Κι ἀφοῦ περάσανε πάνω ἀπό 8 χρόνια ἀπό τήν εἰσαγωγή τῆς «παγκόσμιας τρομοκρατίας» στή ζωή μας, φτάσαμε στό σημεῖο νά βγάλει τό ἴδιο τό BBC στόν ἀέρα τήν ἀλήθεια: Πώς τρομοκρατική ὀργάνωση τοῦ τύπου «Ἀλ Κάιντα» ΔΕΝ ὑπῆρξε ποτέ (δεῖτε τό βίντεο στό http://www.youtube.com/watch?v=r-hYorNi0nA&feature=related). Προφανῶς δέν μποροῦν ὅλοι στή Δύση νά συνεχίσουν τήν ἀναπαραγωγή τοῦ ἰδίου ἐξωφρενικοῦ σεναρίου καί οἱ στοιχειωδῶς σοβαροί ἀρχίσανε νά μιλᾶνε.
Ἔτσι οἱ …γνωστοί σεναριογράφοι ρίχτηκαν καί πάλι στή δουλειά, μέ σκοπό νά ἀναθερμάνουν τόν μπαγιάτικο μῦθο. Τό νέο, Χριστουγεννιάτικο ἐπεισόδιο εἶχε ἕναν 23χρονο Νιγηριανό φοιτητή στή Βρετανία, τόν Οὐμάρ Ἀμπντούλ Μουταλάμπ, πού πετώντας ἀπό τήν Ὁλλανδία στό Ντητρόιτ «προσπάθησε νά ἀνατινάξει τό ἀεροπλάνο». Εἶχε, λέει, κρυμμένη πλαστική ἐκρηκτική ὕλη (ΡΕΤΝ) στό ἐσώρουχό του καί προσπαθώντας νά τό πυροδοτήσει τόν σταμάτησαν οἱ συνεπιβάτες του καί τελικά ὁ ἴδιος ἔπαθε τελικά μικρά ἐγκαύματα. Πῶς πέρασε τά ἐκρηκτικά στό ἀεροσκάφος καί πῶς μπῆκε χωρίς διαβατήριο; Τί ρόλο ἔπαιξε ἡ ἰσραηλινῶν συμφερόντων ὑπηρεσία ἀσφαλείας ICTS τοῦ ἀεροδρομίου (τήν θυμᾶστε κι ἀπό τήν 11η Σεπτεμβρίου;); Γιατί δέν ἀξιοποιήθηκαν οἱ προειδοποιήσεις τοῦ πατέρα τοῦ δράστη (εἶναι τραπεζίτης καί πρώην ὑπουργός Οἰκονομικῶν τῆς Νιγηρίας) πώς «εἶχε προσυλητιστεῖ ἀπό ἰσλαμιστές στήν Ὑεμένη», ἀπό ὅπου «προμηθεύτηκε τά ἐκρηκτικά»;
Τό σενάριο ἐπικύρωσε ἡ …«Ἀλ Κάιντα» μέ ἀναρτήσεις σέ (ἀνώνυμα!) ἰσλαμικά μπλόγκ, ὅπου χαιρετοῦσε τήν ἡρωική προσπάθεια, πανηγύριζε γιά τό γεγονός ὅτι ἡ ἐκρηκτική ὕλη δέν ἀνιχνεύτηκε στό ἀεροδρόμιο καί ἀναλάμβανε τήν εὐθύνη γιά τήν ἀπόπειρα – ἀντίποινο τῶν ἀμερικανικῶν ἐπιθέσεων στήν Ὑεμένη! Θυμίζουμε ὅτι στήν Ὑεμένη ἁλωνίζουν οἱ ΗΠΑνθρωποι, μέ πρόσχημα τό ἀντάρτικο Χούθι τῶν σιιτῶν Ζαΐντι.
Καί νάσου ὁ εἰρηνομπελίστας Ὀμπάμα νά ξεσπαθώνει κατά τοῦ κακοῦ καί ὁ γερουσιαστής Joseph Lieberman, πού προεδρεύει στήν πανίσχυρη Ἐπιτροπή  Homeland Security and Governmental Affairs, νά μιλᾶ γιά τόν «ἑπόμενο πόλεμο» τῶν ΗΠΑ, αὐτόν στήν Ὑεμένη, «ἄν δέν ἀναληφθεῖ προληπτικά δράση»! Θέλει πολύ μυαλό γιά νά ἀντιληφθεῖ κανείς τό ποῦ, πῶς κι ἀπό ποιούς πάει τό πρᾶγμα;

Ἡ Μπέβερλυ Ἔκερτ ἦταν µία σπουδαία γυναίκα. Ἔγινε γνωστή στίς ΗΠΑ µετά τόν θάνατο τοῦ συζύ-γου της στίς ἐπιθέσεις τῆς 11ης Σεπτεµβρίου 2001 ὅταν ἐκεῖνος ἐγκλωβίστηκε καί σκοτώθηκε στούς Δίδυµους Πύργους. Ἡ 50χρονη τότε Μπέβερλυ δραστηριοποιήθηκε τόσο γιά τήν κατασκευή µνηµείου τῶν πεσόντων ὅσο καί γιά τήν ἀποκάλυψη τῆς ἀλήθειας γύρω ἀπό τά συµβάντα τῆς ἡµέρας ἐκείνης πού ἄλλαξε τόν ροῦ τῆς παγκόσµιας ἱστορίας. Ἦταν στήν ὀργανωτική Ἐπιτροπή τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυµάτων στήν 9-11 Commission πού συνέταξε τό (κωµικό) ἐπίσηµο πόρισµα, προήδρευε στήν ὀργάνωση «Φωνές τῆς 11ης Σεπτεµβρίου», ζητοῦσε ἔλεγχο τῶν ὑπηρεσιῶν πληροφοριῶν, ἐναντιώθηκε στούς πολέµους πού ἔγιναν µέ τό γελοῖο πρόσχηµα τῆς 11ης Σεπτεµβρίου (σέ Ἰράκ καί Ἀφγανιστάν) καί ἀρνήθηκε νά λάβει τήν τεράστια ἀποζηµίωση – 1,8 ἑκ. δολάρια! – πού πῆραν οἱ συγγενεῖς τῶν θυµάτων (καί σταµάτησαν νά ἀναρωτιοῦνται…).

Ἡ Ἔκερτ κινήθηκε δικαστικά κατά τῆς Ὁµοσπονδιακῆς Κυβέρνησης πού ἄφησε ἀναπάντητα ὅλα τά κρίσιµα ἐρωτήµατα γιά τά συµβάντα: Πῶς καί ὑπῆρχε ἀπό δύο µέρες πρίν ἕτοιµο στό γραφεῖο τοῦ Μπούς τό σχέδιο ἐπίθεσης κατά τοῦ Ἀφγανιστάν; Πῶς σώθηκαν µέσα στήν κόλαση τῶν Δίδυµων Πύργων τά …διαβατήρια δύο «ἀεροπειρατῶν»; Γιατί ὁ δήµαρχος Τζουλιάνι πούλησε σέ χρόνο ρεκόρ τό µέταλλο τῶν σκελετῶν τῶν 2 πύργων στήν Κίνα, ἐξαφανίζοντας κρίσιµες ἀποδείξεις γιά τό τί συνέβη; Γιατί κάποιοι ὑψηλόβαθµοι τοῦ Πενταγώνου ἀκύρωσαν ἐκείνη τή µέρα τά ἀεροπορικά τους ταξίδια ἐπικαλούµενοι λόγους ἀσφαλείας; Ποιοί κερδοσκόπησαν µέ τίς µετοχές τῶν δύο ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν τρεῖς ἑβδοµάδες πρίν τήν 11η Σεπτεµβρίου; Γιατί δέν ἀναχαιτίστηκαν τά κατειληµµένα ἀεροπλάνα ἀπό τήν Πολεµική Ἀεροπορία τῶν ΗΠΑ; Γιατί ὁ Ντίκ Τσέινι παρακώλυσε τίς ἔρευνες τῆς CIA καί τοῦ FBI;

Στίς 19 Δεκεµβρίου 2003 τό ἄρθρο τῆς Ἔκερτ στήν USA Today εἶχε τίτλο «Ἡ σιωπή µου δέν µπορεῖ νά ἀγοραστεῖ», ἐπιµένοντας στήν ἀκέραια στάση της. Στίς 6 Φεβρουαρίου 2009 ἡ Ἔκερτ ἦταν στήν ἐπιτροπή πού συναντήθηκε µέ τόν νέο Ἀµερικανό πρόεδρο Μπάρακ Ὀµπάµα (φωτογραφία) γιά τό ἴδιο θέµα. Ἕξι µέρες µετά, στίς 12/2/09, σκοτώθηκε σέ ἀεροπορικό δυστύχηµα, στό Μπάφαλο. Τό ἀεροπλάνο, πού εἶχε ἀπογειωθεῖ ἀπό τό ἴδιο ἀεροδρόµιο (Newark) ἀπό ὅπου εἶχαν σηκωθεῖ καί οἱ µοιραῖες πτήσεις τῆς 11ης Σεπτεµβρίου, γιά ἄγνωστο λόγο ἔπεσε (ὁριζόντια, σάν νά προσγειωνόταν) σέ κατοικηµένη περιοχή, χωρίς νά ἐκπέµψει σῆµα κινδύνου, χωρίς νά ἐπικοινωνήσει µέ τόν πῦργο ἐλέγχου, 5 λεπτά πρίν τήν προσγείωση καί µέ κατεύθυνση ἐντελῶς ἄσχετη µέ τήν πορεία του. Οἱ 49 ἐπιβαίνοντες σκοτώθηκαν ὅλοι. Συµπέρασµα; Ποῦ θέλετε νά ξέρω; Θά τέλειωσε τό λαδάκι τῆς Μπέβερλυ, τί ἄλλο δηλαδή;…

Συναντώντας τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη Βαρθολοµαῖο καί συζητώντας τό ἐνδεχόµενο τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ὁ Ἀµερικανός πρόεδρος µίλησε γιά ἐκπαιδευτικά καί θρησκευτικά ζητήµατα πού ἀφοροῦν τήν ἐδῶ µειονότητα (ἀνάδειξη µουφτήδων, µειονοτική ἐκπαίδευση)!

Ἡ παρουσία τοῦ προσωπάρχη τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Ράµ Ἐµµάνουελ, στή συνάντηση, «δένει τό γλυκό», καθώς αὐτός φέρεται νά ἦταν ὁ ἀποδέκτης κάποιων προτάσεων τοῦ καθηγητῆ καί συµβούλου τοῦ Ἐρντογάν Νταβούτογλου, ὅταν ὁ τελευταῖος ἐπισκέφθηκε τίς ΗΠΑ γιά µία ἑβδοµάδα. Προφανῶς τό τουρκικό αἴτηµα σύνδεσης τῶν ἐξελίξεων δῶθε καί κεῖθε τοῦ Ἕβρου µέ µία περίεργη «ἀµοιβαιότητα» (µᾶς δίνουν αὐτοί ἕνα γλυφιτζούρι, τούς δίνουµε ἐµεῖς τό σπίτι µας) ἔχει πιά υἱοθετηθεῖ ἀπό τήν ὑπερατλαντική µας «σύµµαχο» καί προβάλλεται ἀπό τά πλέον ἐπίσηµα χείλη της. Ὅπως εἶναι λοιπόν εὐνόητο, δύσκολες µέρες ἔρχονται γιά τόν τόπο µας…
Αὐτό πού παραµένει ἀκατανόητο εἶναι τό γιατί «ἐµεῖς» (ποιοί ἐµεῖς δηλαδή, τό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν καί τό ΕΛΙΑΜΕΠ, γιά νά ἀκριβολογοῦµε…) ἐπιµένουµε σέ µιά γραµµή πού πέρα ἀπό ἀδιέξοδη γίνεται ὁλοένα καί πιό ἐπικίνδυνη.

Εἶναι πραγµατικά νά τρελλαίνεσαι µέ τή χρόνια αὐτή τακτική τοῦ ΥΠΕΞ µας.

Ὑπάρχει ἄραγε ΕΝΑΣ Ἕλληνας πού νά ἀντιλαµβάνεται τήν ἐµµονή στήν ἐπαναλειτουργία µιᾶς θεολογικῆς Σχολῆς; Γιατί ἔχει ἀποµείνει ὡς τελευταῖο µας «αἴτηµα» στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις, τή στιγµή πού ὑπάρχουν τόσες ἐκκρεµότητες; Ποιός εἶναι ὁ λόγος πού δέν ἀφήνουµε τό ζήτηµα νά λυθεῖ νοµικά εἴτε στήν ἴδια τήν Τουρκία εἴτε στά Εὐρωπαϊκά Δικαστήρια; Ποιά εἶναι ἡ ἀξία τῆς Σχολῆς γιά τήν ἀποδεκατισµένη ἑλληνική µειονότητα τῆς Πόλης ἤ γιά τά ἑλληνικά συµφέροντα, ὅταν δέν ἀποτελεῖ οὔτε ἱκανή µά οὔτε κἄν ἀναγκαία συνθήκη γιά τή στελέχωση τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου; Ποιός χάραξε αὐτήν τήν διαπραγµατευτική γραµµή πού ἀπό τίς µέρες τοῦ ΓΑΠ µέχρι σήµερα στοιχειώνει τήν ἐξωτερική πολιτική µας; Καί ἄς δεχθοῦµε ὅτι ὁρισµένοι προσδοκοῦσαν νά κερδίσουν κάτι ἀπό τήν Ἄγκυρα (γιά νά τό περιφέρουν µετά στούς χαυνοψηφοφόρους ὡς τρόπαιο). τώρα πού ζητεῖται κι εὐθέως συγκεκριµένο ἀντάλλαγµα στή Θράκη, τί καθόµαστε ἀκόµη καί συζητᾶµε; Εἶναι δυνατόν ἀκόµη νά διαπραγµατευόµαστε, ἔστω καί ἐµµέσως (ὅπως ἔγινε στή συνάντηση Μπαµπατζάν – Μπακογιάννη), τήν ἐσωτερική µας πολιτική στή Θράκη χάριν ἑνός …φαντάσµατος;