Τό σημεῖο καμπῆς ἦταν στά τέλη τοῦ Φλεβάρη: ἡ ἀντίσταση τῶν νησιωτῶν Λέσβου καί Χίου στήν ἔνστολη βία τῆς Κυβέρνησης σκόρπισε τίς φιλοδοξίες τοῦ Μητσοτάκη γιά ἐπιβολή συριζέικης λαθροπολιτικῆς σέ γαλάζια συσκευασία. Ἦρθε καί ὁ ἐκτροχιασμός τοῦ Ἐρντογάν πού ξεκίνησε νά μᾶς βομβαρδίζει μέ δεκάδες χιλιάδες ἐπίδοξους εἰσβολεῖς, ὁπότε τό σύστημα ἔκανε στροφή 180 μοιρῶν. Σάν νά μήν ἦταν οἱ ἴδιοι πού πανηγύριζαν τήν «πολυπολιτισμικότητα» καί πού ἔβριζαν ὅποιον «νατιβιστή» ἤθελε νά φυλαχθεῖ ἡ πατρίδα μας, ἄρχισαν νά ἀνακαλύπτουν τήν πασιφανή ἀλήθεια, νά προβαίνουν σέ λήψη μέτρων αὐτοπροστασίας καί νά περιγράφουν τά γεγονότα ὅπως συμβαίνουν κι ὄχι μέ τόν γνωστό παραμορφωτικό φακό. Οὔτε «προσφυγικά δράματα», οὔτε «διασώσεις» τοῦ Λιμενικοῦ, οὔτε (στανικά) πολιτιστικά «μπολιάσματα»…
Εἴχαμε λοιπόν ἀνέκαθεν δίκιο! Ἡ ἑλληνοτουρκική μεθόριος στόν Ἕβρο μπορεῖ καί πρέπει νά σφραγιστεῖ. Τά θαλάσσια σύνορα στό Αἰγαῖο μποροῦν καί πρέπει νά φυλαχθοῦν. Ἡ παρουσία τῶν παρανόμων μεταναστῶν στά νησιά (καί ὄχι μόνο) εἶναι σοβαρός κίνδυνος γιά τή χώρα μας. Ἡ δράση τῶν ΜΚΟ δέν συνάδει μέ τά συμφέροντα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ὁ ρόλος τῆς Τουρκίας παραμένει κατάπτυστος, δουλεμπορικός καί ὑπονομευτικός τῆς κυριαρχίας μας. Ὅλα τοῦτα, ρητά ἤ ὄχι, τά δέχεται πλέον τόσο ἡ Κυβέρνηση ὅσο καί τό σύστημα ἐξουσίας καί πορεύεται ἀναλόγως. Καί, ὦ τοῦ θαύματος, δέν πέφτει ὁ οὐρανός νά μᾶς πλακώσει! Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἀντί νά μᾶς καταχεριάζει, μᾶς ἐπαινεῖ καί μᾶς στηρίζει. Ὁ ἑλληνικός λαός συσπειρώνεται καί ὁμονοεῖ σέ κλίμακα σταλινική (90% «ναί» στά κυβερνητικά μέτρα). Τό ἴδιο τό λαθροεποικιστικό φαινόμενο καταστέλλεται καί περιορίζεται.
Ἀναρωτιέμαι λοιπόν, μήπως ἔχουμε δίκιο καί στά …ὑπόλοιπα; Λ.χ. νά μᾶς ληστεύουν οἱ Τράπεζες, νά μᾶς ἀπειλεῖ ὑπαρξιακά ἡ Τουρκία, νά διαγουμίζει ἡ Γερμανία, νά μᾶς κυβερνάει ἡ Πρεσβεία; Μήπως ὄντως τά κόμματα καί οἱ ταγοί τους εἶναι ἐντολοδόχοι ξένων ἀφεντικῶν πού ἀδιαφοροῦν πλήρως γιά τήν ἐπιβίωση τῶν Ἑλλήνων; Μήπως στ’ ἀλήθεια οἱ μισέλληνες σελέμπριτις τῶν Πανεπιστημίων εἶναι βαλτοί νά καταστρέψουν «ἐπιστημονικά» τήν αὐτοεικόνα τῶν Ἑλλήνων; Μήπως ἡ πολιτική ὀρθότητα, ὁ ἀντιφασισμός/ἀντιρατσισμός, τά ἐγκλήματα «ρητορικῆς μίσους» καί «ἱστορικοῦ ἀναθεωρητισμοῦ» εἶναι μόνο ἐργαλεῖα τοῦ ἐλαύνοντος ὁλοκληρωτισμοῦ; Μήπως πράγματι τό λεγόμενο καί ἑλληνικό κράτος δέν εἶναι παρά ἕνα θέατρο σκιῶν στό ὁποῖο παίζουν μόνο τά συμφέροντα κάποιων ὀλιγαρχῶν;­
Εἶναι ξεκάθαρο ὅτι ἡ μητσοτακική Κυβέρνηση δέν μπορεῖ ν’ ἀντέξει τέτοιες ἀλήθειες, οὔτε κἄν νά τίς διανοηθεῖ. Πιστεύω πώς ὅποιος ξεθαρρέψει μέ τήν πρόσφατη, σαφῶς εὐπρόσδεκτη, στάση της στό μεταναστευτικό καί διεκδικήσει καθαρή, ἐθνολαϊκή πολιτική κι ἀλλοῦ, θά παταχθεῖ παραδειγματικά. Ζοῦμε ἕνα φωτεινό διάλειμμα πού ἐπέβαλε ἡ πραγματικότητα στούς κρατοῦντες ἀλλά τίποτε δέν ἐγγυᾶται τήν διάρκειά του. Ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου, χωρίς ἐγχώριο ἀντίπαλο κι ἐκεῖνος τό 1987, χρειάστηκε 10 μῆνες γιά νά κατρακυλήσει ἀπό τήν περήφανη ἀποτροπή τοῦ Σισμίκ στό ραντεβού μέ τόν Ὀζάλ στό Νταβός, αὐτό πού (ρητορικά) ἀργότερα ἀποδοκίμασε μέ τό γνωστό mea culpa. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης – τό ἀπεύχομαι, ἀλλά – μπορεῖ νά τόν μιμηθεῖ πολύ ταχύτερα. Στό μεσοδιάστημα οἱ ζωντανές δυνάμεις τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, κι ὅσο ὁ λαός εἶναι σέ ἐγρήγορση, ὀφείλουν νά προσπαθήσουν νά παγιώσουν ὅποια κέρδη μποροῦν, εἴτε σέ ἰδεολογικό εἴτε σέ πολιτικό ἐπίπεδο. Ἡ ἀποκάλυψη τῶν ψεμμάτων, τῶν φληναφημάτων καί τῶν συμφερόντων πού στοίχειωναν τόσα χρόνια τόν δημόσιο λόγο στό μεταναστευτικό (καί σέ ζητήματα ἰθαγένειας καί ἐθνικῆς ὁμοιογένειας) μπορεῖ νά εἶναι μιά καλή ἀρχή.

(Δημοσιεύθηκε στο http://ardin-rixi.gr/archives/215939)

Μέσα στή θύελλα τοῦ καθεστωτικοῦ φιλομεταναστευτικοῦ λόγου, μέ τίς ὑποκριτικές προτροπές, τίς ξεδιάντροπες ἀπειλές, τίς κωμικές ἠθικολογίες καί τά κλαψομ

Καλούμαστε ὅλοι νά συμβάλουμε μέ τρόφιμα, ρουχισμό, εἴδη προσωπικῆς ὑγιεινῆς κτλ γιά τίς ἀνάγκες τῶν προσφύγων πού πλημμυρίζουν τήν πατρίδα μας, μεταβάλλοντάς την σέ ἀπέραντο ἀνοιχτό στρατόπεδο διερχομένων. Ὄχι μόνο νά ἀποδεχθοῦμε δηλαδή τήν διάλυση τοῦ τόπου μας ἀλλά καί νά τήν διευκολύνουμε! Ποιός κάλεσε αὐτούς τούς ἀνθρώπους ἐδῶ; Ποιός τούς ξεσπιτώνει ἀπό τίς χῶρες τους; Ποιός τούς ξεφορτώνει στά μέρη μας εἰσπράττοντας τά κόμιστρα; Ποιός τούς θεωρεῖ “εὐλογία” γιά τήν πατρίδα μας; Ποιός λιγουρεύεται τήν ἰσλαμικοῦ χρώματος “πολυπολιτισμικότητα” καί τήν “δημογραφική λύση” πού μᾶς προσφέρεται; Πάντως ὄχι ἐμεῖς, ὄχι ὁ ἑλληνικός λαός πού χειμάζεται σήμερα ὅσο ποτέ!
Μᾶς λένε πώς “ἐντάξει ἀλλά τί νά κάνουμε, εἴμαστε μικρή χώρα καί στή λάθος γεωγραφική θέση, δέν μποροῦμε νά ἀντιδράσουμε”, ἄρα νά δεχθοῦμε τή μοίρα μας. Πρῶτον ὄχι μόνο ποτέ δέν εἴπαμε δι’ ἐπισήμων χειλέων τήν ἀλήθεια ἀλλ’ ἀντιθέτως πέρυσι τέτοιον καιρό ἀπευθύναμε διά τῆς κυρίας Τασίας “κάλεσμα” πρός κάθε ἀναξιοπαθούντα νά προσέλθει στήν ἐπικράτειά μας. Καί δεύτερον ἄν δέν ἀποτρέψουμε τό κακό, μποροῦμε τοὐλάχιστον νά μήν τό διευρύνουμε. Τί θά ἐξυπηρετήσει μιά ἀνθρωπιστική βοήθεια γιά τήν παραμονή τῶν προσφύγων – λαθρομεταναστῶν – λιποτακτῶν κτλ στή χώρα μας; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν ἔρχονται στήν Ἑλλάδα, εἶναι ἁπλῶς περαστικοί στόν δρόμο γιά τόν πλούσιο εὐρωπαϊκό βορρά. Κρατώντας τους ἐδῶ τούς καταστρέφουμε, μέ πόσους τρόπους πρέπει νά μᾶς τό ποῦνε; Μία εἶναι ἡ μόνη βοήθεια πού θά μπορούσαμε νά τούς παρέχουμε καί πού θά εἶχε νόημα: νά τούς δώσουμε τό εἰσιτήριο γιά τή χώρα τοῦ προορισμοῦ τους, ἐφόσον φυσικά αὐτή τούς δέχεται – κι ἄν ὄχι, τότε τό εἰσιτήριο γιά τή χώρα προέλευσής τους. Ὅλα τ’ ἄλλα εἶναι εἴτε προσχηματικά, εἴτε φαρισαϊσμοί εἴτε ἀνοησίες. Ἡ Κυβέρνηση, γιά χάρη τῶν Εὐρωπαίων ἐντολέων της, μετατρέπει τή χώρα σέ κέντρο διερχομένων – ἤ, ἀκόμα χειρότερο, κέντρο κρατουμένων – κι ἐμεῖς καλούμαστε νά συνεισφέρουμε γιά τήν ἀναβάθμιση τῶν παρεχόμενων ὑπηρεσιῶν πρός τούς ἐγκλωβισμένους “πελάτες”. Γιά νά μήν τούς χάσουμε;

- «…Η εφαρµογή σύγχρονων πολιτικών που θα επιτρέψουν την, κατά το δυνατόν, επωφελή και συντονισµένη διαχείρισή του φαινοµένου, πάντοτε µε σεβασµό προς την αξία του ανθρώπου και, ειδικότερα, προς την ισοτίµως ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του».

Καταλάβατε τώρα τί ἐννοῶ, ἔτσι; Τί εἰκόνα ἔχετε γιά τήν κατάσταση τῶν µεταναστῶν στήν Ἑλλάδα; Ἐλεύθερη ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας στά φανάρια καί στά χωράφια!

- «Αλλά και σε ό,τι αφορά τις χώρες υποδοχής οι µετανάστες (…) προάγουν την επιχειρηµατικότητα, αναλαµβάνοντας την προώθηση όλων των τοµέων της οικονοµίας, προωθούν την καινοτοµία και συµβάλλουν στην κινητικότητα και τη µετάγγιση νέων ιδεών, λειτουργώντας ως παράγοντας εξέλιξης, έµπνευσης και ανανέωσης. Η κοινωνία και η οικονοµία, γενικό-τερα, εµπλουτίζονται µέσα από την κινητικότητα, η οποία δηµιουργείται, γεγονός που επιτρέπει, ακριβώς, την πρόοδο, µέσα από την προσφορά των ανθρώπων, ανάλογα µε τις δυνατότητές τους».

Εἶναι πιά προφανές ὅτι ὁ Π.Π. µιλάει γιά χῶρες µέ νόµιµη µετανάστευση ὅπου ἀκολουθοῦνται διαδικασίες, γίνεται ἔλεγχος, ὑπάρχουν κρατικές ὑποδοµές, ὅπου ἔχει κι ἕνα θετικό νόηµα ἡ µετανάστευση.

- «Άλλωστε, η αξιοποίηση του ανθρώπου και της προσωπικότητάς του δεν πρέπει να βρίσκει καµµία διάκριση και κανένα εµπόδιο. Μπροστά στις ανάγκες που έχει ο κόσµος µας, για να µπορέσουµε να αξιοποιήσουµε ισοτίµως όλους τους ανθρώπους δεν πρέπει να υπάρχουν σύνορα. Ο νόµος της προσφοράς και της ζήτησης είναι, βέβαια, µία πραγµατικότητα, την οποία δεν µπορούµε να παραγνωρίσουµε».

Ὤπα, τά ‘δωσε ὅλα ὁ µεγάλος! Ἀν εἶναι νά «ἀξιοποιήσουµε» ὅλους τούς ἀνθρώπους (ἀφοῦ ἤδη ἔχουµε ἀξιοποιήσει τούς δικούς µας ἰθαγενεῖς, τώρα µένουν οἱ Ἀφγανοί, οἱ Ρουµάνοι καί ἄλλοι …ἀναξιοποίητοι) τί δουλειά ἔχουν τά σύνορα; Ἀλλά, οὔπς, σόρρυ! Ὑπάρχει ἕνα πρόβληµα. Ὄχι βεβαίως κανένα κόλληµα µέ προγόνους, πάτρια χώµατα, ἐθνικό χαρακτήρα τοῦ κράτους καί τέτοια κοµπλεξικά, ἀλλά µέ τόν ὑπέρτατο νόµο*, αὐτόν τῆς ἀγορᾶς: Προσφορά – Ζήτηση. Ναί, αὐτό δέν µποροῦµε νά τό παραγνωρίσουµε, ὅπως τά ἄλλα πού προανέφερα ἀλλά κάτι θά γίνει.

- «Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει την καταπολέµηση της παράνοµης µετανάστευσης και τη διασφάλιση στον µετανάστη συνθηκών διαβίωσης, που διέπονται από σεβασµό…».

Νάτος βρέ πού τό θυµήθηκε, θυµήθηκε σέ ποιάν χώρα ζεῖ! Ἄ, τώρα θά τά διασφαλίσει ὅλα τά δικαιώµατα τῶν µεταναστῶν, µήν ἀνησυχεῖτε…

- «Η µετανάστευση αποτελεί ουσιώδη παράγοντα ενίσχυσης της ανάπτυξης, της οικονοµίας και του πολιτισµού, τόσο των χωρών αποστολής όσο και των χωρών υποδοχής των µεταναστών. Πρόκειται για σηµαντικό πλεονέκτηµα και παράγοντα ανανέωσης των κοινωνιών και όχι για πρόβληµα. Γιατί επιτρέπει, ιδίως στα κράτη υποδοχής, ν’ αναδεικνύουν το ανθρώπινο δυναµικό που ζει και παράγει στα σύνορά τους, χωρίς καµµία διάκριση. Άλλωστε, η διαφορετικότητα, όταν υπάρχει και αναπτύσσεται χωρίς εµπόδια και προκαταλήψεις συνιστά πηγή προόδου και δίνει ώθηση για νέα, δηµιουργικά, ξεκινήµατα σε όλους τους τοµείς, αναβαθµίζοντας παράλ-ληλα την ποιότητα της Δηµοκρατίας µας».

Μάλιστα. Κι ἔζησαν αὐτοί καλά κι ἐµεῖς καλύτερα. Καί νά δεῖτε πόσο καλύτερα θά ζήσουµε στό µέλλον, µόλις ἀρθοῦν οἱ προκαταλήψεις καί ὁλοκληρωθεῖ ἡ «ἀξιοποίηση»…

Πάντως τό ἀνθολόγιο αὐτό τῶν λεχθέντων ὑπό τοῦ ΥΠΕΣ δέν ἔχει στόχο µόνο στήν ἀνάδειξη τῆς ἀπόστασης πολιτικοῦ λόγου καί πραγµατικότητας. Θέλει νά δείξει καί τήν πλήρη ἀδιαφορία τοῦ κράτους καί τῶν λειτουργῶν του γιά τήν ἑλληνικότητα. Βλέπετε πουθενά καµµία ἔγνοια γιά τό ἐθνικό χρῶµα τῆς κοινωνίας µας;

«Άλλωστε, η αξιοποίηση του ανθρώπου και της προσωπικότητάς του δεν πρέπει να βρίσκει καµµία διάκριση και κανένα εµπόδιο. Μπροστά στις ανάγκες που έχει ο κόσµος µας, για να µπορέσουµε να αξιοποιήσουµε ισοτίµως όλους τους ανθρώπους δεν πρέπει να υπάρχουν σύνορα. Ο νόµος της προσφοράς και της ζήτησης είναι, βέβαια, µία πραγµατικότητα, την οποία δεν µπορούµε να παραγνωρίσουµε». «Αλλά και σε ό,τι αφορά τις χώρες υποδοχής οι µετανάστες (…) προάγουν την επιχειρηµατικότητα, αναλαµβάνοντας την προώθηση όλων των τοµέων της οικονοµίας, προωθούν την καινοτοµία και συµβάλλουν στην κινητικότητα και τη µετάγγιση νέων ιδεών, λειτουργώντας ως παράγοντας εξέλιξης, έµπνευσης και ανανέωσης. Η κοινωνία και η οικονοµία, γενικότερα, εµπλουτίζονται µέσα από την κινητικότητα, η οποία δηµιουργείται, γεγονός που επιτρέπει, ακριβώς, την πρόοδο, µέσα από την προσφορά των ανθρώπων, ανάλογα µε τις δυνατότητές τους».