Στα πλαίσια μιας έρευνάς του, κατόπιν καταγγελίας για τη (δημόσια) χρήση του όρου “τουρκική μειονότητα”, ο αντεισαγγελέας θέλησε να πάρει μια υπεύθυνη γνωμάτευση από το ακαδημαϊκό προσωπικό του Πανεπιστημίου μας. Έδωσε την παραγγελία στην Αστυνομία (όπως πάντα) και εκεί κάποιος αστυνομικός με κάπως φτωχά ελληνικά συνέταξε ένα έγγραφο προς το ΔΠΘ, ζητώντας στοιχεία διδασκόντων των οποίων “το επιστημονικό αντικείμενο – πεδίο – ειδικότητα, σχετίζεται με το ζήτημα της χρήσης του όρου “τουρκική μειονότητα”. Μάλιστα ζητούσε και βιβλιογραφία “έγκυρων μελετητών”. Αυτό ήταν. Το έβαλε ένας ανεγκέφαλος στο Διαδίκτυο, το αποκάλεσε λογοκρισία ένας δεύτερος και ξεκίνησαν οι “ευαίσθητοι δημοκράτες” σαν τα βατράχια στη λίμνη να φωνάζουν για …Μεσαίωνα, ποιος θα ακουστεί περισσότερο. Ήρθε και το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ να ξαποστείλει τους αρμόδιους αστυνομικούς και τώρα ψάχνουν τον εισαγγελέα! Καλά, κανείς δεν σκοτίζεται για την ουσία της υπόθεσης; Οι ενώσεις εισαγγελέων και αστυνομικών στηρίζουν τα εμπλεκόμενα μέλη τους αλλά ποιος νοιάζεται; Υπήρξαν και 2-3 συνετά άρθρα (η Χρ. Ταχιάου τα έγραψε μια χαρά) αλλά πώς να ακουστούν μέσα στον ορυμαγδό που εξαπολύεται από τα υπουργικά γραφεία μέχρι τα μπλόγκ της χαβιαροαριστεράς; Συμπλεγματικοί και ολιγόνοες, ορισμένοι και με κραυγαλέα οπισθοβουλία, τα τσανάκια της παρούσης εξουσίας κολλάνε “δημοκρατικά” ένσημα χτυπώντας ανθρώπους που απλώς πήγαν να κάνουν τη δουλειά τους. Περιμένω να δω αν κάποιος έχει τους αδένες να ζητήσει τουλάχιστον μία συγγνώμη.

Πᾶνε 7 μῆνες πού ξεκίνησε μιά πρωτοφανής δίωξη στό ΔΠΘ ἐναντίον τοῦ καθηγητῆ τοῦ Τμήματος Ἠλεκτρολόγων Μηχανικῶν & Μηχανικῶν Ὑπολογιστῶν, Βασίλη Τσαουσίδη. Μιά δίωξη γιά …ἐξαπάτηση τῆς ΕΕ, μετά τήν μηνυτήρια ἀναφορά τοῦ πρύτανη Θ. Καραμπίνη, χωρίς κἄν στάδιο προανάκρισης! Πῶς ὑποτίθεται ὅτι συνέβη τό “ἔγκλημα”; Ὅλα ξεκινοῦν μέ τό πρόγραμμα «Spice: Space Internetworking Center» πού χρηματοδοτήθηκε ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή μέ 1.300.000 εὐρώ καί εἶχε ἐπιστημονικό ὑπεύθυνο τόν κ. Τσαουσίδη. Σήμερα δέν θά μποῦμε στήν οὐσία τῶν κατηγοριῶν καί τῶν μεθοδεύσεων ἀλλά θά ποῦμε λίγα λόγια μέ τόν ἴδιο τόν καθηγητή γιά τήν ἀκαδημαϊκή του πορεία καί γιά τήν ἐπιστημονική ἀξία τοῦ προγράμματος.

“Α”: – Κύριε Τσαουσίδη, να πούμε δυο λόγια για το πρόγραμμα SPICE που αποτέλεσε την αφορμή της δίωξης;
Β.Τ.: – Πρέπει πρώτα να διευκρινίσουμε ότι δεν πρόκειται για ένα πρόγραμμα – επιδότηση σαν αυτά του ΕΣΠΑ, το οποίο έρχεται ούτως ή άλλως στη χώρα μας και διανέμεται, αλλά για πρόγραμμα άκρως ανταγωνιστικό, στο οποίο μπαίνει μόνο το 3% των διεκδικητών από όλα τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Έρχεται απευθείας από την ΕΕ και ελέγχεται επίσης από αυτήν, ανήκει δε στο 7ο Πρόγραμμα – Πλαίσιο (FP7 Research Potential). Δίνει την δυνατότητα στους ερευνητές που έχουν αποδείξει αριστεία να αναπτύξουν την έρευνά τους σε οποιοδήποτε πεδίο κατά βούληση.
Το SPICE ήταν το μεγαλύτερο ανταγωνιστικό ερευνητικό έργο στην ιστορία του Δημοκριτείου και από την άποψη αυτή είναι τραγικό να το καταγγέλλει το ίδιο το Πανεπιστήμιο. Αφορά την Διαστημική Διαδικτύωση, όπου θέλαμε να δώσουμε το θεωρητικό πλαίσιο για την εφαρμογή της Διαδικτύωσης στο Διάστημα. Αυτό που προσπαθούμε, σε συνεργασία με την ESA και την NASA είναι να επικοινωνείς στο Διάστημα όχι μόνο σε ευθεία γραμμή (line of sight) όπως σήμερα αλλά και μέσω τεθλασμένης, όπως γίνεται στο Διαδίκτυο. Μάλιστα το ΔΠΘ υλοποίησε 3 πρότυπα επικοινωνίας και αυτή τη στιγμή τρέχουν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
“Α”: – Αν δεν κάνω λάθος έχετε έναν ρόλο μεταξύ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της NASA. Πώς προέκυψε μία τέτοια θέση;
Β.Τ.: – Ήμουν ο εκπρόσωπος της ESA στην Επιτροπή Προτύπων, μετείχα δηλαδή εκεί όπου αποφασίζεται το πώς πρέπει να αναπτύσσονται οι επικοινωνίες. Όταν ήρθα εδώ, δεν υπήρχε στην Ευρώπη πολλή τεχνογνωσία πάνω σ’ αυτά τα πρωτόκολλα οπότε η ESA με προσκάλεσε να συμμετέχω στην Επιτροπή της.
“Α”: – Ερχόμενος στην Ξάνθη από τις ΗΠΑ, όπου διδάσκατε, ποια ήταν η εντύπωση που σας έκανε το ελληνικό Πανεπιστήμιο και ειδικά το δικό μας;
Β.Τ.: – Ένα πρώτο ήταν ότι το Πανεπιστήμιο βασίζεται κατά πολύ σε δικούς του αποφοίτους. Αυτό έξω το αποφεύγουν συστηματικά γιατί αφενός αποδυναμώνονται τα επιστημονικά πεδία κι αφετέρου την ώρα της κρίσης λειτουργούν ως ομάδες. Θυμάμαι στο ΜΙΤ υπήρχε καθηγήτρια – απόφοιτή του που βραβεύτηκε για την καλύτερη διατριβή και για να την προσλάβει υπήρξαν τεράστιες αντιδράσεις. Αυτά στο καλύτερο πανεπιστήμιο και για την καλύτερη διατριβή της Αμερικής!
Επίσης υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την διοίκηση. Πότε θα ασχοληθούν με τα εκπαιδευτικά και τα ερευνητικά τους καθήκοντα; Στην Αμερική η προεδρία ενός Τμήματος είναι αγγαρεία που όλοι προσπαθούν να αποφύγουν, εδώ γίνεται το ακριβώς αντίθετο.
“Α”: – Φαντάζομαι ότι προβήκατε σε ενέργειες που θα έφερναν στο Δημοκρίτειο κάτι από την αμερικανική σας εμπειρία…
Β.Τ.: – Πρώτα πρώτα ο ερευνητικός προσανατολισμός. Το γράφει και η έκθεση των αξιολογητών πως τα μόνα ερευνητικά σεμινάρια έγιναν στα πλαίσια του SPICE. Επίσης έπαιρνα πάντα μόνο φοιτητές που χρηματοδοτούσα μέσω των προγραμμάτων, καθώς το θεωρώ υποχρέωσή μου όταν δεσμεύω ένα φοιτητή για 4-5 χρόνια να του εξασφαλίζω χρηματοδότηση ώστε να μπορεί να αφοσιωθεί στην έρευνα. Κι ας προσθέσουμε ότι σε όσα έργα έφερα, ύψους άνω των 3.500.000 για το ΔΠΘ, δεν απασχολήθηκε ποτέ κανένας συγγενής ή φίλος μου, παρότι είχα όλη την ευχέρεια να το κάνω σε ένα πανεπιστήμιο όπου η συγγένεια είναι εξαιρετικά συνήθης για πρόσωπα διαφόρων θέσεων.
“Α”: – Υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα από όσα κάνατε;
Β.Τ.: – Αν μιλάμε για το SPICE, τα γράψανε στην επιστολή τους οι καθηγητές της Επιστημονικής του Επιτροπής (Αθανασιάδης, Ευφραιμίδης, Καράκος, Κάτος): χρηματοδοτήθηκαν 32 επιστήμονες, προσκλήθηκαν 18 διακεκριμένοι ομιλητές, οργανώθηκαν 61 σεμινάρια, αγοράστηκε εξοπλισμός αξίας 265.000 ευρώ, έγιναν 32 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά και συνέδρια, 6 επισκέψεις μεγάλης διάρκειας ερευνητών και άνω των 10 keynote ομιλίες σε ιδρύματα εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων των ΜΙΤ, NASA-JPL και Cambridge University. Αλλά και γενικότερα έδωσα 12 διατριβές, έχουμε διδάκτορά μας καθηγητή στο UCL…
“Α”: – Εμείς, όντας έξω από το Πανεπιστήμιο, τρομάζουμε στο άκουσμα όσων συμβαίνουν στο εσωτερικό του. Πώς μπορεί ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος να αποδώσει σε ένα τέτοιο κλίμα;
Β.Τ.: – Δεν μπορεί. Χρειάζονται παρεμβάσεις που θα επιτρέψουν στο ΔΠΘ να λειτουργήσει με ακαδημαϊκότητα η οποία σήμερα λείπει, γιαυτό και η τεράστια τάση φυγής του ερευνητικού προσωπικού. Και καθώς φεύγουν όσοι είναι επιστημονικά αξιόπιστοι και επίκαιροι και επομένως μπορούν να φύγουν, αυτό είναι ό,τι χειρότερο.
“Α”:- Ευχαριστούμε θερμά και καλή επιτυχία!

Η απόφαση ελήφθη από τον αρμόδιο υπουργό Παιδείας Κ. Γαβρόγλου και φαίνεται πως δεν είναι παρά η κορωνίδα σε μία σειρά από πειθαρχικά, μηνύσεις και αγωγές που περιστρέφονται γύρω από την ίδια ιστορία αλλά και από την εν γένει λειτουργία στο Πανεπιστήμιο. Βασικός αντίπαλος – συμπρωταγωνιστής των εξελίξεων – ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Ξάνθης Β. Τσαουσίδης που συγκρούστηκε με το πανίσχυρο δίδυμο Καραμπίνη – Σιμόπουλου και ήδη διώκεται (όπως και οι μάρτυρές του!). Κι αν η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά μονάχα την σίτιση των φοιτητών, σε σχέση με τα “κοινά επιχειρηματικά συμφέροντα” των δύο προαναφερθέντων με τον εργολάβο της σίτισης, ίσως δοθεί η ευκαιρία μέσα από τον κυκεώνα αυτόν να διαπιστωθεί αν οι σκελετοί στις πανεπιστημιακές ντουλάπες είναι όσοι κατά καιρούς …θρυλούνται.
Ποια ήταν η αντίδραση Καραμπίνη στην υπουργική απόφαση; Εξέδωσε μία ανακοίνωση μιλώντας για «ανύπαρκτο και κατασκευασμένο πειθαρχικό παράπτωμα» και μια δίωξη βασισμένη σε «αναιτιολόγητο πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης με στόχο να πλήξει τον Πρύτανη». Είναι πραγματικά απορίας άξιον, καθώς έμεινε μετέωρο, ποιον θεωρεί ο Καραμπίνης “κατασκευαστή” του παραπτώματος αυτού; Και πότε στο παρελθόν ελέγχθηκαν αυτές οι υποθέσεις, που ο ίδιος λέει ότι απαλλάχθηκε; Εξ όσων γνωρίζουμε είναι η “Εφημερίδα των Συντακτών” που πρωτοανέδειξε το θέμα με τις εταιρείες των φωτοβολταϊκών, είχαν ξανακουστεί αυτά; Τέλος, περίεργα (για διωκόμενο) ηχεί η καταληκτική φράση της ανακοίνωσης, με το «Αιδώς Αργείοι». Φράση που πολλούς μπορεί να αφορά αλλά όχι και τον υπουργό που μάλλον έκανε απλώς το καθήκον του. Μένει τώρα να κάνουν το καθήκον τους και όλοι οι άλλοι, αρχής γενομένης από την διοίκηση του Πανεπιστημίου.
Είναι λογικό και θεμιτό να παραμένει πρύτανης (και πειθαρχικός προϊστάμενος) οποιοσδήποτε εμπλέκεται τοιουτοτρόπως στις τρέχουσες εξελίξεις; Με ποιαν αντικειμενικότητα θα μπορεί να κρίνει όσους καθηγητές βρίσκονται απέναντί του; Η Σύγκλητος που έχει ήδη ερωτηθεί και από τον υπουργό σχετικά, τι λέει επ’ αυτού; Διαβάσαμε την δήλωση του κ. Γ. Παναγιωτόπουλου, πρώην προέδρου του ΣτΕ, που καλεί τον Καραμπίνη σε παραίτηση, ακριβώς με το σκεπτικό αυτό: «Η διαδικασία αυτή θα κρατήσει μήνες. Θεωρώ πολύ επικίνδυνο παιχνίδι να οριστεί πρύτανης ένας αναπληρωτής ο οποίος είναι διορισμένος και δεν έχει εκλεγεί» εξηγεί ο Γ. Παναγιωτόπουλος, πρόεδρος του Συμβουλίου Ιδρύματος και πρώην πρόεδρος του ΣτΕ. Ο ίδιος δηλώνει στην «Εφ.Συν.»: «Ο καθηγητής Καραμπίνης, μετά από όσα έγιναν, αν θέλει να διευκολύνει τη Σύγκλητο, το πανεπιστήμιο και το υπουργείο, οφείλει να παραιτηθεί. Στη θέση του αυτό θα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη».
Ο Καραμπίνης πάντως, δηλώνει (στον Κομοτηναίικο “Χρόνο”) σίγουρος για την αθώωσή του και εντοπίζει πρόβλημα στο ότι “ο ειδικός γραμματέας του σώματος επιθεωρητών ελεγκτών δημόσιας διοίκησης, ο οποίος διέταξε αυτή την έρευνα (…) ελέγχεται πειθαρχικά από τον πρύτανη, δηλαδή από εμένα, για πολύ σοβαρά αδικήματα, μπορεί να διατάσσει έρευνα εις βάρος μου; Όχι βέβαια, έπρεπε και όφειλε να είχε πει έχω κώλυμα με βάση το άρθρο, δεν το έκανε αλλά δεν είδα και κανέναν να ενδιαφέρεται να τον παραπέμψει”! Άλλο πάλι ετούτο, κι αυτός ελέγχεται πειθαρχικά! Ας πει λοιπόν ο κ. Καραμπίνης αφού το άνοιξε το θέμα στα ερτζιανά, πότε ξεκίνησε η ΕΔΕ σε βάρος του κ. Κασαβέτη (πριν ή μετά την απόφαση για έρευνα σε βάρος του πρύτανη) και ποια είναι τα “πολύ σοβαρά αδικήματα” που αναφέρει; Προφανώς η χρονική αλληλουχία των γεγονότων έχει τεράστια σημασία ενώ και η φύση των “αδικημάτων” μπορεί να σημαίνει κάτι για την βασιμότητα ή την προσχηματικότητα της επίκλησής τους. Τέλος, ο Καραμπίνης λέει πως θα παραμείνει στη θέση του ως εκλεγμένος πρύτανης – χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος στην συνέντευξή του στον τοπικό “Παρατηρητή” (13/4/17). Στην ερώτηση “Μου λέτε ότι θα συνεχίσετε να ασκείτε κανονικά τα καθήκοντά σας, παρά την πειθαρχική σας δίωξη;” απαντά επί λέξει: “Γιατί να μην συνεχίσω; Επειδή με παρέπεμψε κάποιος με ένα πόρισμα το οποίο λέω μετά λόγου γνώσεως ότι είναι κατασκευασμένο; Εκείνοι που συνέταξαν το πόρισμα ξέρουν τα πραγματικά στοιχεία γιατί τα έχω στείλει εγώ. Τα γνωρίζουν όλα από τις 17 Ιανουαρίου οπότε και έστειλα όλα τα στοιχεία. Οι δύο κυρίες που συνέταξαν αυτό το πόρισμα έχουν υποπέσει σε παράβαση καθήκοντος γιατί πιστεύω ότι είχαν δόλο και θα το αποδείξω.”!!!
Είναι προφανές από το όλο κλίμα των τελευταίων εβδομάδων ότι διαγράφεται και μία πολιτικοποίηση του θέματος, με την μια πλευρά να θέλει να αναδείξει την αποφασιστικότητά της σε αυτό που ονομάζει πόλεμο κατά της διαφθοράς, ενώ η άλλη αποδίδει εμμέσως (και) κομματικά κίνητρα σε όσα συμβαίνουν. Το καλύτερο όλων θα ήταν μία γρήγορη και καθαρή κατάληξη της ιστορίας αυτής, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη και να κλείσει οριστικά. Όμως θεωρούμε πως πρέπει οπωσδήποτε να διαφυλαχθεί το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο (και η Θράκη) από την όποια εξέλιξη στην υπόθεση αυτή. Παρότι σε μεγάλο βαθμό το ίδρυμα έχει τη σφραγίδα της πολύχρονης διοίκησης από το προαναφερθέν δίδυμο, πρέπει να συνεχίσει την λειτουργία του με ακόμη μεγαλύτερη αλκή. Κατά τη γνώμη μας τα καλύτερα είναι μπροστά. Το ΔΠΘ δεν είναι ο Α ή ο Β καθηγητής, πρύτανης, παράγοντας, είναι μία ακαδημαϊκή κοινότητα που οφείλει να καθαρθεί από ο,τιδήποτε την βαραίνει και να ανοίξει το βήμα για το μέλλον. Τις δυνατότητες τις έχει, η ευκαιρία της δίνεται, όλα είναι στο χέρι της.

Εν πάση περιπτώσει, έγινε η σύσκεψη, με παρόντες τους εκπροσώπους κάποιων δήμων, Επιμελητηρίων καί τους 3 Μητροπολίτες των θρακικών πρωτευουσών. Τι ειπώθηκε εκεί; Ο Καραμπίνης ξετύλιξε όλη την ιστορία του Πανεπιστημίου και την ανάπτυξή του, περίπου αναλαμβάνοντας την “ευθύνη” γι’ αυτήν (λες και δεν έγινε με τα λεφτά ΜΑΣ, λες και δεν έγινε με κόστος δυσανάλογο με την ωφέλεια, λες και δεν απέφερε πρωτίστως ποικίλα οφέλη στους κυρίους καθηγητές). Όταν όμως έφτασε στο σήμερα, περιέγραψε μία κατάσταση όπου η κακή Κυβέρνηση υπονομεύει τον εθνικό αυτόν πυλώνα που λέγεται ΔΠΘ (μόνο στοιχείο η όντως απαράδεκτη μεταφορά του Διδασκαλείου για τους ΕΠΑΘίτες δασκάλους στο ΑΠΘ). Κατά τα άλλα αναφέρθηκαν οι “διώξεις” σε βάρος του πρύτανη, ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να είναι ο κέρβερος της νομιμότητας στο Ίδρυμα. Τώρα λοιπόν που η κακία του κόσμου – λέγε με Β. Τσαουσίδη ή Εφημερίδα των Συντακτών – τον έφερε στο στόχαστρο του υπουργείου, δεν οφείλουμε όλοι να τον υπερασπιστούμε;

Βεβαίως όσοι δεν πληροφορούνται τα καθέκαστα μόνο από τις …ομόφωνες αποφάσεις της Συγκλήτου αλλά διαβάζουν και την άλλη άποψη στα δελτία Τύπου του καθηγητή Τσαουσίδη, έχουν δει και μια πολύ διαφορετική άποψη για τα όσα συμβαίνουν, πριν βγάλουν τα τελικά συμπεράσματά τους. Όμως πραγματικά απορούμε, τι είδους ψήφισμα ήταν αυτό που έβγαλαν οι Αρχές μετά την “ενημέρωση”; Μήπως κατέβηκαν από άλλον πλανήτη; Είναι δυνατόν να μην κατάλαβαν ότι “αξιοποιήθηκαν” ως μάρτυρες υπεράσπισης του πρύτανη; Όταν ο ίδιος ο Καραμπίνης αναφέρθηκε στην δίωξη κατά του απόντος Τσαουσίδη, εκείνοι πριν βγάλουν την ετυμηγορία τους δεν σκοτίστηκαν να ελέγξουν τη θέση της άλλης πλευράς για το “σκάνδαλο” των 2 εκατομμυρίων; Πόθεν ένας μητροπολίτης αναλαμβάνει να συντάξει (;) ψήφισμα που υπεισέρχεται σε ζητήματα νομικά και διοικητικά, με ποιαν πληροφόρηση και αρμοδιότητα; Ποιος από τους εκπροσώπους των δημαρχαίων ή των Επιμελητηρίων είχε ιδέα του τι όντως σημαίνει Επιτροπή Ερευνών, Πειθαρχικό Συμβούλιο, προσωρινή αποχή από τα καθήκοντα, ακαδημαϊκή εξόντωση;
Εμείς είμαστε πραγματικά περίεργοι, τι απαντά στα ερωτήματα που ανακύπτουν (και ουδείς τόλμησε να θέσει στον πρύτανη) ο οιοσδήποτε από όσους μετείχαν στην σύσκεψη: υπήρξε κάποιο πρόβλημα στην παράδοση του επίμαχου έργου SPICE ναι ή όχι; Ξαναπήρε μετά τις πρυτανικές καταγγελίες ο Τσαουσίδης προγράμματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – και μάλιστα ως συντονιστής – ναι ή όχι; Είναι όλοι οι ερευνητές της ομάδας Τσαουσίδη απλήρωτοι επειδή δεν υπογράφει ο πρύτανης, ναι ή όχι; Ελέγχεται δικαστικά η εξαφάνιση από την Εισαγγελία Ξάνθης κρίσιμων στοιχείων της δικογραφίας που δικαιώνουν ισχυρισμούς του Τσαουσίδη, ναι ή όχι; Αληθεύει ότι όλοι οι μάρτυρες υπεράσπισης του κ. Τσαουσίδη υφίστανται ΕΔΕ και καταγγελίες από την διοίκηση του ΔΠΘ, ναι ή όχι; Ισχύει ότι ποτέ δεν κλήθηκε για απολογία ο κ. Τσαουσίδης από τον Εισαγγελέα; Αν οι εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών, που μπήκαν μπροστά ως ανθρώπινες ασπίδες των Καραμπίνη – Σιμόπουλου, έχουν τις απαντήσεις, ας μας τις πούνε. Μόνο μην πει κανείς ότι άλλο ήταν το θέμα της συνάντησης κι αυτό για τον Τσαουσίδη απλώς “αναφέρθηκε”, είμαστε όλοι μεγάλοι άνθρωποι…
Α, κι ένα ερώτημα για το Πανεπιστήμιο. Αν (λέμε, αν…) τελικά επαληθευθούν οι φήμες πως το υπουργείο Παιδείας στέλνει στο Πειθαρχικό τους Καραμπίνη – Σιμόπουλο, και ζητά από την Σύγκλητο να αποφασίσει για την τυχόν παύση του πρώτου, τι θα αποφανθεί η Σύγκλητος, όταν είναι και η ίδια εμπλεκόμενη στην υπόθεση; Μήπως θα πρέπει να αντικατασταθούν τα μέλη της ώστε να τηρηθούν, έστω και τώρα, κάποια προσχήματα;

Ήδη προλογίζοντας η κ. Καζάκου αναφέρθηκε στα γνωστά: το Πανεπιστήμιο, η ενέργεια, οι μεταφορές… Τα ίδια Παντελάκη μου, και μάλιστα από τους καθ’ ύλιν ενόχους της διαρκώς μηδενικής παραγωγής έργου ακριβώς στους τομείς αυτούς! Ο πρύτανης Αθ. Καραμπίνης αντί να απολογηθεί για την μόνιμη καχεξία και την άθλια εικόνα του ΔΠΘ (εσχάτως κεκοσμημένη και με εισαγγελικές έρευνες), αντί να προσπαθήσει τουλάχιστον να δικαιολογήσει την ανυπαρξία του στο τοπικό γίγνεσθαι και την απουσία οποιασδήποτε σχέσης της λειτουργίας του με την Θράκη, μίλησε για ένα νέο συνεδριακό κέντρο, ανακοίνωσε μια συνεργασία με πανεπιστήμιο της Περσίας (!) και σχεδίασε επί χάρτου την οικονομική αυτοδυναμία του Ιδρύματος… Η Ρόδη Κράτσα πραγματικά δεν κατάλαβα αν μας έκανε πλάκα ή όχι. Ο Χρήστος Δούκας αναφέρθηκε στις δυνατότητες του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, σε σχέση με την γεωστρατηγική αξία της περιοχής, χωρίς να πει λέξη γιατί μετά από τόσα χρόνια μιλάμε ακόμα για “δυνατότητες” κι όχι για πραγματικότητες: είμαστε όντως τόσο άχρηστοι ή υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια που κανείς δεν ομολογεί; Λίγο πολύ τα ίδια ισχύουν και για όσα είπε ο Γ. Γιαρέντης για την αιολική ενέργεια και το φυσικό αέριο.

Με αφορμή όμως το “γαλάζιο” χρώμα της ημερίδας, αξίζει να θυμηθούμε μερικά αναπτυξιακά κατορθώματα της ΝΔ στην περιοχή. Την εμμονή της, λ.χ., υπέρ του κάθετου οδικού άξονα Κομοτηνής – Κάρτζαλι, ο οποίος στραγγίζει την περιοχή κι από το τελευταίο ευρώ, φορτώνοντάς μας συγχρόνως μύρια βουλγαρογενή προβλήματα. Την …επική βιομηχανική πολιτική της Περιφέρειας ΑΜ-Θ επί Αγγελόπουλου – Βάγγερ. Την χρόνια συμπόρευση με τον αρχιμασώνο που με το κουμπαρικό του κύκλωμα …αφαίρεσε χειρουργικά το “Π” από τη λέξη Πανεπιστήμιο. Την μετατροπή των Σχολών Αστυνομίας σε κέντρα φύλαξης λαθρομεταναστών. Την αδυναμία συγκράτησης των Ποντίων νεοπροσφύγων στη Θράκη – στο τέλος κόβοντας και τις διακοσάευρες συντάξεις τους… Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα και – ως από παρθενογένεση – μιλάνε για πλάνα μιας μελλοντικής μας ανάπτυξης!

Ἡ σχέση μας μέ τό ΔΠΘ ἦταν πολύ τεταμένη κατά περιόδους, ἀφοῦ ὑπήρξαμε τό ΜΟΝΟ ἔντυπο τῆς Περιφέρειας πού ἦρθε σέ σύγκρουση μέ τούς (τότε) διοικοῦντες, ἀπό τό ἐπίπεδο τῶν δημοσιευμάτων πού προκάλεσαν – ἄγονες, φυσικά! – ΕΔΕ μέχρι τό ἐπίπεδο τῶν δικαστικῶν αἰθουσῶν. Δέν θά ξαναγυρίσουμε σέ κεῖνα τά παλιά ξυνά σταφύλια (παρότι ὁ ἀπόηχος ὁρισμένων ἔσβησε μόλις πρό ἡμερῶν) ἀλλά θά σημειώσουμε τόν ἀναβρασμό πού διαπιστώνουμε ἐσχάτως στό Πολυτεχνεῖο τῆς Ξάνθης.
Ἡ ἀφορμή γιά τήν πρόσφατη – μέσα στόν Σεπτέμβριο – κρίση εἶναι μιά σειρά ἀποφάσεων τοῦ πρύτανη Καραμπίνη νά τιμωρήσει πειθαρχικά συνάδελφό του ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε ἐπιφυλάξεις γιά τό ἄν ὁ ἴδιος ὁ πρύτανης μπορεῖ νά συμμετέχει στή Γενική Συνέλευση μέ δικαίωμα ψήφου ἤ σέ ἐκλεκτορικά τῶν ὁποίων ἀσκεῖ ὁ ἴδιος τόν ἔλεγχο νομιμότητας. Μάλιστα ἡ πειθαρχική ποινή συνοδεύτηκε καί ἀπό οἰκονομική ποινή ἀξίας ἑνός μισθοῦ ἡ ὁποία ἐπιβλήθηκε καί πάλι ὅταν ὁ καθηγητής διαμαρτυρήθηκε στό Συμβούλιο Ἱδρύματος. Τήν ἴδια ὥρα, ὁ πρύτανης ἀποφάσισε νά “‘ἀναστείλει” κρίσιμα καί ἀνταγωνιστικά ἔργα πού ἔχει ἀναλάβει ἀπό εὐρωπαϊκές προσκλήσεις ὁ καθηγητής (ΗΜ&ΜΥ) Βασίλης Τσαουσίδης καί ταυτόχρονα νά ὁρίσει “πραγματογνώμονες” πού θά ἐλέγξουν παλαιότερα ἔργα ἀπό τεχνικῆς καί οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Μιά τέτοια ἐνέργεια φαντάζει περίεργη γιά ἔργα ὑψηλῶν ἐπιστημονικῶν καί οἰκονομικῶν προδιαγραφῶν πού ἔχουν αὐστηρό πρωτόκολλο ἐλέγχου ἀπό εἰδικούς καί ἀφενός ἔχουν ἤδη ὁλοκληρωθεῖ καί ἐλεγχθεῖ καί ἀφετέρου προέρχονται ἀπό διεθνεῖς καί ὄχι ἐθνικούς πόρους. Παραδόξως ἐπίσης, σύμφωνα μέ τόν καθηγητή, ὁρίστηκαν χωρίς κριτήρια “πραγματογνώμονες” οἱ ὁποῖοι δέν προσδιόρισαν κἄν τό πεδίο καί τήν ἀφορμή τῆς πραγματογνωμοσύνης τους. Τήν ἴδια στιγμή φρέναρε ἡ χρηματοδότηση λόγῳ μιᾶς “ἐμπιστευτικῆς ἐπιστολῆς τοῦ πρύτανη πρός τόν πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐρευνῶν” ὅπου ἀναφέρεται ὅτι ὁ πρύτανης ἔθεσε ἐρωτήματα στόν Γενικό Γραμματέα καί περιμένει ἀπάντηση. Δηλαδή ὅποτε ὁ πρύτανης θέτει ἐρωτήματα γιά κάποιον καθηγητή σταματᾶνε τά ἐρευνητικά ἔργα τοῦ τελευταίου;

Ὁ ἐπιστημονικά ὑπεύθυνος τῶν συγκεκριμένων ἔργων Β. Τσαουσίδης ἐνίσταται πώς μέ αὐτές τίς μεθοδεύσεις παρακρατοῦνται ὅλες οἱ ἔμμεσες δαπάνες τῶν εὐρωπαϊκῶν ἔργων, ὅτι καθυστεροῦν τά ἔργα πού χρηματοδοτεῖ ἡ ΓΓΕΤ μέ τά matching funds, ὅτι τίθενται σέ κίνδυνο οἱ συμβατικές ὑποχρεώσεις τοῦ Πανεπιστημίου μέ ἀποτέλεσμα τήν ἐνδεχόμενη διεθνή του δυσφήμηση. Σημειώνει μάλιστα γιά τή δουλειά του ὅτι “ἦταν ἀπό τά ἐλάχιστα ἀνταγωνιστικά ἔργα πού προσείλκυσε τό Πανεπιστήμιό μας καί ἔγιναν γνωστά διεθνῶς – μάλιστα τό Πανεπιστήμιό μας δέν συμμετεῖχε ἁπλῶς ἀλλά ἦταν συντονιστής, κάτι πού ἐκτόξευσε τό 2014-2015 τήν εὐρωπαϊκή του φήμη στή δυνατότητα ἐκτέλεσης εὐρωπαϊκῶν ἔργων στή θέση 300-400”.
Ἄν ὄντως διώκεται ἔτσι ἀπροσχημάτιστα ὁ ἄνθρωπος πού ἔφερε μέσα ἀπό προγράμματα συνεργασίας μέ τό Καίμπριτζ, τό ΜΙΤ καί τό UCL, τήν μεγαλύτερη ἀνταγωνιστική διεθνή χρηματοδότηση στήν ἱστορία τοῦ ΔΠΘ καί δεκάδες ἐρευνητές – σύγχρονη τεχνογνωσία – μοναδικό ἐξοπλισμό, τίποτε δέν ἔχει ἀλλάξει.

Ο ερχομός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου στην Κομοτηνή και η ανακήρυξή του σε επίτιμο δημότη της πόλης και επίτιμο διδάκτορα της Νομικής του ΔΠΘ ήταν γεγονότα αλληλένδετα: από μόνη της η έλευση του Προέδρου στα Ελευθέρια της πόλης συνεπάγεται και την απόδοση των ύψιστων τιμών από τις τοπικές Αρχές. Θα έπρεπε όμως να είναι έτσι; Ή μήπως τελικά με τούτα και με κείνα αδειάζουμε από νόημα κάθε απόδοση τιμής και τα υποβαθμίζουμε όλα σε δημόσιες σχέσεις και εθιμοτυπίες;

Η απάντηση του “ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ” στο τελευταίο ερώτημα είναι καταφατική και η απουσία μας από τις σχετικές παράτες δεδομένη. Αξίζει όμως να πει κανείς και δυο παραπάνω λόγια που κανείς δεν τολμάει να γράψει. Απ’ όσα γνωρίζουμε η σχέση της Κομοτηνής με τον Προκόπη Παυλόπουλο απλώς δεν υπάρχει. Μπορεί να την επισκέφθηκε παλαιότερα ως υπουργός του Κ. Καραμανλή αλλά κανένα σημαντικό έργο δεν τον συνέδεσε με την πόλη (ούτε υπάρχει και κάποιος καταγωγικός δεσμός). Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας αυτόν τον χρόνο της θητείας του και να ήθελε δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι, εκ των πραγμάτων. Η αυριανή επίσκεψη δεν σηματοδοτεί τίποτε παραπάνω από ό,τι σηματοδότησε η παρουσία του στο Μεσολόγγι, στο Άργος, στο Μουζάκι, στη Νάουσσα, στήν Άμφισσα (για να περιοριστούμε μόνο στον τελευταίο μήνα). Είναι η επίσημη εκπροσώπηση του κράτους και καμμία ιδιαίτερη προτίμηση δεν δηλώνει, πώς θα μπορούσε άλλωστε;
Τέλος, πρέπει να πούμε ότι ο Πρόεδρος ως πρόσωπο μάς είναι συμπαθής όπως και παλαιότερα, όταν επιχείρησε να περάσει τον νόμο του βασικού μετόχου ή να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στο δημόσιο. Κάποιες ατυχείς δηλώσεις του παρελθόντος εξηγούνται από το κλίμα στο οποίο έγιναν και δεν είμαστε από κείνους που σήμερα τον “τιμούν” ως Πρόεδρο αλλά πριν λίγα χρόνια τον “τιμούσαν” με ανέκδοτα και ευφυολογήματα. Πέρα όμως από την προσωπική γνώμη καθενός, δεν παύει να είναι ένα εξέχον μέλος της πολιτικής τάξης της χώρας μας, να προέρχεται από το σύστημα εξουσίας που η πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί υπεύθυνο για την συλλογική μας κατάντια. Ο Πρόεδρος υπογράφει τελικά όλους τους νόμους της Κυβέρνησης με τους οποίους εξαθλιώνεται ο λαός μας και εκποιείται η πατρίδα μας. Η σημερινή παθητικότητα του κόσμου οφείλεται στην απόγνωσή του, ας εκφράσουν λοιπόν κάποιοι κάπως αυτόν τον ζόφο της ψυχής της κοινωνίας.

Οἱ ἀναγνῶστες µας ἔχουν παρακολουθήσει τή σειρά τῶν δηµοσιευµάτων µας σχετικά µέ τό Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης. Ἄλλωστε εἴµαστε οἱ ΜΟΝΟΙ πού τό τολµοῦµε καί τό κάνουµε µάλιστα µέ στοιχεῖα καί χωρίς καµµία ὑστεροβουλία (ὅπως ἄλλωστε διαπραγµατευόµαστε κάθε ζήτηµα). Στά δηµοσιεύµατα αὐτά µόνο µία φορά λάβαµε γραπτή ἀπάντηση κι αὐτή µέ …ἀνώνυµη ἐπιστολή, ὅταν κάποια στιγµή εἴχαµε θέσει τό δάκτυλο ἐπί τόν τῦπο πολύ …πρόσφατων ἥλων. Κατά τ’ ἄλλα σιωπή. Ὁ γνωστός νόµος τῆς µαφίας. Παρότι µαθαίναµε πολλά ἀπό ὅσα διαµοίβονταν σχετικά µέ γραφόµενά µας, κανείς δέν τολµοῦσε νά πεῖ µιά λέξη, εἴτε κατακρίνοντας εἴτε ἐπαινώντας εἴτε, ἀκόµη, προεκτείνοντας κάποιο δηµοσίευµα. Μοναδική ἐξαίρεση ἡ πρόσφατη περίπτωση ἡ σχετική µέ τίς «κατανοµές ὑπερωριῶν» τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΔΠΘ.

Νά ὅµως πού καί κάποιος καθηγητής ἀντέδρασε σέ δύο δηµοσιεύµατά µας: Ὄχι ὅµως ἐπιστολικά µά …δικαστικά! Ὁ ἀντιπρύτανης κ. Ἀθανάσιος Καραµπίνης ὑπέβαλε µήνυση ἐναντίον µας γιά ὅσα γράψαµε σχετικά µέ τό δικαίωµά του νά ἐργάζεται ὡς µελετητής ἐκτός Πανεπιστηµίου καί γιά τή σχέση του µέ τήν ἑταιρεία ΕΥΕΡΓΟΣ τοῦ κουµπάρου του κ. Πλέσσια. Μέ τρόπο κυριολεκτικά διαστροφικό, χαρακτηρίζει «συκοφαντικό» ἕνα δηµοσίευµα πού ἔθετε προσεκτικά ἐρωτήµατα καί χρησιµοποιοῦσε στοιχεῖα ἀτράνταχτα! Καί ἔχει καί τήν ἀξίωση νά µᾶς καταδικάσει, παρότι «συνελήφθη κλέπτων ὀπώρας»!

Δέν ξέρουµε ἄν ὁ κυρ-καθηγητής γνωρίζει τήν παροιµία «πῆγε γιά µαλλί καί βγῆκε κουρεµένος», εἶναι ὅµως προφανές ὅτι θά γελάσουµε µέ τήν ἱστορία αὐτή. Ἡ συνέχεια στίς δικαστικές αἴθουσες.

Ἐπανερχόµαστε σέ παλαιότερο – καί διαρκῶς ἀναπάντητο – ἐρώτηµά µας γιά τήν ἐξωπανεπιστηµιακή ἐργασία τῶν καθηγητῶν τοῦ Δηµοκριτείου Πανεπιστηµίου, µέ µία καινούργια ἀφορµή: Τόν διαγωνισµό (καί τήν ἀνάθεση) µιᾶς µελέτης δηµόσιου ἔργου καί τήν συµµετοχή προβεβληµένου καθηγητῆ τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς Ξάνθης. Καραµπινάτη παρανοµία ἤ ἐµεῖς εἴµαστε κάπου λάθος;

 Πρίν λίγους µῆνες γράφαµε γιά τό ἀσυµβίβαστο τοῦ πανεπιστηµιακοῦ καθηγητῆ ἀποκλειστικῆς ἀπασχόλησης καί τοῦ ἐπαγγελµατία. Ἡ ἀφορµή τότε ἦταν τό δικηγορικό γραφεῖο τοῦ ἀντιπρύτανη κ. Σταµατόπουλου στήν Ἀθήνα. Παρά τά βάσιµα τεκµήρια πού κοµίζαµε τότε, δέν εἴδαµε κανένας νά συγκινεῖται. Ἄς εἶναι. Ἐπανερχόµαστε σήµερα στό ἴδιο θέµα µέ νέο παράδειγµα, αὐτό τοῦ ἀντιπρύτανη κ. Ἀθανασίου Καραµπίνη.

Ὁ κ. Καραµπίνης εἶναι καθηγητής τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς, καί µάλιστα πλήρους ἀπασχόλησης, ἀφοῦ διαφορετικά δέν θά µπο-ροῦσε νά ἀσκεῖ διοίκηση. Ἐκ τοῦ νόµου λοιπόν δέν µπορεῖ νά ἔχει δουλειές ὡς ἰδιώτης µηχανικός. Παρά ταῦτα βλέπουµε στό ἔγγραφο τῆς ἀνωτέρω φωτογραφίας µία τοὐλάχιστον ἀτοµική συµµετοχή του σέ περσινό (Ἀπρίλιος 2008) διαγωνισµό τῆς Περιφέρειας ΑΜ-Θ γιά τήν ἀνάθεση µελέτης «στήριξης καί ἀντικατάστασης ἀκροβάθρου γέφυρας Ἄρδα», προϋπολογισµοῦ 35.700 (µέ ΦΠΑ). Μεταξύ τῶν τριῶν ὑποψηφίων εἶναι τά ὀνόµατα α) Νικόλαος Πετρόπουλος, β) Ἀθανάσιος Καραµπίνης καί γ) ΕΥΕΡΓΟΣ ΑΕ. Στήν τελευταία αὐτή ἑταιρεία κατακυρώθηκε καί ἡ δουλειά, ἀφοῦ, σύµφωνα µέ τό ἔγγραφο πού φέρει τό ὄνοµα τοῦ γ.γ. τῆς Περιφέρειας ΑΜ-Θ κ. Δ. Σταµάτη, ἔκανε τήν πλέον συµφέρουσα προσφορά (29.400 εὐρώ).

Τό ποιός παίρνει τή δουλειά φυσικά καί δέν ἀλλάζει κάτι στό γεγονός ὅτι ἡ ὑποψηφιότητα ἑνός ἀντιπρύτανη σέ τέτοιον διαγωνισµό εἶναι παράνοµη. Ὅµως παρατηροῦµε καί κάτι ἄλλο στό τέλος τοῦ ἐγγράφου: Ἡ µειοδότρια ἑταιρεία ἔχει τήν ἴδια διεύθυνση, τό ἴδιο τηλέφωνο καί τό ἴδιο φάξ µέ τόν Α.Κ.! Ἄν ὑποθέσουµε ὅτι πρόκειται γιά µία ἑταιρεία στήν ὁποία εἶναι κεντρικό πρόσωπο (µαζί µέ τόν Ἀργύρη Πλέσια, πρ. πρόεδρο τοῦ ΤΕΕ) θά εἴµαστε ἐκτός πραγµατικότητας; Καί πῶς σᾶς ἀκούγεται ἕνας διαγωνισµός, στόν ὁποῖο οἱ δύο ἀπό τούς τρεῖς διεκδικητές …ταυτίζονται;

Τό ξαναγράφουµε ὅτι δέν ἔχουµε τίποτε προσωπικό µέ κανέναν παραβάτη τοῦ νόµου. Ὅµως ἄν θέλουµε ἕνα Πανεπιστήµιο πού προωθεῖ ἀκαδηµαϊκούς στόχους µέ διδάσκοντες ἀφιερωµένους στό ἔργο πού ὑποδηλώνει ὁ τίτλος τους, ἡ συµµόρφωση µέ τή νοµι-µότητα εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ. Διαφωνεῖ κανείς;

Κ.Κ.

Δεν ξέρουμε τι θα βγει, με την ευκαιρία θέλουμε να επισημάνουμε ότι καλά θα ήταν να μεριμνούσε το κράτος για τους καθηγητές της Νομικής Κομοτηνής, που οι καημένοι ζουν όλοι από χρόνια σε κοινόβιο. Παλιότερα όλοι οι ταλαίπωροι κοιμόντουσαν μέσα στη Σχολή (ναι, αφού δήλωναν διεύθυνση Παν. Τσαλδάρη 11!). Μετά, όσοι σταύρωσαν από κανένα φράγκο δήλωναν το Ξενία. Κι αργότερα τη βόλευαν σε 2-3 διαμερίσματα που είχε πάρει το ΔΠΘ από την ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ και εκεί – δέκα νομά σ’ ένα δωμά – άλλαζαν βάρδια στα δωμάτια, στο χωλ, στην τουαλέτα… Νομίζουμε ότι κάτι πρέπει να γίνει για το θέμα, τι λες κι εσύ Ευριπίδη;

Κ.Κ.

Καλοδεχούμενες οἱ ὑποσχέσεις Στυλιανίδη γιά αὔξηση τῶν εἰσακτέων στίς σχολές τῆς Κομοτηνῆς, κατά ἑκατοντάδες νέους φοιτητές, ἀλλά νομίζουμε ὅτι ὑπάρχουν καί κάποιες ἄλλες προτεραιότητες. Π.χ. ἡ στέγαση (ἐπιτέλους!) τοῦ Τμήματος Ἑλληνικῆς Φιλολογίας τοῦ ΔΠΘ, τό ὁποῖο ἐπί τόσα χρόνια συνεχίζει νά κάνει μαθήματα μέσα σέ. τόλ καί παραπήγματα, τά δέ γραφεῖα τῶν καθηγητῶν εἶναι κάτι χῶροι μέ διαστάσεις καί ποιότητα κατασκευῆς πέραν κάθε φαντασίας (πάντως τά φίδια τῆς περιοχῆς τά βρίσκουν μᾶλλον βολικά). Δέν θέλουμε νά πιστέψουμε ὅτι ἡ χρόνια παραμέληση τοῦ Τμήματος ἔχει νά κάνει μέ τήν… ψήφο του στίς πρυτανικές ἐκλογές ἀλλά κάποιες καταστάσεις δέν προκύπτουν τυχαῖα.

Χαρακτηριστικό εἶναι τό πρόβλημα τῆς… τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας τῆς Γραμματείας καί τῆς Προέδρου τοῦ Τμήματος μέ τόν ἔξω κόσμο! Πρό ἡμερῶν ἡ πρόεδρος κ. Χαρίκλεια Ἰωαννίδου, καί μετά ἀπό ἀπόφαση τῆς Γ.Σ. τοῦ Τμήματος, ἐπανέφερε στό Πρυτανικό Συμβούλιο τό χρόνιο (!) αἴτημα παροχῆς τεσσάρων κωδικῶν ὥστε νά λειτουργήσει στοιχειωδῶς ἡ ἐπικοινωνία μέ φοιτητές, διδάσκοντες, ἱδρύματα καί ὑπηρεσίες. Σήμερα, ἐλλείψει κωδικῶν, οὔτε φάξ δέν μπορεῖ νά στείλει ἡ γραμματεία, π.χ. σέ ἕναν γονέα πού ζητᾶ μιά βεβαίωση! Εἶναι δυνατόν ἡ ἀπίστευτη αὐτή κατάσταση νά μήν μεθοδεύεται ἀπό κάποιους πού ἔχουν κάνει στό ΔΠΘ τήν ἴντριγκα καί τήν καμοριά… ἐπιστήμη;

Καί βεβαίως οἱ φοιτητές τοῦ Τμήματος εἶναι ἐκεῖνοι πού πρωτίστως εἰσπράττουν τήν ἀπαξίωση αὐτή. Διαβάζουμε στήν πρόσφατη ἀνακοίνωση τοῦ φοιτητικοῦ ἀριστεροῦ «Δικτύου» τά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει τό Τμῆμα: «…Ἡ μόνιμη ὑποχρηματοδότηση τοῦ Τμήματος συνεπάγεται τεράστια ὑλικοτεχνικά προβλήματα, ὅπως αὐτό τοῦ κτιριακοῦ, τῆς γραμματείας καί τῆς βιβλιοθήκης. Ἡ γραμματειακή ὑποστήριξη συγκεκριμένα εἶναι ἐλάχιστη, καθώς ἡ γραμματεία λειτουργεῖ μόλις δύο ὧρες καθημερινά καί ὁ μή ἐπιπλέον διορισμός μόνιμου, σταθεροῦ καί πλήρους ἀπασχόλησης προσωπικοῦ καθιστοῦν τήν κατάσταση ἰδιαίτερα προβληματική. Στό παρελθόν τό Τμῆμα εἰσέπραξε ἀρκετές ὑποσχέσεις ἀπό τό ἑκάστοτε πρυτανικό σχῆμα, ὅμως δέν ἔχει γίνει ἀπολύτως τίποτε στήν κατεύθυνση ἐπίλυσης τοῦ προβλήματος. Ἀντιθέτως, ἡ κατάσταση ὅλο καί χειροτερεύει καθώς δέν ὑπάρχει προσωπικό νά «περάσει» τίς βαθμολογίες, νά δώσει πιστοποιητικά ἀναλυτικῶν βαθμολογιῶν, νά ἐξυπηρετήσει τούς καθηγητές καί τούς φοιτητές τοῦ Τμήματος. Ἡ ἀπουσία ἐπίσης μηχανοργάνωσης εἶναι ἐνδεικτική, καθώς οἱ βαθμολογίες δέν εἶναι περασμένες σέ ὑπολογιστές, γεγονός πού πολλές φορές καθυστερεῖ τά πιστοποιητικά ἀναλυτικῶν βαθμολογιῶν. Εἶναι προφανές ὅτι δέν μπορεῖ νά προαχθεῖ ἐπιστημονική ἔρευνα σέ ἕνα πανεπιστήμιο τοῦ ὁποίου οἱ καθηγητές καί φοιτητές ἐκτελοῦν καθήκοντα διοικητικοῦ προσωπικοῦ. Μάλιστα ἡ ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου νά αὐξηθοῦν κατά 25% οἱ εἰσακτέοι στά περιφερειακά πανεπιστήμια μᾶς κάνει νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι τό ἤδη προβληματικό Τμῆμα μας δέν θά μπορεῖ νά ἀνταπεξέλθει καθόλου στίς ἀνάγκες τῶν φοιτητῶν καί φοιτητριῶν…»

 Συνεχίζουμε σήμερα τίς ἀποκαλύψεις γιά τίς – ἄς τίς ὀνομάσουμε – «ψευδοεργασίες» μέ τίς ὁποῖες προικίστηκαν (γιά τήν ἐξέλιξη ἤ τόν διορισμό τους) κάποια μέλη ΔΕΠ τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, ἕνα σκάνδαλο πρώτου μεγέθους πού ἀγγίζει πρωτίστως καί ὀνομαστικά τόν ἴδιον τόν πρύτανη Κωνσταντίνο Σιμόπουλο. Τήν προηγούμενη φορά περιγράψαμε δίχως ἄλλα ὀνόματα ὄχι μόνο τήν πρόσφατη ἱστορία πού ἀνέδειξε τό θέμα μά καί ἄλλες παλαιότερες ὑποθέσεις. Σήμερα, καί μέ ἀφορμή τήν (ἀνώνυμη!) ἀπάντηση πού λάβαμε ἀπό τόν πλέον ἄμεσα ἐνδιαφερόμενο καθηγητή (ὄχι τόν Κ.Σ.), συνεχίζουμε μέ νέα ἀποκαλυπτικά στοιχεῖα. Ἄ, καί νά διατυπώσουμε καί μιάν ἀπορία: Κανένας στό τοπικό Τῦπο, ἠλεκτρονικό καί ἔντυπο, δέν ἀντιλήφθηκε τί γράψαμε πρό δεκαπενθημέρου; Οὔτε μία ἀναπαραγωγή τοῦ ἄρθρου, οὔτε ἕνα σχόλιο, οὔτε μία νύξη; Μά… τόσο;;;!!!

Παρακάτω δημοσιεύουμε καί σχολιάζουμε τήν ἐπιστολή πού λάβαμε ἀπό τόν ἄμεσα ἐμπλεκόμενο στήν ὑπόθεση καί (μᾶλλον) ἄμεσο θῦμα της:

Κύριε Διευθυντά,

Σχετικά με το άρθρο σας της 31ης Οκτωβρίου 2007 περί πλαστής εργασίας και επειδή τυγχάνω υπεύθυνος αλληλογραφίας για τη συγκεκριμένη εργασία που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Onkologie» θα ήθελα να σας διευκρινίσω τα παρακάτω:

1ο) Ο κύριος συγγραφέας της εργασίας που αναφέρεται και ως πρώτος συγγραφέας, ανέλαβε ήδη την ευθύνη για το λάθος που προέκυψε κατά τη σύνταξη της εργασίας, που έγινε με βάση και σημείο αναφοράς την εργασία που επίσης αναφέρετε στο άρθρό σας (Current Medical Research and Opinion, 2002), και απέστειλε τελικά τα ίδια νούμερα χωρίς να τα αντικαταστήσει με τα πραγματικά νούμερα του δικού μας υλικού που αφορά ασθενείς με κακοήθη νεοπλάσματα του μαστού που αντιμετωπίσθηκαν στις Γυναικολογικές Κλινικές του Γ.Π.Ν. Αέξ/πολης. Ήδη έχει ζητηθεί από το περιοδικό «Onkologie» η δημοσίευση εκ νέου της εργασίας με την μορφή του Erratum, πράγμα το οποίο έχει ήδη γίνει αποδεκτό.

2ο) Είναι γεγονός ότι η συγκεκριμένη εργασία δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στους φερόμενους ως συγγραφείς, οι οποίοι θεωρούσαν και δικαίως την εργασία ως ακριβή, αφού και το υλικό υπήρχε και είχε δοθεί στον κύριο συγγραφέα για επεξεργασία.

3ο) Ως προς την αναφορά σας στο πρόσωπο του Πρύτανη οφείλω να διευκρινίσω ότι ο ίδιος δεν είχε σχέση με το υλικό της εργασίας, ούτε την επεξεργασία του, παρά μόνο χρησιμοποιήθηκαν οι εγκαταστάσεις του Εργαστηρίου Πειραματικής Χειρουρ-γικής το οποίο διευθύνεται από τον ίδιο και η συμμετοχή του θεωρήθηκε εκ μέρους μας επιβεβλημένη και τιμητική. Ήδη έχει ζητηθεί από τον ίδιο η διαγραφή του από τους συγγραφείς στο Erratum.

Σας παρακαλώ, να δημοσιεύσετε την παρούσα επιστολή, ώστε να αποκατασταθεί κατά το δυνατό το κύρος της Ιατρικής Σχολής και να αναδειχθεί η πραγματική συνθήκη που χαρακτηρίζει το περιστατικό όπως έχει παρουσιασθεί. Στη διάθεσή σας η αλληλογραφία με το περιοδικό και οι επιβεβλημένες διορθώσεις που έχουν γίνει.

Απάντηση «Α»:

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο κάποιος να προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα όταν βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Υπ’ αυτήν την έννοια η «επιστολή» μόνο έκπληξη δεν προκάλεσε, άλλο που το περιεχόμενό της θα μπορούσε να θεωρηθεί περίπου προσβλητικό για τη νοημοσύνη ημών τε και αναγνωστών – χώρια η ανεξήγητη απουσία υπογραφών, κραυγαλέα απάδουσα της ιδιότητας των συντακτών της.

Επί της ουσίας, το «φταίει ο γάιδαρος, χτυπάμε το σαμάρι» τα λέει όλα. Ουδεμία αμφισβήτηση της ορθότητας του δημοσιεύματος προκύπτει από τα γραφόμενα του κ. Παπαδόπουλου, ο οποίος και ανέλαβε την υποχρέωση να απαντήσει ως μη όφειλε, αφού το δημοσίευμα ούτε τον ονομάτιζε, ούτε κατ’ επέκταση στρεφόταν εναντίον του προσωπικά. Η επίμαχη εργασία είναι δημοσιευμένη σε περιοδικό και καταχωρημένη σε ιατρικό ιστότοπο στο Διαδίκτυο, και αποτελεί αντιγραφή (ήγουν είναι πλαστή) με ολόιδια νούμερα, ολόιδιους πίνακες και ελαφρώς παραλλαγμένο κείμενο άλλης πρωτότυπης η οποία είχε δημοσιευθεί τέσσερα χρόνια πριν. Αν αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί ως «λάθος που προέκυψε κατά τη σύνταξη της εργασίας … και απέστειλε τελικά τα ίδια νούμερα χωρίς να τα αντικαταστήσει με τα πραγματικά…» επαφίεται στην κρίση οποιουδήποτε στοιχειωδώς νοήμονα.

«Οι φερόμενοι ως συγγραφείς» μας θύμισαν το φονιά στην Αιτωλοακαρνανία που αφού εκτέλεσε εν ψυχρώ πέντε ανθρώπους επειδή κυνηγώντας μπήκαν στο χωράφι του, στη συνέχεια τα ΜΜΕ τον ανεβοκατέβαζαν «φερόμενο ως δολοφόνο» σε έναν ακραία υποκριτικό –όσο και επιλεκτικό- διαγκωνισμό πολιτικής ορθότητας. Αναφορικά με το αν ο τελευταίος εκ των φερομένων ως συγγραφέων της πλαστής εργασίας – ο οποίος τυγχάνει να είναι και Πρύτανης- γνώριζε για την εργασία, δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο. Να μη γνώριζε τίποτα για μια εργασία που ως τελευταίο όνομα κατά τα ειωθότα υποτίθεται ότι είχε επιβλέψει, ή να γνώριζε για μια εργασία που δεν έγινε ποτέ αφού ήταν αντιγραφή άλλης. Σε τελική ανάλυση και για να αποφευχθούν παρόμοιες περιπλοκές στο μέλλον, ας δημοσιοποιήσουν έναν κατάλογο με τις εργασίες που αναφέρουν στο CV τους (και χρησιμοποιούν για κατάληψη θέσεων) για τις οποίες δεν γνωρίζουν τίποτα!

Διότι μετά το δημοσίευμα του «Α» νέο εντυπωσιακότερο ίσως περιστατικό έλαβε χώρα. Επίκουρος καθηγητής της Ιατρικής υποψήφιος για μονιμοποίηση στη θέση του, με έγγραφο που απέστειλε στους εκλέκτορες άκουσον άκουσον «αποσύρει» τέσσερις (4) δημοσιευμένες εργασίες από το βιογραφικό του χωρίς καμία περαιτέρω εξήγηση. Σε μια από αυτές εμφανίζεται μεταξύ άλλων εκ νέου το όνομα του κ. Πρύτανη ενώ και στις τέσσερις το όνομα του κ. Παπαδόπουλου. Τόση δουλειά στράφι, γιατί; Εμείς πάντως οι άσχετοι επαρχιώτες παρόμοια επιστημονική πρακτική πρώτη φορά ακούσαμε παγκοσμίως.

Με όλα αυτά, φοβόμαστε ότι το τρωθέν κύρος της Ιατρικής Σχολής όχι απλώς δεν αποκαθίσταται με τη δημοσίευση της παρούσας «επιστολής» αλλά αντίθετα καταβαραθρώνεται με όσα συνέβησαν και όπως φαίνεται εξακολουθούν να συμβαίνουν. Με την ευκαιρία σημειώνουμε πως ουδεμία απάντηση λάβαμε αρμοδίως για τις υπόλοιπες καταγγελίες σχετικά με προηγούμενη κρίση καθηγήτριας, διδακτορικά-μαϊμούδες καθηγητών και όχι μόνο κοκ. Επιμένουμε ότι το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και με μεγάλο βάθος για να μείνει στο επίπεδο ενός δημοσιεύματος επαρχιακού φύλλου.

(Υ.Γ.: Από υπερβάλλοντα ζήλο στο προηγούμενο δημοσίευμα καταγράφηκε μαζί με τα υπόλοιπα και η εξέλιξη αναπληρωτή σε τακτικό καθηγητή με αναφορά στην ιδιότητά του ως αδελφού βουλευτή της ΝΔ, γεγονός ουδόλως επιλήψιμο και ως εκ τούτου άδικο και παραπλανητικό για την επιστημονική του επάρκεια την οποία και σεβόμαστε.)

Γνωστή ἡ κρίση στά Ἑλληνικά ΑΕΙ, πού βρίσκεται στά ὅρια τῆς παρακμῆς, ὅπως ὅλη ἡ χώρα. Τά χαρακτηριστικά της εἶναι κοινός τόπος πλέον: Αὐθαιρεσία, ἀναξιοκρατία, κομματισμός, διαπλοκή, ξεκοκκάλισμα προγραμμάτων, ταρίφες γιά κατάληψη / ἐξέλιξη θέσεων ΔΕΠ, οἰκογενειοκρατία (μπροστά στήν ὁποία αὐτὴ τῆς πολιτικῆς ὠχριᾶ), δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, δραματική ὑποβάθμιση τοῦ ἐπιπέδου σπουδῶν… Γιά πρύτανη ὅμως μέ… πλαστές ἐργασίες, πρώτη φορά ἀκούσαμε!

Πληροφορίες γιὰ διάφορα ποὺ συμβαίνουν στὸ βασίλειο τῆς θρακικῆς Δανιμαρκίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ Γαλούση μέχρι σήμερα κυκλοφοροῦσαν πάντα. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ἐδῶ στὸν «Α» τὶς παρακολουθοῦμε μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον. Ἔχουμε ἀναφερθεῖ γιὰ παράδειγμα καὶ παλαιότερα σὲ κρίσεις μελῶν ΔΕΠ στὴν ἰατρική, μὲ τελευταία (φῦλλο 197/07-06-2006) αὐτὴν ἐπίκουρης καθηγήτριας – γόνου γνωστῆς πολιτικοδημοσιογραφικῆς οἰκογενείας – ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνει ἀναπληρώτρια καὶ νὰ τῆς ἀνατεθεῖ ἡ διεύθυνση κλινικῆς αἰχμῆς τοῦ νοσοκομείου Ἀλεξανδρούπολης. Ἐνῶ λοιπὸν ἀνέμενε αὐτὴ τὴν μείζονα ἐξέλιξη γιὰ τὴν καριέρα της, βρέθηκε ξαφνικὰ «παραιτημένη» ἀφοῦ διαπιστώθηκε ὅτι εἶχε προσκομίσει στὸ CV της πλαστές/παραποιημένες ἐργασίες. Ποτὲ δὲν δόθηκε κάποια ἐξήγηση ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα, οὔτε πολὺ περισσότερο βέβαια ἀναζητήθηκαν εὐθῦνες σὲ κανένα ἐπίπεδο. Οἱ πιὸ πρόσφατες κρίσεις εἶχαν ἐπίσης ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον ἐξ αἰτίας (καί) τῶν προσωπικῶν ἀντιπαραθέσεων ποὺ ἔχουν ἀναπτυχθεῖ μεταξὺ διαφόρων ὑψηλὰ ἱστάμενων. Ἐπιτυχὴς ἐξέλιξη λέκτορα ἡ ὁποία ἔγινε παρὰ τὶς ἀντίθετες «ὁδηγίες», ἐπεστράφη γιὰ νὰ ἀκυρωθεῖ. Ἀντιστρόφως, ἄλλη κρίση ἀνεπιτυχὴς γιὰ τὸν ὑποψήφιο παρὰ τὶς ἀντίθετες «ὁδηγίες», ἐπεστράφη ἐπίσης γιὰ νὰ μετατραπεῖ σὲ ἐπιτυχή. Ἀπόσυρση ὑποψηφιότητας γιὰ ἐξέλιξη ἀναπληρωτῆ καθηγητῆ μετὰ ἀπὸ πιέσεις λόγω παλιᾶς ἱστορίας μὲ «κλεμμένο» βιβλίο στὸ βιογραφικό του. Ἐξέλιξη σὲ κορυφαία βαθμίδα στενοῦ συγγενῆ βουλευτοῦ τῆς ΝΔ. Ὥσπου ἔσκασε καὶ ἡ βόμβα!

Τὸ σκηνικό: κρίση ἀναπληρωτῆ καθηγητῆ γιὰ νὰ ἐξελιχθεῖ σὲ πρωτοβάθμιο. Συνοπτικὲς διαδικασίες, θετικὴ εἰσήγηση τοῦ πρύτανη στὸ ἐκλεκτορικό, ἕτοιμοι νὰ ψηφίσουν. Ξαφνικὰ σούσουρο! Κυκλοφοροῦν φωτοτυπίες ἐπιστημονικῆς ἐργασίας – μαϊμοῦ τοῦ ὑποψηφίου τακτικοῦ καθηγητῆ δημοσιευμένης στὸ περιοδικὸ «ONKOLOGIE» τὸ 2006, ἡ ὁποία εἶναι πιστὴ ἀντιγραφὴ (μὲ ὁλόιδια νούμερα καὶ πίνακες, οἱ ἀθεόφοβοι!) πρωτότυπης βουλγάρικης ἐργασίας ποὺ εἶχε δημοσιευτεῖ στὸ «Current medical research and opinion» τὸ 2002! Στὴν ἐργασία – μαϊμοὺ τὸ ὄνομα τοῦ ὑποψηφίου εἶναι δεύτερο στὴ σειρὰ τῶν συγγραφέων, μεσολαβοῦν τὰ ὀνόματα 2-3 ἄλλων καθηγητῶν καὶ τελευταῖο ἐμφανίζεται τὸ ὄνομα τοῦ …πρύτανη. Ὅπως εἶναι γνωστὸ στοὺς ἐπιστημονικοὺς κύκλους, ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν ἐμφανιζομένων συγγραφέων ἔχει καὶ τὴν συνολικὴ ἐποπτεία – ἐπίβλεψη τῆς ἐργασίας, ὅπερ ἔστι μεθερμηνευόμενο ὅτι κάποιος εἶχε τὴν ἐπίβλεψη μιᾶς ἐργασίας ποὺ ποτὲ δὲν ἔγινε, ἀφοῦ ὅπως ἀποδείχθηκε ἦταν κλεμμένη. Ὑπάρχουν ἐνδείξεις ὅτι ἡ ἔκταση τοῦ φαινομένου εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγαλύτερη καὶ ἤδη συλλέγονται στοιχεῖα. Ὁ ὑποψήφιος, ὅπως ἦταν φυσικὸ, ἀποσύρθηκε ἄρον – ἄρον ἀκολουθώντας τὶς σχετικὲς «ὁδηγίες» καὶ εἰκάζεται βάσιμα ὅτι θὰ χρησιμοποιηθεῖ – ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν πρῶτο συγγραφέα – ὡς ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς ὅλης ἱστορίας.

Τὸ θέμα εἶναι τεράστιο, ὄχι μόνο γιὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ γιατί ἀνοίγει μία μικρὴ χαραμάδα στὴ βαριὰ βιομηχανία παραγωγῆς / ἀντιγραφῆς ἄχρηστων / εἰκονικῶν ἐργασιῶν, μὲ βάση τὶς ὁποῖες «χτίζονται» βιογραφικὰ ποὺ στὴ συνέχεια ἐξαργυρώνονται μὲ καταλήψεις θέσεων, τίτλων, ἀξιωμάτων, συνήθως ἁδρότατα ἀμοιβομένων. Ὁ σκυλοκαυγᾶς τῶν μεγαλοκαθηγητάδων τῆς Ἀθήνας πάνω ἀπὸ τὸ κρεβάτι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου (τὸν ὁποῖο ἔνιοι ἐξ αὐτῶν ὁδήγησαν στὴν τραγικὴ θέση ποὺ βρίσκεται) ἦταν ἐξόχως ἀποκαλυπτικὸς καὶ γιὰ τοὺς πιὸ δύσπιστους, τόσο γιὰ τὸ ποιὸν τῶν ἀνθρώπων ὅσο καὶ γιὰ τὸν τρόπο ἀντίληψης καὶ ἄσκησης τῶν καθηκόντων τους.

Ἐκτίμηση μας εἶναι ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Δικαιοσύνη, τὸ θέμα ποὺ ἔχει ἐνσκήψει (θὰ ἔπρεπε νά) ἐνδιαφέρει σφόδρα καὶ τὸ ἁρμόδιο Ὑπουργεῖο Παιδείας – πόσω μᾶλλον ἂν θυμηθοῦμε καὶ προηγούμενα δημοσιεύματα ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων (τοπικὰ κανεὶς δὲν ψελλίζει λέξη!) ποὺ οὐδέποτε διαψεύστηκαν γιὰ πανίσχυρους προστάτες παραγόντων τοῦ ΔΠΘ. Θὰ ἀρκεστεῖ ἁπλῶς σὲ παραιτήσεις δευτεραγωνιστῶν καὶ κουκούλωμα ἢ αὐτὴ τὴ φορὰ θὰ προσπαθήσει νὰ σπάσει τὸ ἀπόστημα; Ὀψόμεθα.