Εἶναι στέρεα ὅμως αὐτά τά ἐπιχειρήματα; Κατά τή γνώμη μας ὄχι. Πρῶτα πρῶτα δέν κρίθηκε τίποτε τό σημαντικό στήν ἐν λόγῳ ψηφοφορία, τῆς ὁποίας τό ἀποτέλεσμα ἦταν ἐξ ἀρχῆς προδιεγραμμένο. Τό ὅτι οἱ ΗΠΑ προέβησαν σέ κάποιους λεονταρισμούς πρίν τήν κάλπη δέν ἄλλαξε τίποτε ἐπί τῆς οὐσίας. Δεύτερον παραμείναμε σέ ἐπαφή μέ ὅλον τόν ἀραβικό καί μουσουλμανικό κόσμο, κάτι πού χρειαζόμαστε ὅλο καί περισσότερο, καθώς συσφίγγουμε τίς σχέσεις μας μέ τό ἑβραϊκό κράτος σέ βαθμό παρεξηγήσιμο. Τρίτον διατηρήσαμε τό ὅποιο διεθνές ἠθικό κεφάλαιο τῆς χώρας μας ἀκέραιο, μιᾶς χώρας πού σέ ὅλα τά φόρα ἐπικαλεῖται τό Διεθνές Δίκαιο καί τά ψηφίσματα τοῦ ΟΗΕ (γιά τήν Κύπρο καί ὄχι μόνο). Γιά τόν ἑλληνισμό ἡ φράση “Κατεχόμενα Ἐδάφη” δέν εἶναι καί τόσο ἄγνωστη, διάολε, οὔτε καί ἀφορᾶ κάποια πληκτική ψηφοφορία σέ διεθνῆ σαλόνια! Τέλος, πρέπει νά πάψουμε νά ἔχουμε αὐτήν τήν χατζηαβάτικη ἀντίληψη γιά τήν ἐξωτερική πολιτική καί τίς συμμαχίες. Προφανῶς οἱ ΗΠΑ καί τό Ἰσραήλ δέν εἶναι παῖκτες τοῦ δικοῦ μας βεληνεκοῦς ἀλλά χωρίς τόν στοιχειώδη αὐτοσεβασμό καί τήν ἀπαραίτητη ἐπίδειξη ἑνός ἐθνικοῦ αὐτεξούσιου θά ἐπιβεβαιώνουμε πάντα τήν ἀποικιακή μορφή τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους. Εἶναι κοινός τόπος ὅτι ὡς Ἑλλάς βρισκόμαστε στό ἔλεος κάποιων μηχανισμῶν (ΔΝΤ, “ἀγορές”…) ὅπου ὁ λόγος τῶν προαναφερθέντων βαρύνει ἰδιαιτέρως, γιά νά τό ποῦμε κομψά, κι ἀκόμη δέν εἴδαμε κάποιο ἁπτό ὄφελος ἀπό τούτη τή “συμμαχία”. Ἄς πάρουμε ἕνα μάθημα ἀπό τήν πρό ἑβδομάδων (14/11/2017) τουρκική ψῆφο, πάλι στά Ἡνωμένα Ἔθνη, ὅπου καταδικάστηκε ἡ Ρωσία γιά τήν πολιτική της ἔναντι τῶν Τατάρων τῆς Κριμαίας: παρά τό ἔντονο φλέρτ Πούτιν – Ἐρντογάν καί τήν ἀδίρητη ἀνάγκη τοῦ δευτέρου γιά συμμάχους, ἡ Ἄγκυρα ψήφισε ἐναντίον τῆς Μόσχας!

Στους 17 στόχους περιλαμβάνεται η διασυνοριακή κινητικότητα εργατικού δυναμικού και όχι μόνο: στη σελ. 5 διαβάζουμε: “Δεσμευόμαστε να διασφαλίσουμε πλήρη σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινη μεταχείριση για τους πρόσφυγες, εκτοπισμένους και μετανάστες, ασχέτως τύπου μετανάστευσης, και να υποστηρίξουμε τις φιλοξενούσες πόλεις στο πνεύμα της διεθνούς συνεργασίας, συνυπολογίζοντας τις εθνικές συνθήκες και αναγνωρίζοντας ότι παρότι η μετακίνηση μεγάλων πληθυσμών σε πόλεις θέτει μια σειρά προκλήσεων, μπορεί επίσης να προσφέρει σημαντική κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική συνεισφορά στην αστική ζωή. Επίσης δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε τις συνέργειες μεταξύ διεθνούς μετανάστευσης και ανάπτυξης…” Και στην σελίδα 7 όπου αναφέρονται αγαθά και υπηρεσίες που οφείλει το κράτος να παρέχει στους πολίτες του (γη, ενέργεια, νερό, εργασία, εκπαίδευση, πληροφόρηση κτλ), στην ίδια μοίρα τίθενται πάλι οι μετανάστες! Η διακήρυξη μάλιστα καλεί σε άρση “κάθε νομικού, θεσμικού, κοινωνικοοικονομικού ή φυσικού εμποδίου”!

Και μπορεί να μην είναι δεσμευτικό το σχέδιο Habitat III αλλά δεν είναι και μόνο λόγια. Ήδη προβλέφτηκαν τα βήματα για την εφαρμογή του, ενώ ταυτόχρονα η υπογραφή του από την όποια Κυβέρνηση συνεπάγεται φυσιολογικά αποδοχή του αξιακού πλαισίου που διακηρύσσεται: μετανάστες και πολίτες, ξένοι και ντόπιοι, έχουν όλοι τα ίδια δικαιώματα! Ούτε λίγο ούτε πολύ μιλάμε για συθέμελο κλονισμό της έννοιας του κράτους όπως την γνωρίζαμε επί αιώνες!
Από πού όμως προέρχεται αυτή η στάση, ή μάλλον η επανάσταση; Υπάρχει προφανής σχέση με τα παρασκηνιακά κέντρα διαμόρφωσης πολιτικής, τύπου Open Society, τα οποία ανοίγουν τον δρόμο στις γκλομπαλιστικές συμφωνίες τύπου ΤΤΙΡ, NAFTA, CETA. Δεν θα αναφερθούμε στα αυτονόητα, για την συντεταγμένη γραμμή ΟΛΩΝ των ΜΜΕ υπέρ των μεταναστών και κατά του “εθνικισμού”, του “ρατσισμού” κτλ. Μόνο από την πρόσφατη ρητορική των καθεστωτικών ιμάντων σημειώνουμε δύο περιπτώσεις, εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Στις ΗΠΑ η Χίλαρυ Κλίντον περιέγραψε το όραμά της για τις ΗΠΑ μιλώντας προς τους τραπεζίτες της Wall Street: μέρος “μιας κοινής αγοράς με ελεύθερο εμπόριο και ανοικτά σύνορα σε όλο το ημισφαίριο” ενώ στην Goldman Sachs χαρακτήριζε τους Αμερικανούς που θέλουν περιορισμό της μετανάστευσης, “θεμελιωδώς αντιαμερικανούς”! (βλ. διαρροές των WikiLeaks) Άλλωστε το εξειδίκευσε κι ο Τζων Ποντέστα, επικεφαλής του προεκλογικού της αγώνα: “όποιος εμφανίζεται σε μια χώρα κι έχει δίπλωμα οδήγησης πρέπει να μπορεί να ψηφίζει, ασχέτως εν είναι νόμιμος ή παράνομος, επιθυμητός ή ανεπιθύμητος”!
Και από την δική μας, ευρωπαϊκή πλευρά, θυμίζουμε τη φράση που ξεστόμισε στο Media Academy Alpbach της Αυστρίας (22/8/2016) ο επικεφαλής της Κομισιόν, Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ: “Τα σύνορα είναι η χειρότερη ανακάλυψη των πολιτικών. Πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στα παιδιά τους”. Τα πιο επίσημα χείλη λοιπόν της ΕΕ ζητούν ανοικτά την διάλυση των εθνικών κρατών, το άνοιγμα του δρόμου για την επέλαση της Αυτοκρατορίας, με τα γνωστά ψευδοανθρωπιστικά προσχήματα περί “προσφύγων” κτλ. Οι ίδιοι μηχανισμοί (και οι εκπρόσωποί τους) που συντρίβουν χώρες και αποδεκατίζουν λαούς στον αραβικό -και όχι μόνο- κόσμο, έρχονται μετά να αγκαλιάσουν τα θύματά τους και να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον των ευρωπαϊκών λαών!
Είναι λοιπόν πασίδηλο πως τα βλαμμένα αναρχοαυτόνομα του κάθε “Νο Border” δεν είναι περιθώριο και δεν δρουν μόνα τους. Είναι σύμμαχοι των αφεντικών τύπου Σόρος, Κλίντον, Γιουνκέρ και οργανικό κομμάτι της προπαγάνδας τους.

Ἡ ἐξέλιξη τῆς συζήτησης ἦταν ἕνας σπάνιος θρίαμβος γιά τίς ἑλληνικές θέσεις. Μάλιστα ὁ Βραζιλιάνος διπλωμάτης Ζοζέ Ἀουγκοῦστο Λίντγκρεν Ἄλβες, πού ἦταν ἐπικεφαλῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, προέβη σέ κολακευτικότατα σχόλια γιά τήν ἑλληνική πολιτική καί τή στάση τῆς χώρας μας ἀπέναντι σέ κείνους πού τήν ἐγκαλοῦν γιά διάφορα ἀπίθανα: «Ὁ κ. Ἄλβες εὐχαρίστησε τήν ἑλληνική ἀντιπροσωπεία γιά τίς σοβαρές της ἀπαντήσεις. Τό βασικό του συμπέρασμα ἀπό τήν ὅλη συζήτηση ἦταν θετικό. Θεωρεῖ τίς ἀπαντήσεις πού δόθηκαν εἰλικρινεῖς καί σχεδόν 100% ἱκανοποιητικές». Χαρακτήρισε τίς κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις σχετικά μέ τούς Ρομά, τούς Μουσουλμάνους καί τούς μετανάστες πολύ θετικές καί τόνισε ὅτι δέν ἔχει σημασία ἡ ἀναγνώριση μιᾶς μειονότητας ὡς τέτοιας ἤ ἄλλης, ὅσο τό ἄν τά μέλη της στεροῦνται κάποια ἀτομικά τους δικαιώματα.
Μουσουλμανική μειονότητα
Τί εἶπε ἡ ἑλληνική ἀντιπροσωπεία γιά τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης; Ἀρχικά τό γνωστό, πώς ἀποτελεῖται ἀπό τρεῖς διαφορετικές ὁμάδες, δηλ. ἀπό Τούρκους, Ρομά καί Πομάκους. Μίλησε γιά τήν ἐλευθερία ἔκφρασης τῆς κουλτούρας καί τῆς ταυτότητάς τους καί γιά τίς ἐν ἐξελίξει προσπάθειες διδασκαλίας τῆς Πομακικῆς γλώσσας, κάτι πού ἄλλοι, μέσα στήν μουσουλμανική μειονότητα, δέν θέλουν κάτι τέτοιο (δέν τολμήσαμε νά τούς κατονομάσουμε). Σημείωσε ὅτι δέν εἶναι ἡ ἑλληνική κυβέρνηση πού προσπαθεῖ νά ἐπιβάλει μία (ἐθνική) ταυτότητα ἀλλά τό πλειοψηφικό στοιχεῖο τῆς μειονότητας. Γιά τό θέμα τῶν μουφτήδων, ὅπου περιέγραψε τήν κατάσταση, εἶπε ὅτι «οἱ ἑλληνικές Ἀρχές ἀναζητοῦν προσεκτικά πῶς νά βγοῦν ἀπό τήν σημερινή κατάσταση» (προοίμιο τῆς νέας ὑποχώρησης τοῦ ΥΠΕΞ μας;).
Ψευτομακεδονισμός
Ὁσο γιά τήν ψευτομακεδονική μειονότητα, ὁ εἰσηγητής τοῦ ΟΗΕ ἦταν ἀκόμη θετικότερος γιά τίς ἑλληνικές θέσεις. Ὁ κ. Alves εἶπε ὅτι γιά τό ζήτημα τῶν λεγόμενων «Σλάβων Μακεδόνων», ἀγνοοῦσε ὅτι ἀρνοῦνται τή σλαβική καταγωγή τους, μολονότι ὑπῆρξε πρεσβευτής στήν ΠΓΔΜ κι ἀναρωτήθηκε τί θά ἄλλαζε ἄν ἡ κοινότητα ἀναγνώριζε τόν «σλαβομακεδονικό» (κι ὄχι σκέτο «μακεδονικό») πολιτισμό της. «Δέν μπορῶ νά μήν πῶ ἕνα μεγάλο μπράβο στήν ἑλληνική ἀντιπροσωπεία πού ἐπιτέλους ἔδειξαν καί προπάντως ἐξήγησαν στόν κόσμο ὅτι οἱ Σκοπιανοί θέλουν νά σφετεριστοῦν τό ὄνομα, μή ἀποδεχόμενοι τόν Σλαβικό πολιτισμό τους», εἶπε χαρακτηριστικά.
Ἡ Δαμόκλειος Σύμβαση
Ἀναφορικά μέ τήν περίφημη «Σύμβαση – Πλαίσιο τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης γιά τήν προστασία τῶν Ἐθνικῶν Μειονοτήτων», πού εἶχε ψηφίσει ἡ κυβέρνηση Σημίτη ἀλλά ἡ χώρα μας δέν δείχνει πρόθυμη νά τήν κυρώσει, ἡ ἑλληνική ἀντιπροσωπεία ὀρθότατα τόνισε πώς «ἡ πολυσυλλεκτικότητα τῶν νομικῶν καί κοινωνικοπολιτικῶν περιστάσεων καί οἱ ἱστορικές παραδόσεις πού ἐπικρατοῦν σέ κάθε χώρα ἐπιβάλουν τήν κατά περίπτωση προσέγγιση καί ὄχι τήν «μία λύση γιά ὅλα» σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἀντιμετώπιση ἐννοιῶν καί πρακτικῶν λύσεων». Στό σημεῖο αὐτό ὁ Βραζιλιάνος Εἰσηγητής εἶπε ὅτι «δέν μπορεῖ νά συμφωνήσει περισσότερο μέ τήν ἀπάντηση τῆς Ἑλλάδας»!
Διαπιστώσεις καί προτάσεις
Ἡ Ἐπιτροπή κατέθεσε ἐγγράφως τίς διαπιστώσεις καί προτάσεις της στίς 28 Αὐγούστου. Ἐκεῖ, ὡς συνήθως, τό πνεῦμα ἦταν πιό ἰσορροπημένο, προκειμένου νά μήν μείνει κανένας παραπονεμένος. Ἔτσι οἱ Τοῦρκοι κέρδισαν μία προτροπή πρός τή χώρα μας σέ ζητήματα μειονοτικῆς ἐκπαίδευσης καί μία γενικόλογη σύσταση γιά τά σωματεῖα τους. Ὅμως καί πάλι ἐπαινέθηκε ἡ ἑλληνική τοποθέτηση (εἰλικρινής, δημιουργική, ποιοτική) καί ἡ πρόοδος (σέ 5 σημεῖα), ἐνῶ ἡ 9η παράγραφος ἔχει ἐξαιρετικό ἐνδιαφέρον γιά μᾶς: «The Committee notes that the Muslim minority of Western Thrace is composed of Turkish, Pomak and Roma ethnic groups, and that the Government wishes to ensure their right to use their own languages. The Committee asks the State party to include in its next report information on measures taken to protect the human rights of these groups and their right to identity.» Δηλαδή «Ἡ Ἐπιτροπή σημειώνει ὅτι ἡ Μουσουλμανική μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης ἀποτελεῖται ἀπό τίς ἐθνικές ὁμάδες τῶν Τούρκων, τῶν Πομάκων καί τῶν Ρομά και ὅτι ἡ Κυβέρνηση θέλει νά διασφαλίσει τό δικαίωμά τους νά χρησιμοποιοῦν τίς γλῶσσες τους. Ἡ Ἐπιτροπή ζητᾶ ἀπό τό Κράτος – μέρος (τήν Ἑλλάδα) νά συμπεριλάβει στήν ἑπόμενη  ἀναφορά της πληροφορίες γιά τά μέτρα πού ἔλαβε γιά τήν προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων αὐτῶν τῶν ὁμάδων καί τοῦ δικαιώματος στήν ταυτότητά τους»!!! Τί μεγαλύτερη δικαίωση γιά ὅσους παλέψαμε ἐπί χρόνια στήν κατεύθυνση αὐτή; Νά δοῦμε τώρα τά ἔργα τῆς πολιτείας ὑπέρ τῶν Πομάκων καί τῶν Ρομά…