Αυτό όμως που όλοι παντού συζητάνε είναι οι συνέπειες ενός ενδεχόμενου “ΟΧΙ” των πολιτών, πράγμα που θα αποτελεί ήττα για την έτσι κι αλλιώς δοτή Κυβέρνηση και ενδεχομένως ίσως σημάνει την πτώση της. Κι αυτό με τη σειρά του μπορεί να φέρει στην εξουσία δυνάμεις που είναι εναντίον του ευρώ και άρα να έχουμε την αρχή του τέλους της Ευρωζώνης. Προφανώς αν δρομολογηθεί μια τέτοια πολιτική εξέλιξη – που εμείς την ευχόμαστε, βλέποντάς την ως μαμή μιας απαραίτητης αλλαγής – οι επιπτώσεις στην σύνολη ΕΕ θα είναι τεράστιες, γενικά μα και ειδικά για τη χώρα μας που βρίσκεται στο μάτι του ευρωπαϊκού κυκλώνα. Πέρα όμως από αυτές, και το ίδιο το δημοψήφισμα έχει την σημασία του για την Ελλάδα και για την (όποια) δημοκρατία.
Τι ζητάει λοιπόν το σύστημα εξουσίας στην Ιταλία; Προσπαθεί να μαζέψει το παιχνίδι για να το ελέγχει καλύτερα. Αφενός στην ουσία επιδιώκεται να ξεδοντιαστεί η Γερουσία (πριμοδοτώντας τον ρόλο της Βουλής) κι αφετέρου να δυσκολέψει η διενέργεια δημοψηφισμάτων: να απαιτούνται 800.000 υπογραφές αντί για 500.000 που ισχύει σήμερα. Επίσης επιχειρεί να περιορίσει και το δικαίωμα των πολιτών να προτείνουν νόμους στη Βουλή: σήμερα αυτό μπορεί να γίνει με 50.000 υπογραφές και η άποψη Ρέντσι είναι να τριπλασιαστεί ο απαιτούμενος αριθμός υπογραφών, με πρόβλεψη όμως για υποχρεωτική συζήτηση της συγκεκριμένης πρότασης νόμου.
Πρόκειται για το τρίτο συνταγματικό δημοψήφισμα στην Ιταλία, μετά από εκείνα του 2001 και του 2006.
Ανάλογες διαδικασίες προβλέπονται σε διάφορα ευρωπαϊκά Συντάγματα: της Ελβετίας, της Γαλλίας, της Δανίας, της Πολωνίας, του Λουξεμβούργου… Τι συμβαίνει όμως στην πατρίδα μας; Η κομματοκρατία καλά κρατεί, παρότι έχει διαλύσει το (πολιτικό και οικονομικό) σύμπαν. Το άρθρο 110 του Συντάγματος αναθέτει την αναθεώρησή του στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Βουλής, δηλαδή μακρυά από τους ενδιαφερόμενους πολίτες. Στην πατρίδα της δημοκρατίας ένας ρόλος μόνο απομένει για τους πολίτες, αυτός του υποζυγίου.

Στίς 16 Φεβρουαρίου ἦταν προγραμματισμένη μία ἡμερίδα διαλόγου στό Κέντρο Ἰταλικῶν καί Γαλλικῶν Σπουδῶν τοῦ Πανεπιστημίου ΙΙΙ τῆς Ρώμης. Τό θέμα ἀφοροῦσε τό Παλαιστινιακό καί εἶχε προσκληθεῖ νά μιλήσει ὁ «αἱρετικός» (δηλαδή ἔντιμος) ἰσραηλινός ἱστορικός – πού πλέον ζεῖ στή Βρετανία – Ἴλαν Πάππε, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστός γιά τήν τεκμηρίωση τῶν σιωνιστικῶν ἐγκλημάτων τοῦ 1948 πού ἔστησαν τό ἑβραϊκό κράτος ξερριζώνοντας 800.000 Παλαιστίνιους καί καταστρέφοντας 500 χωριά. Τό Πανεπιστήμιο τήν τελευταία στιγμή ἀρνήθηκε τήν παραχώρηση τῆς αἴθουσας «γιά διαδικαστικούς λόγους» καί πρότεινε ἕναν χῶρο πολύ ὑποδεέστερο, χωρίς κἄν καθίσματα! Παράλληλα κατέβασε ἀπό τήν ἱστοσελίδα του τήν ἐκδήλωση καί ἀπαγόρευσε τή χρήση τοῦ λογότυπού του στήν ὁμιλία! Καί γιά νά μήν μένουν ἀμφιβολίες γιά τό παρασκήνιο, ἡ φιλοεβραϊκή ἱστοσελίδα Informazione Corretta ἔγραψε γιά τή «νίκη», εὐχαριστώντας «φίλους στή Ρώμη» πού ἄλλαξαν τόν τόπο τῆς ἐκδήλωσης μετά ἀπό διαμαρτυρίες γιά τήν ἐγγύτητα τῆς ἀρχικῆς αἴθουσας στήν ἑβραϊκή συνοικία τῆς πόλης (!).
«Εἶναι πολύ ἐνοχλητικό νά βλέπεις πῶς ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου ὁρίζεται στήν Εὐρώπη. Ἡ γελοιοποίηση τοῦ προφήτη Μωάμεθ σέ σκίτσα εἶναι τό κριτήριο γιά μιά κοινωνία πού νοιάζεται γιά τήν ἐλευθερία λόγου. Ὡστόσο μιά ἀνοιχτή εἰλικρινής συζήτηση γιά τό Ἰσραήλ καί τήν Παλαιστίνη ἀκυρώνεται», δήλωσε ὁ Πάππε. «Ἄλλο ἕνα σεβάσμιο ἵδρυμα ἀνώτατης ἐκπαίδευσης στήν Εὐρώπη ὑποκύπτει στή σιωνιστική τρομοκρατία (…) Ὁ ἀγώνας μας ἐδῶ δέν εἶναι μόνο γιά νά ἀκουστοῦν τά δεινά τῶν Παλαιστινίων ἀλλά καί γιά νά πάψει ἡ ντροπιαστική παράδοση τῶν ἀκαδημαϊκῶν στούς ἰσχυρούς, νά παίξουν πιό τολμηρά τόν ρόλο γιά τόν ὁποῖο πληρώνονται». Τό γράμμα πού ἀπηύθυνε (1-3-15) καλώντας τίς ἀκαδημαϊκές κοινότητες τοῦ κόσμου νά ἀντισταθοῦν στήν ἐπιλεκτική χρήση τῶν ἀρχῶν τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου καί τῆς ἀκαδημαϊκῆς ἐλευθερίας, γρήγορα συγκεντρώθηκαν 340 ὑπογραφές πανεπιστημιακῶν ἀπό ὅλον τόν κόσμο.
Φυσικά τό παράδειγμα δέν εἶναι καθόλου μοναδικό. Στίς 27 Φεβρουαρίου, πάλι στή Ρώμη ἀλλά αὐτή τή φορά στό Πανεπιστήμιο La Sapienza ἀνακλήθηκε ἡ ἄδεια προβολῆς τοῦ ντοκυμαντέρ «The Fading Valley» τοῦ Ἰσραηλινοῦ σκηνοθέτη Irit Gal. Στήν ταινία παρουσιαζόταν τό πρόβλημα τοῦ νεροῦ στήν Κατεχόμενη Δυτική Ὄχθη, μέ τήν κλοπή τῶν ὑδάτινων πόρων ἀπό ἰσραηλινές ἑταιρεῖες. Οἱ ἴδιες ἑταιρεῖες ὅμως συνεργάζονται μέ τήν ἑταιρεία ὕδρευσης τῆς Ρώμης καί μία ἐπιτροπή προσπαθεῖ νά τερματίσει τήν συνεργασία αὐτή. Ἡ Ἐπιτροπή σέ συνέντευξη Τύπου δήλωσε ὅτι ἡ ἀκύρωση τῆς προβολῆς ὀφείλεται σέ τηλεφώνημα τῆς ἰσραηλινῆς Πρεσβείας στήν ἰταλική Κυβέρνηση καί στίς πιέσεις πρός τόν Πρύτανη (καί ἀπό σπουδαστές, προφανῶς ἐντεταλμένους).
Τόν περασμένο Νοέμβριο στό Τορίνο ἡ ὑπηρεσία τοῦ ΟΗΕ γιά τούς Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) διοργάνωσε ἔκθεση φωτογραφιῶν της στό Μουσεῖο τῆς Ἀντίστασης. Οἱ φωτογραφίες προέρχονταν ἀπό τό ἀρχεῖο της πού ἀνήκει στό μητρῶο «Μνήμη τοῦ Κόσμου» τῆς UNESCO. Λίγο μετά τήν ἔναρξη τῆς ἔκθεσης, ἡ Ἑβραϊκή κοινότητα τῆς πόλης κατηγόρησε τήν UNRWA ὅτι «ἐκφράζει ἀντισημιτικές ἀπόψεις» ἀπείλησε νά ἀκυρώσει τήν συμμετοχή της στό Μουσεῖο ἄν δέν ἔκλεινε ἡ ἔκθεση. Ἡ ἔκθεση ναί μέν συνεχίστηκε ἀλλά μέ τήν παγκόσμια πρωτοτυπία νά αὐτοακυρώνεται: στήν εἴσοδό της καί στήν ἱστοσελίδα της τοποθετήθηκε ἡ προειδοποίηση τῶν ἐπισκεπτῶν πώς «ἡ ἑβραϊκή κοινότητα τοῦ Τορίνου καταδικάζει τήν μονόπλευρη, προκατειλημμένη καί μεροληπτική, ἀντι-ισραηλινή φύση» τῆς ἔκθεσης!!! Ἐπίσης τό Μουσεῖο ἀκύρωσε δύο ἐκδηλώσεις πού εἶχαν προγραμματιστεῖ νά πλαισιώσουν τήν ἔκθεση, γιά λόγους «ὀργανωτικούς», προκειμένου «νά ἀποφευχθεῖ ἡ παραποίηση τῆς ἔκθεσης». Ποιές ἦταν οἱ …ἐπικίνδυνες ἐκδηλώσεις; Μιά ἀπαγγελία ποίησης τοῦ Μαχμούντ Νταρουΐς κι ἕνα στρογ- γυλό τραπέζι συζήτησης ὅπου θά συμμετεῖχε καί ἐκπρόσωπος τῆς τοπικῆς ἑβραϊκῆς κοινότητας!
Τό Πανεπιστήμιο τῆς Πάδοβας πρόσφατα ἀνακά-λεσε τό δικαίωμα μιᾶς φοιτητικῆς ἕνωσης νά ὀργανώνει ἐκδηλώσεις γιά συλλογή χρημάτων ὑπέρ τῶν Σύριων καί Κούρδων προσφύγων. Οἱ φοιτητές δήλωσαν στό Facebook ὅτι ἡ ἀκύρωση προκλήθηκε ἀπό τήν διαμαρτυρία ἑνός καί μόνο ἰσραηλινοῦ φοιτητῆ γιά ἕναν παρακείμενο χάρτη, ὅπου κάποιος εἶχε γράψει «Παλαιστίνη» πάνω στό Ἰσραήλ! Μάλιστα ὁ πρύτανης ἀπαίτησε κάθε μελλοντικό event σχετικό μέ τήν Παλαιστίνη νά παρουσιάζεται ἀπό κοινοῦ μέ Ἰσραηλινό φοιτητή!