Από την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου βρίσκεται στη Θράκη για τριήμερη περιοδεία η Ντόρα Μπακογιάννη, ως πρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής που συστήθηκε για την περιοχή. Μια Επιτροπή που ενώ ο τίτλος της συνεχίζει να δηλώνει ότι θα ασχοληθεί με την ανάπτυξη της Θράκης, εμφανίστηκε ξαφνικά με δύο ομάδες εργασίας εντός της, μία για τα οικονομικά θέματα και μία για τα “θεσμικά”.

Εδώ και έναν περίπου χρόνο η κυβέρνηση Τσίπρα αποφάσισε να εκχωρήσει στην Τουρκία ένα ακόμη τιμάριο στη Θράκη, παλαιόθεν διεκδικούμενο: την προσχολική εκπαίδευση. Καθώς τα προηγούμενα χρόνια (της Συνθήκης της Λωζάνης, της Μορφωτικής Συμφωνίας του 1951 και των Μορφωτικών Πρωτοκόλλων του 1968) δεν υφίστατο ο θεσμός που σήμερα έγινε υποχρεωτικός, δεν συμπεριλήφθηκε στο πλαίσιο της «μειονοτικής» ζώνης.

Όλα τα τελευταία χρόνια, λοιπόν, το εκπαιδευτικό αιτηματολόγιο της Άγκυρας, είτε διαβιβάζεται από τους μειονοτικούς βουλευτές είτε από έξαλλους πράκτορες, εκπροσώπους συλλογικοτήτων, ξεκινάει με τα «δίγλωσσα νηπιαγωγεία». Ο φόβος των Τούρκων είναι μην τυχόν και μάθουν τα μουσουλμανόπουλα ελληνικά, μην τυχόν και νιώσουν την Ελλάδα ως πατρίδα τους. Εξ ου και η πίεση, όπου μπορούν, υπέρ των μειονοτικών –διάβαζε τουρκικών– σχολείων, τώρα και των νηπιαγωγείων.

Πέρυσι, λοιπόν, το Υπουργείο Παιδείας μέσω του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), ξεκίνησε ένα ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα ύψους 400.000 ευρώ, που θα βάλει στα νηπιαγωγεία μουσουλμανικών οικισμών μειονοτικούς νηπιαγωγούς (οι πλειονοτικοί υποψήφιοι αποκλείστηκαν ρητώς!) δίπλα στους ήδη υπηρετούντες, «για την διευκόλυνση της επικοινωνίας με τα νήπια».

Σε πρώτη φάση σε έξι νηπιαγωγεία, μετά σε 25 και τέλος –αφού φυσικά πρώτα διαπιστωθεί η «απόλυτη επιτυχία» του προγράμματος– σε όλα. Οι αντιδράσεις φρέναραν την εφαρμογή του προγράμματος τη χρονιά 2017-18, αλλά στη διάρκεια του περασμένου καλοκαιριού φάνηκε πως υπήρχε πρόθεση στο υπουργείο Παιδείας να το τρέξει.

Πράγματι, υπογράφηκαν τον Αύγουστο οι πρώτες συμβάσεις και έγινε προσπάθεια να μπουν οι έξι πρώτες στα νηπιαγωγεία. Ευτυχώς για όλους μας, οι νηπιαγωγοί αντιλήφθηκαν πολύ καλά τι θα σήμαινε μια τέτοια εξέλιξη για τον τόπο μας, αλλά και για τις θέσεις εργασίας τους. Έτσι οι αντιδράσεις τους δεν κάμφθηκαν (η φωτό είναι από την διαδήλωσή τους στην πλατεία της Κομοτηνής στις 11/9/2017).

Το αποτέλεσμα ήταν να έρθουν από την Αθήνα ο γενικός γραμματέας Α. Νοταράς και η επιστημονική υπεύθυνη Μ. Σφυρόερα, ώστε μαζί με τον άλλον φυσικό αυτουργό του εγκλήματος, τον Γ. Μαυρομμάτη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, να πείσουν τις νηπιαγωγούς για την χρησιμότητα του προγράμματος. Τίποτε δεν κατάφερε το τρίο, παρά την έρευνα στους ισπανόφωνους των ΗΠΑ, αλλά και την «πολιτική απόφαση» της κυβέρνησης που επικαλέστηκαν.

Ο κλεφτοπόλεμος αντέχει

Παραμονές Χριστουγέννων ανακοινώθηκαν τα έξι νηπιαγωγεία όπου θα πήγαιναν οι επιλεχθείσες μειονοτικές νηπιαγωγοί: Αριαννά, Πάσος, Ασώματος, Πάχνη, Άλμα, Κύρνος. Για τις νηπιαγωγούς των συγκεκριμένων χωριών που αρνούνταν σταθερά να συνεργαστούν στο πρόγραμμα έγινε και προσπάθεια δελεασμού τους με 300 ευρώ μηνιαία οδοιπορικά όσο θα διαρκεί το πρόγραμμα. Και πάλι τίποτε δεν πέτυχαν: τους τα πέταξαν στα μούτρα! Οι ίδιες κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε απογευματινή επιμόρφωση (14/2/2018) και το αρνήθηκαν, όπως το δικαιούνταν.

Η μία από τις δύο συμβούλους-επιμορφώτριες αρνήθηκε κι αυτή τη συμμετοχή της. Η άλλη δυστυχώς υπέκυψε στην πίεση. Ορίστηκε η επιμόρφωση να γίνει σε εργάσιμη ώρα, αλλά και τότε η μεν Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας κήρυξε τρίωρη στάση εργασίας και άλλη μία συνεχόμενη τρίωρη ο τοπικός διδασκαλικός σύλλογος, με αποτέλεσμα και πάλι να υπάρξει ματαίωση (26/2/2018). Ο κλεφτοπόλεμος των εκπαιδευτικών αντέχει! Πώς μπορεί, όμως, ένα τέτοιο μείζον θέμα να περνάει στα αζήτητα της ειδησεογραφίας;

Πώς μπορεί μια κυβέρνηση να παραδίδει όποιο εθνικής σημασίας ζήτημα θέλει ουσιαστικά στα χέρια ξένης χώρας και να έχει απέναντί της μόνο συνδικαλιστές, να μην τρέχει τίποτε για την υπόλοιπη κοινωνία; Την απάντηση την έδωσε ίσως η Ντόρα Μπακογιάννη, επισκεπτόμενη πρόσφατα την Κομοτηνή (6/1/2018), όταν «δεσμεύτηκε» για την ίδρυση μειονοτικών νηπιαγωγείων! Είναι λοιπόν συναινετική στο κομματικό επίπεδο η εκποίηση;

Η οικογένεια Μητσοτάκη – Μπακογιάννη, της οποίας ένας κλάδος προαλείφεται και για πρωθυπουργός μας, ίσως είναι το χαρακτηριστικότερο αλλά (δυστυχώς) δεν είναι το μόνο παράδειγμα της παρακμιακής ελίτ του τόπου μας. Όλος ο κορμός των παλαιών κομμάτων (ΝΔ – ΠαΣοΚ) αποτελείται από άτομα που προέρχονται από τις λεγόμενες ελίτ και τις παρυφές τους. Άτομα κατά κανόνα μέ μηδενικές ικανότητες, αμόρφωτα, ανελλήνιστα, κυριολεκτικά πρόστυχα, που έχουν την ευθύνη για το ελεεινό κράτος που δημιούργησαν. Όπως κι άλλοτε το γράψαμε, πολιτεύτηκαν σαν Κουΐσλιγκς προς τα “έξω” και σαν Ταμερλάνοι στο εσωτερικό. Κι αν είναι το ΠαΣοΚ που κυρίως βαρύνεται με την διάλυση του όποιου κράτους λειτουργούσε ακόμη το 1981, η ΝΔ – που εκπασοκίστηκε – βολεύτηκε μια χαρά στα συντρίμια που άφησε πίσω της η πράσινη λοιμική.
Σήμερα περνάμε το Καθαρτήριο του Σύριζα (ευτυχώς με το αναισθητικό των ΑΝΕΛ), λογική συνέπεια όσων προηγήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Όχι όμως για να ξαναγυρίσουμε στις παλιές συμμορίες, διάολε! Όχι για να λουστούμε πάλι τον κάθε χαφιέ των ξένων, το κάθε αρπακτικό του δημοσίου ταμείου, το κάθε τσογλάνι της όποιας μαφιοφαμίλιας! Είναι ανάγκη να υπάρξει κάτι νέο, μια ελπίδα μέσα στον ζόφο των ημερών.

Η προ εβδομάδος είδηση έλεγε: “Δύο πρώην υπουργοί Εξωτερικών, η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, συμφώνησαν ότι θα πρέπει να σταματήσει να εφαρμόζεται ο ισλαμικός νομός, η σαρία, στους Έλληνες μουσουλμάνους, που ζουν στην Θράκη”. Οι δύο πρώην υπουργοί μίλησαν στο συνέδριο με θέμα «Δίκαιο και Θρησκεία στην Ελλάδα» που διοργάνωσε το Ινστιτούτο για τη Μεσόγειο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου.

Όπως επεσήμαναν η κατάργηση της σαρίας επιβάλλεται από το Σύνταγμα αλλά και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η μεν Μπακογιάννη μίλησε για αναχρονιστικό θεσμό που δεν υπάρχει ούτε στην Τουρκία, ο δε Βενιζέλος επισήμανε ότι δεν μπορείς να αναγκάσεις ακόμα και έναν μουσουλμάνο πολίτη να δεχθεί την εφαρμογή του θρησκευτικού αυτού νόμου, αν δεν το θέλει. Κι αναρωτιέσαι εσύ που γνωρίζεις την αλήθεια: γιατί άτομα που πέρασαν από το ΥΠΕΞ και κατά τεκμήριο είναι πνευματικά επαρκή λένε δημοσίως αυτές τις πίπες;

Ποια σαρία ισχύει στη Θράκη, πέρα από τα 2-3 συγκεκριμένα θέματα του οικογενειακού δικαίου; Ποιος υποχρεώνεται από ποιον να πάει στον ιεροδίκη; Δεν είναι πασίγνωστο το γιατί διατηρείται αυτό το καθεστώς, πέρα από το ότι αναφέρεται και στη Συνθήκη της Λωζάνης; Είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να πιστεύουν στην κατάργηση των δικαστικών αρμοδιοτήτων των μουφτήδων; Κι αν δεν πιστεύουν, γιατί ενισχύουν την πλευρά των αδαών ή των πρακτόρων της γείτονος;

Στην “Καθημερινή” (18/6) δημοσιεύθηκε άρθρο κάποιας Δώρας Aντωνίου, αναφορικά με τα σχέδια του υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με το μέλλον του θεσμού των μουφτήδων στη Θράκη. Μάθαμε λοιπόν από το ανωτέρω άρθρο, όπου αναφέρεται και η τουρκική εμμονή στο ζήτημα, ότι “το θέμα απασχολεί την ελληνική κυβέρνηση, λόγω και της καταδίκης της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση των θρησκευτικών ελευθεριών, και το υπουργείο Εξωτερικών έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτραπεί η εκλογή μουφτήδων αντί του διορισμού τους”. Μέσα σε μία πρόταση πετιέται στα σκουπίδια η ελληνική επιχειρηματολογία δεκαετιών (και η αλήθεια) και …περνάμε κατευθείαν στις διαδικαστικές λεπτομέρειες: Θα έχουν δικαστικές αρμοδιότητες; Θα ψηφίζουν οι γυναίκες; Ποια συμμετοχή θα απαιτείται για να θεωρηθεί έγκυρη η εκλογή;

Μάλιστα κύριοι! Η από ετών ειλημμένη απόφαση του/της ΥΠΕΞ μας χρειαζόταν μόνο λίγη μεθόδευση για να υλοποιηθεί. Πρώτα υπονομεύτηκε μέχρι γελοιοποιήσεως / καταργήσεως ο νόμος για την πρόσληψη των 240 ιμάμηδων στη Θράκη. Και ύστερα, κατά την κορύφωση της ακαδημαϊκής καμπάνιας κατά της “Σαρίας”, στο όνομα του “εξευρωπαϊσμού”, μας σερβίρουν και μία “εκλογή” των μουφτήδων. Μάλιστα, σύμφωνα με το προαναφερθέν δημοσίευμα, “υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου έχουν επεξεργαστεί πρόταση για το καθεστώς που θα διέπει την εκλογή των μουφτήδων”. Όλα έτοιμα λοιπόν, για μία ακόμη υποχώρηση στις ορέξεις της Άγκυρας, την καθοριστικότερη όλων!

Πάμε επομένως ολοταχώς για μία καινοφανή διαδικασία για την ανάδειξη των μουφτήδων της ελληνικής Θράκης. Κόντρα σε όλες τις ισλαμικές παραδόσεις και τα ισχύοντα σε όλα τα κυρίαρχα κράτη, οι πιστοί θα ψηφίζουν για τον μουφτή τους, έτσι όπως ΔΕΝ συμβαίνει ούτε στις μουσουλμανικές χώρες κι ούτε στην ίδια την Τουρκία (επειδή, λέει, φοβάται τον φονταμενταλισμό!). Είπαμε, ισχυρή Ελλάδα…

Και πώς δέχθηκαν λέτε το νέο οι Θρακιώτες τουρκοπράκτορες; Διαβάζουμε τις δηλώσεις του Αχμέτ Μέτε, που παριστάνει τον μουφτή Ξάνθης: “…Δεν πιστεύω πως το κράτος θα πάρει μια απόφαση επειδή μας σκέφτεται. Διότι εδώ υπάρχει μια υστεροβουλία. Θα ¨αδειάσουν¨ πρώτα τον μουφτή και το αξίωμα του και μετά θα κάνουν εκλογές. Ένας μουφτής χωρίς αρμοδιότητες και μη μπορώντας να κάνει δουλειές, θα είναι ένας μουφτής ανδρείκελο. Η μειονότητα θα μείνει πάλι μέσα στα προβλήματα της. Αν αφαιρεθούνε οι αρμοδιότητες του καδή και γίνουν εκλογές, τότε αυτός ο μουφτής σε ποιόν και πως θα είναι επωφελής ; (…) Πάλι δεν λαμβάνεται υπόψιν η άποψη της μειονότητας. Πάλι αντιμετωπίζουμε αποφάσεις που πήραν χριστιανοί και αφορούν μουσουλμάνους.” (εφ. Γκιουντέμ, 26-6). Και μεταφράζω χάριν της κυρίας Ντόρας: “Κι αυτό που θα μας δώσετε πάλι δεν φτάνει. Πάλι θα γκρινιάζουμε, θα καταγγέλουμε, ευχαριστώ δεν θ’ ακούσετε και ησυχία δεν θα βρείτε ποτέ”.

Συναντώντας τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη Βαρθολοµαῖο καί συζητώντας τό ἐνδεχόµενο τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ὁ Ἀµερικανός πρόεδρος µίλησε γιά ἐκπαιδευτικά καί θρησκευτικά ζητήµατα πού ἀφοροῦν τήν ἐδῶ µειονότητα (ἀνάδειξη µουφτήδων, µειονοτική ἐκπαίδευση)!

Ἡ παρουσία τοῦ προσωπάρχη τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, Ράµ Ἐµµάνουελ, στή συνάντηση, «δένει τό γλυκό», καθώς αὐτός φέρεται νά ἦταν ὁ ἀποδέκτης κάποιων προτάσεων τοῦ καθηγητῆ καί συµβούλου τοῦ Ἐρντογάν Νταβούτογλου, ὅταν ὁ τελευταῖος ἐπισκέφθηκε τίς ΗΠΑ γιά µία ἑβδοµάδα. Προφανῶς τό τουρκικό αἴτηµα σύνδεσης τῶν ἐξελίξεων δῶθε καί κεῖθε τοῦ Ἕβρου µέ µία περίεργη «ἀµοιβαιότητα» (µᾶς δίνουν αὐτοί ἕνα γλυφιτζούρι, τούς δίνουµε ἐµεῖς τό σπίτι µας) ἔχει πιά υἱοθετηθεῖ ἀπό τήν ὑπερατλαντική µας «σύµµαχο» καί προβάλλεται ἀπό τά πλέον ἐπίσηµα χείλη της. Ὅπως εἶναι λοιπόν εὐνόητο, δύσκολες µέρες ἔρχονται γιά τόν τόπο µας…
Αὐτό πού παραµένει ἀκατανόητο εἶναι τό γιατί «ἐµεῖς» (ποιοί ἐµεῖς δηλαδή, τό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν καί τό ΕΛΙΑΜΕΠ, γιά νά ἀκριβολογοῦµε…) ἐπιµένουµε σέ µιά γραµµή πού πέρα ἀπό ἀδιέξοδη γίνεται ὁλοένα καί πιό ἐπικίνδυνη.

Εἶναι πραγµατικά νά τρελλαίνεσαι µέ τή χρόνια αὐτή τακτική τοῦ ΥΠΕΞ µας.

Ὑπάρχει ἄραγε ΕΝΑΣ Ἕλληνας πού νά ἀντιλαµβάνεται τήν ἐµµονή στήν ἐπαναλειτουργία µιᾶς θεολογικῆς Σχολῆς; Γιατί ἔχει ἀποµείνει ὡς τελευταῖο µας «αἴτηµα» στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις, τή στιγµή πού ὑπάρχουν τόσες ἐκκρεµότητες; Ποιός εἶναι ὁ λόγος πού δέν ἀφήνουµε τό ζήτηµα νά λυθεῖ νοµικά εἴτε στήν ἴδια τήν Τουρκία εἴτε στά Εὐρωπαϊκά Δικαστήρια; Ποιά εἶναι ἡ ἀξία τῆς Σχολῆς γιά τήν ἀποδεκατισµένη ἑλληνική µειονότητα τῆς Πόλης ἤ γιά τά ἑλληνικά συµφέροντα, ὅταν δέν ἀποτελεῖ οὔτε ἱκανή µά οὔτε κἄν ἀναγκαία συνθήκη γιά τή στελέχωση τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου; Ποιός χάραξε αὐτήν τήν διαπραγµατευτική γραµµή πού ἀπό τίς µέρες τοῦ ΓΑΠ µέχρι σήµερα στοιχειώνει τήν ἐξωτερική πολιτική µας; Καί ἄς δεχθοῦµε ὅτι ὁρισµένοι προσδοκοῦσαν νά κερδίσουν κάτι ἀπό τήν Ἄγκυρα (γιά νά τό περιφέρουν µετά στούς χαυνοψηφοφόρους ὡς τρόπαιο). τώρα πού ζητεῖται κι εὐθέως συγκεκριµένο ἀντάλλαγµα στή Θράκη, τί καθόµαστε ἀκόµη καί συζητᾶµε; Εἶναι δυνατόν ἀκόµη νά διαπραγµατευόµαστε, ἔστω καί ἐµµέσως (ὅπως ἔγινε στή συνάντηση Μπαµπατζάν – Μπακογιάννη), τήν ἐσωτερική µας πολιτική στή Θράκη χάριν ἑνός …φαντάσµατος;