Αντιφωνητής » Γάζα

Ἀνελέητες εὐρωπαϊκές διαμαρτυρίες

kkar — Sat, 20 Feb 2016 18:47:25 +0000

Στίς 9 Φεβρουαρίου 2016 μετέβη στήν Παλαιστίνη καί στό Ἰσραήλ ἑπταμελής ἀντιπροσωπεία τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου ὑπό τήν Ἰρλανδή Martina Anderson (μαζί κι ὁ Κ. Παπαδάκης τοῦ ΚΚΕ) γιά πενθήμερη ἐπίσκεψη. Στό πρόγραμμα περιλαμβάνονταν ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Χεβρώνα, τό ἀπειλούμενο μέ κατεδάφιση χωριό Σουσίγια καί ἡ Γάζα. Ἔλα ὅμως πού ἡ ἐπίσκεψη στήν τελευταία μπλοκαρίστηκε ἀπό τό Ἰσραήλ! Κι ἐνῶ ἡ ΕΕ ἔχει χρηματοδοτήσει προσπάθειες ἀνακατασκευῆς ὑποδομῶν στήν πολύπαθη Λωρίδα καί σκόπευε νά ἐκτιμήσει τήν καταστροφή ἀπό τήν ἰσραηλινή ἐπιδρομή τοῦ 2014 (στή φωτογραφία βομβαρδισμός ἀπό τήν ἰσραηλινή ἀεροπορία), τό ἑβραϊκό κράτος χωρίς καμμία δικαιολογία ἀρνήθηκε στήν ἀποστολή τήν πρόσβαση στήν περιοχή. Εἶναι μιά κατάσταση πού ἰσχύει 5 χρόνια τώρα καί προφανῶς δέν πρόκειται νά ἀλλάξει μέ διαμαρτυρίες τοῦ τύπου “εἶναι ἀπαράδεκτο”, “τί θέλει νά κρύψει ἡ ἰσραηλινή Κυβέρνηση;”, “δέν θά ἐγκαταλείψουμε τόν λαό τῆς Γάζας” (δηλώσεις τῆς Ἄντερσον). Ὅσο ἡ ΕΕ παραμένει ἕνα μαντρί καταναλωτῶν, μέ τσομπαναραίους τύπου Ὁλάντ ἤ Μέρκελ, κανένας λῦκος δέν πρόκειται νά δώσει δεκάρα στά ἠθικολογικά – πασιφιστικά της βελάσματα.

ΟΙ ΑΙΜΟΠΟΤΕΣ ΗΘΙΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

kkar — Mon, 01 Sep 2014 10:56:12 +0000

Ἐννοεῖται πώς δέν θά ἀναλύσουμε παρακάτω τήν κτηνωδία τοῦ Ἰσραήλ, τήν πρόστυχη συνηγορία τῶν ἀπολογητῶν του στήν διεθνή σκηνή ἤ τήν ἐλεεινή στάση τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑβραίων πολιτῶν του, πού σέ ποσοστά 90% ὑποστήριξε τήν ἀνθρωποβόρα ἐπιδρομή στή Γάζα. Νά ποῦμε παραδείγματα σάν τοῦ καθηγητῆ Μορντεχάι Κεντάρ (παν/μιο Μπάρ Ἰλάν) πού δήλωσε ἀπό τηλεοράσεως ὅτι «τό μόνο πού θά ἀποτρέψει τούς τρομοκράτες
εἶναι ὁ βιασμός τῶν μανάδων καί τῶν ἀδελφῶν τους»; Ἤ τοῦ ἀρχιραββίνου τῆς Χεβρώνας Dov Lior πού νομιμοποιεῖ σέ μήνυμά του τήν λογική τῆς συλλογικῆς εὐθύνης τῶν Παλαιστινίων καί τούς φόνους τῶν ἀθώων, μέ βάση τήν Τορά; Ὅλος ὁ κόσμος πού εἶναι στοιχειωδῶς ἐνημερωμένος τά γνωρίζει αὐτά πολύ καλά. Ἄν ἀρχίσουμε νά γράφουμε γιά τά ἰσραηλινά ρεκόρ (4.000.000 πρόσφυγες, 69 παραβιασμένα ψηφίσματα τοῦ ΟΗΕ, 50.000 δολοφονημένοι πολίτες καί ἰσάριθμοι ἀνάπηροι, 250.000 φυλακισμένοι, κατεδαφίσεις 60.000 σπιτιῶν καί 350 ἐκκλησιῶν καί τζαμιῶν, 254 χλμ Τείχους τοῦ Ἀπαρτχάιντ, 562 σημεῖα ἐλέγχου, 531 ἐκθεμελιωμένα χωριά…), δέν τελειώνουμε.

Ἀξίζει ὅμως νά δοῦμε κάποια ἄλλα συναφῆ ζητήματα. Ποιά ἦταν λ.χ. ἡ στάση τοῦ ἑβραϊκοῦ στοιχείου διεθνῶς σχετικά μέ τήν ἰσραηλινή
ἐπιδρομή κατά τῆς Γάζας; Ἐπιλέγουμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα πού μετέδωσαν τά καθεστωτικά ΜΜΕ.
1) Ὁ «Ἀμερικανός» δισεκατομμυριοῦχος Μάικλ Μπλούμπεργκ, πρώην δήμαρχος τῆς Νέας Ὑόρκης καί ἰδιοκτήτης τοῦ ὁμώνυμου πρακτορείου εἰδήσεων ἔδωσε ἕνα κορυφαῖο παράδειγμα: μόλις οἱ ΗΠΑ ἀνακοίνωσαν ὅτι
διακόπτουν προσωρινά τίς πτήσεις πρός τό Τέλ Ἀβίβ γιά λόγους ἀσφαλείας (ρουκέτα τῆς Χαμάς εἶχε πέσει πολύ κοντά), ὁ Μπλούμπεργκ ἀνακοίνωσε πώς θά πετάξει μέ τήν Ἐλ Ἀλ γιά τό Τέλ Ἀβίβ, σέ ἔνδειξη ἀλληλεγγύης. Κάλεσε μάλιστα τήν Ὁμοσπονδιακή Ὑπηρεσία Ἀεροπορίας (FAA) τῶν ΗΠΑ νά ἐπιτρέψει τήν ἐπανέναρξη τῶν πτήσεων γιατί ἔτσι προσφέρει στή Χαμάς μιά «ἄδικη νίκη»!
2) Βεβαίως, θά ἔλεγε κανείς, αὐτός εἶναι ἕνα μεμονωμένο παράδειγμα (πού ΔΕΝ εἶναι). Τί στάση κράτησε ἡ πλειοψηφία τοῦ ἑβραϊσμοῦ ἀνά τόν κόσμο; Δημοσκόπηση δέν κάναμε, ὅμως διαβάσαμε πώς δίπλα στίς Ἔνοπλες
Δυνάμεις τοῦ Ἰσραήλ πολεμοῦν – ἤ μᾶλλον ἐγκληματοῦν – καί κάπου 4.600 «ἄλλοι». Εἶναι οἱ ἀποκαλούμενοι «μοναχικοί στρατιῶτες», δηλαδή νέοι πού πῆγαν ἀπό διάφορα μέρη τοῦ πλανήτη (Σίδνεϊ, Λονδῖνο, Λός Ἄντζελες…) νά
ὑπηρετήσουν τήν ἑβραϊκή τους πατρίδα, στά πλαίσια τοῦ προγράμματος Sar-El. Μέ ποιόν τρόπο; Μά …μέ αὐτόν πού ἔκανε τόν Chris Gunness, ἐκπρόσωπο τῆς UNWRA τοῦ ΟΗΕ νά ξεσπάσει σέ κλάμματα κατά τή διάρκεια τῆς συνέντευξής του στό Al Jazeera. Xαρακτηριστικό παράδειγμα οἱ δύο Ἀμερικανοεβραῖοι πού σκοτώθηκαν καί γίναν «ἥρωες», μέ τήν
Washington Post νά ἀναλαμβάνει νά ἀποδείξει ὅτι διαφέρουν ἀπό τά ἀνθρωπόμορφα κτήνη τῆς ISIS κτλ. Ἄλλοι πάλι, μέ τό πρόγραμμα Garin
Tzabar κατατάσσονται στόν ἰσραηλινό Στρατό καί μετά (σέ ποσοστό 70%) στελεχώνουν τίς ἀγέλες τῶν φανατικῶν ἐποίκων.
3) Κι αὐτοί ὅμως δέν μποροῦν νά θεωρηθοῦν ἀσφαλές δεῖγμα. Πᾶμε λοιπόν νά δοῦμε τή στάση τῶν ὀργανωμένων ἑβραϊκῶν κοινοτήτων. Ξεκινώντας ἀπό τή χώρα μας, βλέπουμε ὅτι τό Κεντρικό Ἰσραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) στίς 16 Ἰουλίου ἔβγαλε μία σχετική ἀνακοίνωση ὅπου ἡ ἰσραηλινή προπαγάνδα προσπαθοῦσε νά συνυπάρξει μέ τά δεδομένα φιλοπαλαιστινιακά αἰσθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, προκειμένου νά φέρει
ἀποτέλεσμα. Τό βασικό σκεπτικό περιεχόταν στή φράση: «Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, εκπροσωπώντας το σύνολο των Ισραηλιτικών Κοινοτήτων της χώρας μας, εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους πολίτες και το Κράτος του Ισραήλ που για ακόμα μια φορά αναγκάζεται να διεκδικήσει το αυτονόητο δικαίωμα του να υπάρχει με ασφάλεια»! Αὐτό εἶδαν οἱ συμπατριῶτες μας κατά βάσιν στά τρομερά μακελειά, τήν ὑπεράσπιση ἑνός αὐτονόητου δικαιώματος! Καί βεβαίως
στήν ἱστοσελίδα του τό ΚΙΣ παραπέμπει σέ ἀρθρογραφία πού ταυτίζεται μόνο μέ τή γραμμή τῶν κατά συρροή φονιάδων.
Στή Γερμανία τά πράγματα ἦταν χειρότερα, ἀφοῦ ὑπάρχει τό γνωστό παρελθόν. Ἔτσι, τό Κεντρικό Ἰσραηλιτικό Συμβούλιο τῆς χώρας κατήγγειλε
τήν «ἔκρηξη ἀντισημιτικοῦ μίσους» πού «ἐκφράζεται στό περιθώριο τῶν φιλοπαλαιστινιακῶν διαδηλώσεων» καί ὁ γ.γ. Stephan Kramer εἶχε τό θράσσος νά ἐγκαλέσει τούς Γερμανούς πολιτικούς πού «ὅταν ἐμπλέκεται τό ἐθνικό τους συμφέρον βλέπουν πρώτης καί δεύτερης κατηγορίας ἀνθρώπινα
δικαιώματα» – ἐννοώντας ὅτι πλήττονται ἐκεῖνα τῶν Ἑβραίων!
Σάν αὐτῶν τῶν ἀνθρωποειδῶν λ.χ. πού ἀπολαμβάνουν μέ κυάλια καί γκαζόζες ἀπό καναπέδες σέ ὑψώματα (φωτό) τήν ἰσοπέδωση τῆς Γάζας;
Τά ἴδια παντοῦ, ὅταν δέν εἶναι καί χειρότερα, ὅπως π.χ. στήν Ὁλλανδία, ὅπου ὁ πρέσβης (Χαΐμ Ντιβόν), ἕνας ραββῖνος (Γιάνκη Γιάκομπς) καί κάπου 50 ἐθελοντές τῆς ὀργάνωσης τῶν φιλοεβραίων Χριστιανῶν (!!!) δουλεύουν στό Διαδίκτυο γιά τήν προώθηση τῆς ἀνθρωποφαγικῆς «ἐπιχειρηματολογίας» τοῦ Ἰσραήλ καί τήν χαρτογράφηση (ρουφιάνεμα,
δηλαδή) τῶν ἐναντιοφρόνων. Στή Ρώμη ὁ δήμαρχος δηλώνει ντροπιασμένος ἀπό τά ἀντισιωνιστικά γκράφιτι (πού γράφτηκαν μέ τό αἷμα τῶν Παλαιστινίων) κτλ κτλ.
Παντοῦ λοιπόν οἱ Ἑβραῖοι ταυτίζονται μέ τήν κανιβαλική ἐπίθεση τοῦ Ἰσραήλ; Ὄχι, εὐτυχῶς. Πρῶτα πρῶτα μέσα στό ἴδιο τό Ἰσραήλ καί στήν
ἑβραϊκή Διασπορά ὑπάρχουν γενναῖες πλήν μειοψηφικές φωνές πού λένε πολύ περισσότερα ἀπ’ ὅσα τολμάει νά ξεστομίσει ὁποιοσδήποτε ἄλλος (στόν «Ἀντιφωνητή» ἔχουμε πολλάκις προβάλει τέτοιες λαμπρές παρουσίες: Richard Falk, Israel Shamir, Uri Avnery, Max Blumenthal, Zeev Sternhell, Noam Chomsky, Jonathan Cook, Norman Finkelstein, Amira Hass, Gideon Levy, Ilan Pappé, Henry Siegman, Gilad Atzmon, Philip Weiss…). Ἀλλά καί πέρα ἀπό τίς μεμονωμένες περιπτώσεις ὑπάρχουν καί οἱ διεθνεῖς ὀργανώσεις τύπου «Διεθνές Ἑβραϊκό Ἀντισιωνιστικό Δίκτυο» ἤ «Ἑβραϊκή Φωνή γιά τήν Εἰρήνη» πού πραγματικά σώζουν τήν παρτίδα μέ τήν ἔντιμη μαρτυρία τους. Γιατί ἄν κανείς πιστέψει ὅτι τό σύνολο τοῦ παγκόσμιου
ἑβραϊσμοῦ εἶναι ἔτσι πού περιγράφουν τά διεθνῆ ΜΜΕ, τότε ὁ …Χίτλερ θά εἶχε δικαιωθεῖ!
Ἠθικό δίδαγμα: ἄν δέν ἔχουμε πλήρως λοβοτομηθεῖ ὡς κοινωνία, δέν μποροῦμε νά δεχόμαστε μαθήματα «ἀνθρωπισμοῦ» ἀπό ἀπολογητές τῶν ἰσραηλινῶν γενοκτόνων. Ἄς τό θυμόμαστε τήν ἑπόμενη φορά πού ἕνας
ἑβραϊκός φορέας ἔρθει νά μᾶς πουλήσει τά διδάγματα τοῦ «Ὁλοκαυτώματος῾..

Η δραματική έκκληση του Brian Eno για την Παλαιστίνη

kkar — Wed, 06 Aug 2014 09:32:01 +0000

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν για την κτηνώδη ισραηλινή επιδρομή κατά των ανυπεράσπιστων Παλαιστινίων της Γάζας. Ένα από τα πιο ανθρώπινα και ισορροπημένα κείμενα ήταν αυτό του σπουδαίου Βρετανού μουσικού Μπράιαν Ίνο:

http://stopwar.org.uk/news/today-i-saw-a-weeping-palestinian-man-holding-a-plastic-bag-of-meat-it-was-his-son#.U-Hz3Pl_uuD

Ένα (ακόµα) πλοίο για τη Γάζα

kkar — Sat, 17 Nov 2012 12:51:27 +0000

Τό φινλανδικό ιστιοφόρο «Estelle» συνέχισε την αξιοθαύµαστη προσπάθεια «Ένα καράβι για τη Γάζα» (βλέπε www.shiptogaza.gr) που χρόνια τώρα πασχίζει να σπάσει τον βάρβαρο αποκλεισµό του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.

Με επιβάτες 30 άτοµα από διάφορες χώρες, εκ των οποίων κάποιοι και βουλευτές σε Σουηδία, Νορβηγία, Ισπανία, Ιταλία αλλά και 5 Έλληνες, ξεκίνησε πριν 2 µήνες από τη Σουηδία και έπιασε λιµάνι σε 15 ευρωπαϊκές πόλεις, προκειµένου να προωθήσει την εκστρατεία. Την ελληνική αποστολή αποτελούσαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλης Διαµαντόπουλος και Δηµήτρης Κοδέλας, ο συντονιστής της αποστολής Βαγγέλης Πισσίας και τα µέλη της Γραµµατείας της Πρωτοβουλίας “Ένα Καράβι για τη Γάζα” Λουκάς Σταµέλλος και Μιχάλης Τικτόπουλος. Μία ξεχωριστή περίπτωση µεταξύ των επιβαινόντων ήταν ο Ισραηλινός ακτιβιστής Ελίκ Ελχανάν που έχει χάσει την αδελφή του σε παλαιστινιακή επίθεση αυτοκτονίας στην Ιερουσαλήµ κι από τότε αποφάσισε να κάνει ό,τι µπορεί για την δικαιοσύνη και την ειρήνη. Το πλοίο µετέφερε 2 ελαιόδενδρα, 41 τόνους τσιµέντο, αναπηρικά καροτσάκια, ιατρικό εξοπλισµό, – παιδικά βιβλία, παιχνίδια, 300 µπάλες ποδοσφαίρου, µουσικά όργανα, θεατρικό εξοπλισµό (κυρίως εξοπλισµό φωτισµού), µια άγκυρα καθώς και τηλεπικοινωνιακό εξοπλισµό (VHF Radio).

Στις 20 Οκτωβρίου κάπου 20 ισραηλινά σκάφη (φωτό)καί ἑλικόπτερα (!) αναχαίτισαν το σουηδικό «Αστέρι» στα διεθνή ύδατα (στίγµα: Ν31 25 Ε033 45) και το οδήγησαν στο λιµάνι του Ασντότ. Οι ακτιβιστές συνε- λήφθησαν από ισραηλινούς κοµµάντος και µετα- φέρθηκαν σε στρατόπεδο ὅπου καί κρατήθηκαν για ένα διάστηµα από την ισραηλινή υπηρεσία Shabak.

Η ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει διαβεβαιώσεις από το Ισραήλ ότι θα µεριµνήσει για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, και η στάση τού εκεί πρέσβη µας ήταν πολύ θετική για τους 5 Έλληνες.

Ο απολογισµός της προσπάθειας γλυκόπικρος. Από τη µία ο τελικός στόχος δεν επετεύχθη, αφού το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στη Γάζα αλλά από την άλλη έµεινε ζωντανή η αµφισβήτηση του «δικαιώµατος» του Ισραήλ να αποφασίζει για τη Γάζα εν λευκώ. Τα βοθροκάναλα, όπως αναµενόταν, αγνόησαν ή διέστρεψαν την είδηση και κάποιοι έσπευσαν να θεωρήσουν το εγχείρηµα υπονόµευση των στρατηγικών σχέσεων της χώρας µας µε το Ισραήλ. Όµως αν ξεχάσουµε τις αξίες που (υποτίθεται ότι) πρεσβεύαµε τόσα χρόνια επειδή άλλαξαν οι ισορροπίες ή επειδή έχουµε εσωτερικά προβλήµατα, τότε οι αξίες αυτές µάλλον προσιδιάζουν µε εκείνες του …Χρηµατιστηρίου. Κι επειδή η παγκοσµιοποίηση µάς θέλει παρόντες παντού – πόσο µάλλον στην µεσογειακή µας γειτονιά – δεν πρέπει να κλειστούµε στην ελλαδική µας µιζέρια. Οι άνθρωποι – σαν τον Βαγγέλη τον Πισσία – που µπορούν να προσφέρουν στον τοµέα αυτό, προσφέρουν µεταξύ άλλων και στην ελληνική εικόνα προς τα έξω µια αίγλη που την χρειαζόµαστε σήµερα περισσότερο από ποτέ.

Κουΐζ ἀκαδημαϊκῆς ἀνελευθερίας

kkar — Sat, 16 May 2009 15:15:13 +0000

Λέγεται William Robinson καί εἶναι καθηγητής κοινωνιολογίας στό Πανεπιστήµιο Santa Barbara τῆς Καλιφόρνιας. Ὁ ἴδιος δηλώνει ἐπίσης «ἀκτιβιστής πού προσπαθεῖ νά συνδέσει τήν ἀκαδηµαϊκή του δουλειά µέ τούς ἀγῶνες γιά κοινωνική δικαιοσύνη, συµµετοχική δηµοκρατία καί ἀνθρωποκεντρική ἀνάπτυξη». Τό τελευταῖο του βιβλίο κυκλοφόρησε πέρυσι καί εἶχε τόν τίτλο «Λατινική Ἀµερική καί Παγκόσµιος Καπιταλισµός: Μία κριτική προοπτική».

Τόν περασµένο Γενάρη ὁ Ρόµπινσον ἀνέθεσε σέ 80 φοιτητές του µία ἐργασία σέ ζητήµατα παγκοσµιοποίησης καί διεθνῶν σχέσεων, προµηθεύοντάς τους µέ ποικίλο σχετικό ὑλικό. Τώρα, µετά τήν διατύπωση παραπόνων ἀπό δύο φοιτητές του καί τήν υἱοθέτηση τῶν παραπόνων αὐτῶν ἀπό τήν διοίκηση τοῦ Πανεπιστηµίου, διώκεται γιά «παραβίαση τοῦ κώδικα τῆς σχολῆς» καί γιά ἕνα ἀκόµη παράπτωµα πού δέν σηµειώνουµε. Λέγεται ὅτι πρίν τήν δίωξη ἐναντίον του, ἐπισκέφθηκε τό Πανεπιστήµιο ὁ Ἀβραάµ Φόξµαν τῆς Anti-Defemation League καί συναντήθηκε µέ συγκεκριµένους καθηγητές ζητώντας τήν παραποµπή τοῦ Ρόµπινσον, κόντρα σέ κάθε ἔννοια ἀκαδηµαϊκῆς ἐλευθερίας. Ρωτᾶµε: Ποιό ἦταν τό θέµα γιά τό ὁποῖο ζητεῖται ἡ ἀποποµπή ἤ ἡ φίµωσή τοῦ καθηγητῆ Ρόµπινσον στή «µεγαλύτερη δηµοκρατία τοῦ κόσµου»;

Α. Ἡ ἀµερικανική εἰσβολή στό Ἰράκ

Β. Ἡ ἀµερικανική εἰσβολή στό Ἀφγανιστάν

Γ. Ἡ ἀµερικανική παρουσία στήν Κολοµβία

Δ. Ἡ ἰσραηλινή εἰσβολή στή Γάζα

Δημοκρατία α λα Τούρκα 1/3/09

kkar — Sun, 01 Mar 2009 12:03:59 +0000

Ἡ Μαύρη τρῦπα στό τούρκικο σῦµπαν

Νὰ λοιπὸν ἀπὸ τό στόµα τοῦ Ζινὰρ Φιντὶκ ἡ ἱστορία τῆς πρωτοχρονιάτικης ἐπίσκεψης ποὺ ἔγινε ἐφιάλτης: Στὶς 31-12-1995 µᾶς παίρνουν τηλέφωνο ἀπὸ τὸ ἀρχηγεῖο Jandarma (Στρατοχωροφυλακῆς) τῆς Σιλώπης καὶ µᾶς λένε «φέρτε µας µερικὲς γαλοποῦλες γιὰ τὴν πρωτοχρονιά». Ὁ πατέρας καί ὁ θεῖος µου ἔβαλαν στὸ ἁµάξι 8-9 γαλοποῦλες γιὰ τὸ ἀρχηγεῖο τῆς Στρατοχωροφυλακῆς, τὸ στρατόπεδο ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Ἀσφάλεια. Τὸ βράδυ δὲν γύρισαν πίσω. Μάλιστα τότε δὲν βγαίναµε ἔξω τὸ βράδυ. Ὅταν νύχτωσε καὶ δὲν ἦρθαν ἀρχίσαµε νὰ ἀγωνιοῦµε. Τρία αὐτοκίνητα γεµᾶτα ἀνθρώπους λοιπὸν πήγαµε στὸ ἀρχηγεῖο τῆς Στρατοχωροφυλακῆς. Μᾶς εἶπαν πὼς «ναὶ, ἦρθαν, ἀλλὰ ἀπὸ ἐδῶ πῆγαν στὴν Ἀσφάλεια». Πήγαµε καὶ ἐκεῖ καὶ µᾶς εἶπαν ὅτι εἶχαν φύγει πρὶν 15 λεπτά. Σκεφτήκαµε ὅτι µπορεῖ νὰ γύρισαν στὸ χωριὸ καὶ πήγαµε, ἀλλὰ κανένας δὲν ἦρθε. Ξαναπήγαµε στὴν Στρατοχωροφυλακὴ καὶ µᾶς εἶπαν «δὲν ἔχουµε κανένα νέο». Σύµφωνα µὲ αὐτόπτες µάρτυρες πρῶτα µπῆκε ὁ πατέρας µου στὴν Ἀσφάλεια. Ὅταν δὲν βγῆκε, πῆγε νὰ ρωτήσει ὁ θεῖος µου ὁ Ὀµέρ, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς δὲν ξαναβγῆκε. Ὅταν πήγαµε τὸ πρωὶ στὴν Ἀσφάλεια, οἱ γαλοποῦλες ἦταν ἀκόµη στὸν κῆπο. Διοικητὴς στήν Στρατοχωροφυλακὴ τῆς Σιλώπης ἦταν ὁ λοχαγὸς Χαλίλ. Αὐτοὺς ἐπισκέφτηκαν καὶ ἀνάµεσα στὶς δυὸ ὑπηρεσίες ἐξαφανίστηκαν. Ζητᾶµε νὰ ληφθοῦνε καταθέσεις ἀπὸ τὸν τότε διοικητὴ Ἀσφάλειας καὶ ἀπὸ τὸν λοχαγὸ Χαλίλ.

(12-2-09, Ἰντζί Χεκίµογλου, ἐφ. Ταρὰφ)

Ὑποκρισία

Ἡ µυρωδιὰ τῶν καµένων πτωµάτων εἶναι ἴδια παντοῦ. Παρακαλῶ, ἂς εἴµαστε τίµιοι καὶ εἰλικρινεῖς. Ἡ µυρωδιὰ τῶν καµένων ἀπὸ τοὺς βοµβαρδισµοὺς πτωµάτων τῆς Γάζας, σᾶς ἐνόχλησε πολὺ περισσότερο ἀπὸ αὐτὴν τῶν καµένων πτωµάτων τῶν χωρικῶν ποὺ εἶχε κάψει στὸ Γκιουτλούκονακ ἡ JITEM; Μάλιστα αὐτὴ ἔγινε καὶ στὴν µούρη µας µπροστά. Ὅπως αὐτὰ ποὺ σκοτώθηκαν στὴ Γάζα στὸ σχολεῖο, στὸ νοσοκοµεῖο καὶ στὴν ἀκρογιαλιὰ ἦταν παιδιά, ἔτσι καὶ ἐκεῖνα ποὺ δολοφονήθηκαν τὸ 2006 στὸ Ντιαρµπακὶρ σὲ ἕναν καλοκαιρινὸ περίπατο ἦταν ἐπίσης παιδιά.

(16-2-09, Γιλντιράι Ὀγούρ, ἐφ. Ταρὰφ)

Στρατοκρατία

Ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέροχα χρώµατα καὶ τίς µυρωδιὲς τά σκιάζει µία σκοτεινιὰ ἀπὸ πάνω µας. Μία πυκνὴ καὶ ἀδιάλυτη σκοτεινιά ποὺ δὲν ἐπιτρέπει στοὺς ἀνθρώπους αὐτῆς τῆς χώρας νὰ ζοῦνε ἀνθρώπινα. Μία σκοτεινιὰ ποὺ δὲν µᾶς ἀναγνωρίζει τὴ δυνατότητα νὰ ζοῦµε ἐλεύθερα τὴν ζωή µας µὲ τὰ πιστεύω, τὶς ἰδέες καὶ τὰ συναισθήµατά µας. (…) Οἱ στρατηγοί µας λὲς καὶ εἶναι πολιτικοί. Θέλουν νὰ κυβερνοῦν τὴ χώρα. Παρακολουθοῦν τὶς ζωὲς ὅλων µας. Προσπαθοῦν νὰ καθορίσουν τὶς ζωὲς ὅλων µας. Σήµερα στὶς εἰδήσεις µας θὰ δεῖτε ὅτι στὸ Ἐσκίσεχιρ δὲν ἔµεινε κανεὶς ποὺ νὰ µὴν τὸν παρακολούθησαν καὶ νὰ µὴν τὸν φακέλωσαν. Μέχρι καὶ τὰ νηπιαγωγεῖα φακέλωσαν. Φακέλωσαν τὰ τυπογραφεῖα, τὰ φαρµακεῖα, τὰ φροντιστήρια, τὰ σχολεῖα, τοὺς συλλόγους. Κάποιους δῆθεν ὡς φανατικούς τῆς θρησκείας, ἄλλους ὡς ὀπαδοὺς τοῦ Φετουλάχ, κάποιους ὡς διαµελιστές, κάποιους ὡς ἀριστερούς (…) Αὐτὴ ἡ χώρα δὲν θὰ ἡσυχάσει ἂν δὲν φύγει ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ὁ στρατός. Κι αὐτό πιστεύω εἶναι πολύ σηµαντικότερο γιά τὴ χώρα ἀπὸ τὴν «ὑποψηφιότητα γιὰ τὴν ΕΕ»… (1-3-09, Ἀχµὲτ Ἀλτάν, ἐφ. Ταράφ)

Μ.Κ.

Γιά τόν «ἀμφιλεγόμενο» ἀρχιδολοφόνο

kkar — Wed, 18 Jan 2006 18:50:50 +0000

Αὔγουστος 1953: Στόν προσφυγικό καταυλισμό El Bureig τῆς Γάζας ἐπιτίθεται ἡ Μονάδα 101 μέ διοικητή τόν Σαρόν. Κατά τήν μαρτυρία τοῦ στρατηγοῦ Vagn Bennike τοῦ ΟΗΕ «ἐρρίφθησαν βόμβες μέσα στίς καλῦβες ἐνῷ οἱ πρόσφυγες κοιμόντουσαν. Ὅσοι ξύπνησαν καί προσπάθησαν νά βγοῦν πέσαν νεκροί ἀπό πυρά αὐτόματων ὅπλων».
14 Ὀκτωβρίου 1953: Ἐπίθεση τῆς ἴδιας μονάδας στό Ἰορδανικό χωριό Qibya περιγράφεται ἀπό τόν ἰσραηλινό ἱστορικό Avi Shlaim: «Οἱ ἐντολές τοῦ Σαρόν ἦταν νά μποῦν στό χωριό, νά ἀνατινάξουν τά σπίτια καί νά προκαλέσουν ὅσο βαρύτερες ἀπώλειες μποροῦν στούς κατοίκους. 45 σπίτια ἀνατινάχτηκαν, 69 πολίτες – τά 2/3 γυναικόπαιδα – νεκροί.»
1970: Ὁ Σαρόν ὡς ἐπικεφαλῆς τῆς Νότιας Διοίκησης τοῦ ἰσραηλινοῦ Στρατοῦ στή Γάζα ἀναθέτει στούς στρατιῶτες του νά σημαδέψουν ἑκατοντάδες σπίτια στόν προσφυγικό καταυλισμό τῆς ἀκτῆς (τά εἶχε κτίσει ὁ ΟΗΕ γιά τούς πρόσφυγες τοῦ 1948) καί τό ἑπόμενο πρωί τά κατεδαφίζουν ἀφήνοντας χιλιάδες κατοίκους ἄστεγους καί στέλνοντας ἑκατοντάδες ἐξορία στό (Κατεχόμενο τότε) Σινά. Ἦταν μία πάγια τακτική του. Μόνο τόν Αὔγουστο τοῦ 1971 οἱ στρατιῶτες τοῦ Σαρόν κατέστρεψαν 2.000 σπίτια κι ἐξόρισαν ἑκατοντάδες ἀνθρώπους στίς ὅμορες χῶρες (Phil Reeves, Independent, 21-1-2001).
1982: Ὁ Σαρόν ὡς ὑπουργός Ἄμυνας τοῦ Μπέγκιν ὁδηγεῖ τόν ἰσραηλινό στρατό στόν Λίβανο προκαλώντας 20.000 θανάτους, πολιορκώντας τήν Βηρυττό καί ὀργανώνοντας τή σφαγή 2.000 ἀμάχων στούς Παλαιστινιακούς καταυλισμούς Σάμπρα καί Σατίλα (16-18 Σεπτεμβρίου) ἀπό τούς Λιβανέζους Φαλαγγίτες. Ἡ Ἐπιτροπή Καχάν πού συστήνεται ἀπό τίς ἰσραηλινές Ἀρχές γιά διερεύνηση τοῦ θέματος ἀνακοινώνει μέρος τῶν εὑρημάτων της καί ἐπιρρίπτει εὐθῦνες στόν Σαρόν πού ἀρνεῖται νά παραιτηθεῖ. Καί χάρη στίς ἀμερικανικές πιέσεις ἀφενός καί στίς δολοφονίες τριῶν μαρτύρων κατηγορίας ἀφετέρου, διέφυγε τόν κίνδυνο νά δικαστεῖ γιά ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητας στό Βέλγιο).
22 Ἰουλίου 2002: Στά πλαίσια τῶν «ἐξωδικαστικῶν ἐκτελέσεων» Παλαιστινίων μαχητῶν, βόμβα ἑνός τόνου πέφτει ἀπό ἕνα F-16 σὲ σπίτια ἀμάχων καί διαμελίζει 9 παιδιά καί 8 ἐνήλικες. Μεταξύ αὐτῶν καί τόν Σαλάχ Σεχάντα, ἐκ τῶν ἡγετῶν τῆς Χαμάς. Τὸ ἀποτέλεσμα ἐπευφημεῖται ἀπό τόν πρωθυπουργό Σαρόν ὡς «μεγάλη ἐπιτυχία».
Ὡς φοιτητής ἀκόμη στό Ἑβραϊκό Πανεπιστήμιο εἶχε δολοφονήσει τρεῖς γυναῖκες ἀραβικῆς καταγωγῆς στό χωριό Κάτνα (βλ. δημόσια ὑπενθύμιση τοῦ Ἄραβοϊσραηλινοῦ βουλευτῆ Ἀζμί Μπισάρα). Μά καί σέ ὅλη του τήν πορεία ἦταν συνεπής κατά πάσης ἀπόπειρας εἰρήνευσης: Τό 1979 ψήφισε κατά τῆς συνθήκης εἰρήνης μέ τήν Αἴγυπτο. Τό 1985 ἐναντίον τῆς ἀπόσυρσης ἀπό τόν Νότιο Λίβανο. Τό 1991 ἀντέδρασε στή συμμετοχή τῆς χώρας του στό συνέδριο εἰρήνης στή Μαδρίτη. Τό 1993 καταψήφισε τίς Συμφωνίες τοῦ Ὄσλο. Τό 1994 ἀπεῖχε ἀπό τήν ψηφοφορία στήν Κνεσέτ γιά τήν εἰρήνευση μέ τήν Ἰορδανία. Τό 1997 καταψήφισε τήν συμφωνία τῆς Χεβρώνας. Τό 2000 πυροδότησε τήν δεύτερη Ἰντιφάντα μέ τήν πρόκληση στό τέμενος Ἀλ Ἄκσα. Οἱ περισσότεροι οἰκισμοί ἐποίκων εἶναι δικά του δημιουργήματα. Κατασκεύασε τό Τεῖχος κόντρα στήν παγκόσμια νομιμότητα, ἀδιαφορώντας γιά κάθε κατακραυγή καί ἠθική. Ὀργά-νωσε τό Ἀπαρτχάιντ στά Κατεχόμενα, ἐνισχύοντας, μετά τήν ἀπόσυρση ἀπό τή Γάζα (πού τήν κατέστησε μιά τεράστια, ἀνοικτή φυλακή) ἀκόμη περισσότερο τούς ἐποίκους τῆς Ἱερουσαλήμ καί τῆς Δυτικῆς Ὄχθης. Ὅλα στή γραμμή τῆς περίφημης συνέντευξής του στόν Ἄμος Ὄζ τό 1982, ὅπου ἀναλάμβανε τό κόστος νά σφάξει, νά ἐκδιώξει, νά χρησιμοποιήσει καί πυρηνικά, ἀρκεῖ νά εἶναι «ἀποτελεσματικός».
Ἔ, ἄν τά ἀνωτέρω σκιαγραφοῦν μιάν «ἀμφιλεγόμενη προσωπικότητα», ὅπως μᾶς λένε οἱ σοβαροί καί μετριοπαθεῖς λαμογιογράφοι (σάν τόν Φρήντμαν τῶν Ν.Υ.Τimes), τότε πῶς εἶναι ἕνας ὑπερναζιστής ἀρχιφασίστας;
Κ.Κ.