Επί δεκαετίες ολόκληρες το θέμα έμενε κρυμμένο στα πλαίσια της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας και έπρεπε να έρθει η διάλυση της τελευταίας για να σκάσει πάλι μπροστά μας. Από τότε και μέχρι την προδοσία του περασμένου Ιουνίου, για 27 ολόκληρα χρόνια δεν πετύχαμε ως χώρα σχεδόν τίποτε, πέρα από κάποια προσχήματα και μια παράταση χρόνου. Ούτε διπλωματικά ούτε οικονομικά ούτε (φυσικά) στρατιωτικά μπορέσαμε να λυγίσουμε τον αλυτρωτικό μακεδονισμό των γειτόνων. Γιατί; Σύμφωνα με τους ας πούμε δικούς μας, οι ξένοι υποστηρίζουν τα Σκόπια: κάποια παρασκήνια, ο Σόρος, ο Σώρρας, δεν ξέρω. Κι από τότε που ανακάλυψαν την πρεμούρα των Αμερικανών να συμπεριλάβουν τους Ψευτομακεδόνες στο ΝΑΤΟ, βρήκαν νέο άλλοθι για την αχρηστία τους. Τι συνέβη όμως στην πραγματικότητα; Το αναμενόμενο: η κυβερνώσα πολιτική ψώρα, που δεν διαθέτει ίχνος εθνικής συνείδησης και προσωπικής αξιοπρέπειας, δεν εκπόνησε κανένα σχέδιο, δεν υιοθέτησε καμμία γραμμή άμυνας, δεν ασχολήθηκε στην πραγματικότητα σοβαρά ΠΟΤΕ με το θέμα. Η μόνη διάστασή του που τους απασχόλησε ήταν το ενδεχόμενο να κλονίσει την καρέκλα τους, τίποτε άλλο. Η Ενδιάμεση Συμφωνία ήταν ένας καλός μπερντές για να κρύβονται πίσω του τα προβλήματα και βόλευε τόσο που δεν ασχοληθήκαμε ως Ελλάς ούτε καν για να την καταγγείλουμε, όπως οφείλαμε αλλά και όπως θα μας εξυπηρετούσε πριν το Βουκουρέστι. Δεν το πράξαμε και καταδικαστήκαμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο! Τι κάναμε μονάχα; Επενδύσεις! «Είμαστε οι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου» λέγαν αυτοί, «αγοράζουμε την πετρελαϊκή σας εταιρεία» απαντούσαμε εμείς. «Θέλουμε τη Χαλκιδική και τη Θάσο» λέγαν αυτοί, «ανοίγουμε Βερόπουλο» απαντούσαμε εμείς. « – Γειά σου Γιάνν΄!» « – Κουκιά σπέρνω!», ήταν η εκσυγχρονιστική τάση στις διεθνείς μας σχέσεις, άλλη μια μεγάλη εφεύρεση της Νέας Τάξης Πραγμάτων που δεν άφησε στον νεοελληνικό εγκέφαλο τίποτε όρθιο.
Όταν το 2008 ο κόμπος έφτασε για πρώτη φορά στο χτένι, ο Κώστας Καραμανλής κατάφερε να το χειριστεί αξιοπρεπώς, όμως κόμπος και χτένι μείνανε εκεί, στην ίδια θέση. Για να φτάσουμε στην αποφράδα ώρα του Σύριζα και του Κοτζιά και να λυθεί ο κόμπος με τον γόρδιο τρόπο, μόνο που τώρα στη θέση του Αλέξανδρου ήταν ο Ζάεφ. Πάρτε και όνομα και εθνικότητα και γλώσσα, δώστε μόνο ένα φύλλο βόρειας συκής και τα ρέστα – επιχειρηματικό, διεθνή σήματα, συνεργασίες κτλ – δικά σας. Όλα αυτά βέβαια δεν γίνανε επειδή οι άνθρωποι είναι προδότες της πατρίδας, ασυνείδητα τομάρια, λούστροι των ξένων, όοοοοχι! Γίνανε επειδή δεν είναι εθνικιστές οι δικοί μας. Κι επειδή είναι υπέρ της ειρήνης, ναι. Θα μου πείτε «και πού τον είδαμε τον πόλεμο;» Δεν έχει σημασία, τώρα ίσως τον δούμε, κι αν δεν δούμε πόλεμο σίγουρα θα δούμε μια «μακεδονική» μειονότητα να διεκδικεί την πραγματική Μακεδονία. Πάντως ο ερίτιμος ΥΠΕΞ μάς πληροφόρησε πως μας απάλλαξε από αυτό το άλυτο πρόβλημα που μας βασάνιζε καθημερινά επί 3 δεκαετίες!
Εδώ βέβαια υπάρχει ένα ζήτημα. Εξελέγη ο Σύριζα με υπόσχεση να λύσει το Μακεδονικό; (Καλά, για τον Κοτζιά δεν συζητάμε, αυτός δεν εξελέγη καν, διορίστηκε μόνιμος υπουργός Εξωτερικών πριν ακόμη και τις εκλογές του 2015, άγνωστο από ποιον). Αναιρέθηκε η δέσμευση των πολιτικών αρχηγών του 1992 με εξίσου έγκυρο τρόπο και δεν το μάθαμε; Δόθηκε το προαιώνιο ελληνικό όνομα στους Σλάβους χωρίς να ρωτηθεί καν η Κυβέρνηση ή η Βουλή; Κι αν ακόμη οι νυν άρχοντες συμφωνούν, δικαιούνται να προχωρήσουν σε τέτοιαν απόφαση χωρίς καν να ρωτήσουν τον ελληνικό λαό; Εδώ πρέπει να θυμίσουμε ότι τα πολιτικά σούργελα που αμφισβητούν το δικαίωμα του ελληνικού λαού να αποφασίζει για το μέλλον του είναι αυτά που διοργάνωσαν δημοψήφισμα το 2015 – και μάλιστα για δημοσιονομικό ζήτημα που απαγορεύεται ρητώς από το Σύνταγμα – για να το αναποδογυρίσουν την επόμενη μέρα! Πώς λοιπόν να μας ξαναδώσουν τον λόγο τώρα που διαπίστωσαν ότι δεν αστειευόμαστε και που φοβούνται μια δεύτερη κοροϊδία στα μούτρα μας μέσα;
Στο σημείο αυτό θέλω να δώσω δύο απαντήσεις στις ενστάσεις για το θέμα του δημοψηφίσματος. Η μία αφορά το αν μπορούμε να βάλουμε ως ερώτημα ένα αδιαπραγμάτευτο εθνικό μας δίκαιο και η άλλη αν έχει κάποιο νόημα η έκφραση της λαϊκής βούλησης, με δεδομένα τα όπλα του καθεστώτος που μπορούν να το ακυρώσουν. Στην πρώτη ένσταση θα ανταπαντήσω πως δικαίωμα που δεν μπορείς να το υπερασπιστείς απλώς δεν υπάρχει. Εθνικό μας δίκαιο ήταν και η Σμύρνη και η Πόλη και η Χιμάρα και η Κερύνεια. Κι αν δεν γινόταν το δημοψήφισμα του 2004 στη Μεγαλόνησο, τώρα ο προηγούμενος κατάλογος θα ήταν μακρύτερος. Η πολιτική δεν γίνεται με όρους μεταφυσικούς, με επικλήσεις των νεκρών και των αγέννητων, γίνεται με βάση την ισχύ των εθνών και ένας λαός αποφασισμένος είναι μέγιστη ισχύς. Η δεύτερη ένσταση είναι πιο ρεαλιστική και εδράζεται στην τρέχουσα πραγματικότητα. Σε έναν βαθμό θα την δεχόμουν αλλά η απολυτοποίησή της οδηγεί στην μοιρολατρεία και στην παθητική αποδοχή των τετελεσμένων, άρα σε έναν φαύλο κύκλο. Φυσικά και δεν αγνοούμε ότι το δημοψήφισμα αγνοήθηκε προχθές στα Σκόπια, γελοιοποιήθηκε στην Ελλάδα το 2015, επαναλήφθηκε στη Δανία για την Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1993 και στην Ιρλανδία για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας το 2009, υπονομεύεται στην Αγγλία για το BREXIT, ακόμα και στο Κυπριακό παράδειγμα δεν κεφαλαιοποιήθηκε το κέρδος από την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν και φτάσαμε να συζητάμε σήμερα παρόμοιες «λύσεις». Όμως αφενός πάντα κάτι κέρδιζε το έθνος που αντιστεκόταν στην άνωθεν επιβολή και αφετέρου άλλο όπλο δεν έχουμε και πρέπει όχι μόνο να το διεκδικούμε αλλά μετέπειτα να περιφρουρούμε και το αποτέλεσμά του.
Θα κλείσω με μιαν αναφορά στην πολυπόθητη διέξοδο που αναζητά όλος ο ελληνικός λαός ή τουλάχιστον το κομμάτι του εκείνο που δεν έχει δυσανεξία με την πραγματικότητα και με την εθνοθρησκευτική του ρίζα. Το Μακεδονικό στη φάση που βρίσκεται φαντάζει πράγματι ως ανεπανάληπτη ευκαιρία ανάταξης του πολιτικού σκηνικού και αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Τα κατεστημένα κόμματα, που μας οδήγησαν στην συνολική καταστροφή που βιώνουμε 9 χρόνια τώρα, αποδείχθηκαν ελεεινά και βεβαίως πλήρως αναξιόπιστα αλλά το σύστημα που κυβερνάει παραμένει ισχυρό. Η πολιτική ως επάγγελμα, το χρήμα ως κυρίαρχο πολιτικό πλεονέκτημα, ο Τύπος ως φίλτρο της εξουσίας, το παρασκήνιο με της πάσης φύσεως Στοές είναι πάντα εδώ. Μπορεί ένας αυθόρμητος βολονταρισμός από τα κάτω να αντιπαλέψει όλο αυτό το σύστημα; Στην ελληνική κοινωνία, που συνεχίζει την παρακμιακή της πτώση, δεν μπορώ να πω ότι βλέπω κάτι τέτοιο εφικτό και μακάρι να κάνω λάθος. Εν πάση περιπτώσει, ας πράξουμε όλοι αυτό που μας αναλογεί, χωρίς ψευδαισθήσεις και μεμψιμοιρίες, και ας ελπίσουμε ο Θεός της Ελλάδος να μην την έχει ακόμη ξεγράψει από τον μελλοντικό χάρτη των εθνών.

Ομιλία στην εκδήλωση ΠΡΕΣΠΕΣ STOP, 12-10-18, Θεσσαλονίκη, με Γ. Καραμπελιά (φωτό), Στ. Παπαθεμελή, Π. Σαββίδη και τον μητροπολίτη Καβάλας και Φιλίππων Στέφανο

Η Κυβέρνηση από το φθινόπωρο του 2016, τουλάχιστον, άρχισε με τρόπο ύπουλο να πριονίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην μειονοτική πολιτική της χώρας μας. Υπήρξαν και κάποια βήματα σωστά, οφειλόμενα όχι βεβαίως σε κάποια συριζέικη πρωτοβουλία αλλά στην καθαυτό λειτουργία του κράτους και της νομιμότητας. Από τον περασμένο Δεκέμβρη όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και ό,τι γίνεται στη Θράκη προερχόμενο από την Αθήνα είναι ταυτισμένο με το αιτηματολόγιο της Άγκυρας. Φυσικά δημοσίως οι Τσίπρες, οι Κοτζιάδες και οι Γαβρόγλοι διακηρύσσουν ότι η πολιτική τους στη Θράκη είναι εσωτερικό μας θέμα και κανέναν ρόλο δεν παίζει το τι θα πει ο Ερντογάν, παραλλήλως όμως κάνουν ακριβώς αυτά που απαιτεί ο νεοσουλτάνος (εδώ δεν μπόρεσαν να αρνηθούν την επίσκεψή του στην Κομοτηνή, θα του πούνε όχι στα άλλα;)! Έτσι, και στην κατεύθυνση των δίγλωσσων νηπιαγωγείων προχωράνε (με το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ), και τις Διαχειριστικές Επιτροπές των βακουφίων υπονομεύουν με κάθε τρόπο (μηνύσεις, καταγγελίες, οικονομικός στραγγαλισμός…), και τους μουφτήδες κάλεσαν σε παραίτηση για να προχωρήσουν σε εκλογές (άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία)! Ό,τι ζητάει η Άγκυρα υλοποιείται από τους Κουΐσλιγκς της Αθήνας, αλλά ως …δική τους επιλογή. Φυσικά επικαλούνται και τον «διάλογο», αλλοίμονο, τι είναι οι άνθρωποι, τίποτε φασίστες; Τίποτε πουλημένα τομάρια, εξωνημένα κνώδαλα, προσκυνημένα γιουσουφάκια; Όχι, είναι δημοκράτες και αριστεροί κι έχουν προτεραιότητα τον διάλογο (με την Άγκυρα).
Αξίζει να δει κανείς και το πώς υλοποιείται η πολιτική αυτή της Κυβέρνησης τοπικά. Πρώτα διέλυσαν την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στην Κομοτηνή, στο πιο κρίσιμο σημείο της χώρας δηλαδή, χωρίς καμμία δικαιολογία (μάλλον επειδή όντως λειτουργούσε). Έτσι μένει στην περιοχή αρμόδια για το εθνικό ζήτημα ασφάλειας μόνο η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Μετά το κωμικοτραγικό πέρασμα του κ. Καφόπουλου, ο οποίος έφυγε μάλλον πριν πληροφορηθεί πού πέφτει η …Κομοτηνή, έχουμε σήμερα επικεφαλής της ΥΠΥ έναν διπλωμάτη που απλώς ακολουθεί τις οδηγίες του «συμβούλου» τον οποίον φύτεψε προ τριετίας ο Ν. Κοτζιάς στη θρακική πρωτεύουσα: ο Γιάννης Μπεληγιάννης, που ήταν διοικητής της ΕΥΠ Κομοτηνής επί σημιτικού Πασόκ, λύνει και δένει κατά βούληση, πάντα στο όνομα του υπουργού – μέντορά του. Έχει δημιουργήσει μιαν άτυπη δομή «βιβλιοθηκών» σε 32 μειονοτικούς οικισμούς, όπου 4 εκπαιδευτικοί ανά χωριό καλούνται να βοηθήσουν τα παιδιά στα μαθήματα κτλ. Καλό ακούγεται αλλά ο τρόπος υλοποίησης, η ανταπόκριση του κόσμου και το τελικό αποτέλεσμα θα κρίνουν την επιτυχία του εγχειρήματος. Μέχρι τότε δεδομένη είναι μόνο η ανάλωση των μυστικών κονδυλίων στο σχέδιο αυτό, το οποίο μάλλον δεν διεκδικεί δάφνες …νομιμότητας. Πέραν αυτού όμως; Το ίδιο κέντρο αποφάσεων («ΠΡΑΤΤΩ») έχει κλείσει κάθε στρόφιγγα προς τις πάγιες ανάγκες των μειονοτικών υπηρεσιών/προσώπων εκείνων που αποδεδειγμένα στήριξαν την νομιμότητα στην πατρίδα μας σε καιρούς πολύ δύσκολους. Ποιος άραγε διοχετεύει τις ανώνυμες καταγγελίες στις δικαστικές Αρχές, ποιος βρίσκει επίσημα έγγραφα του ΥΠΕΞ για να τα στρέψει εναντίον του Σελήμ Ισά, προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής της Κομοτηνής; Πάντως αυτός ο τελευταίος, που εργάζεται αμισθί (και καταχρεωμένος) επί δύο χρόνια για την αγαπημένη του Ελλάδα, ΔΕΝ διόρισε προ μηνός την κόρη του στο υπουργείο του κ. Κοτζιά – με «εξετάσεις» στην Διπλωματική Ακαδημία -, ΔΕΝ διαχειρίζεται απόρρητα κονδύλια με βάση τις …σεξουαλικές επιλογές των δικαιούχων και ΔΕΝ είναι αυτός που ζήτησε (ανεπιτυχώς) από οποιονδήποτε «μαύρη» οικονομική στήριξη. Θυμίζω εδώ ότι ο Σελήμ Ισά με το πρωτοφανές έργο του στην Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής έχει πετύχει όσα δεν πέτυχαν όχι μόνο οι προκάτοχοί του αλλά και οι διάφοροι διπλωμάτες που πέρασαν από την περιοχή. Μια τριετία δημιουργίας, διαφάνειας και εντιμότητας – έχουμε γράψει αναλυτικά και παλιότερα – βούλωσε όλα τα κακόβουλα στόματα και έφερε κοντύτερα στην ελληνική πολιτεία τον μέσο μουσουλμάνο της πόλης. Είναι χαρακτηριστικές οι δημόσιες επαινετικές δηλώσεις του βουλευτή (ΚΙΝΑΛ) Ιλχάν Αχμέτ για το έργο της ΔΕΜΠ αλλά και η πρωτοφανής συνεργασία της τελευταίας με κάθε λογής δημόσιους φορείς. Παράλληλα η Αθήνα καλεί σε παραίτηση (δήθεν για λόγους γήρατος) τον σοφολογιότατο Μέτσο Τζεμαλή, σεβαστό και αποδεκτό μουφτή από χριστιανούς και μουσουλμάνους της πόλης και με απίστευτο διεθνές κύρος, αφού ο κυβερνητικός στόχος είναι πλέον να ανοίξει ο δρόμος για εκλογές μουφτήδων (υποτίθεται με μια διαδικασία που δεν θα είναι στα χέρια της Τουρκίας αλλά αυτό είναι ένα παλιό, τετριμμένο ανέκδοτο). Το ιστορικό πραγματικά επίτευγμα των τελευταίων χρόνων, να νομιμοποιηθούν οι επίσημα αναγνωριζόμενοι μουσουλμανικοί θεσμοί στα μάτια ακόμη και των τουρκοφρόνων, πασχίζει να το καταστρέψει τώρα η Κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα με τα ενεργούμενά της στη Θράκη, διαλύοντας και τους τελευταίους εναπομείναντες φιλελληνικούς κύκλους στην μειονοτική κοινωνία.
Πρώην αριστεροί, πρώην σταλινικοί, πρώην και νυν κυπατζήδες παραδίδουν το μέλλον της ελληνικής Θράκης στα χέρια της Τουρκίας, ενδεχομένως «κουρμπάνι» για χατήρι των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Οι Αν.Ελ., που για ένα διάστημα είχαν κρατήσει τα θρακικά πράγματα υπό έναν κάποιον έλεγχο, είναι πια προδήλως ανύπαρκτοι, εξαερώθηκαν μετά τη Ατιμία των Πρεσπών. Ξεδιάντροποι οι κυβερνώντες ετοιμάζουν τις αλλαγές που τους διέταξαν (ακούστηκαν ήδη ως υποψήφιοι για τις δύο προβεβλημένες θέσεις στην Κομοτηνή οι πιο φανατικοί Τούρκοι Γκαλήπ και Χατζηοσμάν!!!) και επικαλούνται ανενεργούς νόμους του παρελθόντος για να υποχρεώσουν την αντιπολίτευση πάλι σε αφωνία. Μετά την προδοσία της Μακεδονίας δεν κωλώνουν πια σε λαϊκές κατάρες και ροχάλες, ο ξεφτιλισμένος την ξεφτίλα δεν τη φοβάται. Είναι λοιπόν σήμερα που η τοπική κοινωνία πρέπει να ακουστεί, αύριο ίσως να είναι αργά!

Τι ελέγχει θεσμικά σήμερα η πολιτεία στο εσωτερικό της μειονοτικής κοινωνίας; Τους μουφτήδες και τις Διαχειριστικές Επιτροπές που ορίζει, κυρίως σε Ξάνθη και Κομοτηνή. Τόσα χρόνια αυτό γινόταν με έναν άγαρμπο και ενίοτε ύποπτο τρόπο, με χρήση των μυστικών κονδυλίων και με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να εκτίθενται ως ενεργούμενα του ελληνικού κράτους. Στην Κομοτηνή όμως τα τελευταία χρόνια, στο άντρο του προξενικού δικτύου, ο νυν μουφτής Μέτσο Τζεμαλή και ο πρόεδρος της Διαχειριστικής Σελήμ Ισά έχουν πετύχει το ακατόρθωτο: με την ακεραιότητά τους και με τις ικανότητές τους έσυραν την μουσουλμανική κοινωνία κοντύτερα στους θεσμούς της χώρας και έφραξαν τον δρόμο στην διαβόητη ΤΙΚΑ, τον τουρκικό Οργανισμό που αλωνίζει τα Βαλκάνια κι ανοίγει τον δρόμο στις ερντογανικές στοχεύσεις. Έχουμε γράψει αρκετές φορές για το θέμα, χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός. Το ΥΠΕΞ λοιπόν, αλλά και η Κυβέρνηση συνολικά, συνεχίζει να υποσκάπτει τους ανθρώπους αυτούς, άλλοτε με εντολές από την Αθήνα κι άλλοτε με αποφάσεις του «συμβούλου» που φύτεψε ο Κοτζιάς στην περιοχή. Τον περασμένο Οκτώβρη έγινε μία συνάντηση στην Αθήνα που υποτίθεται ότι θα έλυνε τα προβλήματα, όμως αποδείχθηκε ότι ήταν άλλη μια ξεδιάντροπη κοροϊδία. Προφανώς ο κ. Κοτζιάς βλέπει τους άλλους τόσο κατώτερούς του που νιώθει άνετα στη θέση να ψεύδεται ασύστολα και ανερυθρίαστα. Έτσι εξακολουθεί να κρεμάει οικονομικά τους μουφτήδες καλώντας τους να πληρώσουν τα έξοδά τους από την τσέπη τους όταν μετέχουν σε ισλαμικές διασκέψεις ή συνέδρια και διαφημίζουν την ελευθερία και ανεξιθρησκία της πατρίδας μας! Για τους προέδρους των Διαχειριστικών αρνείται να καλύψει τα ελάχιστα ποσά, όταν ταυτοχρόνως στήνεται νέο ευρωβόρο κύκλωμα δεκάδων ανθρώπων με αμφίβολα αποτελέσματα ή υπάρχουν ιμάμηδες με δόντι στην Αθήνα – και στην Άγκυρα – που κονομάνε χιλιάδες μαύρα ευρώ μηνιαίως! Και δεν είναι μόνο η επιχειρούμενη οικονομική ασφυξία που χρησιμοποιείται για εξώθηση σε παραιτήσεις αλλά και οι περίεργες «πρωτοβουλίες» με τον ίδιο στόχο. Πέρυσι ήρθε μια Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας για να δει τον τρόπο λειτουργίας των μουφτειών. Ουδέποτε ανακοινώθηκε κάποιο συμπέρασμα, ούτε και κοινοποιήθηκε κάτι στους ανθρώπους. Πριν τα Χριστούγεννα του 2017 η Οικονομική Αστυνομία έκανε επανειλημμένους ελέγχους στην Διαχειριστική της Κομοτηνής, μετά από «ανώνυμες» καταγγελίες που έγιναν στην τοπική Εισαγγελία, μάλλον από τον ίδιο χαφιέ. Δεν βρέθηκε τίποτε, προς μεγάλη απογοήτευση των …Ελλήνων αρμοδίων, αλλά ούτε και ανακοινώθηκε το πόρισμά της. Πέρυσι έγινε άλλη καταγγελία σε βάρος του Σελήμ Ισά για τον διορισμό του στην προεδρία της Διαχειριστικής, τόσο αστεία που τελικά δεν έφτασε ούτε στο δικαστήριο. Πού είχε όμως βρει τα απόρρητα έγγραφα η τότε καταγγέλλουσα αν όχι από την ίδια την Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων; Το παρακράτος που οι «αριστεροί» συριζέοι κάποτε μέμφονταν (εκτός κι αν λαδώνονταν για να γράφουν καταλλήλως…) το αξιοποιούν μια χαρά, ακόμη και με τα ίδια άτομα του παρελθόντος. Ώς και την απόφαση της Μουφτείας Κομοτηνής να συνεργαστεί με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, ώστε να αξιοποιηθεί το ιεροδικαστικό της αρχείο, την έκοψε το Υπουργείο Παιδείας, μην τυχόν και κερδίσει πόντους στην συνείδηση των ντόπιων η μουφτεία (και η Παράταξη ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ που είχε την πρωτοβουλία). Για να μην πάμε στην υπόθεση του διορισμού του Πομάκου Ιμάμ Αχμέτ που έγινε και …ξέγινε μέσα σε μια μέρα στην Ξάνθη, μην τυχόν και προσβληθούν οι Τούρκοι!

Έχουμε λοιπόν έναν ύπουλο πόλεμο από το αθηναϊκό κέντρο αποφάσεων σε βάρος των ελαχίστων νομιμοφρόνων μουσουλμάνων της Θράκης και τον πόλεμο αυτόν, λογικά, τον κανοναρχεί ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς. Όμως δεν είναι προσωπικό το θέμα, είναι κυβερνητική γραμμή, να διώξουν τους ελληνόφρονες να ανοίξει το πεδίο για τους τουρκόφρονες – μέσω εκλογών, βεβαίως βεβαίως. Έτσι, ο υπουργός Παιδείας προσφέρει στο πιάτο της Άγκυρας τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία που η τελευταία πάντα διεκδικούσε, μέσα από ένα πρόσχημα πιλοτικού ευρωπαϊκού προγράμματος. Φέτος οι νηπιαγωγοί με τις κινητοποιήσεις τους το ακύρωσαν αλλά τελικά η συνδικαλιστική τους ηγεσία συνθηκολόγησε και όλα δείχνουν ότι από Σεπτέμβρη θα το βρούμε πάλι μπροστά μας. Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης με τον άμεμπτο εκείνον δημοκράτη, τον Κοντονή, που βλέπει κάθε εναντιόφρονα ως «χιτλερικό», με μιαν αχαρακτήριστη τροπολογία έβαλε σε τροχιά νομιμοποίησης τα πιο μισελληνικά σωματεία της περιοχής (είναι η υπόθεση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», που εκδικάστηκε στο Εφετείο Θράκης τον περασμένο Φεβρουάριο και αναμένεται η απόφαση). Και μέσα σε ένα εξάμηνο (Ιούνιος – Δεκέμβριος 2017) η δήθεν ελληνική Κυβέρνηση μάς κουβάλησε στη Θράκη τους τρεις κορυφαίους αξιωματούχους της γείτονος: Γιλντιρίμ, Μποζντάγ, Ερντογάν, μάλιστα τον τελευταίο ύστερα από προκλητικές δηλώσεις του αντιπροέδρου που πέρασαν αναπάντητες. Δυστυχώς ούτε οι ροχάλες του Ταγίπ στα μούτρα των δικών μας στην Αθήνα τους έκοψαν τη φόρα.

Το να πει κανείς ότι η Κυβέρνηση εγκαταλείπει τη Θράκη στις τουρκικές ορέξεις είναι βαρύ, δεν είναι όμως και αβάσιμο. Σημειώνω προς αξιολόγηση ένα απολύτως σίγουρο γεγονός: όταν εξελέγη ο Τσίπρας, του ετοίμασαν ένα χαρτί δύο υψηλόβαθμα στελέχη του Σύριζα Ροδόπης (ένας μειονοτικός κι ένας πλειονοτικός δηλωμένος άθεος) με αίτημα να διαλυθεί τοπικά η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων και η …ΕΥΠ! Δεν γνωρίζω την τύχη εκείνου του απίστευτου εγγράφου αλλά είδαμε κατόπιν περίεργα πράγματα: η μεν ΥΠΥ να στελεχώνεται επί διετία με τρόπο …καρναβαλικό (κι ακόμα δεν συνήλθε), η δε ΕΥΠ να αποκεφαλίζεται πρόσφατα για άγνωστο λόγο και να ερημώνει. Μεσολάβησε και μία άλλη, αδιανόητη επίθεση του γραμματέα του τοπικού Σύριζα εναντίον του διοικητή Ασφαλείας και του Εισαγγελέα που ζήτησε ακαδημαϊκή βοήθεια σε ζητήματα ταυτότητας της μειονότητας! Και ναι μεν η βλακεία θα μπορούσε να είναι μια δικαιολογία για ελλιπή κατανόηση του σχετικού εγγράφου – που κρεμάστηκε μέχρι και στην πρόθυμη «Εφημερίδα των Συντακτών» – αλλά η σπουδή του ανεκδιήγητου Τόσκα να τιμωρήσει τον αξιωματικό και η σιωπηλή επαναφορά του μετά την αποκάλυψη της ουρανομήκους γκάφας άφησαν άναυδη την θρακική κοινωνία.

Για μας είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα – Κοτζιά έχει πλέον δρομολογήσει άσχημες εξελίξεις σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας στη Θράκη, παρότι αλλιώς είχε ξεκινήσει και παρότι οι τοπικές συνθήκες είναι εξαιρετικές για τα συμφέροντά μας. Βλέπουμε αυτή την κυβερνητική επιλογή στα πλαίσια μιας γενικής υποχώρησης έναντι της Τουρκίας, όπως φάνηκε και από την ανωτέρω περιγραφή του διαμορφούμενου πεδίου. Να είναι ο φόβος που διακατέχει τα «τρυφερά πόδια» της Αθήνας για την Ερντογανική Βαρβαρία; Μήπως θα θυσιαστούμε στα πλαίσια της προσέλκυσης των γειτόνων πίσω στο ΝΑΤΟϊκό μαντρί; Ή μήπως θα διαρρεύσει πάλι καμμιά φήμη ότι θα …μας κόψουν το χρέος αν δώσουμε τη Θράκη στην Τουρκία;

Δηλώνουμε ἐκ προοιμίου πώς ΔΕΝ ἦταν ἡ χειρότερη περίοδος γιά τήν ΥΠΥ. Θυμόμαστε πολύ καλά λ.χ. τήν θητεία Λώζου (καί ὄχι μόνο) καί τά πεπραγμένα κάποιων ἁρπακτικῶν πού παρεπιδημοῦσαν στούς διαδρόμους τῶν ἀπόρρητων κονδυλίων χάριν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος (τό “ἐθνικοῦ” συχνά ἀπουσίαζε). Εἴπαμε ὅμως ὅτι τά τελευταῖα χρόνια κάπως ξεφύγαμε ἀπό ἐκεῖ, ἀλλοίμονο ἄν συγκρινόμαστε μέ τήν ξεφτίλα τῶν ἡμερῶν τοῦ Σημίτη. Δυστυχῶς ἡ ἀπόλυτη ἀκαταλληλότητα τοῦ νῦν διευθυντῆ Ο. Καφόπουλου ἄφησε νά χαθεῖ μιά ἑλληνική εὐκαιρία στή Θράκη, σέ μιά φάση πού ἡ Τουρκία ἔχει ἄπειρα προβλήματα τά ὁποῖα ἔχουν ἀντίκτυπο καί στόν τόπο μας.
Καί τώρα; Ἀσχέτως τοῦ ποιός θά τόν ἀντικαταστήσει, ἕνα μόνο ἔργο ἔχει νά ἐπιτελέσει στήν περιοχή: τήν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητας καί τήν στερέωση τῆς θεσμικότητας. Ὅλα μας τά προβλήματα θά μποροῦσαν νά εἶχαν λυθεῖ ἄν ἐπιβάλετο παντοῦ καί ἄτεγκτα ὁ νόμος κι ἄν θωρακίζαμε ὡς πολιτεία μέ σοβαρότητα τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν πού ἐπισήμως ἀναγνωρίζουμε. Νά τό ποῦμε μέ παραδείγματα.
Α. Στό τουρκικό Προξενεῖο Κομοτηνῆς αὐτή τή στιγμή ὑπηρετοῦν – πέρα ἀπό τόν Γενικό Πρόξενο – καί τέσσερεις ὑποπρόξενοι (χώρια γραμματεῖς καί ἄλλοι φαρισαῖοι). Ὅποτε λοιπόν γίνεται ἐκδήλωση προξενικοῦ συλλόγου σέ κάποιο μειονοτικό χωριό, ἕνας ἀπό τούς πέντε θά εἶναι εὔκαιρος νά πάει, μάλιστα μποροῦν νά καλύψουν καί 4-5 ἐκδηλώσεις μαζί. Ποιός Ἕλληνας ἁρμόδιος καί τουρκομαθής θά τούς συνοδέψει; Εἶναι φανερό πώς πέρα ἀπό ὅσα προβλέπονται γιά τήν συνοδεία τῶν διπλωματῶν, ζοῦμε καί σέ μία περίοδο πού ἡ ἔνταση λόγῳ τῶν διώξεων τῆς FETO μπορεῖ νά μεταφερθεῖ καί στόν τόπο μας, ἄρα γιά λόγους ἀσφαλείας ΟΛΩΝ πρέπει νά κοπεῖ μαχαίρι ἡ σημερινή κατάσταση, τό “μπάτε σκῦλοι, ἀλέστε”. Κανείς τους νά μήν κάνει βῆμα μονάχος! ΥΠΥ, ΕΥΠ, Κρατική Ἀσφάλεια, 2ο Γραφεῖο, θά πρέπει νά συντονιστοῦν γιά νά μήν ψαχνόμαστε μιά μέρα ἔχοντας …πέσει ἀπό τά σύννεφα.
Β. Ὡς πολιτεία ἀναγνωρίζουμε συγκεκριμένους μουφτῆδες καί διαχειριστικές Ἐπιτροπές. Τί σημαίνει ὅμως μιά Μουφτεία χωρίς ὑπαλλήλους, χωρίς ἰμάμηδες, χωρίς θρησκευτική δραστηριότητα; Τά βήματα πού γίνανε πρόσφατα (παρά τήν ἀνυπαρξία τῆς ΥΠΥ!) πρέπει νά ἐπιταχυνθοῦν: ὀργανόγραμμα τῶν Μουφτειῶν, στελέχωσή τους, ἔλεγχος στούς ἱεροδιδασκάλους. Ἡ ἀργομισθία δέν εἶναι δικαίωμα κανενός! Τέλος, ἡ κοσμογονία πού ζήσαμε μέ τήν θητεία τοῦ Σελήμ Ἰσά στήν Διαχειριστική Ἐπιτροπή Κομοτηνῆς ἐκθέτει ὅλους τούς προκατόχους (καί τούς προϊσταμένους τους) ἀλλά καί ὅσους χαφιέδες συνεχίζουν νά τόν ὑποσκάπτουν. Εἶναι ντροπή καί ἡ τελική εὐθύνη ἀνήκει στόν ἴδιο τόν Κοτζιά.

Δεν θα παραθέσουμε υποκειμενικές απόψεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως εμπαθείς ή υποβολιμαίες. Όμως πώς να αγνοήσεις ότι διασύρεται το κράτος σε τέτοιου είδους ζητήματα λόγω λανθασμένων χειρισμών; Η ορθή (από πολιτικής απόψεως) απόφαση για αντικατάσταση του τοποτηρητή της Μουφτείας Διδυμοτείχου εξελίχθηκε σε τραγέλαφο όταν ο απερχόμενος Δαμάτογλου κέρδισε στο Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης μέχρι να επιληφθεί της αίτησης αναστολής το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κι όχι μόνον αυτό αλλά μετά απορρίφθηκε και η αίτηση ανάκλησης που κατέθεσε η Διοίκηση! Ο νέος Τοποτηρητής βρέθηκε στον αέρα, η έδρα της Μουφτείας έμεινε άδεια και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι με μια πολιτεία που δεν γνωρίζει ούτε την νομοθεσία της.

Ένα ακόμη μεγαλύτερο φιάσκο αποφεύχθηκε στην Ξάνθη, όπου δημοσιοποιήθηκε η επίσης εύλογη επιθυμία αντικατάστασης του νυν Μουφτή Σινίκογλου, του ασκήθηκαν προφορικές πιέσεις και το αποτέλεσμα ήταν και πάλι μηδενικό. Το αποτέλεσμα ήταν η γελοιοποίηση της Διοίκησης και η αναστολή όλων των σχετικών προσπαθειών της.

Αλλά και στην Κομοτηνή τα αποτελέ-σματα είναι ανάλογα. Συνέπεια όλων των προβλημάτων που δημιούργησε η ανυπαρξία της ΥΠΥ – αν όχι και το σαμποτάρισμά της σε κάθε προσπάθεια των επίσημων μουσουλμανικών θεσμών – ήταν η επιστολή των δύο μουφτήδων Τζεμαλή και Σινίκογλου στον πρωθυπουργό και σε μια ομάδα συναρμόδιων υπουργών με φριχτά παράπονα για την μη συνεργασία με τον διευθυντή της ΥΠΥ Θάνο Καφόπουλο. Η επιστολή δεν έχει ακόμη απαντηθεί και τίποτε ακόμη δεν δείχνει ότι ελήφθη υπόψιν.

Όμως το πράγμα έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Δεν είναι μόνο που ο ίδιος ο κ. Καφόπουλος απαξιώνει με κάθε τρόπο (αλλά και ρητά με προσβλητικές φράσεις) τους νόμιμους εκπροσώπους των μειονοτικών θεσμών, είναι και ότι παραμένει απρόσιτος ακόμη και για τα σοβαρότερα ζητήματα που θα έπρεπε να τον ενδιαφέρουν. Μόλις προχθές διοικητής ένστολης υπηρεσίας τον αναζητούσε τηλεφωνικά για να τον ενημερώσει σχετικά με συμβάν μείζονος σημασίας και ο διευθυντής (πάλι!) δεν σήκωνε το τηλέφωνο! Ίδια κατάσταση ζήσαμε και λίγο μετά τον ερχομό του στη Θράκη, όταν πληροφορήθηκε την πυρκαγιά σε τέμενος της Κομοτηνής από τον …Τύπο, με καθυστέρηση κάπου 12 ώρες! Με τέτοια «εγρήγορση» από την πλευρά μας είναι ευνόητο ότι η Τουρκία δεν συναντάει πολύ σοβαρή αντίσταση στις θρακικές επιδιώξεις της. Τυπικό παράδειγμα των οποίων ήταν η απο- κάλυψη για το φακέλωμα των Ελλήνων μουσουλμάνων δημοσιογράφων από την ΜΙΤ δια του Προξενείου στην Κομοτηνή.

Κυκλοφόρησε η φήμη ότι το ΥΠΕΞ σκοπεύει να προβεί σε αντικατάσταση του διευθυντή από την κρίσιμη αυτή υπηρεσία. Αυτό όμως είχε ακουστεί και παλιότερα, είτε όταν ανευρέθηκαν δύο εγγραφές στα Panama Papers στο όνομά του είτε όταν περιήλθε σε γνώση του κ. Κοτζιά ογκώδης υπηρεσιακός φάκελος με τα πρόσφατα πεπραγμένα της ΥΠΥ, και τίποτε δεν έγινε. Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τους αρμόδιους στην Αθήνα ότι τα προβλήματα δεν αυτοϊώνται αλλά χειροτερεύουν και όταν αυτά αφορούν ζητήματα σαν το θρακικό, η εθνική ζημία μπορεί να είναι και ανεπανόρθωτη.

Αρχικά να διευκρινίσουμε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει ακόμη στην Ξάνθη και βρισκόμαστε στο εξής καταγέλαστο κατάντημα: η Τουρκία να διορίζει επισήμως ιμάμη για την …Αγία Σοφία (που σημαίνει ότι την μετατρέπει οριστικά σε τζαμί) κι εμείς ως Ελλάδα δεν μπορούμε να διορίσουμε έναν ιμάμη σε κάποιον μαχαλά της Ξάνθης! Άραγε η ευθύνη βαρύνει τον μουφτή Σινίκογλου, που ούτως ή άλλως σχεδόν δικαιούται το ακαταλόγιστο; Η ΥΠΥ, που έχει την υψηλή επίβλεψη, τι έκανε για το θέμα; Τι έκανε για όλα τα ζητήματα πρώτης γραμμής στην Ξάνθη, όπου διασύρεται η πολιτεία – σχεδόν ανύπαρκτη στα πομακοχώρια – με την παραμικρή αφορμή (λ.χ. στην κηδεία του στρατιώτη στη Γλαύκη); Μήπως να πάμε στον Έβρο; Ποιες πρωτοβουλίες ανέλαβε για την ανάσχεση της δράσης των ανθρώπων της Άγκυρας στην παραμεθόριο; Τι έκανε για να εμποδίσει τον εκτουρκισμό των μουσουλμάνων Ρομά στα εβρίτικα (κι όχι μόνο…) χωριά; Ποιος αδυνατεί να επιβάλει την νομιμότητα στους 2-3 ανθρώπους που αλωνίζουν στο Διδυμότειχο; Ποιος επιτρέπει την δυσφήμηση της Ελλάδας για το ίδιον όφελος του τάδε ή του δείνα «δικού μας» ανθρώπου, μη τολμώντας να πράξει το στοιχειώδες του καθήκον;
Κι ερχόμαστε στην Κομοτηνή, όπου η ανυπαρξία – παράνοια της ΥΠΥ χτυπάει κόκκινο. Παρότι το κλίμα στην τοπική κοινωνία έχει αλλάξει προς το (πολύ) καλύτερο εσχάτως, πρέπει να πούμε ότι αυτό έγινε όχι χάρη στην ΥΠΥ αλλά ΠΑΡΑ την δραστηριότητά της. Οι χαμηλοί τόνοι του μουφτή Μέτσο Τζεμαλή και η τόλμη και ο πατριωτισμός του προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής Σελήμ Ισά, το ήθος αμφότερων, οι νέοι άνθρωποι που ανέλαβαν κάποιες θέσεις, έχουν φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα που σύντομα θα αυγατίσουν (δεν φεύγει εύκολα η κόπρος του Αυγεία). Εκτός κι αν συνεχίσει την ίδια τακτική το …γραφείο του Υπουργείου Εξωτερικών! Ναι, το πρόβλημα δεν είναι πια τόσο η δράση του τουρκικού Προξενείου αλλά η ανοησία, η ανικανότητα και ο παραγοντισμός που διακρίνουμε στην εικόνα της υπηρεσίας αυτής. Δεν γνωρίζουμε ποιος είναι υπεύθυνος για κάποιες εξωφρενικές αποφάσεις και τακτικές, αν είναι προσωπικές αποφάσεις του διευθυντή Θ. Καφόπουλου ή κάποιων συμβούλων του, όμως η τελική ευθύνη βαρύνει οπωσδήποτε τον ίδιο. Η περιφρόνηση, οι πιέσεις και οι απειλές προς τον άνθρωπο που έταξε τη ζωή του επί δεκαετίες στην πλευρά της νομιμότητας και της Ελλάδας από τον τελευταίο ελληνόφωνο ανθυποπαράγοντα είναι ντροπή και καταισχύνη για τον (όποιο) τελευταίο, είτε αυτός κυκλοφορεί με υπηρεσιακό αυτοκίνητο είτε με ιδιωτικό. Θέλουν μήπως κάποιοι νοσταλγοί της παλιάς κατάστασης να γυρίσουμε στις εποχές που το μαύρο χρήμα έρεε άφθονο στις τσέπες των πλειονοτικών επιτηδείων; Τους ενοχλεί ο Σελήμ επειδή καθίσταται μέρα με τη μέρα και δημοφιλέστερος, όλο και πιο άτρωτος για τις βρωμιές των επαγγελματιών Τούρκων; Είναι απλώς κόμπλεξ στα όρια της ψυχικής ανισορροπίας; Πραγματικά δεν ξέρουμε τα αληθινά κίνητρα του καθενός, βλέπουμε όμως τα αποτελέσματα μιας φθοροποιού δραστηριότητας που δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο!
Ο υπουργός Ν. Κοτζιάς πρέπει μέσα στις τόσες του έγνοιες να βρει χρόνο να ασχοληθεί με το θέμα, γιατί ό,τι χτίστηκε τα τελευταία χρόνια πάει να γκρεμιστεί για προσωπικά καπρίτσια υφισταμένων του. Και η Κυβέρνηση που ξιπάζεται με το παραλήρημα του Ερντογάν για τη Θράκη δεν οφείλει να απαντάει μόνο με ανακοινώσεις αλλά και περιφρουρώντας ένα κλίμα διαφάνειας, νομιμότητας και συνέπειας που θα στερεώσει την κοινωνική γαλήνη και την εθνική ασφάλεια στην περιοχή.

Παρακολουθοῦμε χρόνια τώρα τήν προσπάθεια τοπικῶν παραγόντων τῆς περιοχῆς μας γιά κατάργηση τῆς βίζας σέ Τούρκους πολίτες ὅταν πρόκειται γιά ὀλιγοήμερες ἐπισκέψεις, ἤ γιά τήν ἁπλούστευση τῆς σχετικῆς διαδικασίας. Τελευταίως βλέπουμε ὅτι Τζιτζικώστας καί Παυλίδης, οἱ «γαλάζιοι» περιφερειάρχες Κεντρικῆς Μακεδονίας καί Ἀνατολικῆς Μακεδονίας – Θράκης, ἑνώσανε τίς προσπάθειές τους γιά τόν ἴδιο σκοπό: νά ἁπλοποιηθεῖ ἡ διαδικασία ἔκδοσης βίζας τῶν Τούρκων ἐπισκεπτῶν καί νά δίδεται κατευθείαν ἀπό τόν μεθοριακό σταθμό τῶν Κήπων τοῦ Ἕβρου. 

Δέν θά ἀρνηθοῦμε ὅτι πράγματι αὐτό μπορεῖ νά τονώσει τήν τουριστική ροή πρός τή Βόρειο Ἑλλάδα. Πάντως τό πρόβλημα δέν εἶναι ἡ βούληση τῆς ἑκάστοτε Κυβέρνησης ἀλλά ἀφορᾶ τή Συνθήκη Σένγκεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπευθύνουμε ἔκκληση πρός τήν ἑλληνική Κυβέρνηση: σέ περίπτωση πού θά συναινέσει γιά τήν ἐξέλιξη αὐτή, ΟΦΕΙΛΕΙ νά τήν συνδυάσει μέ τήν ἐπαναφορά τῆς βίζας γιά τά πράσινα διαβατήρια τῆς Τουρκίας ἤ τουλάχιστον μέ τήν ἐξομοίωσή τους μέ τά κοινά μπλέ. Τό γράψαμε κι ἄλλοτε, ἦταν ἕνα ἀπό τά ἐγκλήματα τοῦ ΓΑΠ σέ βάρος τῆς πατρίδας μας, καθώς τό 2010 μέ μία ἀπό τίς 21 συμφωνίες πού ὑπέγραψε στό πλαίσιο τοῦ Ἑλληνοτουρκικοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας κατήργησε τή βίζα γιά τά εἰδικά διαβατήρια 800.000 ἀξιωματούχων τῆς γείτονος (πράσινο διαβατήριο παίρνουν δήμαρχοι, πρώην βουλευτές, ἐκπαιδευτικοί, ἀνώτεροι δημόσιοι – κρατικοί ὑπάλληλοι ἐν ἐνεργείᾳ ἤ καί συνταξιοῦχοι κτλ). Σημειωτέον πώς, πέραν τοῦ προφανοῦς πληθωρισμοῦ, καταζητούμενοι ἐγκληματίες ἔχουν βρεθεῖ στό παρελθόν νά κατέχουν πράσινο διαβατήριο ἀλλά καί 90.000 Τοῦρκοι μέ καταγωγή ἀπό τή Θράκη ἔχουν ἐπίσης πράσινο διαβατήριο! Ἀπό τότε λοιπόν πήξαμε στούς πράκτορες κάθε θέσης πού μᾶς ἔρχονται κάθε τόσο – καί ὄχι πάντως γιά …τουρισμό. Κάτοχοι ὑπηρεσιακῶν διαβατηρίων ἀπό χῶρες παραδοσιακά φιλικές, ὅπως ἡ Ρωσία, ἡ Μολδαβία, ἡ Ἀρμενία χρειάζονται θεώρηση ἀλλά οἱ Τοῦρκοι παρακρατικοί ὄχι!
Πρίν 5 χρόνια τά φιλότουρκα κνώδαλα τῆς Ἀθήνας εἶχαν πεῖ πώς «ἔτσι προέβλεπε ἡ Συνθήκη Σένγκεν». Ἐμεῖς ξέρουμε πόσο ἄλλαξε ἔκτοτε στό κλῖμα τῆς ΕΕ ἀλλά καί τί ἀπαιτεῖ ὁ ἀγώνας γιά τήν ἐπιβίωση τῆς χώρας μας. Εἶναι καιρός νά ἐπαναφέρουμε τή λογική στόν τόπο της καί αὐτή ἡ Κυβέρνηση καί ὁ ὑπουργός μας τῶν Ἐξωτερικῶν ἔδειξαν ὥς τώρα πώς τήν διαθέτουν.

Εἶναι ἀληθές ὅτι ἡ μουσουλμανική κοινωνία ψήφισε γιά πρώτη φορά τόσο συντεταγμένα τόν ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως ὅμως ἔτσι δέν ἔγινε σέ κάποιον βαθμό – μικρότερο, ἔστω – καί μέ τήν ὑπόλοιπη κοινωνία; Πρῶτα πρῶτα στήν Ξάνθη ὁ πιστός στήν προξενική γραμμή Ζεϊμπέκ πῆγε καί πάλι πολύ ψηλά καί τόν ἀκολούθησε στή Βουλή ὁ …πρώην διευθυντής τοῦ γραφείου του, Στάθης Γιαννακίδης. Στή Ροδόπη ἔγινε ἡ ἀνατροπή, ὅπου ἡ στροφή τῆς μειονοτικῆς ψήφου ὑπέρ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἦταν τέτοια ὥστε ἐξελέγησαν καί οἱ δύο μουσουλμάνοι ὑποψήφιοί του, ὁ Μουσταφά Μουσταφά κι ὁ Ἀιχάν Καραγιουσούφ. Ποιός ἔχασε ἀπό τήν ἐπιλογή αὐτή; Ὁ Ἰλχάν Ἀχμέτ πού, μέ κάπως μειωμένη τήν ἐκλογική του προίκα, ἔμεινε μέ τό «Ποτάμι» ἐκτός νυμφῶνος γιά μιάν ἀκόμη φορά. Ὑπῆρξε παρέμβαση τῆς Τουρκίας γιά ποδηγέτηση τῆς ψήφου; Ὄχι σπουδαία. Πιθανόν προτιμήθηκε ὁ Μουσταφά στό ξεκάθαρα κυβερνητικό κόμμα ἀπό τόν Ἰλχάν στό θολό Ποτάμι, κάτι λογικό. Ἐπίσης οἱ ἐκλογεῖς ἀπό τήν Προύσσα, τήν Πόλη κτλ ἦταν ἐλάχιστοι σέ σχέση μέ τό παρελθόν καί μάλιστα κανείς δέν τούς κατηύθυνε τί νά ψηφίσουν στά λίγα λεωφορεῖα πού τούς μετέφεραν. Εἶναι ἄλλωστε χαρακτηριστικό ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐκδρομεῖς …παρέμειναν στήν περιοχή (προφανῶς σέ συγγενεῖς), μέ ἀποτέλεσμα τό σχετικό πρόστιμο* στά λεωφορεῖα κατά τήν ἔξοδό τους ἀπό τή χώρα μας.
Τί ἔκαναν ὅμως τά ἄλλα κόμματα, πού συνήθως μέμφονται τόν ΣΥΡΙΖΑ ὅτι πολιτεύεται χωρίς νά λαμβάνει ὑπόψιν τά ἐθνικά συμφέροντα; Καί δέν μιλᾶμε γιά τό ἄλλοτε κραταιό ΠαΣοΚ, πού …δίδαξε πολιτική ἀνηθικότητα στόν συγκεκριμένο τομέα ἀπό χρόνια, ἀλλά γιά τήν καί καλά «πατριωτική» Νέα Δημοκρατία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ποιόν παζάρευε ὡς ὑποψήφιο πάνω στήν ἀπελπισία της γιά προσπορισμό κάποιων ψήφων; Ἀφοῦ πρῶτα ἔφαγε πόρτα ἀπό τόν μέχρι πρότινος πασοκικό – προξενικό ἀστέρα Ἀχμέτ Χατζηοσμάν, βρῆκε ἀκόμη προκλητικότερη περίπτωση: Τόν γιό τοῦ Ἀχμέτ Σαδίκ! Ναί, τόν σήμερα ἐπιχειρηματία στήν Τουρκία Λεβέντ Ἀχμέτ, πού φυσικά ἀρνήθηκε. Μάλιστα λέγεται ὅτι κλήθηκε ὁ ἴδιος στήν Ἀθήνα καί σημαῖνον στέλεχος τῆς τοπικῆς ΝΔ πῆγε στήν Κωνσταντινούπολη γιά νά συζητήσει τά ἐκλογικά μέ τόν συντοπίτη μας (καί ὑπουργό Ὑγείας τοῦ Νταβούτογλου) Μεχμέτ Μουεζίνογλου, γιά νά λάβει τελικά τήν ἀρνητική ἀπάντηση. Παζάρι δηλαδή τῆς ἑλληνικῆς Κυβέρνησης σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο μέ τήν Τουρκία γιά τίς ὑποψηφιότητες στή Θράκη – καί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά! Ὁπότε ἄν κάνουν αὐτά στό «ἐθνικά εὐαίσθητο» κόμμα τῶν Σαμαρᾶ – Σταμάτη, τί μένει ἄραγε γιά τούς ἐθνομηδενιστές;
Δέν ἀρνούμαστε ὅτι ἐλλοχεύουν κίνδυνοι στό ἄμεσο μέλλον ἀπό κάποιους ἰδεοληπτικούς συριζαίους. Ἡ κύρωση τῆς Σύμβασης γιά τίς ἐθνικές μειονότητες, ἡ ὑποχώρηση στό θέμα τῶν τουρκοφρόνων σωματείων, ἡ διαφοροποίηση τῆς ἐθνικῆς μας γραμμῆς στά μείζονα μειονοτικά θέματα (μουφτεῖες, μειονοτική ἐκπαίδευση…) μποροῦν νά ἐπιφέρουν πλῆθος δεινῶν. Ὅμως κάποιες ἀντιστάσεις ὑπάρχουν καί μέσα στόν ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ἴδια ἡ παρουσία τοῦ Ν. Κοτζιᾶ στό ΥΠΕΞ κάτι λέει, καί τίποτε δέν θά περάσει εὔκολα ἀκόμη κι ἄν ἐπιχειρηθεῖ. Τότε θά καταλάβουν ὁρισμένοι ὅτι στή Θράκη πέρα ἀπό τήν μειονότητα ὑπάρχει καί μιά πλειονότητα. Ἄλλωστε εἴμαστε κι ἐμεῖς ἐδῶ – κακό σπυρί στόν πισινό κάθε ἐξουσίας – καί θά τό παλαίψουμε ὅπως τό κάναμε ἀπό χρόνια μέ ὅλους τούς προηγούμενους, ξεμπροστιάζοντας κάθε ἀπατεώνα καί λέγοντας μόνο τήν ἀλήθεια. Ἐθνικόν τό ἀληθές, ὅπως μᾶς δίδαξε ὁ ποιητής.

* Πρόβλημα …μέγα, γιά τό ὁποῖο ἐνημερώθηκε καί ἐνεργοποιήθηκε ὁ κύριος Περιφερειάρχης μας, Γ. Παυλίδης, βοήθειά μας…

Λές καί τό εἴχαµε …παραγγείλει: Ἀπό τή µέρα πού ἀνανεώσαµε τό αἴτηµα γιά τήν ἀποµάκρυνση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, ὅλο καί νέες ἀναφορές γίνονται γιά τόν ἄθλιο ρόλο του στήν περιοχή. Στή µετεκλογική δήλωση τοῦ βουλευτῆ Ξάνθης Παναγιώτη Σγουρίδη προστέθηκε ἡ ἐρώτηση τοῦ τ. προέδρου τῆς Βουλῆς Ἀπόστολου Κακλαµάνη (βλ. προηγούµενο πρωτοσέλιδό µας καί τή συνέχεια σήµερα στή σελ. 10). Στόν «Κόσµο τοῦ Ἐπενδυτῆ» (11-7-09) ὁ ἐκ τῶν ἐγκυρότερων Ἑλλήνων δηµοσιογράφων Δηµήτρης Κωνσταντακόπουλος ἐπεσήµανε τόν ἐκτραχηλισµό τῆς προξενικῆς δραστηριότητας καί τήν ἀνοικτή πλέον κόντρα της µέ τήν ἑλληνική πολιτεία. Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις τοῦ περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Δηµήτρη Σταµάτη (17-7-09) µέ σαφέστατη ἀναφορά στίς τουρκικές ἐπιδιώξεις διά τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Προξενείου – ἀφορµή ἕνα δηµοσίευµα τῆς τουρκόφωνης «Μπιρλίκ» πού ζητοῦσε τήν παραίτησή του (βλ. δήλωση τοῦ κ. Σταµάτη στή σελίδα 9). Καί τώρα ἔρχεται ὁ Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος τοῦ ΙΣΤΑΜΕ, σύµβουλος τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καί κορυφαῖος ἐµπειρογνώµων τῆς χώρας, νά ἐπαναλάβει τά γνωστά µά ἀποσιωπηµένα. Σέ κείµενό του µέ τίτλο «Ἀλλαγές στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις» γράφει ἀλήθειες σέ …καθαρά «ἀντιφωνητική» γραµµή!

.