Με δεδομένο πως ο Κατρατζή είναι η μόνη πιθανότητα της Τουρκίας να ξανακερδίσει όλες τις βουλευτικές έδρες στην τριεδρική Ροδόπη, αφού έχει ήδη εξασφαλίσει τον Ιλχάν Αχμέτ δια του ΠαΣοΚ και τον Καραγιουσούφ από τον Σύριζα, είναι παραπάνω από ξεκάθαρο το μήνυμα της φωτογραφίας προς πάσα κατεύθυνση: στηρίζουμε Κατρατζή, ώστε προσπερνώντας τον Ε. Στυλιανίδη να κάνουμε πάλι το “3 στα 3”. Το καταμετρημένο απόθεμα των 23.000 ψήφων του DEB, που επιβεβαιώθηκε προ μηνός στις ευρωεκλογές, υπερεπαρκεί για τον σχεδιασμό αυτόν. Στον Κατρατζή λοιπόν οι μισές από αυτές τις ψήφους και… τέλος στην χριστιανική εκπροσώπηση του νομού.

Ποιος όμως ευθύνεται για την κατάσταση αυτή, που πλέον δεν περιορίζεται σε παρασκηνιακές μεθοδεύσεις αλλά διακινείται και φανερά στα κοινωνικά δίκτυα; Ασχέτως της όποιας ευπείθειας αναμένει η γείτων από τους μειονοτικούς βουλευτές, η σημειολογία – αλλά και η ουσία ενός τέτοιου αποτελέσματος – δεν αμφισβητείται.

τουρκικών συμφερόντων Αχμέτ Χατζηοσμάν!).

Όπως και η Φ. Γεννηματά καλοδέχθηκε τον γυρολόγο του κομματικού σκηνικού Ιλχάν Αχμέτ με το ίδιο σκεπτικό.

Λοιπόν, στο εξής αυτή θα είναι εσαεί η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ροδοπαίου χριστιανικού στοιχείου, το απόλυτο μηδέν; Την απάντηση οφείλει πρώτος να τη δώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης που μάλιστα έρχεται μεθαύριο στην Κομοτηνή, τόσο ως υποψήφιος πρωθυπουργός όσο και ως πρόεδρος του κατεξοχήν παραδοσιακού κόμματος εξουσίας.

Για μιαν – έστω – φορά ας προταχθεί το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον έναντι του κομματικού!

(Ας θυμηθούμε και την πρόσφατη φωτογραφία από την Ξάνθη, όπου οι τρεις επικρατέστεροι μειονοτικοί υποψήφιοι βουλευτές φωτογραφήθηκαν με τον ψευδομουφτή Μέτε…)

Ήδη προλογίζοντας η κ. Καζάκου αναφέρθηκε στα γνωστά: το Πανεπιστήμιο, η ενέργεια, οι μεταφορές… Τα ίδια Παντελάκη μου, και μάλιστα από τους καθ’ ύλιν ενόχους της διαρκώς μηδενικής παραγωγής έργου ακριβώς στους τομείς αυτούς! Ο πρύτανης Αθ. Καραμπίνης αντί να απολογηθεί για την μόνιμη καχεξία και την άθλια εικόνα του ΔΠΘ (εσχάτως κεκοσμημένη και με εισαγγελικές έρευνες), αντί να προσπαθήσει τουλάχιστον να δικαιολογήσει την ανυπαρξία του στο τοπικό γίγνεσθαι και την απουσία οποιασδήποτε σχέσης της λειτουργίας του με την Θράκη, μίλησε για ένα νέο συνεδριακό κέντρο, ανακοίνωσε μια συνεργασία με πανεπιστήμιο της Περσίας (!) και σχεδίασε επί χάρτου την οικονομική αυτοδυναμία του Ιδρύματος… Η Ρόδη Κράτσα πραγματικά δεν κατάλαβα αν μας έκανε πλάκα ή όχι. Ο Χρήστος Δούκας αναφέρθηκε στις δυνατότητες του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, σε σχέση με την γεωστρατηγική αξία της περιοχής, χωρίς να πει λέξη γιατί μετά από τόσα χρόνια μιλάμε ακόμα για “δυνατότητες” κι όχι για πραγματικότητες: είμαστε όντως τόσο άχρηστοι ή υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια που κανείς δεν ομολογεί; Λίγο πολύ τα ίδια ισχύουν και για όσα είπε ο Γ. Γιαρέντης για την αιολική ενέργεια και το φυσικό αέριο.

Με αφορμή όμως το “γαλάζιο” χρώμα της ημερίδας, αξίζει να θυμηθούμε μερικά αναπτυξιακά κατορθώματα της ΝΔ στην περιοχή. Την εμμονή της, λ.χ., υπέρ του κάθετου οδικού άξονα Κομοτηνής – Κάρτζαλι, ο οποίος στραγγίζει την περιοχή κι από το τελευταίο ευρώ, φορτώνοντάς μας συγχρόνως μύρια βουλγαρογενή προβλήματα. Την …επική βιομηχανική πολιτική της Περιφέρειας ΑΜ-Θ επί Αγγελόπουλου – Βάγγερ. Την χρόνια συμπόρευση με τον αρχιμασώνο που με το κουμπαρικό του κύκλωμα …αφαίρεσε χειρουργικά το “Π” από τη λέξη Πανεπιστήμιο. Την μετατροπή των Σχολών Αστυνομίας σε κέντρα φύλαξης λαθρομεταναστών. Την αδυναμία συγκράτησης των Ποντίων νεοπροσφύγων στη Θράκη – στο τέλος κόβοντας και τις διακοσάευρες συντάξεις τους… Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα και – ως από παρθενογένεση – μιλάνε για πλάνα μιας μελλοντικής μας ανάπτυξης!

Δυστυχώς όλα τούτα κάτι δείχνουν και για το συνολικό μας χάλι. Δεν μπορεί σε έναν τόπο με κατοίκους νοητικά επαρκείς και πολιτικά εγγράμματους να αντέχει (μετά από 4 δεκαετίες ζωής!) ένας τέτοιος κομματικός οργανισμός. Δεν μπορεί να εναποτίθεται οποιαδήποτε ελπίδα συλλογικής ανάκαμψης σε πρόσωπα και μηχανισμούς που αδυνατούν να διαφυλάξουν την ίδια την αυτοσυντήρησή τους. Δεν είναι μόνον ο βασιλιάς τσίτσιδος, προφανώς η πολυεπίπεδη γύμνια είναι ο κανόνας και στο πόπολο, δεν εξηγείται διαφορετικά.

Αν πάντως οι νεοδημοκράτες θέλαν να μας πείσουν ότι υπάρχουν και χειρότερα από την κυβερνώσα Αριστερά, μάλλον τα κατάφεραν…