Η πρόσφατη ιστορία με τα παρανηπιαγωγεία του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας που κλείσανε στη Ροδόπη, μάς επιτρέπει να βγάλουμε κάποια ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την συγκυρία που περνάμε σε σχέση με το μειονοτικό θέμα ευρύτερα. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις μέρες της συγκυβέρνησης Σύριζα – ΑΝ.ΕΛ., όσο κι αν αυτό ακουστεί σε πολλούς ως παραδοξολογία, έχουμε την μακράν καλύτερη κατάσταση στη Θράκη.

Παρά την ισχύ και την αυξημένη επιθετικότητα της ερντογανικής Τουρκίας, παρά την εθνομηδενιστική ιδεολογία στο κυρίαρχο τμήμα του Σύριζα, παρά το γεγονός ότι στη Ροδόπη δεν εξελέγη ούτε ένας πλειονοτικός βουλευτής, ζούμε σε μέρες πρωτόγνωρα ευοίωνες – όσο κι αν αυτό μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανατραπεί. Είναι όμως μια απτή πραγματικότητα που δεν μπορούμε να την αρνούμαστε, ούτε στο όνομα μιας πιθανής αυριανής μεταβολής ούτε και εξαιτίας κάποιας κομματικής μας προτίμησης. Μένει να την αναλύσουμε και να την εξηγήσουμε.
Τι είδαμε λοιπόν στην υπόθεση των παρανηπιαγωγείων; Είδαμε ένα κράτος να λειτουργεί και, παρά τις καθυστερήσεις, να εφαρμόζει τελικά τον νόμο και να περιορίζει την ασυδοσία των προξενικών μηχανισμών. Αυτό δηλαδή που επί 12 τουλάχιστον χρόνια δεν έγινε με κυβερνήσεις Σημίτη (αυτό έλειπε…), Καραμανλή, ΓΑΠ, Παπαδήμου και Σαμαρά, έγινε επί ημερών Τσίπρα! Κι όχι μόνο αυτό: στην προξενική προσπάθεια να στραφούν οι μειονοτικοί σύμβουλοι του δημάρχου εναντίον του – λόγῳ της υπογραφής του στη σχετική απόφαση – το αποτέλεσμα ήταν ένα ναι και έξι όχι! Είναι φανερό πως η λογική της νομιμότητας και της συνεννόησης είναι πάνω από την λογική του διχασμού και των ακροτήτων, όχι μόνο στο επίπεδο του μέσου μουσουλμάνου της πόλης αλλά και στο επίπεδο της εκπροσώπησής του στον δήμο (κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να πιστωθεί, τουλάχιστον μερικώς, και στον Γ. Πετρίδη).
Τι είδαμε στην υπόθεση του Ιλτέρ Μέτσο, όπου ένας άνθρωπος της Άγκυρας επετέθη σε μια δασκάλα του μειονοτικού σχολείου στον Εχίνο, όταν τόλμησε να ασκήσει διαδικτυακώς κριτική στην Τουρκία; Διαπιστώθηκε από την Περιφερειακή Διοίκηση της Εκπαίδευσης η παράνομη διατήρηση της θέσης του στη σχολική εφορία και πήρε πόδι από εκεί (όποιοι θεωρούν ότι αυτό ήταν αυτονόητο δεν γνωρίζουν την κατάσταση στην περιοχή).
Τι βλέπουμε στην Διαχειριστική Επιτροπή της βακουφικής περιουσίας Κομοτηνής; Τον πρόεδρό της Σελήμ Ισά να παράγει έργο πρωτοφανές, να οδηγεί σε δρόμους νομιμότητας και διαφάνειας έναν θεσμό που ποτέ στο παρελθόν δεν το …συνήθιζε και σιγά σιγά να κατακτά την εκτίμηση και την αποδοχή των ομοθρήσκων του. Αν δεν ανατραπεί αυτή η κατάσταση, θα τρίβουν κάποιοι τα μάτια τους…
Τι βλέπουμε από το Γραφείο Πολιτικών Υποθέσεων, δηλαδή το τοπικό γραφείο του ΥΠΕΞ στην Ξάνθη; Ότι για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες έχει τόσο προσωπικό (μένει να ενισχυθεί το γραφείο της Κομοτηνής) κι ότι μετά από χρόνια δείχνει να παράγει έργο, κυρίως εκτός πόλεων, που θυμίζει εποχή Μπορνόβα. Μπορούν να γίνουν περισσότερα; Ναι, αλλά περάσαμε και καιρούς με πολύ λιγότερα.
Πώς εξηγείται η όλη κατάσταση; Είναι πολλοί οι λόγοι: οι μειονοτικοί βουλευτές (πλην Ζεϊμπέκ) είναι άνθρωποι λογικοί και μετριοπαθείς, υπάρχουν σε κάποιες υπεύθυνες θέσεις 3-4 άνθρωποι με ικανότητες και πατριωτισμό που φρενάρουν την εθνομηδενιστική ανοησία (κι ο χώρος των ΑΝΕΛ λειτουργεί με τον τρόπο που ελπίζαμε), ενώ η άγνοια των διοικητικών τερτιπιών από πλευράς Σύριζα αφήνει την νομιμότητα να λειτουργήσει… Και βεβαίως η μουσουλμανική κοινωνία έχει αποβάλει σε σημαντικό βαθμό τον φανατισμό που άλλοτε εκδήλωνε με κάποιους εκπροσώπους της.
Τι χρειαζόμαστε τώρα; Να δρομολογηθεί το ξήλωμα του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής. Αυτό το παραμάγαζο που αλωνίζει και υποθάλπει κάθε φανατικό στοιχείο (τύπου Μετέ ή Τσαβούς, λ.χ.) μόνο ζημιά φέρνει σε χριστιανούς και μουσουλμάνους της περιοχής. Δεν θα εκθέσουμε την γνωστή επιχειρηματολογία, δεν χρειάζεται πλέον. Ο κ. Κοτζιάς γνωρίζει καλά την κατάσταση και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να αμβλύνει την υπονομευτική δράση του ευαγούς αυτού καθιδρύματος. Σήμερα που η τοπική κοινωνία είναι περισσότερο ώριμη από ποτέ, ίσως είναι και ευκαιρία για μια σωστή πρωτοβουλία στο θέμα αυτό.

Τι λέει η άλλη πλευρά; Στην ανακοίνωσή του ο ΣΕΜ αναφέρει: Όπως είναι γνωστό με δήλωση που κοινοποιήσαμε στις 5 Μαΐου, είχαμε ενημερώσει για τις αστυνομικές εφόδους στα παραρτήματα μας και για τις επακόλουθες ποινικές δίκες σε βάρος των μελών της διοίκησης μας. Παρά την αλληλογραφία που είχαμε με την σχετική διεύθυνση του δήμου Κομοτηνής, παρά το ότι τους αναφέραμε πως στα εν λόγω παραρτήματα πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις του συλλόγου μας, αυτοί δεν έλαβαν υπόψη τους τις δηλώσεις μας αυτές και στις 23/5/2016 μας επιδόθηκε απόφαση υπογεγραμμένη από τον δήμαρχο κ. Πετρίδη για κλείσιμο των ¨παιδικών σταθμών¨ όπως αναφέρουν στον ισχυρισμό τους.
Με τη ντρίπλα αυτή λοιπόν ελπίζουν οι προξενικοί λούστροι να παραμυθιάσουν τα διοικητικά δικαστήρια όπου θα προσφύγουν, μιλώντας για “παραρτήματα” ενός νομίμου σωματείου – ΜΚΟ. Και τι δουλειά είχε το παράρτημα λ.χ. που βρισκόταν στα 50 μέτρα από τα κεντρικά; Πώς γίνεται να λειτουργεί με ωράριο νηπιαγωγείου – παιδικού σταθμού, με εργαζόμενες που έχουν ανάλογο πτυχίο, με δημόσιες τελετές λήξης των μαθημάτων (!) και …να μην είναι αυτό που όλοι βλέπουν; Αστειότητες. Ευτυχώς κάποια σημάδια σαν κι αυτή την εξέλιξη δείχνουν ότι αποκαθίσταται η κοινή λογική και η νομιμότητα στην περιοχή, πράγμα εξαιρετικά δυσοίωνο για όσους έμαθαν να κινούνται επί δεκαετίες στη σκιά. Αναμένουμε την ίδια εξέλιξη και για τα υπόλοιπα παρανηπιαγωγεία, σε Ροδόπη αλλά και στην Ξάνθη, όπου επίσης εκκρεμεί επώνυμη αναφορά στις Αρχές για το ίδιο θέμα από το 2012.
Κ.Κ.

Υ.Γ. Πλάκα είχε η τοπική “Μπιρλίκ” που έβαλε τη φωτογραφία μας και μας απέδωσε ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης (γράφαμε πρό διμήνου). Μα …αυτό είναι τίτλος τιμής ρε Ιλχάν, νάσαι καλά!

Παρακολουθώ με πολύ σκεπτικισμό και ιδιαίτερο προβληματισμό τις τελευταίες κλιμακούμενες εντάσεις στην Θράκη, που δημιουργούνται από συγκεκριμένα πρόσωπα της μειονότητας που εκδηλώνουν πλέον απροκάλυπτα τα έντονα φιλοτουρκικά αισθήματα τους, εκμεταλλευόμενοι την χλιαρή αν όχι απαθή στάση της Ελληνικής Πολιτείας. Η συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, δείχνει να συνδέεται άμεσα με την κατάσταση στην Τουρκία, καθώς η κορύφωση της έντασης από πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης λόγω των εσωτερικών της προβλημάτων σκόπιμα διαχέεται στην Θράκη, καθώς όλοι οι ντόπιοι παράγοντες είναι εξαρτώμενοι και κατευθυνόμενοι από το καθεστώς Ερντογάν. Δεν ήταν μόνο η περίπτωση της οδηγίας Κεραμάρη για την χρήση της επίσημης γλώσσας του κράτους που μεταφράστηκε σε «απαγόρευση της τουρκικής», ούτε η διαστρέβλωση της ανάρτησης της δασκάλας στον Εχίνο που προκάλεσε την ακαριαία αντίδραση των «τουρκολάγνων» της περιοχής.

Στέκομαι ιδιαίτερα σε δύο περιστατικά: Α). Κάτοικοι του χωριού Μελίβοια Ξάνθης έκαναν παράπονα για τον αυτοαποκαλούμενο «εκλεγμένο» μουφτή Αχμέτ Μετέ (που λέτε ;) στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας ! Ναί, δεν είναι αστείο, καθώς σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τρακιανίν Σεσί» κάτοικοι των Μελιβοίων  διαμαρτυρόμενοι για την απουσία του παραμουφτή Ξάνθης και των θρησκευτικών λειτουργών που υπάγονται στην παραμουφτεία από το χάτεμ που διοργάνωσε κάτοικος της κοινότητας, έγραψαν στο facebook το ακόλουθο μήνυμα: «Αδυνατούμε να κατανοήσουμε τη στάση της μουφτείας Ξάνθης σχετικά με το χάτεμ που έγινε σήμερα στο χωριό μας, παρόλο που προσπαθήσαμε να ενημερωθούμε από την μουφτεία Ξάνθης. Εντέλει δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση ή αποτέλεσμα. Η μη συμμετοχή του μουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε στην τελετή χάτεμ, όπως και η μέσω μηνύματος εντολή «μην μετέχετε στην τελετή χάτεμ» προς όλους τους ιμάμηδες της μουφτείας είναι ακατανόητη. Το θέμα τέθηκε στην Διεύθυνση  Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκικής Δημοκρατίας (!). Μετά από αίτημα της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, η κατάσταση τους μεταφέρθηκε και γραπτώς. Οποιαδήποτε πληροφορία προέλθει από την Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων θα κοινοποιηθεί.

Δηλαδή οι κάτοικοι ενός ελληνικού χωριού, αναφέρονται στην Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, για να ελέγξει τον κο Μετέ για την συμπεριφορά του! Ομολογούν α). ότι για αυτούς δεν υπάρχει ελληνικό κράτος, β), ότι ο κος Μετε υπάγεται σε μια  Υπηρεσία του επίσημου Τουρκικού Κράτους, και ελέγχεται από αυτήν, άρα εργάζεται (ίσως και πληρώνεται) για να εξυπηρετεί συμφέροντα άλλου κράτους, γ). Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας αποδεχόμενη τον ρόλο της στη περιοχή, ζήτησε επίσημη γραπτή ενημέρωση από τους κατοίκους, δ). Η εντολή που έδωσε (ο Μετε) σε ολους τους ιμάμηδες της περιοχής να μην μετέχουν στο χάτιμ, καταδεικνύει ότι ο συγκεκριμένος ελέγχει ένα ολόκληρο δίκτυο ιμάμηδων της επιλογής του εξαρτώμενους από αυτόν, που ενεργούν παράλληλα με το σύστημα του νόμιμου Μουφτή Ξάνθης, αλλά ανεξάρτητα από αυτόν. ε). Ότι η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας οργανώνει, ελέγχει και μάλλον χρηματοδοτεί ένα ολόκληρο δίκτυο ιμάμηδων υπό το εκλεκτό της, κο Μετε, το οποίο αναπτύσσεται και ευημερεί στην Θράκη (διότι κάτι ανάλογο υπάρχει και στην Κομοτηνή και στον Έβρο υπό τον Ιμπραήμ Σερίφ).  Στ). Είναι τέτοια η αφασία του ελληνικού κράτους, που οι κάτοικοι των Μελιβοίων (και όχι μόνο) έχουν ξεπεράσει τα προσχήματα και αισθανόμενοι πλέον ισχυροί και ανεξέλεγκτοι, αποκαλύπτουν τις εξαρτήσεις τους, τις χρηματοδοτικές πηγές τους, τα αφεντικά τους. Δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας ότι η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας διαχειρίζεται τεράστια κονδύλια μεγαλύτερα και από πολλά υπουργεία της γείτονος. Αναρωτιέται κανείς αν η έξαρση και ο πενταπλασιασμός των θρησκευτικών εκδηλώσεων (χάτιμ, σουνέτ, μεβλίτ, κά,) που πλέον εξελίσσονται σε θεσμό επίδειξης δύναμης και βίαιου εκτουρκισμού, αποτελούν εκδήλωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας που ασκείται από αξιωματούχους θρησκευτικών υποθέσεων και καταδεικνύει την συνολική μεταστροφή της γείτονος σε μια θεοκρατικού τύπου δημοκρατία με συμμαχίες σε αμιγώς ισλαμικού χαρακτήρα καθεστώτα, η οποία όμως ψάχνει να δημιουργήσει θύλακες θρησκευτικού φανατισμού και στην Θράκη με προεξάρχοντες βραχίονες τους δύο αυτοαποκαλούμενους «εκλεγμένους» μουφτήδες. Εχω την αίσθηση ότι όλες αυτές οι δράσεις τελούνται υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, η οποία έχει αναγάγει την Δυτική Θράκη σε ελεγχόμενη περιφέρεια της.

Β). Το Τουρκικό κόμμα DEB απευθυνόμενο στο ελληνικό κράτος, πρόσφατα έδωσε στην δημοσιότητα μια σκληρή ανακοίνωση (που βρίσκεται στο επίσημο ιστολόγιο του κόμματος). Αξίζει να σταθούμε σε ορισμένα σημεία αυτής της ανακοίνωσης:  Ξεκινά με την εξής φράση «Εσείς μπορείτε, όπως κάνατε και μέχρι σήμερα να χρησιμοποιείτε όλη την κρατική δύναμη για να μας αφαιρέσετε τα δικαιώματα που μας αναγνώρισε η Λωζάννη!» Κατηγορείται το ελληνικό κράτος ότι επιχειρεί με την κρατική ισχύ να αφαιρέσει τα δικαιώματα της μειονότητας ενάντια στην Συνθήκη της Λωζάννης, ενώ στηλιτεύεται η πρωτοβουλία των αρχών να επέμβουν στα παραρτήματα του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης για να ελέγξει τις δραστηριότητες του συγκεκριμένου συλλόγου. Εχει δημοσιευτεί παλιότερα στο τύπο η συντονισμένη προσπάθεια χειραγώγησης της  μουσουλμανικής μειονότητας από διάφορα περίεργα σωματεία με προσχηματικές και πομπώδεις ονομασίες, τα οποία διαχειριζόμενα μεγάλα ποσά (άγνωστης προελεύσεως;) αναπτύσσουν δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με την διάδοση του τουρκικού ισλάμ στην περιοχή και την χρηματοδότηση δράσεων διάδοσης της τουρκικής κουλτούρας. Ένας εξ αυτών, ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας ιδρύει και λειτουργεί τα λεγόμενα παρανηπιαγωγεία στα οποία υπό το προσχηματικό τίτλο του παιδικού σταθμού εκπαιδεύει τα μουσουλμανόπαιδα από πολύ μικρά στο ισλάμ και στην λατρεία του τουρκισμού, φτιάχνοντας ένα δίκτυο τέτοιων εκπαιδευτηρίων ως παράλληλο εκπαιδευτικό παρασύστημα ενάντια στην εκπαίδευση που παρέχει και επιμελείται το ελληνικό κράτος. Ήρθε λοιπόν ο καιρός να αποκαλυφθεί ο ρόλος αυτών των σωματείων, οι πηγές χρηματοδότησης τους, η σχέση τους με το Τουρκικό Προξενείο και ο ρόλος όλων των εμπλεκομένων προσώπων σε αυτά. Οσο και αν ενοχλεί η (επιτέλους) έστω και  αργή αφύπνιση του ελληνικού κράτους, η αλήθεια πρέπει να αποκαλυφθεί.

Η ανακοίνωση συνεχίζει : «Εσείς μπορείτε χωρίς να δέχεστε σαν συνομιλητή την τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης,  με χρήση της πολιτικής ισχύος να καταργείτε την θρησκευτική και λατρευτική αυτονομία των μειονοτικών με αντιδημοκρατικούς νόμους σαν αυτόν των ¨240 ιμάμηδων¨!» Αναφέρεται σε τουρκική μειονότητα ενάντια στην συνθήκη της Λωζάννης, την οποία επικαλείται παραπάνω, η οποία κάνει λόγο για μουσουλμανική μειονότητα. Διασπείρει συνειδητά ψευδείς ειδήσεις και επιχειρεί να επιβάλλει καθεστωτικά και απροκάλυπτα την ύπαρξη τουρκικής μειονότητας άρα την Τουρκία, ως επίσημο συνομιλητή του Ελληνικού Κράτους. Αποκαλεί αντιδημοκρατικό τον νόμο των 240 ιεροδιδασκάλων που ψήφισε το ελληνικό κράτος διακομματικά, διότι ενοχλείται που το ελληνικό κράτος επιχειρεί να βάλει ένα τέλος στην παρατράπεζα του Τουρκικού Προξενείου που χρηματοδοτεί ένα παράνομο δίκτυο ιμάμηδων υπό των δύο παραμουφτήδων Ξάνθης και Κομοτηνής, οι οποίοι (ιμάμηδες) αμείβονται τόσο από τις παραμουφτείες, όσο και από τους ίδιους τους πιστούς κάθε χωριού, χωρίς ποτέ να δηλώνουν ούτε τα συγκεκριμένα εισοδήματα, ούτε τους εργοδότες τους. Ποιος διακινεί το χρήμα με το οποίο πληρώνονται οι παραμουφτήδες και οι ιμάμηδες τους, ποιος πληρώνει τους μισθούς των 1000-1500 ευρώ; Ποιος πληρώνει τα ταξίδια σε συνέδρια; Ποιος πληρώνει για την δυσφήμηση της Ελλάδας διεθνώς;

Παρακάτω αναφέρει: Εσείς με το κλείσιμο σχολείων με επίκληση τους λίγους μαθητές, με την απαγόρευση των τουρκικών στα μειονοτικά σχολεία, μη επιτρέποντας το άνοιγμα των δίγλωσσων τουρκικών-ελληνικών νηπιαγωγείων και μη επιτρέποντας το άνοιγμα μειονοτικών γυμνασίων και λυκείων ενώ υπάρχει ανάγκη, μπορείτε και αγνοείτε την εκπαιδευτική ελευθερία και αυτονομία της μειονότητας μας!» Εδώ παραπληροφορεί και συνειδητά διασπείρει και πάλι ψευδείς ειδήσεις κατηγορώντας και δυσφημώντας το ελληνικό κράτος ενώ γνωρίζει ότι σχολεία κλείνουν σε ολόκληρη την χώρα λόγω περιστολής των δαπανών, ότι η τουρκική γλώσσα ομιλείται ελεύθερα στα μειονοτικά σχολεία αλλά ουδείς πρέπει να ξεχνά ότι η επίσημη γλώσσα του κράτους είναι η ελληνική και αυτήν πρέπει να γνωρίζουν επαρκώς όλοι οι Ελληνες πολίτες χριστιανοί και μουσουλμάνοι, και κάνει λόγο για εκπαιδευτική ελευθερία και αυτονομία της μειονότητας που σε ένα ευνομούμενο κράτος είναι αδιανόητα ζητήματα. Τι εννοεί αυτονομία; Η μειονότητα δεν ανήκει στην Ελλάδα; Ποιος επιδιώκει ένα παράλληλο ανεξάρτητο σύστημα που θα χρηματοδοτείται από άλλη χώρα, ένα κράτος εν κράτει και γιατί θα πρέπει η Ελλάδα να αποδεχτεί ένα παράλληλο αυτόνομο σύστημα μόνο για τα μέλη της μειονότητας;

Οι ισχυρισμοί που διατυπώνει το DEB παρακάτω, ότι το ελληνικό κράτος εμποδίζει την διοίκηση των πατροπαράδοτων βακουφίων από την μειονότητα και επ΄ ωφελεία του, ότι το ελληνικό κράτος σπάζει τα τζάμια στα γραφεία ενός επίσημου κόμματος, κλέβει το αυτοκίνητο του αείμνηστου ηγέτη τους, εκφοβίζει τους ανθρώπους της μειονότητας και ασκεί ψυχολογική πίεση, δεν αναγνωρίζει τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ και δεν αναγνωρίζει τον μουφτή που επέλεξε η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης, τον οποίο αποκαλεί «πειρατή μουφτή», συνιστούν βαριές κατηγορίες και συκοφαντίες του ελληνικού κράτους για τις οποίες έπρεπε ήδη να έχουν κληθεί οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης, διότι συνιστά εκ δόλου διασπορά ψευδών ειδήσεων και εκ δόλου διέγερση πολιτών σε αμοιβαία διχόνοια. Η παρότρυνση «πως πλέον ήρθε ο καιρός για ένα σχέδιο δράσης ώστε να ακουστεί σε όλο τον κόσμο αυτή η ανείπωτη σε βάρος μας πίεση» αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες και υποψίες για οργανωμένο σχέδιο υποκίνησης έντασης και επεισοδίων μεταξύ των πολιτών, η οποία δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη.

Ανακεφαλαιώνοντας, τα παραπάνω περιστατικά ως κομμάτια ενός μεγάλου μωσαϊκού, είναι συνάρτηση της απουσίας κυβερνητικής πολιτικής στην περιοχή, εδώ και δεκαετίες, και της εγκατάλειψη της στην τύχη, όσον αφορά στην δημιουργία υποδομών και αναπτυξιακών προοπτικών, που έχει οδηγήσει στην αποθράσυνση κάποιων ηγετίσκων. Αυτοί θεωρούν ότι μπορούν να ποδηγετούν την μειονότητα προς συμπεριφορές που δημιουργούν συνθήκες αδικαιολόγητου διαχωρισμού μεταξύ των δύο σύνοικων στοιχείων, χωρίς αυτό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ολοι αυτοί οι ετερόφωτοι αστέρες της πολιτικής και της θρησκείας, δεν πρέπει να ξεχνούν ότι όπως έχουν δικαιώματα, έχουν και υποχρεώσεις, ότι η Ελληνική Πολιτεία παρά τα όσα της καταμαρτυρούμε, διακρίνεται για την ανεκτικότητα της και για την δημοκρατική αντιμετώπιση των όποιων ιδιαιτεροτήτων της περιοχής, αφού : η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που εφαρμόζει την σαρία, σεβόμενη τις διεθνείς συνθήκες και δημιουργώντας ένα ανεκτικό περιβάλλον με σεβασμό στην λατρεία του ισλάμ,  το αποδεικνύουν αφενός ο θεσμός του ιεροδίκη Μουφτή και ο σεβασμός των αποφάσεων του από την ελληνική έννομη τάξη, τα 192 τεμένη σε όλη την Θράκη, η διάφανη και άκρως σύννομη λειτουργία των Διαχειριστικών Επιτροπών Βακούφικης Περιουσίας, η πρόσληψη ιεροδιδασκάλων ισλαμικής θρησκείας από το κράτος και η διδασκαλία του Κορανίου στα δημόσια σχολεία, η παροχή δυνατότητας εισαγωγής των μουσουλμανοπαίδων στην Τριτοβάθμια Εκπαιδευση με ποσόστωση επιπλέον των υπολοίπων χριστιανών υποψηφίων, η ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών επιπέδου ΑΕΙ, το γεγονός ότι η μειονότητα εκλέγει τέσσερεις βουλευτές εκπροσώπους στο κοινοβούλιο, η πλήρης ισονομία και ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών και τόσα άλλα προνόμια και δυνατότητες που διαψεύδουν τελείως όλη αυτή την προπαγάνδα μίσους που διασύρει και δυσφημεί την χώρα, που δεν αξίζει τέτοια αντιμετώπιση. Και είναι η πλειονότητα που με ωριμότητα και χωρίς καμία προκατάληψη, συμπαρίσταται στην μειονότητα και συμβιώνει αρμονικά μαζί της. Το απέδειξε άλλωστε όταν στις πρόσφατες εκλογές, παρά το γεγονός ότι οι μουσουλμάνοι υποψήφιοι τέθηκαν επικεφαλής των ψηφοδελτίων, ψήφισε μαζικά τα κόμματα, γνωρίζοντας ότι θα βρεθεί χωρίς χριστιανό εκπρόσωπο στην βουλή.

Αλλά που είναι το επίσημο ελληνικό κράτος για να απαντήσει σε αυτά τα κηρύγματα μίσους, σε όλη αυτή την παραφιλολογία διάδοσης ψευδών ισχυρισμών σε βάρος της χώρας; Που είναι η δικαιοσύνη να σταθεί διερευνητικά σε όλες αυτές τις δραστηριότητες που κινούνται στα όρια της νομιμότητας αλλά και έξω από αυτήν; Πώς δικαιολογείται η λειτουργία των νηπιαγωγείων – κατηχητικών, ποιος πληρώνει την δαπάνη, Πως πληρώνονται οι ιμάμηδες που πρόσκεινται στους ψευδομουφτήδες στα τεμένη; Είναι βάσιμες οι φήμες ότι πληρώνονται «μαύρα» από αδιευκρίνιστες πηγές; Πώς πληρώνονται τα διάφορα χάτιμ που διοργανώνονται με επισημότητα; Ποιος πληρώνει γα την διοργάνωση συνεδρίων διεθνούς εμβέλειας όπως αυτό στην Κομοτηνή, για τα πολυδάπανα ταξίδια αντιπροσωπειών σε ξένες χώρες, για τις προεκλογικές κινητοποιήσεις; Τι ρόλο παίζουν στα εκλογικά πράγματα οι πάσης φύσεως μειονοτικοί «εργολάβοι» της Γερμανίας;

Και από την άλλη πως ανέχεται η Ελληνική πολιτεία έλληνες πολίτες να την εκθέτουν διεθνώς και να διασπείρουν μίσος και φανατισμό μεταξύ των πολιτών και να μην  παρεμβαίνει; Πώς ανέχεται η ελληνική πολιτεία επιστήμονες (και δή δικηγόρους) που ορκίσθηκαν κατά τον διορισμό τους «υπακοή στο Σύνταγμα και στους Νόμους του κράτους», να ηγούνται παρανόμων τουρκικών ενώσεων και να εκθέτουν την χώρα που γεννήθηκαν, και αναπτύσσονται;

Γιατί ας μην γελιόμαστε. Η ανοχή στην συνεχή αντιποίηση της θρησκευτικής  ιδιότητας των νόμιμων Μουφτήδων (οι οποίοι ως μαριονέττες βολεύονται με την απραξία τους), η ανοχή στην de facto νομιμοποίηση παράνομων οργανώσεων από ξένους διπλωμάτες, η ανοχή στην ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού παρασυστήματος και η σιωπή στις εθνικιστικές και ισλαμιστικές υπερβολές όλων αυτών που επενδύουν στον τουρκισμό για την τσέπη και την αναγνωρισιμότητα τους, οδηγεί στην δημιουργία ενός τουρκικού παρακράτους στην Θράκη, που κάποιοι το έχουν συλλάβει ως ιδέα και το ονειρεύονται, δουλεύοντας συστηματικά για αυτό.

Εν πάσει περιπτώσει η ωριμότητα όλων των κατοίκων της περιοχής αποτελεί ίσως την μοναδική ελπίδα για αυτόν τον τόπο. Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι διαβιούμε στην Θράκη αρμονικά και αναπτυσσόμαστε όλοι μαζί, αντιμετωπίζοντας τα ίδια προβλήματα και στηρίζοντας ο ένας τον άλλο, χωρίς διακρίσεις. Πρέπει να απομονώσουμε κάθε ακραία φωνή από όπου και αν προέρχεται που θέλει να διαταράξει την ηρεμία και την αρμονία της περιοχής. Η κρισιμότητα των καιρών απαιτεί ενότητα, ομοψυχία και αλληλεγγύη. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που έχουν ως αποστολή να προκαλέσουν αναταραχή επ’ αμοιβή ή εξ ιδεολογίας, όποια ιδιότητα και αν έχουν, πολιτική ή θρησκευτική. Για να μην ξυπνήσουμε μια μέρα από κανένα εφιάλτη.

Ἡ ἱστορία μέ τά παράνομα νηπιαγωγεῖα πάει πολλά χρόνια πίσω καί ἀποδεικνύει τήν ἀβελτηρία τοῦ δῆθεν ἑλληνικοῦ δῆθεν κράτους. Μετά τήν πρό δεκαετίας καθιέρωση τῆς ὑποχρεωτικῆς προσχολικῆς ἐκπαίδευσης ὅλα τά παιδιά τῆς χώρας ἐγγράφονται στό δημοτικό σχολεῖο προσκομίζοντας τήν βεβαίωση φοίτησης ἀπό (ἰδιωτικό ἤ δημόσιο) παιδικό σταθμό. Ὅλα; Ὄχι ἀκριβῶς, καί πάντως ὄχι τά παιδιά τῆς μειονότητας πού ἐξαιροῦνται γιά λόγους εὐνόητους ἤ καί …πολιτικούς. Θεωροῦνται δικαιολογημένα τά παιδιά πού δέν ἔχουν στό χωριό τους παιδικό σταθμό ἤ πού δέν πῆγαν γιά λόγους ὑγείας. Ἀπό τό παραθυράκι αὐτό μπῆκαν οἱ τουρκόφρονες καί τό ἔκαναν πόρτα τεράστια, πετυχαίνοντας μέ ὑπηρεσιακές πρακτικές καί μέ πολιτικές πιέσεις νά γράφονται στά μειονοτικά σχολεῖα ὅλα τά παιδιά. Μάλιστα σέ μιά ἐπίδειξη θράσους πρίν 4 χρόνια στόν Ἐχῖνο, 22 γονεῖς ὑπέγραψαν δήλωση πώς δέν στείλανε τά παιδιά τους σέ νηπιαγωγεῖο γιατί δέν γινόταν ἐκεῖ χρήση τῆς “μητρικῆς τους γλώσσας”, δηλαδή τῆς τουρκικῆς! Καί μιλᾶμε γιά τό κέντρο τῆς πομακόφωνης ὀρεινῆς Ξάνθης! Εὐτυχῶς τότε ἐπιδείχθηκε ἰσχυρή βούληση ἀπό πλευρᾶς ΥΠΕΠΘ καί οἱ 22 ἀναγκάστηκαν νά μαζέψουν τίς δηλώσεις τους, ἐνῶ συμφωνήθηκε ἡ παύση λειτουργίας ὅλων τῶν παράνομων νηπιαγωγείων. Μάλιστα ὁ διευθυντής τοῦ μειονοτικοῦ σχολείου Ἐχίνου, Χασάν Κουράκ, πού τότε ἐνέγραψε παρανόμως τά παιδιά, ἐπιπλήχθηκε καί ἀντικαταστάθηκε.
Σήμερα, 4 χρόνια μετά, οἱ πολιτικάντικες πρακτικές ἔχουν ἀκυρώσει πρακτικά ἐκείνη τή συμφωνία καί οἱ βουλευτικές πιέσεις καταφέρνουν τήν παράκαμψη τοῦ νόμου, μέ ἀπόφαση πού λαμβάνεται στήν Ἀθήνα. Εἴμαστε λοιπόν περίεργοι νά δοῦμε τί θά ποῦνε πάλι οἱ ἁρμόδιοι τοῦ ὑπουργείου Παιδείας τόν Ἰούνιο ἀλλά καί τό φθινόπωρο. Θά ποῦνε ὅτι τά παιδιά ὅσων συνειδητά παρανομοῦν καί προκρίνουν τήν παράνομη δομή τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου γίνονται δεκτά; Καί μέ ποιάν δικαιολογία; Πέρυσι εἶχαν πεῖ στόν βουλευτή Ἰλχάν Ἀχμέτ ὅτι ὑποχωροῦν “γιά τελευταία φορά”. Φέτος; Θέλουμε νά δώσουμε τό μήνυμα πώς ἡ νομιμότητα δέν εἶναι δά καί κάτι σπουδαῖο, πώς ὅσα λέμε σήμερα αὔριο δέν θά ἰσχύουν;