Πριν λίγες μέρες λοιπόν ο Δαλάι Λάμα ξαναχτύπησε, βγάζοντας ανακοίνωση καταδίκης της έλλειψης δημοκρατίας στην Κίνα, με αφορμή την επέτειο των αιματηρών γεγονότων στην πλατεία Τιενανμέν το 1989. Έτσι λοιπόν “απέδειξε” ότι δεν είναι μόνο ηγέτης των αυτονομιστών του Θιβέτ αλλά παράλληλα ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες παντού. Μόνο που αυτό το ενδιαφέρον έχει μία περίεργη σύμπλευση με το αντίστοιχο της …CIA.

Έτσι θυμόμαστε ότι υποστήριξε και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” και κάπως έτσι πρόπερσι του απονεμήθηκε το Μετάλλιο της Ελευθερίας του Κογκρέσσου από τον Τζώρτζ Μπους τον Καθυστερημένο.

Αν εξαιρέσουμε τις δηλώσεις αυτές τι μένει από τον εξωτικό ηγέτη; Η διαρκής υπονόμευση της Κίνας επί δεκαετίες, σύμφωνη με τα αμερικανικά συμφέροντα. Και τι κίνητρο θα είχε λέτε ο κυρ-Λάμας για να κάνει τέτοιες εκδουλεύσεις; Μήπως τα 1.700.000 δολάρια που έδινε ετησίως η CIA ήδη από την δεκαετία του ΄60 στο εξόριστο Θιβετιανό κίνημα για την αντικινεζική του δράση; Ή μήπως τα 180.000 δολάρια που έπαιρνε ετησίως ο ίδιος για τα προσωπικά του έξοδα (τα ποσά αποκαλύφθηκαν επισήμως το 1998);

Φυσικά με τα παραπάνω δεν παρουσιάζουμε καμμιάν ανακάλυψη της Αμερικής, η επίσημη Κίνα άλλωστε “πράκτορα” τον ανέβαζε, “σπιούνο” τον κατέβαζε επί χρόνια. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι πρόκειται για μία θρησκευτική προσωπικότητα, από έναν χώρο που φαντάζει στα μάτια του δυτικού και του Έλληνα κάπως πιο πνευματικός, λιγότερο υλόφρων – σε σχέση με τους δικούς μας ιερείς και μοναχούς. Άραγε αυτές οι πτυχές της προσωπικότητας και αυτός ο ρόλος του μεγάλου Βουδδιστή ηγέτη πώς αξιολογούνται;

Μόλις προχτές ο (;) δήμαρχος του Παρισιού Μ. Ντελανοέ ανακοίνωσε ότι θα τον κάνει επίτιμο δημότη