Προ λίγων ημερών ο τελοσπάντων πρωθυπουργός μας θριαμβολόγησε από την Αλεξανδρούπολη για τον σταθμό LNG που θα κατασκευαστεί με ευρωχρηματοδότηση στα 6,2 μίλια από την θρακική ακτή δηλ. έξω (!) από τα χωρικά μας ύδατα. Αναμένεται η λειτουργία του σε 1,5 χρόνο, εξυπηρετεί τις αμερικανικές εξαγωγές (πανάκριβου) σχιστολιθικού αερίου στην Ευρώπη κι ο Μητσοτάκης αμόλυσε πλήθος πομφόλυγες, παρουσίᾳ των ξένων επισήμων (Πέτκωφ, Κοβατσέφσκι, Βούτσιτς, Μισέλ). Είχε λχ το θράσος να αναφερθεί σε πρωτοβουλίες «μακριά από αδιέξοδους ανταγωνισμούς» ενώ μιλούσε για «εκβιασμούς της Μόσχας» και «ταχύτατη απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο»! Στο παγιωμένο πια κλίμα του λυσσαλέου αντιρωσισμού αυτά δυστυχώς δεν ξενίζουν. Αξίζει όμως να δούμε εν τάχει την 30χρονη πορεία της ελληνικής Θράκης, την πλατωνική σχέση της με τη Ρωσία και το σημερινό πέρασμά της απέναντι, μαζί βέβαια με όλη τη χώρα.

Η γεωπολιτική αξία του θρακικού οικοπέδου επανανακαλύφθηκε με την πτώση του ανατολικού μπλόκ. Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης πρώτος ανέδειξε τις δυνατότητες, μα ως φωνή διανοουμένου βοώντος εν τῃ ερήμῳ. Το 1993 ο επιχειρηματίας Ν. Γρηγοριάδης πρότεινε τη δημιουργία του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης μήκους 280 χλμ που θα έφερνε στην Ελλάδα ρωσικό πετρέλαιο, παρακάμπτοντας τα Στενά. Η πρόταση υποστηρίχθηκε από τους διαδοχικούς Έλληνες πρωθυπουργούς και μετά από 12 χρόνια συναντήσεων, επαφών και υπογραφών οριστικοποιήθηκε από τους Πούτιν –Παρβάνωφ – Καραμανλή, με την προοπτική να λειτουργήσει το 2010. Όμως μετά από πάμπολλες καθυστερήσεις τον Ιούνιο του 2010 ο Μπορίσωφ αποχώρησε από το σχέδιο υλοποίησης του αγωγού, καθώς απέρριψε την …περιβαλλοντική μελέτη (γνωστές οι βουλγάρικες οικολογικές ευαισθησίες…), κάτι εξαιρετικά βολικό για τον ΓΑΠ που ξεφούρνιζε παρόμοιες αιτιάσεις.

Ο αγωγός South Stream αναγγέλθηκε το 2007, όταν Eni και Gazprom υπέγραψαν μνημόνιο για την κατασκευή του. Tο 2008 Βούλγαροι, Σέρβοι, Ούγγροι και Έλληνες υπέγραψαν συνεργασίες για τα κομμάτια του αγωγού που τους αφορούσαν. Το 2009 στο Σότσι, Πούτιν, Μπερλουσκόνι και οι εταιρείες αερίου της Ρωσίας, της Ιταλίας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και της Ελλάδας υπέγραψαν συμφωνίες για την κατασκευή των τμημάτων του αγωγού που τους αφορούσαν. Σε 13 μήνες είχαν ήδη συμφωνήσει και Κροάτες, Σλοβένοι, Γάλλοι… To σχέδιο όμως ακυρώθηκε το 2014 πάλι με πρόσχημα τη Βουλγαρία και δρομολογήθηκε ο Turk Stream που φτάνει στην Αν. Θράκη από την περιοχή του Κρασνοντάρ και από το 2019-20 προμηθεύει την Τουρκία ρωσικό αέριο (συμπληρωματικά με τον προϋπάρχοντα Blue Stream), με την προοπτική να προμήθευε αργότερα και Βουλγαρία, Σερβία, Σκόπια.

Βεβαίως δεν ναυάγησαν όλα τα επενδυτικά σχέδια στην περιοχή, δεν ήταν όλα …ρωσικά: ο τουρκοελληνικός αγωγός μήκους 280 χλμ Καρατζάμπεη – Κομοτηνή εγκαινιάστηκε το 2007 φέρνοντας φυσικό αέριο από το τουρκικό δίκτυο, χωρίς κανένας να ανησυχεί για τις γεωπολιτικές επιπτώσεις στην ευαίσθητη περιοχή. Το 2007 επίσης σχεδιάστηκε ο TAP που από ενάμιση χρόνο φέρνει με αμερικανική επίνευση το αζέρικο αέριο από το κοίτασμα Σάχ Ντενίζ προς Ελλάδα, Αλβανία και κυρίως (85%) Ιταλία. Στη χώρα μας δεν πληρώνει τέλη διέλευσης, κάνει απλώς μικροδωρεές στους δήμους από τους οποίους διέρχεται. Μάλιστα ο κλάδος IGB που ολοκληρώνεται με πυρετώδεις ρυθμούς θα προμηθεύει από την Κομοτηνή τη Βουλγαρία αέριο – κυρίως αμερικανικό – για να καλύψει μέρος των αναγκών της, τώρα που κόπηκε το ρώσικο. Επίσης σχεδιάζεται να δοθεί αέριο σε 34 ελληνικές πόλεις όπου πλέον προχωράνε τα εσωτερικά δίκτυα. Ούτε εδώ σκοτίζεται κανείς για την εξάρτησή μας από τον τουρκοαζέρικο αγωγό, δυτικών βεβαίως συμφερόντων (ΒΡ κ.α).

Πολύ σημαντική ήταν η παραχώρηση της βάσης στην Αλεξανδρούπολη, όπου προβλέπεται να εγκατασταθούν 400 περίπου Αμερικανοί. Ήδη με την ουκρανική κρίση είδαμε στρατιωτικό υλικό να προωθείται από το λιμάνι προς Βουλγαρία-Ρουμανία και η εγγύτητα με τη Ρωσία και τα Στενά δείχνει τη σημασία της. Η πόλη έχει φυσικά στοχοποιηθεί από τους Ρώσους και μόνη μας παρηγοριά μένουν οι τούρκικες υστερίες κατά των ΗΠΑ, αφού είναι σαφές ότι η Άγκυρα δεν θέλει έναν αστάθμητο, ισχυρό ξένο παράγοντα στην Ε/Τ μεθόριο, το έδειξε και με την πρόσφατη υπέρπτηση στα 2,5 μίλια από το αεροδρόμιο. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει τίποτε για τον ρόλο που ενδεχομένως θα παίξουν σε μια κρίση οι Αμερικανοί, όπως είδαμε λχ και στη Ροζάβα.

Τέλος, ώς τον Δεκέμβριο ολοκληρώνεται η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, που από τον Γενάρη του 2019 το χρησιμοποιούν τζάμπα οι ΗΠΑ (δεν είμαστε τίποτε μίζεροι…) κι όπου μετέχουν 4 επενδυτικά σχήματα, ένα του ΟΛΘ με τον Ιβάν Σαββίδη μέσα, κι ένα αμερικανικό με την ΤΕΡΝΑ. Θα στοιχημάτιζε άραγε κάποιος για την επικράτηση του πρώτου;…

Κάπως έτσι λοιπόν εννοεί το αθηναϊκό καθεστώς την «γεωπολιτική ανάδειξη» της περιοχής μας. Να εξυπηρετούνται οι Αμερικανοί και οι 4-5 ολιγάρχες που εμπλέκονται επιχειρηματικά, χωρίς το παραμικρό όφελος για τη χώρα ή για τη Θράκη (σαν εκείνα που προέβλεπε λχ ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης). Αρκεί να πληγούν τα ρωσικά συμφέροντα και να μας ρίξει ένα βλέμμα στοργικό ο Πάιατ… Κι όλα αυτά όταν μέχρι προ τριετίας αναπτύσσονταν στην περιοχή σχέσεις με τη Ρωσία αυτοδιοικητικές, εκκλησιαστικές, μορφωτικές, πρωτόκολλα συνεργασίας, φιλοξενίες μαθητών κτλ κτλ. Το 2019 κάποιος γύρισε τον διακόπτη κι όλα έσβησαν σαν όνειρο.

Το γεωπολιτικό ξύπνημα της κόρης έφερε το απαγορευμένο φλέρτ και πλέον ο κηδεμόνας αποκαθιστά την ηθική τάξη με εγκλεισμό στο ευρωπαϊκό Κωσταλέξι.

(Κείμενο παρέμβασης του Κώστα Καραΐσκου στην ημερίδα για τη Γεωπολιτική του Ελληνισμού, Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης 28/5/2022)

Ρωτούσαμε καί στό πρό ἑβδομάδος φῦλλο μας, τί συνέβη καί ποιός παρενέβη γιά νά παγώσει ἡ ὑπόθεση; Ἀπευθυνθήκαμε καί στό ἁρμόδιο Τμῆμα Ἀσφαλείας, ὅπου ἦταν φανερό ὅτι κάτι ἔτρεχε. Ὁ διοικητής ἔλειπε, ἀπό τό τηλέφωνο δέν γινόταν πληροφόρηση, λές καί ζητούσαμε κάποιο κρατικό μυστικό. Τό ἐρώτημα ἦταν ἁπλό: ἀνεστάλη ἡ ἐκτέλεση τῆς προηγούμενης ἀπόφασης (μέ ἡμερομηνία 27/5/17) μέ κάποιαν νεώτερη ἀπόφαση, ναί ἤ ὄχι; Δέν καταφέραμε νά μάθουμε, ὁπότε δέν μποροῦμε παρά νά περιοριστοῦμε σέ ὑποθέσεις. Πώς ἴσως ὁ Ζεϊμπέκ μέσῳ τοῦ Σύριζα πίεσε γιά μιάν ἀναβολή τόν Τόσκα, προκειμένου νά συγκεντρώσει ὁ σύλλογος πού λειτουργεῖ τό τέμενος τά ἀπαραίτητα γιά τήν νομιμοποίησή του δικαιολογητικά. Ἐκεῖνος δέν ἔφερε ἀντίρρηση καί μέ πρόσχημα τό Ραμαζάνι πού τρέχει, δέχθηκε μιάν ἀναβολή στά ὅρια τῆς νομιμότητας. Ἀλήθεια, πῶς φτάσαμε νά συζητᾶμε τό κλείσιμο τοῦ μετζίτ μέσα στό Ραμαζάνι; Πόσους μῆνες εἶχε στά χέρια της ἡ Ἀστυνομία τό χαρτί γιά τό σφράγισμα τοῦ χώρου καί δέν ἔκανε τίποτε;

Μέ τοῦτα καί μέ κεῖνα βλέπουμε πώς ἀρχίζει νά μαθαίνει κι ὁ Σύριζα τά κόλπα τῶν δεξιοπασόκων καί νά ἀνοίγει τίς πόρτες στά προξενικά ἀνδρείκελα. Ἄς τούς δώσουν λοιπόν ἄδεια λειτουργίας αὐτούς πού δηλώνουν “τουρκική μειονότητα τῆς Θεσσαλονίκης”, νά δοῦμε ποῦ θά φτάσουμε!

Παρότι ο Σύλλογος Μουσουλμάνων Μακεδονίας – Θράκης που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (Κρεμαστής 2, Πλατεία Τυρολόης, 54632, τηλ. 2310546808, 6945216020) έχει ήδη ζωή 10 χρόνων, εξακολουθεί να περνιέται για ένας κοινός μορφωτικός σύλλογος. Μάλλον οι περισσότεροι συνέλληνες – των Σαλονικιών συμπεριλαμβανομένων – δεν έχουν πάρει είδηση τι ρόλο παίζουν ο σύλλογος, ο πρόεδρός του Οσμάν Ισμαήλογλου και ο γιος του Φερίτ. Οι περισσότεροι κάτι έχουν ίσως ακουστά μα το προσπερνούν σε ελληναράδικο στυλ «τι μας ενδιαφέρει αν ο τάδε κωλόγυφτος λέει ή κάνει κάτι», υποτιμώντας τον κίνδυνο. Πρόκειται για αληθινή μετάσταση του προξενικού κυκλώματος από τη Θράκη στη Θεσσαλονίκη, για ανοικτό όργανο της πολιτικής της Τουρκίας. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Άλλωστε ο ίδιος ο Μπουτάρης σε πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με την παραχώρηση τεμένους στο σωματείο δήλωσε χαλαρά ότι αυτοί «έτσι κι αλλιώς παίρνουν λεφτά από την Τουρκία»!

Στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου δεν υπάρχει πουθενά η λέξη «Τούρκος». Ωστόσο στο facebook παντού δηλώνεται ως «Σύλλογος των Τούρκων Μουσουλμάνων της Θεσσαλονίκης». Και η δραστηριότητά του δείχνει πως μάλλον αυτός είναι ο τίτλος που τους ενδιαφέρει.Ποιες είναι οι σχέσεις του σωματείου με τις τουρκικές υπηρεσίες; Πρώτα πρώτα είναι διαρκής η επαφή με το τοπικό Προξενείο, με Τούρκους παράγοντες της συμπρωτεύουσας (βλ. επισκέψεις και φωτογραφίσεις με τον επικεφαλής των Τουρκικών Αερογραμμών ή με τον διευθυντή της Παρευξείνιας Τράπεζας), αλλά και με κάθε Τούρκο αξιωματούχο που έρχεται στη Θεσσαλονίκη – τελευταίο παράδειγμα η επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου στον Σύλλογο (13 Δεκεμβρίου 2014).

Πέρα όμως κι από τους εκ Τουρκίας επισήμους, είναι ακόμη πιο εύγλωττες οι επαφές με τους πράκτορες της γείτονος από τη Θράκη. Κάθε Πέμπτη ένας ιμάμης – που βρίσκεται φυσικά στο payrol των τουρκομουφτήδων – έρχεται «για να διδάξει το Κοράνιο» και φεύγει την Κυριακή. Επίσης κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα γίνονται στα γραφεία του συλλόγου μαθήματα Κορανίου για ενήλικες γυναίκες από γυναίκα θεολόγο που στέλνει από τη Θράκη (πάλι) ο Ιμπραήμ Σερήφ. Και για τα παιδιά υπάρχουν μαθήματα τουρκικής γλώσσας με μόλις 5 ευρώ τον μήνα (!), μετά από συμφωνία με ιδιωτικό φροντιστήριο. Παράλληλα υπάρχουν ηλεκτρονικοί υπολογιστές για να παίζουν τα παιδιά, προφανώς αγορασμένοι από το ταμείο του συλλόγου.
Και ποιο είναι το σύνθημα που διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του συλλόγου στο facebook; «Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι εμείς είμαστε η τουρκική μουσουλμανική μειονότητα Θεσσαλονίκης»!!! Απίστευτο θράσος από κάποιους τουρκόγυφτους του Έβρου, που βρήκαν ξεκούραστη εργασία: να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας, υπονομεύοντας την πατρίδα μας στην πόλη που τους υποδέχθηκε ως οικονομικούς εσωτερικούς μετανάστες!