Δηλώνουμε ἐκ προοιμίου πώς ΔΕΝ ἦταν ἡ χειρότερη περίοδος γιά τήν ΥΠΥ. Θυμόμαστε πολύ καλά λ.χ. τήν θητεία Λώζου (καί ὄχι μόνο) καί τά πεπραγμένα κάποιων ἁρπακτικῶν πού παρεπιδημοῦσαν στούς διαδρόμους τῶν ἀπόρρητων κονδυλίων χάριν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος (τό “ἐθνικοῦ” συχνά ἀπουσίαζε). Εἴπαμε ὅμως ὅτι τά τελευταῖα χρόνια κάπως ξεφύγαμε ἀπό ἐκεῖ, ἀλλοίμονο ἄν συγκρινόμαστε μέ τήν ξεφτίλα τῶν ἡμερῶν τοῦ Σημίτη. Δυστυχῶς ἡ ἀπόλυτη ἀκαταλληλότητα τοῦ νῦν διευθυντῆ Ο. Καφόπουλου ἄφησε νά χαθεῖ μιά ἑλληνική εὐκαιρία στή Θράκη, σέ μιά φάση πού ἡ Τουρκία ἔχει ἄπειρα προβλήματα τά ὁποῖα ἔχουν ἀντίκτυπο καί στόν τόπο μας.
Καί τώρα; Ἀσχέτως τοῦ ποιός θά τόν ἀντικαταστήσει, ἕνα μόνο ἔργο ἔχει νά ἐπιτελέσει στήν περιοχή: τήν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητας καί τήν στερέωση τῆς θεσμικότητας. Ὅλα μας τά προβλήματα θά μποροῦσαν νά εἶχαν λυθεῖ ἄν ἐπιβάλετο παντοῦ καί ἄτεγκτα ὁ νόμος κι ἄν θωρακίζαμε ὡς πολιτεία μέ σοβαρότητα τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν πού ἐπισήμως ἀναγνωρίζουμε. Νά τό ποῦμε μέ παραδείγματα.
Α. Στό τουρκικό Προξενεῖο Κομοτηνῆς αὐτή τή στιγμή ὑπηρετοῦν – πέρα ἀπό τόν Γενικό Πρόξενο – καί τέσσερεις ὑποπρόξενοι (χώρια γραμματεῖς καί ἄλλοι φαρισαῖοι). Ὅποτε λοιπόν γίνεται ἐκδήλωση προξενικοῦ συλλόγου σέ κάποιο μειονοτικό χωριό, ἕνας ἀπό τούς πέντε θά εἶναι εὔκαιρος νά πάει, μάλιστα μποροῦν νά καλύψουν καί 4-5 ἐκδηλώσεις μαζί. Ποιός Ἕλληνας ἁρμόδιος καί τουρκομαθής θά τούς συνοδέψει; Εἶναι φανερό πώς πέρα ἀπό ὅσα προβλέπονται γιά τήν συνοδεία τῶν διπλωματῶν, ζοῦμε καί σέ μία περίοδο πού ἡ ἔνταση λόγῳ τῶν διώξεων τῆς FETO μπορεῖ νά μεταφερθεῖ καί στόν τόπο μας, ἄρα γιά λόγους ἀσφαλείας ΟΛΩΝ πρέπει νά κοπεῖ μαχαίρι ἡ σημερινή κατάσταση, τό “μπάτε σκῦλοι, ἀλέστε”. Κανείς τους νά μήν κάνει βῆμα μονάχος! ΥΠΥ, ΕΥΠ, Κρατική Ἀσφάλεια, 2ο Γραφεῖο, θά πρέπει νά συντονιστοῦν γιά νά μήν ψαχνόμαστε μιά μέρα ἔχοντας …πέσει ἀπό τά σύννεφα.
Β. Ὡς πολιτεία ἀναγνωρίζουμε συγκεκριμένους μουφτῆδες καί διαχειριστικές Ἐπιτροπές. Τί σημαίνει ὅμως μιά Μουφτεία χωρίς ὑπαλλήλους, χωρίς ἰμάμηδες, χωρίς θρησκευτική δραστηριότητα; Τά βήματα πού γίνανε πρόσφατα (παρά τήν ἀνυπαρξία τῆς ΥΠΥ!) πρέπει νά ἐπιταχυνθοῦν: ὀργανόγραμμα τῶν Μουφτειῶν, στελέχωσή τους, ἔλεγχος στούς ἱεροδιδασκάλους. Ἡ ἀργομισθία δέν εἶναι δικαίωμα κανενός! Τέλος, ἡ κοσμογονία πού ζήσαμε μέ τήν θητεία τοῦ Σελήμ Ἰσά στήν Διαχειριστική Ἐπιτροπή Κομοτηνῆς ἐκθέτει ὅλους τούς προκατόχους (καί τούς προϊσταμένους τους) ἀλλά καί ὅσους χαφιέδες συνεχίζουν νά τόν ὑποσκάπτουν. Εἶναι ντροπή καί ἡ τελική εὐθύνη ἀνήκει στόν ἴδιο τόν Κοτζιά.

Δεν θα παραθέσουμε υποκειμενικές απόψεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως εμπαθείς ή υποβολιμαίες. Όμως πώς να αγνοήσεις ότι διασύρεται το κράτος σε τέτοιου είδους ζητήματα λόγω λανθασμένων χειρισμών; Η ορθή (από πολιτικής απόψεως) απόφαση για αντικατάσταση του τοποτηρητή της Μουφτείας Διδυμοτείχου εξελίχθηκε σε τραγέλαφο όταν ο απερχόμενος Δαμάτογλου κέρδισε στο Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης μέχρι να επιληφθεί της αίτησης αναστολής το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κι όχι μόνον αυτό αλλά μετά απορρίφθηκε και η αίτηση ανάκλησης που κατέθεσε η Διοίκηση! Ο νέος Τοποτηρητής βρέθηκε στον αέρα, η έδρα της Μουφτείας έμεινε άδεια και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι με μια πολιτεία που δεν γνωρίζει ούτε την νομοθεσία της.

Ένα ακόμη μεγαλύτερο φιάσκο αποφεύχθηκε στην Ξάνθη, όπου δημοσιοποιήθηκε η επίσης εύλογη επιθυμία αντικατάστασης του νυν Μουφτή Σινίκογλου, του ασκήθηκαν προφορικές πιέσεις και το αποτέλεσμα ήταν και πάλι μηδενικό. Το αποτέλεσμα ήταν η γελοιοποίηση της Διοίκησης και η αναστολή όλων των σχετικών προσπαθειών της.

Αλλά και στην Κομοτηνή τα αποτελέ-σματα είναι ανάλογα. Συνέπεια όλων των προβλημάτων που δημιούργησε η ανυπαρξία της ΥΠΥ – αν όχι και το σαμποτάρισμά της σε κάθε προσπάθεια των επίσημων μουσουλμανικών θεσμών – ήταν η επιστολή των δύο μουφτήδων Τζεμαλή και Σινίκογλου στον πρωθυπουργό και σε μια ομάδα συναρμόδιων υπουργών με φριχτά παράπονα για την μη συνεργασία με τον διευθυντή της ΥΠΥ Θάνο Καφόπουλο. Η επιστολή δεν έχει ακόμη απαντηθεί και τίποτε ακόμη δεν δείχνει ότι ελήφθη υπόψιν.

Όμως το πράγμα έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Δεν είναι μόνο που ο ίδιος ο κ. Καφόπουλος απαξιώνει με κάθε τρόπο (αλλά και ρητά με προσβλητικές φράσεις) τους νόμιμους εκπροσώπους των μειονοτικών θεσμών, είναι και ότι παραμένει απρόσιτος ακόμη και για τα σοβαρότερα ζητήματα που θα έπρεπε να τον ενδιαφέρουν. Μόλις προχθές διοικητής ένστολης υπηρεσίας τον αναζητούσε τηλεφωνικά για να τον ενημερώσει σχετικά με συμβάν μείζονος σημασίας και ο διευθυντής (πάλι!) δεν σήκωνε το τηλέφωνο! Ίδια κατάσταση ζήσαμε και λίγο μετά τον ερχομό του στη Θράκη, όταν πληροφορήθηκε την πυρκαγιά σε τέμενος της Κομοτηνής από τον …Τύπο, με καθυστέρηση κάπου 12 ώρες! Με τέτοια «εγρήγορση» από την πλευρά μας είναι ευνόητο ότι η Τουρκία δεν συναντάει πολύ σοβαρή αντίσταση στις θρακικές επιδιώξεις της. Τυπικό παράδειγμα των οποίων ήταν η απο- κάλυψη για το φακέλωμα των Ελλήνων μουσουλμάνων δημοσιογράφων από την ΜΙΤ δια του Προξενείου στην Κομοτηνή.

Κυκλοφόρησε η φήμη ότι το ΥΠΕΞ σκοπεύει να προβεί σε αντικατάσταση του διευθυντή από την κρίσιμη αυτή υπηρεσία. Αυτό όμως είχε ακουστεί και παλιότερα, είτε όταν ανευρέθηκαν δύο εγγραφές στα Panama Papers στο όνομά του είτε όταν περιήλθε σε γνώση του κ. Κοτζιά ογκώδης υπηρεσιακός φάκελος με τα πρόσφατα πεπραγμένα της ΥΠΥ, και τίποτε δεν έγινε. Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τους αρμόδιους στην Αθήνα ότι τα προβλήματα δεν αυτοϊώνται αλλά χειροτερεύουν και όταν αυτά αφορούν ζητήματα σαν το θρακικό, η εθνική ζημία μπορεί να είναι και ανεπανόρθωτη.

Αρχικά να διευκρινίσουμε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει ακόμη στην Ξάνθη και βρισκόμαστε στο εξής καταγέλαστο κατάντημα: η Τουρκία να διορίζει επισήμως ιμάμη για την …Αγία Σοφία (που σημαίνει ότι την μετατρέπει οριστικά σε τζαμί) κι εμείς ως Ελλάδα δεν μπορούμε να διορίσουμε έναν ιμάμη σε κάποιον μαχαλά της Ξάνθης! Άραγε η ευθύνη βαρύνει τον μουφτή Σινίκογλου, που ούτως ή άλλως σχεδόν δικαιούται το ακαταλόγιστο; Η ΥΠΥ, που έχει την υψηλή επίβλεψη, τι έκανε για το θέμα; Τι έκανε για όλα τα ζητήματα πρώτης γραμμής στην Ξάνθη, όπου διασύρεται η πολιτεία – σχεδόν ανύπαρκτη στα πομακοχώρια – με την παραμικρή αφορμή (λ.χ. στην κηδεία του στρατιώτη στη Γλαύκη); Μήπως να πάμε στον Έβρο; Ποιες πρωτοβουλίες ανέλαβε για την ανάσχεση της δράσης των ανθρώπων της Άγκυρας στην παραμεθόριο; Τι έκανε για να εμποδίσει τον εκτουρκισμό των μουσουλμάνων Ρομά στα εβρίτικα (κι όχι μόνο…) χωριά; Ποιος αδυνατεί να επιβάλει την νομιμότητα στους 2-3 ανθρώπους που αλωνίζουν στο Διδυμότειχο; Ποιος επιτρέπει την δυσφήμηση της Ελλάδας για το ίδιον όφελος του τάδε ή του δείνα «δικού μας» ανθρώπου, μη τολμώντας να πράξει το στοιχειώδες του καθήκον;
Κι ερχόμαστε στην Κομοτηνή, όπου η ανυπαρξία – παράνοια της ΥΠΥ χτυπάει κόκκινο. Παρότι το κλίμα στην τοπική κοινωνία έχει αλλάξει προς το (πολύ) καλύτερο εσχάτως, πρέπει να πούμε ότι αυτό έγινε όχι χάρη στην ΥΠΥ αλλά ΠΑΡΑ την δραστηριότητά της. Οι χαμηλοί τόνοι του μουφτή Μέτσο Τζεμαλή και η τόλμη και ο πατριωτισμός του προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής Σελήμ Ισά, το ήθος αμφότερων, οι νέοι άνθρωποι που ανέλαβαν κάποιες θέσεις, έχουν φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα που σύντομα θα αυγατίσουν (δεν φεύγει εύκολα η κόπρος του Αυγεία). Εκτός κι αν συνεχίσει την ίδια τακτική το …γραφείο του Υπουργείου Εξωτερικών! Ναι, το πρόβλημα δεν είναι πια τόσο η δράση του τουρκικού Προξενείου αλλά η ανοησία, η ανικανότητα και ο παραγοντισμός που διακρίνουμε στην εικόνα της υπηρεσίας αυτής. Δεν γνωρίζουμε ποιος είναι υπεύθυνος για κάποιες εξωφρενικές αποφάσεις και τακτικές, αν είναι προσωπικές αποφάσεις του διευθυντή Θ. Καφόπουλου ή κάποιων συμβούλων του, όμως η τελική ευθύνη βαρύνει οπωσδήποτε τον ίδιο. Η περιφρόνηση, οι πιέσεις και οι απειλές προς τον άνθρωπο που έταξε τη ζωή του επί δεκαετίες στην πλευρά της νομιμότητας και της Ελλάδας από τον τελευταίο ελληνόφωνο ανθυποπαράγοντα είναι ντροπή και καταισχύνη για τον (όποιο) τελευταίο, είτε αυτός κυκλοφορεί με υπηρεσιακό αυτοκίνητο είτε με ιδιωτικό. Θέλουν μήπως κάποιοι νοσταλγοί της παλιάς κατάστασης να γυρίσουμε στις εποχές που το μαύρο χρήμα έρεε άφθονο στις τσέπες των πλειονοτικών επιτηδείων; Τους ενοχλεί ο Σελήμ επειδή καθίσταται μέρα με τη μέρα και δημοφιλέστερος, όλο και πιο άτρωτος για τις βρωμιές των επαγγελματιών Τούρκων; Είναι απλώς κόμπλεξ στα όρια της ψυχικής ανισορροπίας; Πραγματικά δεν ξέρουμε τα αληθινά κίνητρα του καθενός, βλέπουμε όμως τα αποτελέσματα μιας φθοροποιού δραστηριότητας που δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο!
Ο υπουργός Ν. Κοτζιάς πρέπει μέσα στις τόσες του έγνοιες να βρει χρόνο να ασχοληθεί με το θέμα, γιατί ό,τι χτίστηκε τα τελευταία χρόνια πάει να γκρεμιστεί για προσωπικά καπρίτσια υφισταμένων του. Και η Κυβέρνηση που ξιπάζεται με το παραλήρημα του Ερντογάν για τη Θράκη δεν οφείλει να απαντάει μόνο με ανακοινώσεις αλλά και περιφρουρώντας ένα κλίμα διαφάνειας, νομιμότητας και συνέπειας που θα στερεώσει την κοινωνική γαλήνη και την εθνική ασφάλεια στην περιοχή.