καίει χωριά και γεμίζει τις φυλακές με παιδιά. Και την στιγμή που φαίνεται να είμαστε κοντά στην ειρήνη, σέρνει στο έδαφος το κεφάλι και προσπαθεί να το λιώσει με τον υποκόπανο. Αυτό το τελευταίο περιστατικό μπορέσαμε να το δούμε επειδή ήταν εκεί οι κάμερες. Ακόμα και μπροστά στις κάμερες έτσι φέρονται. Για σκεφτείτε τι κάνουν στα ορεινά χωριά, στους οικισμούς και στα έρημα σοκάκια. Αν φερόταν έτσι σε εσάς, αν κάποιος βαρούσε με τον υποκόπανο τα παιδιά σας εσείς τι θα κάνατε ; Ποιος θα προφυλάξει αυτούς τους ανθρώπους; Καταλαβαίνετε τώρα γιατί κρατάει 25 χρόνια αυτός ο πόλεμος; Καταλαβαίνετε τώρα γιατί εκείνα τα παιδιά των Κούρδων βγαίνουν στο βουνό αν και ξέρουν ότι θα πεθάνουν; Βγαίνουν. Τι να κάνουν; Αν δεν τους αναγνωρίζετε το δικαίωμα να προστατεύουν τις ζωές τους, την τιμή τους και τα παιδιά τους, σε ποιόν να εμπιστευτούν, που να καταφύγουν; Φεύγουν και αυτά στο βουνό. Οι εφημερίδες γράφουν και οι πολιτικάντηδες μιλάνε για την ¨τρομοκρατική οργάνωση ΡΚΚ¨ Πολλοί όπως και εγώ λέμε ¨το ΡΚΚ να τελειώσει τον πόλεμο¨. Είναι εύκολο να ονομάζεις την ¨τρομοκρατική οργάνωση ΡΚΚ¨. Η JİTEM τότε που πυροβολεί τους ανθρώπους στο σβέρκο τι είναι; Οι Ειδικές Δυνάμεις που χτυπάνε το κρανίο των παιδιών με υποκόπανο τι είναι; Αυτά που κάνουν δεν είναι ¨τρομοκρατία¨; Αν εσύ εφαρμόζεις αδιάκριτα, και στα παιδιά ενός λαού τρομοκρατία, εκείνος ο λαός τι θα κάνει; Πώς θα διαφυλάξουν τους εαυτούς τους αυτοί; Αυτό πείτε μου…Πείτε μου πως θα προφυλάξουν αυτοί οι άνθρωποι τα παιδιά τους. Αν αντιμετωπίζεις γενικά ένα λαό ως εχθρό, αν καις τα χωριά του, προσβάλλεις τις γυναίκες του, φυλακίζεις τους άντρες και χτυπάς με τον υποκόπανο τα παιδιά του, τότε αυτός ο λαός βγαίνει στο βουνό. Βγήκε ήδη… Και μετά πολεμώντας προκαλείς τον θάνατο πολλών ανθρώπων. Όταν είδα εκείνες τις εικόνες, εκείνη τη φοβερή αγριότητα και την ευχαρίστηση που εκφράστηκε για την αγριότητα των αστυνομικών σκέφτηκα πως αυτό το κράτος δε θα μπορεί να κυβερνάει εκεί και πως επίσης δεν έχει και το δικαίωμα να κυβερνάει εκεί. Όταν εσύ πας και λες εκεί πως ¨Εγώ είμαι το κράτος σου¨, αυτό είναι το κράτος τους; Είναι δικό τους κράτος αυτό όπου οπλισμένοι στρατιώτες με έμφαση στον ¨τουρκισμό¨ πηγαίνουν σε πόλεις 90% Κουρδικές και περνάνε το μήνυμα ¨θα σας λιώσουμε με τα όπλα¨; Τι θέλει αυτό το κράτος; Ειρήνη; Πόλεμο; Όταν καταπιέζετε ολόκληρο λαό δεν μπορείτε να κερδίσετε τον πόλεμο, κανείς δεν τον κέρδισε κατά μήκος της ιστορίας. Ο πόλεμος μπορεί να κερδηθεί ενάντια σε στρατούς, όμως ενάντια σε λαούς δεν κερδίζεται. Θέλετε ειρήνη; Χτυπώντας με τον υποκόπανο τα κεφάλια των παιδιών, ειρήνη δεν γίνεται. Η τυραννίες δεν κερδίζουν ούτε τον πόλεμο, ούτε την ειρήνη…Εγώ είδα πως χτυπούσαν με τον υποκόπανο το κεφάλι εκείνου του παιδιού… Εκείνα τα εδάφη ακόμα και αν είναι δικά σου τι έγινε, και αν δεν είναι τι έγινε. Εκείνα τα χώματα μπορεί να είναι δικά σου, αλλά εκείνος ο λαός δεν είναι δικός σου. Όποιος εξασφαλίσει τα παιδιά εκεί, να μπορούνε να τρέξουν, να μπορούνε να γελάνε και να παίζουν χωρίς να χτυπιούνται, και να δέρνονται με τον υποκόπανο, εκείνου θα γίνει.

Ahmet Altan – 25.04.2009 εφ. «Ταράφ»