Ἡ πρωτοτυπία τοῦ συγκεκριμένου βιβλίου ἔγκειται στόν παραπλανητικό του τίτλο, ὅπου μπαίνει σέ εἰσαγωγικά ἡ ἀνωτέρω κοινόχρηστη φράση – ἐκτίμηση, γιά νά ἀποδομηθεῖ ἀπό τόν συγγραφέα (τοὐλάχιστον ἔτσι πιστεύει ὁ τελευταῖος). Μέσα ἀπό ἀπόρρητη ἀλληλογραφία τῶν ἑλληνικῶν ὑπηρεσιῶν στά μεταπολεμικά κυρίως χρόνια, ἐπιχειρεῖ ὁ Ἠλιάδης νά δείξει τήν κακοπιστία, τήν στενομυαλιά καί τόν ἐθνικισμό πού διέκρινε σχεδόν τούς πάντες (μόνο γιά τόν τουρκόφιλο ὑπουργό Μπακάλμπαση ἔχει καλά λόγια!). Αὐτό πού τελικά καταφέρνει εἶναι νά ἀποδείξει πόσο κακόπιστος καί στενόμυαλος μπορεῖ νά εἶναι κάποιος στρατευμένος ἀντιεθνικιστής πολιτικός ἐπιστήμων, παρότι ἔχει ντοκουμέντα στά χέρια του. Κι ἐξηγοῦμαι.

Πουθενά στό βιβλίο δέν ὑπάρχουν ἀναφορές στό διεθνές περιβάλλον, τό ὁποῖο καθόριζε ἀποφασιστικά τίς ἑλληνικές ἐπιλογές (γίνεται λ.χ. μία ἁπλή μνεία τῆς ταυτόχρονης ἔνταξης στό ΝΑΤΟ Ἑλλάδας καί Τουρκίας κι ὥς ἐκεῖ!). Πουθενά δέν ὑπάρχει ἀναφορά στήν ἴδια τήν καχεκτική φύση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ἰδίως σέ ἀντιπαράθεση μέ τήν ἄλλη πλευρά ^. ἔτσι, δέν ἀντιλαμβάνεται ὁ ἀναγνώστης πώς ἡ ἀλληλογραφία τῶν ἀξιωματούχων δέν σήμαινε ἀναγκαστικά καί πολιτική πού ἐφαρμόστηκε. Ἐπίσης πουθενά δέν ἀναλύεται τό ἐμφυλιακό κλῖμα στήν εὐρύτερη μεταπολεμική Ἑλλάδα, ὥστε νά μπορεῖ νά ζυγίσει ὁ ἀναγνώστης ἀποφάσεις καί ἐπιλογές: σέ ποιό κοινωνικό κλῖμα λ.χ. ἐπιβλήθηκε ὁ τάδε διοικητικός περιορισμός γιά τούς μουσουλμάνους τῆς Θράκης, τί δικαιώματα κι ἐλευθερίες εἶχαν οἱ συντοπίτες τους χριστιανοί, ἰδίως ἄν ἀνῆκαν στήν Ἀριστερά; Καί τό κυριώτερο, δέν γίνεται μία παράλληλη ἀναφορά σέ ὅσα συνέβαιναν ταυτοχρόνως στήν ἑλληνική μειονότητα τῆς Τουρκίας, παρά τήν ρητή ἀμοιβαιότητα πού διεῖπε ὑποτίθεται τήν μοίρα τῶν δύο μειονοτήτων!

Τά σημαντικότερα συμβάντα εἴτε ἀποσιωπῶνται εἴτε προσπερνῶνται λακωνικά. Λέει π.χ. «Ἡ ἀπομάκρυνση τῆς ἡγεσίας τῶν παλαιομουσουλμάνων ἀπό τή Θράκη το 1830, ἔπειτα ἀπό τό Ε/Τ σύμφωνο φιλίας Βενιζέλου / Ἰνονού ἦταν ἡ ἀρχή τῆς ἀλλαγῆς τῶν ἰσορροπιῶν στο ἐσωτερικό τῆς μειονότητας» (σελ. 53). Καί καθάρισε! Δέν νιώθει καμμία ἀνάγκη νά πεῖ μία λέξη γιά τό πῶς καί τό γιατί ἐκείνης τῆς κομβικῆς ἀνατροπῆς. Στα συμπεράσματα τοῦ 1^ου κεφαλαίου γράφει ὅτι «τόσο ἡ Ἑλλάδα ὅσο καί ἡ Τουρκία ἔδειξαν ἀποφασισμένες νά παρέμβουν καί νά προσπαθήσουν νά ἐλέγξουν τίς μειονοτικές ἐξελίξεις» (σελ. 59). Μόνο πού αὐτές οἱ παρεμβάσεις γινόταν σέ …ἑλληνικό ἔδαφος, ὁπότε ἡ κατάσταση ἀπέχει πολύ ἀπό τήν ἰσορροπία πού ἀποπνέει ἡ πρόταση! Ἀναφέρει το 1^ο «Ἐθνικό Κογκρέσο τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας» πού ἔστησε στά Πομακοχώρια ὁ «Δημοκρατικός Στρατός» τό 1948  δίχως σχόλια γιά τήν (προδοτική) προσπάθεια προσεταιρισμοῦ τῶν μειονοτικῶν. Δέν λείπουν οἱ γελοῖες φράσεις ὅπως «οἱ ἐκπρόσωποι τῆς μειονότητας φαίνεται ὅτι ἤξεραν καλά σέ ποιούς τομεῖς θά κρινόταν ἡ ἀντιπαράθεσή τους μέ τήν ἑλληνική διοίκηση» (σελ. 73), ὅπου ἀποκρύπτεται ἡ καθοδήγηση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου καί ἀποδίδονται ὑπερφυσικές δυνατότητες ἑρμηνείας τῶν διεθνῶν συνθηκῶν στούς …ἀναλφάβητους μειονοτικούς! Μέμφεται τούς Παπαευγενίου καί Μηναΐδη πού ἤλεγχαν τά σχολικά βιβλία τῶν μειονοτικῶν σχολείων και ἀφαιροῦσαν τούρκικα σύμβολα, ἄσματα ἤ ἀναφορές στον Κεμάλ Ἀτατούρκ, παρότι ἀνακάλυπταν μισελληνικές φράσεις ὅπως «ἡ Ἑλλάς εἶναι εἷς ἐκ τῶν πλέον γνωρίμων ἐχθρῶν μας»! Γράφει γιά ἐθνικιστικό αἴσθημα τῶν χριστιανῶν (σελ. 75) ἀλλά πουθενά γιά τῶν μωαμεθανῶν, τοὐλάχιστον ἐκτός εἰσαγωγικῶν! Καταδικάζει ἐμμέσως πλήν σαφῶς καί τό πλέον στοιχειῶδες μέτρο αὐτοπροστασίας τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς, ἐνῶ φροντίζει νά ἀπαλλάξει ἀπό κάθε ψόγο τό Τουρκικό Προξενεῖο Κομοτηνῆς. Γιά τήν ΕΠΑΘ λέει στή σελ. 166 πώς «ἔγινε γνωστή γιά τόν ἰδιαίτερα συντηρητικό χαρακτήρα της καί τόν «ἀντιτουρκισμό» τῶν ἀποφοίτων της»(!!!), προδήλως μεταφέροντας γνώμη κάποιου Τούρκου, ἀφοῦ οἱ ΕΠΑΘίτες δάσκαλοι μόνο γιά …ἀντιτουρκισμό δέν μποροῦν νά κατηγορηθοῦν ἐδῶ καί δεκαετίες! Περιγράφει ἐκτενῶς τήν …«χρυσή ἐποχή» (1949-1955) τῶν μειονοτήτων, λές καί δέν ἀποκαλύφθηκε ἡ πραγματικότητα μόλις ἔσκασε τό Κυπριακό. Προβάλει τίς βλακωδῶς ὑποχωρητικές προτάσεις τοῦ Μπακάλμπαση, παρότι οἱ ἐξελίξεις τίς ἀπέδειξαν ντροπιαστικές, καί δυσπιστεῖ ἀκόμη καί σέ ὅσα ἀποδείχθηκαν ἀληθῆ μέ τρόπο τραγικό. Ἀναφέρει τά «Σεπτεμβριανά» λές καί ἦταν κάτι ἄσχετο μέ τά θρακικά πράγματα: πουθενά καμμία νύξη γιά τήν πρόστυχη προβοκάτσια ἀπό τόν Κομοτηναῖο φοιτητή Ὀκτάι Ἐνγκίν, γιό βουλευτῆ παρακαλῶ, πού μέ τή βόμβα στό «σπίτι τοῦ Κεμάλ» στή Θεσσαλονίκη πυροδότησε τήν (παρακρατικά προετοιμασμένη) καταστροφή τοῦ Πολίτικου ἑλληνισμοῦ. Γιά τόν συγγραφέα τίποτε δέν κατέδειξε τό συμβάν ἐκεῖνο, οὔτε ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ δράστη (ἀπό τόν …ἐθνάρχη Καραμανλή), οὔτε καί ἡ διαφυγή του στήν Τουρκία μέσα στό πορτμπαγκάζ τοῦ προξενικοῦ αὐτοκινήτου! Μάλιστα δέν ντρέπεται νά γράψει (σελ. 180) ὅτι ἐκεῖνο τό τρισβάρβαρο πογκρόμ «ὑπονόμευσε τή λογική τῆς συνεργασίας τῶν δύο χωρῶν»!!!

Τέλος, στή σελ. 231 καταλήγει πώς «γιά τήν ἑλληνική ἐθνικοφροσύνη» τό πρόβλημα στη Θράκη ἦταν οἱ «Τοῦρκοι»: προσέξτε, ὄχι γιά τήν Ἑλλάδα ἀλλά γιά τήν ἐθνικοφροσύνη, λέει ὁ «ἐπιστήμονας»! Αὐτός πού γράφει 33 φορές στό βιβλίο του τή φράση «τουρκική προπαγάνδα», πάντοτε σέ εἰσαγωγικά, θέλοντας προφανῶς νά δηλώσει πώς δυσπιστεῖ γιά τήν ὕπαρξή της. Ἡ ἀλήθεια εἶναι πώς δύσκολα τήν βεβαιώνεις ἐπιστημονικῶς ἀλλά ἐνίοτε μπορεῖς νά τό ἰσχυριστεῖς μέ σχετική ἀσφάλεια. Ἐπί παραδείγματι τό βιβλίο τοῦ Ἠλιάδη, γιά μένα, ἐντάσσεται ἀκριβῶς στά πλαίσια τῆς προπαγάνδας αὐτῆς. Ἀλλοίμονο στούς φοιτητές του στό Πάντειο Πανεπιστήμιο, στήν κρατικοδίαιτη «Ἐπιστήμη» καί τελικά στήν πατρίδα μας…

Τι έχουμε λοιπόν σε εξέλιξη στην ελληνική Θράκη από διετίας, που ενθουσιάζει εσχάτως τους τουρκόφρονες της περιοχής; Αφορμή ήταν η συνάντηση στο υπουργείο Παιδείας των Γαβρόγλου – Καλπαδάκη με τον μουφτή Ξάνθης Μεχμέτ Σινίκογλου (4/7/18), όπου ζητήθηκε από τον τελευταίο να τους αδειάσει τη γωνιά πριν τη λήξη της θητείας του (2022)! Το αίτημα αφορά και τον μουφτή Κομοτηνής, Μέτσο Τζεμαλή, του οποίου επίσης η κλήση στην Αθήνα έγινε ήδη τον περασμένο Μάιο. Ας δούμε τους τελευταίους τίτλους των τουρκόφωνων εφημερίδων σε Κομοτηνή και Ξάνθη, οι οποίες εκφράζουν απολύτως τα τουρκικά συμφέροντα: «Ζητείται η παραίτηση των ανεπιθύμητων μουφτήδων» είναι ο τίτλος της εθνικιστικής, «γκριζόλυκης» ΜΙΛΛΕΤ που πανηγυρίζει γράφοντας ότι δικαιώνεται, ενώ και η πιο καθεστωτική ΓΚΙΟΥΝΤΕΜ γράφει πιο ουδέτερα για το ίδιο θέμα ότι «ζητήθηκε η παραίτηση του διορισμένου μουφτή».

Η Κυβέρνηση της Ελλάδας λοιπόν καλεί σε παραίτηση τους μουφτήδες της Θράκης και πασχίζει να εξωπετάξει τις Διαχειριστικές Επιτροπές Μουσουλμανικής Περιουσίας που η ίδια είχε διορίσει, πιέζοντας με διάφορους τρόπους (οικονομικούς, δικαστικούς κτλ). Κι αυτό δεν γίνεται ούτε για να τους αντικαταστήσει με κάποια πρόσωπα ευρύτερης αποδοχής ούτε για να εξυπηρετήσει κάποιο ευρύτερα νοούμενο εθνικό συμφέρον, παρά μόνο για να αποδεχθεί ένα πάγιο τούρκικο αίτημα προχωρώντας σε …εκλογές για τις ίδιες θέσεις! Το μαγειρεύει το υπουργείο Παιδείας από πολύ καιρό (δήθεν με ένα ελεγχόμενο εκλεκτορικό σώμα), το είχε μισοπεί ο ίδιος ο Τσίπρας και τώρα το ξεφουρνίζει ευθέως δια στόματος Καλπαδάκη. Του συζύγου της κ. Feyza, όπως μάλλον γνωρίζετε, αλλά μην πάει στο κακό ο νους σας*. Μπορεί μέσα στην πλήρη κυβερνητική άγνοια των δεδομένων κάποιοι και να το πιστεύουν, φαντάζομαι πως και η Πρεσβεία θα έχει κάποια σχετικά επιχειρήματα. Ας δούμε όμως λίγα στοιχεία για να αντιληφθούμε τι θα σημάνει αυτό για την πατρίδα μας.

Η μειονότητα αναγνωρίζεται επισήμως από τη χώρα μας ως θρησκευτική, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης, λογικά λοιπόν εκπροσωπείται από τους θρησκευτικούς της ηγέτες. Γιαυτό και η σώφρων Τουρκία έχρισε τους Μετέ και Σερήφ «εκλεγμένους μουφτήδες», δημιουργώντας ένα παράλληλο σύστημα εν αναμονή. Κάθε σκέψη για οπισθοχώρηση στο συγκεκριμένο θέμα λοιπόν είναι εκχώρηση της μειονότητας στην Τουρκία, αυτό (πρέπει να) είναι ξεκάθαρο στον καθένα. Οι δύο νυν μουφτήδες, Κομοτηνής και Ξάνθης, είναι μετά από δυόμιση δεκαετίες στις θέσεις τους πρόσωπα γνωστά και καθιερωμένα σε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο. Ιδίως ο σοφολογιώτατος μουφτής Κομοτηνής, Μέτσο Τζεμαλή, τυγχάνει τιμής και σεβασμού που δεν μπορεί να φανταστεί οποιοσδήποτε από τους υπονομευτές του. Σημειώνουμε ενδεικτικά – και φωτογραφικά – κάποιες τελευταίες του διεθνείς παρουσίες: Συνάντηση με τον πρόεδρο της Παγκόσμιας Ισλαμικής Ένωσης στη Μέκκα και με τον διευθυντή των Μουσουλμανικών Μειονοτήτων της Παγκόσμιας Ισλαμικής Διάσκεψης στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας (25/5/2016, φωτό 1-2). Εισηγητής στο Παγκόσμιο Ισλαμικό Συνέδριο στο Κάιρο (11/3/2017, φωτό 3). Κεντρικός ομιλητής στο Παγκόσμιο Ισλαμικό Συνέδριο του Ιράν (5-7/12/2017, φωτό 4-5 με τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράκ Ιμπραχήμ αλ Τσαφαρί και με τον μεγάλο Αγιατολλάχ των Σιιτών). Συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κογκρέσο Μουσουλμανικών Μειονοτήτων στο Αμπού Ντάμπι (7-9/5/2018, φωτό 6 με τον μητροπολίτη Βυρηττού Ηλία). Και προ ημερών ο Μεγάλος Μουφτής της Αιγύπτου και πρόεδρος της Παγκόσμιας Γραμματείας Ισλαμικών Υποθέσεων προσκάλεσε τον κ. Μέτσο ως εισηγητή στο Συνέδριο που θα γίνει στο Κάιρο τον ερχόμενο Οκτώβριο! Σε όλα αυτά τα ταξίδια οι μουφτήδες της Θράκης δίνουν συνεντεύξεις, συναντούν όχι μόνο θρησκευτικούς ηγέτες μα και υπουργούς, προεδρικούς συμβούλους κτλ, συχνά συνοδευόμενοι από τους κατά τόπους Έλληνες διπλωμάτες, εκθέτουν την πραγματική κατάσταση με την μειονότητα στη Θράκη και ευκαιρίας δοθείσης αναιρούν τους τουρκικούς σχεδιασμούς σε βάρος της Ελλάδος. Όπως για παράδειγμα προ διετίας που φρέναραν την χρηματοδότηση της Ισλαμικής Τράπεζας που είχαν αιτηθεί οι «ψευδομουφτήδες» Μετέ και Σερήφ με την μεσολάβηση της Τουρκίας. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι γραμματέας στην 57μελή «Παγκόσμια Ισλαμική Διάσκεψη» ήταν για μια ολόκληρη δεκαετία (2004-2014) ο Τούρκος διπλωμάτης Εκμελεντίν Ιχσάνογλου και ο ίδιος Οργανισμός λειτουργεί από το 1980 στην Κωνσταντινούπολη το Ίδρυμα Ισλαμικού Πολιτισμού (IRCICA), όπου προεδρεύει ο Κομοτηναίος στην καταγωγή Χαλίτ Ερέν (η ελληνική υπηκοότητα του είχε αφαιρεθεί αλλά συνεχίζει να αλωνίζει στη Θράκη).

Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι οι μουφτείες Κομοτηνής και Ξάνθης «απαγορεύεται» να χαθούν για την ελληνική πολιτεία. Στη μουφτεία Κομοτηνής, κόντρα στην κυβερνητική πολιτική, έχει ήδη αλλάξει άρδην το άλλοτε αρνητικό κλίμα, υπέρ της νομιμότητας και των ελληνικών συμφερόντων. Το ίδιο μπορεί να επιτευχθεί σιγά σιγά και στην Ξάνθη. Είναι όμως έγκλημα σε βαθμό προδοσίας να προωθούνται αλλαγές αυτή τη στιγμή στην κατεύθυνση είτε τουρκικών εκβιασμών είτε αμερικανικών υποδείξεων. Όποιοι βαυκαλίζονται ότι θα μεταβάλουν την διαδικασία ανάδειξης σε μουφτείες και βακούφια, έτσι ώστε να συνεχίσουν να έχουν κάποιον έλεγχο, είτε απατούν είτε απατώνται.  Αντιθέτως, θα περίμενε κανείς να υπογραφεί το επί χρόνια αναμενόμενο Προεδρικό Διάταγμα για το οργανόγραμμα των μουφτειών που θα τις καταστήσει κανονικές υπηρεσίες και θα θεραπεύσει πολύχρονες κακοδαιμονίες. Όμως για μιαν ακόμη φορά, μετά το Μακεδονικό άγος, η Κυβέρνηση θυμίζει έργα και ημέρες Ιωαννίδη και η σιωπή της αντιπολίτευσης καθιστά το τοπίο έτι ζοφερότερο…

*Απορώ γιατί ξιππάζεστε. Δεν έχετε ακούσει για Ρωσίδα διπλωμάτη που είναι σύζυγος συμβούλου του Αμερικανού προέδρου; Για Παλαιστίνια διπλωμάτη σύζυγο συμβούλου του Νετανιάχου; Τι, όχι;

Τι ελέγχει θεσμικά σήμερα η πολιτεία στο εσωτερικό της μειονοτικής κοινωνίας; Τους μουφτήδες και τις Διαχειριστικές Επιτροπές που ορίζει, κυρίως σε Ξάνθη και Κομοτηνή. Τόσα χρόνια αυτό γινόταν με έναν άγαρμπο και ενίοτε ύποπτο τρόπο, με χρήση των μυστικών κονδυλίων και με αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να εκτίθενται ως ενεργούμενα του ελληνικού κράτους. Στην Κομοτηνή όμως τα τελευταία χρόνια, στο άντρο του προξενικού δικτύου, ο νυν μουφτής Μέτσο Τζεμαλή και ο πρόεδρος της Διαχειριστικής Σελήμ Ισά έχουν πετύχει το ακατόρθωτο: με την ακεραιότητά τους και με τις ικανότητές τους έσυραν την μουσουλμανική κοινωνία κοντύτερα στους θεσμούς της χώρας και έφραξαν τον δρόμο στην διαβόητη ΤΙΚΑ, τον τουρκικό Οργανισμό που αλωνίζει τα Βαλκάνια κι ανοίγει τον δρόμο στις ερντογανικές στοχεύσεις. Έχουμε γράψει αρκετές φορές για το θέμα, χωρίς να ιδρώσει το αυτί κανενός. Το ΥΠΕΞ λοιπόν, αλλά και η Κυβέρνηση συνολικά, συνεχίζει να υποσκάπτει τους ανθρώπους αυτούς, άλλοτε με εντολές από την Αθήνα κι άλλοτε με αποφάσεις του «συμβούλου» που φύτεψε ο Κοτζιάς στην περιοχή. Τον περασμένο Οκτώβρη έγινε μία συνάντηση στην Αθήνα που υποτίθεται ότι θα έλυνε τα προβλήματα, όμως αποδείχθηκε ότι ήταν άλλη μια ξεδιάντροπη κοροϊδία. Προφανώς ο κ. Κοτζιάς βλέπει τους άλλους τόσο κατώτερούς του που νιώθει άνετα στη θέση να ψεύδεται ασύστολα και ανερυθρίαστα. Έτσι εξακολουθεί να κρεμάει οικονομικά τους μουφτήδες καλώντας τους να πληρώσουν τα έξοδά τους από την τσέπη τους όταν μετέχουν σε ισλαμικές διασκέψεις ή συνέδρια και διαφημίζουν την ελευθερία και ανεξιθρησκία της πατρίδας μας! Για τους προέδρους των Διαχειριστικών αρνείται να καλύψει τα ελάχιστα ποσά, όταν ταυτοχρόνως στήνεται νέο ευρωβόρο κύκλωμα δεκάδων ανθρώπων με αμφίβολα αποτελέσματα ή υπάρχουν ιμάμηδες με δόντι στην Αθήνα – και στην Άγκυρα – που κονομάνε χιλιάδες μαύρα ευρώ μηνιαίως! Και δεν είναι μόνο η επιχειρούμενη οικονομική ασφυξία που χρησιμοποιείται για εξώθηση σε παραιτήσεις αλλά και οι περίεργες «πρωτοβουλίες» με τον ίδιο στόχο. Πέρυσι ήρθε μια Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας για να δει τον τρόπο λειτουργίας των μουφτειών. Ουδέποτε ανακοινώθηκε κάποιο συμπέρασμα, ούτε και κοινοποιήθηκε κάτι στους ανθρώπους. Πριν τα Χριστούγεννα του 2017 η Οικονομική Αστυνομία έκανε επανειλημμένους ελέγχους στην Διαχειριστική της Κομοτηνής, μετά από «ανώνυμες» καταγγελίες που έγιναν στην τοπική Εισαγγελία, μάλλον από τον ίδιο χαφιέ. Δεν βρέθηκε τίποτε, προς μεγάλη απογοήτευση των …Ελλήνων αρμοδίων, αλλά ούτε και ανακοινώθηκε το πόρισμά της. Πέρυσι έγινε άλλη καταγγελία σε βάρος του Σελήμ Ισά για τον διορισμό του στην προεδρία της Διαχειριστικής, τόσο αστεία που τελικά δεν έφτασε ούτε στο δικαστήριο. Πού είχε όμως βρει τα απόρρητα έγγραφα η τότε καταγγέλλουσα αν όχι από την ίδια την Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων; Το παρακράτος που οι «αριστεροί» συριζέοι κάποτε μέμφονταν (εκτός κι αν λαδώνονταν για να γράφουν καταλλήλως…) το αξιοποιούν μια χαρά, ακόμη και με τα ίδια άτομα του παρελθόντος. Ώς και την απόφαση της Μουφτείας Κομοτηνής να συνεργαστεί με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, ώστε να αξιοποιηθεί το ιεροδικαστικό της αρχείο, την έκοψε το Υπουργείο Παιδείας, μην τυχόν και κερδίσει πόντους στην συνείδηση των ντόπιων η μουφτεία (και η Παράταξη ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ που είχε την πρωτοβουλία). Για να μην πάμε στην υπόθεση του διορισμού του Πομάκου Ιμάμ Αχμέτ που έγινε και …ξέγινε μέσα σε μια μέρα στην Ξάνθη, μην τυχόν και προσβληθούν οι Τούρκοι!

Έχουμε λοιπόν έναν ύπουλο πόλεμο από το αθηναϊκό κέντρο αποφάσεων σε βάρος των ελαχίστων νομιμοφρόνων μουσουλμάνων της Θράκης και τον πόλεμο αυτόν, λογικά, τον κανοναρχεί ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς. Όμως δεν είναι προσωπικό το θέμα, είναι κυβερνητική γραμμή, να διώξουν τους ελληνόφρονες να ανοίξει το πεδίο για τους τουρκόφρονες – μέσω εκλογών, βεβαίως βεβαίως. Έτσι, ο υπουργός Παιδείας προσφέρει στο πιάτο της Άγκυρας τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία που η τελευταία πάντα διεκδικούσε, μέσα από ένα πρόσχημα πιλοτικού ευρωπαϊκού προγράμματος. Φέτος οι νηπιαγωγοί με τις κινητοποιήσεις τους το ακύρωσαν αλλά τελικά η συνδικαλιστική τους ηγεσία συνθηκολόγησε και όλα δείχνουν ότι από Σεπτέμβρη θα το βρούμε πάλι μπροστά μας. Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης με τον άμεμπτο εκείνον δημοκράτη, τον Κοντονή, που βλέπει κάθε εναντιόφρονα ως «χιτλερικό», με μιαν αχαρακτήριστη τροπολογία έβαλε σε τροχιά νομιμοποίησης τα πιο μισελληνικά σωματεία της περιοχής (είναι η υπόθεση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», που εκδικάστηκε στο Εφετείο Θράκης τον περασμένο Φεβρουάριο και αναμένεται η απόφαση). Και μέσα σε ένα εξάμηνο (Ιούνιος – Δεκέμβριος 2017) η δήθεν ελληνική Κυβέρνηση μάς κουβάλησε στη Θράκη τους τρεις κορυφαίους αξιωματούχους της γείτονος: Γιλντιρίμ, Μποζντάγ, Ερντογάν, μάλιστα τον τελευταίο ύστερα από προκλητικές δηλώσεις του αντιπροέδρου που πέρασαν αναπάντητες. Δυστυχώς ούτε οι ροχάλες του Ταγίπ στα μούτρα των δικών μας στην Αθήνα τους έκοψαν τη φόρα.

Το να πει κανείς ότι η Κυβέρνηση εγκαταλείπει τη Θράκη στις τουρκικές ορέξεις είναι βαρύ, δεν είναι όμως και αβάσιμο. Σημειώνω προς αξιολόγηση ένα απολύτως σίγουρο γεγονός: όταν εξελέγη ο Τσίπρας, του ετοίμασαν ένα χαρτί δύο υψηλόβαθμα στελέχη του Σύριζα Ροδόπης (ένας μειονοτικός κι ένας πλειονοτικός δηλωμένος άθεος) με αίτημα να διαλυθεί τοπικά η Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων και η …ΕΥΠ! Δεν γνωρίζω την τύχη εκείνου του απίστευτου εγγράφου αλλά είδαμε κατόπιν περίεργα πράγματα: η μεν ΥΠΥ να στελεχώνεται επί διετία με τρόπο …καρναβαλικό (κι ακόμα δεν συνήλθε), η δε ΕΥΠ να αποκεφαλίζεται πρόσφατα για άγνωστο λόγο και να ερημώνει. Μεσολάβησε και μία άλλη, αδιανόητη επίθεση του γραμματέα του τοπικού Σύριζα εναντίον του διοικητή Ασφαλείας και του Εισαγγελέα που ζήτησε ακαδημαϊκή βοήθεια σε ζητήματα ταυτότητας της μειονότητας! Και ναι μεν η βλακεία θα μπορούσε να είναι μια δικαιολογία για ελλιπή κατανόηση του σχετικού εγγράφου – που κρεμάστηκε μέχρι και στην πρόθυμη «Εφημερίδα των Συντακτών» – αλλά η σπουδή του ανεκδιήγητου Τόσκα να τιμωρήσει τον αξιωματικό και η σιωπηλή επαναφορά του μετά την αποκάλυψη της ουρανομήκους γκάφας άφησαν άναυδη την θρακική κοινωνία.

Για μας είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα – Κοτζιά έχει πλέον δρομολογήσει άσχημες εξελίξεις σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας στη Θράκη, παρότι αλλιώς είχε ξεκινήσει και παρότι οι τοπικές συνθήκες είναι εξαιρετικές για τα συμφέροντά μας. Βλέπουμε αυτή την κυβερνητική επιλογή στα πλαίσια μιας γενικής υποχώρησης έναντι της Τουρκίας, όπως φάνηκε και από την ανωτέρω περιγραφή του διαμορφούμενου πεδίου. Να είναι ο φόβος που διακατέχει τα «τρυφερά πόδια» της Αθήνας για την Ερντογανική Βαρβαρία; Μήπως θα θυσιαστούμε στα πλαίσια της προσέλκυσης των γειτόνων πίσω στο ΝΑΤΟϊκό μαντρί; Ή μήπως θα διαρρεύσει πάλι καμμιά φήμη ότι θα …μας κόψουν το χρέος αν δώσουμε τη Θράκη στην Τουρκία;

Στή συνέντευξη Τύπου πού εἴχαμε διοργανώσει οἱ ἀντιδρῶντες πρίν τήν ἄφιξη τοῦ νεοσουλτάνου (5/12), εἴχαμε πεῖ πώς ἡ ἐπικείμενη ἐπίσκεψη θά εἶναι σημεῖο καμπῆς γιά τήν τουρκική πολιτική στή Θράκη. Αὐτό πού δέν περιμέναμε ἦταν τό ἄνοιγμα τοῦ θέματος μπροστά στόν Πρόεδρο καί στόν Πρωθυπουργό τῆς χώρας μας. Ὄχι βέβαια μέ τούς ἀεροφυεῖς μαξιμαλισμούς τοῦ τύπου “ἀναθεώρηση τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης” ἀλλά μέ θρασεῖες ἀπαιτήσεις γιά πρακτικά βήματα στήν κατεύθυνση πού ἐπιθυμεῖ ἡ Ἄγκυρα. Βήματα πού, δυστυχῶς, βλέπουμε νά γίνονται ἤ νά δρομολογοῦνται ἀπό τήν πλευρά μας, παρά τήν “ἐθνικά ὑπερήφανη” ρητορική μας. Κι αὐτό εἶναι τραγικό.
Εἶναι τραγικό γιατί ποτέ στό παρελθόν δέν εἴχαμε καλύτερες συνθῆκες στήν μειονοτική κοινωνία (ὅπως καί στό διεθνές διπλωματικό τοπίο). Γιά πρώτη φορά ὑπάρχει ἡ δυνατότητα νά οἰκοδομηθοῦν εἰλικρινεῖς καί καθαρές σχέσεις τῶν σύνοικων στοιχείων στήν Κομοτηνή καί κλωτσᾶμε τήν εὐκαιρία αὐτή μέ τρόπο ἐγκληματικό. Ὁ μειονοτικός διχασμός λόγῳ Φ. Γκιουλέν, ἡ ἀπέχθεια καί ὁ φόβος τῆς μετριοπαθοῦς μερίδας τῆς μειονότητας γιά τίς ἀκρότητες στήν ἰσλαμοφασίζουσα Τουρκία, ἡ μικρή μά αὔξουσα ἔνταξη τῶν ἀστῶν μουσουλμάνων στήν εὐρύτερη κοινωνία, ἡ ἀξιοπιστία τῶν ἐπίσημων θεσμῶν χάρη στά πρόσωπα πού τούς στελεχώνουν (Μέτσο Τζεμαλή στή μουφτεία, Σελήμ Ἰσά στά βακούφια), ἀλλά καί μία σειρά ὀρθῶν ἀποφάσεων τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας τήν τελευταία τετραετία, ὅλα διαμορφώνουν ἕνα σκηνικό ὑπέρ μας. Δεῖτε τόν μαρασμό τῶν μειονοτικῶν δημοτικῶν σχολείων στήν πόλη (ὁ ὑπερπληθυσμός στό γυμνάσιο – λύκειο ὀφείλεται στά χωριατόπαιδα ἀπό τήν ΒΑ Ροδόπη), δεῖτε τά ποσοστά τοῦ ἀλυτρωτικοῦ κόμματος DEB στά ἐκλογικά τμήματα τῆς Κομοτηνῆς (σέ σχέση μέ τά σταλινικά ποσοστά τῆς ὑπαίθρου), δεῖτε στά κοινωνικά δίκτυα τήν ἀποδοχή τῶν ἐπισήμων μειονοτικῶν θεσμῶν… Εἶναι δυνατόν ὅλα αὐτά νά τά ἀγνοήσει κανείς καί νά πορευτεῖ στήν ἀντίθετη κατεύθυνση, ἐκβιαζόμενος ἀπό ἕνα κράτος – συμμορία πού βρυχᾶται γιατί νιώθει νά χάνει τά ὑποχείριά του;
Ὅπως φαίνεται ἡ ἀπάντηση εἶναι καταφατική. Ἀλλά ἄν ἡ Ἀθήνα μπορεῖ νά ἀστοχεῖ τόσο δραματικά, τί λόγο ἔχει ἡ Κομοτηνή σέ ὅσα τήν ἀφοροῦν ἄμεσα; Ποῦ εἶναι ὁ λόγος τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν καί τῆς ντόπιας κοινωνίας; Ἄν ἐξαιρέσει κανείς τήν Ἐκκλησία πού εὐτυχῶς δείχνει νά ἀναλαμβάνει τόν ρόλο πού τῆς ἀντιστοιχεῖ, τό τοπίο εἶναι ζοφερό. Βουβοί – καί συνήθως ἀδαεῖς – ἄρχοντες, ἀπαθεῖς ἀρχόμενοι, καί προσέτι παρόντες οἱ (ἀμβλύνοες ἤ ὑποκριτές, ἀδιάφορο) λογοκριτές τοῦ καθεστῶτος: ἕτοιμοι νά θάψουν ὡς “ἀκροδεξιό”, “χρυσαυγίτη” κτλ ὅποιον τολμήσει νά περιγράψει τό πρόβλημα μέ ὅρους ρεαλιστικούς. Ναί, παρότι ὁ δημόσιος διάλογος ἀποκαθάρθηκε ἀπό τίς ἀδολεσχίες περί “ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας”, ἀκόμα καί τώρα πού ἡ γείτων ἐξάγει τόν πιό ἐπιθετικό ἰσλαμοφασισμό ἐπιμολύνοντας ὅλον τόν περίγυρό της, ἐμεῖς ἀκόμα μιλᾶμε γιά …ἑλληνικό ἐθνικισμό!

Ἀπό τά μέρη μας παραβρέθηκαν οἱ δύο τουρκομουφτῆδες Σερήφ καί Μετέ, ὁ πρόεδρας τοῦ ἀλυτρωτικοῦ κόμματος DEB Tσαβούς, ἡ ἡγεσία τῶν ἐνδιαφερόμενων σωματείων, ἡ Χαϊρουλά τῆς ΠΕΚΕΜ, ὁ συνεταιριστής Ἐσάτ, κάποιοι αὐτοδιοικητικοί παράγοντες κτλ. Πάντως δέν ἦταν κανένας βουλευτής (δέν μετέχουν στήν “Συμβουλευτική”) καί παρέστησαν κάποιοι δευτεροκλασάτοι πράκτορες.
Αὐτοί κάνουν τή δουλειά τους, γιά τήν ὁποία πληρώνονται. Τό θέμα εἶναι ἄν ἐμεῖς ὡς Ἑλλάς κάνουμε κάτι γι’ αὐτές τίς …ἐπαγγελματικές τους δραστηριότητες.

Ἐμεῖς δέν θά πάρουμε θέση ὑπέρ ἤ κατά τοῦ αἰτήματος τῶν Καταλανῶν, ἑνός ἱστορικοῦ καί διακριτοῦ ἔθνους. Οὔτε μᾶς ρωτάει κανείς οὔτε κι ἔχει σημασία. Ὅμως εἴμαστε ὑπέρ τῆς λογικῆς ἱκανοποίησης τοῦ ἐθνοσυναισθήματος ὅλων τῶν λαῶν καί τῶν δημοκρατικῶν διαδικασιῶν πού πολλοί ἐπικαλοῦνται γιά νά μείνουν μόνο στά λόγια.
Εἶναι ξεκάθαρο σέ ὅλους πιά ὅτι τό διεθνές καθεστώς, πού ἐκπροσωπεῖται ἀπό τήν ΕΕ στήν εὐρωπαϊκή ἤπειρο, ἀπεχθάνεται τά ζωντανά ἔθνη καί τήν πραγματική δημοκρατία. Στή θέση τους θέλει νά τοποθετήσει κάποια “ἀνθρώπινα δικαιώματα” καί ἕναν διακοσμητικό κοινοβουλευτισμό, ἐργαλεῖα μέ τά ὁποῖα θά συνεχίσει νά κυβερνάει. Στήν Καταλωνία εἴδαμε τί θά συμβεῖ ἄν ἕνας εὐρωπαϊκός λαός* διεκδικήσει πραγματική δημοκρατία (τί ἄλλο εἶναι τό αἴτημα τῆς ἀνεξαρτησίας;) καί λόγο γιά τό μέλλον του. Ἀστυνομοκρατία, κατασχέσεις ἐκλογικοῦ ὑλικοῦ, εἰσβολή σέ ἐκλογικά κέντρα, σφαῖρες μέ καουτσούκ γιά τούς διαδηλωτές, ἠλεκτρονικός πόλεμος…Ποιός μπορεῖ νά ὑπερασπιστεῖ μιά τέτοια στάση;
Καί ἐρχόμαστε στήν θρακική περίπτωση. Ἔχουμε ἐδῶ κάποιο ἔθνος ἑκατομμυρίων πού νά στερεῖται τήν πατρίδα του; Ἔχουμε τήν ἱστορική κοιτίδα κάποιου λαοῦ πού σήμερα ἐλέγχεται ἔξωθεν; Ἔχουμε κάποιαν συντριπτική πλειοψηφία πού νά αὐτοπροσδιορίζεται μέ τρόπο πού νά χαρακτηρίζει καί τόν τόπο; Ἔχουμε κάποιαν νόμιμη, αἱρετή ἡγεσία πού νά κινεῖ μέ θεσμικό τρόπο τά νήματα μιᾶς τέτοιας πορείας; Τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά.
Τό μόνο πού ἔχουμε εἶναι μιά μουσουλμανική μειονότητα τῆς τάξης τοῦ 28%, δίχως ρίζες στόν χῶρο, γλωσσικά καί συνειδησιακά ἐκτουρκισμένη σέ μεγάλο βαθμό, πού ἐν πολλοῖς ἐλέγχεται πολιτικά ἀπό τήν γειτονική Τουρκία. Εἶναι στό χέρι μας νά μειώσουμε ὅλους τούς κινδύνους καί νά πάψουμε νά φοβόμαστε τή σκιά μας. Τό πιό δυσεπίλυτο πρόβλημα εἶναι -μακράν! -ἡ δική μας ἀνεπάρκεια.

* Γιά τούς μή εὐρωπαϊκούς λαούς ἡ ἀντιμετώπιση ἀλλάζει, πρός τό βιαιότερο πάντοτε, στά ὅρια τῆς ἐθνοκτονίας (βλ. Ἰράκ, Λιβύη, Συρία…)

Κ.Καραΐσκος

Κάπως ἔτσι μᾶς τηλεφώνησαν κι ἐμᾶς 2-3 δημοσιογράφοι πού ἦρθαν στήν περιοχή γιά ρεπορτάζ. Σοῦ λέει αὐτοί οἱ ἰθαγενεῖς, οἱ ἐμμονικοί μέ τό θέμα, κάτι θά ξέρουν νά μᾶς ποῦνε, μπάς καί πουλήσουμε μούρη (καί διαφημίσεις). Πιάστηκαν λοιπόν ἀπό τό θέμα τῆς τούρκικης τράπεζας Ziraat, πού τό ἔφερε στή Βουλή ὁ κατά τά ἄλλα συμπαθής Ν. Νικολόπουλος μέ ἐρώτηση πρός τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν σχετικά μέ τό “ἐπικίνδυνο καί ἀντεθνικό παιγνίδι” πού “γίνεται μέ ὄχημα τή ZIRAAT BANK”. Καί τόν ρώτησε ἐπί λέξει τί θά κάνει γιά νά ἀποτρέψει “τήν ὁλοκληρωτική ἐκτέλεση τοῦ ἐθνικοῦ ἐγκλήματος πρίν ἀλλάξει χέρια ἡ γῆ τῆς Θράκης”! Ὅσο κι ἄν ἀκούγεται ἀπίστευτο, αὐτές οἱ τερατολογίες εἰπώθηκαν στήν ἑλληνική Βουλή, γιά νά ἀκολουθήσουν οἱ γραφιάδες – κομιστές τῆς διαπλοκῆς μέ ἀναφορές σέ ἔνοπλες συμμορίες μουσουλμάνων πού κυκλοφοροῦν στήν περιοχή!!!
Δέν εἶναι καινούργιο τό φαινόμενο, τό στιγματίσαμε καί στό παρελθόν, μέ ἀφορμή τά ἐξωπραγματικά νούμερα πού λέγονται γιά τίς ἀγορές ἀκινήτων, γιά τίς …μισθωμένες μουσουλμανικές μαντῆλες κτλ. Μά… ἔχει πάθει κάποια ἐγκεφαλική βλάβη αὐτό τό ἔθνος; Γίνεται μήπως κάποιος διαγωνισμός γιά τό ποιός θά πεῖ τήν μεγαλύτερη μπαρούφα – στολισμένη ὅμως πάντα μέ τήν ἑλληνική σημαία; Κανένας δέν αἰσθάνεται τήν ὑποχρέωση νά τεκμηριώσει στοιχειωδῶς αὐτό πού λέει δημοσίως; Καί αὐτοί ὅλοι οἱ μπουρδολόγοι, πού ἀναμασοῦν ὅ,τι φανταχτερό βροῦν ὁπουδήποτε, θά εἶναι οἱ διαχειριστές τῆς ἐξουσίας σέ περίπτωση – ὅ μή γένοιτο – κάποιας κρίσης;! Ζήτω πού καήκαμε…
Στήν τελευταία λοιπόν τηλεφωνική κρούση δημοσιογράφου ἀπό τό τάδε βοθροκάναλο, μοῦ ζήτησαν δηλώσεις “γιά τό θέμα τῆς Ζιραάτ”. Ἀπάντησα πώς τίποτε τέτοιο δέν ὑπάρχει, πώς ἡ συγκεκριμένη τράπεζα ὥς τώρα ὑπολειτουργεῖ, ὅτι δέν μπορεῖ νά κινηθεῖ ἐκτός τῶν κανόνων τῆς ἀγορᾶς, ὅτι ἐλέγχθηκε ἀπό τήν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δέν μπορεῖ νά συγκεντρώσει τίς ἀποταμιεύσεις οὔτε τῶν μουσουλμάνων, ὅτι ἐγώ δέν γνωρίζω καμμία συγκεκριμένη περίπτωση χριστιανοῦ δανειολήπτη πού νά τοῦ ἔφαγε τό ἀκίνητο ἡ Τουρκία μέσῳ Ζιραάτ καί ἐν πάσῃ περιπτώσει κι ἄν συνέβη καλά νά πάθει, νά μήν πήγαινε στήν τούρκικη τράπεζα. Στήν ἐπιμονή δέ τῆς κοπελιᾶς γιά τίς “καταγγελίες” δέν ἄντεξα καί τῆς εἶπα πώς “ὅλα αὐτά εἶναι τρίχες κατσαρές τῶν καναλιῶν, πού γιά τίποτε σοβαρό δέν ἐνδιαφέρονται καί ψάχνουν ἀπίθανα θέματα ἀγνοώντας τά ὑπαρκτά”. Μᾶλλον γιατί τά ὑπαρκτά θέματα δέν προσφέρονται γιά εὔκολη κατανάλωση ἀπό τούς χαυνοπολίτες – πελάτες τῶν καναλιῶν: ἀνάμεσα στά σαρβάιβορ καί στά τούρκικα σήριαλ δέν μένει ὄρθιο κανένα ἐγκεφαλικό κύτταρο γιά νά ὀργανώσει μιά σύνθετη εἰκόνα. Εἰκόνα πού θά συμπεριλάβει τήν ἑλληνική ἀνεπάρκεια, τήν τουρκική διείσδυση, τίς συμπεριφορές τοῦ ντόπιου πληθυσμοῦ, τήν γενικότερη γεωπολιτική συγκυρία, ἐντέλει τίς λεπτομέρειες πού κρίνουν τήν ἔκβαση τοῦ διεξαγόμενου ἀγώνα. Ρίξε λοιπόν στό πόπολο ἄναρθρες κραυγές καί ἁπλοϊκά συνθήματα, μπάς καί κάτι πιάσει.
Συγγνώμη ἀλλά ἐμεῖς, ὡς “Ἀντιφωνητής” καί εὐρύτερα, δέν θά πάρουμε μέρος στό ἐξουσιαστικό αὐτό παιχνίδι, σέ βάρος τῆς ποιότητας τῆς ἐνημέρωσης. Πρῶτον γιατί σεβόμαστε τήν ἀλήθεια, δεύτερον γιατί σεβόμαστε τόν ἑαυτό μας καί τρίτον γιατί σεβόμαστε τόν ἑλληνικό λαό. Ὅποιος θέλει ἰαχές γιά νά τόν σαλαγίσει κατά δῶ ἤ κατά κεῖ, ἄς ψάξει ἀλλοῦ γιά τσομπαναραίους.
Κ.Κ.

Η προ εβδομάδος είδηση έλεγε: “Δύο πρώην υπουργοί Εξωτερικών, η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, συμφώνησαν ότι θα πρέπει να σταματήσει να εφαρμόζεται ο ισλαμικός νομός, η σαρία, στους Έλληνες μουσουλμάνους, που ζουν στην Θράκη”. Οι δύο πρώην υπουργοί μίλησαν στο συνέδριο με θέμα «Δίκαιο και Θρησκεία στην Ελλάδα» που διοργάνωσε το Ινστιτούτο για τη Μεσόγειο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου.

Όπως επεσήμαναν η κατάργηση της σαρίας επιβάλλεται από το Σύνταγμα αλλά και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η μεν Μπακογιάννη μίλησε για αναχρονιστικό θεσμό που δεν υπάρχει ούτε στην Τουρκία, ο δε Βενιζέλος επισήμανε ότι δεν μπορείς να αναγκάσεις ακόμα και έναν μουσουλμάνο πολίτη να δεχθεί την εφαρμογή του θρησκευτικού αυτού νόμου, αν δεν το θέλει. Κι αναρωτιέσαι εσύ που γνωρίζεις την αλήθεια: γιατί άτομα που πέρασαν από το ΥΠΕΞ και κατά τεκμήριο είναι πνευματικά επαρκή λένε δημοσίως αυτές τις πίπες;

Ποια σαρία ισχύει στη Θράκη, πέρα από τα 2-3 συγκεκριμένα θέματα του οικογενειακού δικαίου; Ποιος υποχρεώνεται από ποιον να πάει στον ιεροδίκη; Δεν είναι πασίγνωστο το γιατί διατηρείται αυτό το καθεστώς, πέρα από το ότι αναφέρεται και στη Συνθήκη της Λωζάνης; Είναι δυνατόν αυτά τα άτομα να πιστεύουν στην κατάργηση των δικαστικών αρμοδιοτήτων των μουφτήδων; Κι αν δεν πιστεύουν, γιατί ενισχύουν την πλευρά των αδαών ή των πρακτόρων της γείτονος;

Φαντάζεστε συνέδριο της Χρυσής Αυγής για τη «σκλαβωμένη Μικρασία», με συμμετοχή Τούρκων «αριστερών» ομιλητών; Απίθανο, θα μου πείτε. Ε, αυτό που έτσι διατυπωμένο ακούγεται αδιανόητο, είναι απολύτως πραγματικό αν αντιστραφούν οι ρόλοι (και πολλαπλασιαστούν τα εισαγωγικά στη λέξη «αριστερών»)!

Στις 23-24 Οκτωβρίου στην Κωνσταντινούπολη διοργανώνεται  συνέδριο με τίτλο «Η Δυτική Θράκη από το χθες στο σήμερα». Πρόκειται για συνδιοργάνωση από το «Ινστιτούτο Αρχών και μεταρρυθμίσεων του Ατατούρκ» (του πανεπιστημίου της Πόλης) και από τις «Τουρκικές Εστίες», οι οποίες είναι πιο γνωστές στην Ελλάδα ως «Γκρίζοι Λύκοι». Στην οργανωτική επιτροπή λοιπόν βλέπουμε τον Τσεζμί Ερασλάν (καθηγητή πανεπιστημίου με θητεία στο Υπουργείο Εξωτερικών και σε άλλες κρατικές θέσεις), τον Τσεζμί Μπαϊράμ, πρόεδρο της οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων (Türk Ocakları) στην Κωνσταντινούπολη κ.ά.

Μεταξύ των ομιλητών περιλαμβάνονται ο καθηγητής Μουσταφά Μπουντάκ, διευθυντής των Κρατικών Αρχείων της Πρωθυπουργίας (!), κάποιος Σαβάς Ατσίκαγια από το προαναφερθέν Ινστιτούτο, που έκρινε σκόπιμο να γράψει στο βιογραφικό του ότι γεννήθηκε «τη μέρα της ειρηνευτικής επιχείρησης στην Κύπρο το 1974», η μόνιμη κατήγορος – συκοφάντρια της χώρας μας στα διεθνή φόρα Περβίν Χαϊρουλάχ, καθηγητές από τη Βουλγαρία κτλ. Παράλληλα οργανώνεται έκθεση με το ίδιο θέμα από τον παρακρατικό – αλυτρωτικό «Σύλλογο Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης».

Και ποια είναι η …ελληνική παρουσία μέσα σε όλο αυτό το φαιοκόκκινο συναπάντημα; Οι προοδευτικές επιστημόνισσες Θ. Δραγώνα και Α. Φραγκουδάκη! Μάλιστα, οι υπεύθυνες του χρυσοτόκου Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων θα μεταδώσουν τα φώτα τους και στην Τουρκία. Βεβαίως κάποιος μπορεί να προτάξει το σκεπτικό «ας ακουστεί και η ελληνική θέση για τη Θράκη». Σωστά, ποιος θα περιέγραφε καλύτερα «το άσχημο και μπάσταρδο εθνικό μας πρόσωπο», όπως «ξέρασε» η μία από τις δύο θαμώνες του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Πασόκ; Φαντάζομαι τους δολοφόνους του Ισαάκ και του Σολωμού να μετανοούν συντετριμμένοι, μετά την ομιλία – καταπέλτη της Φραγκουδάκη…

Είχαμε κι άλλες φορές

Τις προάλλες ο Γ.Γ. του υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας Γιώργος Καλαντζής δήλωσε πως ¨Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που εφαρμόζει τον ισλαμικό νόμο¨. Πραγματικά είναι εκπληκτικό το ότι εκεί οι μουσουλμάνοι έχουν κάποια θρησκευτικά δικαιώματα που δεν υπάρχουν στην Τουρκία.

Με την συνθήκη της Αθήνας του 1913 έγινε αποδεκτό πως σε κάθε λειτουργία των μουσουλμάνων των οθωμανικών εδαφών που πέρασαν στην Ελλάδα, θα έχει  λόγο η Ισλαμική Κοινότητα που οι ίδιοι θα ιδρύσουν. Το καθεστώς αυτό συνεχίστηκε και με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Η Ελλάδα το 1920 κατέστησε τον νόμο για την εκλογή μουφτή και την διοίκηση των ιδρυμάτων και τις υποχρεώσεις της από τη Συνθήκη των Αθηνών, εσωτερικό δίκαιο.

Οι διαχειριστικές επιτροπές εκλέγουν τον μουφτή και τον βοηθό του και η εκλογή αυτή μεταβιβαζόταν μέσω του Έλληνα πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη στον σεϊχουλισλάμη, από τον οποίο δινόταν και η έγκριση. Όταν καταργήθηκε ο σεϊχουλισλάμης σταμάτησε και αυτή η διαδικασία.

Ποιος θα εκλέξει ;

Η χούντα των συνταγματαρχών που ανέλαβε την διακυβέρνηση με πραξικόπημα το 1967, έδωσε αυτή την αρμοδιότητα στην κυβέρνηση. Η Αθήνα μετά από την πτώση της χούντας επικαλούμενη την επικοινωνία του τελευταίου μουφτή με τον Πρόξενο δεν γύρισε στην προτεραία κατάσταση. Με τον καιρό καθώς δεν είχαν εκλεγεί νέα μέλη, η βακουφική επιτροπή κατέστη ανενεργή. Το 1990 καταργήθηκε ο νόμος του 1920 και άρχισαν οι μουφτήδες να διορίζονται με προεδρικό διάταγμα. Η Άγκυρα δεν το αποδέχτηκε αυτό και έκτοτε συνιστά ένα διπλωματικό θέμα.

Καθώς οι δύο πλευρές έκαναν ανταλλαγή πληθυσμών, σήμερα στην Δ. Θράκη ζούνε 150.000 μουσουλμάνοι. Η Συνθήκη της Λωζάνης κάνει λόγο για μουσουλμάνους και όχι για Τούρκους στην Ελλάδα. Διότι η τότε κυβέρνηση στην Άγκυρα ήταν μια ισλαμική κυβέρνηση, η οποία δεν είχε ενσωματώσει ακόμη μια εθνικιστική πολιτική. Για αυτό τον λόγο η Αθήνα επιμένει στην χρήση του όρου ¨μουσουλμάνοι¨, αντί του ¨Τούρκοι¨. Μεταξύ των μουσουλμάνων εκεί δεν είναι λίγοι οι Πομάκοι, Τσιγγάνοι, Αλβανοί και Τορμπές. Και ο αείμνηστος Μεχμέτ Εμίν Αγκά, που η Άγκυρα τον στήριζε με την ιδιότητά του ως εκλεγμένου μουφτή, ήταν και ο ίδιος Πομάκος.

Οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας θέτουν τις υποθέσεις οικογένειας και κληρονομιάς στους μουφτήδες των πόλεων τους. Εκεί η απόφαση κρίνεται με βάση τη σαρία. Στις υποθέσεις αυτές συντάσσονται έγγραφα με το οθωμανικό αλφάβητο και ακολούθως με πιστοποιημένη μετάφραση κοινοποιούνται στις αρμόδιες Αρχές. Είναι γνωστό πως το Ισλάμ δεν είναι μια θρησκεία που απαρτίζεται μόνο από την προσευχή και την νηστεία, αλλά αφορά όλον τον κόσμο του μουσουλμάνου.

Αποτελεί θρησκευτικό καθήκον για τους μουσουλμάνους, θέματα όπως ο γάμος, χωρισμός, κληρονομιά και αγορές να εναρμονίζονται με τις αρχές της σαρίας.  Το 1984 η αριστερή κυβέρνηση του Παπανδρέου έδωσε την δυνατότητα σε όσους το θέλουν να προσφεύγουν στις ελληνικές Αρχές και να ζητούν την εφαρμογή του ελληνικού νόμου. Μέχρι τότε οι μουσουλμάνοι παντρεύονταν στον μουφτή και οι χριστιανοί στην Εκκλησία. Η δυνατότητα να παντρεύονται οι άθεοι στους δήμους, σε κάποιο βαθμό δόθηκε χάρη στην Άγκυρα. Και πάλι όμως το νούμερο είναι μικρό.

Μαύρη λίστα

Τώρα σε Κομοτηνή, Ξάνθη και Διδυμότειχο υπάρχουν τρεις επίσημοι μουφτήδες. Επίσης σε Κομοτηνή και Ξάνθη υπάρχουν 2 ¨εκλεγμένοι μουφτήδες¨ με την ¨ηθική και υλική στήριξη¨ της Άγκυρας. Η Αθήνα κατά αυτών των δύο αν και άσκησε δικαστική διαδικασία ως ¨ψευτομουφτήδες¨, μετά από την βελτίωση των σχέσεων με την Άγκυρα, το σταμάτησε. Σε πολλά τζαμιά υπάρχουν τοποθετημένοι δύο ιμάμηδες διορισμένοι εκεί από τους δύο μουφτήδες. Ο μισθός που παίρνει ο επίσημος ιμάμης από τα βακούφια είναι το μισό ποσό από αυτό που παίρνει ο άλλος.

(…) Στους εδώ μουσουλμάνους δεν επιβάλλεται κάποια επίσημη ιδεολογία. Στα ελληνικά σχολεία επιτρέπεται η μαντίλα, στα τούρκικα απαγορεύεται. Όσοι επιθυμούν μπορούν να μην εργάζονται την Παρασκευή, μπορούνε να φοράνε φέσι ή και σαρίκι, μπορούν να γράφουν και με το αραβικό αλφάβητο. Το μέρος όπου είναι πολύ διαδεδομένη η αργία της Παρασκευής, είναι η πατρίδα του Μεχμέτ Εμίν Αγκά, ο Εχίνος. Γιορτές Μπαϊραμιών και Καντήλια είναι αργίες. Στην Δυτική Θράκη λειτουργούνε σήμερα μόνο δύο μεντρεσέδες.  Η Αθήνα δίνοντας το στάτους λυκείου στους αποφοίτους των μεντρεσέδων, τους έβαζε στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και τους έκαμνε δασκάλους για τα τουρκικά σχολεία. Μετά από την αντίθεση όμως της Άγκυρας που ήθελε να στέλνει εδώ δασκάλους που θα διαδίδουν ρητά την ιδεολογία της, ο φορέας αυτός έκλεισε.

Με αυτό τον τρόπο οι μουσουλμάνοι στην Ελλάδα δια χειρός Άγκυρας διαιρέθηκαν σε υποστηρικτές της Παρασκευής – αργίας και σε Κυριακής – αργίας και βρέθηκαν ακόμη πιο αδύνατοι απέναντι στην Αθήνα. Το προξενείο τους φακέλωνε, τους έβαζε στην ¨μαύρη λίστα¨ προκαλώντας προβλήματα βίζας σε όσους υποστήριζαν την αργία την Παρασκευή. Η πρακτική αυτή έληξε με την εκ μέρους του Τουργκούτ Οζάλ κατάργηση της βίζας. Άλλωστε η πολιτική της Τουρκίας σχετικά με τους Τούρκους του εξωτερικού πάντα ήταν προβληματική. Διότι το πρόβλημά της πάντα ήταν να εξάγει σε αυτούς την επίσημη ιδεολογία, και αυτό ήταν κάτι που περιέπλεκε την θέση τους. Η Αθήνα από την σκοπιά της θρησκευτικής ελευθερίας δεν βρίσκεται πίσω από την Άγκυρα. Η πίεση της Άγκυρας  για εκλογή μουφτήδων, την ώρα που η Άγκυρα φτάνει να δίνει ακόμη και το κήρυγμα που θα διαβάσουν οι ιμάμηδες, δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην Αθήνα.

Δεν σχολιάζουμε τίποτε, απλώς προσυπογράφουμε το εκπληκτικό κείμενο του έντιμου Τούρκου καθηγητή!

Σύμφωνα μέ τό δελτίο Τύπου τῆς Μητρόπολης, ὁ Νταβούτογλου «ἐξέφρασε τήν ἔγνοια τῆς Τουρκίας γιά τίς τουρκικές καί μουσουλμανικές μειονότητες σέ Ἑλλάδα καί Εὐρώπη» καί ἔθεσε τό θέμα τῆς ἐκλογῆς τῶν μουφτήδων στήν ἑλληνική Θράκη. Φυσικά δέν μποροῦσαν νά λείψουν οἱ πομφόλυγες γιά τίς «παλιές» ἔχθρες καί τίς σήμερα «βελτιούμενες» σχέσεις, πού θά ὀφελήσουν καί τίς ἐθνικές μειονότητες στίς δύο χῶρες ἀλλά καί τίς σχέσεις μεταξύ τῶν δύο μεταναστευτικῶν κοινοτήτων στίς ΗΠΑ. Ἐκεῖ μάλιστα ὁ Μωκησσοῦ Δημήτριος σημείωσε ὅτι στό φετεινό πρόγραμμα τῆς Μητρόπολης γιά τήν Πτώση τῆς Κωνσταντινούπολης (29 Μαΐου, Ἱστορικό Μουσεῖο Σικάγου) θά προβαλόταν τό ἑλληνικό ντοκυμαντέρ «Hello Anatolia» πού θά τόνιζε τήν κοινή πολιτιστική κληρονομιά Τούρκων κι Ἑλλήνων! Ὡραία ἀπόδοση τοῦ πνεύματος τῆς ἡμέρας!
Ὁ ἴδιος κληρικός (Δημήτριος Καντζάβελος) χρησιμοποιήθηκε, λέει τό δημοσίευμα τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκα» ὡς δίαυλος ἐπικοινωνίας μέ τόν Τοῦρκο ΥΠΕΞ. Σημειώνεται πώς ὁ Δημήτριος συνεργάζεται στό Σικᾶγο γιά θέματα θρησκευτικοῦ διαλόγου καί γιά κοινωνικά θέματα μέ τόν Τοῦρκο Μεμέτ Τσελεμπί, πρόεδρο τῆς Συνομοσπονδίας Ἀμερικανο-τουρκικῶν Ὁμοσπονδιῶν καί πρέσβη καλῆς θελήσεως στόν ΟΗΕ. Ἦταν πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Θρησκευτικῶν Ἡγετῶν τοῦ Σικάγου πέρυσι (στή φωτογραφία μέ τόν ραββῖνο Ντάνιελ Σέρμπιλ), ὅπου συνυπάρχουν Χριστιανοί κάθε ὁμολογίας, Μουσουλμάνοι, Ἑβραῖοι, Ζωροάστρες, Σίχ, Ἰνδουιστές, Μπαχάι καί …πιστοί τοῦ ζέν.   Μάλιστα τό 2010 ἔλαβε καί τό «Βραβεῖο Φετουλλάχ Γκιουλέν» ἀπό τό τουρκοαμερικανικό «Ἵδρυμα Νιαγάρα»!
Παρόντες μεταξύ ἄλλων στήν ἐπίσκεψη, πέραν τοῦ Ἰακώβου καί τοῦ Δημητρίου, ἦταν ὁ Ἄντριου Ἄθενς καί ὁ Χαράλαμπος Πεμπόνης,  τοπικός ὑποδιοικητής τοῦ Τάγματος τῶν Ἀρχόντων τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Εἶναι τό ἴδιο Τάγμα πού πρίν ἑνάμιση χρόνο τίμησε τόν Ἀντιπρόεδρο τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης Ἐγεμέν Μπαγίς στίς Βρυξέλλες.
Προφανῶς ἐδῶ ἔχουμε ἕνα μέγα θέμα. Ἡ ἐπιδιωκόμενη χρήση τοῦ Πατριαρχείου ὡς προπαγανδιστικοῦ μηχανισμοῦ τῆς Τουρκίας πάει νά ἐπεκταθεῖ καί στίς κατά τόπους Ἐκκλησίες πού βρίσκονται ὑπό τήν δικαιοδοσία του, κατ’ ἐπέκταση καί στόν Ἀπόδημο Ἑλληνισμό! Ἤδη ἕνα ἐνδοκοινοτικό ρῆγμα (ἐλπίζουμε προσωρινό) δείχνει νά δημιουργεῖται στό Σικᾶγο, ὅπου ἡ Μητρόπολη ἐξακολουθεῖ νά προβάλει ἀπό τήν ἱστοσελίδα της τήν συνάντηση πού τόσο βολεύει τήν τουρκική προπαγάνδα. Προφανῶς ἡ ἄγνοια εἶναι κακός σύμβουλος, ὅπως δείχνει καί ἡ …διευκρινιστική δήλωση τοῦ π. Δημητρίου στούς διαμαρτυρόμενους ὁμογενεῖς μας. Ἀπαντώντας στόν Endy Zemenides τοῦ Hellenic American Leadership Council’s, ἔγραψε μεταξύ ἄλλων: «Οὔτε πιστεύουμε ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἤ ἡ Τουρκία ἔχουν ἐκπληρώσει τίς κατά τά διεθνῆ στάνταρ ὑποχρεώσεις τους (ἤ ἔστω τίς ἀνειλημμένες δεσμεύσεις τους) σέ ζητήματα θρησκευτικῆς ἐλευθερίας ἤ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων γενικότερα»! Ἄραγε ἀπό ποῦ ἀντλεῖ τήν πληροφόρησή του ὁ Δημήτριος Καντζάβελος καί θέτει στήν ἴδια μοίρα τήν Ἑλλάδα μέ τήν Τουρκία σέ ζητήματα ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων; Κι ἄν ἔχει τέτοιες ἰδέες γιά τή χώρα μας, τί εἴδους σχέσεις καλλιεργεῖ μέ τούς Τούρκους; Μήπως νά προσέξουμε τίς τουρκικές ἐπιδιώξεις στούς Ἀπόδημους Ἕλληνες διά τοῦ Φαναρίου καί κάποιων ἀνθρώπων του;

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για τους τουρκόφρονες των περιφερειακών εκλογών, επιμένοντας σε τρία πρόσωπα του συνδυασμού του Γιώργου Παυλίδη. Ο ένας εξ αυτών βάλθηκε να μας επιβεβαιώσει με τον πιο προκλητικό τρόπο, διαμαρτυρόμενος στο Υπουργείο Παιδείας για τα ποιήματα της 28ης Οκτωβρίου που δόθηκαν στους μαθητές του μειονοτικού σχολείου στο χωριό Λύκειο της Ροδόπης. Τι λέγανε αυτά; Μιλούσαν για Έλληνες και Ελληνάκια, πράγμα που (για τον κ. Ντερντιμάν, πρόεδρο των ΕΠΑΘιτών δασκάλων και δάσκαλο στο συγκεκριμένο χωριό) είναι απαράδεκτο! Διαβάστε το δημοσίευμα της τουρκοφυλλάδας «Ρόντοπ Ρουζγκαρί»  (26-10-2010) και φρίξτε αναλογιζόμενοι το πού πάμε!

Ενδεχομένως να υπάρξει αποχή από την γιορτή της 28ης Οκτωβρίου στο χωριό Λύκειο !!!

 Πάλι παρουσιάστηκε κρίση στα μειονοτικά σχολεία της Δυτικής Θράκης με τα ποιήματα της γιορτής της 28ης Οκτωβρίου. Αναφέρθηκε πως χριστιανοί δάσκαλοι έδωσαν σε μαθητές του μειονοτικού σχολείου του χωριού Λύκειο ποίημα που περιλαμβάνει τους στίχους ¨Έλληνας γεννήθηκα και Έλληνας θα πεθάνω¨ και ¨Ελληνάκι¨. Οι γονείς των μαθητών αντιμετώπισαν αυτήν την ακραία κατάσταση με ανησυχία και οργή και λέγεται πως αν οι δάσκαλοι δεν ανακαλέσουν τα ποιήματα, μπορεί να υπάρξει αποχή από την γιορτή της 28^ης Οκτωβρίου.

Η κρίση με τα ποιήματα κινητοποίησε και τον σύλλογο αποφοίτων της Ε.Π.Α.Θ. Ο πρόεδρος του συλλόγου Μεχμέτ Ντερντιμάν στην επιστολή που απέστειλε στην υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αναφέρει πως τέτοιου είδους ακραίες πρακτικές διαταράσσουν την ομαλή συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων και ζητά από την υπουργό να επέμβει στο θέμα. Σχετικά με το θέμα ο σύλλογος αποφοίτων της Ε.Π.Α.Θ.  έστειλε το ακόλουθο γράμμα στο υπουργείο :

ΘΕΜΑ : ¨ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ¨

Κομοτηνή, 21-10-2010, αρ. πρωτ. Νο 59

Κυρία Υπουργέ

Όπως ενημερώθηκε ο σύλλογος μας από τους κηδεμόνες του μειονοτικού δημοτικού Λυκείου του νομού Ροδόπης, κάποιοι δάσκαλοι του ελληνικού προγράμματος, επ΄ευκαιρία της γιορτής της 28^ης Οκτωβρίου έδωσαν στους μειονοτικούς μαθητές ποιήματα που περιλαμβάνουν τους στίχους ¨Έλληνας γεννήθηκα και Έλληνας θα πεθάνω¨ και ¨Ελληνάκι¨. Αυτή η απαράδεκτη συμπεριφορά προκάλεσε αγανάκτηση στα μέλη μας. Τέτοιου είδους κινήσεις είναι απαράδεκτες.

Οι ταυτότητες των κοινοτήτων δεν πρέπει να περιλαμβάνονται στις επιλογές των δασκάλων . Όπως και η συμμετοχή στην προσευχή της εκκλησίας δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στις επιλογές των γραμματέων των δήμων και κοινοτήτων.

Συμφωνώντας με τις παραπάνω αρχές,  προσδοκούμε την βοήθεια σας για την διασφάλιση της τάξης ώστε στο μέλλον αυτοί οι δάσκαλοι να μην διαταράσσουν την ομαλή συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων στην περιοχή, και θέλουμε να αναφέρουμε πως πρόκειται για παιδιά και είναι ανάγκη να αντιμετωπίζονται με ευαισθησία. Ελπίζουμε στην άμεση επέμβαση του υπουργείου στο θέμα αυτό. Παρακαλούμε ως σύλλογος να ενημερωθείτε για το θέμα αυτό  

Εξ ονόματος του συλλόγου αποφοίτων ΕΠΑΘ

Ο Γενικός Γραμματέας           Ο πρόεδρος

Ιμπραίμ Μεμέτ                       Μεχμέτ Ντερντιμάν

Μάλιστα στή συγκέντρωση τῶν ὑποψηφίων στό ξενοδοχεῖο ΕΛΕΝΑ (12/10/10) µίλησε καί µεταξύ ἄλλων τόνισε πώς θά κάνει ὅ,τι περνάει ἀπό τό χέρι του γιά τήν ἐπιτυχία τοῦ συνδυασµοῦ, ἔκρινε ἀναγκαία τήν ἔκθεση τῶν ἐπικεφαλῆς τῆς κοινότητας (!) αὐτῆς στήν κορυφή τοῦ συνδυασµοῦ, µίλησε γιά τήν πίστη του στόν ἀγώνα αὐτόν καί ὑποσχέθηκε «στήριξη τοῦ ἀγώνα αὐτοῦ µέχρι τέλους, ὅποιο κι ἄν εἶναι τό τίµηµα»!!! Μάλιστα εἶπε πώς ἡ δουλειά του ὡς βουλευτῆ τοῦ ΠαΣοΚ δέν εἶναι εὔκολη, ἀλλά αὐτός βάζει πάνω ἀπ’ ὅλα τό θέληµα τῶν 17.000 µελῶν τῆς κοινότητας (toplum) πού τόν ψήφισε.

Τί γνώµη ἔχει ἄραγε γιά τό θέµα αὐτό τό κόµµα πού τόν παρουσιάζει ὡς βουλευτή του; Τί νά λέει ἄραγε ὁ µέχρι τοῦδε γραµµατέας τοῦ ΠαΣοΚ* Σωκράτης Ξυνίδης; Στίς πόσες παρασπονδίες νά «καίγεται» ἕνας µειονοτικός ψηφοτσοµπάνης (στή φωτογραφία ποζάρει µέ τόν τουρκοµουφτή Ξάνθης καί γνωστό γκριζόλυκο Ἀχµέτ Μέτε);

Ἐκτός κι ἄν παρασκηνιακά τούς διαβεβαιώνει πώς παρά τά ἐπιφαινόµενα ὁ ἴδιος “πονάει” καί παραµένει πιστός στά κεντροαριστερά ὁράµατα τοῦ σοσιαλιστικοῦ του κόµµατος καί ὅλα τοῦτα δέν συνάδουν µέ τήν ἰδεολογική του φυσιογνωµία…

* Παρόντες, καί ἐξίσου ἐνθουσιώδεις, ἦταν βεβαίως καί µειονοτικοί πού πολιτεύονται µέ τή ΝΔ, µικρότερης ὅµως ἐµβέλειας, ὅπως ὁ Χατζηµεµίς Τουρκές, µέχρι σήµερα ἀντινοµάρχης καί τώρα ὑποψήφιος µέ τόν Γ. Παυλίδη γιά τήν Περιφέρεια ΑΜ-Θ