Πᾶνε ὀκτώ χρόνια ἀπό τή µέρα πού τά ἀµερικανικά στρατεύµατα µπῆκαν στήν Καµπούλ, µέ τό γελοῖο πρόσχηµα τῆς καταδίωξης τοῦ Μπίν Λάντεν καί τῆς Ἀλ Κάιντα. Τότε, καί µέ πρόσφατες τίς εἰκόνες τῆς 11ης Σεπτεµβρίου, ὁ κόσµος εἶχε µιά συµπάθεια πρός τίς ΗΠΑ καί παράλληλα ἤλπιζε ὅτι ἡ ἐπιβολή τους στό Ἀφγανιστάν θά ἀναβάθµιζε τήν οἰκονοµική καί κοινωνική ζωή τῆς ἀσιατικῆς χώρας (εἶχαν γεµίσει οἱ ὀθόνες µας µέ τροµακτικές ὁλόσωµες µποῦρκες). Εἰδικά ἡ ἀνατριχιαστική κατάσταση τῶν γυναικῶν ἐπέτρεπε προσδοκίες γιά µία, παράπλευρη ἔστω, βελτίωση.

Τί συνέβη στά χρόνια τοῦτα; Στίς τραγικές συνθῆκες διαβίωσης (ὥς καί µέσα στήν πρωτεύουσα δέν ὑπάρχει τρεχούµενο νερό!) ἔχει προστεθεῖ ἡ καθηµερινή βία τῆς ΝΑΤΟικῆς Κατοχῆς. Γιά τίς γυναῖκες ὅµως; Μήπως τά µέτρα πού ἐλήφθησαν δικαιολογοῦν κάποιαν αἰσιοδοξία; Γιατί πῶς ἀλλιῶς νά δικαιολογήσεις τό ἀµερικανικό Feminist Majority Foundation πού ζητᾶ ἐπέκταση τῶν «εἰρηνευτικῶν δυνάµεων» (!!!), στά πλαίσια τῆς ἐκστρατείας του γιά τίς Ἀφγανές γυναῖκες καί κοπέλες;

Μήπως µποροῦν οἱ φεµινίστριες αὐτές νά µᾶς ὑποδείξουν τήν µέχρι τοῦδε πρόοδο τῶν γυναικείων δικαιωµάτων; Πιστέψαν τά ψεύδη γιά τίς «Ἀφγανές πού πέταξαν τίς µποῦρκες καί πῆγαν στή δουλειά»; Πόσες ἦταν αὐτές; Σύµφωνα µέ ὅλες τίς ἀναφορές οἱ γυναῖκες τῆς χώρας παραµένουν στό σπίτι, χωρίς µόρφωση, ἐργασία καί δικαιώµατα, ἐξακολουθοῦν νά τίς παντρεύουν παιδιόθεν παρά τή θέλησή τους, καί µειώθηκε ἡ πρόσβασή τους σέ κοινωνικές ὑπηρεσίες, λόγῳ τοῦ πολέµου. Ἡ ποσόστωση 25% στό Ἀφγανικό Κοινοβούλιο ἔφερε ὄντως 67 γυναῖκες στή Βουλή, ἡ πλειοψηφία τῶν ὁποίων ὅµως συντάσσεται µέ πολέµαρχους ἐξίσου µισογύνηδες µέ τούς Ταλιµπάν καί ἀντιτίθεται στά γυναικεῖα δικαιώµατα. Χαρακτηριστικό παράδειγµα ὁ πρόσφατος νόµος πού πέρασε καί ἐπιτρέπει στόν σύζυγο νά ἀφήνει νηστική τή γυναίκα του ἄν τοῦ ἀρνεῖται τό σέξ (!). Μία µόνο βουλευτής προσπάθησε νά ἀντιδράσει, ἡ φεµινίστρια Malalai Joya, καί δέχθηκε ἀπειλές ἀπό τίς συναδέλφους της γιά νά σωπάσει! Ἄλλωστε καί τό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς χώρας πρόσφατα ἀνακοίνωσε ὅτι δύο εἶναι τά γυναικεῖα δικαιώµατα πού ἐγγυᾶται τό ἀφγανικό Σύνταγµα: Τό δικαίωµα νά ὑπακούει στόν ἄντρα της καί τό δικαίωµα νά προσεύχεται (ὄχι ὅµως καί στό τέµενος, µή φτάσουµε καί σέ καταστάσεις …µητριαρχίας)!

Βάλτε τώρα δίπλα τήν ἔξαρση τῆς πορνείας (κάπως πρέπει νά ξεχαρµανιάζουν τά νατοϊκά φουσάτα), τό ὄργιο τῆς ὀπιοκαλλιέργειας, τήν ἐκρηκτική παιδική θνησιµότητα καί τήν κόλαση τῆς γενικευµένης ἀνασφάλειας γιά νά ἀντιληφθεῖτε τό µέγεθος τοῦ φεµινιστικοῦ ἀτοπήµατος. Κανένας σκοπός δέν ἁγιάζει τά µέσα – κανένα δικαίωµα δέν θεµελιώνεται σέ στρατιωτική ἐπιδροµή, ἀγαπητές κυρίες!