Αὐτός πού κινήθηκε στή γνωστή γραμμή τῶν ἐθνικιστικῶν ὑπαινιγμῶν ἦταν ὁ …συντοπίτης μας ὑπουργός Ἐργασίας καί Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων Μεχμέτ Μουεζίνογλου, πού πέρα ἀπό τήν διαρκή του ἀναφορά στήν “Δυτική” Θράκη καί στά “ἐδάφη” (λές καί δέν ὑπάρχουν χῶρες καί κράτη!) ἐπέμεινε στά “προβλήματα” πού συναντοῦν οἱ ντόπιοι μουσουλμάνοι. Εἶπε χαρακτηριστικά καί ἐπί λέξει: “Τό νά ἔχουν οἱ Δυτικοθρακιῶτες στήν Ἑλλάδα, μιά χώρα-μέλος τῆς Ε.Ε. ἀντιμετώπιση πολίτη Β΄ κατηγορίας στά θέματα τοῦ δικαιώματος ἐκπαίδευσης, τῶν ἐκλεγμένων μουφτήδων ἤ καί σέ οἰκονομικό ἐπίπεδο, εἶναι κάτι πού τό ἀντιμετωπίζουν μέ θλίψη”!!! Καί κατέληξε μέ κάτι πιό …αἰσιόδοξο: “Ἀλλά νά μήν ξεχνᾶνε ποτέ τό ἑξῆς, δίπλα στίς ἐλπίδες τους ὑπάρχει ἡ στήριξη τοῦ ἰσχυροῦ τουρκικοῦ ἔθνους τῶν 80.000.000 ἀνθρώπων. Ὑπάρχει ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἰσχυροῦ κράτους τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας.”

Ξέρω πώς δέν ἀκούγεται πολύ διπλωματικό ἀλλά μήπως ἦρθε ἡ ὥρα νά τόν στείλουμε στόν διάολο; Ἀρκετά δέν ἀνεχτήκαμε ἄλλοτε τίς κλαψομούνικες δηλώσεις του γιά τό δυτικοθρακιώτικο “κομμένο μέλος τοῦ τουρκικοῦ ἔθνους”, ἄλλοτε τό παραλήρημα μεγαλείου – ὑπουργός Ὑγείας τότε – μέ τίς μετακομιδές ἀσθενῶν γιά (ἀποτυχημένη, τελικά) θεραπεία στήν Πόλη κι ἄλλοτε μέ συγκαλυμμένες πλήν σαφέστατες ἀπειλές σάν τίς χθεσινές; Κάποια στιγμή πού ξεκουμπίστηκε ἀπό ὑπουργός – μέ κατηγορίες γιά διαφθορά – ὁ Ἐγεμέν Μπαγίς γλυτώσαμε ἀπό τίς ἀπίστευτες ἀθλιότητές του, τώρα μέ τόν Μουεζίνογλου τί θά γίνει; Θά περιμένουμε νά τόν πιάσουν στήν Τουρκία κι αὐτόν μέ τή γίδα στόν ὧμο ἤ μποροῦμε ὡς κυρίαρχο κράτος νά διαμηνύσουμε ὅτι ἡ ἐδῶ παρουσία καί ρητορική του μᾶς δημιουργεῖ προβλήματα;
Στά θετικά τῆς περιοδείας ἦταν πρῶτον τό γεγονός ὅτι ὁ ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν Γ. Ἀμανατίδης συνόδευε τόν Τοῦρκο πρωθυπουργό (καί δέν ἁλώνιζε ἀνενόχλητος ὁ τελευταῖος) ἀλλά καί ἡ ἀπουσία τοῦ τουρκομουφτῆ Σερήφ ἀπό τήν προσευχή στό τέμενος Κιρμαχαλέ (πού θά στρεφόταν κατά τῆς ἔννομης τάξης τῆς χώρας μας). Στά ἀρνητικά ὅτι ἔχουμε πιά ἀποδεχθεῖ τίς κάθε τρεῖς καί δύο “ἐπιθεωρήσεις” τοῦ τόπου μας ἀπό Τούρκους ἀξιωματούχους ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου – ἤδη ὁ Γιλντιρίμ ἔδωσε στούς κατοίκους ραντεβού τόν Σεπτέμβριο!
Ὑπάρχει κάποιος λόγος νά τό ὑφιστάμεθα αὐτό, χριστιανοί καί μουσουλμάνοι; Μέ τό τακτικό αὐτό τουρκικό σφράγισμα στό μέτωπο τῆς μειονότητας, τό κλῖμα γίνεται ἀκόμη βαρύτερο γιά τούς μή τουρκογενεῖς Πομάκους καί Ρομά προκειμένου νά ἐκδηλωθοῦν καί νά διεκδικήσουν τήν διαφορετικότητά τους. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τό πλειονοτικό χριστιανικό στοιχεῖο δέν κατανοεῖ τήν σκοπιμότητα τέτοιων περιοδιῶν πού βάζουν ἀπέναντι ἕνα μέρος τῆς κοινωνίας μέ τό ὁποῖο ἀναζητᾶ κοινό ἔδαφος καί κουλτούρα συνύπαρξης. Ἔχει δώσει ὁποιοδήποτε δικαίωμα ἡ τοπική κοινωνία καί ἐπικαιρότητα γιά νά νιώθει ἡ Ἀθήνα ὑποχρεωμένη νά συναινέσει στίς – σεμνές ἤ μή – γιορτές τουρκισμοῦ στή Θράκη;
Κώστας Καραΐσκος, Kομοτηνή

Ο Μουεζίνογλου σχολιάζοντας την αντανάκλαση που είχε στα Βαλκάνια η εκλογική νίκη του ΑΚΡ, είπε: «Μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από Βαλκάνια μου τηλεφώνησαν από Κόσοβο, Μακεδονία και Βουλγαρία. Και η Δυτική Θράκη στηρίζει αλλά φέρεται λίγο βαριά. Δεν ξέρω τον λόγο, αλλά ενώ υπήρξαν αντιδράσεις από την περιοχή του Εχίνου – Ξάνθης, από την Κομοτηνή που έπρεπε να υπάρξει στήριξη, υπήρξε σιωπηλή παρακολούθηση. Είναι ανάγκη να οργανώσουμε ακόμη καλύτερα την Δυτική Θράκη. Κανείς να μην αμφιβάλλει, τα αύριο της Δυτικής Θράκης θα είναι ακόμη καλύτερα».

Μία πρώτη παρατήρηση λοιπόν είναι πως πράγματι ο μουσουλμανικός κόσμος της ελληνικής Θράκης δεν νιώθει με την τουρκική Κυβέρνηση την εξάρτηση που θα ήθελε η τελευταία. Πρόκειται για διαπίστωση που συχνά γίνεται από εμάς σε μικρή κλίμακα, όμως είναι σημαντική μία τέτοια επιβεβαίωση. Κι αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με αίτια ιδεολογικά (ισλαμιστές, κεμαλιστές κτλ) όσο με μια κριτική στάση που μπορεί πλέον να έχει κάποιος έναντι του ερντογανικού καθεστώτος, ανεξαρτήτως του πόσο Τούρκος νιώθει. Από την άλλη βεβαίως είναι το πλέγμα των συμφερόντων που έχει εξυφανθεί και το οποίο διαθέτει την δύναμη να επιβάλει την άποψη των τουρκικών υπηρεσιών και των πρακτόρων τους. Λογικά λοιπόν προκρίνεται η σιωπή.
Ένα δεύτερο σημείο είναι η διαφορά που σημειώνεται μεταξύ Κομοτηνής και Ξάνθης. Παρότι το πομακικό στοιχείο υπερτερεί στην δεύτερη, είναι εκεί κυρίως που ανθίζει ο φανατισμός (του προσήλυτου). Στο τουρκογενές κομμάτι της μειονοτικής κοινωνίας, που κυριαρχεί στην Κομοτηνή, τα πράγματα είναι πιο χαλαρά, όπως το είδαμε και στις ευρωεκλογικές επιδόσεις του DEB πέρυσι. Όπως λοιπόν το έχουμε ξαναγράψει, δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο τους μη τουρκογενείς πληθυσμούς (Πομάκους και Ρομά) αλλά και οι Τούρκοι αξίζουν και χρειάζονται την εγγύτητα με το ελληνικό κράτος και με το πλειονοτικό στοιχείο.
Πώς όμως μπορεί να γίνει αυτό; Εδώ ερχόμαστε στην τρίτη μας παρατήρηση επί των λεχθέντων του Μουεζίνογλου: Είναι, λέει, «ανάγκη να οργανώσουμε ακόμη καλύτερα την Δ. Θράκη». Έχει δηλαδή το θράσος να μιλάει δημοσίως για την οργάνωση που στήνει η Τουρκία μέσα σε ξένη χώρα (αλλά και ποιον να φοβηθεί, τις ελληνικές …υπηρεσίες; Ή την ελληνική Κυβέρνηση;)! Ακριβώς αυτή την «οργάνωση» είναι που πρέπει να τσακίσουμε. Αν δεν εξαλείψουμε το προξενικό παρακράτος και τις ποικίλες, παράλληλες, παρεμβάσεις με δήθεν θρησκευτικό / πολιτιστικό / μορφωτικό χαρακτήρα, ούτε ως Έλληνες μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το αύριο του τόπου μας αλλά ούτε και οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες μπορούν να ησυχάσουν από τον εναγκαλισμό της «μητέρας – πατρίδας». Όπως ακριβώς το λέγαμε και πριν μερικά χρόνια στην ενημερωτική μας εκστρατεία για κλείσιμο του Προξενείου Κομοτηνής: θα ωφεληθεί πρώτη η μειονότητα.

Εἶναι ἀληθές ὅτι ἡ μουσουλμανική κοινωνία ψήφισε γιά πρώτη φορά τόσο συντεταγμένα τόν ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως ὅμως ἔτσι δέν ἔγινε σέ κάποιον βαθμό – μικρότερο, ἔστω – καί μέ τήν ὑπόλοιπη κοινωνία; Πρῶτα πρῶτα στήν Ξάνθη ὁ πιστός στήν προξενική γραμμή Ζεϊμπέκ πῆγε καί πάλι πολύ ψηλά καί τόν ἀκολούθησε στή Βουλή ὁ …πρώην διευθυντής τοῦ γραφείου του, Στάθης Γιαννακίδης. Στή Ροδόπη ἔγινε ἡ ἀνατροπή, ὅπου ἡ στροφή τῆς μειονοτικῆς ψήφου ὑπέρ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἦταν τέτοια ὥστε ἐξελέγησαν καί οἱ δύο μουσουλμάνοι ὑποψήφιοί του, ὁ Μουσταφά Μουσταφά κι ὁ Ἀιχάν Καραγιουσούφ. Ποιός ἔχασε ἀπό τήν ἐπιλογή αὐτή; Ὁ Ἰλχάν Ἀχμέτ πού, μέ κάπως μειωμένη τήν ἐκλογική του προίκα, ἔμεινε μέ τό «Ποτάμι» ἐκτός νυμφῶνος γιά μιάν ἀκόμη φορά. Ὑπῆρξε παρέμβαση τῆς Τουρκίας γιά ποδηγέτηση τῆς ψήφου; Ὄχι σπουδαία. Πιθανόν προτιμήθηκε ὁ Μουσταφά στό ξεκάθαρα κυβερνητικό κόμμα ἀπό τόν Ἰλχάν στό θολό Ποτάμι, κάτι λογικό. Ἐπίσης οἱ ἐκλογεῖς ἀπό τήν Προύσσα, τήν Πόλη κτλ ἦταν ἐλάχιστοι σέ σχέση μέ τό παρελθόν καί μάλιστα κανείς δέν τούς κατηύθυνε τί νά ψηφίσουν στά λίγα λεωφορεῖα πού τούς μετέφεραν. Εἶναι ἄλλωστε χαρακτηριστικό ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐκδρομεῖς …παρέμειναν στήν περιοχή (προφανῶς σέ συγγενεῖς), μέ ἀποτέλεσμα τό σχετικό πρόστιμο* στά λεωφορεῖα κατά τήν ἔξοδό τους ἀπό τή χώρα μας.
Τί ἔκαναν ὅμως τά ἄλλα κόμματα, πού συνήθως μέμφονται τόν ΣΥΡΙΖΑ ὅτι πολιτεύεται χωρίς νά λαμβάνει ὑπόψιν τά ἐθνικά συμφέροντα; Καί δέν μιλᾶμε γιά τό ἄλλοτε κραταιό ΠαΣοΚ, πού …δίδαξε πολιτική ἀνηθικότητα στόν συγκεκριμένο τομέα ἀπό χρόνια, ἀλλά γιά τήν καί καλά «πατριωτική» Νέα Δημοκρατία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ποιόν παζάρευε ὡς ὑποψήφιο πάνω στήν ἀπελπισία της γιά προσπορισμό κάποιων ψήφων; Ἀφοῦ πρῶτα ἔφαγε πόρτα ἀπό τόν μέχρι πρότινος πασοκικό – προξενικό ἀστέρα Ἀχμέτ Χατζηοσμάν, βρῆκε ἀκόμη προκλητικότερη περίπτωση: Τόν γιό τοῦ Ἀχμέτ Σαδίκ! Ναί, τόν σήμερα ἐπιχειρηματία στήν Τουρκία Λεβέντ Ἀχμέτ, πού φυσικά ἀρνήθηκε. Μάλιστα λέγεται ὅτι κλήθηκε ὁ ἴδιος στήν Ἀθήνα καί σημαῖνον στέλεχος τῆς τοπικῆς ΝΔ πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη γιά νά συζητήσει τά ἐκλογικά μέ τόν συντοπίτη μας (καί ὑπουργό Ὑγείας τοῦ Νταβούτογλου) Μεχμέτ Μουεζίνογλου, γιά νά λάβει τελικά τήν ἀρνητική ἀπάντηση. Παζάρι δηλαδή τῆς ἑλληνικῆς Κυβέρνησης σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο μέ τήν Τουρκία γιά τίς ὑποψηφιότητες στή Θράκη – καί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά! Ὁπότε ἄν κάνουν αὐτά στό «ἐθνικά εὐαίσθητο» κόμμα τῶν Σαμαρᾶ – Σταμάτη, τί μένει ἄραγε γιά τούς ἐθνομηδενιστές;
Δέν ἀρνούμαστε ὅτι ἐλλοχεύουν κίνδυνοι στό ἄμεσο μέλλον ἀπό κάποιους ἰδεοληπτικούς συριζαίους. Ἡ κύρωση τῆς Σύμβασης γιά τίς ἐθνικές μειονότητες, ἡ ὑποχώρηση στό θέμα τῶν τουρκοφρόνων σωματείων, ἡ διαφοροποίηση τῆς ἐθνικῆς μας γραμμῆς στά μείζονα μειονοτικά θέματα (μουφτεῖες, μειονοτική ἐκπαίδευση…) μποροῦν νά ἐπιφέρουν πλῆθος δεινῶν. Ὅμως κάποιες ἀντιστάσεις ὑπάρχουν καί μέσα στόν ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ἴδια ἡ παρουσία τοῦ Ν. Κοτζιᾶ στό ΥΠΕΞ κάτι λέει, καί τίποτε δέν θά περάσει εὔκολα ἀκόμη κι ἄν ἐπιχειρηθεῖ. Τότε θά καταλάβουν ὁρισμένοι ὅτι στή Θράκη πέρα ἀπό τήν μειονότητα ὑπάρχει καί μιά πλειονότητα. Ἄλλωστε εἴμαστε κι ἐμεῖς ἐδῶ – κακό σπυρί στόν πισινό κάθε ἐξουσίας – καί θά τό παλαίψουμε ὅπως τό κάναμε ἀπό χρόνια μέ ὅλους τούς προηγούμενους, ξεμπροστιάζοντας κάθε ἀπατεώνα καί λέγοντας μόνο τήν ἀλήθεια. Ἐθνικόν τό ἀληθές, ὅπως μᾶς δίδαξε ὁ ποιητής.

* Πρόβλημα …μέγα, γιά τό ὁποῖο ἐνημερώθηκε καί ἐνεργοποιήθηκε ὁ κύριος Περιφερειάρχης μας, Γ. Παυλίδης, βοήθειά μας…