Η πρώτη δημοσκόπηση δημοσιεύθηκε στο μακράν δημοφιλέστερο τουρκόφωνο μέσο της Θράκης, το Azinlikca, που τυγχάνει και το πιο αξιόπιστο και μετριοπαθές, μακρυά από προξενικές επιρροές. Εκεί βεβαιώθηκε πως, 2 στους 3 μουσουλμάνους είναι εναντίον της παράνομης μετανάστευσης, παρότι είναι γνωστό ότι συχνά σε διάφορα τεμένη χωριών φιλοξενούνται παράνομοι μετανάστες.

Στο στόχαστρο των ακραίων

Ο αντιδήμαρχος Σουφλίου Κοτζά Γιουσούφ, ο πρόεδρος της Κοινότητας Πρωτοκκλησίου Σαλίογλου Ἀλή, ο δημοτικός σύμβουλος Καμέρ Τζεμήλ, ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Μεγάλου Δερείου των Αλεβιτών, αλλά και απλοί κάτοικοι του χωριού Σιδηρώ στον Έβρο, προσέφεραν βοήθεια στον ελληνικό στρατό και στους ντόπιους αστυνομικούς και συνοριοφύλακες, αυτούς δηλαδή που οι ίδιοι καλούν για κάθε σχετικό πρόβλημα τους.

Άλλος μιλάει για τον «σκορπιό που θα δαγκώσει και σας μια μέρα» (εννοώντας τις ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας), ενώ έτερος αναρωτιέται για την εθνική τους καταγωγή! Βεβαίως υπήρξαν και θετικά σχόλια, που εκφράζουν την συνήθως σιωπηρή πλειοψηφία του μουσουλμανικού στοιχείου. Μια άλλη προσφορά πού έγινε στην Αστυνομία Αλεξανδρουπόλεως στις 5/3/20 ήταν από την Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικῆς Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνῆς και την αντίστοιχη της Αλεξανδρούπολης.

Παραδόθηκαν φακοί και γάντια μιας χρήσεως για χρήση των ενστόλων μας στον Έβρο, σε μια κίνηση συμβολική μα και ουσίας, που δεν έτυχε ιδιαίτερης προβολής. Βεβαίως εκεί οι αντιδράσεις δεν μπορούσαν να είναι πολύ επιθετικές γιατί ο πρόεδρος της ΔΕΜΠ Σελήμ Ισά έχει με το πολύπλευρο έργο του κερδίσει τον σεβασμό του μέσου μουσουλμάνου, οπότε το προξενικό κύκλωμα τον αντιμετωπίζει πλέον μόνο με αποσιώπηση.

Η σιωπηλή πλειοψηφία της μειονότητας

Αξιοσημείωτη είναι και η σιωπή για το θέμα του δημάρχου Αρριανών Ἀχμέτ Ριντβάν, γνωστού για τοποθετήσεις του, πού δεν απέχουν ιδιαιτέρως από εκείνες των Γκρίζων Λύκων. Δεν λέει λέξη για το θέμα, παρότι οι δημότες του είναι αυτοί πού κυρίως ταλαιπωρούνται από την συνήθως νυκτερινή λαθροδιέλευση των παρανόμων μεταναστών. Ίσως τον εκφράζει ο σύμβουλος του Χουσεΐν Μουσταφά πού σχολιάζει στο προφίλ του ότι: «Μέχρι σήμερα ως μειονότητα συνεχώς σιωπούσαμε αλλά πλέον έφτασε και με το παραπάνω ο καιρός να κραυγάσουμε. Εμείς θα έπρεπε για κείνους, όχι να μην τους θέλουμε, αλλά να έχουμε ανοίξει και πανό υπέρ τους στους δρόμους. Πίστεψε με ως Τούρκος της δυτικής Θράκης ντρέπομαι για τον εαυτό μου…». Σιωπηρή εν γένει και η στάση των τριών μουσουλμάνων βουλευτών της Θράκης.

Ανοικτά υπέρ των ελληνικών δικαίων τοποθετήθηκαν οι δύο τοποτηρητές των νομίμων μουφτειών Ξάνθης και Κομοτηνῆς, Μπιλάλ Καραχαλήλ καί Χαλήλ Τζιχάτ, υπενθυμίζοντας το σωστό, το δικαίωμα της χώρας μας σε ασφαλή σύνορα και τα επιβαλλόμενα όρια για όλους. Όσο για τους τυπικότερους ατζέντηδες των τουρκικών συμφερόντων, σαν τον τουρκομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε για παράδειγμα, αυτοί τρέχουν για …μνημόσυνα των Τούρκων στρατιωτών πού πέφτουν σαν “ήρωες” στο Ἰντλίμπ, παρουσία φυσικά του Τούρκου Προξένου Κομοτηνής και λίγων ανυποψίαστων χωρικών που έτυχε να βρεθούν στο τζαμί!

Συνελόντι ειπείν, η στάση της μουσουλμανικής κοινωνίας είναι σε γενικές γραμμές πολύ καλύτερη, θα έλεγα σχεδόν εθνοπατριωτική, σε σύγκριση με εκείνην του ΣΥΡΙΖΑ (για να μην πάω κι “αριστερότερα”). Κανείς εδώ δεν βρίζει τούς Έλληνες ως “φονιάδες των λαών”, κανείς δεν καμώνεται τον δημοκράτη ζητώντας ανοιχτά σύνορα και κανείς δεν αποκαλεί τους Εβρίτες πατριώτες ως “Τάγματα Εφόδου”, γιατί συνέδραμαν στην υπεράσπιση των συνόρων και της γης μας. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως η ρίζα του όποιου ζητήματος στη Θράκη οδηγεί πρωτίστως στην παρακμιακή Αθήνα.

Η Κυβέρνηση από το φθινόπωρο του 2016, τουλάχιστον, άρχισε με τρόπο ύπουλο να πριονίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην μειονοτική πολιτική της χώρας μας. Υπήρξαν και κάποια βήματα σωστά, οφειλόμενα όχι βεβαίως σε κάποια συριζέικη πρωτοβουλία αλλά στην καθαυτό λειτουργία του κράτους και της νομιμότητας. Από τον περασμένο Δεκέμβρη όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και ό,τι γίνεται στη Θράκη προερχόμενο από την Αθήνα είναι ταυτισμένο με το αιτηματολόγιο της Άγκυρας. Φυσικά δημοσίως οι Τσίπρες, οι Κοτζιάδες και οι Γαβρόγλοι διακηρύσσουν ότι η πολιτική τους στη Θράκη είναι εσωτερικό μας θέμα και κανέναν ρόλο δεν παίζει το τι θα πει ο Ερντογάν, παραλλήλως όμως κάνουν ακριβώς αυτά που απαιτεί ο νεοσουλτάνος (εδώ δεν μπόρεσαν να αρνηθούν την επίσκεψή του στην Κομοτηνή, θα του πούνε όχι στα άλλα;)! Έτσι, και στην κατεύθυνση των δίγλωσσων νηπιαγωγείων προχωράνε (με το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ), και τις Διαχειριστικές Επιτροπές των βακουφίων υπονομεύουν με κάθε τρόπο (μηνύσεις, καταγγελίες, οικονομικός στραγγαλισμός…), και τους μουφτήδες κάλεσαν σε παραίτηση για να προχωρήσουν σε εκλογές (άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία)! Ό,τι ζητάει η Άγκυρα υλοποιείται από τους Κουΐσλιγκς της Αθήνας, αλλά ως …δική τους επιλογή. Φυσικά επικαλούνται και τον «διάλογο», αλλοίμονο, τι είναι οι άνθρωποι, τίποτε φασίστες; Τίποτε πουλημένα τομάρια, εξωνημένα κνώδαλα, προσκυνημένα γιουσουφάκια; Όχι, είναι δημοκράτες και αριστεροί κι έχουν προτεραιότητα τον διάλογο (με την Άγκυρα).
Αξίζει να δει κανείς και το πώς υλοποιείται η πολιτική αυτή της Κυβέρνησης τοπικά. Πρώτα διέλυσαν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στην Κομοτηνή, στο πιο κρίσιμο σημείο της χώρας δηλαδή, χωρίς καμμία δικαιολογία (μάλλον επειδή όντως λειτουργούσε). Έτσι μένει στην περιοχή αρμόδια για το εθνικό ζήτημα ασφάλειας μόνο η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Μετά το κωμικοτραγικό πέρασμα του κ. Καφόπουλου, ο οποίος έφυγε μάλλον πριν πληροφορηθεί πού πέφτει η …Κομοτηνή, έχουμε σήμερα επικεφαλής της ΥΠΥ έναν διπλωμάτη που απλώς ακολουθεί τις οδηγίες του «συμβούλου» τον οποίον φύτεψε προ τριετίας ο Ν. Κοτζιάς στη θρακική πρωτεύουσα: ο Γιάννης Μπεληγιάννης, που ήταν διοικητής της ΕΥΠ Κομοτηνής επί σημιτικού Πασόκ, λύνει και δένει κατά βούληση, πάντα στο όνομα του υπουργού – μέντορά του. Έχει δημιουργήσει μιαν άτυπη δομή «βιβλιοθηκών» σε 32 μειονοτικούς οικισμούς, όπου 4 εκπαιδευτικοί ανά χωριό καλούνται να βοηθήσουν τα παιδιά στα μαθήματα κτλ. Καλό ακούγεται αλλά ο τρόπος υλοποίησης, η ανταπόκριση του κόσμου και το τελικό αποτέλεσμα θα κρίνουν την επιτυχία του εγχειρήματος. Μέχρι τότε δεδομένη είναι μόνο η ανάλωση των μυστικών κονδυλίων στο σχέδιο αυτό, το οποίο μάλλον δεν διεκδικεί δάφνες …νομιμότητας. Πέραν αυτού όμως; Το ίδιο κέντρο αποφάσεων («ΠΡΑΤΤΩ») έχει κλείσει κάθε στρόφιγγα προς τις πάγιες ανάγκες των μειονοτικών υπηρεσιών/προσώπων εκείνων που αποδεδειγμένα στήριξαν την νομιμότητα στην πατρίδα μας σε καιρούς πολύ δύσκολους. Ποιος άραγε διοχετεύει τις ανώνυμες καταγγελίες στις δικαστικές Αρχές, ποιος βρίσκει επίσημα έγγραφα του ΥΠΕΞ για να τα στρέψει εναντίον του Σελήμ Ισά, προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής της Κομοτηνής; Πάντως αυτός ο τελευταίος, που εργάζεται αμισθί (και καταχρεωμένος) επί δύο χρόνια για την αγαπημένη του Ελλάδα, ΔΕΝ διόρισε προ μηνός την κόρη του στο υπουργείο του κ. Κοτζιά – με «εξετάσεις» στην Διπλωματική Ακαδημία -, ΔΕΝ διαχειρίζεται απόρρητα κονδύλια με βάση τις …σεξουαλικές επιλογές των δικαιούχων και ΔΕΝ είναι αυτός που ζήτησε (ανεπιτυχώς) από οποιονδήποτε «μαύρη» οικονομική στήριξη. Θυμίζω εδώ ότι ο Σελήμ Ισά με το πρωτοφανές έργο του στην Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής έχει πετύχει όσα δεν πέτυχαν όχι μόνο οι προκάτοχοί του αλλά και οι διάφοροι διπλωμάτες που πέρασαν από την περιοχή. Μια τριετία δημιουργίας, διαφάνειας και εντιμότητας – έχουμε γράψει αναλυτικά και παλιότερα – βούλωσε όλα τα κακόβουλα στόματα και έφερε κοντύτερα στην ελληνική πολιτεία τον μέσο μουσουλμάνο της πόλης. Είναι χαρακτηριστικές οι δημόσιες επαινετικές δηλώσεις του βουλευτή (ΚΙΝΑΛ) Ιλχάν Αχμέτ για το έργο της ΔΕΜΠ αλλά και η πρωτοφανής συνεργασία της τελευταίας με κάθε λογής δημόσιους φορείς. Παράλληλα η Αθήνα καλεί σε παραίτηση (δήθεν για λόγους γήρατος) τον σοφολογιότατο Μέτσο Τζεμαλή, σεβαστό και αποδεκτό μουφτή από χριστιανούς και μουσουλμάνους της πόλης και με απίστευτο διεθνές κύρος, αφού ο κυβερνητικός στόχος είναι πλέον να ανοίξει ο δρόμος για εκλογές μουφτήδων (υποτίθεται με μια διαδικασία που δεν θα είναι στα χέρια της Τουρκίας αλλά αυτό είναι ένα παλιό, τετριμμένο ανέκδοτο). Το ιστορικό πραγματικά επίτευγμα των τελευταίων χρόνων, να νομιμοποιηθούν οι επίσημα αναγνωριζόμενοι μουσουλμανικοί θεσμοί στα μάτια ακόμη και των τουρκοφρόνων, πασχίζει να το καταστρέψει τώρα η Κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα με τα ενεργούμενά της στη Θράκη, διαλύοντας και τους τελευταίους εναπομείναντες φιλελληνικούς κύκλους στην μειονοτική κοινωνία.
Πρώην αριστεροί, πρώην σταλινικοί, πρώην και νυν κυπατζήδες παραδίδουν το μέλλον της ελληνικής Θράκης στα χέρια της Τουρκίας, ενδεχομένως «κουρμπάνι» για χατήρι των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Οι Αν.Ελ., που για ένα διάστημα είχαν κρατήσει τα θρακικά πράγματα υπό έναν κάποιον έλεγχο, είναι πια προδήλως ανύπαρκτοι, εξαερώθηκαν μετά τη Ατιμία των Πρεσπών. Ξεδιάντροποι οι κυβερνώντες ετοιμάζουν τις αλλαγές που τους διέταξαν (ακούστηκαν ήδη ως υποψήφιοι για τις δύο προβεβλημένες θέσεις στην Κομοτηνή οι πιο φανατικοί Τούρκοι Γκαλήπ και Χατζηοσμάν!!!) και επικαλούνται ανενεργούς νόμους του παρελθόντος για να υποχρεώσουν την αντιπολίτευση πάλι σε αφωνία. Μετά την προδοσία της Μακεδονίας δεν κωλώνουν πια σε λαϊκές κατάρες και ροχάλες, ο ξεφτιλισμένος την ξεφτίλα δεν τη φοβάται. Είναι λοιπόν σήμερα που η τοπική κοινωνία πρέπει να ακουστεί, αύριο ίσως να είναι αργά!

Το ένα μείζον θέμα αφορά την ανάδειξη των μουφτήδων. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του πρωθυπουργού έχουμε πρόβλημα ως χώρα, καθότι «ένα τμήμα της μειονότητας δεν αναγνωρίζει τους μουφτήδες που έχει διορίσει η Πολιτεία». Να δεχθούμε την καλή προαίρεση της Κυβέρνησης να λύσει το πρόβλημα που γεννάται από το γεγονός ότι μια μειοψηφία μόνο δέχεται τους διορισμένους μουφτήδες ως θρησκευτικούς της ηγέτες. Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Στον περιορισμένο χώρο του παρόντος άρθρου επισημαίνουμε εν τάχει τρεις βασικούς λόγους:

1) Προ 30ετίας το κράτος νοιάστηκε να μπαλώσει όπως όπως ένα κενό και έκτοτε δεν ενδιαφέρθηκε για μια θεσμική οχύρωση των μουφτειών, ώστε αυτές να αποκτήσουν κάποιαν αξιοπιστία και κύρος στα μάτια των πιστών. Αντιθέτως, τις άφησε στο έλεος αδιάφανων μηχανισμών οι οποίοι ακόμη δεν έχουν εκλείψει. Αυτό που λέγεται μουφτεία σήμερα είναι επισήμως …ένας δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου Παιδείας κι από κάτω του ένας σκοτεινός διάδρομος με ποικίλα συμφέροντα, ατομικά και συλλογικά. Από χρόνια είναι έτοιμο στο Υπουργείο Παιδείας ένα προεδρικό διάταγμα για οργανόγραμμα και εκσυγχρονισμό των μουφτειών αλλά ουδείς τελικά το προχώρησε. Γιατί;

2) Πάντοτε τα πρόσωπα παίζουν κομβικό ρόλο στις εξελίξεις. Γιατί στην πομακογενή Ξάνθη ο επίσημος μουφτής Σινίκογλου δεν ελέγχει παρά μόνο 1-2 ιμάμηδες, αφήνοντας όλο το πεδίο ελεύθερο στον «εκλεγμένο» Μετέ με τους εκατόν τόσους ιμάμηδες, ενώ την ίδια στιγμή στην θεωρητικά δυσκολότερη Κομοτηνή η πόλη ελέγχεται από τον νόμιμο μουφτή Τζεμαλή; Και γιατί η νομιμοφροσύνη αυτή στη θρακική πρωτεύουσα διευρύνεται διαρκώς, ιδίως από τη στιγμή που ανέλαβε πρόεδρος στη Διαχειριστική Επιτροπή (και την μεταμόρφωσε θεαματικά) ο Σελήμ Ισά; Είναι προφανώς θέμα συγκεκριμένων επιλογών και η ατυχήσασα πρόσφατη προσπάθεια για αντικατάσταση του Σινίκογλου – όπως και η αλλαγή μουφτή στο Διδυμότειχο που καρκινοβατεί – δείχνει ότι η μεν πρόθεση ανάταξης υπάρχει, όμως ο κατάλληλος τρόπος δεν έχει ακόμη ανευρεθεί.

3) Είναι η πρόθεση της Τουρκίας να έχει πρωτεύοντα ρόλο στη Θράκη. Όποιον τρόπο και να επιλέξει η Κυβέρνηση, όποια πρόσωπα και να αναδείξει, αν ο ρόλος της Τουρκίας υποβαθμι- στεί θα έχουμε «ένα τμήμα της μειονότητας» απέναντί μας. Η εμπειρία σε άλλα θέματα το έχει δείξει περίτρανα, δεν χρειάζεται φαντασία για να το προβλέψει κανείς. Πόσο μάλλον όταν ως «μειονότητα» εννοείς την πολιτική της ηγεσία, την σχεδόν καθολικά ελεγχόμενη εξ ανατολών… Εν κατακλείδι δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι η Κυβέρνηση θα προχωρήσει όντως σε εκλογή μουφτήδων, παρά τα λεγόμενά της. Θεωρούμε πως πρόκειται μάλλον για προεκλογική φούσκα και κούφια υπόσχεση προς την γείτονα (έχει ξαναγίνει επί ΠαΣοΚ και υπουργίας Γιαννίτση). Ένα τέτοιο έγκλημα σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων ουδείς μπορεί να το εκτελέσει, πόσο μάλλον με αδιανόητες συγκρίσεις ισλάμ και ορθοδοξίας ή Οικουμενικού Πατριάρχη και …μουφτή Ξάνθης. Ένδειξη ενισχυτική αυτού του σκεπτικού μας είναι και η ρύθμιση στο θέμα του ισλαμικού νόμου (Σαρία) που πέρασε από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, επαναβεβαιώνοντας τις δικαστικές αρμοδιότητες του μουφτή, άρα καθιστώντας αδύνατη την εκλογή του. Προς το παρόν, έστω.
Το δεύτερο ζήτημα, αυτό μάλιστα που προχωράει ήδη με πράξεις, είναι η εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στα δημόσια νηπιαγωγεία της Θράκης. Μπαίνει σε εφαρμογή από τον Γενάρη ως πιλοτικό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, παρότι πουθενά δεν το έχει ζητήσει η τοπική μειονοτική κοινωνία η οποία πλέον έχει αποδεχθεί και αγκαλιάσει τα δημόσια νηπιαγωγεία. Μάλιστα ξεκινάει με έναν χρόνο καθυστέρηση (και) λόγω των μεγάλων αντιδράσεων που συνάντησε από το σύνολο των νηπιαγωγών. Εφέτος λοιπόν προσλήφθηκαν με 10μηνες συμβάσεις έξι «διαμεσολαβητές» – αποκλειστικά από την μειονότητα! – για ισάριθμα νηπιαγωγεία σε μειονοτικά χωριά της Θράκης (Αρριανά, Πάσος, Ασώματοι, Πάχνη, Άλμα, Κύρνος) που θα συμβάλλουν στην γλωσσική επικοινωνία της πλειονοτικής νηπιαγωγού με τα νήπια. Στην πράξη θα ακυρωθεί ο ρόλος της υπάρχουσας νηπιαγωγού, αφού το νήπιο θα προτιμήσει την εύκολη επικοινωνία με την διαμεσολαβήτρια, παρά την προσπάθεια εκμάθησης της ελληνικής. Έτσι θα ακυρωθεί όχι μόνο η προσδοκώμενη ελληνομάθεια που είναι απαραίτητη πριν το σχολείο αλλά και η επιθυμητή βιωματική επαφή του νηπίου με την άλλη πλευρά της κοινωνίας που του είναι ξένη. Παράλληλα υπονομεύεται ο ρόλος και το μέλλον της νηπιαγωγού και τίθεται εν αμφιβόλω το εργασιακό της μέλλον, εξ ου και η καθολική αντίδραση των συλλόγων των νηπιαγωγών Ξάνθης και Κομοτηνής που συγκέντρωσαν υπογραφές κατά του προγράμματος, πλην ματαίως. Ο υπεύθυνος γ.γ. του υπουργείου Παιδείας Ανδρέας Νοταράς τους διεμήνυσε (6/10/2017) ότι είναι ειλημμένη πολιτική απόφαση και να πάψουν να αντιδρούν – μάλιστα στη συνάντηση έγινε επίκληση και παιδαγωγικών επιχειρημάτων με βάση έρευνες στους …ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Αν όντως ξεκινήσει εφέτος το πρόγραμμα, η πορεία είναι προδιαγραμμένη και μας το λένε ξεκάθαρα οι αλυτρωτικοί – παρακρατικοί σύλλογοι των δυτικοθρακιωτών Τούρκων της Ευρώπης που παρακολουθούν την διαδικασία ζητώντας όλο και περισσότερα: «η ελληνική Κυβέρνηση να σεβαστεί το δικαίωμα εκπαίδευσης στη μητρική γλώσσα και να ανοίγει δίγλωσσα νηπιαγωγεία με το ίδιο καθεστώς με τα δημοτικά σχολεία της μειονότητας στην αυτόνομη δομή» (Χαλίτ Χαμπίμπογλου, πρόεδρος της ABTTF).
Ναι, αυτά είναι πράγματι εσωτερικά θέματα του ελληνικού κράτους. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει κάποια δομή που να δικαιολογεί αυτόν τον χαρακτηρισμό.

Βλέπει η Τουρκία ότι στην Κομοτηνή από την μια η κυβερνητική πολιτική μηδενικής ανοχής στην παραβατικότητα και από την άλλη το απίστευτο έργο του Σελήμ Ισά στην Διαχειριστική Επιτροπή, έχουν ενδύσει την τοπική Μουφτεία με πρωτόγνωρη αίγλη για τα μάτια των απλών μουσουλμάνων. Για πρώτη φορά σε δεκάδες χρόνια θητείας ο Τζεμαλή προσευχήθηκε ενώπιον εκατοντάδων πιστών στο ανακαινισθέν τέμενος Ταμπακχανέ, αλλά και στο προηγούμενο Μπαϊράμ γίνανε ουρές έξω από το γραφείο του για τις ευχές. Για πρώτη φορά οι διεθνείς συναντήσεις των μουφτήδων (στην Αίγυπτο αλλά και στη Σαουδική Αραβία) δείχνουν να ανοίγουν ορίζοντες άλλους από κείνους που οδηγούν στην Άγκυρα. Για πρώτη φορά ο μειονοτικός πολίτης εκφράζεται ανεπιφύλακτα θετικά για άτομα νομιμόφρονα έναντι της ελληνικής πολιτείας.
Όλα αυτά έχουν κι άλλον αντίκτυπο: ο μουφτής βλέπει το κοινωνικό πεδίο ελεύθερο από οιεσδήποτε απειλές** και παίρνει κουράγιο για να επιτελέσει τον ρόλο του, κλείνοντας τον δρόμο στον όποιο τουρκομουφτή πάει να τον υποκαταστήσει. Αυτό συμβαίνει τώρα γιατί εξέλιπαν κάποια άτομα που παρίσταναν την “αυλή” του και τον κρατούσαν κλεισμένο στο γραφείο του, σε ρόλο διεκπεραιωτικό. Κάπως έτσι ορισμένοι χριστιανοί και μουσουλμάνοι επωφελούνταν επί χρόνια από τους εικονικούς θεσμούς (μουφτειών και διαχειριστικών), ενθυλακώνοντας ισχύ και χρήμα που υποτίθεται πως προοριζόταν για αλλού. Το εκατέρωθεν μαύρο χρήμα λοιπόν μειώνεται με τάση εξαφάνισης, προοπτική που πανικοβάλει τα τρωκτικά, ασχέτως θρησκεύματος. Η σημερινή κυβέρνηση Σύριζα – ΑνΕλ είναι η καλύτερή μας ευκαιρία για να παγιωθεί μια υγιής κατάσταση στους θεσμούς αυτούς (ουδείς άλλωστε ενίσταται σε όσα γίνονται, σε αντίθεση με το παρελθόν) κι ελπίζουμε οι προτάσεις της νεότευκτης Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας να συμβάλουν στην ορθή κατεύθυνση.
Βεβαίως όλα τούτα αφορούν την Κομοτηνή, όπου δεν λείπουν και προβλήματα (χρονίζοντα ή νεότερα) που αναμένουν την επίλυσή τους. Η ελπίδα όλων είναι να μπουν σε έναν λογαριασμό και τα πράγματα στο Διδυμότειχο, υπό τον νέο τοποτηρητή κ. Οσμάν Χαμζά. Τι συμβαίνει όμως, θα έλεγε κανείς, στην Ξάνθη, όπου η παρουσία του Σινίκογλου είναι μία διαρκής τροχοπέδη; Εκεί πρέπει να σοβαρευτεί κάποια στιγμή το ελληνικό κράτος και να υλοποιήσει τον σχεδιασμό του όχι με βιασύνες και ερασιτεχνισμούς αλλά με εργαλείο την νομιμότητα και κριτήριο το δημόσιο συμφέρον. Δεν μπορεί ολόκληρη Ελλάδα να πέφτει στα πόδια οποιουδήποτε, πόσο μάλλον του …Σινίκ!
Μ.Κ. – Κ.Κ.
* Το ποινικό κομμάτι δεν το φοβούνται, αφού κανένας δεν πάει φυλακή για ποινή κάτω των 5 ετών, πόσο μάλλον μειονοτικός δημοσιογράφος. Το κομμάτι της αγωγής το έλυσαν, μη έχοντας στο όνομά τους τίποτε, άρα και ο προσφεύγων δεν έχει να κερδίσει δεκάρα!

** Δεν είναι τυχαίο ότι ο γνωστός τριπλοπράκτορας που αλώνιζε για δεκαετίες τις μουφτείες (κι όχι μόνο!), επισκέφθηκε τους μουφτήδες καλώντας τους να αποσύρουν τις μηνύσεις γιατί “στο δικαστήριο χιλιάδες κόσμος θα τους αποδοκιμάσει”!

Τό σύστημα στή Θράκη ἔχει ἀπαλλαχθεῖ ἀπό ἐκεῖνα τά στοιχεῖα πού ἁλώνιζαν ἐπί δεκαετίες γιά ἴδιον ὄφελος (οἰκονομικό, κομματικό…) καί εἶναι καιρός νά λείψουν καί κάποια πρόσωπα πού ἄθελά τους ἤ καί ἠθελημένα συνέβαλαν στήν οἰκοδόμηση τοῦ σάπιου ἐκείνου συστήματος. Ἀναμένεται, λογικά, κάτι ἀντίστοιχο καί στήν Ξάνθη, ὅπου ἡ χρόνια γύμνια τῶν ἐπισήμων θεσμῶν εἶναι παραπάνω ἀπό κραυγαλέα. Στήν Κομοτηνή, βεβαίως, ἡ κατάσταση εἶναι πολύ διαφορετική καί ἡ ἐξυγίανση πού προχωράει μᾶλλον πρέπει νά στοχεύσει τώρα παρακάτω, ἐκεῖ πού ὁρισμένοι πῆραν τόν θεσμό τῶν ἱεροδασκάλων καί, ἐλέῳ προσωπικῶν σχέσεων, τόν μετέτρεψαν σέ θεσμό ἀργομισθίας. Δέν νομίζω ὅτι ἀναλάβαμε ὡς χώρα πρίν τρία χρόνια νά συγκρουστοῦμε (καί σέ πρωθυπουργικό ἐπίπεδο!) προκειμένου νά ἔχουμε τό σημερινό θλιβερό ἀποτέλεσμα. Καί βεβαίως σειρά πρέπει νά πάρει καί τό Ἱεροσπουδαστήριο Χαϊριγιέ, ὅπου ἡ σιωπή εἶναι συνενοχή. Ἡ ἀποκαλυπτική ἀλληλογραφία τῆς διεύθυνσης τοῦ σχολείου μέ τήν Διαχειριστική Ἐπιτροπή πού τό χρηματοδοτεῖ δείχνει πώς χρειάζεται κι ἐκεῖ νυστέρι. Κι ἐφόσον ἔγινε ἡ ἀρχή …τώρα ἤ ποτέ!