Αντιφωνητής » Ουκρανία

Ο Τραμπ, η Ουκρανία και οι “γενναίοι των Βρυξελλόνε”

kkar — Sun, 23 Feb 2025 13:54:59 +0000

Μού είναι λίγο δύσκολο να φανταστώ τις ερμηνείες των καθεστωτικών διεθνοπολιτικών αναλυτών στις τρέχουσες (ευλογημένες) μέρες του Τραμπ στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους οποίους η λεγόμενη συλλογική Δύση είναι ο κήπος του πλανήτη Γη, ενώ όλοι οι άλλοι είναι μία άναρχη ζούγκλα. Κι αυτή η Δύση, όπως μας λένε, εξανέστη κατά της απρόκλητης εισβολής του αυταρχικού Ρώσου ηγεμόνα στην αθώα Ουκρανία, και τρία χρόνια τώρα παλεύει με κάθε μέσον να υπερασπιστεί τις ευρωατλαντικές “αξίες”.

Τώρα όμως που οι ΗΠΑ στρέφονται με διάθεση συνεννόησης προς το Κρεμλίνο; Τώρα που ο ένοικος του Λευκού Οίκου εκφράζεται δημοσίως για τον αντιδημοφιλή δικτάτορα του Κιέβου, για τον αχρείαστο πόλεμο που αυτός προκάλεσε; Τώρα που οι επαφές ΗΠΑ-Ρωσίας αφήνουν στην άκρη την ΕΕ και τις τρίχρονες δυτικές αιτιάσεις (και κυρώσεις), πού πατάνε πλέον οι προσεγγίσεις περί σωστής πλευράς της Ιστορίας;

Για τον πολίτη που δεν περιμένει από τους ειδικούς – αγκιτάτορες να μάθει το πού ζει, τα πράγματα είναι καθαρά: όλη η Δύση κυριαρχείται από ένα υπερεθνικό καθεστώς που εδράζεται στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, από αυτούς τους ψυχοπαθείς του Νταβός, οι οποίοι επιδαψιλεύουν εφιαλτικές συνθήκες και παρανοϊκές ιδεολογίες στους κοπαδολαούς.

Η τελευταία μεθοδευμένη υστερία ήταν αυτή κατά της “Ρωσίας του Πούτιν” που έφτασε να υποστασιάζει το απόλυτο κακό στη διεθνή σκακιέρα, επειδή κάποια στιγμή αποφάσισε να αντισταθεί ενόπλως στη ΝΑΤΟϊκή επιθετικότητα, στην εξόντωση των Ρώσων της Ουκρανίας και στον εκναζισμό της γείτονος και αδελφής της χώρας.

Όμως ο αμερικανικός λαός τον περασμένο Νοέμβριο έριξε το καθεστώς των Democrats και επανέφερε τον Ντόναλντ Τραμπ! Και μάλιστα, όχι περίπου μόνο του – όπως έγινε το 2016 – αλλά με ισχυρούς συμμάχους που πείστηκαν ότι είναι ζωτικό συμφέρον της Αμερικής να τελειώνει με την κυριαρχία της υπερεθνικής ελίτ. Και οι ΗΠΑ περάσανε απέναντι, χωρίς φυσικά να περιμένουν την σαπισμένη ΕΕ, τόσο στο ζήτημα της Ουκρανίας όσο και σε άλλα (π.χ. κλιματική “κρίση”).

Η σοκαρισμένη επίσημη Ευρώπη άκουσε άφωνη την θαυμάσια ομιλία Βανς στο Μόναχο και, αφού σκούπισε τα μυξοδάκρυά της, επιδίδεται πλέον σε πολεμικές προετοιμασίες του τύπου …“Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε”. Γιατί πραγματικά είναι αδύνατον να αντιληφθεί κανείς ποιο είναι το ευρωπαϊκό σχέδιο για τη Ρωσία, με δεδομένο πως οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι αυτοί που κυρίως έχαναν από τον ρωσοουκρανικό πόλεμο.

Οι ηγέτες της ΕΕ αντί να αδράξουν την ευκαιρία και να ανατάξουν τις οικονομίες τους, έστω και με κάποια προσχήματα, επιμένουν στη ρωσοφαγία και επιτείνουν την αυτοκτονική πολιτική τους. Ακριβώς επειδή το καθεστώς δεν έχει κλονιστεί στις ψευτοδημοκρατικές χώρες τους και εξακολουθεί να αδιαφορεί για τον χειμαζόμενο ευρωπαίο πολίτη, έχουμε το κωμικοτραγικό θέαμα ενός σαλονίσιου κανίς να απειλεί μιαν αρκούδα.

Χώρες δίχως αεροπορία, με αστείους αριθμούς προσωπικού και αρμάτων μάχης, δίχως υποδομές/εμπειρία/παράδοση, φαντασιώνονται φωναχτά την διάσπαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την καταδίκη του Πούτιν για εγκλήματα πολέμου! Όταν η Γαλλία, που είναι σήμερα η στρατιωτικά ισχυρότερη χώρα της ΕΕ, ταπεινώνεται σε όλη την έκταση του αφρικανικού Σαχέλ, τι ακριβώς περιμένει το ευρωιερατείο, τις Ειδικές Δυνάμεις του Λουξεμβούργου;

Πώς να μην καγχάζει ο Λαβρώφ στο άκουσμα των ευρωπαϊκών απειλών; Και πού βρίσκεται η Ελλάδα μέσα σε όλο αυτό το καρναβάλι, θα συνεχίσει την θεατρική παράσταση “Η ρωσική απειλή” ή θα ασχοληθεί με κάτι σοβαρότερο στα ανατολικά της σύνορα;

(20/2/2025, Ο Τραμπ, η Ουκρανία και οι “γενναίοι των Βρυξελλόνε” – slpress.gr)

Είναι η Ρωσία του Πούτιν το απόλυτο κακό;

kkar — Mon, 03 Oct 2022 15:54:17 +0000

Καραΐσκος Κώστας

30/09/2022, slpress.gr

Το να αναφερθεί κανείς στο υπόβαθρο ιστορικής φιλίας και πολιτιστικής εγγύτητας Ρώσων κι Ελλήνων είναι μάλλον κοινότοπο. Έχει ειπωθεί πάμπολλες φορές και μάλιστα από χείλη όσο πιο επίσημα γίνεται, με διάφορες αφορμές. Η τελευταία ήταν το περσινό κοινό “Έτος Ιστορίας Ρωσίας-Ελλάδας”, με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, όπου είναι γνωστός ο καίριος, θετικός ρόλος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι αναφορές αυτές δεν είναι απλές φιλοφρονήσεις που ανταλλάσσουν διπλωμάτες και πολιτικοί μεταξύ τους, εκφράζουν την αλήθεια των αισθημάτων των δύο λαών. Αισθήματα, που ποτέ δεν έπαψαν να υπάρχουν και να εκφράζονται, ούτε στα ψυχροπολεμικά χρόνια.

Κι όμως, αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας να συμβαίνει στις διμερείς σχέσεις και να αποτυπώνεται στον Τύπο δεν συνάδει καθόλου με τα ανωτέρω. Η μεταστροφή του κλίματος σε κυβερνητικό επίπεδο πρωτοεκδηλώθηκε πριν τέσσερα χρόνια, με την απέλαση δύο μελών των ρωσικών διπλωματικών αποστολών στην Ελλάδα, από την τότε κυβέρνηση Τσίπρα. Η επίσημη δικαιολογία ήταν κάποια “παρέμβαση” σε εσωτερικό ζήτημα, εννοώντας τις λαϊκές αντιδράσεις εναντίον της Συμφωνίας Αθήνας-Σκοπίων, με την οποία θυσιάστηκε το ελληνικό όνομα της Μακεδονίας για χάρη του ΝΑΤΟ.

Ήταν το προοίμιο της σημερινής κακής κατάστασης των ελληνορωσικών σχέσεων, για τις οποίες αφορμή στάθηκε η ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Η κύρια αιτία, όμως, είναι άλλη: Είναι η απόλυτη πρόσδεση της Ελλάδος στο δυτικό σύστημα εξουσίας πριν 12 χρόνια, μέσα από την οικονομική εξάρτηση, την πολιτική χειραγώγηση (και με παρακρατικούς μηχανισμούς τύπου Integrity Initiative) και τα υπογραφέντα Μνημόνια. Ένα σύστημα εξουσίας όλο και πιο ασύδοτο, αντιδημοκρατικό κι απάνθρωπο, που θυμίζει περιγραφές της Αποκάλυψης.

Ισχύει πως η Ελλάδα μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952 και από το 1980 της ΕΕ – τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα – βρισκόταν σε στρατόπεδο αντίπαλο της σοβιετικής Ρωσίας. Ωστόσο με βάση την όποια γεωπολιτική αυτονομία διέθετε, κατάφερνε να διατηρεί ζωντανή μια ικανοποιητική και βελτιούμενη σχέση με την ΕΣΣΔ, ακόμα και στα χρόνια της επτάχρονης στρατιωτικής δικτατορίας. Κι αργότερα, ιδίως μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων, όλα έδειχναν ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια για την ανάπτυξη μιας σχέσης, που δεν θα αφορά μόνο τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τα κρατικά συμφέροντα, αλλά και τις δύο κοινωνίες ως σύνολα, τους απλούς ανθρώπους που νιώθουν κληρονόμοι μιας Ιστορίας κι ενός πολιτισμού που τους ενώνει.

Αναφέρω εδώ πως ο γράφων είχε προτείνει εγγράφως σε τρεις υπουργούς Παιδείας την εισαγωγή της ρωσικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας στα Λύκεια της Ελλάδας και τελικά αυτό υλοποιήθηκε (προσωρινά) στα χρόνια του Κώστα Καραμανλή, τα πιο γόνιμα χρόνια για τις ελληνορωσικές σχέσεις. Δυστυχώς από το 2010 η πατρίδα μας έχει χάσει μεγάλο μέρος της όποιας γεωπολιτικής της ελευθερίας, ενώ και ο ελληνικός λαός απώλεσε όχι μόνο εισοδήματα, αλλά και κοινωνικές κατακτήσεις, για τις οποίες είχε παλέψει επί δεκαετίες. Η ίδια η εθνική κυριαρχία εκχωρήθηκε στους δανειστές από ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο σαπίζοντας παρασύρει και όλον τον Ελληνισμό. Η κατάπτωση της δημόσιας Παιδείας και η αποχαλίνωση της καθεστωτικής προπαγάνδας έχουν αλλάξει συνολικά την εικόνα (αλλά εν μέρει και το βάθος) της ελληνικής κοινωνίας στην κατεύθυνση της woke ιδεολογίας και της πολιτιστικής ακύρωσης (“cancel culture”) που έρχονται από τη Δύση. Οτιδήποτε και οποιοσδήποτε αντιστέκεται στην μεθοδευόμενη πορεία προς την δημιουργία του μετανθρώπου λοιδωρείται, συκοφαντείται και τελικά τσακίζεται.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να ταυτίζεται ο Βλαδίμηρος Πούτιν με το απόλυτο κακό, ενώ πριν μερικά χρόνια ήταν μακράν ο δημοφιλέστερος ξένος ηγέτης για τους Έλληνες. Ή βλέπουμε τακτικά απόψεις του τύπου “η Ρωσία ποτέ δεν μας βοήθησε”, όταν κάθε 12χρονος μαθητής οφείλει να γνωρίζει από την νεότερη Ιστορία μας τα εγκλήματα των λεγόμενων συμμάχων μας σε βάρος μας. Το φλερτ του Ερντογάν με τη Μόσχα και την ευρασιατική προοπτική, με δεδομένη την πάγια τουρκική απειλή εναντίον μας, ήρθε να δώσει κάποια επιχειρήματα στην άνωθεν διακινούμενη ρωσοφοβία και ενισχύθηκε περισσότερο με την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Η λογοκρισία και η αυτολογοκρισία είναι ένας νέος κανόνας στη σύγχρονη ψευτοδημοκρατία που σαρώνει την ελλαδική κοινωνία, όπως και όλες τις δυτικές. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η ξεδιάντροπη διακοπή λειτουργίας των ρωσικών μέσων RT και Sputnik στην ΕΕ. Ακόμα και οι εγχώριες στρατιωτικές ανάγκες παραμερίζονται, με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός να παρακολουθεί ενεός την κυβέρνησή του να αφαιρεί οπλισμό από τα παραμεθόρια νησιά για να τα στείλει δωρεάν στο διεφθαρμένο καθεστώς του Κιέβου!

Κι ενώ τα ελληνόφωνα ΜΜΕ ασχολούνταν ολημερίς με τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους της Μαριούπολης κατά το διάστημα που αυτή πολιορκείτο από ρωσικές και φιλορωσικές δυνάμεις, από τη μέρα που η πόλη άλλαξε χέρια δεν τους ανέφεραν ποτέ ξανά, λες και έπαψαν να υπάρχουν! Αλλά ούτε και πριν είχαν ασχοληθεί όταν η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε από τις ουκρανικές αρχές και φυσικά πέρασε απαρατήρητη η επαναφορά του ελληνικού ονόματος της Ταυρικής χερσονήσου στην Κριμαία, εκ’ μέρους της Ρωσίας.

Αυτή είναι η σύγχρονη δυτική “δημοκρατία”: Πλήρης αυτονόμηση της διεθνούς πολιτικοοικονομικής εξουσίας, απόλυτη κάλυψη από τα μονολιθικά καθεστωτικά Μέσα, μηδενική επιρροή του δημοσίου συμφέροντος, προκλητική περιφρόνηση της λαϊκής εντολής. Η ρητορική του καθεστώτος είναι όσο ποτέ άλλοτε “αντιφασιστική” και “υπερδημοκρατική”, όμως στην ουσία βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα. Απλώς δεν χρειάζονται πια τα μέσα του παρελθόντος προκειμένου να στηρίξουν τα συμφέροντα της υπερεθνικής και ντόπιας ελίτ.

Η μαλακή ισχύς και η νομιμοφανής χρήση των κρατικών θεσμών είναι αρκετή για να πείσει ή να υποτάξει την μεγάλη πλειοψηφία και να συντρίψει τις ολιγάριθμες μειοψηφίες, οι οποίες διεκδικούν ένα περιεχόμενο που να ανταποκρίνεται στις λέξεις. Δεν τίθεται λοιπόν πια θέμα κοινής λογικής ή δημοκρατικών προσχημάτων, ούτε καν εθνικών συμφερόντων: Το βαθύ σύστημα εξουσίας που κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο αποφάσισε να πολεμήσει τη Ρωσία ανοιχτά και όλοι στο δυτικό στρατόπεδο οφείλουν υπακοή. Και λέω να πολεμήσει “ανοιχτά”, γιατί ήδη η Ρωσία έχει ζήσει τόσο την γενοκτονική κλεπτοκρατία της δεκαετίας του ΄90 (ανάλογο ζούμε στην Ελλάδα από 12ετίας, αλλά με κάποια προσχήματα) όσο και την υποκριτική “αποδοχή” της στους δυτικούς θεσμούς. Έγινε σαφές ότι τα αφεντικά του κόσμου δεν θα δεχόντουσαν ποτέ όρθια κι αυτόφωτη τη Ρωσία, παρότι η τελευταία απέφυγε να αντιπαρατεθεί ευθέως στα κεντρικά προπαγανδιστικά τους αφηγήματα που διαλύουν τη ζωή των ανθρώπων και των κοινωνιών.

Σήμερα, λοιπόν, οι ελίτ δείχνουν να έχουν πάρει τις αποφάσεις τους, βλέποντας τη Μόσχα να βάζει ένα βίαιο τέλος στην ουκρανική πρόκληση που επί χρόνια μεθόδευαν. Αφενός πολεμούν τη Ρωσία δια αντιπροσώπου, εξοπλίζοντας και καθοδηγώντας το καθεστώς Ζελένσκι. Κι αφετέρου τσακίζουν με τις κυρώσεις τις ευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες (κάτι που φάνηκε και εξελίσσεται με την ιστορία του κορονοϊού, αλλά και της κλιματικής αλλαγής και της διατροφικής κρίσης) ώστε να μην διανοηθούν να αντιδράσουν.

Η ποικιλώνυμη τρομοκράτηση, η ιδεολογική συσκότιση, αλλά και η διάλυση του βιοτικού επιπέδου είναι τα όπλα μιας κάστας που θέλει να δει τον Ευρωπαίο πολίτη στα γόνατα. Αν αυτό επιτευχθεί, έπειτα ένας άμεσος πόλεμος εναντίον της Ρωσίας, ή και της Κίνας, δεν θα είναι πλέον απίθανος, ακόμα και με πυρηνικά όπλα. Αυτή θα ήταν μια εξέλιξη που κάθε λογικός άνθρωπος απεύχεται, αλλά οι ευχές βεβαίως δεν αρκούν. Χρειάζονται αυτοί που θα πούνε εμπράκτως “ΟΧΙ” στον νέο αυτόν ανθρωποβόρο “φασισμό”, πριν αυτός προχωρήσει περισσότερο τα σχέδιά του.

Χρειαζόμαστε πολλούς αποφασισμένους πολίτες, σε όλες τις χώρες, που με συνεπείς πράξεις θα δείξουν στον εχθρό της ανθρωπότητας και του πολιτισμού ότι δεν είναι πια ανεκτός, με ή χωρίς τη σβάστικα στην προμετωπίδα. Ούτε η συνδιάσκεψη του Μονάχου, ούτε το σύμφωνο Μολότωφ-Ρίμπεντροπ σταμάτησαν τον Χίτλερ. Λύση, λοιπόν, δεν είναι ο συμβιβασμός αλλά ο συντονισμός ενάντια στον κοινό εχθρό.

Η Ρωσία έχει σήμερα το ανεκτίμητο προνόμιο μιας ηγεσίας που διαθέτει αίσθημα, αλλά και ικανότητες αυτοσυντήρησης για χάρη του ρωσικού λαού. Αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο και το αν παίρνει τις σωστές αποφάσεις στον κατάλληλο χρόνο, ή αν οι επί μέρους χειρισμοί της φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα κριθεί εκ των υστέρων. Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί λαοί, δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια, δεν διαθέτουν ανάλογη πολιτική ηγεσία, μεταξύ δε αυτών περιλαμβάνεται και η δική μας (της οποίας το πρόβλημα βέβαια είναι δομικό και δεν λύνεται μόνο με μια εναλλαγή προσώπων).

Υπάρχουν όμως παντού οργανώσεις και πρόσωπα με γνώση και εμπειρία που αντιστέκονται και δίνουν τον δικό τους αγώνα, οι δε επικείμενες καταστροφικές εξελίξεις στην Ευρώπη αναμένεται να ενισχύσουν την διάθεση αντίστασης. Θα είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθεί μία πλατφόρμα όπου θα μπορούν να συναντηθούν οι ανησυχίες, οι πληροφορίες, οι πρωτοβουλίες συνειδητών κι ενεργών πολιτών από τη Ρωσία και τις άλλες ευρωπαϊκές, τουλάχιστον, χώρες. Αν στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου το φιλειρηνικό κίνημα στην Ευρώπη προσέφερε κάτι στην παγκόσμια υπόθεση της ειρήνης, σήμερα κάτι αντίστοιχο θα έχει πολλαπλάσια σημασία για τις αληθινές οικουμενικές αξίες και για την επιβίωση του ίδιου του ανθρωπίνου γένους.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

kkar — Wed, 06 Apr 2022 17:05:08 +0000

Για περισσότερο από έναν μήνα ο ελληνικός λαός, μαζί με όλη τη Δύση, δέχεται έναν ορυμαγδό προπαγάνδας και έναν καταιγισμό πρωτόγνωρων κυβερνητικών αντιδράσεων με αφορμή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Παρότι τα προηγούμενα οκτώ κυρίως χρόνια η κατάσταση στην εμπόλεμη περιοχή προϊδέαζε για όσα σήμερα ζούμε, παρότι υπήρξαμε μάρτυρες επιθέσεων συμμαχικών μας μάλιστα χωρών σε διάφορα μέτωπα (Κύπρος, Σερβία, Ιράκ, Λιβύη, Συρία…), είναι η πρώτη φορά που η καταδίκη του επιτιθέμενου έχει λάβει διαστάσεις στα όρια του επίσημου ρατσισμού. Η ιδεολογική τρομοκρατία στα καθεστωτικά ΜΜΕ θυμίζει μακαρθισμό στα χειρότερά του, αφού όποιος προσπαθήσει να κατανοήσει – όχι να δικαιολογήσει – τα τεκταινόμενα στιγματίζεται ως “πουτινικός”. Ταυτόχρονα, απίστευτες ειδήσεις από τον χώρο της αγοράς και του πολιτισμού έρχονται να επιβεβαιώσουν έναν ελαύνοντα βαρβαρισμό που μεταξύ άλλων δαιμονοποιεί την ρωσική ηγεσία και φτάνει να την προσεγγίζει με όρους ψυχιατρικούς. Κάπως έτσι οδηγούμαστε σε έναν ενεργειακό αυτοχειριασμό της Ευρώπης, στην πλήρη υποταγή της στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς, ενώ έρχεται κοντύτερα και το αδιανόητο ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου πυρηνικού ολέθρου.

Στην Ελλάδα προτάσσεται το επιχείρημα πως είμαστε ανέκαθεν υπέρ του Διεθνούς Δικαίου και πως η Κυπριακή τραγωδία επιβάλλει την αντιμετώπιση των ρωσικών ενεργειών αντίστοιχα με τις τουρκικές στη Μεγαλόνησο. Όμως το σύστημα εξουσίας ξεκινάει από την αυτονόητη καταδίκη της ρωσικής επέμβασης ή την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας, και φτάνει να υπερθεματίσει τις πιο ακραίες αντιρωσικές ενέργειες, μεταξύ των οποίων αποστολή όπλων στην Ουκρανία, λογοκρισία των ρωσικών ΜΜΕ και των μη αρεστών φωνών, επιβολή των ευρωπαϊκών κυρώσεων χωρίς την προϋπόθεση επιβολής ανάλογων μέτρων στην Τουρκία, απαγόρευση κάθε πολιτιστικής εκδήλωσης που αφορά Ρώσο δημιουργό και άρνηση ανανέωσης αδειών παραμονής στη χώρα μας Ρώσων πολιτών. Το τουρκικό αντιπαράδειγμα μιας ισορροπημένης στάσης, παρότι είναι δίπλα μας και χαίρει διεθνούς επιδοκιμασίας, δεν φαίνεται να προβληματίζει κανέναν από τους ημέτερους αρμόδιους. Κάποιοι αποφάσισαν να καταστρέψουν τις μακραίωνες ελληνορωσικές σχέσεις, να αδιαφορήσουν για την άδηλη μοίρα του μαυροθαλασσίτικου ελληνισμού, να θέσουν εν κινδύνω την ενεργειακή και αμυντική ασφάλεια της πατρίδας μας, να υπονομεύσουν ακόμα και την ειρήνη στον τόπο μας – όχι για την Κύπρο ή για το Αιγαίο αλλά για μια επαρχία της Ουκρανίας, το Ντονμπάς, υπερασπιζόμενοι πάση θυσία μια χώρα που ποτέ δεν μας έχει συνδράμει!

Η αλληλεγγύη στους αμάχους και στους πρόσφυγες είναι δεδομένη (πόσω μάλλον σε πόλεμο μεταξύ δύο αδελφών λαών), όμως το πολιτικό ζήτημα είναι άλλης τάξης. Όσοι αντιλαμβάνονται το εθνικό συμφέρον με όρους ελληνικούς κι όχι ευρωατλαντικούς, όσοι μάθανε τον πόλεμο από τον Θουκυδίδη κι όχι από τα κανάλια και όσοι γνωρίζουν ποιοί είναι οι πραγματικοί εχθροί της Ελλάδας, αισθάνονται πως αυτή η Κυβέρνηση με τη στάση της στο ζήτημα τους προσβάλλει, τους θέτει σε τεράστιο κίνδυνο και σίγουρα δεν τους εκπροσωπεί.

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ

ΑΓΓΕΛΩΝΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Γεωλόγος

ΑΛΕΒΙΖΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Φυσικός, Συν/χος Εκπαιδευτικός

ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γεωπόνος

ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΝΑΝΤΙΑ πρώην Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών

ΒΛΑΧΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑ Ελεύθερη επαγγελματίας

ΓΑΛΗ ΜΙΝΑ Συνταξιούχος

ΓΑΡΟΥΦΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Πολιτικός μηχανικός

ΓΙΓΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Εικαστικός

ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ Οικονομολόγος

ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ Γιατρός Γυναικολόγος

ΔΗΜΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Εκδότης “Αδούλωτης Μάνης”

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΝΤΡΕΑ Ποιήτρια

ΗΛΙΑΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Συν/χος, πρώην διευθυντικό στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας

ΗΣΥΧΟΣ ΚΩΣΤΑΣ πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας

ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ ΟΘΩΝ Πολιτικός Ακτιβιστής, Συγγραφέας

ΙΓΓΛΕΣΗΣ ΝΙΚΟΣ Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

ΚΑΛΟΔΗΜΙΔΗΣ ΠΑΡΙΣ Γεωλόγος

ΚΑΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Συνταξιούχος τεχνίτης ανασκαφών αρχαιοτήτων

ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Δημοσιογράφος tourkikanea.gr

ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Δημοτικός Σύμβουλος Κομοτηνής

ΚΑΡΑΚΟΛΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Φιλόλογος Μ.Ε.

ΚΕΛΕΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Αναισθησιολόγος

ΚΛΕΙΤΣΙΚΑΣ ΝΙΚΟΣ Συγγραφέας

ΚΟΓΚΑΛΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ τ. Πρρόεδρος Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α.

ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ Συνδικαλιστής

ΚΟΠΕΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Οικονομολόγος

ΚΟΥΝΑΜΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ Ναυπηγός, Μηχανολόγος Μηχανικός ΕΜΠ, M.Sc.

ΚΟΥΡΙΑΝΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης

ΚΟΥΣΙΝΙΔΗΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ εκπαιδευτικός

ΚΟΥΤΡΟΒΕΛΗΣ ΗΛΙΑΣ Οδοντίατρος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Οικονομολόιγος

ΜΑΓΚΛΙΒΕΡΑ ΓΛΥΚΑ

MALLINSON WILLIAM Καθ.Πολιτικών Επιστημών Πανεπιστημίου Μαρκόνι

ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Καθηγητής σύγχρονης Ιστορίας ΑΠΘ

ΜΑΡΚΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ τ. Πρύτανης ΕΜΠ

ΜΑΡΟΥΠΑ ΕΙΡΗΝΗ Δικηγόρος

ΜΑΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Οικονομολόγος, Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης Οφειλών Γερμανίας

ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ Φυσικός, Δημοσιογράφος

ΜΗΝΑΟΓΛΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Δρ Νεώτερης Ιστορίας ΕΚΠΑ

ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΖΑ Συνταξιούχος

ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ ΔΕΛΙΒΑΝΗ ΜΑΡΙΑ Οικονομολόγος, τ. Πρύτανις Πανεπιστημίου Μακεδονίας

ΝΙΚΑΚΗΣ ΤΑΣΟΣ Εικαστικός

ΝΙΚΗΦΟΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ νευρολόγος ΕΣΥ

ΝΤΑΦΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ Προϊσταμένη Εκπαίδευσης & Κατάρτισης Δήμου Πειραιά

ΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Νευρολόγος

ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Οικονομολόγος, συν/χος Καθηγητής

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ Εκπαιδευτικός

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΓΙΑΝΝΗΣ Συν/χος Καθ. Παντείου

ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γεωγράφος

ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Συνταξιούχος Μηχανολόγος Μηχανικός

ΠΟΛΥΖΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ Δικαστικός λειτουργός

ΠΟΤΟΥΡΙΔΗΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Επιτροπή Αναγνώρισης Γενοκτονίας Ποντίων

ΠΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗ ΕΥΓΕΝΙΑ Ψυχολόγος

ΣΚΙΑΔΑ ΑΝΝΑ Αρχιτέκτων

ΣΚΛΗΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Πολ. Μηχανικός ΕΜΠ, Οικονομολόγος

ΣΠΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Dr. -Ing. Αεροναυπηγός

ΣΤΑΪΚΟΥ ΑΝΝΑ Γραφέας

ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ ΗΛΙΑΣ Ομότιμος καθ. Πολυτεχνείου Κρήτης

ΤΑΜΟΥΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Αντγος ε.α.-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

ΤΖΑΝΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ Συνταξιούχος Νομίατρος

ΤΣΙΓΓΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Ψυχολόγος

ΤΣΟΜΠΑΝΙΔΗΣ ΒΑΚΗΣ Αγρότης, κτηνοτρόφος

ΤΣΟΥΓΑΝΑΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Υποστράτηγος ε.α.

ΦΟΥΣΚΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Καθ. Διεθνούς Ιστορίας University of East London

ΦΩΚΑ ΜΑΡΙΑ Φιλόλογος Μ.Ε.

ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων

ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΗ Ελεύθερη επαγγελματίας

Ο κατάλογος των υπογραφών είναι ανοικτός σε όποιν επιθυμεί να προσυπογράψει

Πρίν 23 ἀκριβῶς χρόνια…

kkar — Thu, 24 Mar 2022 20:31:31 +0000

…Ξεκινοῦσε ἡ τελευταία φάση τοῦ ΝΑΤΟϊκοῦ ἐγκλήματος στή Γιουγκοσλαβία. Οἱ κτηνώδεις βομβαρδισμοί κατά τῶν Σέρβων πού κράτησαν 78 μέρες, δῆθεν γιά νά σώσουν τούς Ἀλβανούς τοῦ Κοσσυφοπεδίου ἀπό “γενοκτονία”. Στήν πραγματικότητα γιά νά διαλύσουν ἕνα κυρίαρχο κράτος καί νά τό ὑποδουλώσουν οἰκονομικά καί γεωπολιτικά.

Ἡ σημερινή Σερβία δείχνει ὅτι ἡ τότε ἡρωική ἀντίστασή της, ἄσχετα πού δέν ὑπερίσχυσε τῶν ἐπιδρομέων, ἔφερε καρπούς. Ἡ χώρα δέν συνετρίβη, δέν ὑποτάχτηκε κι ἐξακολουθεῖ νά παλεύει γιά τό μέλλον της μέ ἀξιοπρέπεια.

Γιά μᾶς τί νά πεῖ κανείς; Τότε πραγματικά σταθήκαμε (ὡς ἔθνος πρῶτα καί ὡς κράτος ἔπειτα) στό πλευρό τῶν Σέρβων μέ ἄπειρους τρόπους, κόντρα σέ ὅ,τι γινόταν στήν Εὐρώπη, κι ἄς εἴχαμε πρωθυπουργό ἐκεῖνο τό θλιβερό καί μοιραῖο ἀνθρωπάριο. Οἱ δημοσκοπήσεις ἔδιναν 95-97% ποσοστά κατά τῆς ΝΑΤΟϊκῆς προστυχιᾶς καί οἱ πράκτορες τῆς Δύσης δέν τολμοῦσαν νά γράψουν δημοσίως τή γραμμή τῶν ἀφεντικῶν τους. Ποῦ εἴμαστε ὅμως σήμερα; Οἱ μισοί “πατριῶτες” ξέχασαν σέ ποιόν κόσμο ζοῦνε κι ἀνακάλυψαν στήν ρωσική ἐπίθεση κατά τῆς Οὐκρανίας τό ἀπόλυτο κακό. Τρέχουν ξιππασμένοι νά πανηγυρίσουν κάθε προπαγανδιστική βρωμιά καί ἀνθρωπιστική πορδή κατά τοῦ Βλαδίμηρου Πούτιν, μή τυχόν καί χαρακτηριστοῦν συμψηφιστές καί ἰσαποστάκηδες. Λές καί τό πρόβλημα τῆς Οὐκρανίας -ἤ καί ἡ λειτουργία τοῦ κόσμου μας ὅλου- ξεκίνησε στίς 24 Φεβρουαρίου 2022. Τό χρυσόψαρο ὡς ἰδεατός τῦπος τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου!

Ἄς πᾶνε λοιπόν στήν “σωστή πλευρά τῆς ἱστορίας”. Κι ἄς μετρηθοῦμε ὅσοι ἀκόμα ἀποζητᾶμε τή μνήμη, τή γνώση καί τήν ἀξιοπρέπεια.

Γιατί ἡ Θράκη δέν εἶναι Κριμαία…

kkar — Thu, 24 Mar 2022 20:29:26 +0000

Ζώντας τόν νέο Ψυχρό Πόλεμο, πού δέν εἶναι καί βέβαιο ὅτι θά …παραμείνει Ψυχρός, πολλοί στόν τόπο μας πασχίζουν νά στηρίξουν μέ ἐπιχειρήματα τόν ρωσοφάγο μακαρθισμό τῶν ἡμερῶν. Στό ὁπλοστάσιό τους ξεχωριστή θέση κατέχει μιά ἀνιστόρητη καί ἀδόκιμη σύγκριση πού κάνουν μέ τό δημοψήφισμα στήν Κριμαία (διά τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχαία Ταυρική ἐπέστρεψε πρό ὀκταετίας στήν μητέρα Ρωσία) καί στήν περίσταση τῆς ἑλληνικῆς Θράκης. «Φαντάζεστε», λέει, «νά γινόταν κάτι τέτοιο καί στή Θράκη, μέ ἀποτέλεσμα αὐτή νά προσαρτηθεῖ ἀπό τήν Τουρκία;». Ἐνώπιον λοιπόν αὐτοῦ τοῦ ἐνδεχομένου κι ἐφόσον ὀφείλουμε θεσμικά νά εἴμαστε συνεπεῖς στή λατρεία τῶν διεθνῶν συνθηκῶν καί τῆς διεθνοῦς νομιμότητας, ἡ θέση τῆς Ἑλλάδος εἶναι δίπλα στήν Οὐκρανία. Κι ὅσοι ὑπερασπιζόμαστε τήν ἑλληνικότητα τῆς περιοχῆς χωρίς νά χειροκροτοῦμε τά τάγματα τῶν νεοναζί, θά πρέπει, λένε, νά μαζέψουμε ντροπιασμένοι τά …ρώσικα λάβαρα πού μᾶς ἔστειλε ὁ Βλαδίμηρος.

Ἄς δοῦμε λοιπόν ἄν ἔχει βάση ἡ σύγκριση. Στήν Κριμαία πότε ἔγινε τό δημοψήφισμα; Ὅταν ὁ νόμιμος πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας, πού εἶχε ὑπερψηφιστεῖ στήν χερσόνησο μέ συντριπτικά ποσοστά, ἀνατράπηκε ἀπό ἐξτρεμιστικές κι ἐξωχώριες δυνάμεις οἱ ὁποῖες στρίψανε τό καράβι τῆς χώρας ὁριστικά πρός τή Δύση. Ποιό ἦταν τό ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος; Μέ συμμετοχή στήν κάλπη ἄνω τοῦ 82%, ἡ πρόταση γιά Ἕνωση μέ τή Ρωσία ξεπέρασε τό 96%. Χωρίς κανένα βίαιο ἐπεισόδιο καί χωρίς καμμία παρατήρηση γιά πιθανή νοθεία ἀπό τήν ὁμάδα τῶν διεθνῶν παρατηρητῶν (ὄχι τοῦ ΟΑΣΕ). Τί σημασία ἔχει τό ὅτι ἡ Δύση καί ὁ ΟΗΕ ἔκριναν «παράνομο» τό δημοψήφισμα ὅταν ἐπί τῆς οὐσίας οἱ ἀριθμοί μιλᾶνε τόσο καθαρά;

Θυμίζω στά ΝΑΤΟϊκά ἀντηχεῖα ὅτι στήν ἑλληνική Θράκη τό χριστιανικό στοιχεῖο εἶναι δυόμιση φορές πολυπληθέστερο τοῦ μουσουλμανικοῦ. Ἄν ὅμως κάποια στιγμή στό μέλλον ἡ δημογραφία στή Θράκη εἶναι τέτοια πού νά μπορεῖ νά βγεῖ ἀνάλογο σαρωτικό ἀποτέλεσμα ὑπέρ τῆς ἔνταξης στήν Τουρκία, τί πιστεύουμε; Ὅτι θά μείνει ἐντός ἑλληνικῆς ἐπικράτειας λόγῳ διεθνοῦς δικαίου καί ἀπαραβίαστου τῶν συνόρων; Πόσο μᾶλλον ἄν τή στιγμή ἐκείνη τό πολιτικό κλῖμα στή χώρα μας θέτει ἐν κινδύνῳ τά δικαιώματα καί τή ζωή τῶν τουρκοφρόνων! Καμμία κυρίαρχη χώρα δέν δικαιοῦται νά ἀδιαφορήσει γιά τή μοίρα τῶν ὁμοεθνῶν της. Ἀκόμα καί ἡ (καθημαγμένη ἀπό τόν Ἐμφύλιο) Ἑλλάδα τοῦ 1950 προσπάθησε κάτι νά ψελλίσει ἐνάντια στόν ἀγγλικό της «πνεύμονα» ὅταν ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ὀργάνωσε τό θριαμβευτικό δημοψήφισμα τῶν Ἑλληνοκυπρίων γιά Ἕνωση μέ τήν Ἑλλάδα (95,7%). Ἀλλά καί ποιός ἀξιοπρεπής ἄνθρωπος μπορεῖ νά ὑπερασπιστεῖ τήν καταναγκαστική μαζική «φυλάκιση» ἀλλοεθνῶν σέ ἐχθρικό τόπο, μέ νομικά προσχήματα;

Καί κάτι ἀκόμα: πότε ἡ Κριμαία/Ταυρίδα ὑπῆρξε ἱστορικά οὐκρανικό ἔδαφος; Ἀπό αἰῶνες κατοικεῖτο ἀπό Ρώσους, Τατάρους, Οὐκρανούς ἀλλά καί Ἕλληνες. Στήν ἀπογραφή τοῦ 2001 τό 77% δήλωσε μητρική γλῶσσα τή ρωσική καί τό 12% τήν ταταρική. Ἡ περιοχή εἶχε καθεστώς αὐτονομίας ἀνέκαθεν, μέ δική της Βουλή καί Σύνταγμα, ἐνῶ ξεχωριστό καθεστώς εἶχε καί ἡ Σεβαστούπολη. Κανέναν ἱστορικό τίτλο δέν μπορεῖ νά ἐπικαλεστεῖ σήμερα τό Κίεβο γιά νά στερεώσει τήν διεκδίκησή του ἐπί τῆς περιοχῆς πού ἔχει ἕνα ταταρικό κι ἕνα ἑλληνικό ὄνομα καί ἡ ὁποία ἁπλῶς δωρήθηκε στήν Οὐκρανία τό 1954 ἐπί Χρουστσώφ. Μπορεῖ νά γίνει ὁποιαδήποτε σύγκριση μέ τή θέση τῆς Θράκης στήν ἑλληνική διαχρονία, ἰδίως δέ κατά τήν χιλιετή χριστιανική μας Αὐτοκρατορία ὅταν ἦταν ἡ περιφέρεια τῆς Βασιλεύουσας;

Ἀντιλαμβανόμαστε πώς ἡ ἀδυναμία τῆς πατρίδας μας (γιά τήν ἀκρίβεια τῆς ἄρχουσας τάξης της) μᾶς ὑποχρεώνει νά ὑποχωρήσουμε ἀναλόγως, σύμφωνα μέ τήν γνωστή θουκυδίδεια ρήση. Κάπως ἔτσι ἔχουμε μεταπολιτευτικά καταντήσει γραφικοί, γιά νά ἐπικαλούμαστε παντοῦ καί πάντα τό διεθνές δίκαιο καί ἄλλους εὐφημισμούς τοῦ διπλωματικοῦ ἰδιόλεκτου. Ἄν αὐτό γίνεται ἐξ ἀνάγκης καί συνειδητά – ἐνῶ παράλληλα ἐπιχειρεῖται μιά ἀνάταξη τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν πού μᾶς τό ἐπιβάλλουν – ἔχει καλῶς. Τό πρόβλημα ὅμως σοβαρεύει ἄν φτάσαμε στό σημεῖο νά τά πιστεύουμε κιόλας ἤ νά προσπαθοῦμε νά τά ἐπιβάλλουμε ὡς τή μόνη πολιτικά ὀρθή ἄποψη σέ κάθε Ἕλληνα πολίτη.

(Δημοσιεύτηκε στό slpress.gr, 24-3-2022)

Πρός τόν ἔνοικο τοῦ Μαξίμου

kkar — Sat, 12 Mar 2022 19:18:33 +0000

Τώρα πού πῆρες τόν δρόμο πρός τά Σοῦσα, καί μάλιστα ὅπως λές αὐτοβούλως (δηλαδή αὐτοβούλως ὑπάκουσες στήν Πρεσβεία…), δυό λόγια μόνο μποροῦμε νά ποῦμε, χωρίς ἐλπίδα νά εἰσακουστοῦν.

Τάχθηκες ἐνόπλως κατά τῆς Ρωσίας καί κατέστρεψες τά ἐθνικά μας συμφέροντα ἐπικαλούμενος τό διεθνές δίκαιο, τό ἀπαραβίαστο τῶν συνόρων καί τά δικαιώματα τῶν ἀμάχων, ἐπειδή τά προσέβαλε ἡ ἐπέμβαση τοῦ Πούτιν. Μάλιστα. Αὐτός λοιπόν πού πᾶς νά βρεῖς αὔριο, μήπως ἔχεις ἀκουστά τί πολιτική ἔχει στά ἴδια θέματα; Πόσο σέβεται τό διεθνές δίκαιο καί μάλιστα ἐμπράκτως πάνω στήν πατρίδα μας – κι ὄχι σέ κάποιαν Οὐκρανία; Πόσο λαμβάνει ὑπόψιν τά ἀναγνωρισμένα σύνορα στό Αἰγαῖο καί στήν Κύπρο – ὄχι στό Ντονμπάς; Πόσο σκοτίζεται γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα ἑκατομμυρίων πολιτῶν τῆς ἴδιας του τῆς χώρας, κυρίως κουρδικῆς (κι ὄχι μόνο) καταγωγῆς;

Βεβαίως ὑπάρχουν τά χάπατα πού ἀκόμα σέ πιστεύουν καί περιμένουν νά ἐξυπηρετήσεις κάποιο ἑλληνικό συμφέρον: δέν μποροῦν νά δοῦν ὅτι σέ στέλνουν delivery boy γιά νά δελεάσεις τόν εὑρισκόμενο σέ οἶστρο νεοσουλτάνο, μήπως καί παραμείνει στό δυτικό στρατόπεδο. Οἱ ΗΠΑνθρωποι θέλουν νά κάνουν ΝΑΤΟϊκό μνημόσυνο μέ ἑλληνικά κόλυβα (συνδιαχείριση ὑδρογονανθράκων; ἀφοπλισμός νησιῶν; κυπριακή “λύση”; ) καί τό σύστημα ἐξουσίας στήν Ἀθήνα ἐφευρίσκει “ἐπιχειρήματα”, τή στιγμή πού ὁ Τσελίκ ἀνακοινώνει ἐπίσημα πώς θά συζητήσετε ὅσα θέλει ἡ Ἄγκυρα.

Στήν Ἑλλάδα τοῦ 2022 ὅσοι ἔχουμε ἀπομείνει λογικοί ζοῦμε σάν δημοκράτες Γερμανοί τοῦ 1939: σέ κοινωνικό περιβάλλον ἐχθρικό, ὑπό πολιτική ἡγεσία καταστροφική καί μέ διεθνές κλῖμα πολεμικό. Τλῆτε, φίλοι.

Υ.Γ. Οἱ φωτογραφίες ΔΕΝ εἶναι ἀπό τόν ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, τά ἀστικά αὐτά τοπία εἶναι ἀπό τήν τουρκική ἐπικράτεια (Τζίζρε) καί δράστης ἦταν ὁ τουρκικός στρατός πρίν 6 χρόνια.

(Κ.Κ. facebook 12-3-22)

Ἀντιρωσισμός στήν Ἑλλάδα!

kkar — Wed, 02 Mar 2022 17:12:54 +0000

Τό κακό ξεκίνησε φανερά ἐπί Σύριζα, ὅταν οἱ προδότες τῆς Μακεδονίας ἔφτασαν νά ἀπελάσουν δύο μέλη τῶν διπλωματικῶν ἀντιπροσωπειῶν τῆς Ρωσίας, δῆθεν γιά ὑποκίνηση τῶν πάνδημων συλλαλητηρίων. Ἔκτοτε οἱ σχέσεις μας μέ τή Ρωσία δέν ὀρθοπόδησαν, ἔβαλε τό χεράκι του καί ὁ ἀκατανόμαστος τοῦ Φαναρίου, γιά νά φτάσουν στίς μέρες μας τό ἱστορικό τους χαμηλό μέ τίς ἀθλιότητες τοῦ Μητσοτάκη. Ὄχι ὅμως μόνο τοῦ Μητσοτάκη, γιατί ἀπό τήν ἔναρξη τῶν ἐχθροπραξιῶν στήν Οὐκρανία ἔχει ξεχυθεῖ ἕνας βόρβορος στά ΜΜΕ καί στά ΜΚΔ πού λυσσομανάει κατά παντός ρωσικοῦ, λές καί ἡ χώρα μας δέχεται ἐπίθεση ἀπό τόν Πούτιν. Καί καλά γιά τό σύστημα ἐξουσίας τοῦ ὑπόκοσμου πού μᾶς κυβερνάει, δέν θά ἀσχολιόμασταν μέ ΣΚΑΙ, ΕΛΙΑΜΕΠ, ΚΙΝΑΛ καί γενικότερα μέ συμμορίες, ὅμως κι ἕνας κόσμος μέ προφίλ ὥς τώρα “πατριωτικό” βγαίνει στήν ἴδια γραμμή, μέ σπάνιες φωτεινές ἐξαιρέσεις. Γιά αὐτούς ἔχω δυό λογάκια.

Ὑπάρχουν δύο γενικές κατηγορίες: ὅσοι τά παίρνουν κι ὅσοι …δέν τά παίρνουν. Ἡ πρώτη ἀφορᾶ ἐπώνυμους (ἄς ποῦμε) πού γράφουν καί ξεστομίζουν κάθε βρωμιά ἐναντίον τῆς Ρωσίας ἐπειδή ἔχουν συμφέρον: εἴτε πῆραν χρήματα (ἄμεσα ἤ ἔμμεσα) εἴτε προσβλέπουν σέ κάποιο ὄφελος (ἐκλογικό λ.χ.) εἴτε παζαρεύουν τήν ἔνταξή τους στό καθεστωτικό σκηνικό. Ἐπιστρατεύουν καί τίποτε ἱστορικά στοιχεῖα μέ τόν τρόπο πού τούς βολεύει καί νά το: δέν μᾶς βοήθησαν οἱ Ρῶσοι, πότε πολεμήσαμε μαζί, τί ἔγινε μέ τόν Λένιν (!!!) στή Μικρασία… Ὅλη ἡ νεότερη ἱστορία μας κραυγάζει ὅτι εἴμαστε τιμάριο τῆς Δύσης καί αὐτή μᾶς διαγουμίζει ὁδηγώντας μας μέ μαθηματική ἀκρίβεια στόν ὄλεθρο ἀλλά οἱ λεγάμενοι δέν ἔχουν νά ποῦνε τίποτε σχετικά. Τούς φταίει ἡ Μόσχα, ὁ σταλινισμός, οἱ ἐξωγήινοι… Ὅλη ἡ ἱστορία καί ἡ γεωγραφία κραυγάζει πώς ὁ καταστατικός ἐχθρός τῆς Τουρκίας εἶναι ἡ Ρωσία (17 πόλεμοι ἀπό τόν 16ο αἰώνα!) ἀλλά αὐτοί κουφοί! Νομίζουν ὅτι μέ εὐφυολογήματα καί ρητορικές στρακαστροῦκες θά παραπλανήσουν τόν κόσμο πού διατηρεῖ ἀπό τά χρόνια τοῦ Καποδίστρια καί τοῦ Κολοκοτρώνη τήν ἀμοιβαία συμπάθεια πρός τόν ὁμόδοξο σλαβικό κόσμο.

Ὑπάρχουν βέβαια καί οἱ ἀφελεῖς. Ὅσοι βλέπουν τό πολιτικό γίγνεσθαι μέ νοοτροπία ὀπαδοῦ ἤ ὅσοι παρασύρονται ἀπό ἕναν ψευτοπατριωτισμό τύπου μετεμφυλιακῆς ἐθνικοφροσύνης. Ἀκοῦνε κάθε ἰσορροπημένη προσέγγιση ὡς ρωσική προπαγάνδα κι ἀπαιτοῦν σέ κάθε πρόταση νά περιλαμβάνεται κι ἕνα ἀνάθεμα στόν “δικτάτορα Πούτιν”. Βεβαίως τήν ὀλιγόνοια δέν μπορεῖ κανείς νά τήν ἀντιπαλέψει ἀλλά θά ἄξιζε νά ἀναρωτηθεῖ κανείς γιά ποιάν ἐλευθερία καί δημοκρατία μιλᾶμε στά καθ΄ ἡμᾶς. Αὐτήν πού ἀπολαμβάνουμε στή χώρα μας, μέ τόσες ἐπιλογές στά πολιτικά πράγματα; Αὐτήν πού χαιρόμαστε ἀπό διετίας μέ ὅλες τίς ἐλευθερίες μας ὑπό ἀναστολή γιά λόγους “πανδημίας”; Αὐτήν πού μᾶς ἐπιδαψίλευσαν ἀπό 12ετίας μέ τά Μνημόνια πού μηδένισαν κάθε ἐθνική καί λαϊκή κυριαρχία;

Ἡ Δύση μισεῖ τή Ρωσία τοῦ Πούτιν γιατί ἡ τελευταία διεκδικεῖ τήν αὐτονομία της ἀπό τήν παρακμιακή/ἀνθρωποφαγική γραμμή τῶν ἀφεντικῶν κι ὅποιος ἀντιπαλεύει τήν Νέα Τάξη Πραγμάτων βλέπει στόν Βλαδίμηρο ἕναν ἐν δυνάμει σύμμαχο. Τό εἴδαμε στή Συρία, λιγότερο στή Βενεζουέλα, εὔχομαι νά τό δοῦμε κι ἀλλοῦ.

(facebook, 1/3/22)

Στο χάος η Εκκλησία της Ελλάδος

kkar — Mon, 14 Oct 2019 17:16:13 +0000

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Σε χαοτική κατάσταση, ως προς την θέση της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εισήλθε η Εκκλησία της Ελλάδος μετά την απόφαση της πλειοψηφίας των μελών Της, του περασμένου Σαββάτου, 12 Οκτωβρίου ε.ε., να αναγνωρίσουν τους σχισματικούς της Ουκρανίας. Η απόφαση θα έχει επιπτώσεις και στο εσωτερικό Της. Σε πολλούς κληρικούς και λαϊκούς, που γνωρίζουν το Ουκρανικό θέμα και υποστηρίζουν την κανονικότητα στην Ορθοδοξία, προκαλείται έντονο συνειδησιακό ζήτημα.

Η κατάσταση μπορεί να προχωρήσει σε σχίσμα εντός των κόλπων της Εκκλησίας της Ελλάδος αν η Εκκλησία της Ρωσίας προχωρήσει σε διακοπή της κοινωνίας με Αυτήν, όπως έχει πράξει με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αυτό, αν συμβεί, θα είναι χειρότερο του παλαιοημερολογητικού προβλήματος, που ακόμη κατατρύχει την Εκκλησία της Ελλάδος. Μόλις κοινοποιηθεί επισήμως στα Πατριαρχεία και στις άλλες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες η απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για το Ουκρανικό αναμένεται να συνεδριάσει η Σύνοδος του Πατριαρχείου της Μόσχας , να εξετάσει την κατάσταση και να λάβει αποφάσεις.

Η απόφαση της Ιεραρχίας για το Ουκρανικό ελήφθη δια βοής. Η πρόταση να είναι φανερή η ψηφοφορία, για να πάρει ο καθένας Μητροπολίτης μέλος της Ιεραρχίας προς το ποίμνιο του ευθαρσώς την ευθύνη της πράξεώς του, απερρίφθη. Οι περισσότεροι Μητροπολίτες που μίλησαν έδειξαν άγνοια του σημαντικότατου για την ενότητα της Ορθοδοξίας ζητήματος και μίλησαν ως φανατικοί οπαδοί του Φαναρίου. Οι περισσότερες παρεμβάσεις ήσαν χωρίς καμία εκκλησιολογική βάση. Λιγόλεπτες και λαϊκίστικες, με εθνικιστικές κορόνες. Ως οι ομιλούντες να έδιναν εξετάσεις πειθαρχίας και κολακείας προς τον Αυθέντη και Κύριό τους. Ως να εκζητούσαν την έκφραση της ικανοποίησής του.

Ο Αρχιεπίσκοπος στην παρελθούσα Ιεραρχία πέτυχε, όπως προβλέψαμε, να υλοποιηθούν όλα όσα είχε προγραμματίσει, ως προς τις εκλογές Μητροπολιτών και Επισκόπων και ως προς την θετική πρότασή του για την αναγνώριση των σχισματικών της Ουκρανίας. Πέτυχε ακόμη με τις ενέργειές του να κάνει να σιωπήσουν οι κατά τα λοιπά ομιλητικότατοι και κήνσορες των πάντων Μητροπολίτες, πρώην και νυν. Πέτυχε ακόμη στην πρόγνωση πόσοι Μητροπολίτες θα ομιλήσουν κατά της αναγνωρίσεως της σχισματικής Ουκρανικής Εκκλησίας…

Μένει η απορία τι συνέβη και υπήρξε αυτή η μεταστροφή του Αρχιεπισκόπου ως προς τις σχέσεις του με τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο. Από εχθρικές να καταστούν θερμότατες. Στοιχεία αυτής της αλλαγής είναι η επίσκεψη τον περασμένο Απρίλιο στο Φανάρι του τότε πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής και τώρα Μητροπολίτου Φθιώτιδος Συμεών και η επίδοση από αυτόν πρόσκλησης του Αρχιεπισκόπου στον Πατριάρχη να παραβρεθεί στα εγκαίνια ευαγούς ιδρύματος στο Δήλεσι της Βοιωτίας και η επακολουθήσασα συνάντησή τους, τον περασμένο Μάϊο, στην Αθήνα. Προφανώς μετά την αποκατάσταση των σχέσεων του με τον Πατριάρχη είναι άγνωστη η τύχη του φακέλου που είχε θέσει στο απόρρητο ερμάριό του στη Σύνοδο ο Αρχιεπίσκοπος για τα όσα αρνητικά είχαν συμβεί σε βάρος του από τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τα οποία θα κοινοποιούσε στην Ιεραρχία εν ευθέτω χρόνω. Η επίσκεψη του πρέσβεως των ΗΠΑ δύο φορές στην Αρχιεπισκοπή πιθανόν να συνετέλεσε στην στροφή του.

Ως προς την ίδια τη συνεδρίαση της Ιεραρχίας για το Ουκρανικό. Υπήρξε η από διφθέρας εισήγηση του Αρχιεπισκόπου και οι παρεμβάσεις Μητροπολιτών. Η εισήγηση με λάθη πραγματικά και τυπικά. Δεν είναι δυνατόν σοβαρά να λέγεται ότι η Εκκλησία της Ουκρανίας «παρέμενε πάντοτε υπό την εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου» και φυσικά η Ουκρανία επισήμως δεν αναφέρεται ως «Δημοκρατία της Ουκρανίας».

Όσοι ήσαν αρνητικοί στην εισήγηση του κ. Ιερωνύμου επιχειρηματολόγησαν, οι περισσότεροι από τους άλλους συνθηματολόγησαν. Σημειώνεται ότι δεν ακούστηκε τίποτε για τη στάση των άλλων Εκκλησιών, που ΟΛΩΝ είναι αρνητική και δεν δικαιολογήθηκε καθόλου το γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος προτρέχει και δεν ακολουθεί κατά τα πρεσβεία τις άλλες Εκκλησίες να αποφανθούν.

Από τους 75 παρόντες Μητροπολίτες κατά της αναγνώρισης ήσαν οι Μητροπολίτες Καρυστίας, Ηλείας, Δρυινουπόλεως, Πειραιώς, Καισαριανής, Κυθήρων, Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Εναντίον ήσαν επίσης δι’ επιστολών τους, επειδή δι’ ευλόγους αιτίες απουσίασαν της συνεδρίασης, οι Μητροπολίτες Νέας Σμύρνης και Κερκύρας. Η στάση του Μητροπολίτου Μεσογαίας ασαφής. Πέτυχε να θεωρείται από κάποιους ότι ήταν υπέρ της αναγνώρισης και από άλλους κατά.

Για την Ιστορία να λεχθεί ότι από τους εννέα Μητροπολίτες, που ήσαν αρνητικοί στην αναγνώριση και μίλησαν ή έγραψαν σχετικά, οι οκτώ είναι της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας. Από τις «Νέες Χώρες» μόνον ένας εκφράστηκε εναντίον της αρχιεπισκοπικής πρότασης, ο Δρυινουπόλεως και Κονίτσης Ανδρέας. Οι περισσότεροι Μητροπολίτες ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ στην Ιεραρχία. Τήρησαν αιδήμονα σιγή. Ως Πόντιοι Πιλάτοι άφησαν να αποφανθεί το Σώμα χωρίς τη συμμετοχή τους. Πιο συγκεκριμένα από τους Μητροπολίτες της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος μίλησαν μόνον οι έντεκα υπέρ .. Αυτοί που δεν μίλησαν ήσαν 22, οι Μητροπολίτες Σπάρτης, Μαντινείας, Νικαίας, Σύρου (Σημ. Δεν μίλησε εντός της Ιεραρχίας. Ως εκπρόσωπος Τύπου συνθηματολόγησε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος «ούτε δέχεται εντολές, ούτε χειραγωγείται, ούτε απειλείται. Εννοούσε από το Πατριαρχείο της Μόσχας. Άλλο είναι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης…), Χαλκίδος, Θήρας, Τριφυλίας, Λευκάδος, Θηβών, Φωκίδος, Άρτης, Ιλίου, Ζακύνθου, Κηφισίας, Αργολίδος, Θεσσαλιώτιδος, Μεγάρων, Τρίκκης, Καρπενησίου, Σταγών, Μάνης και Γλυφάδας. Μίλησαν θετικά για την αναγνώριση οι εξής έντεκα Μητροπολίτες: Ναυπάκτου, Δημητριάδος, Ύδρας, Πατρών, Γόρτυνος, Κορίνθου, Μεσσηνίας, Νέας Ιωνίας, Κεφαλληνίας, Λαρίσης και Περιστερίου.

Από τις «Νέες Χώρες» και από τους 33 παρόντες Μητροπολίτες μίλησαν θετικά οι ακόλουθοι δέκα τρεις: Γουμενίσσης, Βεροίας, Διδυμοτείχου, Ξάνθης, Καστορίας, Σερρών, Δράμας, Λαγκαδά, Ιερισσού, Μαρωνείας, Ιωαννίνων, Νέας Κρήνης και Φιλίππων. ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ οι εξής δέκα επτά Μητροπολίτες: Παραμυθίας, Μυτιλήνης, Σάμου, Φλωρίνης, Κασσανδρείας, Σιδηροκάστρου, Εδέσσης, Ζιχνών, Ελευθερουπόλεως, Κοζάνης, Αλεξανδρουπόλεως, Νεαπόλεως, Κιλκισίου, Χίου, Νικοπόλεως, Κίτρους και Ελασσώνος. Απόντες ήσαν οι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης, Μηθύμνης και από την Αυτοκέφαλη Εκκλησία ο Παροναξίας.

Οι εργασίες της Ιεραρχίας, τόσο ως προς τα θέματα, όσο και ως προς τις αρχιερατικές εκλογές και ως προς την έκτακτη συνεδρία της για το Ουκρανικό αποτελούν συμπτώματα ελλείψεως εκκλησιαστικής και συνοδικής συνειδήσεως, καθώς και οποιασδήποτε δεοντολογίας. Θέματα προς συζήτηση τύπου εκθέσεως ιδεών, εκλογές που ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, ως Μητροπολίτης Θηβών, έχει καταγγείλει τον τρόπο διεξαγωγής τους ως παρακμιακό και μία έκτακτη σύγκληση για το Ουκρανικό με ενημέρωση μιας ή δύο ημερών για ένα θέμα, που αφορά στην ενότητα της Ορθοδοξίας και είναι από τα πιο κρίσιμα των τελευταίων δεκαετιών.

Η συζήτηση που διεξήχθη με ελάχιστες εξαιρέσεις, ήταν χωρίς εμβάθυνση στο πρόβλημα, χωρίς προβολή επιχειρημάτων, χωρίς μελέτη των επιπτώσεων που έχει η μία ή η άλλη απόφαση και κυρίως χωρίς ενημέρωση για την στάση των άλλων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών και επομένως χωρίς κατάλληλη προετοιμασία των Μητροπολιτών μελών της. Η απόφαση ελήφθη με εθνοφυλετικά και με συναισθηματικά κριτήρια. Προφανώς η Εκκλησία της Ελλάδος, χωρίς να έχει ερωτηθεί και χωρίς να έχει λάβει μέρος στην ενέργεια του κ. Βαρθολομαίου εμπλέκεται επικίνδυνα στα γεωπολιτικά παιχνίδια μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας που παίζονται στην Ουκρανία και επεκτείνονται στη Μέση Ανατολή και στη Μεσόγειο. Και επί πλέον, με την απόφασή της, γίνεται συμμέτοχος και συνεργός στο εξελισσόμενο σχίσμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία..-

Το Φανάρι και η γεωπολιτική των ΗΠΑ

kkar — Mon, 14 Jan 2019 09:08:30 +0000

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η γεωπολιτική των ΗΠΑ σκοπεύει έως σήμερα στο να περιορίσει, στο ελάχιστο δυνατό, την έκταση της επιρροής της Ρωσίας. Το «έως σήμερα» αναφέρεται στο απρόβλεπτο της πολιτικής του προέδρου Τραμπ. Αυτή η γεωπολιτική εφαρμόζεται στην Ουκρανία, με τη συνδρομή του Φαναρίου, το οποίο εγκλωβίστηκε στις πολιτικές και εθνικές οξύτατες συγκρούσεις μεταξύ των ίδιων των Ουκρανών και μεταξύ αυτών και των Ρώσων.

Οι ΗΠΑ μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη και την κατάργηση, ντε φάκτο, του Συμφώνου της Βαρσοβίας επεκτείνει την επιρροή τους στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, ακόμη και σε αυτές που ήσαν μέρος της ΕΣΣΔ. Αυτό συμβαίνει κυρίως με το ΝΑΤΟ και με τον άξονα των Γερμανίας – Γαλλίας, που κυριαρχεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και των οποίων η γεωστρατηγική ακολουθεί αυτήν των ΗΠΑ.

Από καιρό οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της επιχειρούν να εντάξουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βρίσκουν ισχυρότατη αντίσταση τόσο από μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας, όσο και από τη Ρωσία. Το Κέντρο Γεωπολιτικών Πληροφοριών των ΗΠΑ Stratfor ( Ιδρυτής ο G. Friedman) αναφέρει πως λόγω της θέσης της και του πλούσιου εδάφους και υπεδάφους της η Ουκρανία ήταν για αιώνες πεδίο συγκρούσεων μεταξύ των κρατών της περιοχής. Αυτός ο ανταγωνισμός σήμερα έχει πάρει ακραία μορφή, με την υποστηριζόμενη από τη Δύση κυβέρνηση Ποροσένκο να συγκρούεται με την υποστηριζόμενη από τη Ρωσία επαναστατική κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία. Με το δεδομένο ότι (φιλο)ρωσικά πολιτικά και πληθυσμιακά κέντρα υπάρχουν στο Λβοφ της δυτικής Ουκρανίας, στο Κίεβο του κέντρου της, και στις ανατολικές πόλεις Ντόνετσκ και Λουχάνσκ, το πρόβλημα της Ουκρανίας καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο στην πολιτική διαχείρισή του.

Στην περίπλοκη αυτή κατάσταση ο υποστηριζόμενος από τις ΗΠΑ Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρος Ποροσένκο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία και δι’ αυτής να «κηρύξει» την πλήρη ανεξαρτησία της χώρας του από την Ρωσία. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2018 ο Ποροσένκο μετέβη στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και, με την ευκαιρία, είχε συναντήσεις με αμερικανούς επισήμους και με το ουκρανικό λόμπι στις ΗΠΑ. Στη συνάντηση του με τον αμερικανό πρέσβυ για τις θρησκευτικές ελευθερίες παγκοσμίως είχε τη διαβεβαίωση του ότι η χώρα του στηρίζει τις ενέργειές του για να λάβει την αυτοκεφαλία η Εκκλησία της Ουκρανίας. Στις 19 Οκτωβρίου 2018 ο υπουργός των εξωτερικών των ΗΠΑ Μάϊκ Πομπέο με επίσημη δήλωσή του υποστήριξε την προώθηση της αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Σημειώνεται ότι από τον Απρίλιο του 2018 οι ΗΠΑ είχαν αυξήσει την πίεση στο Φανάρι να προχωρήσει, έστω μόνο, το συντομότερο στην ίδρυση αυτοκέφαλης Εκκλησίας στην Ουκρανία..

«Κατά σύμπτωση» τις ίδιες ημέρες που ο Ποροσένκο ήταν στις ΗΠΑ ήσαν εκεί και οι υποστηρίζοντες την αυτοκεφαλία της ουκρανικής Εκκλησίας σχισματικοί αρχιερείς Φιλάρετος και Συμεών. Τον Συμεών ο Ποροσένκο προωθούσε για Πατριάρχη Κιέβου στην αυτοκέφαλη Εκκλησία. Ο Φιλάρετος σε συνάντηση που είχε με το «Ατλαντικό Συμβούλιο» στις 19 Σεπτεμβρίου, είπε: «Είμαστε ευγνώμονες στις ΗΠΑ για την υποστήριξη προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην πρόθεσή του να μας δώσει τον Τόμο της αυτοκεφαλίας…Ελπίζουμε ότι οι ΗΠΑ θα μας βοηθήσουν να φέρουμε σε πέρας αυτό το εκκλησιαστικό ζήτημα».

Η ανακήρυξη των σχισματικών της Ουκρανίας ως «Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας» μπορεί να συνέβη με την ώθηση των ΗΠΑ, στα πλαίσια των γεωπολιτικών σχεδίων τους, όμως οι αυτουργοί είναι ο Πρόεδρος Ποροσένκο και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Μετά την ανακοίνωση της αποφάσεως του Φαναρίου να δοθεί η αυτοκεφαλία στους σχισματικούς της Ουκρανίας, ο Ποροσένκο, στις 11 Οκτωβρίου 2018, δια των ΜΜΕ, ανακοίνωσε θριαμβευτικά το γεγονός στους Ουκρανούς. Μεταξύ των άλλων είπε: « Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχου και της Ιεράς Συνόδου διέλυσε επί τέλους τις αυτοκρατορικές ψευδαισθήσεις και τα σοβινιστικά φαντάσματα της Μόσχας… Το θέμα της αυτοκεφαλίας και του Τόμου είναι ζήτημα που αφορά στην ανεξαρτησία μας, στην εθνική μας ασφάλεια….Η αυτοκεφαλία αποτελεί μέρος της κρατικής φιλοευρωπαϊκής και φιλοουκρανικής στρατηγικής μας….Όλοι μαζί γονυπετούμε μπροστά στον Παναγιώτατο Βαρθολομαίο για την ευμένεια που έδειξε στην Ουκρανία…».

Ο Ποροσένκο εκτός των ΗΠΑ θέλησε να έχει και την ευνοϊκή αντιμετώπιση της ενεργείας του ιδίου και του Οικ. Πατριάρχου από τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν. Σε δήλωση του ο πρόεδρος της Ουκρανίας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διότι «δεν επενέβη στην διαδικασία απονομής της αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία». Και πρόσθεσε: « Ο ίδιος είναι φίλος της Ουκρανίας και προσωπικός μου φίλος».

Ο λαϊκισμός του Ποροσένκο και η χρησιμοποίηση του κ. Βαρθολομαίου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στις εθνικιστικές κορόνες του δεν έχουν το αποτέλεσμα που περίμενε στην ουκρανική κοινή γνώμη, εν όψει των προεδρικών εκλογών, τον Μάρτιο του 2019. Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση (7/12/2018-18/12/2018) δείχνει ότι είναι πολύ χαμηλά σε δημοτικότητα και περίπου 11 ποσοστιαίες μονάδες πίσω από την Ιουλία Τιμοσένκο. Η Τιμοσένκο έχει 24,5% και ο Ποροσένκο13,1%. Ίδιο ποοσοστό (13,1%) με τον Ποροσένκο έχει o φιλορώσος πολιτικός Γιούρι Μπόϊκο. Αυτό σημαίνει ότι παρά την υποστήριξη των ΗΠΑ και την ευλογία του κ. Βαρθολομαίου ο Ουκρανός πρόεδρος κινδυνεύει να μείνει έξω από τον δεύτερο γύρο των προσεχών εκλογών…

Η εξήγηση που δίνει για το χαμηλό ποσοστό του Ποροσένκο ο Ανατόλι Όκτισιουκ, του Ουκρανικού Ινστιτούτου Αναλύσεων και Διαχείρισης της Πολιτικής UNIAN, είναι ότι οι Ουκρανοί στο μεγάλο ποσοστό τους είναι μεν πιστοί Ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά δεν ενδιαφέρονται για τα εκκλησιαστικά ζητήματα, ούτε αντιλαμβάνονται τι σημαίνει Τόμος και αυτοκεφαλία. Νοιάζονται περισσότερο για τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Ο Ποροσένκο θεωρείται ότι έχει συγκεντρώσει στα χέρια του όλη την κρατική εξουσία και του αποδίδεται η πλήρης ευθύνη της κατάστασης της χώρας, η αποτυχία δηλαδή να προχωρήσει σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις, να καταπολεμήσει τη διαφθορά, να αυξήσει τον εθνικό πλούτο, να βελτιώσει τη ζωή των Ουκρανών.

Ακόμη και στο εκκλησιαστικό ζήτημα, που το μετέτρεψε σε ύψιστο εθνικό, αποδίδεται στον Ποροσένκο πλήρης αποτυχία. Πέραν της περαιτέρω εντάσεως που προκαλεί στις σχέσεις της χώρας του με την γειτονική Ρωσία, και στο βάθεμα του χάσματος μεταξύ των ουκρανών απέτυχε στο να εκλεγεί Προκαθήμενος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας ο εκλεκτός του Συμεών, απέτυχε να αναχθεί Αυτή σε Πατριαρχείο, απέτυχε να είναι πλήρως ανεξάρτητη από το Φανάρι.

Ο Πρόεδρος Ποροσένκο, με την ευχαριστήρια επιστολή που απέστειλε στον Πρόεδρο της Τουρκίας, εμμέσως πλην σαφώς παραδέχθηκε ότι ο κ. Βαρθολομαίος εξαρτάται από τον κ. Ερντογάν. Αυτό δεν διέφυγε του Προέδρου της Ρωσίας Βλ. Πούτιν. Στην ετήσια συνέντευξη του προς τα διεθνή ΜΜΕ επί όλων των θεμάτων, την οποία έδωσε στις 20 Δεκεμβρίου 2018, μίλησε με σκληρά λόγια για τα όσα αποφάσισε ο κ. Βαρθολομαίος για την Ουκρανία. Σύμφωνα με το πρακτορείο «Ιντερφάξ» ο Ρώσος Πρόεδρος συνέδεσε τις ενέργειες του Οικ. Πατριάρχου στην Ουκρανία με την επιθυμία του «να υποτάξει την Ουκρανική Εκκλησία και μετά να έχει οφέλη από αυτήν» και πρόσθεσε: «Κοιτάξτε πως κατέστη εξαρτώμενο στην Τουρκία, το Τουρκικό πατριαρχείο. Περιλαμβάνει εξαρτήσεις και ένα πλήθος άλλων πραγμάτων, και χρήμα, το πιο σημαντικό. Πιστεύω ότι το κύριο ελατήριο και κίνητρο του Βαρθολομαίου είναι να υποτάξει αυτή τη χώρα και μετά να αρχίσει να έχει οφέλη από αυτήν».

Ο Βλ. Πούτιν σημείωσε επίσης ότι είναι απαράδεκτη η ανάμιξη των ΗΠΑ στην εκκλησιαστική κατάσταση στην Ουκρανία και σημείωσε: « Όλα αυτά είναι μια ακόμη απόδειξη ότι έγιναν εν όψει της προεκλογικής εκστρατείας και έχουν σκοπό να βαθύνουν τον χωρισμό των λαών της Ουκρανίας και της Ρωσίας». Τέλος τόνισε πως η απαράδεκτη ανάμιξη της πολιτικής ουκρανικής εξουσίας στα εσωτερικά της Εκκλησίας έχει ως αποτέλεσμα «να μετατρέψει τη σχισματική εκκλησία της Ουκρανίας σε εκκλησιαστική επαρχία της Ισταμπούλ». «Δεν τους άρεσε να είναι εκκλησιαστική επαρχία της Μόσχας και έγιναν της Ισταμπούλ» είπε χαρακτηριστικά. Σημειώνεται ότι ο Ποροσένκο κατά την «Ενωτική Σύνοδο» στο Κίεβο καθόταν δίπλα στον προεδρεύοντα Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ… Σχολιάζοντας το γεγονός ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος διερωτήθηκε τι θα άκουγε η Ρωσική Εκκλησία αν ο Πρόεδρος Πούτιν καθόταν δίπλα του στην Πατριαρχική Σύνοδο…

Το θέμα της γεωπολιτικής εξελίξεως στην Ουκρανία και των σχέσεων Αγκύρας, Μόσχας, Ουάσινγκτον, στις οποίες, με ευθύνη του Οικ. Πατριάρχη, εμπλέκεται το Φανάρι, είναι πολύπλοκο και όλα είναι ρευστά. Οι Ρώσοι και μεγάλο μέρος των Ουκρανών θεωρούν ότι είναι ένας λαός, με μια πίστη. Η φιλορωσική εξέγερση στις ανατολικές επαρχίες της χώρας και η προσάρτηση από τη Ρωσία της Κριμαίας, χωρίς ουσιαστική αντίδραση από τη Δύση, είναι μία παράμετρος της πολυπλοκότητας. Η μείωση της οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία από την κυβέρνηση Τραμπ είναι μία άλλη.

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ρωσία και τις ΗΠΑ μία ακόμη. Ο Πούτιν έχει πολύ καλή σχέση με τον Ερντογάν. Τον επαίνεσε στην προαναφερθείσα συνέντευξη Τύπου, λέγοντας ότι παρά το ότι η χώρα του είναι μέλος του ΝΑΤΟ εκείνος ακολουθεί ανεξάρτητη πολιτική. Η Ρωσία έχει αναλάβει την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Ακούγιου της Κιλικίας και προβλέπεται από τον Οκτώβριο του 2019 να αρχίσει να παραδίδει στην Τουρκία πυραύλους εδάφους – αέρος S-400, αγορά ύψους 2,5 δισ. δολαρίων. Κατά το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων «Ανατολού» η συμφωνία αυτή Ρωσίας – Τουρκίας έχει προκαλέσει την αντίδραση των ΗΠΑ, παρά τις εκ μέρους της Τουρκίας συζητήσεις για αγορά από τις ΗΠΑ πυραύλων τύπου Πάτριοτ και αεροπλάνων F-35. Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν ότι οι ρωσικοί πύραυλοι δεν είναι συμβατοί με τα όπλα που χρησιμοποιούν οι άλλες χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ και προειδοποιούν ότι αν πραγματοποιηθεί η εγκατάσταση ρωσικών πυραύλων στην Τουρκία αυτό θα έχει αρνητικές συνέπειες στις αμερικανο – τουρκικές σχέσεις και στη θέση της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.

Βεβαίως ο απρόβλεπτος πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι αποσύρει τους αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία, ενέργεια που ευνοεί την Τουρκία και βλάπτει τους Κούρδους, οι οποίοι συνεργάσθηκαν επιτυχώς με τους Αμερικανούς σε βάρος των τρομοκρατών του Ισλαμικού κράτους και τους αντάρτες, που εφοδίαζαν οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία σε βάρος του προέδρου Άσαντ… Ευνοεί επίσης τους Ρώσους και τον Πρόεδρο Άσαντ, που του δίδεται η ευκαιρία να εδραιώσει την κυριαρχία του στη χώρα…

Μια άλλη παράμετρος στις σχέσεις της Άγκυρας με την Μόσχα και την Ουάσιγκτον είναι η συμφωνία που υπέγραψαν οι κύριοι Πούτιν και Ερντογάν, στις 19 Νοεμβρίου 2018, για την κατασκευή αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Με αυτόν η Ρωσία θα αυξήσει την γεωπολιτική της επιρροή στην Ευρώπη και η Τουρκία θα εδραιώσει τη θέση της ως σημαντικής περιφερειακής δύναμης. Φυσικά οι ΗΠΑ αντιδρούν με κάθε τρόπο στην υλοποίηση της συμφωνίας αυτής και παράλληλα επιζητούν τρόπους να μειώσουν τις ανάγκες της Ευρώπης σε ρωσικό φυσικό αέριο. Σημειώνεται ότι ο αγωγός μέσω Τουρκίας (TurkStream) θα απαλλάξει τη Ρωσία από το πέρασμα του προς την Ευρώπη αγωγού μέσω της Ουκρανίας, ενέργεια που θα σημάνει ζημία της εν λόγω χώρας τριών δις. Ευρώ ετησίως.

Με τα δεδομένα αυτά είναι βέβαιο ότι οι φιλικές σχέσεις Ποροσένκο – Ερντογάν μετρούν πολύ λιγότερο από τον, με βάση τα τεράστια συμφέροντα, δεσμό Ερντογάν – Πούτιν. Επομένως τίποτε δεν είναι εξασφαλισμένο, ως προς τη θέση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία και την τύχη της αυτοκέφαλης (σχισματικής) Εκκλησίας της Ουκρανίας. Τελικά έχει δίκιο Μητροπολίτης του Φαναρίου, ο οποίος στο ερώτημα που του τέθηκε για τη Ουκρανία απάντησε με βαθύ αναστεναγμό: « Να δούμε πώς θα βγούμε από εκεί που μας έμπλεξε ο Βαρθολομαίος».-

Ἡ Ρωσική ἐλπίδα

kkar — Mon, 15 Jun 2015 06:13:39 +0000

Ὁ Leonid Petrovich Reshetnikov (στήν ἀνωτέρω φωτογραφία) γεννήθηκε ἀπό στρατιωτικούς γονεῖς τό 1947 στό Potsdam τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἐργάστηκε στίς ὑπηρεσίες πληροφοριῶν τῆς ΕΣΣΔ καί τῆς Ρωσίας ὡς ἀναλυτής γιά 33 χρόνια καί ἡ τελευταία του θέση πρίν συνταξιοδοτηθεῖ (2009) ἦταν ἐπικεφαλῆς στό Τμῆμα Πληροφοριῶν καί Ἀναλύσεων τῆς SVR. Εἶναι μέλος στό Συμβούλιο Ἐθνικῆς Ἀσφάλειας τῆς Ρωσίας, ἔχει τιμηθεῖ μέ πολλά κρατικά μετάλλια καί μιλᾶ σερβικά, βουλγαρικά καί …ἑλληνικά!
Βρήκαμε (themillenniumreport.com) ἐξαιρετικά ἐνδιαφέροντα πράγματα πού εἶπε σέ συνέντευξή του στόν Alexander Chuikov τοῦ argumenti.ru καί στά ὁποῖα εἴδαμε νά περιγράφεται ἁδρομερῶς καί ἡ δική μας – τοῦ «Ἀντιφωνητῆ» – ἀντίληψη γιά τό διεθνές γίγνεσθαι σήμερα. Προσέξτε κάθε του λέξη, ἀντίδοτο στήν μαζική παραπληροφόρηση πού ὑφιστάμεθα.

Ἀπό τήν μακρά συνέντευξη τοῦ Leonid Ρ. Reshetnikov στό argumenti.ru μεταφέρουμε ἐδῶ ἐπιλεγμένα σημεῖα:
Ἀρχικά διευκρινίζει ὅτι ἡ ἀποκάλυψη τῆς ὑπηρεσίας του (SVR) εἶχε νά κάνει μέ τήν ἀναδιάρθρωση πού ἔγινε στόν χῶρο, καθώς ἔπρεπε νά ἐφοδιαστεῖ ἡ Προεδρική διοίκηση μέ ἀνάλογη ὑπηρεσία. Κάτι ἀντίστοιχο μέ τόν ρόλο τῶν Stratfor καί RAND Corporation στίς ΗΠΑ. Ὁ Ρεσέτνικωφ χαρακτηρίζει πάντως τούς Ρώσους συναδέλφους του ὡς τούς καλύτερους στόν κόσμο, κυρίως ὅσους εἰδικεύονται σέ περιφερειακές ἀναλύσεις.
Στήν ἐρώτηση γιά τόν σχεδιασμό τῆς RAND στήν Οὐκρανία, δηλώνει ὅτι εὐθύς ἐξαρχῆς ἡ ὑπηρεσία του ἔδωσε ἀναλύσεις γιά τίς δραστηριότητες τῶν Ἀρχῶν τοῦ Κιέβου καί πληροφορίες γιά τά ἀντιρωσικά αἰσθήματα πού ἀναπτύσσονταν στήν κύρια Οὐκρανία, ὅπως καί γιά τίς φιλορωσικές τάσεις στήν Κριμαία. Στό σημεῖο αὐτό σημειώνει πώς ἐνισχύθηκε τό ἔργο τῶν φιλορωσικῶν ΜΚΟ ἀλλά γενικά αὐτές οἱ τελευταῖες δέν προσέχθηκαν ὅσο ἔπρεπε, παρότι «θά μποροῦσαν νά ἀναπληρώσουν 10 πρεσβεῖες καί 10 ἱκανότατους πρέσβεις». Τώρα μόνο βλέπει κάποια ἀλλαγή, μετά ἀπό ἄμεσες ὁδηγίες τοῦ Πούτιν καί συμπληρώνει: «Θεοῦ θέλοντος, αὐτή ἡ ἀνάπτυξη δέν θά ὑπονομευτεῖ». Ἀναφορικά μέ τό μέλλον τῆς Οὐκρανίας βλέπει πόλεμο: «Δυστυχῶς ἡ πιθανότητα εἶναι πολύ μεγάλη. Πρίν ἕναν χρόνο ἡ ἰδέα τῆς ὁμοσπονδιοποίησης τῆς Οὐκρανίας ἦταν ἀκόμη ζωντανή. Τώρα ὅμως τό Κίεβο θέλει μόνο πόλεμο. Κυρίως ἐπειδή στό πηδάλιο τῆς χώρας εἶναι ἄνθρωποι ἰδεολογικά ἀντιρῶσοι, οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι ἁπλῶς ὑποχείρια τῶν ΗΠΑ ἀλλά κυριολεκτικά χρηματοδοτοῦνται ἀπό ἐκεῖνες τίς δυνάμεις πού κρύβονται πίσω ἀπό τήν ἀμερικανική Κυβέρνηση». Στό ἐρώτημα γιά τίς ἐπιδιώξεις στήν Οὐκρανία τῆς «παγκόσμιας ὑπερκυβέρνησης» λέει: «Δέν χρειάζονται ὁμόσπονδη Οὐκρανία, πού δέν θά ἐλέγχεται ἐπαρκῶς καί ὅπου θά εἶναι ἀδύνατον νά ἐγκατασταθοῦν στρατιωτικές βάσεις καί ἀντιαεροπορικά συστήματα. Καί τέτοια σχέδια ὑπάρχουν. Ἀπό τό Λουγκάνσκ καί τό Χάρκοβ οἱ τακτικοί πύραυλοι Κρούζ φτάνουν πέρα ἀπό τά Οὐράλια, ὅπου βρίσκονται οἱ κύριες δυνάμεις πυρηνικῆς ἀποτροπῆς. Αὐτή ἡ περιοχή εἶναι σήμερα ἐκτός βολῆς ἀπό τήν Πολωνία, τήν Τουρκία καί τή ΝΑ Ἀσία. Αὐτός εἶναι ὁ κύριος στόχος τους. Ἔτσι, οἱ ΗΠΑ θά πολεμήσουν γιά τό Ντονμπάς μέχρι τόν τελευταῖο Οὐκρανό (…) Τό κύριο στρατηγικό καθῆκον εἶναι μιά ἑνιαία Οὐκρανία ὑπό τόν πλήρη ἔλεγχό τους, γιά τή μάχη κατά τῆς Ρωσίας. Τό ἀέριο ἤ ἡ ἀγροτική γῆ εἶναι ἁπλῶς ὡραῖα μπόνους. Ἐπίσης στόχος εἶναι ἡ διακοπή τῶν δεσμῶν μεταξύ τῶν ἀμυντικων βιομηχανιῶν Ρωσίας καί Οὐκρανίας». Ἀπό στρατιωτική ἄποψη παραδέχεται ὅτι ἡ Ρωσία ἔχασε, μέ «ἀποζημίωση» τήν Κριμαία καί τήν ἀντίσταση τῶν πολιτοφυλακῶν στή ΝΑ Οὐκρανία. «Ὅμως οἱ ἄνθρωποι πού καταλαβαίνουν ὅτι ἡ Οὐκρανία καί ἡ Ρωσία συνδέονται στή βάση δέν ἔχουν πεῖ τήν τελευταία τους λέξη, οὔτε στήν Ὀδησσό, οὔτε στό Χάρκοβ, οὔτε στό Ζαπορόζιε, οὔτε στό Τσερνίγκωφ. Κάποια στιγμή ἡ σιωπή θά σπάσει καί τό καπάκι θά ἐκραγεῖ. Γιά τό Ντονμπάς θεωρεῖ ὀλιγοπίθανο τό σενάριο τῆς Ὑπερδνειστερίας, λόγῳ μεγέθους καί μιλάει γιά προσωρινή ἀνάπαυλα καί ἀνακωχή. «Ἄς ξεχάσουμε τή Νοβορωσία ὡς τμῆμα τῆς Οὐκρανίας», λέει. Καί συστήνει ἐμπιστοσύνη στόν Πρόεδρο, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τίς παρασκηνιακές διαδικασίες στήν Εὐρώπη πού ἵσως φέρουν ἀποτέλεσμα χωρίς μεθόδους τύπου Κριμαίας.
Χαρακτηρίζει τόν ἰσλαμικό ἐξτρεμισμό ἄκρως ἐπικίνδυνο γιά τή χώρα: «Ὑπάρχει μιά πολύ δύσκολη κατάσταση στό Τατζικιστάν, μιά ἀστάθεια στήν Κιργιζία καί τό πρῶτο χτύπημα μπορεῖ νά δοθεῖ στό Τουρκμενιστάν. Μιλᾶ γιά ἕναν δύσκολο τομέα, ὄχι μόνο ISIS ἀλλά καί τοῦ ΝΑΤΟ πού θά διατηρήσει τίς βάσεις του στό Ἀφγανιστάν, ὡς μέρος τοῦ σχεδίου περικύκλωσης καί πίεσης τῆς Ρωσίας, μέ σκοπό τήν πτώση τοῦ Πούτιν καί τόν διαμελισμό τῆς χώρας. Ψάχνουν τό ἀδύνατο σημεῖο. Θά εἶναι τό Καλίνιγκραντ; Ὁ Καύκασος; Ἡ Ἄπω Ἀνατολή; Ἡ μάχη δέν εἶναι μεταξύ Οὐκρανῶν καί Ρώσων ἀλλά μεταξύ παγκόσμιων συστημάτων, ἡ Ρωσία ὡς διαφορετικός πολιτισμός φέρνει ἄλλο παράδειγμα στόν κόσμο. Ἦταν ὁ ὀρθόδοξος πολιτισμός τῆς ρωσικῆς Αὐτοκρατορίας, οἱ μπολσεβίκοι τόν κατέστρεψαν ἀλλά παρήγαγαν ἄλλες ἰδέες καί τώρα ἔρχεται τό 3ο, μιά καλή συμβίωση τῶν προηγουμένων πού θά δοῦμε σέ 5-6 χρόνια. Ὅσο γιά τήν «τρομοκρατία» λέει πώς ἡ Ἀμερική τήν δημιουργεῖ, τήν θρέφει, τήν ἐκπαιδεύει καί τήν ἐξαπολύει. Μπορεῖ νά σκοτώσει κάποιον «λυσσασμένο σκῦλο» ἀλλά οἱ ὑπόλοιποι σκληραίνουν.
Γιά τό ποιός κινεῖ τά νήματα δέν ἔχει ἀμφιβολίες: «Ὑπάρχει μιά κοινότητα κατουσίαν ἄγνωστη στό κοινό πού ὄχι μόνο ἐγκαθιστᾶ τούς προέδρους τῶν ΗΠΑ μά καί ἀποφασίζει τούς κανόνες τοῦ παιχνιδιοῦ γιά καθέναν. Εἶναι οἱ πολυεθνικές ἀλλά ὄχι μόνο αὐτές. Συμβαίενι μιά ἀναδόμηση τοῦ παγκόσμιου χρηματοοικονομικοῦ στυστήματος, μιά ἐμφανής προσπάθεια ἀναθεώρησης τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος, χωρίς τήν ἐγκατάλειψή του. Ἡ ἐξωτερική πολιτική ἀλλάζει δραματικά. Οἱ ΗΠΑ ξαφνικά παρατοῦν τό Ἰσραήλ, γιά χάρη τῶν σχέσεών τους μέ τό Ἰράν, πού εἶναι στή ζώνη περικύκλωσης τῆς Ρωσίας πού φέρει μιά πολιτισμική ἐναλλακτική γιά τή Δύση». Θυμίζει τόν ἀντιαμερικανισμό τῆς δεξιᾶς Οὑγγαρίας, τῆς ἀριστερῆς Ἑλλάδας καί τά ἀνάλογα αἰσθήματα σέ Ἰταλία, Γαλλία, Αὐστρία… Ἄν ἡ Ρωσία ἀντέξει, προσδοκᾶ ἐξελίξεις στήν Εὐρώπη, παρότι ἀποκλείει τήν ἄρση τοῦ ἐλέγχου τῆς τελευταίας ἀπό τίς ΗΠΑ: «Ἡ Ἀμερική τήν κρατᾶ μέ πολλές ἁλυσίδες: τά τυπογραφεῖα τῆς Fed, τήν ἀπειλή τῶν ἔγχρωμων ἐπαναστάσεων καί τήν φυσική ἐξόντωση ἀνεπιθύμητων ἡγετῶν». Σχετικά μέ τό τελευταῖο ἐπιμένει πώς ἡ CIA δέν εἶναι τυπική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, αὐτό εἶναι τό ἔσχατο καθῆκον της. Τά κύρια εἶναι ὀργάνωση πραξικοπημάτων καί ἐξάλειψη πολιτικῶν ἀντιπάλων.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ «Α»! – Νέο ἀφεντικό στήν πόλη ὁ Ἀλέξανδρος

kkar — Tue, 17 Mar 2015 15:01:09 +0000

Τόν Ἀλέξανδρο Ἀφέντικωφ, νέο (προσωρινό) δήμαρχο στό Ντεμπάλτσεβο τῆς ἐμπόλεμης Ἀν. Οὐκρανίας, τόν γνώρισαν ὅλοι στό Διαδίκτυο ἀπό τήν πρώτη συνέντευξη Τύπου πού ἔδωσε στήν πόλη του μέ τήν ἀνάθεση τῶν καθηκόντων του (18-2-2015). Ὁ Σάσα Γκρέκ, ὅπως εἶναι τό ὑποκοριστικό του, διορίστηκε στή θέση αὐτή ἀπό τίς Ἀρχές τῶν Νεορώσων (μέ τίς δυνάμεις τῶν ὁποίων κι αὐτός συμπαρατάχθηκε) καί ἐντυπωσίασε τούς ἁπανταχοῦ Ἕλληνες ἐμφανιζόμενος μέ ραμμένη τήν ἑλληνική σημαία στό ἀριστερό του μπράτσο. Ἐμᾶς τουλάχιστον μᾶς συγκίνησε καί μᾶς παρακίνησε νά πράξουμε ὅ,τι κανένας ἄλλος στήν Ἑλλάδα δέν ἔκανε: νά τόν ψάξουμε γιά νά ἔχουμε μαζί του μιά μικρή συζήτηση γιά ὅσα συμβαίνουν σήμερα ἐκεῖ. Ἀνταποκρίθηκε ἀμέσως – τόν εὐχαριστοῦμε καί πάλι θερμά γι’ αὐτό – καί ἐσεῖς μπορεῖτε νά διαβάσετε τόν διάλογό μας.

Τά ρωσικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι ο Αφέντικοφ είναι «6η γενιά ελληνικής καταγωγής» και ότι ως πρώτο του καθήκον ο νέος δήμαρχος περιέγραψε την υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού. Το περίπου 50% αυτού έχει παραμείνει στην μισοκατεστραμμένη πόλη και ζει σε ερειπωμένα σπίτια και υπόγεια κατοικιών, με προβλήματα στην παροχή φυσικού αερίου, νερού και ηλεκτρικού. Πάντως η κατάληψη του Ντεμπάλτσεβο ήταν “κομβικής σημασίας” για το ηθικό των δυνάμεων του Κιέβου. Γράφτηκε πως ο ομογενής μας είχε “χρεωθεί” και την πόλη Γενάκιεβο, που εσχάτως πέρασε κι αυτή στον έλεγχο των ρωσόφωνων ανταρτών.

- Οι Έλληνες που σε είδαν στα ΜΜΕ με την ελληνική σημαία στο μπράτσο…
- Απολύτως σωστό!
- Γιατί το έκανες πες μας δυο λόγια.
- Είναι γνωστό, ιστορικά, ότι η Αικατερίνη Β΄ χορήγησε στους Έλληνες την περιοχή της Μαριούπολης για την μαζική εγκατάσταση τους εκεί και στην ευρύτερη περιοχή του Ντονιέτσκ. (Η ελληνική σημαία στο μπράτσο) είναι ένδειξη της εκπροσώπησης της πολυπληθούς ελληνικής κοινότητας.
- Πώς επιλέχθηκες για δήμαρχος;
- Σύμφωνα με τις έκτακτες ανάγκες της εμπόλεμης κατάστασης, διορί- στηκα προσωρινά από τον Πρωθυπουργό της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ.
- Εσύ από που κατάγεσαι;
- Είμαι από τη Μακέεβκα (προάστιο του Ντονιέτσκ).
- Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην περιοχή και ευρύτερα;
- Ναι υπάρχουν.
- Τι ποσοστό αποτελούν από τον γενικό πληθυσμό;
- Πενήντα τις εκατό (50%).
- Τι σχέσεις έχετε με την Ελλάδα, έχετε εδώ συγγενείς, φίλους;
- Ναι έχω συγγενείς αλλά δεν θέλω να κοινοποιήσω τα στοιχεία τους.
- Ποιες είναι οι σχέσεις των Ελλήνων της περιοχής με τη νέα αρχή της Λ.Δ. του Ντονιέτσκ και με τις αρχές της υπόλοιπης Ουκρανίας;
- Εγώ θα σας πω την γενική κατάσταση πραγμάτων και εσείς βγάλτε τα συμπεράσματα μόνοι σας. Οι Έλληνες ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας της περιοχής αλλά αγνοήθηκε η βούληση του λαού από την εξουσία.
- Τι γίνεται τώρα στο μέτωπο;
- Προς το παρόν επικρατεί ησυχία.
- Ποιες είναι οι ανάγκες του πληθυσμού στο Ντομπάλτσεβο κι ευρύτερα;
- Οι ανάγκες είναι πολλές εξαιτίας της πλήρης καταστροφής των υποδομών της περιοχής.
- Υπάρχουν ξένοι που να πολεμάνε στο πλευρό σας;
-Υπάρχουν πολλοί, αλλά είναι οι εθελοντές. Ειδικά μετά την επίθεση (των δυνάμεων του Κιέβου) κατά της Μαριούπολης πλήθος Ελλήνων προσχώρησαν στις δυνάμεις της αντίστασης.
- Τι προσδοκάτε από το αύριο στο Ντονμπάς; Τι ελπίζετε;
- Για την πόλη μας σκεφτόμαστε, για την αποκατάσταση των αναξιοπαθούντων, την ανακούφιση των προσφύγων, την παροχή στέγης και ειδών πρώτης ανάγκης.
- Ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία.
Τι να σχολιάσεις; Με μια απλή κίνηση αυτό το παληκάρι, χιλιόμετρα μακρυά από την ελληνική γη, άγγιξε όλον τον Ελληνισμό. Και πώς γίνεται να είμαστε ως Έλληνες σχεδόν πάντα με κείνους που όλοι μάς αποτρέπουν (να μην παρασυρόμαστε από το ομόδοξον, όλοι κοιτούν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, είναι κατά βάθος εχθροί μας κτλ κτλ);

Φασισμός παντοῦ!

kkar — Mon, 01 Sep 2014 10:50:40 +0000

Στή Γάζα τό ἑβραϊκό κράτος μακελλεύει κτηνωδῶς ἀμάχους καί παιδιά, ὅπως ἐπί δεκαετίες τό συνηθίζει, πολεμώντας δῆθεν τή Χαμάς. Στό Παρίσι ἀπαγορεύουν τίς διαδηλώσεις ὑπέρ τῶν Παλαιστινίων καί ξεσποῦν ἐπεισόδια. Στό Λονδῖνο τίς ἐπιτρέπουν ἀλλά τό BBC τίς ἀποσιωπᾶ. Στίς ΗΠΑ ἡ Γερουσία ὑπερψηφίζει τήν ὑποστήριξη στό Ἰσραήλ μέ ψήφους 100-0 (!) καί ὁ Ὀμπάμα, δημοσίως τουλάχιστον, δηλώνει ἀλληλέγγυος τῶν γενοκτόνων «ὅ,τι καί νά γίνει»…
Σέ Συρία – Ἰράκ ἕνα τερατῶδες καί ψευδώνυμο δημιούργημα τῶν ἀμερικανο-ϊσραηλινῶν ὑπηρεσιῶν (ΙΚΙΛ – ISIS) ἐπιχειρεῖ νά ἀφανίσει ὅ,τι ζωντανό ἀπέμεινε στήν περιοχή, μέ τό πρόσχημα τῆς ἵδρυσης ἰσλαμικοῦ «χαλιφάτου». Μέ ὅπλα made in USA καί τούρκικη ὑποστήριξη ἀποκεφαλίζει ὅποιον βρίσκει μπροστά του, υἱοθετώντας ἀνθρωποφαγικές τακτικές τύπου Τσένγκις Χάν.
Στήν ἀνατολική Ούκρανία ἕνα ἐπιβατηγό ἀεροσκάφος καταρρίπτεται καί παρά τίς μύριες ἐνδείξεις γιά ἐνοχή τοῦ Κιέβου (ἀλλαγή πορείας τοῦ Μπόινγκ, κατασκευή στοιχείων σέ βάρος τῶν Ρώσων ΠΡΙΝ τήν κατάρριψη, στοιχεῖα ἀπό δορυφόρους, γελοῖες κατηγορίες κατά τῶν ἀνταρτῶν…) ὅλα τά δυτικά ΜΜΕ δείχνουν ἔνοχο τόν Πούτιν καί οἱ κυρώσεις σέ βάρος τῆς Μόσχας πού ἀκολουθοῦν ἐκτοπίζουν τόν διάλογο γιά τόν δράστη καί στρώνουν τό ἔδαφος γιά τόν 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στήν Ἑλλάδα τά βοθροκάναλα παπαγαλίζουν τά ἴδια ψέμματα, τό Πασόκ καλεῖ σέ ψήφιση «ἀντιρατσιστικοῦ» νομοσχεδίου γιά νά φιμώσει τό ἀντισιωνιστικό δίκαιο, ὁ ὑπουργός «Δικαιοσύνης» ρωτᾶ τίς εἰσαγγελίες τῆς χώρας ἄν ἔγιναν πουθενά βανδαλισμοί συναγωγῶν, ἡ Κυβέρνηση κόβει παρτίδες (καί …ἐξαγωγές!) μέ τήν ἀμυνόμενη Ρωσία ἀλλά δέν τήν χαλάει νά ἐναγκαλίζεται τούς ἐγκληματίες τοῦ Ἰσραήλ ἤ τῆς Τουρκίας, κι ἐνῶ συνεχίζει τόν οἰκονομικό στραγγαλισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καλλιεργεῖ τρομο-ὑστερία γιά ἕναν Μαζιώτη.
Ὁ ἀνθρωποβόρος φασισμός ἔρχεται καλπάζοντας σέ πλανητικό ἐπίπεδο. Ἡ
δῆθεν «δημοκρατία» πού λειτουργοῦσε ὡς φερετζές τοῦ καθεστῶτος μέχρι τώρα, σύντομα θά εἶναι ἀνάμνηση (ὥς κι ὁ Παπούλιας τό μισοεῖπε) – κι ὄχι βέβαια λόγῳ τῆς …Χρυσῆς Αὐγῆς. Μιά Ἐρεβώδης Δύση ἔρχεται μέ σφοδρότητα κατά πάνω μας.

Εἶναι ἡ ἀκροδεξιά «κακή» γιά τή Δύση; Ἐξαρτᾶται…

kkar — Sun, 05 Jan 2014 09:48:56 +0000

Αὐτό πού βλέπουμε παντοῦ στήν Εὐρώπη εἶναι μιά ποινικοποίηση τοῦ ἐθνικισμοῦ καί τοῦ πατριωτισμοῦ, ἀκόμη καί στίς πιό ἁπλές καί ἤπιες μορφές τους. Ὅμως αὐτός ὁ κανόνας ἔχει καί τίς ἐξαιρέσεις του: ὅπου οἱ ἐθνικιστές τάσσονται ὑπέρ τῶν γερμανικῶν συμφερόντων, ἐκεῖ τίποτε κακό δέν «ἀντιπροσωπεύουν», ἔστω κι ἄν μιλᾶμε γιά ἀνοιχτά ἀντισημιτικά ἤ φασίζοντα κόμματα!
Αὐτή εἶναι ἡ περίπτωση τῶν πρώην σοβιετικῶν κρατῶν πού σήμερα λειτουργοῦν ὡς ἀνάχωμα στή ρώσικη ἐπιρροή, μεταξύ δέ αὐτῶν καί ἡ Οὐκρανία. Τί βλέπουμε λοιπόν στήν πολύπαθη αὐτή χώρα τόν τελευταῖο καιρό; Τίς διαδηλώσεις ὑπέρ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί κατά τῆς Κυβέρνησης Γιανουκόβιτς πού πρό ἡμερῶν ἀρνήθηκε νά ὑπογράψει τή συμφωνία σύνδεσης μέ τήν ΕΕ.

Ὑποθέτει λοιπόν κανείς πώς οἱ διαδηλωτές εἶναι κάποιοι φιλελεύθεροι ἄνθρωποι, κάποιοι δημοκράτες πού ἀπεχθάνονται τό σοσιαλιστικό παρελθόν καί τήν ρωσική ἐπιρροή στή χώρα τους. Ἔλα ὅμως πού ἐμπλέκονται καί γνήσιοι ἀκροδεξιοί, χωρίς κανένας δυτικός νά ἐνοχλεῖται! Ἀντιθέτως ἀκοῦμε τίς δηλώσεις ἀπό τό Βερολῖνο γιά τό «ξεκάθαρο μήνυμα» πού πρέπει νά πάρει τό Κίεβο ἀπό τίς πλατεῖες του.
Βλέπουμε λοιπόν στήν φιλοευρωπαϊκή συμμαχία τήν Πανουκρανική Ἕνωση «Svoboda» – «Ἐλευθερία» τοῦ Oleh Tiahnybok (φωτό) νά πρωταγωνιστεῖ καί νά καλεῖ σέ «ἐπανάσταση» τή χώρα. Πρόκειται γιά τούς ἐπιγόνους τῆς Ὀργάνωσης τῶν Οὐκρανῶν Ἐθνικιστῶν (OUN) πού συνεργάστηκε μέ τούς ναζί στή διάρκεια τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς καί ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ ἀμφιλεγόμενου Σταπάν Μπαντέρα προσπάθησε νά μεγαλώσει τό χάσμα μεταξυ Ρώσων καί Οὐκρανῶν. Στή συνεργασία αὐτή περιλαμβάνονταν καί οἱ συλλήψεις Ἑβραίων. Πέρυσι πρωτομπῆκε στήν οὐκρανική Βουλή, χάρη στήν συμμαχία μέ τό κόμμα τῆς Τιμοσένκο, κερδίζοντας ποσοστό 10,44% καί 37 ἕδρες.
Ἀλλά καί ὁ φιλοδυτικός πρώην πρόεδρος Γιούσενκο ἡγεῖτο τῆς πολιτικῆς πλατφόρμας «Ἡ Οὐκρανία μας» ὅπου συμπεριλαμβανόταν καί τό Κονγκρέσο τῶν Οὐκρανῶν Ἐθνικιστῶν – CUN (πῆρε 3 ἕδρες τό 2002 καί τό 2006) τῆς Σλάβα Στέτσκο. Ὁ ἴδιος ὁ Γιούσενκο τίμησε ὡς «Ἥρωα τῆς Οὐκρανίας» τόν συνεργάτη τῶν Ναζί Ρόμαν Σούκεβιτς (12-10-2007), χωρίς νά θιχτοῦν οἱ ἄκρες του στή Γερμανία καί τή Δύση! Ἀντίστοιχα ἡ ἀκροδεξιά «Ἐλευθερία» διατηρεῖ ἐπαφές μέ ὁμοϊδεάτες της σέ Γαλλία, Ἀγγλία, Γερμανία, Οὑγγαρία… Μάλιστα τόν περασμένο Αὔγουστο ἀπέκτησε καί πυρήνα στό Μόναχο, ὁπου ἕνας δημοτικός σύμβουλος εἶναι μέλος του. Πρώτη ἐκδήλωση τοῦ πυρήνα ἡ ἐπίσκεψή του στό νεκροταφεῖο τῆς πόλης, ὅπου εἶναι θαμμένοι οἱ ἡγέτες τοῦ OUN, Γιάροσλαβ Στέτσκο καί Στεπάν Μπαντέρα, «πού πέθαναν γιά τήν ἀνεξαρτησία τῆς Οὐκρανίας», ὅπως ἔγραφε τό δελτίο Τύπου.
Ἔτσι λοιπόν οἱ ἐθνικισμοί, μέ ἤ χωρίς εἰσαγωγικά, εἶναι κακοί ὅταν φρενάρουν τήν παγκοσμιοποιητική λαίλαπα. Ὅταν ὅμως πλήττουν ρωσικά, κινέζικα ἤ ἄλλα συμφέροντα, ἤ δέχονται νά ἐξυπηρετήσουν τά σχέδια τῶν ἀφεντικῶν (θυμίζω τήν περίπτωση τοῦ ΛΑΟΣ), τότε καί στραβά μάτια κάνουν καί πλάτη βάζουν καί χρῆμα ρίχνουν οἱ ὑπερδημοκράτες τοῦ Βερολίνου, τῆς Οὐάσινγκτον κτλ.