Οἱ κάπου 20 νεκροί καί οἱ τεράστιες καταστροφές στή Μάνδρα τῆς Ἀττικῆς ἔδειξαν τό ἀληθινό πρόσωπο καί τήν βαθειά παθολογία τῆς νεοελληνικῆς πραγματικότητας.

Ἔργα στό πόδι, μελέτες προσχηματικές, χτίσιμο τοῦ παντός, μπάζωμα τῶν ρεμάτων, ἀποψίλωση τῶν δασῶν, ἀνυπαρξία ἐλέγχων καί προβλέψεων… Ἡ καθημερινότητα πού ὅλοι γνωρίζουμε καί ὅλοι τροφοδοτοῦμε. Κι αὐτά μέσα σέ συνθῆκες μιᾶς προελαύνουσας κλιματικῆς ἀλλαγῆς πού φέρνει καιρικά φαινόμενα ἀπίστευτης ἔντασης σέ περιορισμένη τοπική κλίμακα.
Τό χειρότερο ὅλων: ἡ ἄρον ἄρον συγκέντρωση τοῦ μισοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας στό λεκανοπέδιο, μέ μοναδική αἰτία τήν παρασιτική φύση τῆς πρωτεύουσας. Ἡ Ἀθήνα συνεχίζει νά λειτουργεῖ ἔτσι ὅπως σχεδιάστηκε ἀπό τόν ξένο παράγοντα τό 1833 καί νά παράγει καταστροφικά ἀποτελέσματα γιά ὅλη τήν Ἑλλάδα.