Η πρόσκληση του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής του ΔΠΘ για συνέχιση της εκλογικής διαδικασίας του κ. Ν.Π. στις 24 Μαρτίου 2009, ύστερα από το υπ. αριθ. Α 1447/ 15-10-2008 έγγραφο της Πρυτανείας, επικαιροποιεί από μόνη της το ζήτημα, οδηγώντας μας σε νέες σκέψεις και ερωτηματικά:

Α.

Ως γνωστόν, εκκρεμεί η δικαστική διερεύνηση της διαπίστωσης του Εκλεκτορικού Σώματος του Ιατρικού Τμήματος – κατά τις εκλογικές διαδικασίες του κ. Ν.Π. – της αντιγραφής (κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας) συγκεκριμένης εργασίας, στην οποία συμμετείχε και ο Πρύτανης του ΔΠΘ κ. Κ. Σιμόπουλος.

Β.

Ως γνωστόν, σε καμμία διάταξη του Ν. 1268/82 όπως ισχύει και μετά την τροποποίησή του, δεν υφίσταται δυνατότητα διακοπής της εκλογικής διαδικασίας ύστερα από παραίτηση της υποψηφιότητας από τον κρινόμενο κατά την εξέλιξή της και μάλιστα μετά την τοποθέτηση των εκλεκτόρων και ανάκλησης στη συνέχεια της παραίτησης του, για συνέχιση των διαδικασιών – και τούτο για ευνόητους λόγους. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψιν το γεγονός ότι, η διακοπή των διαδικασιών έγινε από τον υποψήφιο μετά τη διαπίστωση του Εκλεκτορικού Σώματος της αντιγραφής και δημοσίευσης της επίμαχης εργασίας αβίαστα και χωρίς την προτροπή οιουδήποτε μέλους της Γενικής Συνέλευσης, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της εκλογής. Ή μήπως η παραίτησή του ήταν αποτέλεσμα κάποιας μυστικής διαβούλευσης και με ποιον;

Γ.

Η εσπευσμένη εντολή του κ. Πρύτανη για διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για την επίμαχη εργασία, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι την επιστημονική ευθύνη υποτίθεται ότι είχε ο κ. Ν.Π., όπως προκύπτει από τις μαρτυρικές καταθέσεις και τα πρακτικά της εκλογής, και η πρόσκληση ύστερα από έγγραφο της Πρυτανείας, για συνέχιση των διαδικασιών, μήπως αποτελεί προσπάθεια του Τμήματος να προκαταλάβει την απόφαση του Δικαστηρίου; Είναι γνωστή, και αποτελεί προσφιλή τακτική του Πρύτανη του ΔΠΘ, η διενέργεια ΕΔΕ παρά το γεγονός ότι άτομα που στο παρελθόν εθίγησαν από αντίστοιχες ΕΔΕ προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και δικαιώθηκαν, με καταλογισμό μάλιστα των ευθυνών στον Πρύτανη.

- Ενημερώθηκε ο Πρόεδρος του Ιατρικού Τμήματος ο οποίος υπέγραψε την πρόσκληση, ότι σε περίπτωση διαπίστωσης παράβασης καθήκοντος από την ενέργειά του αυτή, φέρει ακέραια την ευθύνη, λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι η απόφαση της Πρυτανείας έχει καθαρά γνωμοδοτικό χαρακτήρα και όχι χαρακτήρα τελεσίδικης απόφασης;

- Γιατί ο Πρόεδρος του Ιατρικού Τμήματος μετά την παραλαβή του υπ. αριθ. 1447 εγγράφου της Πρυτανείας δεν έθεσε το θέμα στην Γενική Συνέλευση και στο Εκλεκτορικό Σώμα που αποτελούν τα καθ’ ύλην αρμόδια όργανα προκειμένου να ερωτηθούν αυτά, εάν συμφωνούν για την επανάληψη των διαδικασιών και ανέλαβε ο ίδιος την ευθύνη, αποστέλλοντας πρόσκληση για συνέχιση των διαδικασιών;

- Μήπως το ΔΠΘ ανακάλυψε κάποια νέα μέθοδο, ώστε όταν δεν εξασφαλίζεται η απαιτούμενη πλειοψηφία για την εξυπηρέτηση της βούλησης του κ. Πρύτανη, για το εκλογικό αποτέλεσμα, να μεταθέτει την εκλογική διαδικασία σε άλλο χρόνο και αφού μεθοδευτεί το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας να επανέρχεται με συνέχιση των διαδικασιών; Επηρεάζοντας μάλιστα την κρίση των εκλεκτόρων δια των αποφάσεων της νομικής επιτροπής πριν την ολοκλήρωση των διαδικασιών, αφού η νόμιμη οδός της επιστροφής και επανάληψης των διαδικασιών μετά την ολοκλήρωση τους, δια του νομικού ελέγχου, επισύρει την ανάληψη της νομικής ευθύνης από τον Πρύτανη, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η νομική ευθύνη βαρύνει τον Πρόεδρο;

- Γιατί η ίδια τακτική δεν εφαρμόστηκε και σε άλλους υποψήφιους με ανάλογη διακοπή της διαδικασίας όπως λχ στον αναπληρωτή καθηγητή κ. Ι.Μ. Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Μήπως επειδή στις άλλες περιπτώσεις δεν υπήρχε εμπλοκή του κ. Πρύτανη και κατά συνέπεια του ήταν αδιάφορο;

- Μήπως πρέπει πριν την εκ νέου παρέμβαση του Εισαγγελέα να παρέμβει επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας για έλεγχο των διαδικασιών που ακολουθούνται στο ΔΠΘ;

Ἔσκασε µύτη λίγο πρίν τίς γιορτές καί ἐπαναλήφθηκε ἀµέσως µετά. ἦταν µιά εἴδηση πού ἀναφερόταν στά «σχέδια» τῆς Κυβέρνησης νά προχωρήσει σέ ἀφαίρεση τῶν δικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τοῦ µουφτῆ καί νοµοθέτηση ἑνός τρόπου ἐκλογῆς του. Μάλιστα γράφτηκε ὅτι ἀφενός ὑπάρχει διακοµµατική συναίνεση στούς σχεδιασµούς αὐτούς κι ἀφετέρου ὅτι ἤδη ἐνηµερώθηκε ἡ τουρκική Κυβέρνηση, τῆς ὁποίας ἀναµένονται οἱ ἀντιδράσεις (µάλιστα ἡ µειονοτική ἡγεσία δέν ἔδειξε, λέει, ἰδιαίτερα ἐνθουσιασµένη).

Στόν βαθµό πού µπορέσαµε νά τό ψάξουµε, µόνο δηλώσεις ἄγνοιας τοῦ θέµατος εἰσπράξαµε, ὅµως αὐτές δέν σηµαίνουν βεβαίως τίποτε καί συντρέχουν πολλοί λόγοι γιά νά µήν κοιµόµαστε ἥσυχοι.

Πρῶτον ἀποτελεῖ τό µεῖζον αἴτηµα τῆς Ἄγκυρας γιά τή Θράκη, ἀφοῦ σέ ὅλους τούς ἄλλους τοµεῖς τά …βολεύει χωρίς τή βοήθεια τῆς Ἑλλάδας (τῆς ἀρκεῖ ἡ προϊούσα διάλυση τῆς τελευταίας).

Δεύτερον ἡ κατάργηση τῶν δικαστικῶν ἁρµοδιοτήτων τοῦ µουφτῆ εἶναι κάτι πού ἐδῶ καί δύο τοὐλάχιστον χρόνια προετοιµάζει – ὡς «κατάργηση τῆς Σαρίας» – τό ψευτοεκσυγχρονιστικό ἀδερφᾶτο τῶν Ἀθηνῶν (βλ. ἀρθρογραφία Ἀλιβιζάτου, Κτιστάκη, ΚΕΜΟ κτλ). Θυµίζουµε ὅτι, καθώς ὁ δικαστής δέν µπορεῖ νά εἶναι αἱρετός, ἡ Τουρκία καί κάποιοι «δικοί µας» ἔβαλαν στό στόχαστρο τίς δικαστικές του ἁρµοδιότητες (σήµερα µποροῦν νά καταφύγουν στόν µουφτή γιά ὑποθέσεις διαζυγίου καί κληρονοµιῶν οἱ πιστοί ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ), δῆθεν γιά νά ἀπαλλάξουν τή χώρα µας ἀπό τό ἰσλαµικό δίκαιο. Τό γεγονός ὅτι ποτέ κανένας µειονοτικός φορέας δέν ζήτησε κάτι τέτοιο δέν τούς ἐνοχλεῖ. Οὔτε καί τό βλέπουν ὡς ἐπέµβαση σέ ξένη πολιτισµική παράδοση ἡ ὁποία ἐπιβιώνει καί λειτουργεῖ ἱκανοποιητικά τό βλέπουν. ἀρκεῖ πού τό ἀποφάσισαν ἐκεῖ στό Κωλονάκι. Ἡ διακοµµατική λοιπόν ὑποστήριξη τοῦ κατήφορου εἶναι ἐξασφαλισµένη.

Τρίτον ἡ πολιτική τοῦ ΥΠΕΞ πού σέ ὅλα τά θέµατα ἐπιλέγει χαµηλούς (µέχρι …παρεξηγήσεως) τόνους δέν δείχνει ἀσύµβατη µέ µία τέτοια πρωτοβουλία. Ὅταν στίς διεκδικήσεις κατοικηµένων ἑλληνικῶν νησιῶν – Φαρµακονήσι, Ἀγαθονήσι – ἀπαντᾶς µέ προτροπές γιά ψυχραιµία (!) ποιός θά παρεξηγηθεῖ µέ ἕνα ἀµφιλεγόµνο µέτρο στή Θράκη;

Ἐµεῖς φυσικά ἀπευχόµαστε µιά τέτοια προοπτική πού θά ἀφαιρέσει ἀπό τήν πατρίδα µας κάθε δυνατότητα λόγου στήν ἐπιλογή τῆς ἡγεσίας τῆς θρησκευτικῆς – µήν τό ξεχνᾶµε – µειονότητας. Θέλουµε ἕναν Μέτε ἐπισήµως κεφαλή τοῦ σύνοικου στοιχείου; Εἶναι δυνατόν;